หลังเหตุอุทกภัยครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เมื่อปลายปี 2568 ความเสียหายไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับบ้านเรือนของประชาชน แต่ยังส่งผลกระทบต่อโรงเรียน ห้องสมุด ศูนย์การเรียนรู้ และหน่วยงานสาธารณะจำนวนมากที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของคนในเมือง
จากความท้าทายดังกล่าว จึงเกิดโครงการ HugHeartYai x Agoda – Resource Reallocation Initiative ความร่วมมือระหว่าง Agoda, Hatyai Connext, ภาคีเครือข่ายในพื้นที่ และ THE STANDARD เพื่อส่งต่อเฟอร์นิเจอร์สำนักงานคุณภาพสูงที่ยังอยู่ในสภาพดีจากการย้ายสำนักงานของ Agoda ไปยังโรงเรียนและหน่วยงานสาธารณะในหาดใหญ่ที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย
โครงการนี้มีแนวคิดสำคัญคือ “Resource Reallocation with Intention” หรือการเปลี่ยนทรัพยากรที่ไม่ได้ใช้งานแล้วให้กลายเป็นเครื่องมือฟื้นฟูเมือง โดยไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการบริจาคสิ่งของ แต่เป็นการออกแบบกระบวนการฟื้นฟูที่เชื่อมโยงผู้คน ทักษะ และโอกาสทางเศรษฐกิจเข้าด้วยกัน
เฟอร์นิเจอร์หลายร้อยชิ้น ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะทำงาน เก้าอี้สำนักงาน ตู้เก็บเอกสาร และโต๊ะอเนกประสงค์ ถูกลำเลียงจากกรุงเทพฯ สู่หาดใหญ่ ผ่านความร่วมมือของ Pas409, Creful, BUILK One, N&N และมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ ซึ่งสนับสนุนพื้นที่สำหรับจัดเก็บ ตรวจนับ และกระจายทรัพยากรอย่างเป็นระบบ
อีกหนึ่งหัวใจสำคัญของโครงการ คือการเปิดโอกาสให้นักเรียนและนักศึกษาสายอาชีวศึกษาในพื้นที่จำนวน 30 คน ได้เข้าร่วมการฝึกอบรมและลงมือประกอบ ติดตั้งเฟอร์นิเจอร์จริงภายใต้การดูแลของช่างผู้เชี่ยวชาญ นอกจากจะช่วยฟื้นฟูโรงเรียนและหน่วยงานสาธารณะแล้ว ยังเป็นการสร้างทักษะวิชาชีพ สร้างรายได้ และสร้างความภาคภูมิใจให้เยาวชนได้มีส่วนร่วมในการฟื้นฟูบ้านเกิดของตนเอง
ตลอดระยะเวลาดำเนินโครงการ เฟอร์นิเจอร์ได้ถูกส่งมอบให้แก่หน่วยงานรวม 17 แห่งในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ ครอบคลุมทั้งโรงเรียนเทศบาล ศูนย์ ICT ห้องสมุดประชาชน สนามกีฬา ศาสนสถาน และสถานศึกษาเอกชนที่ได้รับผลกระทบจากเหตุอุทกภัย
โครงการดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า การฟื้นฟูเมืองหลังภัยพิบัติไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นจากทรัพยากรใหม่เสมอไป แต่สามารถเกิดขึ้นได้จากการเชื่อมโยงทรัพยากรที่มีอยู่ให้ไปถึงผู้ที่ต้องการใช้งานจริง ผ่านกระบวนการที่โปร่งใส เป็นธรรม และสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนในระยะยาว
HugHeartYai x Agoda ยังเป็นตัวอย่างของความร่วมมือระหว่างภาคเอกชน ภาคประชาสังคม สถาบันการศึกษา ภาครัฐท้องถิ่น และสื่อมวลชน ที่ร่วมกันสร้างต้นแบบการกระจายทรัพยากรอย่างรับผิดชอบ (Responsible Redistribution) เพื่อให้การช่วยเหลือหลังวิกฤตไม่ได้หยุดอยู่เพียงการบรรเทาความเสียหาย แต่สามารถต่อยอดไปสู่การฟื้นฟูการศึกษา เศรษฐกิจ และคุณภาพชีวิตของผู้คนในพื้นที่ได้อย่างยั่งยืน
เพราะเมืองที่ฟื้นตัวได้อย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงเมืองที่สิ่งปลูกสร้างกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง แต่คือเมืองที่ระบบในชีวิตประจำวันของผู้คนกลับมาทำงานได้อีกครั้งเช่นกัน
