มีความรู้สึกแบบหนึ่งที่พูดยากมาก คือการที่เรายังรักใครบางคน ยังอยู่ในความสัมพันธ์เดิม ยังไม่ได้อยากจากไปไหน แต่ข้างในกลับเงียบลงอย่างน่าประหลาด ไม่ใช่เพราะเลิกรัก ไม่ใช่เพราะมีคนใหม่ และไม่ใช่เพราะเกิดเหตุการณ์ใหญ่โตอะไร เพียงแค่เหนื่อย เหนื่อยแบบที่ไม่รู้จะอธิบายกับใครยังไงดี? นักจิตวิทยาเรียกสภาวะนี้ว่า Relationship Burnout คือภาวะที่คนยังรัก แต่รักในโหมดที่พลังงานลดลงเรื่อยๆ จนความรู้สึกเริ่มจางลงกว่าที่เคยเป็น
สาเหตุเกิดจากการพยายามและการปรับตัวที่สะสมมานาน Burnout ในความรักจึงไม่จำเป็นต้องมาพร้อมการทะเลาะใหญ่โต แต่มักมาในรูปของความเฉย ความเงียบ และความรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่ในความสัมพันธ์มากกว่ามีชีวิตอยู่ในนั้น สัญญาณอันตรายของสถานการณ์แบบนี้มักจะสังเกตยาก บางคนอาจต้องการพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้น แม้การใช้เวลาอยู่ด้วยกันไม่รู้สึกแย่ แต่ก็ไม่เติมเต็มเหมือนเดิม บางคนหมดแรงจะวางแผนอนาคต หรือไม่มีพลังแม้แต่จะอธิบายความไม่สบายใจ สิ่งที่ทำให้เจ็บคือ เรายังห่วง ยังแคร์ แต่ก็ไม่รู้จะเอาพลังงานจากไหนมาซ่อมแซมหรือพัฒนาความสัมพันธ์ให้ดีขึ้น
คำถามสำคัญคือ Burnout หรือหมดรักกันแน่?
Burnout มักมาพร้อมความรู้สึกว่าถ้าได้พัก ได้รับการเข้าใจ หรือได้เติมพลัง ความรู้สึกบางอย่างอาจกลับมาได้ ขณะที่ความรักที่จบแล้วมักให้ความรู้สึกว่างเปล่าแบบถาวร ไม่ว่าพยายามพักหรือซ่อมยังไงก็ไม่รู้สึกเหมือนเดิม การดูแลใจในช่วงนี้อาจเริ่มจากการยอมรับความรู้สึกของตัวเองโดยไม่ตัดสินให้ได้ก่อนนะ เพราะอาการ Burnout ที่เกิดกับความรักเป็นสัญญาณว่าข้างในใจของเราต้องการพัก การมีพื้นที่ของตัวเองมากขึ้นอาจช่วยให้ความสัมพันธ์ค่อยๆ กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และหากรู้สึกว่าสองคนยังหาทางออกไม่เจอ การคุยกับผู้เชี่ยวชาญก็เป็นอีกทางเลือกที่ช่วยเปิดมุมมองใหม่ได้ อย่ามองว่านี่คือความรักที่ล้มเหลว ลองมองในมุมบวกว่ามันแค่เตือนว่าคนเราล้วนมีขีดจำกัด และบางช่วงของการเดินทาง ก็ต้องการการดูแลที่ลึกกว่าแค่การอยู่ด้วยกัน การที่เรายังตั้งคำถามและยังอยากเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง นั่นเองคือหลักฐานเงียบๆ ว่าข้างในเรายังมีบางอย่างที่อยากรักษาไว้ และยังไม่อยากปล่อยมือจากกันถาวร ใครเคยติดอยู่ในสภาวะที่ ‘ยังรักแต่เหนื่อย’ แบบนี้บ้าง? ลองคอมเมนต์แชร์วิธีฮีลใจของตัวเองกันได้นะ
