แค่รอยยิ้มของ อลิซา หลิว ก่อนการแสดงของเธอในช่วง Exhibition Gala ก็ทำเอาโลกแทบหยุดหมุน
ก่อนที่นักสเกตลีลาขวัญใจคนใหม่ของทุกคนในชุดสีทองจะเริงระบำบนฟลอร์น้ำแข็งอย่างมีความสุขในแบบที่เราสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านรอยยิ้ม สายตาและท่าทาง ในชุดการแสดงที่เธอตั้งใจอย่างเต็มที่ไม่ต่างจากการพยายามเพื่อคว้าเหรียญทอง
ความแตกต่างนั้นอยู่ที่การแสดงชุดนี้เธอไม่ได้ทำเพื่อแข่งขันกับใครอีกแล้ว
เธอแค่ต้องการจะเป็นตัวเองให้เต็มที่ที่สุด และส่งมอบพลังแห่งความสุขให้กับทุกคนอีกสักครั้งก่อนที่เราจะบอกลากันหลังจบการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ที่มิลาน คอร์ตินา
การแข่งขันโอลิมปิกในความรู้่สึกใหม่
ในวันที่เหรียญรางวัลอาจไม่สำคัญเท่าชัยชนะในชีวิตจริง
2 สัปดาห์ของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน
ระหว่างทางจากพิธีเปิดการแข่งขันในซาน ซิโร หนึ่งในเมกกะลูกหนังของวงการฟุตบอล ซึ่งได้จัดงานใหญ่ในระดับนานาชาติเป็นหนสุดท้ายก่อนที่จะเตรียมถูกทุบทิ้งภายในปี 2030 สู่พิธีปิดการแข่งขันในสนามกีฬาโอลิมปิกในเมืองเวโรนา เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายเหลือเกิน
แน่นอนขึ้นชื่อว่าเป็นการแข่งขันโอลิมปิก หัวใจคือการแข่งขันที่ร้อนแรงด้วยสปิริตของนักกีฬาที่ลงสนามเพื่อชิงชัยความเป็นหนึ่งในประเภทกีฬาของพวกเขา
โอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้มีการแข่งขัน 8 ประเภทกีฬาหลักด้วยกัน และแยกย่อยออกเป็นอีก 32 ชนิดกีฬา มีนักกีฬามากกว่า 3,500 คนจาก 93 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ซึ่งรวมถึงประเทศไทยของเราที่มีตัวแทนเข้าร่วมแข่งขันกับเขาด้วย (ต่อให้บ้านเราจะมีหิมะอยู่แค่ในสวนสนุกก็เถอะ!)
ในเรื่องของความนิยม โอลิมปิกฤดูหนาวอาจจะยังไม่สามารถเทียบกับโอลิมปิกฤดูร้อนที่เป็นกีฬามหาชนมากกว่าได้
แต่สิ่งที่สังเกตได้คือการแข่งขันที่มิลาน คอร์ตินา ในครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงในแง่ของการรับรู้ และสามารถดึงให้แฟนกีฬาจากทั่วโลกทั้งคนที่เคยติดตามอยู่เดิมและเพิ่มเติมคือคนที่หลวมตัวหลวมใจลองติดตามชมดูให้เข้ามาสัมผัสกับมนต์เสน่ห์ของกีฬาในสายลมเย็นยะเยือกได้อย่างมากมาย
สิ่งที่ดึงดูดทุกคนนั้นไม่ใช่แค่เรื่องของความสามารถระดับโลกของนักกีฬาเพียงอย่างเดียว
หากแต่เป็นบุคลิกและตัวตนของนักกีฬา ที่ทุกคนต่างเป็นดวงดาวในแบบของตัวเอง
ตลอดช่วงของการแข่งขัน แฟนโอลิมปิกฤดูหนาวทุกคนได้ติดตามทั้งเรื่องราวการแข่งขันของเหล่านักกีฬาเหล่านี้อย่างชิดใกล้ จากการที่นักกีฬาก็เป็น Creator บอกเล่าเรื่องราวของพวกเขาในแบบฉบับของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเตรียมตัวสำหรับการแข่งขัน (แน่ละไม่มีใครเปิดเผยไม้เด็ดให้คนอื่นรู้!) และที่สนุกกว่านั้นคือการเปิดเผยให้เห็นมุมชีวิตในแบบนักกีฬาของพวกเขา
