*บทความนี้มีการเปิดเผยข้อมูลซีรีส์*
ถึงคุณจะไม่ชอบแฟชั่น ไม่ได้คลั่งแบรนด์เนม แต่ทุกวันนี้ถ้าอยากได้สื่อได้แสงก็ต้องสร้างแบรนด์ให้กับตัวเอง ในที่นี้ไม่จำเป็นต้องออกมาหรูเริ่ดอลังการ แต่คือการสร้างภาพจำต่อผู้คน สังเกตง่ายๆ ได้จากเหล่าอินฟลูเอนเซอร์ออนไลน์ที่เราติดตามพวกเขาอยู่ทุกวัน
โดย The Art of Sarah คือซีรีส์ที่ตีแผ่ประเด็นนั้นแบบไม่โฉ่งฉ่าง แต่ตั้งคำถามถึงตัวตน ภาพลักษณ์ และความเปราะบางของสิ่งสมมติที่เหมือนจะกลวงโบ๋ แต่กลับแข็งแกร่ง มั่นคง จนบางคนยอมทำลายตัวตนเพื่อให้ได้มันมา
ในวันหนึ่งหญิงสาวปริศนาชื่อซาร่าห์ คิม (ชินฮเยซอน) หอบหิ้วเงินสดใส่กระเป๋าเดินทางไปเหมาร้านกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดัง เหตุการณ์นั้นทำให้สังคมชั้นสูงของเกาหลีใต้ต้องฮือฮาจนสืบค้นได้ว่าเธอคือ Regional Brand Manager ของ Boudoir แบรนด์สุดหรูจากยุโรปที่มีคนเพียง 0 1% ในโลกเท่านั้นที่ได้ครอบครอง
ซาร่าห์ คิม เป็นบุคคลลึกลับเธอไม่เล่นโซเชียลมีเดีย ไม่มีรูปถ่าย และไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าถึงตัว คนที่จะได้พบเธอคือคนที่เธอเลือกเท่านั้น แล้ววันหนึ่งก็มีคนพบศพหญิงสาวปริศนาในท่อระบายน้ำของห้างสรรพสินค้าในย่านหรูของกรุงโซล สภาพศพจำอัตลักษณ์แทบไม่ได้ โดยทุกอย่างชี้ไปว่านี่คือ ซาร่าห์ คิม ทำให้ตำรวจนักสืบพัคมูกยอง (อีจุนฮยอก) ต้องเข้ามาคลี่คลายคดีนี้ และเริ่มกระเทาะเปลือกตัวตนที่แท้จริงของซาร่าห์ คิม เพียงแต่ว่าซาราห์ คิมในความทรงจำของคนรอบข้างกลับไม่มีเหมือนกันเลย
เอาเข้าจริงซีรีส์แนวต้มตุ๋นมีออกมาให้ดูกันอยู่เรื่อยๆ หรือแม้กระทั่งสร้างจากเรื่องจริงอย่าง Inventing Anna เมื่อไม่กี่ปีก่อน แต่ The Art of Sarah ก้าวไปไกลกว่าด้วยการสำรวจภาวะไร้ตัวตนให้สอดรับกับศิลปะการหลอกลวงจนซาร่าห์ คิมได้อย่างแนบเนียน พร้อมกับการเสียดสีแวดวงแฟชั่นชั้นสูงแบบถึงแก่น ทั้งเรื่องรสนิยมเกินกว่าคนธรรมดาจะเข้าใจ ความเอ็กซ์คลูซีฟที่กลายเป็นจุดอ่อนให้คนอย่างซาร่าห์ คิมเจาะระบบเข้าไปได้ หรือการให้ความหมายเชิงสัญลํกษณ์เช่นจุดพบศพคนที่เชื่อว่าเป็นซาร่าห์ คิมที่เหมือนอยู่ล่างสุดของอุตสาหกรรมแฟชั่น
“ซาร่าห์ คิม” ไม่ใช่แค่ชื่อปลอม แต่เป็นเกราะป้องกันของตัวตนเดิมคือมกกาฮี ผู้หญิงที่เคยถูกเหยียบย่ำจนกลายเป็นศิลปะการเอาตัวรอดโดยใช้ข้อมูลมาเป็นกลยุทธ์เข้าหาคน เธอไม่ได้มองหาเงินจากเหยื่อ แต่หารอยร้าวในอีโก้ เพราะรู้ดีว่ามหาเศรษฐีมีความกลัวลึกๆ ว่าตัวเองดีไม่พอหรือไม่เป็นที่ยอมรับจึงเข้าไปเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นที่ขาดหายไป
