จากวันที่ร่างกายส่งสัญญาณเตือนครั้งใหญ่ สู่ 15 ปีของการดูแลตัวเองอย่างไม่เคยหยุด บทเรียนที่แอนเรียนรู้มาตลอดชีวิต
ประเด็นสำคัญ
แอน ทองประสม ได้ เปิดเผยแนวคิดเกี่ยวกับการหันมาใส่ใจสุขภาพและการออกกำลังกาย ในฐานะแขกคนสำคัญของงานเปิดตัว VAANAA Longevity Chiang Mai บนเวทีที่มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการดูแลสุขภาพ แอนได้เผยถึงจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในชีวิตที่ทำให้หันมาใส่ใจสุขภาพอย่างจริงจัง และแนวคิดที่เธอยึดถือมาตลอด หลายสิบปี คือการดูแลตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ทำแล้วจบ แต่คือสิ่งที่ต้องสะสมไปตลอดชีวิต

จุดเปลี่ยนที่ทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
แอนบอกว่าตัวเองเป็นคนชอบออกกำลังกายตั้งแต่เด็ก แต่พอเริ่มทำงานในวงการตอนอายุ 13 จนถึง 35 ทุกอย่างก็หยุดลง เธอทุ่มเทกับงานจนลืมดูแลร่างกายตัวเองไปเกือบ 20 ปี
“ร่างกายของเราตั้งแต่ยังเด็กที่พ่อแม่ให้มา มันถูกใช้ต้นทุนไปหมดแล้ว เหมือนเครื่องจักรที่ใช้งานหนักมากทุกวันโดยไม่มีการซ่อมบำรุงเลย จนถึงวันที่ร่างกายล้มลงจนต้องเข้าโรงพยาบาล แอนรู้สึกเหมือนอยู่ระหว่างเส้นบางๆ ของชีวิต ในตอนไม่สบายมาก และมีอาการเพ้อในโรงพยาบาล แอนบอกกับตัวเองว่าถ้าได้โอกาสอีกครั้ง จะกลับมาดูแลตัวเองใหม่ และตั้งแต่วันที่ออกจากโรงพยาบาลวันนั้น แอนก็ไม่เคยหยุดออกกำลังกายเลยจนถึงวันนี้ เป็นเวลากว่า 15 ปีแล้ว”
สุขภาพดีไม่มีเวอร์ชันสำเร็จรูป
สิ่งที่แอนพูดถึงบ่อยที่สุดในการสัมภาษณ์ครั้งนี้ไม่ใช่รูทีนการออกกำลังกาย ไม่ใช่ List ของซัพพลีเมนต์ที่กินเข้าไป แต่คือ Mindset ที่เธอเรียกว่า “ของสะสม” โดยมองสุขภาพเหมือนพอร์ตลงทุนระยะยาวที่ต้องค่อยๆ ป้อนเข้าไปทุกวัน ไม่มีใครรวยได้ด้วยการฝากเงินก้อนเดียว และไม่มีใครสุขภาพดีได้ด้วยการออกกำลังกายแค่ฤดูกาลเดียว
“แอนคิดว่าการออกกำลังกายมาทำครั้งเดียวไม่ได้ หรือทำแค่ช่วงเวลาหนึ่งก็ไม่ได้ มันต้องทำทุกวันอย่างต่อเนื่อง เหมือนเราเข้าห้องน้ำทุกเช้า ต้องเอามันเข้ามาอยู่ในชีวิตเราทุกวัน แล้วร่างกายมันจะติดเอง เดี๋ยวมันจะกวักมือเรียกเราเองว่า เช้านี้ยังไม่ได้ทำนะ ซึ่งค่าเลือด ความฟิต ความแข็งแรง ทุกอย่างในร่างกายของแอนในวันนี้ไม่ได้มาจากการ Reset ใหม่ แต่มาจากการสะสมทีละนิด ทีละวัน จนกลายเป็นคุณภาพชีวิตที่จับต้องได้จริง”

เรื่องสุขภาพจิตใจก็ต้องสะสมเหมือนกัน
เมื่อถามถึงสุขภาพจิต แอนบอกตรงๆ ว่าไม่ได้วางแผนล่วงหน้า แต่สิ่งที่เธอฝึกมาตลอดคือการอยู่กับมัน รับรู้ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะสุข เจ็บปวด ผิดหวัง เธอเลือกที่จะไม่ผลักมันออก แต่จับไว้ แล้วค่อยๆ ถอดรหัสว่ามันบอกอะไรกับชีวิตบ้าง
“แอนจับทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้น แล้วก็ค่อยมาย่อยว่าถ้าไม่ต้องการกลับไปเจอสิ่งนั้นอีก เราต้องหลีกหนีจากคนหรือสิ่งแวดล้อมแบบนั้นยังไง แล้วไปหาสิ่งอื่นมาทดแทนได้ยังไง เพราะจิตใจของคนเราก็เหมือนกล้ามเนื้อที่ยิ่งฝึกยิ่งแข็งแรง ไม่ใช่สิ่งที่มีหรือไม่มี แต่คือสิ่งที่ Build ได้ทุกวัน แอนไม่ได้บอกว่าตัวเองทำได้ดีมาก แต่สามารถบอกได้เลยว่ามันแข็งแรงขึ้นทุกวัน ดีขึ้นทุกวัน และทนได้มากขึ้นกับสิ่งที่เข้ามากระทบ”

