อังกฤษ กับบททดสอบที่ยากที่สุดในนรกอัซเตกา กับการเอาตัวรอดแบบ ‘ทีมลุ้นแชมป์’

หากทีมที่หวังคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกต้องมีบทพิสูจน์สักเกมหนึ่ง ก่อนจะไปถึงปลายทาง อังกฤษของ โธมัส ทูเคิล อาจเพิ่งผ่านบททดสอบที่หนักที่สุดมาแล้ว

ชัยชนะ 3-2 เหนือเจ้าภาพร่วม เม็กซิโก ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ไม่ใช่เกมที่สวยงามที่สุดของอังกฤษ และอาจไม่ใช่เกมที่พวกเขาควบคุมทุกอย่างได้ แต่กลับเป็นเกมที่สะท้อนตัวตนของทีมชุดนี้ได้ชัดเจนที่สุด

จากการนำ 2-0 กลายเป็น 2-1 จากนั้นต้องเหลือผู้เล่นเพียง 10 คนตั้งแต่นาทีที่ 54 ก่อนจะยิงหนีเป็น 3-1 ถูกไล่มาอีกครั้งเป็น 3-2 และต้องเล่นร่วม 40 นาทีท่ามกลางเสียงกดดันของแฟนบอลกว่าแปดหมื่นชีวิตในเอสตาดิโอ อัซเตกา

สุดท้าย อังกฤษก็เอาตัวรอดได้ และนั่นอาจสำคัญกว่าคำว่าชนะเสียอีก

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้อครหาของทีมชาติอังกฤษในทัวร์นาเมนต์ใหญ่คือ เมื่อเกมไม่เป็นใจ พวกเขามักหาทางกลับมาไม่ได้ แต่ภายใต้การคุมทีมของทูเคิล ภาพนั้นกำลังเปลี่ยนไป

อังกฤษไม่ได้ชนะเพราะเล่นเหนือกว่าเม็กซิโกตลอด 90 นาที พวกเขาชนะเพราะรู้ว่าจะต้องเล่นอย่างไรในแต่ละช่วงเวลาของเกม

ช่วงแรก อังกฤษ พยายามปรับตัวกับสภาพแวดล้อมของอัซเตกา ทั้งความสูงเหนือระดับน้ำทะเล สภาพอากาศ และพลังของแฟนเจ้าถิ่น พวกเขาไม่ได้เร่งเกม แต่ค่อย ๆ ประคองจังหวะ รอให้ร่างกายปรับตัว ก่อนเริ่มเล่นในแบบที่ตัวเองต้องการ

จังหวะได้ประตูแรกคือภาพสะท้อนแนวคิดของทูเคิลอย่างชัดเจน เริ่มจาก จอร์แดน พิคฟอร์ด รับบอลได้ ก่อนรีบปล่อยให้ เดแคลน ไรซ์ ลากทะลุกลางสนามกว่า 60 หลา บอลถูกส่งต่อถึง บูกาโย ซากา ที่เอาชนะตัวประกบทางริมเส้น ก่อนเปิดเข้ากลางให้ จูด เบลลิงแฮม โหม่งเข้าไป จากเกมรับสู่ประตู ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที

สองนาทีต่อมา อังกฤษก็ลงโทษความผิดพลาดของเม็กซิโกอีกครั้ง แย่งบอลได้สูง เบลลิงแฮมเล่นชิ่งกับ แฮร์รี เคน ก่อนสอดเข้าไปยิงเป็น 2-0

นี่คือฟุตบอลแบบทูเคิล ที่ไม่จำเป็นต้องครองบอลมากที่สุด แต่ต้องเปลี่ยนทุกช่วงเวลาที่ได้เปรียบให้กลายเป็นโอกาสทำประตูให้ได้

อย่างไรก็ตาม เกมฟุตบอลโลกไม่เคยง่าย โดยเฉพาะเมื่อคุณเล่นต่อหน้าแฟนบอลเจ้าภาพ เม็กซิโกตีไข่แตกก่อนหมดครึ่งแรกจาก ฮูเลียน กีโญเนส ทำให้โมเมนตัมเปลี่ยนทันที เสียงเชียร์จากทั้งสนามกลับมาอีกครั้ง และอังกฤษเริ่มถูกกดดันอย่างหนัก

จุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดเกิดขึ้นในนาทีที่ 54 เมื่อ จาร์เรลล์ ควอนซาห์ เข้าสกัด เฆซุส กายาร์โด ด้วยการเปิดปุ่มสูง ผู้ตัดสินได้รับสัญญาณจาก VAR ก่อนเปลี่ยนจากใบเหลืองเป็นใบแดง

จากทีมที่กำลังนำอยู่ อังกฤษต้องเล่นมากกว่าครึ่งชั่วโมงด้วยผู้เล่นเพียง 10 คน และตรงนี้เองที่แสดงให้เห็นความแตกต่างของโธมัส ทูเคิล

กุนซือบางคนอาจเลือกเปิดเกมแลกต่อ เพราะยังนำอยู่ แต่ทูเคิลเลือกสิ่งที่ตรงกันข้าม เพราะการเปลี่ยนตัวครั้งแรกของเขาคือส่ง จอห์น สโตนส์ ลงสนามเพื่อปรับโครงสร้างเกมรับใหม่ให้ เอซรี คอนซา ขยับไปเล่นแบ็กขวา และลดพื้นที่ระหว่างแนวรับกับแดนกลางให้แคบลง

อังกฤษไม่ได้พยายามครองบอลเพื่อหนีเกม พวกเขายอมไม่มีบอล แต่จัดระเบียบเกมรับอย่างสมบูรณ์ ขณะเดียวกัน ทูเคิลยังเหลือ “อาวุธ” สำหรับโต้กลับไว้หนึ่งชิ้น นั่นคือ แอนโธนี กอร์ดอน

แทนที่จะให้ทุกคนลงมาตั้งรับหมด เขาปล่อยให้กอร์ดอนยืนสูง คอยวิ่งไล่บอลยาวและกดดันแนวรับเม็กซิโก ซึ่งนั่นทำให้ผลลัพธ์เกิดขึ้นทันที

พิคฟอร์ดเปิดบอลยาวขึ้นหน้า เคนเข้าแย่งบอล ก่อนที่กอร์ดอนจะสปีดเข้าไปถึงบอลก่อน ราอูล รานเคล ผู้รักษาประตูเม็กซิโก จนถูกทำฟาวล์เป็นจุดโทษ และเคนรับหน้าที่สังหารไม่พลาด อังกฤษหนีเป็น 3-1

นี่คือรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้เห็นว่า ทูเคิลไม่ได้คิดเพียงเกมรับ แต่คิดถึง “ทางออก” ของทีมในช่วงที่เสียเปรียบด้วย

แม้เม็กซิโกจะไล่มาเป็น 3-2 จากจุดโทษของ ราอูล ฮิเมเนซ หลังเคนไปเตะโดน ไบรอัน กูตีเอร์เรซ แต่หลังจากนั้น อังกฤษกลับยิ่งแสดงให้เห็นถึงวินัยทางแท็กติกที่น่าประทับใจ

ทูเคิลส่ง แดน เบิร์น ลงมา เพิ่มความสูงในกรอบเขตโทษ พร้อมด้วย เจด สเปนซ์ ทางฝั่งซ้าย ทำให้ระบบถูกเปลี่ยนเป็น 5-3-1 หรือบางช่วงแทบจะเป็น 5-4-0 ในตอนนั้น ทุกคนอยู่หลังบอล แต่ทุกคนก็มีหน้าที่ชัดเจน

เม็กซิโกเปิดบอลเข้าเขตโทษถึง 49 ครั้ง แต่แทบไม่สามารถสร้างโอกาสแบบจะแจ้งได้ อังกฤษยอมให้คู่แข่งเปิดจากด้านข้าง เพราะมั่นใจว่าตัวเองจะชนะลูกกลางอากาศ

