“นอนนาน ไม่ได้แปลว่าคุณจะนอนดี”
การนอนหลับที่ดี ก็ไม่ได้เริ่มต้นตอนเราปิดตาลงเท่านั้น แต่มันเริ่มตั้งแต่วินาทีที่เราเดินเข้าห้องของตัวเองเลยล่ะ คำแนะนำจาก Headspace บอกว่าห้องนอนคือพื้นที่แรกที่สมองรับรู้ก่อนจะพัก ถ้าสายตาเราเจอกองของรก ความยุ่งเหยิง หรือสิ่งที่ค้างคาใจ สมองก็จะยังอยู่ในโหมดคิด ไม่ใช่โหมดพัก การจัดห้องให้โล่ง ไม่ได้ทำเพื่อความสวยอย่างเดียว แต่มันคือการบอกตัวเองว่า “วันนี้พอแล้วนะ”
ก่อนเข้านอนหนึ่งชั่วโมง ลองถอดปลั๊กชีวิตออกจากหน้าจอ แสงสีฟ้าจากมือถือและจอคอมพิวเตอร์ทำให้สมองเข้าใจผิดว่ายังเป็นเวลากลางวัน ร่างกายจึงยังไม่ยอมปล่อยให้เราง่วง การวางโทรศัพท์ไว้ไกลตัว คือการให้สัญญาณกับร่างกายว่า ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องรับรู้อะไรเพิ่ม
ช่วงบ่ายที่ง่วงๆ กับกาแฟแก้วนั้น อาจดูเหมือนเป็นตัวช่วย แต่คาเฟอีนในช่วงท้ายวันสามารถรบกวนวงจรการนอนโดยไม่รู้ตัว บางครั้งการเลือกไม่ดื่ม คือการเลือกนอนหลับให้ลึกขึ้นในคืนนี้ ไม่ว่าช่วงเวลาไหนของวัน การทำสมาธิเล็กๆ ก็ช่วยได้
เพราะการนอนหลับที่แท้จริง ต้องเริ่มจากใจที่ได้พักก่อน เมื่อความคิดช้าลง ใจสงบลง ร่างกายก็จะค่อยๆ ตามมาเอง
และเมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ลองลดแสงไฟใหญ่ในบ้าน เปลี่ยนเป็นแสงโคมอุ่นๆ เพื่อให้ร่างกายรับรู้ว่ากลางคืนมาถึงแล้ว จังหวะของแสงมีผลกับนาฬิกาชีวิตมากกว่าที่เราคิด ในตอนกลางวัน อย่าลืมออกไปรับแสงแดดบ้างแสงธรรมชาติช่วยตั้งเวลานาฬิกาในร่างกายให้ตรง เมื่อกลางวันชัด กลางคืนก็จะชัดตามไปด้วย ทั้งหมดนี้ไม่ใช่กฎเคร่งครัด แต่คือการดูแลตัวเองแบบอ่อนโยน เพื่อบอกใจและร่างกายว่าเรารักร่างกายของเรามากแค่ไหน
