วันนี้ (10 พฤศจิกายน) เวลา 16.30 น. บริเวณหน้าอาคารรัฐสภา เครือข่ายลบมรดกรัฐประหาร 6 ตุลา จัดกิจกรรม ‘โสภณเปิดประตูให้ยื่นหน่อย รวมพลังเข็นรายชื่อพังประตูสีน้ำเงิน’ เพื่อเรียกร้องให้ โสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ทบทวนคำวินิจฉัยปัดตกร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 41 พ.ศ. …. ซึ่งมีประชาชนร่วมเข้าชื่อเสนอกฎหมายกว่า 59,000 รายชื่อ
ดูภาพข่าว
หนุนรัฐสภาเปิดพื้นที่ถกเถียงร่างกฎหมาย
ภายในกิจกรรมมีการจัดเวทีเสวนาในหัวข้อ ‘จาก 6 ตุลาฯ สู่การเสนอกฎหมายลบมรดกรัฐประหาร’ โดยมีผู้ร่วมปราศรัย อาทิ อธึกกิต แสวงสุข สื่อมวลชนอาวุโส, อารีฟ วีรภาพ และ ธัชพงศ์ แกดำ ผู้ต้องขังในคดีประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
ในช่วงหนึ่ง ศศินันท์ ธรรมนิฐินันท์ กล่าวปราศรัยในหัวข้อ ‘มรดกบาปที่ยังไม่ลบ นิรโทษกรรมที่ยังไม่ทั่วถึง’ โดยเล่าย้อนประสบการณ์เมื่อครั้งเป็นทนายความสิทธิมนุษยชนที่รับผิดชอบคดีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ว่า กฎหมายมาตรานี้เป็นมรดกที่ตกทอดมากว่า 50 ปี การเสนอแก้ไขกฎหมายไม่ควรเป็นสิ่งที่ผิด ประธานสภาผู้แทนราษฎรจึงไม่ควรปัดตกร่างกฎหมายดังกล่าว แต่ควรรับมาพิจารณาเพื่อให้เกิดการถกเถียงในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเชื่อว่าหลายพรรคการเมืองต้องการถกเถียงทั้งในเชิงเนื้อหาและหลักการเพื่อแก้ไขปัญหาที่สะสมมา
ศศินันท์ระบุเพิ่มเติมว่า สภาผู้แทนราษฎรไม่ควรเพิกเฉยต่อเสียงของประชาชนกว่า 59,000 เสียง ซึ่งมีจำนวนมากกว่าคะแนนเสียงเลือกตั้งของ สส. บางเขต ควรเปิดโอกาสให้นำเนื้อหาเข้ามาหารือถึงแนวทางการแก้ไข ซึ่งพรรคประชาชนยินดีที่จะนำประเด็นนี้เข้าสู่การพิจารณาในสภาผู้แทนราษฎร นอกจากนี้ ยังได้กล่าวถึง พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข พ.ศ. 2569 ที่เปิดโอกาสให้ผู้เข้าเกณฑ์สามารถยื่นคำร้องขอนิรโทษกรรม โดยมีกำหนดสิ้นสุดการยื่นคำร้องในวันที่ 31 มกราคม 2570
ยิ่งชีพ’ วิจารณ์ พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฯ ชี้พร้อมยื่นศาลปกครอง
ด้าน ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ผู้อำนวยการโครงการอินเทอร์เน็ตเพื่อกฎหมายประชาชน (iLaw) ปราศรัยในหัวข้อ ‘โต้แย้งคำวินิจฉัยของประธานสภาสีน้ำเงิน’ โดยวิพากษ์วิจารณ์ พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข พ.ศ. 2569 ว่าไม่ได้สะท้อนความเป็นจริงในสังคมไทย เนื่องจากปัจจุบันยังคงมีความขัดแย้งแตกแยกทางการเมือง จึงควรตั้งชื่อใหม่ว่า ‘กฎหมายสร้างเสริมสังคมตอแหล’ พร้อมตั้งข้อสังเกตว่ากฎหมายดังกล่าวถูกเร่งผลักดันเพื่อเอื้อประโยชน์ให้แก่พวกพ้องของตนเองให้ออกจากเรือนจำ
ยิ่งชีพตั้งข้อสังเกตถึงเหตุผลท้าย พ.ร.บ. ดังกล่าวที่มีความยาวถึง 2 หน้า โดยระบุว่า การแสดงออกทางการเมืองแม้อาจจะมีความเห็นต่าง แต่ทุกคนล้วนทำไปด้วยเจตนาหวังดีต่อชาติบ้านเมือง ยิ่งชีพจึงตั้งคำถามว่า หากมองเห็นถึงเจตนาดังกล่าว เหตุใดจึงต้องตั้งข้อหาดำเนินคดีจนหลายคนต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ นอกจากนี้ กฎหมายยังมีผลคุ้มครองถึงเพียงวันที่ 16 กรกฎาคม 2568 ทำให้เกิดคำถามว่าคดีที่เกิดขึ้นหลังจากช่วงเวลาดังกล่าวถือเป็นความไม่หวังดีต่อบ้านเมืองหรือไม่ รวมถึงคดีที่ อนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ฟ้องร้องตน ก็ไม่ใช่คดีที่มีสาเหตุมาจากความขัดแย้งทางการเมือง
“สังคมสันติสุขแบบใดของท่านที่ยังทิ้งคนจำนวนมากไว้ในเรือนจำ และมีคนอีกหลักร้อยคนยังกลับบ้านไม่ได้ ต้องอยู่ต่างถิ่นต่างแดน โดยไม่รู้อนาคตว่าจะกลับได้เมื่อไร” ยิ่งชีพกล่าว
ยิ่งชีพระบุเพิ่มเติมว่า กฎหมายที่มีที่มาจากคำสั่งคณะรัฐประหารตั้งแต่ปี 2519 ผ่านมากว่า 50 ปี แต่ยังคงมีผู้ถูกจำคุกจากกฎหมายนี้ โดยไม่มีหน่วยงานรัฐใดเข้ามาจัดการสะสาง การที่ภาคประชาชนพยายามเปิดประตูเพื่อนำกฎหมายจากคณะรัฐประหารเข้าไปพิจารณาในสภาผู้แทนราษฎรกลับไม่สามารถทำได้ ทั้งที่ทราบดีว่าเมื่อเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรก็อาจจะถูกลงมติคว่ำร่างในที่สุด ดังนั้น จึงควรยืนยันสิทธิของประชาชนในการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย และหาก โสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ยังคงยืนยันคำวินิจฉัยเดิม ทางเครือข่ายฯ จะนำเรื่องยื่นฟ้องต่อศาลปกครองให้เป็นผู้ตัดสินต่อไป
ในช่วงท้ายของกิจกรรม เครือข่ายฯ ได้จัดกิจกรรมเชิงสัญลักษณ์ด้วยการอ่านแถลงการณ์ พร้อมเชิญชวนประชาชนยกกล่องบรรจุรายชื่อ เคาะประตูและเดินข้ามประตูจำลองที่เปรียบเสมือนระบอบที่ขัดขวางประชาธิปไตย พร้อมร่วมกันส่งเสียงเรียกร้องให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเปิดรับรายชื่อของประชาชน
