ไทยไม่ได้ชนะเพราะฟาดเก่งอย่างเดียว แต่ชนะเพราะเมื่อกติกาบังคับให้เปลี่ยนวิธีเล่น ไทยก็เปลี่ยนได้
เทคบอลอาจเพิ่งได้เปิดตัวในเอเชียนเกมส์เป็นครั้งแรก แต่สำหรับทีมชาติไทย นี่ไม่ใช่การเริ่มต้นจากศูนย์
เมื่อการแข่งขันสิ้นสุดลง เราสามารถเปลี่ยนต้นทุนที่มีอยู่เดิมให้กลายเป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบ คว้า 3 เหรียญทองจาก 3 อีเวนต์ที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน
เริ่มตั้งแต่ เหรียญทองแรกจากประเภทคู่ผสม สุภาวดี วงศ์คำจันทร์ – พักตร์พงษ์ เดชเจริญ ต่อด้วยคู่หญิง สุภาวดี วงศ์คำจันทร์ – จุฑาทิพย์ กันทะธง และ สรศักดิ์ เทาศิริ – จีรติ จันทร์เลียง ปิดท้ายคว้าเหรียญทองคู่ชาย โดย สุภาวดี วงศ์คำจันทร์ เป็นคนเดียวที่ลงแข่งขัน 2 อีเวนต์
ทั้งหมดเป็นไปตามเป้าหมายที่วางเอาไว้ เพราะนักกีฬาของเรามีต้นทุนที่ดีกว่าหลายชาติ ต้นทุนดังกล่าวมาจากพื้นฐานการเป็นนักกีฬาเซปักตะกร้อในอดีต ซึ่งเป็นทักษะสำคัญที่ช่วยให้เราไปยืนอยู่ในระดับแถวหน้าของโลก
ไทยเป็นแชมป์โลกมาแล้ว 4 ประเภท และทั้ง 5 คนของเราก็ล้วนผ่านการคว้าแชมป์โลกมาแล้ว
แต่ประเด็นสำคัญคือ แม้เราจะเป็นแชมป์โลก แต่เอเชียนเกมส์ครั้งนี้ก็ไม่ใช่งานง่ายอย่างที่เห็น เพราะเบื้องหลังชัยชนะยังมีความยากหลายอย่างซ่อนอยู่
อย่างแรกคือกติกาที่เปลี่ยนแปลงไป
เทคบอลยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น แต่เติบโตและได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ดังนั้นสิ่งหนึ่งที่กำลังพัฒนาไปพร้อมกันก็คือเรื่องของกติกา
ล่าสุดมีการปรับกติกาใหม่ โดยสหพันธ์เทคบอลนานาชาติ (FITEQ) จำกัดการฟาดแบบ Smash Out ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดแข็งของนักกีฬาไทย ให้ใช้ได้เพียง 2 ครั้งต่อเซต
สำหรับชาติอื่น นี่อาจเป็นเพียงรายละเอียดหนึ่งของเกม แต่สำหรับไทย มันหมายถึงการที่หนึ่งในอาวุธสำคัญไม่สามารถถูกหยิบออกมาใช้ได้อย่างอิสระ เพราะความสามารถในการกระโดดฟาดของนักกีฬาไทยไม่ได้เป็นเพียงทักษะที่สวยงาม แต่เป็นสิ่งที่สร้างความแตกต่างจากคู่แข่งจำนวนมาก
และสิ่งที่เราได้เห็นจากเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ คือคำตอบที่ชัดเจนว่า
ไทยไม่ได้ชนะเพราะฟาดเก่งอย่างเดียว แต่ชนะเพราะเมื่อกติกาบังคับให้เปลี่ยนวิธีเล่น ไทยก็เปลี่ยนได้
สิ่งที่เราเห็นจากการแข่งขันครั้งนี้คือ นักกีฬาไทยเล่นโดยไม่จำเป็นต้องพึ่ง Smash Out ตลอดเวลา หากสังเกตการแข่งขันจะเห็นว่า การฟาดแบบ Smash Out แทบไม่ได้ถูกนำมาใช้เลย
แต่เน้นการวางบอล การควบคุมจังหวะ การบังคับพื้นที่ และการเล่นลูกในรูปแบบอื่นเข้ามาสร้างความได้เปรียบ
อีกหนึ่งสิ่งที่เปลี่ยนไปคือวิธีการขึ้นทำและการฟาดของนักกีฬาไทยที่มีการปรับเปลี่ยนอย่างชัดเจน ไม่เน้นฟาดให้ลูกออกนอกสนาม แต่พยายามฟาดในแนวทแยงให้ลูกไปยังมุมท้ายโต๊ะ รักษาจุดตกของลูกไม่ให้กระเด็นออกนอกสนาม เพื่อไม่ให้ถูกนับเป็น Smash Out ซึ่งจุดนี้สะท้อนให้เห็นถึงการทำงานหนักของทีมหลังบ้านเตรียมตัวกันมาเป็นอย่างดี
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มาจากการฝึกฝนและต้องยกเครดิตให้กับทีมงานผู้ฝึกสอนในส่วนนี้ด้วยเช่นกัน
ตรงนี้เองที่ทำให้ 3 เหรียญทองครั้งนี้มีความหมายมากกว่าการบอกว่าไทยยังเก่งเหมือนเดิม
เพราะมันแสดงให้เห็นว่า นักกีฬาไทยสามารถเปลี่ยนวิธีเล่นได้ตามเงื่อนไขของการแข่งขัน
หลังจากนี้สิ่งที่อยากเห็นคือการที่เทคบอลยังคงเติบโต ได้รับความสนใจมากขึ้น และก้าวไปสู่เวทีมหกรรมกีฬาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
รวมถึงความหวังว่าวันหนึ่งเทคบอลจะสามารถเข้าไปอยู่ในโอลิมปิกได้สำเร็จ และกลายเป็นอีกหนึ่งชนิดกีฬาที่สร้างฮีโร่ให้กับประเทศไทยในมหกรรมกีฬาระดับโลก
