ความสุขบางอย่างไม่ได้มาจากอะไรที่ดูยิ่งใหญ่ แต่มาอย่างเรียบง่ายในรูปแบบของความรู้สึกที่ทำให้หัวใจอ่อนโยน แนวคิดนี้เรียกว่า Gigíl (กี-กิล) คำจากภาษาตากาล็อกของฟิลิปปินส์ ใช้อธิบายอารมณ์เอ่อล้นของความเอ็นดูจนอยากกอด อยากเก็บช่วงเวลานั้นไว้ให้นานที่สุด เพราะมัน “รู้สึกดี๊ดี” มากกว่าจะอธิบายได้ด้วยเหตุผลใดๆ
รู้ไหมว่าโมเมนต์ที่เราเรียกว่า Gigíl นั้นเกิดขึ้นได้กับรายละเอียดเล็กๆ ของชีวิตประจำวันได้เลยนะ ไม่ว่าจะเป็นเสียงเพอร์ (Purr) ของแมว, การได้รับข้อความสั้นๆ จากคนที่เรารอคอยและคิดถึง, การได้จิบกาแฟอุ่นในทุกเช้า หรือการได้เห็นภาพสวยงามตรงหน้าที่สร้างรอยยิ้มให้เราโดยไม่รู้ตัว โมเมนต์เหล่านี้คือความอ่อนโยนที่ทำให้ชีวิตยังมีความละมุน แม้โลกภายนอกจะวุ่นวายแค่ไหนก็ตาม
ความงามของแนวคิดนี้คือมันไม่ได้บังคับให้เรามองโลกในแง่ดีตลอดเวลา แต่ชวนให้เราสังเกตว่าหัวใจของเรายังเปิดรับความรู้สึกดีๆ อยู่หรือไม่ คนที่ยังรู้สึก Gigíl กับเรื่องเล็กๆ ได้ คือคนที่ยังไม่ด้านชา ยังเชื่อมโยงกับชีวิต และยังอนุญาตให้ตัวเองมีความสุขได้อยู่ เราอยากบอกว่าโมเมนต์ Gigíl คือการสะกิดเตือนเราว่าความสุขไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่เลยนะ บางครั้งมันคือความรู้สึกเล็กๆ ที่ทำให้เราอยากกอดโลกไว้เงียบๆ และตราบใดที่หัวใจเรายังรู้สึกแบบนั้นได้ เราก็ยังไม่ได้ห่างจากความสุขเลย
