การปลดปล่อยอิสระทางใจ ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่อีกครั้งของรอรี แม็คอิลรอย

“ผมรอคอยมายาวนานเหลือเกินที่จะพิชิตมาสเตอร์สได้ แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าผมได้แชมป์ 2 ปีติดต่อกัน” ชายในชุดแจ็คเกตสีเขียวบอกกับทุกคนด้วยรอยยิ้ม

ย้อนกลับไปเมื่อ 1 ปีที่แล้ว รอรี แม็คอิลรอย ต้องต่อสู้กับอะไรมากมาย ก่อนสุดท้ายเขาจะเอาชนะจัสติน โรส ได้ในการเพลย์ออฟ พิชิต ‘เดอะ มาสเตอร์ส’ คว้ากรีนแจ็คเก็ตมาครอบครองได้สำเร็จเป็นครั้งแรก และทำให้เขาพิชิตเมเจอร์ได้ครบทุกรายการด้วย

ความจริงแค่นี้ก็ยิ่งใหญ่มากแล้ว แต่โปรกอล์ฟชาวไอร์แลนด์เหนือกลับทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก ด้วยการพิชิตเดอะ มาสเตอร์ส ได้อีกครั้งเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่มีเพียงยอดฝีมือของยุคสมัยแค่ 3 คนเท่านั้นที่เคยทำได้ก่อนเขา

แจ็ค นิคลอส, นิค ฟัลโด และไทเกอร์ วูดส์

การได้กรีนแจ็คเก็ต 2 ปีติดต่อกันเป็นการตอกย้ำสถานะของแม็คอิลรอย ว่าเขาคู่ควรจะได้รับการยกย่องในฐานะ ‘ผู้ยิ่งใหญ่’ เฉกเช่นเดียวกัน เพียงแต่สำหรับเจ้าตัวนั้น เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่าแค่การฉลองอย่างเต็มที่ ให้กับการแข่งที่สนุกในวันสุดท้าย ที่เขาทำได้อย่างที่ตั้งใจ

การตีด้วยจิตใจที่เป็นอิสระ

ความจริงสถานการณ์ในการแข่งรอบสุดท้ายของเดอะ มาสเตอร์ส เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมามีโอกาสทำให้แม็คอิลรอยขาสั่นได้

ในการตีรอบที่ 3 เขาพลาดมหันต์จนให้จากที่เคยนำถึง 6 สโตรก กลายเป็นแต้มเท่ากับคาเมรอน ยัง ซึ่งวันที่แย่แบบนี้ในการแข่งที่กดดันขนาดนี้ สำหรับบางคนอาจจะทำให้สะดุดล้มแล้วลุกขึ้นยืนไม่ไหวก็เป็นไปได้เหมือนกัน

เพียงแต่แม็คอิลรอยบอกเอาไว้ก่อนลงรอบสุดท้ายว่าเขาจะไม่คิดอะไรให้มันมากไป เพราะเขาไม่มีอะไรที่จะต้องเสีย

“ผมคิดว่าผมจะเล่นอย่างอิสระให้มากขึ้นกว่านี้อีกสักหน่อย” เขาบอกเอาไว้หลังจบรอบที่ 3 “ผมจะเล่นให้เหมือนกับคนที่เคยได้กรีนแจ็คเก็ตมาแล้ว ซึ่งผมก็ทำได้มาแล้วจริงๆ”

เรื่องการควบคุมจิตใจเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมากสำหรับนักกีฬา โดยเฉพาะกอล์ฟซึ่งเป็นกีฬาที่มีการพูดกันว่าคนที่แข่งขันด้วยจริงๆ ไม่ใช่คู่แข่งหรือคนที่ไหนเลย แต่เป็นการแข่งกับ ‘เสียงในหัว’ ที่อยู่ระหว่างหู 2 ข้างของตัวเองเท่านั้น

ความวิตกกังวล ความสงสัย แม้เพียงนิดเดียวอาจจะทำให้พลาด และการพลาดสักครั้งก็อาจทำให้ทุกอย่างหลุดยาวได้

แม็คอิลรอยเคยผ่านช่วงเวลาที่บีบคั้นหัวใจที่สุดมาแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคือช่วงการเพลย์ออฟกับจัสติน โรส ในการแข่งเดอะ มาสเตอร์ส เมื่อปีกลาย ซึ่งชัยชนะที่ได้มากลายเป็นการปลดล็อกทางใจครั้งสำคัญ

มันทำให้เขาเชื่อมากขึ้นและกังวลน้อยลง

หรือจะเรียกว่าเป็น ‘อิสระ’ มากขึ้น ตามคำพูดในแบบของเขา

ด้วยเหตุผลดังกล่าวทำให้แม้ในการตีรอบสุดท้ายจะมีการพลิกผันไปมา โดยเฉพาะหลังการเริ่มต้นด้วยความผิดพลาดในหลุมที่ 4 และหลุมที่ 6 ที่ทำให้หลายคนมองว่าโอกาสที่เขาจะหลุดวงโคจรไปเลยเป็นไปได้สูงอย่างมาก

