วันนี้ (20 ตุลาคม) ศิริโชค โสภา อดีต สส. พรรคประชาธิปัตย์ เดินทางเข้าให้ข้อมูลต่อกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) กรณีเว็บไซต์พนันออนไลน์ข้ามชาติ ‘shuffle.com’ ซึ่งเชื่อมโยงกับ ไท่หยาง ซาง สามีของ สุชาดา ซาง แทนทรัพย์ สส. ชัยภูมิ พรรคภูมิใจไทย ที่เคยปรากฏข้อมูลการถือหุ้น
ศิริโชคระบุว่า การเข้าพบ DSI ครั้งนี้ ไม่ใช่การให้ข้อมูลเรื่องการซุกซ่อนบัญชีทรัพย์สิน ซึ่งเป็นหน้าที่ของ ป.ป.ช. แต่เป็นประเด็นที่รุนแรงกว่า คือ ‘ผลประโยชน์ทับซ้อน’ ของเจ้าหน้าที่รัฐ เนื่องจากสุชาดายอมรับต่อสาธารณะแล้วว่า รับทราบเรื่องสามีเกี่ยวข้องกับธุรกิจพนันออนไลน์มาตั้งแต่ก่อนและระหว่างดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (DE) ซึ่งมีหน้าที่โดยตรงในการปราบปรามเว็บพนัน แต่เว็บไซต์ดังกล่าวยังคงเปิดให้บริการจนถึงวันที่ 8 ตุลาคมที่ผ่านมา จึงตั้งข้อสังเกตถึงเจตนาในการโยกย้ายมารับตำแหน่งดังกล่าว ว่าเป็นการเข้ามาเพื่อเอื้อประโยชน์ต่อธุรกิจหรือไม่
ในส่วนของพยานหลักฐาน ศิริโชคยืนยันว่าข้อมูลที่นำมาไม่ใช่ข้อมูลเก่า โดยมีทะเบียนหุ้น BVI (British Virgin Islands) อัปเดตล่าสุดปี 2567 พร้อมเอกสารรับรองจากกัวราเซา รวมถึงหลักฐานการแกะรอยเส้นทางการเงินบนบล็อกเชนที่พบว่า มีคนไทยเข้าไปเล่นพนันและโอนเงินผ่านคริปโตเคอร์เรนซีในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา รวมมูลค่ากว่า 118 ล้านบาท ซึ่งเข้าข่ายความผิดตาม พ.ร.บ. การพนัน พ.ศ. 2478 อย่างชัดเจน เรื่องนี้ถือเป็นคดีอาญาแผ่นดิน DSI สามารถดำเนินการสืบสวนขยายผลหาผู้อยู่เบื้องหลังได้ทันทีโดยไม่ต้องมีผู้ร้องทุกข์กล่าวโทษ นอกจากนี้ ทาง ก.ล.ต. กำลังดำเนินการตรวจสอบเรื่องนี้อยู่เช่นกัน
สำหรับประเด็นที่สุชาดาระบุว่าไม่รู้จักตนเอง และมองว่าเป็นการจับแพะชนแกะเพื่อหวังผลทางการเมือง ศิริโชคชี้แจงว่าไม่ได้เก็บมาใส่ใจ และยืนยันว่าการตรวจสอบครั้งนี้ทำในฐานะประชาชนที่ยึดมั่นในอุดมการณ์ ไม่ใช่ความแค้นส่วนตัวหรือเกมการเมืองในสภา จุดเริ่มต้นมาจากการสังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจ จึงใช้ความเชี่ยวชาญด้านบล็อกเชนแกะรอยเส้นทางการเงินจนพบพยานหลักฐานที่ชัดเจน และพร้อมนำข้อเท็จจริงมาหักล้างกันเพื่อประโยชน์ของสังคม มากกว่าการตอบโต้ด้วยวาทกรรม
ศิริโชคทิ้งท้ายว่า ต้องการให้ DSI รับเรื่องนี้เป็นคดีพิเศษ เพื่อพิสูจน์ความจริงใจของทั้งองคาพยพรัฐบาลและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในการแก้ปัญหาพนันออนไลน์ข้ามชาติที่เป็นภัยต่อสังคม พร้อมทั้งเป็นการพิสูจน์ข้อครหาทางการเมืองที่ว่า ‘ระบอบสีน้ำเงิน’ กำลังกลืนกินและครอบงำกลไกการตรวจสอบของรัฐตามที่สังคมตั้งข้อสังเกตจริงหรือไม่
