“ธรรมชาติอยู่ได้โดยไม่มีเรา แต่เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีธรรมชาติ”
อาย-กมลเนตร เรืองศรี
สำหรับหลายคนการท่องเที่ยวคือการออกไปพักผ่อน เปลี่ยนบรรยากาศ และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่ยังไม่เคยพบเห็น แต่สำหรับ ‘อาย-กมลเนตร เรืองศรี’ ทุกการเดินทางคือโอกาสในการเรียนรู้ผู้คน รับฟังเรื่องราว และทำความรู้จักสถานที่แห่งนั้นผ่านสายตาของคนที่ใช้ชีวิตอยู่จริง เพราะเบื้องหลังร้านกาแฟเล็ก ๆ กลางสวนมะพร้าว ชุมชนบนดอย หรือบ้านหลังหนึ่งในต่างจังหวัด อาจมีเรื่องราวที่น่าสนใจซ่อนอยู่มากกว่าสถานที่เช็กอินชื่อดังเสียอีก
นี่คือเหตุผลที่ AP Thailand และ THE STANDARD LIFE ชวนอายมาร่วมพูดคุยใน Eco-Curious: Habit Hacks ซีรีส์ที่อยากชวนทุกคนมองเรื่องความยั่งยืนผ่านมุมใกล้ตัว และเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนอาจเริ่มต้นได้จากพฤติกรรมเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน
สำหรับตอนนี้ เราชวนเธอมาพูดคุยถึงการเดินทางที่ไม่ได้เริ่มจากการมองหาสถานที่สวยที่สุด แต่เริ่มจากความเคารพผู้คน ชุมชน และธรรมชาติที่เข้าไปเยือน พร้อมแชร์ Habit Hacks ง่าย ๆ ที่ทุกคนสามารถนำไปปรับใช้ได้จริง
ดูรายการเต็มได้ที่: https://www.instagram.com/reel/DaAimCQDKl_/
Who is ‘อาย-กมลเนตร เรืองศรี’
หลายคนรู้จักอายในฐานะนักแสดง แต่สำหรับคนรักการท่องเที่ยว เธอคือเจ้าของช่อง กอมอนอ (Kormornor) ที่พาผู้ชมออกเดินทางไปพบผู้คน ชุมชน และเรื่องราวเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ทั่วประเทศไทย
“เวลาปิดกล้อง เราจะรู้สึกว่าอยากเข้าป่า อยากไปอยู่กับธรรมชาติ”
จุดเริ่มต้นของการทำช่อง Youtube ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจจะเป็นครีเอเตอร์สายท่องเที่ยว แต่เกิดจากความรู้สึกโหยหาธรรมชาติหลังการทำงานหน้ากล้องเป็นเวลานาน จากเดิมที่เธอเพียงบันทึกภาพการเดินทางลงในโซเชียลมีเดีย อายเริ่มรู้สึกว่าเรื่องราวที่พบเจอระหว่างทางมีคุณค่ามากกว่าภาพวิวสวยๆ เธอจึงสร้าง ‘กอมอนอ’ ขึ้นมาเป็นพื้นที่สำหรับเล่าเรื่องผู้คน วิถีชีวิต และชุมชนที่เธอได้พบระหว่างการเดินทาง และแทนที่จะเริ่มต้นจากแลนด์มาร์กชื่อดัง เธอกลับเริ่มต้นที่ ‘เรื่องราว’ เสมอ
“หนูสนใจแววตาของคนที่อยากเล่าเรื่องมากกว่า”
เธอเล่าว่า หลายครั้งสถานที่ที่ถูกนำเสนอใน Kormornor) เกิดขึ้นจากความบังเอิญบางครั้งแค่นั่งรถผ่าน เห็นป้ายร้านกาแฟเล็กๆ หรือสถานที่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน จากนั้นจึงเปิด Google Maps และโทรศัพท์พูดคุยกับเจ้าของ ซึ่งหนึ่งในสถานที่โปรดของเธอ คือร้านกาแฟเล็ก ๆ ริมคลองชักพระ ที่เกิดขึ้นจากความตั้งใจของคุณพ่ออดีตสถาปนิกคนหนึ่งที่อยากเปิดพื้นที่พบปะผู้คนหลังเกษียณ
เพราะฉะนั้น สำหรับเธอ การเดินทางจึงไม่ใช่แค่การไปถึงจุดหมาย แต่คือการได้ทำความรู้จักผู้คนระหว่างทาง
Living Quality ที่ไม่ได้อยู่แค่ในบ้าน
ใครว่าคุณภาพชีวิตที่ดีมีได้แค่ทำบ้านให้น่าอยู่ก็พอแล้ว แต่ยังรวมไปถึงเรื่องของสิ่งแวดล้อม ผู้คน และชุมชนรอบตัวด้วย ตลอดหลายปีของการเดินทาง เธอพบว่าหลายชุมชนในประเทศไทยมีวิถีชีวิตเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยคุณภาพในแบบของตัวเอง บางแห่งมีผักพื้นบ้านที่หาไม่ได้ในเมืองใหญ่ บางแห่งมีอาหารที่ปรุงจากวัตถุดิบในท้องถิ่น บางแห่งยังคงรักษาภูมิปัญญาที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน สิ่งเหล่านี้อาจดูธรรมดาสำหรับคนในพื้นที่ แต่กลับเป็นสิ่งที่คนเมืองจำนวนไม่น้อยกำลังโหยหา
“Living Quality ไม่ได้อยู่แค่ตัวเรา แต่อยู่ในพื้นที่ ธรรมชาติ และชุมชนรอบตัวเราด้วย”
การเดินทางทำให้เธอเรียนรู้ว่า ความสุขอาจไม่ได้มาจากการมีมากขึ้นเสมอไป แต่อาจเกิดจากการได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนรอบตัว และได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้ชีวิต แนวคิดนี้ยังสอดคล้องกับมุมมองของ AP ที่เชื่อว่า Living Quality ไม่ได้หมายถึงเพียงพื้นที่ภายในบ้าน แต่รวมถึงชุมชน สิ่งแวดล้อมโดยรอบที่ช่วยให้ผู้คนใช้ชีวิตที่ดีได้ในระยะยาว
นอกจากสถานที่ใหม่ ๆ และผู้คนที่ได้พบเจอ อายบอกว่าสิ่งสำคัญที่สุดที่การเดินทางมอบให้เธอ คือบทเรียนในการใช้ชีวิต ยิ่งเดินทางมากเท่าไร เธอก็ยิ่งตระหนักว่าตัวเองเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่มีโอกาสได้เข้าไปเยือนพื้นที่ของคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นบ้านของชาวบ้าน ร้านกาแฟเล็กๆ หรือชุมชนบนดอย ทุกแห่งล้วนมีวิถีชีวิต มีพื้นที่ และมีจังหวะของตัวเอง
“การเดินทางทำให้หนูอยู่ง่าย กินง่าย และเคารพคนอื่นมากขึ้น ทุกคนมี Space ของตัวเอง ทุกสถานที่ก็มี Space ของมัน…เราไม่ได้ตัวใหญ่เลย เราเป็นแค่ชาวบ้านคนหนึ่งเหมือนกัน”
การเดินทางจึงเป็นบทเรียนเรื่องความถ่อมตัวของอาย กมลเนตร และทำให้เธอเชื่อว่าหัวใจสำคัญของการอยู่ร่วมกัน คือการเคารพพื้นที่ของกันและกัน
Habit Hacks: เที่ยวอย่างไรให้เป็นมิตรกับโลก
อีกหนึ่งเรื่องที่อายให้ความสำคัญมากคือ Responsible Travel หรือการเดินทางอย่างรับผิดชอบ เธอเชื่อว่าการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนไม่จำเป็นต้องเริ่มจากเรื่องใหญ่ แต่อาจเริ่มจากพฤติกรรมเล็กๆ ที่ทำได้ทุกวัน ตัวอย่างง่ายที่สุดคือการพกแก้วน้ำส่วนตัว กระบอกน้ำ หรือถุงผ้าติดตัวไปทุกครั้งที่เดินทาง
“ทีมงานเรา 4 คน ถ้ากินกาแฟคนละ 2 แก้ว เท่ากับวันหนึ่งเราใช้แก้วพลาสติก 8 ใบเลยนะ”
แม้จะเป็นรายละเอียดเล็กน้อย แต่เมื่อทำต่อเนื่องเป็นประจำ ก็สามารถช่วยลดขยะได้จำนวนมาก อย่างไรก็ตาม เธอย้ำว่า ความยั่งยืนไม่ควรเป็นเรื่องที่สร้างความกดดัน
“ลืมพกก็ไม่เป็นไร เราไม่ได้อยากให้ใครรู้สึกผิด”
นอกจากเรื่องขยะแล้ว อายยังเชื่อว่าการเป็นนักท่องเที่ยวที่ดี คือการเคารพสถานที่และผู้คนที่เราเข้าไปเยือน ไม่ว่าจะเป็นการไม่ทิ้งขยะในที่ไม่สมควรทิ้ง ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ชุมชน ไม่สั่งอาหารเกินความจำเป็น หรือแม้แต่การเข้าใจธรรมชาติของร้านเล็ก ๆ ที่อาจมีเจ้าของเพียงไม่กี่คนคอยดูแลทุกอย่าง
“เราไปเที่ยวแล้วก็กลับ แต่คนที่อยู่ตรงนั้น เขายังต้องอยู่กับธรรมชาติและชุมชนของเขาต่อไป”
การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนจึงไม่ได้หมายถึงแค่การรักษาธรรมชาติ แต่รวมถึงการเคารพผู้คน วิถีชีวิต และจังหวะของชุมชนที่เราเข้าไปเยือนด้วย เพราะสุดท้ายแล้ว การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนอาจไม่ได้เกิดจากการทำเรื่องใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่เกิดจากการปรับเปลี่ยนวิธีคิดและพฤติกรรมเล็กๆ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต
“เราแค่ปรับวิธีคิด หรือปรับพฤติกรรมเล็ก ๆ แล้วมันจะส่งต่อเป็นอิมแพกต์ในระยะยาวได้ โดยที่มันเริ่มจากตัวเราเอง”
“ทุกคนมี Space ของตัวเอง ทุกสถานที่ก็มี Space ของมัน เราเป็นแค่คนไปเยือน เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำได้ดีที่สุด คือการเคารพมัน”
อาย-กมลเนตร เรืองศรี
ภาพ: ผลาณุสนธิ์ ผดุงทศ
#TheStandardLife #TheUrbanGuidetoWellbeing #APThai #ชีวิตดีๆที่เลือกเองได้ #LivingQualityMadeSustainable #EcoCurious #THESTANDARDSUSTAIN
