นาทีนี้คงไม่มีซีรีส์เกาหลีเรื่องไหนที่จะสร้างความฮือฮาและทุบสถิติบนสตรีมมิ่งได้ดุเดือดเท่ากับ My Royal Nemesis อีกแล้ว ปรากฏการณ์การทะยานขึ้นอันดับ 1 บน Netflix ทั่วโลก ไม่ใช่เรื่องฟลุก แต่เป็นผลลัพธ์ของการผสมสูตรทางเคมีที่จงใจ สิ่งที่น่าสนใจที่สุดไม่ใช่แค่พล็อตเรื่องการข้ามเวลา แต่คือ “การรื้อแล้วสร้างใหม่” ทั้งในแง่ของประวัติศาสตร์และตัวเลือกนักแสดงที่ท้าทายขนบนิยมของอุตสาหกรรมบันเทิงเกาหลี
My Royal Nemesis คือเรื่องราวของคังดันชิม (อิมจียอน) นางสนมจากยุคโชซอนเมื่อ 300 กว่าปีก่อน ผู้มีความฉลาดหลักแหลม แต่ด้วยเล่ห์กลทางการเมืองทำให้เธอกลายเป็นเหยื่อต้องโทษดื่มยาพิษพระราชทาน อย่างไรก็ตามเธอไม่ตายแต่มาอยู่ในร่างของ ชินซอรี นักแสดงสาวโนเนมในยุคปัจจุบันที่กำลังเข้าฉากโดนวางยาพิษในละครย้อนยุคอยู่พอดี.
คังดันชิมพบว่าประวัติศาสตร์จารึกว่าเธอคือนางร้าย และต้องใช้ชีวิตน่าหดหู่ของชินซอรีที่มักเป็นผู้ถูกกระทำจนก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จใดๆ ไม่ได้เลย เธอต้องพบกับโลกใหม่ที่มีทั้งสมาร์ตโฟน แชบอล และวัฒนธรรมคนดัง จึงต้องใช้สัญชาตญาณและการเอาตัวรอดอันจัดจ้านมาฟาดฟันกับผู้คน จนกระทั่งพบกับ ชาเซกเย (ฮอนัมจุน) ทายาทแชบอลผู้เย็นชา หน้าเลือด และถูกขนานนามว่าเป็น “อสูรกายแห่งโลกทุนนิยม” ไหนจะลูกพี่ลูกน้องของเขา ชเวมุนโด (จางซึงโจ) ที่ภายนอกดูใสแต่ข้างในร้ายสุดๆ ที่สำคัญหน้าตาดันคล้ายกับศัตรูที่พรากชีวิตเธอเมื่อชาติที่แล้วแถมเหตุการณ์ยุคปัจจุบันก็เหมือนว่าจะซ้ำรอยกับอดีตไปอีก อย่างไรก็ตาม คังดันชิมหรือชินซอรี ‘ไม่ใช่เหยื่อของแกอีกต่อไป๊’ ฝีมือนางร้ายแห่งวังหลวงจะแซ่บแค่ไหนต้องคอยติดตาม
สารตั้งต้นของ My Royal Nemesis คือเรื่องราวของ พระสนมจางฮีบิน (จางอ๊กจอง) สตรีผู้ทรงอิทธิพลและถูกจารึกว่าเป็นหนึ่งใน “นางร้าย” ที่อื้อฉาวที่สุดของราชวงศ์โชซอนมาเป็นแรงบันดาลใจหลัก โดยตัวละครคังดันชิมถอดรหัสออกมาแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นไม่ใช่ชนชั้นสูง (สนมจางเป็นชนชั้นกลางมาก่อน แต่ในเรื่องบิดให้เคยเป็นทาส) และจุดจบที่ต้องดื่มยาพิษพระราชทานในตำหนักชวีซอน (ซึ่งในซีรีส์ดัดแปลงชื่อเป็นตำหนักฮยางซอน)
แต่บทละครก็ไม่ได้เดินตามพงศาวดารฉบับกระแสหลักที่มักเขียนมักวาดภาพให้จางฮีบินเป็นหญิงบ้าอำนาจและทำคุณไสยมนต์ดำ แต่เลือกมองมุมกลับในเชิงสิทธิสตรีโดยตั้งคำถามว่า ความร้ายกาจของเธอในอดีตคือการเอาตัวรอดของผู้หญิงคนหนึ่งที่ไร้ทางสู้ในโครงสร้างสังคมที่ผู้ชายและระบบชนชั้นหรือไม่ เมื่อวิญญาณของคังดันชิมมาสวมร่างของชินซอรีนักแสดงสาวปลายแถวในยุคปี 2026 สัญชาตญาณการเอาตัวรอดและสายตาที่มองทะลุเกมการเมืองจึงกลายเป็นเครื่องมือฟาดฟันกับโลกทุนนิยมยุคปัจจุบัน เหมือนการเปรียบเทียบว่าการเลื่อยขาเก้าอี้และหักหลังในวังหลวงโชซอนก็ไม่ได้ต่างอะไรกับวงการบันเทิงและโลกธุรกิจแชบอลยุคปัจจุบันเลย
อีกส่วนที่เห็นได้คือคนเขียนบทและผู้กำกับเข้าใจพฤติกรรมของคนดูในยุคนี้เพราะซีรีส์ไม่ได้เน้นการปูเรื่องยืดยาดแต่ละตอนจะถูกซอยย่อยด้วยฉากจังหวะนรกใส่มุกฮาๆ แบบไม่ยั้งทั้งการใช้ราชาศัพท์ในโลกปัจจุบันของนางเอก หรือบุคลิกร้ายๆ ในโลกโบราณแต่ดูผิดที่ผิดทางในโลกปัจจุบัน รวมทั้งการใส่ความเป็นการ์ตูนในหลายๆ ฉากทำให้คังดันชิมกลายเป็นนางร้ายที่น่ารักขึ้นมาทันที อย่างไรก็ดีมีบางจังหวะที่อยากให้นางใส่เล่ห์เหลี่ยมความร้ายกาจมากกว่านี้ก็น่าจะได้มุกตลกโดนเส้นจนเป็นซีรีส์ตลกขึ้นหิ้งได้ไม่ยาก
และหากจะพูดถึงความสำเร็จของเรื่องนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเกินครึ่งมาจากพลังแบกเรื่องของ อิมจียอน เธอคือนางเอกแถวหน้าที่ไม่ได้เริ่มจากบทสาวหวานสวยใสแต่เริ่มต้นอาชีพด้วยเสน่ห์เย้ายวนในภาพยนตร์ยุคแรกๆ จนมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญในบท พัคยอนจิน จาก The Glory ทำให้เกิดภาพจำว่าเธอคือนางร้ายระดับชาติ ส่วนผลงานยุคหลังๆ ก็มักจะอยู่ในบทผู้หญิงแกร่งที่มีมิติหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นบทใน Lies Hidden in My Garden, The Killing Vote และ The Tale of Lady Ok ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ดีมากๆ สำหรับ My Royal Nemesis ที่ต้องใช้ส่วนผสมจากประสบการณ์ทั้งหมดแถมอัปเกรดการแสดงไปอีกขั้นด้วยการเล่นคอมเมดี้จังหวะนรกได้อย่างน่ารักและมีเสน่ห์อีกด้วย
อีกหนึ่งเซอร์ไพรส์คือการเลือกฮอนัมจุนมารับบทพระเอกในเรื่องด้วยภาพลักษณ์ที่ผ่านมาเขามักจะได้รับบทตัวละครสีเทาเข้ม หรือชายหนุ่มสุดความดุดันและอันตราย ซึ่งก็ไปได้ดีกับบุคลิกพระเอกของเรื่องที่ดูนิ่งลึก และความตึงเครียดสมฉายา “อสุรกายทุนนิยม” ได้อย่างสมจริง จนเมื่อต้องมาปะทะกับอิมจียอน กลายเป็นเคมีแบบเสือสองตัวที่พร้อมจะขย้ำกันเอง เมื่อตัวละครนี้เริ่ม “หลุดมาด” เพราะความปั่นป่วนของนางเอก จึงกลายเป็นจุดขายที่ทำให้คนดูตกหลุมรักได้อย่างง่ายดาย
My Royal Nemesis ไม่ใช่แค่ซีรีส์คอเมดี้เบาสมองที่ดูผ่านๆ แล้วลืม แต่มันคืองานที่ผ่านกระบวนคิดมาแล้ว ทั้งการหยิบประวัติศาสตร์มาเขย่าใหม่ การเลือกใช้นักแสดงที่ถูกฝาถูกตัว และการมอบบทบาทที่ส่งเสริมศักยภาพของอิมจียอนและฮอนัมจุนอย่างเต็มที่
นี่คือซีรีส์ที่บอกเราว่า บางครั้งการจะเป็นนางเอกหรือพระเอกที่ชนะใจคนดูยุคนี้ ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตามตำราเก่า แต่ต้องมีความ ‘กล้า’ และ ‘บุคลิก’ ที่โดดเด่นพอที่จะสร้างแรงกระเพื่อมใหม่ๆ ให้กับคนดูได้ต่างหาก