แดน เบิร์น โหม่งสกัดแทบทุกลูก ขณะที่มาร์ก เกฮี และ คอนซา คอยเก็บจังหวะสอง ส่วนสโตนส์ใช้ประสบการณ์คุมไลน์เกมรับ ส่วนพิคฟอร์ดเล่นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดของตัวเองกับทีมชาติ ทั้งการเซฟลูกโหม่งของฮิเมเนซ การออกมาตัดลูกเปิด และการสั่งการแนวรับตลอดทั้งเกม

ฟุตบอลอาจมีฮีโร่จากการยิงประตู แต่ค่ำคืนนี้ อังกฤษมีฮีโร่จากการป้องกันประตูไม่แพ้กัน

อีกคนที่ต้องกล่าวถึงคือ จูด เบลลิงแฮม สองประตูในครึ่งแรกทำให้เขาได้รับคำชมอยู่แล้ว แต่สิ่งที่สะท้อนความเป็นผู้นำมากกว่าคือจังหวะวิ่งกลับมาสกัดลูกอันตรายหน้าประตูตัวเองก่อนหมดครึ่งแรก

เกมนี้ เบลลิงแฮมไม่ได้เป็นเพียงนักเตะที่เก่งที่สุดของอังกฤษ เขาเป็นผู้นำทั้งในเกมรุกและเกมรับ

ขณะที่เคน แม้จะเสียจุดโทษจากจังหวะเข้าสกัดผิดเวลา แต่ก็ยังตอบแทนทีมด้วยหนึ่งประตู หนึ่งแอสซิสต์ และการทำงานหนักในฐานะกองหน้าตัวเป้าที่ต้องวิ่งไล่บอลแทบทุกจังหวะ

หลังจบเกม ทูเคิลเลือกวิจารณ์การทำหน้าที่ของผู้ตัดสินอย่างรุนแรง โดยมองว่ามาตรฐานการตัดสินยังไม่ดีพอ แม้หลายฝ่ายจะเห็นว่าทั้งใบแดงของควอนซาห์และสองจุดโทษเป็นการตัดสินที่ถูกต้องตามกติกา

ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่ สิ่งหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือ อังกฤษไม่ปล่อยให้การตัดสินของกรรมการมาเป็นข้ออ้าง พวกเขาปรับตัว และหาวิธีชนะให้ได้ ซึ่งนั่นคือคุณสมบัติของทีมใหญ่

ฟุตบอลโลกไม่ได้มีแต่เกมที่คุณเหนือกว่าคู่แข่ง หลายครั้ง ทีมที่จะเป็นแชมป์คือทีมที่รู้วิธีเอาตัวรอดในวันที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ

อังกฤษเคยถูกตั้งคำถามเรื่องสภาพจิตใจ ความเด็ดขาด และการรับมือกับความกดดันในเกมน็อกเอาต์มาตลอดหลายทศวรรษ

แต่ค่ำคืนที่อัซเตกา พวกเขาแสดงให้เห็นสิ่งที่แตกต่างออกไป

พวกเขาอดทน พวกเขามีวินัย พวกเขาปรับแท็กติกระหว่างเกมได้อย่างยอดเยี่ยม และเหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาเชื่อมั่นในแผนของโค้ชจนวินาทีสุดท้าย

รอบก่อนรองชนะเลิศกับนอร์เวย์ และเออร์ลิง เบราต์ ฮาลันด์ จะเป็นบททดสอบที่หนักกว่าเดิม แต่หากเกมกับเม็กซิโกคือเครื่องพิสูจน์อะไรบางอย่าง มันคงเป็นข้อพิสูจน์ว่า อังกฤษของโธมัส ทูเคิล ไม่ได้มีดีแค่คุณภาพนักเตะ

แต่พวกเขาเริ่มมีสิ่งที่ทีมแชมป์โลกทุกทีมต้องมี นั่นคือ ความสามารถในการเอาชนะเกมที่ไม่ควรชนะ

และบางครั้ง ในฟุตบอลโลก คุณสมบัตินี้อาจสำคัญกว่าการเล่นฟุตบอลที่สวยงามเสียอีก

อ้างอิง