สิบปีก่อน เราอาจเป็นเด็กวัยรุ่นที่พ่อแม่บอกให้หยุดเล่นมือถือแล้วไปอ่านหนังสือสอบ แต่วันนี้กลับเป็นเราเองที่ต้องคอยบอกพ่อแม่ให้หยุดดูละครคุณธรรม ช็อปปิ้งออนไลน์ แล้วไปทำอย่างอื่นบ้าง    กลุ่มคนวัย 50 ปีขึ้นไป หรือที่เราเคยเรียกติดปากว่า ‘ผู้สูงอายุ’ กำลังเปลี่ยนภาพตัวเองใหม่ ไม่ใช่แก่ลง แต่แอคทีฟขึ้น ทันโลกขึ้น และใช้เทคโนโลยีเพื่อสร้างชีวิตที่พวกเขาเลือกเอง    และที่สำคัญ...

คุณเลิกตื่นเต้นกับการใช้ AI ช่วยทำงานมานานแค่ไหนแล้ว?   ไม่กี่ปีที่ผ่านมา คนส่วนใหญ่ใช้ AI ได้คล่องจนแทบจะเป็นมือขวาอีกข้างไปแล้ว ในระดับองค์กรก็ใช้งานจริงจัง ทั้งในกระบวนการภายใน การให้บริการลูกค้า หรือแม้แต่การตัดสินใจระดับกลยุทธ์   แต่ข้อมูลจาก Thailand’s AI-Driven Leadership Report โดย Bluebik, THE STANDARD และ Sauce Skills กลับสะท้อนให้เห็นว่า 97% ขององค์กรไทยเริ่มนำ AI มาใช้งาน...

ดาวอสปี 2026 ข้างนอกหนาวมาก แต่ข้างในร้อนกว่าที่คิด เพราะโลกกำลังคุยเรื่อง ‘การค้า’ ในภาษาใหม่ ภาษาแห่งอำนาจ ความเสี่ยง และการจัดขั้ว หลังยุคกติกาเดิมเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ   ผมคุยกับ พี่แต๋ม ศุภจี สุธรรมพันธุ์ Suphajee Suthumpun ที่มาดาวอสด้วยโจทย์ตรงไปตรงมา ‘Position ประเทศไทย’ บนเวทีที่ผู้นำโลกทั้งรัฐและเอกชนเดินชนกันทุกชั่วโมง ทำให้โลก ‘ไม่ลืมไทย’ และเห็นไทยเป็น คู่ค้า/พันธมิตร ไม่ใช่แค่ประเทศท่องเที่ยว   3...

ทำไมเราถึงไม่ค่อยอยากคุยกับคนที่คิดไม่เหมือนเรา?   ลองนึกดูดีๆ ช่วงหลังมานี้เวลาคุยเรื่องสังคม การเมือง หรือแม้แต่เรื่องงาน หลายคนเริ่มเลือกเงียบมากกว่าพูด บางคนเลิกคอมเมนต์ บางคนเลิกอธิบาย และบางคนเลือกไม่ฟังตั้งแต่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดไม่เหมือนเรา ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะ ‘เหนื่อย’    เหนื่อยที่จะต้องถก เหนื่อยที่จะต้องอธิบาย และเหนื่อยที่จะต้องทะเลาะกับคนที่เรารู้สึกว่าไม่มีวันเข้าใจกัน…สิ่งนี้ไม่ได้เกิดกับคุณคนเดียว...

ใครไฟฟ้าถูกกว่า คนนั้นชนะ AI   ผมได้ฟังเซสชันที่น่าสนใจใน World Economic Forum 2026 ที่ดาวอส โดยคุณสัตยา นาเดลลา CEO ของ Microsoft  ขอสรุปเป็นข้อๆ อ่านสะดวกครับ   1. โลกกำลังถกเถียงผิดจุด   วันนี้ทั้งโลกกำลังเถียงกันว่า ใครจะเป็นผู้นำ AI ระหว่างสหรัฐฯ จีน หรือยุโรป แต่สัตยา นาเดลลา เสนอกรอบคิดที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง การแข่งขัน AI อาจไม่ได้ตัดสินกันที่ว่าใครมีโมเดลเก่งกว่า...

‘ปีเผา’ คือ Buzzword ที่ได้ยินคนพูดกันมาทุกปี เราอยู่ในยุคที่ทุกอย่างแพงขึ้นอย่างไม่มีทีท่าจะหยุด พอๆ กับความเครียดในการใช้ชีวิตแต่ละวันที่ทำคน Burn Out มานักต่อนัก   แต่ทำไมแทนที่จะรัดเข็มขัด อดเปรี้ยวไว้กินหวานอย่างโบราณว่า ผู้บริโภคจำนวนไม่น้อยกลับยอมจ่ายหนักกับกาแฟแก้วละร้อย เติมของเล่นใส่ตู้โชว์ หรือกดซื้อวิตามินที่แพงกว่าข้าวทั้งมื้อ?       นี่ไม่ใช่แค่พฤติกรรมฟุ่มเฟือย แต่มันคือ ‘กลไกเอาตัวรอด’ ...

ถ้าการทำธุรกิจเหมือนการเดินทางไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงจุดหมาย ผู้ประกอบการทุกวันนี้ก็คงเหมือนกำลังขับรถฝ่าหมอกหนาฟุ้งจากพิษเศรษฐกิจ สงคราม เงินเฟ้อ ค่าเงินบาท และทุนต่างชาติ บดบังถนนจนแทบไม่เห็นปลายทาง   แต่ในอีกแง่ ไม่ได้มีแค่คนที่ล้มหายตายจาก หลายธุรกิจไม่ใช่แค่ไปต่อได้ แต่ทะลุขีดจำกัดไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็น ‘สุกี้ตี๋น้อย’ ที่กำไรทะลุ 1,100 ล้านบาท, ‘ศรีจันทร์’ แบรนด์สกินแคร์และเครื่องสำอางไทยที่โต 58% ในปีก่อน หรือ ‘KARUN’...

ถ้าถามว่าภาพของ ‘คนเท่’ ในวันนี้คืออะไร หลายคนอาจไม่ได้นึกถึงภาพคนถือ MacBook นั่งในคาเฟ่ หรือเดินห้างใจกลางเมืองสักเท่าไร แต่เป็นภาพของคนที่แบกเป้ขึ้นดอย ดริปกาแฟกลางหมอกบางๆ หรือวิ่งเทรลบนเส้นทางวิบาก ที่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์คอยแจ้งเตือนทุก 3 นาที   ภาพเหล่านี้ไม่ได้เท่เพราะมันดูยาก แต่เพราะมันดู ‘สงบ’ ซึ่งความสงบกลายเป็นของหายากกว่าความสำเร็จเสียอีกในโลกยุคนี้       เราทำงานอยู่หน้าจอแทบทั้งวัน...