แต่เขายังไม่ยอมแพ้และหาทางกลับมาได้สำเร็จ จากเบอร์ดีในหลุมที่ 7 และ 8 มาถึงการบอกกับทุกคนในหลุมที่ 12 – หลุมที่พญาหมีทองคำ แจ็ค นิคลอส บอกเสมอว่าเป็นหลุมที่ยากที่สุดของมาสเตอร์ส และควรจะเล่นแบบปลอดภัยไว้ก่อน – แต่แม็คอิลรอยเลือกจะเล่นแบบหาญกล้า และทำได้อย่างยอดเยี่ยม และมันต่อเนื่องไปถึงหลุมที่ 13

เป็นช่วงที่ถูกมองว่านี่แหละคือจุดเปลี่ยนของการแข่งขัน สิ่งที่เหลืออยู่คือประคองตัวให้ได้ ซึ่งพูดง่าย แต่ทำยาก

อย่างไรก็ดี แม็คอิลรอยสามารถครองสติได้ในช่วงท้ายแม้ว่าจะต้องเจอกับแรงกดดันจากมือ 1 ของโลกคนปัจจุบันอย่างสก็อตตี เชฟเฟลอร์ ที่ขึ้นมาเบียดกันจนถึงหยดสุดท้าย แต่คราวนี้เขาไม่ยอมผิดพลาดจนทำให้ต้องเพลย์ออฟเหมือนปีที่แล้วอีกต่อไป ก่อนที่สุดท้ายจะสามารถเฉือนชนะไปอย่างหวุดหวิด

ชัยชนะที่เขาไม่คิดว่าเขาจะทำได้แน่หากว่าไม่เคยได้แชมป์รายการนี้มาเมื่อปีที่แล้ว

“มันเป็นสุดสัปดาห์ที่ยากลำบาก แต่ผมก็มีความสุขมากที่ทำได้สำเร็จ” เขาบอก และย้ำถึงเป้าหมายส่วนตัวลึกๆ ในใจ

“ผมอยากกลับมาเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเรื่องเมื่อปีที่แล้วไม่ใช่ฟลุก”

แชมป์นี้ทำให้แม็คอิลรอยกลายเป็นนักกอล์ฟคนที่ 4 ในประวัติศาสตร์ที่ได้แจ็คเก็ตเขียวมาใส่เท่ๆ 2 ปีติดต่อกัน และเป็นแชมป์เมเจอร์รายการที่ 6 ในชีวิตของเขาด้วย

แต่เขายังไม่ได้คิดที่จะหยุดแค่นี้

“ผมเพิ่งได้แชมป์เมเจอร์ที่ 6 และผมรู้สึกว่าผมกำลังอยู่ในช่วงที่ดีทั้งการเล่นและสภาพร่างกายของผมเอง ผมไม่อยากจะเอาตัวเลขเข้ามาเกี่ยว แต่มันก็เป็นส่วนนึงของการเดินทาง ผมยังมีสิ่งที่ผมอยากจะทำให้สำเร็จอีกมาก แต่ผมก็อยากจะสนุกไปกับมันด้วยเหมือนกัน”

ถึงอย่างนั้น แม็คอิลรอยไม่คิดว่าเขาจะฉลองหนักหน่วงอะไรเหมือนปีที่แล้ว แต่อย่างน้อยสิ่งที่งดงามที่สุดสำหรับชัยชนะในปีนี้คือการที่พ่อและแม่ของเขา ซึ่งไม่ได้มาอยู่ที่ออกัสตาเมื่อปีกลาย ได้มาเห็นชัยชนะของเขาด้วยสองตากับหนึ่งหัวใจ

ความน่ารักคือพ่อและแม่ของเขาไม่ได้อยากมาที่นี่ในปีนี้ เพราะคิดว่าการที่ลูกชายได้แชมป์เกิดจากการที่พวกเขาไม่ได้มาเชียร์ที่ออกัสตาด้วย แต่สุดท้ายก็ยอมมาและได้เห็นแม็คอิลรอยคว้าแชมป์สวมเสื้อกรีนแจ็คเก็ตกันด้วยสองตา

“ผมดีใจที่เราพิสูจน์ได้สักทีว่ามันไม่ใช่เพราะพ่อแม่ไม่มาผมเลยได้แชมป์ ทีนี้พวกท่านก็สามารถจะมาเมื่อไรก็ได้ตามที่ต้องการแล้ว การมีพ่อแม่อยู่ด้วยกันที่นี่เป็นเรื่องที่ดีมากๆ ผมตื่นเต้นที่จะได้ฉลองด้วยกันกับพวกท่าน”

ไม่น่ามีช่วงเวลาไหนจะดีไปมากกว่านี้อีกแล้วจริงไหมรอรี?

อ้างอิง: