×

เราเห็นอะไรบ้างในทีมชาติอิตาลียุคมันชินี 2.0 ที่ชนะฝรั่งเศสครั้งแรกรอบ 62 ปี

13.11.2026
โรแบร์โต มันชินี ผู้จัดการทีมชาติอิตาลี ขณะคุมทีมข้างสนาม

ครั้งสุดท้ายที่อิตาลีชนะฝรั่งเศสในบ้าน ต้องย้อนกลับไปในเกมเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ปี 1962 หรือเป็นเวลายาวนานถึง 64 ก่อนที่พวกเขาจะทำได้อีกครั้งด้วยสกอร์ 3-1 ในเกมที่ มิลาน เมื่อคืนที่ผ่านมา (12 พฤศจิกายน)

 

ประเด็นสำคัญ

 

ในช่วงที่ผ่านมา แฟนบอลทีมชาติอิตาลีหลายคน (รวมถึงผม) ต้องผ่านช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังมาหลายครั้ง โดยเฉพาะบาดแผลจากการพลาดไปฟุตบอลโลกที่ยังคงเป็นเครื่องเตือนใจถึงปัญหาของทีมชาติในช่วงที่ผ่านมา

 

การกลับมาของ โรแบร์โต มันชินี จึงไม่ใช่เพียงการเปลี่ยนตัวผู้จัดการทีม แต่เป็นความพยายามที่จะพาอัซซูรีกลับไปยืนอยู่ในจุดที่ควรจะเป็นอีกครั้ง

 

อย่างไรก็ตาม มันชินี 2.0 ไม่ได้เริ่มต้นด้วยภาพของทีมที่สมบูรณ์แบบ ตรงกันข้าม เขาต้องเริ่มต้นจากทีมที่ยังไม่มีความมั่นใจ ขาดความต่อเนื่อง และกำลังค้นหาอัตลักษณ์ของตัวเอง

 

จากความพ่ายแพ้ต่อเบลเยียม 0-2 สู่ชัยชนะเหนือตุรกี 4-1 ก่อนจะเสมอฝรั่งเศส 1-1 และกลับมาเอาชนะทีมตราไก่ 3-1 ที่ซานซิโร เส้นทางในช่วงแรกของการกลับมาครั้งนี้สะท้อนให้เห็นว่า มันชินีกำลังค่อยๆ เปลี่ยนแปลงทีมชาติอิตาลีจากภายใน ทั้งวิธีคิด วิธีเล่น และการเลือกใช้ผู้เล่น

 

นี่อาจยังไม่ใช่อิตาลีที่พร้อมจะกลับไปคว้าแชมป์รายการใหญ่ แต่เป็นอิตาลีที่เริ่มมีทิศทางชัดเจนขึ้นอีกครั้ง

 

เริ่มต้นจากความพ่ายแพ้ แต่ไม่เลือกที่จะถอยหลัง

 

ในช่วงแรกของการกลับมาในยุคโรแบร์โต มันชินี มันเต็มไปด้วยความอีหยังวะอย่างมากในสายตาของแฟนๆ อิตาลี ตั้งเปาโล มัลดินี ให้มาดูแลภาพรวม แต่อีกไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ลาออก ซึ่งมันสะท้อนการทำงานของสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี หรือ FIGC ที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

 

หลังจากนั้น FIGC ก็บรรลุข้อตกลงกับ โรแบร์โต มันชินี ให้กลับมาทำงานอีกครั้ง ซึ่งตอนนั้นแฟนบอลส่วนมาก ในตอนนั้นก็รู้สึกไม่ต่างกันว่า มันเป็นการเพลย์เซฟ มากกว่านำอิตาลีไปสู่ยุคสมัยใหม่

 

การกลับมาของมันชินีเริ่มต้นอย่างยากลำบาก เมื่ออิตาลีพ่ายแพ้เบลเยียม 0-2 ในเกมที่ทีมแสดงให้เห็นถึงปัญหาหลายด้าน โดยเฉพาะครึ่งแรกที่ถูกคู่แข่งกดดันจนแทบไม่มีโอกาสสร้างเกมรุกอย่างต่อเนื่อง ตัวเลขการยิง 14 ครั้งของเบลเยียม เทียบกับเพียง 4 ครั้งของอิตาลี สะท้อนความแตกต่างระหว่างสองทีมได้อย่างชัดเจน

 

มันชินีพยายามปรับเปลี่ยนผู้เล่นหลายตำแหน่งในเกมนั้น ทั้งการส่ง พิโอ เอสโปซิโต และ มอยเซ คีน ลงเล่นร่วมกัน รวมถึงการให้โอกาสนักเตะหน้าใหม่ แต่การเปลี่ยนแปลงพร้อมกันมากเกินไปทำให้ทีมขาดความต่อเนื่องในการเล่น

 

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าสนใจคือปฏิกิริยาของทีมในช่วงต้นครึ่งหลัง อิตาลีเริ่มขยับขึ้นไปเพรสซิงสูงกว่าเดิม สนับสนุนเกมรุกด้วยผู้เล่นจำนวนมากขึ้น และพยายามแย่งบอลกลับมาในพื้นที่แดนบน

 

แม้สุดท้ายจะยังแพ้ แต่ช่วงเวลาดังกล่าวกลายเป็นจุดเริ่มต้นของแนวคิดสำคัญที่มันชินีต้องการสร้าง นั่นคือการไม่รอให้คู่แข่งเป็นฝ่ายกำหนดเกม แต่ต้องกล้าออกไปเล่นฟุตบอลในแบบของตัวเอง

 

เปลี่ยน 8 คน เพื่อค้นหาอิตาลีแบบใหม่

 

เพียง 3 วันหลังความพ่ายแพ้ต่อเบลเยียม มันชินีตัดสินใจเปลี่ยนผู้เล่นตัวจริงถึง 8 คนในเกมกับตุรกี ซึ่งอาจดูเหมือนการทดลองทีมอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของทีมชาติ

 

ไมเคิล คาโยเด, จอร์โจ สคัลวินี, อเลสซานโดร บาสโตนี และ มัตเตโอ รุจเจรี เข้ามาเติมความสดใหม่ในแนวรับ ขณะที่ ซานโดร โตนาลี, ดาวิเด ฟรัตเตซี และ นิโคโล ฟาโจลี เป็นแกนหลักในแดนกลาง ส่วนแนวรุกมี จาโคโม ราสปาโดรี และสองพี่น้อง เซบาสเตียโน กับ พิโอ เอสโปซิโต

 

สิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ใช่แค่รายชื่อ แต่เป็นท่าทีของทีม อิตาลีเริ่มยืนสูงขึ้น กล้าเล่นเกมรุก และพยายามสร้างความได้เปรียบในการขึ้นบอลจากแดนหลัง

 

โตนาลีถอยลงมาช่วยเชื่อมเกมระหว่างเซ็นเตอร์แบ็ก ขณะที่ราสปาโดรีเคลื่อนที่ลงมารับบอลระหว่างแนวรับกับกองกลางคู่แข่ง เปิดพื้นที่ให้ผู้เล่นริมเส้นโจมตีพื้นที่ว่าง

 

ผลลัพธ์คือชัยชนะ 4-1 โดยได้สามประตูตั้งแต่ 27 นาทีแรก จากบาสโตนี ฟรัตเตซี และคาโยเด ก่อนที่พิโอ เอสโปซิโตจะยิงประตูที่สี่ในครึ่งหลัง

 

ชัยชนะเหนือทีมชาติตุรกีจึงมีความหมายมากกว่าการลบความผิดหวังจากเกมก่อนหน้า เพราะมันทำให้มันชินีเริ่มเห็นโครงสร้างของทีมที่สามารถนำไปต่อยอดได้

 

จากการทดลองสู่โครงสร้างที่เริ่มลงตัว

 

สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าชัยชนะเหนือตุรกีคือเกมต่อมากับฝรั่งเศสที่สนามสต๊าด เดอ ฟรองซ์ เพราะมันชินีเลือกเปลี่ยนผู้เล่นจากเกมก่อนหน้าเพียงสองตำแหน่งเท่านั้น

 

ริคคาร์โด คาลาฟิออรี เข้ามาแทนรุจเจรี และคีนได้ลงเล่นแทนราสปาโดรี ส่วนผู้เล่นคนอื่นยังเป็นชุดเดียวกับที่ทำผลงานได้ดีในเกมก่อนหน้า

 

การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนี้สะท้อนให้เห็นว่ามันชินีเริ่มค้นพบมากกว่ารายชื่อนักเตะที่ต้องการ แต่กำลังค้นหาบทบาทและความสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่นในสนาม

 

แนวรับที่มีคาโยเด สคัลวินี และบาสโตนี เริ่มมีความเหมาะสมกับฟุตบอลที่ต้องการขึ้นเกมจากแดนหลังและป้องกันด้วยการยืนสูง ขณะที่โตนาลี ฟรัตเตซี และฟาโจลี เติมเต็มแดนกลางด้วยคุณสมบัติที่แตกต่างกัน

 

เกมกับฝรั่งเศสจบลงด้วยผลเสมอ 1-1 แม้ทีมจะต้องเจอกับแรงกดดันอย่างหนักในบางช่วง แต่สิ่งที่สำคัญคืออิตาลีไม่ได้ลงสนามเพื่อรอรับมือคู่แข่งเพียงอย่างเดียว พวกเขายังพยายามต่อบอลจากแดนหลังและสร้างโอกาสทำประตู แม้ต้องเผชิญกับการเพรสซิงของทีมที่มีคุณภาพสูงกว่า

 

กล้าเพรสซิง กล้าขึ้นเกม และเล่นเพื่อชัยชนะ

 

หัวใจสำคัญของมันชินี 2.0 คือการเปลี่ยนจากทีมที่รอรับสถานการณ์ มาเป็นทีมที่พยายามควบคุมสิ่งที่จะเกิดขึ้นในสนาม

 

แนวทางของเขาไม่ได้หมายความว่าอิตาลีจะต้องครองบอลเหนือคู่แข่งทุกเกม แต่เป็นการเลือกพื้นที่และจังหวะในการเล่นให้เหมาะสมกับคุณภาพของผู้เล่นที่มีอยู่ ทีมสามารถยืนเป็นบล็อกที่กระชับในเกมรับ ก่อนขยับขึ้นไปเพรสซิงเมื่อคู่แข่งรับบอลในตำแหน่งที่กำหนด

 

เกมกับฝรั่งเศสที่ซานซิโรแสดงให้เห็นแนวคิดนี้ได้ชัดเจน เมื่ออิตาลีไม่ได้พยายามแย่งครองบอลจากคู่แข่งตลอดเวลา แต่เลือกใช้พื้นที่ว่างด้านหลังแนวรับฝรั่งเศสเป็นจุดโจมตี

 

ฝรั่งเศสครองบอลถึง 65 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่อิตาลีมีบอลเพียง 35 เปอร์เซ็นต์ แต่ทีมของมันชินีกลับใช้การเปลี่ยนจากรับเป็นรุกได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยความสามารถของกองหน้าในการพักบอล การเคลื่อนที่ของผู้เล่นริมเส้น และการเติมขึ้นมาของกองกลาง

 

นี่คือฟุตบอลที่ไม่ได้ตัดสินกันด้วยจำนวนครั้งในการครองบอล แต่ด้วยการเข้าใจว่าควรโจมตีพื้นที่ใด และเมื่อใดควรเร่งจังหวะเพื่อสร้างความได้เปรียบ

 

คนรุ่นใหม่คือหัวใจของการเปลี่ยนแปลง

 

อีกหนึ่งความแตกต่างของอิตาลียุคนี้คือการเปิดพื้นที่ให้ผู้เล่นรุ่นใหม่เข้ามามีบทบาทมากขึ้น แทนที่จะยึดติดกับผู้เล่นที่คุ้นเคยเพียงไม่กี่คน

 

อ้างอิงจากรายงานการประกาศรายชื่อเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา อิตาลียุคมันชินี 2.0 ในชุดที่เจอกับฝรั่งเศส และ เบลเยียม ในสัปดาห์ฟีฟ่าเดย์ครั้งนี้ มีค่าเฉลี่ยอายุนักเตะอยู่ที่ 24 ปี 171 วัน ซึ่งนับเป็นชุดที่ค่าเฉลี่ยอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์

 

ไมเคิล คาโยเด เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่โดดเด่นที่สุดจากช่วงเริ่มต้นของยุคใหม่ ด้วยความเร็ว ความดุดัน และความสามารถในการเติมเกมจากฝั่งขวา ขณะที่สคัลวินีและบาสโตนีเป็นคู่เซ็นเตอร์แบ็กที่ตอบโจทย์การเล่นจากแดนหลังได้ดี

 

ในแดนกลาง โตนาลีกลับมาเป็นตัวเชื่อมเกมที่สำคัญ ฟรัตเตซีมีจุดเด่นในการวิ่งสอดเข้าเขตโทษ ส่วนฟาโจลีช่วยเพิ่มคุณภาพในการครองบอลและการเชื่อมเกม

 

แต่เรื่องราวที่น่าจับตามองที่สุดอาจเป็นสองพี่น้องเอสโปซิโต โดยพิโอได้รับโอกาสลงเล่นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่เซบาสเตียโนก็เริ่มมีบทบาทในทีมชุดใหญ่

 

มันชินีไม่ได้เพียงเรียกนักเตะดาวรุ่งเข้ามาเพื่อเติมจำนวน แต่กำลังมอบโอกาสให้พวกเขาเรียนรู้การเล่นในระดับทีมชาติ และสร้างการแข่งขันภายในทีมให้เข้มข้นขึ้น

 

หลังเกมชนะฝรั่งเศส 3-1 เขายังกล่าวถึงพิโอ เอสโปซิโต ซึ่งทำไปแล้ว 9 ประตูจากการลงเล่นทีมชาติชุดใหญ่ 14 นัด โดยหวังว่าเจ้าตัวจะสามารถเดินหน้าไปถึงสถิติ 35 ประตูของ จิจิ ริวา ตำนานกองหน้าทีมชาติอิตาลีได้

 

ความพ่ายแพ้และจุดโทษที่พลาด ไม่ใช่เหตุผลให้หยุดเล่น

 

สิ่งที่ทำให้อิตาลีชุดนี้แตกต่างจากช่วงเริ่มต้นอาจไม่ใช่แท็คติกหรือรายชื่อผู้เล่น แต่เป็นทัศนคติเมื่อเผชิญกับความกดดัน

 

ในเกมที่ซานซิโรกับฝรั่งเศส อิตาลีเสียประตูให้ไมเคิล โอลิเซ ตั้งแต่นาทีที่ 10 ก่อนที่พิโอ เอสโปซิโตจะตีเสมอได้ แต่หลังจากนั้น เซบาสเตียโน เอสโปซิโตกลับยิงจุดโทษพลาด เป็นช่วงเวลาที่ทีมอาจเสียความมั่นใจได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อกำลังเผชิญหน้ากับคู่แข่งระดับแนวหน้าของยุโรป

 

แต่มันชินีมองว่าทีมยังต้องรักษาความสงบและเล่นตามแนวทางของตัวเองต่อไป และอิตาลีก็ทำเช่นนั้นได้จริง

 

เฟเดริโก ดิมาร์โก ถูกส่งลงสนามเพื่อเพิ่มทางเลือกทางฝั่งขวา ก่อนเปิดบอลให้ฟรัตเตซีทำประตูแซงนำ และพิโอ เอสโปซิโตจะยิงจุดโทษเป็นประตูปิดท้ายให้ทีมชนะ 3-1

 

สำหรับมันชินี ประเด็นสำคัญไม่ใช่แค่การเอาชนะฝรั่งเศส แต่คือการที่นักเตะไม่ยอมให้ความผิดพลาดหรือสถานการณ์ที่เสียเปรียบเข้ามากำหนดวิธีเล่นของตัวเอง

 

มันชินี 2.0 กับภารกิจที่ยังไม่จบ

 

ชัยชนะเหนือฝรั่งเศสทำให้อิตาลีขยับขึ้นนำกลุ่มยูฟ่า เนชั่นส์ลีก ด้วย 10 คะแนน และเข้าใกล้เป้าหมายในการผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศมากขึ้น แต่สำหรับมันชินี ผลการแข่งขันเหล่านี้ยังไม่ใช่เครื่องยืนยันว่าทีมกลับมาอยู่ในระดับสูงสุดแล้ว

 

เขายอมรับว่านักเตะยังต้องพัฒนาความกล้าในการเล่นให้มากขึ้น โดยเฉพาะผู้เล่นอายุน้อยที่ต้องเรียนรู้ให้การตัดสินใจในสถานการณ์กดดันกลายเป็นเรื่องปกติ นอกจากนี้ ทีมยังต้องปรับปรุงการจัดการเกมรับในช่วงที่คู่แข่งเร่งจังหวะ และการประสานงานในการเพรสซิงให้มีความแม่นยำมากขึ้น

 

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนคืออิตาลีเริ่มมีความเชื่อในแนวทางของตัวเอง พวกเขาไม่จำเป็นต้องครองบอลมากกว่าคู่แข่ง ไม่จำเป็นต้องมีนักเตะที่โดดเด่นที่สุดในทุกตำแหน่ง แต่ต้องรู้ว่าทีมต้องการเล่นอย่างไร และทุกคนต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ได้

 

มันชินีเคยบอกว่าทีมของเขาควรลงสนามด้วยความคิดที่จะเอาชนะเสมอ แม้คู่แข่งอาจมีคุณภาพเหนือกว่า เพราะฟุตบอลตัดสินกันภายใน 90 นาที และทุกอย่างสามารถเกิดขึ้นได้

 

นี่อาจเป็นประโยคที่อธิบายอิตาลีในยุคมันชินี 2.0 ได้ดีที่สุด

 

จากทีมที่เคยดูไร้ทิศทางในเกมกับเบลเยียม สู่ทีมที่กล้าเล่นกับฝรั่งเศส และสามารถเปลี่ยนความกดดันให้กลายเป็นชัยชนะได้ในเวลาต่อมา

 

การกลับมาของอิตาลีอาจยังไม่สมบูรณ์ แต่สิ่งที่มันชินีกำลังสร้างไม่ใช่เพียงทีมที่ชนะมากขึ้น หากเป็นทีมที่เริ่มกลับมาเชื่อในตัวเองอีกครั้ง และนั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญที่สุดของการฟื้นคืนชีพอัซซูรี

 

ภาพ: Antonino Lagana – FIGC, Chris Ricco, BSR Agency / Getty Images

 

อ้างอิง:


READ MORE






Latest Stories