นอนอย่างไร กินอย่างไร ไปจนถึง Unboxing กระเป๋าที่เก็บเสื้อผ้าไปจนถึงวัสดุอุปกรณ์
มันทำให้เราใกล้กันในแบบที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
มากกว่านั้นคือการที่สื่อเองก็พยายามนำเสนอเรื่องราวของนักกีฬาที่โดดเด่นหลายๆ คน
โดยที่ไม่ได้มุ่งไปเพียงแค่เรื่องของความเป็นเลิศ (Excellence) ในเชิงของการกีฬาหรือโฟกัสแค่เรื่องของผลการแข่งขันในสนามเพียงอย่างเดียว
แต่ยังบอกเล่าเรื่องราวของนักกีฬาเหล่านี้ด้วย
ต่อให้พวกเขาจะแพ้ในสนามก็ตาม
และในฐานะคนที่เขียนเรื่องราวของเกมกีฬามานานกว่า 2 ทศวรรษ พอจะบอกได้เลยครับว่าเรื่องราวของนักกีฬาเหล่านี้คือแบตเตอรี่ชีวิตชั้นดีที่จะเติมไฟและใจบันดาลแรงที่จะเป็นแรงบันดาลใจให้กับทุกคน
มีนักกีฬาหลายคนที่ได้รับความสนใจมากเป็นพิเศษ
อลิซา หลิว เป็นหนึ่งในคนที่ได้รับความสนใจอย่างมาก ไม่ใช่เพียงเพราะเธอได้เหรียญทองจากการแข่งขันฟิกเกอร์สเกตประเภทหญิงเดี่ยวด้วยผลงานในระดับ ‘มาสเตอร์พีซ’ แต่เป็นเพราะเรื่องราวการต่อสู้ของเธอที่ทำให้ทุกคนอยากรู้จักและเข้าใจ
เด็กสาวที่เคยหันหลังให้กับสิ่งที่เธออยู่ด้วยมาทั้งชีวิตเพราะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คือสิ่งที่เธอรักจริงๆ หรือไม่ ก่อนจะไปใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง ไปดูเขาเอเวอเรสต์ ไปทำโน่นทำนี่ ก่อนที่จะค่อยๆ ค้นพบว่าสิ่งที่หัวใจของเธอต้องการที่แท้จริงนั้นคืออะไร
เธอกลับมาสู่ฟลอร์น้ำแข็งอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มที่เคยหายไป
ฟังเท่านี้ต่อให้เธอจะไม่ได้เหรียญรางวัลใดๆ เลยก็ตามจากการแข่งขัน คนทั้งโลกก็พร้อมจะมอบเหรียญทองของชีวิตให้กับเธออยู่แล้ว
เช่นกันกับอีกหนึ่งสาวที่ถูกจับตามองในฐานะราชินีของโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่คราวก่อน กู่อ้ายหลิง (Eileen Gu) สาวนักกีฬาฟรีสกีจากประเทศจีน ซึ่งเป็นนักกีฬาหญิงที่ทำเงินรายได้สูงที่สุดของโลกคนปัจจุบันด้วย (แม้ว่ารายได้จากการแข่งขันกีฬาจะเป็นเพียงส่วนน้อยนิดก็ตาม)
ในการแข่งขันช่วงแรกเธอได้ 2 เหรียญเงินจากประเภทสโลปสไตล์และบิ๊กแอร์ ก่อนจะถูกตั้งคำถามจากผู้สื่อข่าวว่า “นี่เป็นการได้ 2 เหรียญเงิน หรือเป็นการเสีย 2 เหรียญทอง
คำตอบของสาววัย 22 ปีเจ้าของ 5 เหรียญทองโอลิมปิกที่โตเกินตัวทำให้โลกต้องหยุดฟังอย่างตั้งใจ
“ความสำเร็จจำเป็นต้องถูกตีกรอบด้วยคำว่าชัยชนะหรือความพ่ายแพ้”
มันเป็นคำตอบที่ทำให้ทุกคนได้ฉุกคิด และเปลี่ยนภาพลักษณ์ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ได้แทบจะทันที
ชัยชนะไม่ได้ถูกสงวนเอาไว้สำหรับเจ้าของเหรียญรางวัลที่ได้ยืนบนโพเดียมเท่านั้น แต่มันควรเป็นของทุกคนที่ทุ่มเท เสียสละ และกล้าหาญมากพอที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน
ไม่เฉพาะนักกีฬาสาวแรกรุ่น เรายังได้เห็นเรื่องราวที่น่าประทับใจของ ลินเซย์ วอนน์ ตำนานนักกีฬาสกีอัลไพน์ที่เคยประกาศเลิกเล่นไปแล้วครั้งหนึ่งแต่ตัดสินใจที่จะกลับมาทั้งๆ ที่ประสบปัญหาอาการบาดเจ็บและมีความเสี่ยงมากมาย แต่สุดท้ายเธอขอเลือกที่จะให้โอกาสแก่ตัวเเอง
เพราะกระบวนการไม่มีวันเกิดถ้าปราศจากความกล้า และความสำเร็จไม่มีวันมาถ้าปราศจากความพยายาม
จะกีฬาหรือชีวิตจริง เราต้องกล้าและไว้ใจตัวเองว่าจะสามารถฝ่าฟันได้ทุกอย่าง
มิเคลา ชิฟฟริน กลับมาแข่งขันในสกีประเภทสลาโลมอีกครั้ง หลังจากที่เจออุปสรรคมากมายและไม่ได้เหรียญทองมากว่า 12 ปี บอกใครก็ยากจะเชื่อว่าเธอจะกลับมาประสบความสำเร็จได้
แต่ชิฟฟรินทำได้สำเร็จ ด้วยการตามหาสิ่งที่เคยหายไปให้กลับมา นั่นคือความเชื่อมั่นในตัวเอง
ความเชื่อ ความมั่นใจมันอาจจะหายไปได้ตามกาลเวลา แต่มันก็เป็นสิ่งที่สามารถสร้างมันกลับคืนมาได้ใหม่เช่นกัน
หรือ ทาลลูลาห์ เพราล์ซ นักกีฬาชาวฟิลิปปินส์คนแรกที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
ต่อให้รู้ว่ายากจะประสบความสำเร็จในแง่ของผลการแข่งขัน แต่ความสำเร็จของเธอคืออย่างน้อยความกล้าหาญที่จะเข้าร่วมการแข่งขันในระดับสูงสุดของโลก (ซึ่งการที่เธอได้เข้าร่วมก็แปลว่าเธอต้องผ่านบททดสอบมหาหินมากมายมาแล้วเช่นกัน)
รวมถึงการที่เธอได้เป็น ‘คนแรก’ ที่จะเปิดทางให้คนต่อๆ ไปได้ก้าวเดินตามมา
หรือแม้แต่ความผิดพลาดของอัจฉริยะอย่าง ‘Quad God’ อิเลีย มาลินิน ที่ทั้งสร้างตำนานของตัวเองด้วยการเป็นคนแรกในรอบ 50 ปีที่ทำท่าตีลังกากลับหลัง (Back flip) โชว์ในการแข่งขัน แต่กลับทำผิดพลาดมหันต์ในการแข่งขันจริงๆ ของตัวเอง
มันแสดงให้เห็นว่าต่อให้เก่งกาจดุจพระเจ้าแค่ไหน เราทุกคนต่างผิดและพลาดได้เสมอ
โดยที่มาลินิน ยังได้ส่งสัญญาณถึงเรื่องความสำคัญของสภาพจิตใจของนักกีฬา (Mental health) ที่สำคัญ ผ่านการแสดงในบทเพลง ‘Fear’ ในการแสดงช่วง Gala ที่เป็นการรูดม่านปิดฉากของการแข่งขันครั้งนี้ด้วยเช่นกัน
เรื่องราวเหล่านี้เป็นเพียงแค่ส่วนเดียวของเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวที่เพิ่งจบลงไป ซึ่งเชื่อว่าหลายๆ คนน่าจะยังมีเรื่องราวและสิ่งที่ประทับใจในแบบของตัวเอง (อยากชวนมาแบ่งปันกันด้วยนะครับ เรื่องดีๆ ส่งต่อกันให้เยอะๆ)
โอลิมปิกฤดูหนาวในครั้งนี้จึงเป็นโอลิมปิกฤดูหนาวในความรู้สึกใหม่ ที่เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับแค่เรื่องของชัยชนะหรือความพ่ายแพ้อีกต่อไปแล้ว
หากแต่เป็นเรื่องราวของความฝัน ความพยายาม การผิดพลั้ง การแก้ไข ความกล้าหาญ และการทำเพื่อใครสักคน ที่รวมถึงเพื่อตนเอง
นี่คืองานเฉลิมฉลองของบทเพลงรักแห่งเกมกีฬา
ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักแค่ไหน มันจะยังคงพิเศษในหัวใจตลอดไป
