จากสระว่ายน้ำในฐานะนักกีฬาทีมชาติไทย สู่บทบาทนักแสดงบนหน้าจอ เส้นทางของเอส-ศุภ สง่าวรวงศ์ อาจดูต่างกันคนละจังหวะ แต่สิ่งที่หล่อหลอมเขาในทั้งสองโลกคือ วินัย ความสม่ำเสมอ และการรู้จักบาลานซ์ชีวิต
ครั้งนี้เราชวนเขาพูดคุยเรื่อง ‘กลิ่น’ และพบว่า ความหอมสำหรับเขา ไม่ใช่เพียงเรื่องของความมั่นใจ แต่คือสิ่งที่เชื่อมโยงอดีต ปัจจุบัน และวิธีคิดเข้าด้วยกัน
คลอรีนในสระว่ายน้ำ: จุดเริ่มต้นของตัวตน
หากมีกลิ่นหนึ่งที่พาเขาย้อนกลับไปยังช่วงเวลาสำคัญ เขาตอบไวอย่างไม่ต้องคิด
“คลอรีนครับ (หัวเราะ)” กลิ่นของสระว่ายน้ำคือกลิ่นของวัยเด็ก
ของการตื่นเช้า ของวินัยที่ต้องทำซ้ำทุกวัน
แม้วันนี้เขาจะไม่ได้แข่งขันเหมือนเดิม แต่พื้นฐานจากโลกกีฬายังคงเป็นรากฐานของวิธีคิดและการทำงานในทุกบทบาท
View this post on Instagram
เสน่ห์ที่ไม่แมส แต่มีเลเยอร์
เมื่อถามถึงกลิ่นของใครบางคนที่ทำให้เขารู้สึกหลงใหล เอสไม่ได้ใช้คำว่า “หวาน เซ็กซี่ หรืออบอุ่น”
“ผมเป็นคนที่ชอบกลิ่นที่เราต้องดมอีกทีหนึ่ง ต้องได้กลิ่นหลายๆ รอบถึงจะรู้ว่ามันคือกลิ่นอะไร ไม่แมสจนเกินไป ต้องมีความ Unique นิดหนึ่งครับ”
ในมุมมองของเขา เสน่ห์ที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การโดดเด่นตั้งแต่ครั้งแรก
แต่อยู่ที่ความซับซ้อนเล็กๆ ที่ทำให้เขาอยากเข้าใกล้อีกครั้ง
กลิ่นที่อยู่ได้ทุกวันโดยไม่ต้องพยายามเป็นใคร
เมื่อให้เลือกกลิ่นที่สะท้อนตัวตนของตัวเอง เอสเผยว่าเขามองหากลิ่นแบบ Unisex ที่ใช้ได้ทุกวัน และเข้าได้กับทุกสถานการณ์
“เป็นกลิ่นที่ใช้ได้ทุกวัน ไม่จำเป็นต้องเลือกเลย เพราะเหมาะกับทุกสถานที่ ให้ความสดชื่น ความหวาน แต่ก็ไม่หวานเกินไป แล้วก็ยังมีความคูลอยู่ครับ”
สำหรับเขา กลิ่นนั้นคือ Marc Jacobs Daisy Murakami Blue Pear Rose ไม่ใช่เพราะมันโดดเด่นที่สุด แต่เพราะมัน ‘อยู่ได้ทุกวัน’ ไม่ต้องปรับเปลี่ยนตามสถานที่ เหมือนตัวตนที่ไม่ต้องพยายามเป็นใครมากกว่าที่เป็น
กลิ่นฝนในวันที่ต้องหยุดโลกไว้ชั่วคราว
เมื่อบทสนทนามาถึงความสมดุลในวันที่ชีวิตวุ่นวาย คำตอบของเอสเรียบง่ายกว่าที่คิด
“ผมรู้สึกว่าเป็นกลิ่นฝน หรือกลิ่นธรรมชาติ ผมชอบไป Getaway ตามภูเขา เหมือนได้พัก”
กลิ่นฝนสำหรับเขา คือจังหวะพัก เป็นพื้นที่เงียบๆ ที่ช่วยให้เขารีเซ็ตใจ ก่อนกลับไปลุยกับความรับผิดชอบอีกครั้ง
View this post on Instagram
ในโลกที่หลายอย่างแข่งขันกันด้วยความโดดเด่น เอสเลือกนิยามตัวตนผ่านสิ่งที่ละเอียดอ่อนกว่า ไม่แมส แต่มีเลเยอร์ และมีจังหวะพักของตัวเอง
เพราะท้ายที่สุด ตัวตนอาจไม่ใช่สิ่งที่ต้องตะโกนให้ใครได้ยิน…แต่เป็นสิ่งที่เรารู้สึกได้ชัดที่สุดกับตัวเอง
