กระแส Quiet Quitting หรือการทำงานแค่ตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย โดยไม่ยอมทำอะไรมากไปกว่านั้น อาจเป็นมากกว่าเทรนด์ที่คนพูดถึงกันบน TikTok เพราะรายงานล่าสุดของ Resolution Foundation สถาบันวิจัยนโยบายของอังกฤษ พบว่าตลอด 10 ปีที่ผ่านมา คนทำงานในอังกฤษรู้สึกผูกพันกับงานน้อยลง และเต็มใจทุ่มเทเกินหน้าที่น้อยลง
ประเด็นสำคัญ
รายงานนี้วิเคราะห์ข้อมูลจากการสำรวจทัศนคติทางสังคมของอังกฤษ (British Social Attitudes Survey) ซึ่งสอบถามผู้ใหญ่ 4,656 คน และพบว่าข้อมูลที่ได้สอดคล้องกับแนวคิด Quiet Quitting
Resolution Foundation มองว่าการที่คนทำงานทุ่มเทน้อยลง อาจเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำให้ Productivity (ผลิตภาพแรงงาน หรือผลผลิตที่แรงงานสร้างได้ต่อชั่วโมงทำงาน) ของอังกฤษเติบโตได้ไม่ดี หลังชะลอตัวมาตั้งแต่วิกฤตการเงินโลกปี 2008 และอ่อนแอลงอีกครั้งหลังโควิด
แม้ปัญหาด้านข้อมูลจะทำให้ประเมินได้ยากว่า Productivity ของอังกฤษเปลี่ยนไปอย่างไรหลังโควิด แต่ตัวเลขที่ปรับปรุงล่าสุดยังชี้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่อ่อนแออย่างมาก และเพิ่งเริ่มดีขึ้นเพียงเล็กน้อยไม่นานมานี้
ฮันนาห์ สลอเทอร์ นักเศรษฐศาสตร์อาวุโสของ Resolution Foundation ระบุว่า เรื่องนี้ส่งผลเสียต่อคนทำงานอยู่แล้ว และยังอาจกระทบเศรษฐกิจด้วย เพราะเมื่อคนทุ่มเทให้งานน้อยลง ทั้ง Productivity และจำนวนแรงงานที่พร้อมทำงานก็อาจลดลงตาม ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนดีขึ้นในอีกหลายปีข้างหน้า
ความพึงพอใจในงานต่ำสุดในรอบ 35 ปี
Quiet Quitting เริ่มเป็นที่พูดถึงบนโซเชียลมีเดียไม่นานหลังโควิดระบาด เมื่อคนทำงานจำนวนมากไม่พอใจกับภาระงานที่หนัก ค่าจ้างต่ำ และค่าครองชีพที่ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ฝืดเคืองลง จนมีโพสต์จำนวนมากบอกว่าควรทำแค่สิ่งที่หัวหน้าสั่ง และไม่ต้องทำอะไรมากกว่านั้น
คนที่ทำ Quiet Quitting ยังไปทำงานตามปกติ แต่เลิกรับงานอื่นนอกเหนือหน้าที่ และไม่เช็กอีเมลนอกเวลางาน เพื่อหันมาให้ความสำคัญกับสมดุลระหว่างชีวิตกับการทำงาน หรือที่เรียกกันว่า ‘ทำงานให้สมกับค่าจ้าง’ (Acting Your Wage) คือได้เงินเท่าไรก็ทำงานเท่านั้น
สลอเทอร์ระบุว่าแนวคิดเรื่อง Quiet Quitting “คือสิ่งที่ข้อมูลแสดงให้เห็นจริงๆ” โดยสัดส่วนคนที่เต็มใจทำงานหนักกว่าที่ได้รับมอบหมายเพื่อช่วยให้นายจ้างประสบความสำเร็จ ลดลงจาก 69% ในปี 2015 เหลือ 55% ในปี 2025 ทั้งที่ก่อนหน้านี้ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นมาตลอดตั้งแต่ทศวรรษ 1990
กลุ่มที่เต็มใจทุ่มเทเกินหน้าที่ลดลงมากที่สุด คือหัวหน้างานและคนทำงานสายวิชาชีพ
ขณะเดียวกัน สัดส่วนคนทำงานที่ไม่รู้สึกพอใจกับงานหลักของตัวเองเพิ่มขึ้นเป็น 1 ใน 4 จาก 1 ใน 5 เมื่อมีการถามคำถามนี้ครั้งก่อนในปี 2015 ซึ่งถือเป็นระดับที่ย่ำแย่ที่สุดในรอบ 35 ปีของการสำรวจ
คนที่บอกว่างานของตัวเองน่าสนใจก็ลดลงเหลือ 63% จาก 74% เมื่อ 10 ปีก่อน