ซาร่าห์พยายามสร้างตัวตนผ่านความทรงจำของคนรอบข้าง สำหรับคนรวยที่ขาดความรัก เธอคือความอ่อนโยน สำหรับนักธุรกิจที่ขาดการยอมรับ เธอคือรสนิยมระดับสูงที่เงินซื้อไม่ได้ ซาร่าห์ไม่ได้หลอกคนด้วยคำพูด แต่หลอกคนด้วยการเติมเต็มปมด้อย นั่นคือเหตุผลที่เหยื่อของเธอมักจะไม่ยอมรับว่าถูกหลอก เพราะหมายถึงการยอมรับว่าปมด้อยนั้นมีอยู่จริง
ซีรีส์ยังว่าด้วยการวิกฤติตัวตนเพราะการที่ซาร่าห์พยายามลบภาพ มกกาฮี ออกจากความทรงจำของทุกคน กลับพบว่าเธอไม่ที่ให้กลับไปเป็นตัวเอง และได้รู้ว่ายิ่งพยายามเป็นคนอื่นมากเท่าไร จิตวิญญาณเดิมจะยิ่งหลอกหลอน แถมยังสร้างปีศาจตัวใหม่อย่างตัวละคร ‘คิมมีจอง’ (อีอีดัม) ที่ซาร่าห์เอ่ยปากว่าเหมือนตัวเธอ โดยตีความได้ทั้งในแง่ตัวตนในอดีต หรือจุดมุ่งหมายที่ต้องการ สะท้อนให้เห็นถึงวัฎจักรการหลอกลวงกลวงโบ๋ที่ใครจะมาสวมรอยก็ได้
แม้ชื่อ ซาร่าห์ คิม จะเป็นสิ่งปลอม แต่แบรนด์ Boudoir ที่เธอสร้างขึ้นนั้น “จริง” ยิ่งกว่าตัวตนของเธอเองเสียอีก เธอพร้อมจะทำลายใบหน้าตัวเอง (หรือศพของคนอื่น) เพื่อรักษาภาพลักษณ์แบรนด์ไว้ และให้คนอื่นจดจำในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังแบรนด์แฟชั่นชั้นสูงไปตลอดกาล ซึ่งเอาเข้าจริง ก็ไม่แน่ใจว่ามกกาฮีที่คนดูเข้าใจว่าคือตัวตนที่แท้จริงของเธอหรือเปล่า เพราะสังเกตจากภาพถ่ายของมกกาฮีในเรื่องก็ไม่เหมือนซาร่าห์ คิมอยู่ดี หรือบางทีเธออาจมีชีวิตคล้ายๆกับคิมมีจอง จนกลายเป็นคำถามสุดท้าย ‘ว่าคุณชื่ออะไร’ ของนักสืบพัคมูกยอง เป็นการย้ำประเด็นภาวะไร้ตัวตนและความลวงของภาพลักษณ์ที่ซีรีส์ต้องการจะสื่อมาตลอดทั้งเรื่อง
ต้องขอชื่นชมการแสดงของชินฮเยซอนที่เหมือนเป็นเดอะแบกของซีรีส์ทั้งเรื่อง การสลับสวิตช์ระหว่าง “ซาร่าห์” ผู้ไร้ที่ติ กับ “ตัวตนที่แท้จริง” ที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวงและรอยร้าวทางจิตใจ สื่อสารออกมาผ่านสายตาอย่างน่าทึ่ง ขณะที่ อีจุนฮยอก แม้บทบาทนักสืบจะดูเป็นสูตรสำเร็จไปบ้าง แต่เคมีความตึงเครียดระหว่างเขากับซาร่าห์กลับช่วยเติมเต็มความกดดันให้เรื่องราวเข้มข้นขึ้น
อีกส่วนต้องยอมรับในความเก่งกาจของผู้กำกับ คิมจินมิน ที่สร้างบรรยากาศให้ดูแพงและมีความเป็นนัวร์ (Noir) ผสมกับโลกแฟชั่นได้อย่างลงตัวงานภาพสวยสะกดตาและช่วยยกระดับเนื้อเรื่องให้ดูน่าติดตาม รวมทั้งการใช้แสงและเงา ในหลายฉากภาพสะท้อนชีวิตของซาร่าห์และความจริง ความลวงตลอดทั้งเรื่อง
อย่างไรก็ตาม จุดอ่อนสำคัญคือเส้นเรื่องที่ซ้อนทับกันจนล้น (Overlapping Timelines) จนบางสถานการณ์ดูผิดเพี้ยนไปจากตรรกะของเวลา ถึงอย่างนั้นก็ยิ่งทำให้ต้องตั้งใจดูติดตามตลอดเวลา ซึ่งอ่านมาถึงตรงนี้เชื่อว่าหลายคนคงผ่านประสบการณ์ ‘ยันหว่าง’ เพราะความสนุก น่าติดตามของเรื่องนี้มาแล้ว
ภาพ: Netflix