“คนทำงานทุกวันนี้ผูกพันกับนายจ้างน้อยลงเล็กน้อย และโดยรวมแล้วรู้สึกอยากทำงานน้อยลงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับคนทำงานเมื่อ 10 ปีก่อน” รายงานระบุ
คนทำงานยังให้ความสำคัญกับค่าจ้างมากกว่าในอดีต ซึ่งรายงานมองว่า “อาจไม่น่าแปลกใจ” เมื่อมาตรฐานการครองชีพของคนอังกฤษแทบไม่ดีขึ้นเลยตลอด 10 ปีที่ผ่านมา
งานหนักขึ้น แต่โอกาสก้าวหน้าน้อยลง
สลอเทอร์มองว่าผลสำรวจนี้เข้ากับกระแสหลังโควิด ที่ผู้คน “รู้สึกว่าอยากให้ความสำคัญกับเรื่องอื่นในชีวิตมากขึ้น” และการที่คนหันมาทำงานจากบ้านมากขึ้นหลังโควิด ก็อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนรู้สึกผูกพันกับนายจ้างน้อยลง
แต่เธอก็ชี้ว่า อีกเหตุผลที่คนไม่อยากทุ่มเทเพิ่ม อาจเป็นเพราะนายจ้างคาดหวังให้พวกเขาทำงานมากอยู่แล้ว ขณะที่โอกาสได้เลื่อนตำแหน่ง ได้ค่าจ้างที่ดีขึ้น หรือได้อิสระในการทำงานกลับลดลง ส่วนในกลุ่มงานค่าจ้างต่ำ ก็มีความกังวลมานานแล้วว่างานหนักขึ้นและมั่นคงน้อยลง
ผลสำรวจยังพบตัวเลขที่ไปในทิศทางเดียวกัน โดยสัดส่วนคนทำงานที่มองเห็นโอกาสก้าวหน้าในงานลดลงจาก 35% ในปี 2015 เหลือ 25% ในปี 2025
หัวหน้างานและคนทำงานสายวิชาชีพยังรู้สึกว่าปลีกตัวจากงานได้ยากขึ้น โดยสัดส่วนคนที่บอกว่า หากมีธุระส่วนตัว การจะขอหยุดงานระหว่างวันเพียง 1-2 ชั่วโมงก็ทำได้ยาก เพิ่มขึ้นจาก 25% เป็น 36% ในช่วง 10 ปี
ตัวเลขนี้สอดคล้องกับความรู้สึกของคนที่ทำงานแบบไฮบริด หรือสลับระหว่างเข้าออฟฟิศกับทำงานจากบ้าน ว่าตัวเองต้องพร้อมทำงานอยู่ตลอดเวลา แม้ในวันที่ไม่ได้เข้าออฟฟิศ
สลอเทอร์ยังระบุว่า สิ่งที่น่าสังเกตคือความรู้สึกไม่อยากทุ่มเทให้งานเกิดขึ้นในวงกว้าง ทั้งในทุกช่วงอายุและทุกกลุ่มอาชีพ
ผู้ชายอยากทำงานเต็มเวลาน้อยลง นายจ้างต้องยืดหยุ่นขึ้น
แม้ความรู้สึกไม่อยากทุ่มเทให้งานจะเกิดขึ้นในวงกว้าง แต่ความพึงพอใจในงานของผู้ชายลดลงมากกว่าผู้หญิงมาก และผู้ชายก็หันไปอยากทำงานพาร์ตไทม์แทนงานเต็มเวลามากกว่าผู้หญิงด้วย
ในกลุ่มผู้ชายอายุ 30-49 ปี สัดส่วนคนที่อยากทำงานเต็มเวลาลดลงจาก 86% ในปี 2015 เหลือ 67% ในปี 2025 โดยผู้ชายที่เป็นพ่อกับผู้ชายวัยเดียวกันที่ไม่มีลูก ให้คำตอบไม่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
ขณะที่ในกลุ่มผู้หญิง สัดส่วนคนที่อยากทำงานเต็มเวลาไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในทุกช่วงอายุ และสัดส่วนคุณแม่ที่ไม่อยากทำงานเลยกลับลดลงอย่างมาก ซึ่งน่าจะเป็นผลจากการที่เข้าถึงบริการดูแลเด็กฟรีและการทำงานแบบยืดหยุ่นได้ง่ายขึ้น
เซอร์จอห์น เคอร์ทิซ ศาสตราจารย์ด้านการเมือง และหนึ่งในบรรณาธิการของรายงาน ระบุว่าผลการวิเคราะห์นี้ไม่ได้หมายความว่าคนรุ่นใหม่ขี้เกียจทำงานมากขึ้น หรือคนทำงานโดยรวมลังเลที่จะเปลี่ยนงานมากขึ้น
“หากต้องการให้คนทำงานทุ่มเทกับงานอย่างเต็มที่ ดูเหมือนว่าตอนนี้นายจ้างต้องให้ความสำคัญมากขึ้นกับการสร้างงานที่ทั้งให้ผลตอบแทนทางการเงินที่ดี และมีชั่วโมงทำงานที่ยืดหยุ่น” เคอร์ทิซกล่าว
ภาพ: Yellow_man / Shutterstock
อ้างอิง:
