ท่ามกลางสนาม AI ที่เต็มไปด้วยบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่และเงินลงทุนมหาศาล ใครจะคิดว่า วันนี้มี AI ฝีมือคนไทยที่กำลังเติบโตในระดับโลก และเทคโนโลยีของพวกเขาอยู่เบื้องหลังธุรกิจจำนวนมากในยุโรป

The Secret Sauce เอพิโสดนี้ คุยกับ กรวัฒน์ เจียรวนนท์ หรือ ‘คุณภู’ ผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท Amity ถึงเส้นทางกว่า 10 ปี จากบริษัทซอฟต์แวร์ไทยที่มองเห็นโอกาสในช่วง ChatGPT Boom และเปลี่ยนตัวเองเข้าสู่ยุค Generative AI จนวันนี้เติบโตแตะ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือกว่า 3,300 ล้านบาท

เบื้องหลังการเติบโตครั้งนี้คือการเดิมพันกับ ‘Vertical AI’ — AI ที่ไม่ได้พยายามเก่งทุกเรื่อง แต่ลงลึกเพื่อเข้าใจงานและแก้ปัญหาเฉพาะของแต่ละอุตสาหกรรม ซึ่งอาจเป็นหนึ่งในคำตอบว่า ท่ามกลางการแข่งขัน AI ที่ดุเดือด บริษัทจากประเทศไทยจะหาพื้นที่ของตัวเองและแข่งขันกับยักษ์ใหญ่ระดับโลกได้อย่างไร และเทคโนโลยีฝีมือคนไทยจะไปได้ไกลแค่ไหนในสนามโลก

สามารถฟังพอดแคสต์ The Secret Sauce
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

Host & Show Creator

นครินทร์ วนกิจไพบูลย์

Manager

ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Content Team Lead

ชาคร ฉายเพชร

Producer

อิงตะวัน สุวรรณสุภา

Co-Producer

จตุพร ลัมยศ

Content Creator

อาภาภัทร อารยางกูร

วรัทยา ปัทมวิทูร

พรธนภัทร เพชรร่วง

Video Editor

วุฒิชัย ถิระบัญชาศักดิ์

อนนต์ พูนเจ้าทรัพย์

ศุภมิตร เศรษฐลักษณ์

สุชานาถ หนูสุวรรณ

Sound Engineer

กฤตพล จียะเกียรติ

Graphic Designer

ธนิดา โตวิวัฒน์

Channel Team Lead

สิทธิโชติ สุภาวรรณ์

Senior Channel Admin

ทศพล เพิ่มพูล

The post Amity สร้าง Vertical AI ไประดับโลกอย่างไร? รู้จักบริษัท AI ไทยที่มีลูกค้าทั่วยุโรป appeared first on THE STANDARD.

สนพ.เปิดฟังเสียงประชาชน ถกร่าง PDP 2026 มุ่งพลังงานสะอาด-Net Zero ดึงดูดการลงทุนระดับโลก รับคลื่นทุน Data Center และ EV ปักหมุดนำร่องโรงไฟฟ้า SMR 9,000 เมกะวัตต์ พร้อมดันฉากทัศน์ไฮบริด (Scenario 4) ขยายพลังงานหมุนเวียน 73% ควบคู่เทคโนโลยี CCS และวางกรอบคุมค่าไฟเฉลี่ยตลอดแผนไม่เกิน 3.88 บาทต่อหน่วย

วันที่ 8 ก.ย. ประเสริฐ สินสุขประเสริฐ ปลัดกระทรวงพลังงาน กล่าวเปิดงานสัมมนารับฟังความคิดเห็นต่อร่างแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าของประเทศไทย พ.ศ. 2569-2593 (PDP 2026) ว่า การรับฟังความคิดเห็นจากทุกภาคส่วนนี้ เพื่อนำไปปรับปรุงให้เหมาะสมกับบริบทของประเทศ โดยหัวใจสำคัญของแผนฉบับนี้คือการตอบโจทย์ ‘พลังงานสะอาด’ และการมุ่งสู่เป้าหมาย Net Zero เพื่อดึงดูดการค้าและการลงทุนจากต่างประเทศ เนื่องจากปัจจุบันบริษัทชั้นนำทั่วโลกให้ความสำคัญกับสินค้าที่เป็น Low Carbon และไม่มีคาร์บอนฟุตพริ้นท์ในห่วงโซ่การผลิต

ย้ำคัดกรองกลุ่ม Data Center

ประเสริฐ กล่าวอีกว่า หนึ่งในความท้าทายใหม่คือความต้องการใช้ไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะจากกลุ่ม Data Center และรถยนต์ไฟฟ้า ซึ่งปัจจุบันมียอดแจ้งความประสงค์ขอใช้ไฟฟ้าเข้ามาสูงถึง 22,000-30,000 เมกะวัตต์

อย่างไรก็ตาม ภาครัฐอาจต้องมีกระบวนการคัดกรอง Data Center ที่สร้างมูลค่าเพิ่มและเป็นประโยชน์ต่อเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศจริงๆ เช่น กลุ่ม AI Industry Foundation

ในด้านกำลังการผลิต ในระยะสั้นประเทศไทยมีระดับสำรองไฟฟ้า (Reserve Margin) ที่เพียงพอประมาณ 25% แต่สิ่งที่ต้องเร่งพัฒนาคือ ระบบส่งและสายจำหน่ายเพื่อรองรับการขยายตัวที่รวดเร็ว

โดยคาดว่าอาจต้องใช้เงินลงทุนสูงถึง 3-7 แสนล้านบาทในการปรับปรุงระบบโครงข่ายไฟฟ้า (Smart Grid) และการติดตั้งอุปกรณ์รักษาสถียรภาพความถี่ (Synchronous Condenser) ซึ่งจะใช้เงินลงทุนจากการไฟฟ้าทั้ง 3 แห่ง

เดินหน้า SMR 9,000 เมกะวัตต์ ‘กฟผ.’ นำร่อง

เพื่อให้เกิดความมั่นคงด้านพลังงานที่สามารถจ่ายไฟได้ตลอด 24 ชั่วโมง แผน PDP 2026 จึงได้บรรจุโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR – Small Modular Reactor) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทางเลือกหลัก

โดยตามแผนคาดการณ์ว่าจะมีกำลังผลิตรวมสูงสุดถึง 9,000 เมกะวัตต์ภายในปี 2050

“SMR คือคำตอบของพลังงานสะอาดที่เป็น Base Load มีความเสถียรและปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นศูนย์ ตัวโรงไฟฟ้ามีขนาดเล็กและมีเทคโนโลยีความปลอดภัยแบบ Passive ที่สามารถคูลดาวน์ตัวเองได้” ประเสริฐ กล่าว

ทั้งนี้ โครงการแรกขนาด 300 เมกะวัตต์ จะมอบหมายให้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) เป็นผู้ริเริ่มนำร่องเพื่อสร้างความเชื่อมั่นด้านมาตรฐานและการกำกับดูแลภายใต้หลักเกณฑ์ของ IAEA ก่อนที่จะพิจารณาเปิดให้เอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในอนาคต

ค่าไฟ 3.88 บาท บวกค่าพรีเมียมกลุ่มใช้ไฟสะอาด

สำหรับทิศทางราคาค่าไฟฟ้าภายใต้สมมติฐานปัจจุบัน รวมถึงสัดส่วนเชื้อเพลิงผสมผสาน (Fuel Mix) ตั้งเป้าจะควบคุมค่าไฟฟ้าเฉลี่ยตลอดแผนให้ไม่เกิน 3.88 บาทต่อหน่วย

อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ประกอบการที่ต้องการไฟฟ้าสะอาดคุณภาพสูง (Premium Clean Energy) เช่น Data Center อาจต้องยอมรับโครงสร้างราคาที่สะท้อน ต้นทุนการผลิตที่แท้จริงซึ่งอาจสูงกว่าภาคประชาชนทั่วไป

ปัจจุบันเศรษฐกิจไทยขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าเป็นหลัก โดยมีโจทย์ใหม่ที่สำคัญคือการดึงดูดการลงทุนจากบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ระดับโลก (Tech Company) ที่ต้องการเข้ามาจัดตั้ง Data Center และอุตสาหกรรม AI ในประเทศไทย

ธุรกิจเหล่านี้มีความต้องการใช้พลังงานมหาศาล และที่สำคัญต้องเป็นพลังงานสะอาดที่มีความเสถียรและความมั่นคงสูงเพื่อตอบโจทย์เงื่อนไขทางการค้าและการลงทุนระดับสากล

“แผน PDP 2026 นี้ต้องตอบโจทย์เรื่องการลดการ ปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกสู่เป้าหมาย Net Zero 2050 เพราะหากเราทำไม่ได้ การค้าการลงทุนจากต่างประเทศจะได้รับผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้” ประเสริฐ กล่าว

ทั้งนี้ แผน PDP 2026 จะมีความยืดหยุ่นและพร้อมปรับเปลี่ยนทุก 2-3 ปีตามสถานการณ์เทคโนโลยีและเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป หากเทคโนโลยี SMR เกิดความล่าช้า

ภาครัฐก็มีแผนสำรองโดยการเพิ่มสัดส่วนพลังงานหมุนเวียนบวกระบบกักเก็บพลังงาน (Solar + BESS) หรือการใช้ก๊าซธรรมชาติร่วมกับเทคโนโลยีดักจับคาร์บอน (Gas + CCS) เพื่อให้มั่นใจว่าประเทศไทยจะมีพลังงานที่มั่นคง สะอาด ราคาเหมาะสมอย่างยั่งยืน

รุก ‘เปิดเสรีไฟฟ้า’ ขยาย DPA-TPA

หนึ่งในประเด็นสำคัญของร่างแผน PDP ฉบับใหม่ คือนโยบายการเปิดเสรีภาคไฟฟ้า โดยคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) ได้ให้แนวทางในการขยายสัดส่วนการซื้อขายไฟฟ้าโดยตรง (Direct PPA) จากเดิม 2,000 เมกะวัตต์ ให้ครอบคลุมไม่เพียงแต่ Data Center เท่านั้น แต่ยังเปิดกว้างให้ภาคอุตสาหกรรมที่ต้องการพลังงานสะอาดสามารถเข้าถึงได้

นอกจากนี้ จะมีการส่งเสริมเรื่อง Third Party Access (TPA) เพื่อเปิดให้มีการใช้โครงข่ายไฟฟ้าของรัฐในการส่งจ่ายไฟฟ้า และส่งเสริมการติดตั้งโซลาร์รูฟท็อปในภาคครัวเรือนอย่างกว้างขวาง

อย่างไรก็ตาม ปลัดกระทรวงพลังงานย้ำว่าโครงข่ายไฟฟ้า (Grid) จะต้องมีความแข็งแรงและยืดหยุ่นเพียงพอที่จะรองรับความไม่แน่นอนของพลังงานหมุนเวียน โดยเฉพาะพลังงานแสงอาทิตย์ที่ผลิตได้เฉพาะช่วงกลางวัน

จากการติดตามข้อมูลการใช้ไฟฟ้า พบว่าพฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไป โดยเกิดช่วงความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุด (Peak) ในเวลาประมาณ 21.00 – 22.00 น. เนื่องจากในช่วงกลางวันมีการผลิตไฟฟ้าจากโซลาร์เซลล์ใช้เองเป็นจำนวนมาก

แผน PDP ฉบับใหม่จึงต้องให้ความสำคัญกับความเสถียรของ ระบบไฟฟ้าให้สามารถตอบโจทย์ผู้ใช้ไฟได้ตลอด 24 ชั่วโมง 365 วัน ภายใต้หลักการเปิดแล้วติดทันที

รับฟังความเห็นทั่วประเทศ ก่อนคลอดแผนภายใน 1- 2 เดือน

แผน PDP 2026 เป็นแผนของคนไทยทุกคน จึงขอเชิญชวนทุกภาคส่วน ทั้งภาคอุตสาหกรรม ธุรกิจ และภาคประชาชน ร่วมให้ข้อเสนอแนะอย่างเต็มที่ในช่วงกระบวนการรับฟังความคิดเห็นที่จะดำเนินไปหลังจากนี้อีก 1 สัปดาห์ เพื่อให้ได้แผนที่สมบูรณ์ที่สุดก่อนเสนอต่อคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) และคณะรัฐมนตรี (ครม.) เพื่อพิจารณาอนุมัติต่อไป คาดจะแล้วเสร็จภายใน 1-2 เดือนนี้

ผ่า 4 ฉากทัศน์ PDP ใหม่ เขย่าพลังงานสะอาด

ด้านวัฒนพงษ์ คุโรวาท ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน (สนพ.) เปิดเผยว่า การเปิดรับฟังความคิดเห็นจากภาคประชาชนต่อร่างแผน PDP 2026 เพื่อพิจารณาเลือกฉากทัศน์ (Scenario) ที่เหมาะสมที่สุด

โดยเบื้องต้นคณะอนุกรรมการและ สนพ. มีแนวโน้มเห็นชอบ ‘กรณีที่ 4’ (Scenario 4) ซึ่งเป็นรูปแบบทางสายกลางแบบไฮบริด

เนื่องจากมีความสมดุลทั้งในด้านต้นทุนค่าไฟฟ้า ความมั่นคงของระบบ และการบรรลุเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero) ของประเทศ

โดยแผน PDP ใหม่มีการรันโมเดลเปรียบเทียบทั้งหมด 4 ฉากทัศน์ เพื่อตอบโจทย์เป้าหมายการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ในภาคพลังงานของประเทศลงเหลือ 19 ล้านตัน จากระดับปกติที่คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 121 ล้านตัน ดังนี้

กรณีที่ 1 (BAU) ดำเนินการตามมาตรการปกติ ขยายสัดส่วนพลังงานสะอาดเป็น 65% และฟอสซิล 35% ส่งผลให้การปล่อยคาร์บอนลดลงเหลือ 66 ล้านตัน ซึ่งยังไม่เพียงพอต่อเป้าหมาย Net Zero ของประเทศในภาพรวมที่กำหนดให้ภาคพลังงานต้องลดการปล่อยคาร์บอนลงเหลือเพียง 19 ล้านตัน

กรณีที่ 2 ต่อยอดจากกรณีแรกโดยเพิ่มการลงทุนเทคโนโลยีการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCS) 100% สัดส่วนเชื้อเพลิงคงเดิมที่ 65:35 แต่มีต้นทุนค่า CCS เพิ่มขึ้นค่อนข้างสูง

กรณีที่ 3 มุ่งเน้นพลังงานหมุนเวียน (RE) สุดโต่งถึง 89% โดยไม่ใช้เทคโนโลยี CCS เลย ซึ่งจะต้องพึ่งพาโซลาร์และลมเป็นหลัก ส่งผลให้ความต้องการใช้ก๊าซธรรมชาติลดลงเหลือเพียง 800 ล้านลูกบาศก์ฟุตต่อวัน ซึ่งจะกระทบต่อโครงสร้างท่อส่งก๊าซและสถานีรับจ่ายก๊าซ (LNG Terminal) ที่จัดเตรียมไว้

กรณีที่ 4 (ไฮบริด) ผสมผสานระหว่างกรณีที่ 2 และ 3 โดยขยายสัดส่วนพลังงานหมุนเวียนขึ้นเป็นประมาณ 73% ควบคู่กับการนำเทคโนโลยี CCS มาใช้บางส่วน ฉากทัศน์นี้จะช่วยรักษาระดับการใช้ก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทยให้อยู่ที่ประมาณ 2,000 ล้านลูกบาศก์ฟุตต่อวัน ซึ่งสอดคล้องกับปริมาณก๊าซในอ่าวที่มีอยู่ ทำให้ไม่ต้องพึ่งพาการนำเข้า LNG มากเกินไป

“ส่วนใหญ่เห็นชอบกรณี 4 เพราะอยู่ตรงกลาง ได้ทดลองใช้เทคโนโลยี CCS ตามกรอบแผนระยะยาวเพื่อลดโลกร้อนของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และยังเพิ่มสัดส่วนพลังงานหมุนเวียน (RE) ขึ้นอย่างเหมาะสม” วัฒนพงษ์ กล่าว

ทั้งนี้ คาดการณ์ว่าอัตราค่าไฟฟ้าเฉลี่ยตลอดแผนทั้ง 4 ฉากทัศน์จะอยู่ที่ประมาณ 3.88 บาทต่อหน่วย แต่อาจมีการปรับทบทวนตามนโยบายและปัจจัยแวดล้อม ซึ่งในช่วงปลายแผนอาจขยับขึ้นไปอยู่ที่ประมาณ 4.50-4.60 บาทต่อหน่วย

รับมือพลังงานหมุนเวียนผันผวน ป้องกันวิกฤตไฟดับ

อย่างไรก็ตาม ความท้าทายสำคัญของการเพิ่มสัดส่วนพลังงานหมุนเวียน (RE) ในระดับสูง คือความผันผวนของระบบ ซึ่ง สนพ. ได้ถอดบทเรียนจากกรณีศึกษาในต่างประเทศ เช่น สเปน ที่มีสัดส่วน RE สูงจนเกิดความกังวลด้านเสถียรภาพระบบไฟฟ้า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว แผน PDP ใหม่จึงต้องบรรจุนโยบายการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานอัจฉริยะ (Smart Grid) และระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ (BESS)

นอกจากนี้ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) จะต้องลงทุนในอุปกรณ์ปรับปรุงคุณภาพกำลังไฟฟ้า เช่น Synchronous Condenser และ Statcom เพื่อรักษาความถี่และแรงดันไฟฟ้าไม่ให้ผันผวนรุนแรงเมื่อพลังงานหมุนเวียนวูบวาบ พร้อมทั้งผลักดันระบบ Demand Response (DR) หรือการตอบสนองด้านโหลดอัจฉริยะ ร่วมกับระบบโรงไฟฟ้าเสมือน (Virtual Power Plant: VPP) จากแบตเตอรี่และยานยนต์ไฟฟ้า (EV) รวมกว่า 14,000 เมกะวัตต์ เพื่อบริหารจัดการการใช้ไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

สแกนกลุ่ม Data Center

อีกหนึ่งปัจจัยเร่งสำคัญคือความต้องการใช้ไฟฟ้าจากกลุ่ม Data Center ซึ่ง สนพ. ได้ประเมินไว้ 3 ฉากทัศน์ (ตั้งแต่ 6,000 เมกะวัตต์, 8,800 เมกะวัตต์ ไปจนถึงเกือบ 20,000 เมกะวัตต์) แต่เลือกใช้ตัวเลขคาดการณ์ระดับกลางที่ 8,800 เมกะวัตต์ มาใช้ในการรันแผน PDP โดยปริมาณไฟฟ้านี้เป็นการซื้อไฟฟ้าจากระบบหลัก

ขณะที่ผู้ประกอบการบางรายอาจเลือกใช้วิธีผลิตไฟฟ้าเอง ติดตั้งแบตเตอรี่เอง หรือทำสัญญาซื้อขายไฟฟ้าโดยตรง (Direct PPA) ซึ่งนโยบายปัจจุบันของรัฐมนตรียังไม่อนุมัติให้ซื้อขายกันโดยตรงนอกระบบสายส่งหลักเพื่อป้องกันผลกระทบต่อเสถียรภาพโดยรวม

ยืดอายุโรงไฟฟ้าพื้นที่ EEC

ด้านการบริหารจัดการโรงไฟฟ้าเพื่อความมั่นคงในช่วงเปลี่ยนผ่าน แผน PDP ระบุถึงมาตรการขยายอายุการใช้งานโรงไฟฟ้าก๊าซธรรมชาติและถ่านหินบางแห่งในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ออกไปเป็นการชั่วคราว ทั่วไปจะขยายราว 5-6 ปีเนื่องจากโรงไฟฟ้าใหม่ก่อสร้างไม่ทันกำหนด

ขณะเดียวกันพื้นที่ภาคใต้ที่มีอัตราการเติบโตของความต้องการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นจากการท่องเที่ยว จะมีการก่อสร้างโรงไฟฟ้าใหม่เพื่อค้ำระบบ ความมั่นคงในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 2 โรง กำลังผลิตรวมประมาณ 1,400 เมกะวัตต์ เฉลี่ยโรงละ 700 เมกะวัตต์

นอกจากนี้ ยังสั่งการให้ กฟผ. และการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) เร่งจัดตั้งศูนย์พยากรณ์พลังงานหมุนเวียน (RE Forecast)

เพื่อคาดการณ์การผลิตไฟฟ้าล่วงหน้าเป็นรายวัน (Day-ahead) และรายชั่วโมง เพื่อเตรียมโรงไฟฟ้าก๊าซธรรมชาติให้พร้อมเดินเครื่องทดแทนได้ทันทีในระดับวินาที รวมถึงการปรับปรุงสายจำหน่ายรองรับการชาร์จรถยนต์ไฟฟ้า (EV) ตามบ้านเรือนเพื่อป้องกันปัญหาหม้อแปลงระเบิดหรือไฟดับท้ายซอย

ภาพ: Joop Hoek/ Shutterstock

The post สรุปร่างแผน PDP 2026 เล็งเลือก ‘Scenario 4 ไฮบริด’ appeared first on THE STANDARD.

‘ศุภจี’ เผย เจรจาภาษีสหรัฐฯ เป็นไปได้ดี มั่นใจ อีก 1 สัปดาห์ชัดเจน เชื่อ ได้ตามดีลเดิม เผย หากลงตัว พร้อมต่อสาย ‘อนุทิน’ คุย ‘ทรัมป์’ ทันที พร้อมปิดดีลอย่างเป็นทางการ

วันที่ 8 กันยายน ที่รัฐสภา ศุภจี สุธรรมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ให้สัมภาษณ์ถึงความคืบหน้าการเจรจาภาษีสหรัฐฯ ว่า การเจรจาเป็นไปได้ด้วยดีมาก สามารถสรุปประเด็นสำคัญได้ทุกประเด็น

ขณะนี้เหลือรอขั้นตอนรายละเอียดเรื่องตัวอักษร และภาษา อย่างเป็นทางการ ซึ่งคาดว่าจะจบได้ภายในเร็ววันนี้

ทั้งนี้ ขอขอบคุณทุกหน่วยงาน ทั้งภาครัฐและเอกชน ที่ร่วมมือกันเป็นทีมประเทศไทย ทำให้เราสามารถเจรจาหาข้อสรุปได้เป็นอย่างดี ซึ่งเรื่องนี้เป็นนโยบายโดยตรงจากนายกรัฐมนตรี ที่ให้แนวทางในการไปเจรจา คิดว่าไม่น่าติดปัญหาอะไร จบในสาระสำคัญทุกประเด็น

เมื่อถามว่า หลังพูดคุยกับผู้แทนการค้าสหรัฐฯ คาดว่าจะจบเมื่อไหร่ ศุภจี กล่าวว่า ไม่น่าเหลืออะไร เพราะประเด็นสำคัญจบแล้ว เหลือแค่รายละเอียด คาดว่าภายใน 1 สัปดาห์จะเสร็จสมบูรณ์

จากนั้นจะเสนอรายละเอียดไปยังคณะผู้แทนการค้าสหรัฐฯ เพื่อส่งให้กับประธานาธิบดีสหรัฐฯ

เมื่อถามย้ำว่า จะชัดเจนภายในเดือนนี้หรือไม่ ศุภจี กล่าวว่า ‘ไม่มีปัญหาอะไร’ และไม่มีความกังวล ซึ่งน่าจะสรุปได้เป็นปกติ

ส่วนตัวเลขส่งออกจะอยู่ที่เท่าไหร่ ศุภจี กล่าวว่า หากสรุปได้ การส่งออกของเรา ก็น่าจะเป็นไปได้ปกติ ซึ่งตัวเลขภาษีเป้าหมาย จะอยู่ตามข้อตกลงที่เคยตกลงกันไว้ ตั้งแต่รัฐบาลก่อนหน้านี้

ศุภจี เปิดเผยอีกว่า เมื่อขั้นตอนการเจรจาลงตัวเรียบร้อย จะนัดหมาย ให้ท่านอนุทินพูดคุยกับโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เพื่อปิดดีลการเจรจาอย่างเป็นทางการ

The post ‘ศุภจี’ ลุ้น 1 สัปดาห์ รู้ผลเจรจาภาษีสหรัฐฯ พร้อมต่อสาย ‘อนุทิน’ คุย ‘ทรัมป์’ ปิดดีลอย่างเป็นทางการ appeared first on THE STANDARD.

ดาต้าเซ็นเตอร์ (Data Center) กลายเป็นวาระแห่งชาติของไทยตลอดช่วง 1-2 เดือนที่ผ่านมา ท่ามกลางคำถามถึงความคุ้มค่า เมื่อต้องแลกกับการใช้ทรัพยากรต่างๆ ในประเทศไทย รวมทั้งเรื่องราวในอีกหลายแง่มุม ทั้งช่องโหว่ทางกฎหมาย การส่งเสริมการลงทุน หรือภาระที่อาจตกอยู่กับคนไทย

ท่ามกลางข้อถกเถียงเรื่องไฟ-น้ำ-ความคุ้มค่าที่กำลังร้อนแรงในไทย และการที่รัฐเตรียมประกาศเกณฑ์คัดกรองการลงทุน Data Center ครั้งใหญ่ THE STANDARD WEALTH สัมภาษณ์ ไบรอัน ยู ผู้บริหารอาวุโสฝ่ายโครงสร้างพื้นฐานระดับโลกของ Google ประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก หนึ่งใน hyperscaler ผู้พัฒนาโครงการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ชลบุรี และเป็นหนึ่งในผู้ลงทุน Data Center ในไทยตั้งแต่ 20 ปีก่อน

ข้อมูลจาก Data Center Map เดือนมีนาคม 2569 ระบุว่าไทยมีดาต้าเซ็นเตอร์รวม 60 แห่ง มากเป็นอันดับ 4 ของอาเซียน ขณะที่สำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.) ประเมินว่า หากทุกโครงการที่ยื่นขอส่งเสริมการลงทุนเดินเครื่องเต็มกำลังพร้อมกัน ความต้องการใช้ไฟจะสูงเกือบ 30,000 เมกะวัตต์ หรือเกือบครึ่งหนึ่งของกำลังผลิตไฟฟ้าทั้งประเทศที่ราว 55,000 เมกะวัตต์

ตัวเลขนี้กลายเป็นจุดตั้งต้นของมาตรการชุดใหญ่ ตั้งแต่การให้วางหลักประกันไฟฟ้า 4.5 ล้านบาทต่อ 1 เมกะวัตต์ การเพิ่มผู้ใช้ไฟประเภทที่ 9 สำหรับกลุ่มดาต้าเซ็นเตอร์โดยเฉพาะซึ่งกระทรวงพลังงานคาดว่าอัตราจะอยู่ที่ราวหน่วยละ 5-6 บาท ไปจนถึงการที่ BOI ประกาศปรับยุทธศาสตร์จากการเน้น ‘จำนวนโครงการ’ ไปสู่ ‘คุณภาพการลงทุน’ หลังพบว่ากว่า 70% ของโครงการที่ได้รับส่งเสริมกระจุกตัวอยู่ใน EEC

ในอีกด้านหนึ่ง เสียงคัดค้านในระดับชุมชนและโซเชียลมีเดียก็ดังขึ้น ทั้งความกังวลเรื่องการแย่งน้ำดิบกับภาคเกษตรในชลบุรี-ระยองช่วงฤดูแล้ง คำถามว่าไทยได้อะไรกลับมาจริงจากเม็ดเงินลงทุน และล่าสุดกรณีน้ำมันรั่วที่ดาต้าเซ็นเตอร์ย่านพระราม 9 ที่ทำให้คำถามเรื่องการกำกับดูแลถูกยกขึ้นมาอีกครั้ง

Data Center แค่โกดังในไทย หรือหัวใจเศรษฐกิจยุคดิจิทัล

“มีคำถามในสื่อไทยจำนวนมากว่าดาต้าเซ็นเตอร์คืออะไร บางคนคิดว่ามันคือโกดัง แต่ผมอยากใช้การเปรียบเทียบกับห้องสมุดมากกว่า มันคือห้องสมุดดิจิทัล” ไบรอันกล่าว พร้อมขยายความว่า ห้องสมุดแบบดั้งเดิมคือที่ที่คนเดินเข้าไปพร้อมคำถามในหัว แล้วค้นหาคำตอบเอง แต่ในยุค AI ภาพเปลี่ยนไป

“ตอนนี้เราอยากให้มองว่ามันคือห้องสมุดดิจิทัลที่มีบริการบรรณารักษ์ระดับ VIP บรรณารักษ์เดินมาหาคุณ ถามว่าคำถามของคุณคืออะไร และนอกจากคำถามแรก อาจมีอีกสิบคำถามที่เราช่วยตอบได้ เขารู้ว่าหนังสือแต่ละเล่มอยู่ตรงไหน วิดีโออยู่ตรงไหน แผนที่อยู่ตรงไหน แล้วดึงทั้งหมดมาประกอบเป็นคำตอบในรูปแบบที่คุณต้องการ” ไบรอันกล่าว

บ่อยครั้งคำถามคือ ดาต้าเซ็นเตอร์ใช้พลังงานมหาศาล ใช้น้ำมหาศาล แล้วไทยได้อะไร ไบรอันมองว่านั่นเป็นคำถามที่ชอบธรรม แต่มันไม่ใช่จุดโฟกัสเดียว เราต้องขยายมุมมองไปที่ว่าโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลคุณภาพสูงมีคุณค่าอย่างไรต่อไทย เราต้องการมันหรือไม่ มันสำคัญต่อการเติบโตของไทยในระยะยาวหรือเปล่า ถ้าใช่ สิ่งที่ต้องทำคือต้องมั่นใจว่ามี guardrails ที่สำคัญกำกับวิธีที่เราใช้ทรัพยากรทั้งน้ำและพลังงาน และรัฐบาลไทยทำงานกับผู้ลงทุนที่มีความรับผิดชอบในการสร้างโครงสร้างพื้นฐานนั้น

โจทย์ใหญ่รัฐบาลไทย ‘ค่าไฟที่เป็นธรรม’

ประเด็นที่ไบรอันแสดงจุดยืนชัดเจนที่สุดคือโครงสร้างอัตราค่าไฟใหม่ที่รัฐกำลังออกแบบสำหรับผู้ใช้ไฟรายใหญ่

ไบรอันกล่าวว่า Google เข้าใจเหตุผลของรัฐบาลไทย และยอมรับว่าระบบพลังงานไทยเผชิญแรงกระแทกต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะจากสถานการณ์ช่องแคบฮอร์มุซ แต่สิ่งที่บริษัทสื่อสารกับรัฐบาลคือคำถามว่าจะจัดหมวดผู้ใช้ไฟรายใหญ่อย่างไร

“เราไม่คิดว่าดาต้าเซ็นเตอร์ควรเป็นกลุ่มเดียวที่ถูกจัดอยู่ในหมวดนี้ เรามองว่ายังมีการใช้ไฟปริมาณมากในอุตสาหกรรมอื่นอีก เช่น เซมิคอนดักเตอร์ ซึ่งควรถูกนำมาพิจารณาด้วยในการออกแบบโครงสร้างภาษี เพื่อไม่ให้กลายเป็นการเลือกปฏิบัติกับเซกเตอร์ใดเซกเตอร์หนึ่ง เพราะโดยรวมแล้วมันจะกระทบขีดความสามารถในการแข่งขันของไทย” ไบรอันกล่าว

ราคาพลังงานเป็นตัวแปรที่ซับซ้อน และไม่มีผู้เล่นรายใดรายหนึ่งที่ทำให้ราคาพุ่งขึ้นได้เพียงลำพัง เพราะมีทั้งปัจจัยระดับโลกและกลไกที่รัฐเป็นผู้ควบคุมเข้ามาเกี่ยวข้อง

“เราให้ความสำคัญอย่างยิ่งว่าการดำเนินงานของเราต้องไม่เป็นภาระของประชาชนในพื้นที่ Google จ่ายค่าไฟฟ้า 100% ของที่ดาต้าเซ็นเตอร์ของเราใช้ และรับผิดชอบค่าโครงสร้างพื้นฐานพลังงานใหม่ทั้งหมด เช่น สถานีไฟฟ้าย่อยและระบบสายส่ง ที่เกิดขึ้นจากการเติบโตของเราโดยตรง” ไบรอันกล่าว “เรื่องนี้ควรเป็นมาตรฐานขั้นต่ำของผู้เล่นทุกรายในอุตสาหกรรม เราทำแบบนี้ทั่วโลกมาหลายปีแล้ว และที่ไทยก็จะไม่ต่างกัน”

ไบรอันอธิบายด้วยการเปรียบเทียบกับทางด่วน ว่าถนนสามเลนที่รถหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ จะเกิดความแออัด แต่หากนักลงทุนเอกชนเป็นผู้ลงทุนขยายเป็นห้าเลน ต้นทุนต่อหน่วยของทุกคนจะลดลงในระยะยาว โดยอ้างถึงงานศึกษาในสหรัฐฯ ที่พบว่าการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานของ Google ช่วยกดต้นทุนลงเมื่อเวลาผ่านไป

อีกกลไกที่ Google รอคือนโยบาย Direct PPA (Direct Power Purchase Agreement) หรือสัญญาซื้อขายไฟฟ้าโดยตรงระหว่างผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนกับผู้ใช้ไฟ ซึ่งขณะนี้คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.) เตรียมประกาศนำร่อง 2,000 เมกะวัตต์

อะไรคือหลักเกณฑ์ที่ Hyperscaler อย่าง Google อยากเห็น

ส่วนคำถามที่ว่าเหตุใด hyperscaler จำนวนมากจึงเลือกไทย ไบรอันระบุปัจจัยหลักคือที่ตั้งเชิงยุทธศาสตร์ที่อยู่เกือบกึ่งกลางของอาเซียน เสถียรภาพของระบบไฟฟ้า สถานการณ์น้ำที่อยู่ในเกณฑ์ดี ความต่อเนื่องและเสถียรภาพของนโยบายในระดับหนึ่ง ท่าทีเปิดรับการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ รวมถึงปัจจัยด้านธรณีวิทยาอย่างความเสี่ยงแผ่นดินไหว

เมื่อถามถึงหลักการที่รัฐบาลไทยควรคำนึงถึงในการออกกฎเกณฑ์ ไบรอันมองจุดสำคัญสองข้อ

ข้อแรก คือการหารือกับภาคอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน เพราะเทคโนโลยีดาต้าเซ็นเตอร์และเทคโนโลยีพลังงานเปลี่ยนเร็วมาก การออกกฎที่ไม่ได้คำนึงถึงพัฒนาการเหล่านี้อาจสร้างข้อจำกัดที่ไม่จำเป็น ข้อที่สอง คือการพิจารณามาตรฐานสากลที่มีอยู่แล้ว เนื่องจากไทยไม่ใช่ประเทศแรกที่เผชิญการเติบโตของดาต้าเซ็นเตอร์ และผู้ลงทุนส่วนใหญ่มีการดำเนินงานระดับโลกที่ต้องสอดคล้องกันทั้งระบบ

ขณะเดียวกันเขาระบุว่ากรอบสี่ด้านที่รัฐบาลไทยกำลังใช้พิจารณา ทั้งการใช้ไฟฟ้า การใช้น้ำ ผลกระทบสิ่งแวดล้อม และการสร้างประโยชน์ทางเศรษฐกิจ สอดคล้องกับแนวทางที่ Google ใช้ทั่วโลก แต่ย้ำว่าความเข้าใจเรื่องดาต้าเซ็นเตอร์ทั้งในภาครัฐและภาคอุตสาหกรรมไทยยังอยู่ในช่วงกำลังก่อตัว และการสื่อสารทำความเข้าใจยังเป็นสิ่งจำเป็น

ประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่ไทยคาดหวังได้

ในด้านผลกระทบทางเศรษฐกิจ ไบรอันให้ตัวเลขว่าดาต้าเซ็นเตอร์ Google หนึ่งไซต์สร้างงานก่อสร้างเฉลี่ย 4,200 ตำแหน่งต่อปี โดยเป็นการนับแบบ annual jobs ตามวิธีการของนักเศรษฐศาสตร์ และการก่อสร้างในอุตสาหกรรมนี้ใช้เวลาราว 3-5 ปี

ส่วนการจ้างงานถาวรครอบคลุมตำแหน่งอย่างช่างเทคนิคดาต้าเซ็นเตอร์ วิศวกรติดตั้งเครือข่าย วิศวกรเครื่องกลและไฟฟ้าที่ดูแลระบบพลังงานและระบบทำความเย็น ผู้เชี่ยวชาญด้านปฏิบัติการน้ำ ผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งแวดล้อมที่ดูแลเรื่องเสียงและมลพิษ ไปจนถึงผู้จัดการด้านชุมชนและการพัฒนาแรงงาน

เมื่อถูกถามถึงสัดส่วนคนไทย ไบรอันระบุว่าไม่สามารถให้ตัวเลขได้เพราะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่ยืนยันว่าปัจจุบันพนักงานส่วนใหญ่ที่จ้างแล้วเป็นคนไทย และการจ้างงานในพื้นที่เป็นลำดับความสำคัญของบริษัท

ด้านซัพพลายเชน Google ทำงานกับผู้ประกอบการไทยแล้วมากกว่า 50 ราย ครอบคลุมเทคโนโลยีระบบทำความเย็น โครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงาน และอุปกรณ์เครือข่าย ซึ่งไบรอันมองว่าเป็นจุดแข็งเฉพาะของไทยที่ไม่ใช่ทุกประเทศมี

“นี่เป็นเรื่องที่ดี เพราะไทยมีความแข็งแกร่งในซัพพลายเชนด้านฮาร์ดแวร์อยู่แล้ว และเมื่อดาต้าเซ็นเตอร์ขยายตัว มันไม่ใช่แค่รายได้ที่เพิ่มขึ้น แต่เทคโนโลยีเปลี่ยนตลอดเวลา ซัพพลายเชนจึงต้องยกระดับทั้งขีดความสามารถทางเทคโนโลยีและทักษะแรงงานตามไปด้วย” ไบรอันกล่าว

ส่วนตัวเลขการจ้างงานทางอ้อมที่ระบุว่า 1 ตำแหน่งงานตรงจะสร้างงานในชุมชนเพิ่มอีก 9 ตำแหน่ง ไบรอันอธิบายว่ามาจากงานก่อสร้าง สาธารณูปโภค วิศวกรรม บริการวิชาชีพ โลจิสติกส์ ไปจนถึงงานที่เกิดขึ้นในบริษัทคู่ค้าที่ต้องขยายกำลังคนเพื่อรองรับ Google ในฐานะลูกค้ารายใหญ่ ตั้งแต่สำนักงานกฎหมายที่ต้องรับงานสัญญาจำนวนมาก ไปจนถึงงานสถาปัตยกรรมและการจัดการของเสีย

ขณะที่มูลค่าในเชิงเศรษฐกิจ ซึ่งรายงาน Deloitte เคยประเมินว่าการลงทุนของ Google จะเพิ่มมูลค่าให้เศรษฐกิจไทย 4 พันล้านดอลลาร์ ไบรอันยืนยันว่าตัวเลขดังกล่าวหมายถึงการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของ Google ทั้งดาต้าเซ็นเตอร์และส่วนของสายเคเบิลใต้น้ำ และครอบคลุมเฉพาะช่วงถึงปี 2029 เท่านั้น

ขณะที่วงจรชีวิตของดาต้าเซ็นเตอร์อยู่ที่อย่างน้อย 20 ปีหรือมากกว่านั้น โดยดาต้าเซ็นเตอร์แห่งแรกของ Google ในสหรัฐฯ มีอายุเกิน 20 ปีและยังเดินเครื่องอยู่ ตลอดช่วงเวลาดังกล่าวการจัดซื้อจัดจ้างกับซัพพลายเออร์ไทยจะดำเนินต่อเนื่อง รวมถึงการอัปเกรดและเปลี่ยนฮาร์ดแวร์ที่จะกลับไปที่ซัพพลายเชนเดิม

ไบรอันกล่าวทิ้งท้ายว่า “การก้าวไปสู่เศรษฐกิจขั้นสูงและการเป็น AI Hub ไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ดาต้าเซ็นเตอร์เป็นเพียงโครงสร้างพื้นฐานขั้นแรกที่สร้างความเป็นไปได้ แต่คำถามสำคัญคือตอนนี้เรามีดาต้าเซ็นเตอร์แล้ว เราจะใช้มันเป็นโอกาสในการขับเคลื่อนประเทศไทยได้อย่างไร มันต้องมาพร้อมกับการเพิ่มทักษะแรงงาน และทำให้ธุรกิจทุกระดับสามารถใช้ประโยชน์จากโอกาสของ AI ได้อย่างเต็มที่”

ภาพ: เปิดใจ Google

The post เปิดมุมมอง Google ปม Data Center ไทย ก่อนการวางกติกาใหม่ทั้งระบบ appeared first on THE STANDARD.

รู้หรือไม่ว่า Top 10 ประเทศที่มีมูลค่าหนี้มากที่สุด คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 90% ของทุกประเทศรวมกัน

ดูภาพข่าว 

จากข้อมูลของ SIFMA (สมาคมหลักทรัพย์และตลาดการเงิน) เผยว่า ณ สิ้นปี 2025 มูลค่าของหนี้ทั่วโลก นับรวมตราสารหนี้คงค้างที่ออกโดยภาครัฐ รวมถึงบริษัทในภาคการเงินและนอกภาคการเงิน ไม่นับรวมสินเชื่อและหนี้อื่นที่ไม่ได้แปลงเป็นหลักทรัพย์ (non-securitized debt) ส่วนหนี้ครัวเรือนจะนับรวมเฉพาะส่วนที่ถูกแปลงเป็นหลักทรัพย์แล้วเท่านั้น มีมากถึง 160 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 5,285 ล้านล้านบาท

แน่นอนว่าประเทศที่มีหนี้มูลค่ามากที่สุดคือสหรัฐฯ ที่มีหนี้มากถึง 61 ล้านล้านดอลลาร์ หรือราว 2,014 ล้านล้านบาท คิดเป็น 38.1% ตามมาด้วย สหภาพยุโรป (EU) ราว 19.4% หรือคิดเป็นมูลค่าราว 31 ล้านล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 1,023 ล้านล้านบาท และประเทศจีนครองสัดส่วนหนี้มากเป็นอันดับสามของโลกที่ 17.9% คิดเป็นมูลค่ากว่า 28.7 ล้านล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 945 ล้านล้านบาท

โดยหนี้สินรวมของประเทศจีนเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา (ปี 2015 ถึง ปี 2025) มูลค่าหนี้เติบโตขึ้นจาก 7.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ขึ้นแตะ 28.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ คิดเป็นการเติบโตกว่า 3.7 เท่าตัว ตามการพัฒนาของประเทศ

ในขณะที่ประเทศไทย ณ สิ้นปี 2025 มีมูลค่าตลาดหนี้ที่ออกโดยรัฐ สถาบันการเงิน และ บริษัทเอกชนที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน ราว 5.2 แสนล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 17.8 ล้านล้านบาท

ภาพประกอบ : สุภาวิดา สุขวัฒน์

The post ส่อง Top 10 ประเทศที่มี ‘หนี้มากที่สุด’ บนก้อนหนี้มูลค่า 5,285 ล้านล้านบาท appeared first on THE STANDARD.

บริษัท โล-คาร์บ จำกัด (LO-CARB) ประกาศเป็น Thailand’s 1st IFRS Sustainability Alliance และ ISSB Training Partner ในงาน Open House ที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2569 โดยมี Allison Tucker ผู้จัดการ IFRS Sustainability Alliance จาก IFRS Foundation ร่วมงาน นับเป็นครั้งแรกที่ IFRS Foundation เข้าร่วมกิจกรรมกับภาคเอกชนไทยโดยตรง ท่ามกลางกำหนดการที่ไทยต้องเริ่มรายงานตามมาตรฐานการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนสากล IFRS ตั้งแต่ปี 2570

งานนี้มีผู้บริหารจากองค์กรชั้นนำร่วมเสวนา ในหัวข้อที่ครอบคลุมตั้งแต่มาตรฐานสากลไปจนถึงมุมมองนักลงทุนสถาบัน

ความยั่งยืนคือเสาหลักของการขับเคลื่อนธุรกิจ

ณิชาภัทร รัตนประภาต กรรมการผู้จัดการ LO-CARB กล่าวเปิดงานว่า บริษัทมองความยั่งยืนเป็นหนึ่งในเสาหลักที่ขับเคลื่อนธุรกิจมาตั้งแต่วันแรก โดยเชื่อว่าการเติบโตทางธุรกิจในยุคนี้ต้องอาศัย 3 องค์ประกอบร่วมกัน ได้แก่ เทคโนโลยี ความเชี่ยวชาญด้านความยั่งยืน และความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบทางออกใหม่ๆ เธอระบุว่า LO-CARB ไม่ได้มองตัวเองเป็นเพียงที่ปรึกษาด้านความยั่งยืน แต่เป็นพันธมิตรที่ช่วยองค์กรอื่นเปลี่ยนผ่านสู่ความยั่งยืนโดยมีเป้าหมายทางธุรกิจเป็นปลายทาง

IFRS S1 และ S2 คืออะไร และทำไมไทยต้องเริ่มตอนนี้?

IFRS Sustainability Disclosure Standards คือมาตรฐานการเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนที่ IFRS Foundation ผู้กำหนดมาตรฐานบัญชีระดับโลกจัดทำขึ้น เพื่อให้บริษัททั่วโลกรายงานความเสี่ยงด้านความยั่งยืนด้วยรูปแบบเดียวกัน เปรียบเทียบกันได้เหมือนงบการเงิน โดยแบ่งเป็น 2 ฉบับ

• IFRS S1 — กรอบทั่วไป ครอบคลุมความเสี่ยงและโอกาสด้านความยั่งยืนทุกประเภท ทั้งระยะสั้น กลาง ยาว
• IFRS S2 — เจาะจงเฉพาะความเสี่ยงและโอกาสด้านสภาพภูมิอากาศ

Tucker อธิบายว่าปัจจุบันมีกว่า 45 ประเทศเริ่มนำมาตรฐานนี้ไปใช้ ครอบคลุม GDP โลก 60%, มูลค่าตลาดทุน 40% และมีสินทรัพย์ภายใต้การบริหารกว่า 54 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐที่นักลงทุนสถาบันทั่วโลกใช้เป็นเกณฑ์อ้างอิง ข้อมูลจาก Canadian Institute for Sustainable Finance ยังระบุว่า บริษัทแคนาดาที่เปิดเผยความเสี่ยงภูมิอากาศมีสัดส่วนผู้ถือหุ้นสถาบันต่างชาติเพิ่มขึ้น 24% เทียบกับบริษัทที่ไม่เปิดเผย ส่วนไทยอยู่ในกลุ่มที่ต้องเริ่มรายงานปี 2570 

องค์กรไทยเจอความท้าทายอะไรบ้างในการเปิดเผยข้อมูล?

ดร.เอนกประชา แก้วมณี ผู้อำนวยการฝ่ายบริหารความยั่งยืน จากบางจาก คอร์ปอเรชั่น ระบุว่าความยากของกลุ่มบริษัทที่มีบริษัทในเครือเกือบ 100 แห่งคือมาตรฐานข้อมูลไม่ตรงกัน เช่น การคำนวณก๊าซเรือนกระจกที่แต่ละบริษัทอาจใช้ Methodology คนละ Tier ทำให้รวมเป็นตัวเลขเดียวไม่ได้ บางจากจึงวาง Data Governance เป็นพื้นฐานก่อนเชื่อมโยงกับ IFRS พร้อมดำเนินโครงการ Carbon Markets Club ที่มีสมาชิกกว่า 1,000 ราย

กวิน ทังสุพานิช กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านพลังงาน จากองค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) มองว่าคอขวดของภาคพลังงานไทยไม่ใช่กำลังการผลิต แต่เป็นระบบส่งไฟฟ้าที่ยังไม่รองรับพลังงานหมุนเวียนปริมาณสูง โดยแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้า (PDP) ฉบับใหม่ตั้งเป้าสัดส่วนพลังงานหมุนเวียนรวมพลังงานสะอาดถึง 90% ภายในปี 2593 จากปัจจุบันที่ราว 10% กว่า ดังนั้น ธุรกิจที่พึ่งพาโครงสร้างพลังงานเดิมอาจเจอต้นทุนเพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนผ่าน ขณะที่ธุรกิจที่ลงทุนด้านพลังงานหมุนเวียนหรือระบบสายส่งอาจเป็นกลุ่มที่ได้รับประโยชน์จากทิศทางนโยบายนี้

ข้อมูลความเสี่ยงภูมิอากาศเปลี่ยนเป็นการตัดสินใจทางธุรกิจได้อย่างไร?

ดร.ไพศาล สุขพานิช ผู้เชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์ความยั่งยืน จาก LO-CARB ยกกรณี Auckland Airport นิวซีแลนด์ ที่เจอฝนตกหนัก 200 มิลลิเมตรในวันเดียวเมื่อปี 2566 เสียหาย 800 ล้านบาท ทั้งที่เคยทำแบบจำลองน้ำท่วมล่วงหน้าไว้แล้ว หลังเหตุการณ์ สนามบินปรับโมเดลใหม่ ประเมินความเสียหายสูงสุดที่ 1,500 ล้านบาทต่อครั้ง จึงตัดสินใจลงทุน 450 ล้านบาทขยายระบบระบายน้ำ

LO-CARB กำลังพัฒนาแพลตฟอร์มลักษณะเดียวกัน โดยใช้เหตุการณ์น้ำท่วมจริงในไทย เช่น กรณีหาดใหญ่ที่เสียหายกว่า 2 หมื่นล้านบาทและใช้เวลาฟื้นตัว 3 เดือน มาคำนวณความเสี่ยงของแต่ละพื้นที่ และแปลงออกมาเป็นตัวเลขผลกระทบต่อมูลค่าทรัพย์สินโดยตรง เพื่อให้ผู้บริหารใช้ประกอบการตัดสินใจได้ทันที ไม่ใช่แค่ตัวเลขความเสี่ยงเชิงสถิติที่ตีความยาก

ดร.จิรวัฒน์ ตั้งปณิธานนท์ ผู้ก่อตั้งบริษัท Quantum Technologies Foundation of Thailand (QTFT) เสริมว่าอุปสรรคหลักขององค์กรคือแต่ละแผนกมักตีความคำเดียวกันไม่ตรงกัน เช่น คำว่า “ขายแล้ว” ฝ่ายขายอาจหมายถึงออกใบสั่งซื้อ ขณะที่ฝ่ายบัญชีหมายถึงเงินเข้าบัญชีแล้ว ความไม่ตรงกันแบบนี้ทำให้ข้อมูลที่แต่ละแผนกมีอยู่นำมารวมกันเพื่อวิเคราะห์หรือใช้กับ AI ไม่ได้จริง จึงเสนอให้องค์กรตกลงความหมายคำศัพท์สำคัญร่วมกันก่อน เพื่อให้ข้อมูลทั้งห่วงโซ่ธุรกิจสื่อสารกันได้

จุดนี้เชื่อมโยงโดยตรงกับกรอบการรายงาน IFRS ซึ่งดร.ไพศาลระบุว่า Governance หรือการกำหนดว่า “ใครทำอะไร ที่ไหน อย่างไร” คือเสาหลักแรกและเป็นจุดที่องค์กรส่วนใหญ่ติดขัดที่สุด เพราะหลายฝ่ายมองว่าการจัดการข้อมูลความยั่งยืน “ไม่ใช่งานของฉัน” หากไม่แก้จุดนี้ก่อน ต่อให้มีเครื่องมือวิเคราะห์ความเสี่ยงที่ดีแค่ไหน ผลลัพธ์ก็จะออกมาเป็นเพียงแดชบอร์ดที่ไม่มีใครเปิดดู 

ดร.จิรวัฒน์ยกตัวอย่างว่าเคยพบปัญหานี้กับลูกค้าจริง จนต้องปรับระบบให้มีคนรับผิดชอบโดยตรงคอยรับสรุปสถานการณ์จากระบบ แล้วนำไปพูดคุยต่อกับผู้บริหารที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ข้อมูลความเสี่ยงกลายเป็นการตัดสินใจจริงในองค์กร

นักลงทุนสถาบันมองความยั่งยืนอย่างไร?

สุขวัฒน์ ประเสริฐยิ่ง ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บลจ. เอไอเอ (ประเทศไทย) ซึ่งบริหารสินทรัพย์ในไทยราว 1 ล้านล้านบาท เปิดเผยว่า AIA ไม่ลงทุนในธุรกิจถ่านหินมาตั้งแต่ปี 2560-2561 ตามมาตรฐาน Science Based Targets initiative (SBTi) โดยเคยขายหุ้นบริษัทหนึ่งมูลค่าราว 5,000 ล้านบาทจนเหลือศูนย์ เนื่องจากมีรายได้จากถ่านหินเพียง 1% พร้อมตั้งเป้าให้เงินลงทุนในไทย 30% สอดคล้องกับ SBTi ภายในปี 2573 และ 100% ภายในปี 2583

ยุทธศักดิ์ สุภสร จากแอสเสท เวิรด์ คอร์ป ระบุปัจจัยหลักที่นักลงทุนสถาบันใช้ประเมินบริษัท ได้แก่:

• ผลกระทบต่อกระแสเงินสด: ข้อมูลความยั่งยืนสะท้อนความเสี่ยงด้านรายได้และต้นทุนดำเนินงานโดยตรง
• การเข้าถึงแหล่งเงินทุน: บริษัทที่มีธรรมาภิบาลและเปิดเผยข้อมูลโปร่งใสมีต้นทุนเงินทุนต่ำกว่า
• ความสามารถฟื้นตัว (Resilience): วัดจากแผนรับมือความเสี่ยงระยะสั้น กลาง ยาว พร้อมแหล่งเงินทุนรองรับที่ชัดเจน

ทั้งสองท่านเห็นตรงกันว่า ข้อมูลความยั่งยืนเปลี่ยนจากข้อมูลประชาสัมพันธ์ในอดีต มาเป็นข้อมูลพื้นฐานทางการเงินที่มีผลต่อการตัดสินใจลงทุนจริง

ผู้สนใจรายละเอียดมาตรฐาน IFRS Sustainability Disclosure และแนวทางเตรียมความพร้อมของธุรกิจไทย สามารถติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ www.locarb.green

The post LO-CARB จัดงาน Open House พร้อมประกาศเป็น IFRS Sustainability Alliance รายแรกของไทย ดันมาตรฐานเปิดเผยข้อมูลความยั่งยืนสู่ตลาดทุนโลก appeared first on THE STANDARD.

ฮั่วเซ่งเฮงประเมินว่าราคาทองคำมีแนวรับสำคัญอยู่ที่ 4,200 – 4,230 ดอลลาร์ต่อออนซ์ หรือคิดเป็นราคาทองคำแท่งในประเทศประมาณ 66,500 – 66,800 บาทต่อบาททองคำ หลังจากที่ราคาทะยานขึ้นไปทำจุดสูงสุดใกล้ระดับ 4,700 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในเดือนสิงหาคม

ราคาทองคำเข้าสู่ช่วงปรับฐาน

ฮั่วเซ่งเฮง รายงานว่า ราคาทองคำในตลาดโลกเริ่มเคลื่อนไหวเข้าสู่ช่วงปรับฐาน หลังจากปรับตัวขึ้นไปทำจุดสูงสุดใกล้ระดับ 4,700 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา โดยแรงส่งของแนวโน้มขาขึ้นเริ่มชะลอลงหลังจาก เควิน วอร์ช ประธานธนาคารกลางสหรัฐฯ (Fed) ได้กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมเศรษฐกิจประจำปีที่เมืองแจ็กสันโฮลเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พร้อมส่งสัญญาณว่าความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อยังคงเป็นประเด็นสำคัญที่ Fed ต้องให้ความสำคัญ เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อยังอยู่สูงกว่าเป้าหมายที่ระดับ 2%

สุนทรพจน์ดังกล่าวนำไปสู่การที่ตลาดเพิ่มน้ำหนักต่อความเป็นไปได้ที่ Fed จะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยในการประชุม FOMC วันที่ 15-16 กันยายนนี้ ส่งผลให้ผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ (Bond Yield) และค่าเงินดอลลาร์ปรับตัวสูงขึ้น ซึ่งกลายเป็นแรงกดดันต่อราคาทองคำในระยะสั้น

นอกจากนี้ ตลาดยังเผชิญกับปรากฏการณ์ตามฤดูกาลอย่าง ‘September Effect’ ซึ่งจากสถิติข้อมูลย้อนหลังพบว่า เดือนกันยายนเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่ราคาทองคำมักเผชิญแรงขายทำกำไรและให้ผลตอบแทนเฉลี่ยติดลบ ก่อนที่จะมีโอกาสฟื้นตัวขึ้นในช่วงเดือนถัดไป อย่างไรก็ดี ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้หมายถึงจุดสิ้นสุดของแนวโน้มขาขึ้น แต่สะท้อนถึงช่วงเวลาที่ตลาดมีความผันผวนสูงก่อนจะประเมินปัจจัยพื้นฐานรอบใหม่

เปิดปัจจัยกดดันระยะสั้น และแรงหนุนระยะยาว

สำหรับปัจจัยที่จะเข้ามาสร้างความผันผวนในเดือนกันยายน ฮั่วเซ่งเฮง ระบุว่า นอกเหนือจากการประชุม FOMC วันที่ 15-16 กันยายน ที่จะมีการเผยแพร่ประมาณการเศรษฐกิจและ Dot Plot ชุดใหม่แล้ว ตลาดยังจับตาดูทิศทางเงินเฟ้อและข้อมูลตลาดแรงงานอย่างใกล้ชิด หากข้อมูลเศรษฐกิจยังสะท้อนแรงกดดันเงินเฟ้อและ Fed ส่งสัญญาณคงนโยบายการเงินที่เข้มงวด Bond Yield และค่าเงินดอลลาร์จะยังคงทรงตัวในระดับสูง ซึ่งเพิ่มต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือครองทองคำ

ขณะเดียวกัน ตลาดพันธบัตรยังมีความผันผวนจากภาระการกู้ยืมและหนี้สาธารณะของรัฐบาลสหรัฐฯ รวมถึงมาตรการซื้อคืนพันธบัตรระยะยาวของกระทรวงการคลัง อย่างไรก็ตาม หากเกิดแรงขายในตลาดหุ้นเทคโนโลยีและ AI จากความเชื่อมั่นที่ลดลง เงินทุนบางส่วนก็มีโอกาสไหลกลับเข้าสู่สินทรัพย์ปลอดภัยอย่างทองคำได้เช่นกัน

ในส่วนของปัจจัยพื้นฐานระยะกลางถึงระยะยาวยังคงมีแรงหนุนที่แข็งแกร่ง ทั้งความตึงเครียดด้านภูมิรัฐศาสตร์ในตะวันออกกลางที่ส่งผลต่อราคาพลังงานและเงินเฟ้อ ระดับหนี้ภาครัฐที่อยู่ในระดับสูง ตลอดจนแรงซื้อสะสมทองคำอย่างต่อเนื่องจากธนาคารกลางทั่วโลก ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยพยุงราคาทองคำเอาไว้

ฮั่วเซ่งเฮง มองแค่พักตัว ไม่ใช่การเปลี่ยนเทรนด์

ฮั่วเซ่งเฮง วิเคราะห์ว่า แม้ราคาทองคำในเดือนกันยายนจะเผชิญแรงกดดันจากดอกเบี้ย ค่าเงินดอลลาร์ และ Bond Yield แต่ปัจจัยพื้นฐานระยะกลางถึงยาวของทองคำยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ ทางเทคนิคราคาทองคำได้กลับมาอยู่ในช่วงปรับฐานหลังหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน (SMA200) อีกครั้งในช่วงปลายเดือนสิงหาคม หลังจากที่เคยปรับตัวทะลุผ่านขึ้นไปได้ในช่วงกลางเดือน

ฮั่วเซ่งเฮง ประเมินว่า ราคาทองคำยังมีโอกาสอ่อนตัวต่อในระยะสั้น โดยมีแนวรับสำคัญอยู่ที่บริเวณ 4,200 – 4,230 ดอลลาร์ต่อออนซ์ หรือคิดเป็นราคาทองคำแท่งในประเทศประมาณ 66,500 – 66,800 บาทต่อบาททองคำ หากราคาสามารถยืนเหนือแนวรับดังกล่าวได้ จะมีโอกาสเห็นแรงซื้อกลับและการฟื้นตัวในระยะถัดไป โดยมีแนวต้านสำคัญอยู่ที่ 4,530 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ซึ่งหากผ่านไปได้จะเป็นสัญญาณยืนยันการกลับมาของโมเมนตัมขาขึ้น

The post ฮั่วเซ่งเฮงชี้ ‘September Effect’ กดดันทองคำพักตัวระยะสั้น ลุ้นตั้งฐาน 4,200 ดอลลาร์ รับรอบใหญ่ คิดเป็นราคาทองคำไทย 66,500 – 66,800 บาทต่อบาททองคำ appeared first on THE STANDARD.

ทำไมธนาคารยุคนี้ถึงหันมาแข่งกันสร้าง ‘Seamless Experience’ ด้วยการแทรกตัวเข้าไปอยู่ในทุกโมเมนท์ของชีวิตลูกค้า ตั้งแต่มื้ออาหาร การเดินทาง ไปจนถึงวันพักผ่อน?

อาจเพราะ ‘เวลา’ กลายเป็นทรัพยากรที่มีมูลค่าสูงสุดสำหรับผู้บริโภคยุคใหม่ โดยเฉพาะในกลุ่มลูกค้าที่ความมั่งคั่งสูง เวลายังเป็น ‘ต้นทุนค่าเสียโอกาส’ ทุกชั่วโมงที่สูญเสียไปกับเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน อาจหมายถึงโอกาสทางธุรกิจและการลงทุน 

นี่คือเหตุผลที่ธนาคารยุคนี้แข่งกันสร้างประสบการณ์การใช้ชีวิตให้กับลูกค้าผ่านบริการและผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ในทุกมิติ โดยเฉพาะในกลุ่มลูกค้าระดับบน ที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพของประสบการณ์ ความคุ้มค่าเชิงเวลา และสิทธิพิเศษที่แตกต่าง มากกว่าตัวเลขดอกเบี้ยเสียอีก

หนึ่งในผู้เล่นที่น่าจับตาคือ SCB WEALTH ที่เพิ่งประกาศอัปเกรดสิทธิประโยชน์ครั้งใหญ่ของบัตร SCB FIRST เพื่อสร้าง ‘Seamless Experience’ ที่ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ลูกค้ากลุ่ม High Net Worth ที่มีสินทรัพย์ภายใต้การบริหาร (AUM) ตั้งแต่ 10 ล้านบาทขึ้นไป

ถอดรหัส 4 แกนไลฟ์สไตล์ ยกระดับบัตร SCB FIRST เพื่อตอบโจทย์แห่งความเป็นที่หนึ่งที่ครอบคลุมทุกด้านของการใช้ชีวิต

อัปเกรดการเดินทางแบบเดิมๆ สู่ ‘ประสบการณ์ไร้รอยต่อ’

หากมองผ่านเทรนด์ของกลุ่ม High Net Worth การเดินทางจะต้องมาในรูปแบบของ ‘Premium Experiential Travel’ สะดวกสบายตั้งแต่ก้าวแรกที่ออกจากบ้านไปจนถึงการพักผ่อนระดับลักชัวรี

ในหมวดการเดินทาง SCB WEALTH แบ่งสิทธิประโยชน์ตามขนาดสินทรัพย์ให้ชัดเจนกว่าเดิม ระหว่างลูกค้ากลุ่ม ระหว่างกลุ่ม AUM 10 – <30 ล้านบาท และกลุ่ม AUM >= 30 ล้านบาท

สิทธิ์แรกที่ปรับ คือ Priority Pass ที่กลุ่ม AUM ตั้งแต่ 30 ล้านบาทขึ้นไป ได้รับสิทธิ์เข้าเลานจ์สนามบินเพิ่มจากเดิมเป็น 4 ครั้งต่อปีปฏิทิน พร้อมพาผู้ติดตามได้อีก 1 ท่าน ขณะที่กลุ่ม 10 ถึงต่ำกว่า 30 ล้านบาท ยังคงสิทธิ์เดิมที่ 2 ครั้งต่อปี

• สำหรับสิทธิประโยชน์ใหม่ด้านการเดินทางและท่องเที่ยวที่ไม่เคยมีมาก่อนได้แก่ บริการรถลิมูซีนรับ-ส่งสนามบินภายในประเทศ 1 ครั้งต่อปีปฏิทิน ซึ่งเปิดให้เฉพาะกลุ่ม 30 ล้านบาทขึ้นไป และการอัปเกรดสถานะสมาชิกโรงแรมสู่ระดับ ONYX Rewards Platinum Status ได้ทันที เพียงลงทะเบียนรับสิทธิ์ ณ โรงแรมในเครือ ONYX Hospitality Group ที่ร่วมรายการ 17 แห่งทั่วประเทศไทย (ตั้งแต่ 1 ก.ค. 69 – 31 ธ.ค. 70 จำกัด 1 สิทธิ์ status match / ท่าน ตลอดระยะเวลาส่งเสริมการขาย) พร้อมรับสิทธิ์พัก 2 คืน จ่าย 1 คืน หรือ พัก 4 คืน จ่าย 2 คืน ที่ Amari Hua Hin หรือ Amari Pattaya เมื่อจองพักตั้งแต่ 2 คืนขึ้นไปติดต่อกัน สูงสุด 4 คืน ตามเงื่อนไขที่โรงแรมกำหนด (ตั้งแต่ 1 ก.ค. 69 – 31 ธ.ค. 70 จำกัด 1 สิทธิ์ / 1 ห้องพัก / ท่าน ตลอดระยะเวลาส่งเสริมการขาย นับจากวันที่อัปเกรดสถานะ)

สุขภาพคือคำนิยามใหม่ของความหรูหรา

สิ่งที่ยังคงอยู่คือสิทธิ์การใช้ฟิตเนสระดับพรีเมียม ไม่ว่าจะเป็น WE Fitness, Virgin Active หรือฟิตเนสในโรงแรม 5 ดาวอย่าง Sheraton Grand Sukhumvit และ Grand Hyatt Erawan รวมถึงอีก 12 แห่งในต่างจังหวัด

แต่สิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือ โควตาการนวดผ่อนคลาย ที่ขยายเพิ่มขึ้นเป็น 10,000 สิทธิ์ต่อไตรมาส ทั้งที่ Let’s Relax ครั้งละ 1 ชั่วโมง หรือ Health Land ครั้งละ 2 ชั่วโมง โดยจำกัดเดือนละ 1 ครั้ง (รวมไม่เกิน 12 ครั้ง/ปีปฏิทิน)

‘ของอร่อยที่กินบ่อยที่สุด’ คือสิ่งที่ครองใจลูกค้าได้จริง

ความน่าสนใจของหมวดอาหารคือ SCB WEALTH ไม่ได้โฟกัสเฉพาะกลุ่ม Fine Dining หรือโอมากาเสะราคาแพง แต่เลือกแบรนด์ที่ลูกค้าใช้บริการบ่อยที่สุดในชีวิตประจำวัน จึงเพิ่มเครดิตเงินคืนสำหรับร้านโปรดไม่ว่าจะเป็น Starbucks, ร้านค้าในเครือ MAGURO Group และ After You

สำหรับกลุ่ม AUM 30 ล้านบาทขึ้นไป รับรวมสูงสุด 2,800 บาท/ปีปฏิทิน หรือเฉลี่ยไตรมาสละ 700 บาท ส่วนกลุ่ม 10 – < 30 ล้านบาท สูงสุดอยู่ที่ 2,000 บาทต่อปี/ปฏิทิน หรือไตรมาสละ 500 บาท

นอกจากนี้ยังเพิ่มสิทธิ์ใหม่ รับฟรีเมนู Super Crab Garlic Don & Kanimiso มูลค่า 499 บาท ที่ร้านอาหารญี่ปุ่น SEKI เมื่อทานครบ 1,500 บาทขึ้นไป พร้อมสิทธิ์เครื่องดื่มฟรีทุกเดือนที่ The Coffee Club รวม 12 ครั้งต่อ/ปีปฏิทิน

เชื่อมทุกสินทรัพย์เข้าด้วยกัน เพื่อความมั่งคั่งระยะยาว

แกนสุดท้ายคือการเชื่อมโยงเครือข่ายพันธมิตรเพื่อตอบโจทย์การอยู่อาศัยและการสะสมความมั่งคั่งผ่านสินทรัพย์ถาวร ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มสิทธิประโยชน์ใหม่ มอบสิทธิ์การเป็นสมาชิก SANSIRI PRIORITY และบริการ SLC Life Curator เมื่อซื้อโครงการที่อยู่อาศัยของแสนสิริตามเงื่อนไขที่กำหนด และส่วนลดอัตราดอกเบี้ยบ้านพิเศษ เฉพาะผู้ถือบัตร SCB FIRST เท่านั้น การจับมือกับดีเวลลอปเปอร์แถวหน้าของไทยแบบนี้ไม่ใช่แค่มอบความคุ้มค่าให้ลูกค้าฝ่ายเดียว แต่ยังเป็นการดึงเม็ดเงินกู้ให้ไหลกลับเข้าพอร์ตสินเชื่อของกลุ่ม SCBX ด้วย

การยกเครื่องสิทธิประโยชน์ของ SCB FIRST ในรอบนี้ ถือเป็นการอัปเกรดที่สร้าง ‘Seamless Experience’ ได้ครอบคลุมทุกด้านของการใช้ชีวิตอย่างแท้จริง

ดูรายละเอียดสิทธิประโยชน์ใหม่ของบัตร SCB FIRST เพิ่มเติม ได้ที่ https://www.scb.co.th/th/scbfirst/first-privileges

คำเตือน “ใช้เท่าที่จำเป็นและชำระคืนได้เต็มจำนวนตามกำหนด จะได้ไม่เสียดอกเบี้ยในอัตรา 16% ต่อปี”

The post ‘SCB FIRST’ ยกเครื่องเอกสิทธิ์ปี 2026 มีอะไรใหม่ที่ลูกค้าต้องรู้? [Advertorial] appeared first on THE STANDARD.

เด็กจบใหม่ในจีนต้องเผชิญกับวิกฤตตลาดงานซบเซาขึ้นเรื่อยๆ หลัง AI เข้ามาเปลี่ยนโครงสร้างแรงงานทั่วประเทศ โดยในปี 2026 มีบัณฑิตจบใหม่มากถึง 12.7 ล้านคน กำลังหางานทำ แต่ทุกอย่างไม่ง่าย

ฟังเสียงสะท้อนจาก จิน ซางอวี่ นักศึกษาที่กำลังจะเรียนจบ รู้สึกกังวลอย่างมาก เนื่องจากตัวเขาเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก่อนจะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการวางผังเมือง แต่ต้องเฝ้ามอง AI เข้ามาพลิกโฉมอุตสาหกรรมที่ตัวเขากำลังพยายามจะก้าวเข้าไปทำงาน ที่สำคัญในประกาศรับสมัครงานเต็มไปด้วยตำแหน่งที่ต้องการผู้มีความเชี่ยวชาญด้าน AI และเปิดรับคนน้อยลงถ้าเทียบกับอดีต

เช่นเดียวกับ จิน หญิงสาววัย 26 ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮ่องกง ได้ส่งใบสมัครงานและสมัครฝึกงานระดับเริ่มต้นในฮ่องกงและจีนไปแล้วประมาณ 150 ตำแหน่ง แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับเลยแม้แต่แห่งเดียว ยิ่งกว่านั้น เธอยอมจ่ายเงินถึง 400 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อเข้าเรียนหลักสูตรด้าน AI ด้วยความหวังว่าจะช่วยให้ตัวเองมีความโดดเด่นมากกว่าผู้สมัครคนอื่นในตลาดแรงงาน ทว่าหลักสูตรดังกล่าวกลับไม่ได้ช่วยเพิ่มโอกาสในการได้งานเลยแม้แต่น้อย

อันที่จริง จิน มองว่าปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย เพราะหากแม้กระทั่งคนทำงานที่มีประสบการณ์มานานยังถูก AI เข้ามาแย่งงานและแทนที่ แล้วคนรุ่นใหม่ที่กำลังพยายามก้าวเข้าสู่ตลาดแรงงานเป็นครั้งแรกจะมีโอกาสรอดได้อย่างไร พร้อมกล่าวว่า “พวกเราซึ่งเป็นเด็กจบใหม่ ก็คือคนกลุ่มเดียวกับที่ AI จะเข้ามาแทนที่โดยตรง” และเมื่อต้องคิดถึงการวางแผนอนาคต ก็ได้แต่ตัดพ้อว่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มต้นอย่างไร เพราะมองไม่เห็นความหวังเลยในตอนนี้

คาดปี 2026 เด็กจบใหม่พุ่ง 12.7 ล้านคน สูงสุดเป็นประวัติการณ์

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ของจินเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภาพใหญ่เท่านั้น เนื่องจากในปีนี้คาดว่าจะมีบัณฑิตจบใหม่ประมาณ 12.7 ล้านคนเข้าสู่ตลาดแรงงานของจีน ซึ่งถือเป็นจำนวนที่สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ โดยตัวเลขของประชากรคนรุ่นใหม่กลุ่มนี้ได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ส่งผลให้แรงงานจบใหม่ต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายสองมิติที่เชื่อมโยงกัน

เมื่อมองในมิติแรก เด็กจบใหม่รุ่นนี้ก็ไม่ต่างจากเด็กจบใหม่รุ่นก่อนๆ ที่ต้องเข้าสู่ตลาดงานที่มีภาวะผู้สมัครล้นเกิน และต้องแข่งขันกันอย่างดุเดือดเพื่อแย่งชิงตำแหน่งงานระดับเริ่มต้นที่มีจำนวนลดน้อยลงเรื่อยๆ ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจโดยรวมที่ยังคงซบเซา

แต่ในอีกมิติหนึ่ง พวกเขายังต้องเผชิญกับอุปสรรคระลอกใหม่ นั่นคือความไม่แน่นอนที่เกิดจากการเติบโตอย่างก้าวกระโดดของ AI ซึ่งกำลังเปลี่ยนโครงสร้างของอุตสาหกรรมต่างๆ พร้อมทั้งเปลี่ยนเกณฑ์และสิ่งที่นายจ้างรวมถึงฝ่ายสรรหาบุคลากรให้ความสำคัญในการเลือกคนเข้าทำงาน

เด็กจบใหม่ในหลายประเทศเจอปัญหาไม่ต่างกัน

กล่าวได้ว่า นี่คือปัญหาเชิงโครงสร้างที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก ซึ่งบัณฑิตจบใหม่ในหลายประเทศต่างกำลังเผชิญหน้ากับความเป็นไปได้ที่ตำแหน่งงานระดับเริ่มต้นอาจจะสูญหายไปโดยสิ้นเชิง ทว่าในจีน ความวิตกกังวลในเรื่องนี้กลับรุนแรงขึ้น เนื่องจากจีนได้นำ AI มาใช้อย่างรวดเร็วในระดับที่ไม่มีประเทศใดเทียบเท่า โดยได้รับแรงขับเคลื่อนจากการสนับสนุนของรัฐบาลจีน

ขณะเดียวกัน อัตราการว่างงานในกลุ่มบัณฑิตจบใหม่ของจีน ก็ยังคงค้างอยู่ในระดับสูงอย่างน่ากังวล โดยในเดือนกรกฎาคม อัตราการว่างงานของประชากรในเขตเมืองที่มีอายุระหว่าง 16-24 ปี พุ่งสูงถึง 17.9% ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจำนวนตำแหน่งงานที่เหมาะสมและให้ค่าตอบแทนดีสำหรับเด็กจบใหม่ไม่ได้เพิ่มขึ้นทันกับจำนวนบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่มีปริมาณเติบโตอย่างรวดเร็ว

รัฐบาลจีนกดดันบริษัทชะลอเลิกจ้าง รับมือแรงงานยุค AI

คริสเตียน เหยา อาจารย์อาวุโสจากมหาวิทยาลัยวิกตอเรียแห่งเวลลิงตันในนิวซีแลนด์ ซึ่งทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับแนวทางการปรับตัวของคนวัยหนุ่มสาวชาวจีนในตลาดแรงงาน มองว่า อัตราการเข้ามาของ AI เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ยากลำบากแม้ว่า AI จะไม่ได้เป็นต้นเหตุอันเดียวของปัญหาพื้นฐานเหล่านี้ก็ตาม

ประเด็นว่างงานนี้ถือเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนอย่างมากสำหรับผู้นำจีนซึ่งอำนาจทางการเมืองส่วนหนึ่งมีรากฐานมาจากคำมั่นสัญญาว่าจะสร้างความมั่งคั่งและความเจริญรุ่งเรืองให้แก่ประชาชน แต่เมื่อปัญหาการว่างงานในกลุ่มเด็กจบใหม่ที่ค้างอยู่ในระดับสูงเช่นนี้ ย่อมอาจกลายเป็นชนวนต้นเหตุของความไม่สงบทางการเมืองได้ในอนาคต

สอดคล้องกับ สก็อตต์ ซิงเกอร์ นักวิจัยและผู้ร่วมอำนวยการโครงการ China AI Initiative ของสถาบัน Carnegie Endowment for International Peace ได้วิเคราะห์ไว้ว่า แม้ผลกระทบด้านลบของ AI ต่อการว่างงานในกลุ่มบัณฑิตจบใหม่ในปัจจุบันอาจจะมีสัดส่วนเพียงเล็กน้อย แต่ประเด็นนี้กลับเป็นเรื่องที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนให้ความสำคัญและเฝ้าระวังอย่างยิ่ง โดยเขาระบุว่า จีนมีความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบของ AI ต่อตลาดแรงงานอย่างมาก

ด้านรัฐบาลปักกิ่งจึงเริ่มใช้วิธีส่งแรงกดดันไปยังบริษัทต่างๆ เพื่อไม่ให้มีการเลิกจ้างพนักงาน ยิ่งไปกว่านั้น รัฐบาลยังส่งสัญญาณเตือนผ่านคำวินิจฉัยของศาลในหลายคดีว่า รัฐบาลจะไม่ยอมรับการอ้างเหตุผลเรื่องการประหยัดต้นทุนจากการใช้ AI มาเป็นเหตุผลอันชอบธรรมในการเลิกจ้างพนักงานโดยเด็ดขาด

ต่อมาในเดือนมกราคม รัฐบาลจีนได้ประกาศมาตรการสนับสนุนการจ้างงานแบบมุ่งเป้าในอุตสาหกรรมสำคัญ เพื่อแก้ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่พรรคบางส่วนก็เสนอให้เพิ่มมาตรการที่ครอบคลุมขึ้น เช่น การสนับสนุนให้นายจ้างจัดฝึกอบรมด้านวิชาชีพ เพื่อช่วยให้แรงงานสามารถปรับตัวและยกระดับทักษะให้เข้ากับตลาดงานที่ขับเคลื่อนด้วย AI ได้ดีขึ้น

จนถึงขณะนี้ผลกระทบจากการเข้ามาของ AI และระบบอัตโนมัติได้ปรากฏชัดเจนในภาคการผลิตและธุรกิจบริการส่งอาหาร ซึ่งเป็นสองภาคส่วนที่มีการจ้างงานประชากรจำนวนมากที่สุดของจีน ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญหลายฝ่ายมองว่า ผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับกลุ่มอาชีพพนักงานออฟฟิศนั้น เพิ่งจะเริ่มต้นแสดงผลออกมาให้เห็นเพียงแค่ช่วงเริ่มต้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม จากการลงพื้นที่สัมภาษณ์บัณฑิตจบใหม่หลายคนต่างบอกเล่าถึงความพยายามอย่างหนักในการหาทางตั้งหลักให้ได้ และในบางรายถึงขั้นรู้สึกสิ้นหวังในการหางาน โดยสิ่งเดียวที่พอจะช่วยปลอบใจได้ในเวลานี้ก็คือการรับรู้ว่าเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนต่างก็กำลังเผชิญกับวิกฤตและความยากลำบากในรูปแบบเดียวกัน

ภาพ: chinahbzyg / Shutterstock

อ้างอิง:

• https://www.nytimes.com/2026/09/06/world/asia/chinas-new-graduates-ai-challenges.html

The post เปิดใจเด็กจบใหม่ในจีนปี 2026 กว่า 12.7 ล้านคน ไร้ทางออก AI แย่งงานตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม appeared first on THE STANDARD.

กรมพัฒน์ฯ เปิดสถิตินิติบุคคลทุนต่างชาติถือครอง ที่ดิน-คอนโด เผยยอดทะลุ 1 ล้านไร่ ห้องชุด 4 ล้าน ตร.ม. พร้อมกางข้อมูล 10 สัญชาติ ครองอสังหาฯ สูงสุด

พูนพงษ์ นัยนาภากรณ์ อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เปิดเผยว่า กรมได้นำข้อมูลสถิติที่ได้รับจากกรมที่ดินมาดำเนินการตรวจสอบบูรณาการร่วมกัน เพื่อเอกซเรย์การถือครองที่ดินและอาคารชุด (คอนโดมิเนียม) ในส่วนของนิติบุคคลที่มีชาวต่างชาติร่วมลงทุน

โดยพบรายละเอียดภาพรวมการถือครองอสังหาริมทรัพย์ของนิติบุคคลกลุ่มดังกล่าว ดังนี้

• การถือครองที่ดิน: มีนิติบุคคลที่มีชาวต่างชาติร่วมลงทุนจำนวน 36,277 ราย ถือครองโฉนดที่ดินรวม 305,838 แปลง คิดเป็นเนื้อที่รวมสูงถึง 1,060,000 ไร่ (1.06 ล้านไร่)
• การถือครองอาคารชุด (คอนโดมิเนียม): มีนิติบุคคลที่มีชาวต่างชาติร่วมลงทุนจำนวน 7,082 ราย ถือครองห้องชุดรวม 76,840 ห้อง คิดเป็นเนื้อที่รวมกว่า 4.1 ล้านตารางเมตร

เปิด 5 จังหวัดที่มีการถือครองที่ดินสูงสุด

จากการตรวจสอบนิติบุคคลที่มีชาวต่างชาติร่วมลงทุนในสัดส่วน 0.01%-49.00% (ไม่รวมห้างหุ้นส่วนและบริษัทมหาชนจำกัด) พบพื้นที่ที่มีการถือครองโฉนดที่ดินมากที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่:

1. กรุงเทพมหานคร: จำนวน 36,047 แปลง (เนื้อที่ 29,518.43 ไร่)
2. ชลบุรี: จำนวน 29,214 แปลง (เนื้อที่ 95,846.83 ไร่)
3. สมุทรปราการ: จำนวน 25,029 แปลง (เนื้อที่ 35,649.62 ไร่)
4. ปทุมธานี: จำนวน 24,876 แปลง (เนื้อที่ 24,441.04 ไร่)
5. นนทบุรี: จำนวน 19,874 แปลง (เนื้อที่ 12,563.45 ไร่)

10 อันดับสัญชาติถือครองโฉนดที่ดิน

ภาพรวมบริษัทจำกัดที่มีต่างชาติถือหุ้นสัดส่วน 0.01% – 49% (ไม่รวมห้างหุ้นส่วนและบริษัทมหาชน) ที่ถือครองที่ดิน มีจำนวนรวม 30,633 ราย รวม 102,647 แปลง เนื้อที่รวม 432,210.58 ไร่ ครอบคลุมผู้ถือหุ้นกว่า 147 สัญชาติ โดย 10 อันดับแรก ได้แก่

10 ถือครองอาคารชุด (คอนโดมิเนียม)

ภาพรวมบริษัทจำกัดที่มีต่างชาติถือหุ้นสัดส่วน 0.01% – 49% (ไม่รวมห้างหุ้นส่วนและบริษัทมหาชน) ที่ถือครองคอนโดมิเนียม มีจำนวนรวม 6,352 ราย รวม 33,927 ห้อง เนื้อที่รวม 1,997,175.24 ตารางเมตร ครอบคลุมผู้ถือหุ้นกว่า 112 สัญชาติ

โดย 10 อันดับแรก ได้แก่

พูนพงษ์ ย้ำว่า ตัวเลขการถือครองอสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว “ยังไม่ได้หมายความว่าทั้งหมดเป็นนอมินีเนื่องจากเป็นการร่วมลงทุนระหว่างคนไทยและต่างชาติจริงตามกฎหมาย แต่ยอมรับว่า บางรายมีความเสี่ยงที่จะเป็นนอมินี”

ดังนั้น กรมพัฒนาธุรกิจการค้าจึงได้ส่งข้อมูลเชิงลึกไปยังหน่วยงานพันธมิตรหลายฝ่าย เพื่อเร่งตรวจสอบและลงรายละเอียดในทันที

การตรวจสอบจะครอบคลุมหลากหลายมิติ อาทิ บีโอไอและ กนอ. จะตรวจเช็กว่าผู้ได้รับสิทธิบัตรส่งเสริมมีการถือครองที่ดินตรงตามวัตถุประสงค์หรือไม่ ขณะที่ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจและ ปปง. จะเข้าสแกนเชิงลึกด้านเส้นทางการเงิน

หากพบธุรกรรมผิดปกติหรือมีพฤติกรรมใช้คนไทยถือหุ้นแทนต่างด้าว (นอมินี) จะดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างเด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการบิดเบือนระบบเศรษฐกิจและสร้างความเหลื่อมล้ำในการแข่งขัน

The post 10 ชาติถือครอง ‘ที่ดิน-คอนโด’ ไทย สูงสุด ทะลุ 1 ล้านไร่-4.1 ล้าน ตร.ม. ‘พณ.’ กางข้อมูลสแกนนอมินี appeared first on THE STANDARD.

กระแสการลงทุนใน AI ผลักดันให้จำนวนมหาเศรษฐีทั่วโลกเพิ่มขึ้นแตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ อยู่ที่ 3,795 คนในปี 2025 โดยทรัพย์สินรวมของมหาเศรษฐีทั่วโลกพุ่งขึ้นเป็น 15.1 ล้านล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 12.8% จากปีก่อนหน้า

Altrata บริษัทวิเคราะห์ข้อมูลด้านความมั่งคั่ง รายงานว่า จำนวนมหาเศรษฐีเพิ่มขึ้น 8.2% ในปี 2025 ซึ่งถือเป็นการเพิ่มขึ้นรายปีครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 5 ปี โดยมาจากอุตสาหกรรม AI ที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว เป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ช่วยเร่งการสร้างความมั่งคั่งในหลายภูมิภาคทั่วโลก

ขณะที่บริษัทจดทะเบียน 150 แห่งที่มีส่วนสำคัญต่อการสร้างความมั่งคั่งให้กับมหาเศรษฐี โดยบริษัทที่ลงทุนใน AI อย่างน้อย 30 ล้านดอลลาร์ตลอดช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีการเติบโตของมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดระหว่างปี 2024–2025 สูงกว่าบริษัทที่ไม่ได้ลงทุนใน AI ถึง 23%

อย่างไรก็ตาม กระแสความนิยมใน AI ไม่ได้ทำให้มหาเศรษฐีมีความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นอย่างเท่าเทียมกัน แต่กลับทำให้ช่องว่างด้านความมั่งคั่งภายในกลุ่มมหาเศรษฐีกว้างขึ้น โดยมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินตั้งแต่ 5 หมื่นล้านดอลลาร์ขึ้นไป สามารถครอบครองทรัพย์สินรวมกันมากกว่าหนึ่งในสี่ของความมั่งคั่งมหาเศรษฐีทั่วโลก

รายงานยังระบุว่า ปัจจุบันมีมหาเศรษฐีระดับพิเศษ หรือ ซูเปอร์บิลเลียนแนร์ จำนวน 29 คน ทั่วโลก โดยหมายถึงบุคคลที่มีทรัพย์สินตั้งแต่ 5 หมื่นล้านดอลลาร์ขึ้นไป และ คนกลุ่มนี้มีทรัพย์สินรวมกันประมาณ 4.1 ล้านล้านดอลลาร์ หรือคิดเป็น 27% ของความมั่งคั่งของมหาเศรษฐีทั่วโลกทั้งหมด

เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2017 จำนวนมหาเศรษฐีระดับพิเศษเพิ่มขึ้นอย่างมาก จากเดิมมีเพียง 10 คน และ ครอบครองทรัพย์สินรวมคิดเป็น 7.2% ของความมั่งคั่งมหาเศรษฐีทั้งหมดเท่านั้น

มายา อิมเบิร์ก หัวหน้าฝ่ายการวิเคราะห์และการจัดทำรายงานเชิงแนวโน้มของ Altrata กล่าวว่า ความนิยมใน AI และการปรับตัวเพิ่มขึ้นของหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีช่วยสร้างความมั่งคั่งในระดับที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่ถึงอย่างไรนั้นความมั่งคั่งที่เชื่อมโยงกับหุ้นเทคโนโลยีและบริษัทที่ได้รับประโยชน์จาก AI ก็มีความผันผวนสูงเช่นกัน

“คาดว่าโชคลาภของมหาเศรษฐีจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่เป็นเจ้าของหรือเกี่ยวข้องกับบริษัทเทคโนโลยี จะเพิ่มขึ้นหรือลดลงตามกระแสและทิศทางของ AI” อิมเบิร์ก ย้ำ

ขณะเดียวกัน ตลาดหุ้นในปีนี้เผชิญความผันผวนอย่างรุนแรงหลายครั้ง โดยเฉพาะในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา หลังจากมีการเทขายหุ้นกลุ่มผู้ผลิตชิปรายใหญ่ส่งผลให้มูลค่าตลาดหายไปถึง 1.3 ล้านล้านดอลลาร์ ส่วนมหาเศรษฐีที่ถือครองหุ้นในบริษัทเทคโนโลยีในสัดส่วนสูง ความผันผวนดังกล่าวทำให้มูลค่าทรัพย์สินบนกระดาษเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แม้จะยังไม่ได้ขายหุ้นหรือเปลี่ยนทรัพย์สินเหล่านั้นเป็นเงินสดก็ตาม

สอดคล้องกับ Forbes รายงานว่า อีลอน มัสก์ มีมูลค่าทรัพย์สินลดลง 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์ภายในวันเดียว ขณะที่ แลร์รี เอลลิสัน สูญเสียมูลค่าความมั่งคั่งบนกระดาษ 50,000 ล้านดอลลาร์ภายในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์

มายา อิมเบิร์ก ยังเตือนว่า การที่ตลาดมีการกระจุกตัวอยู่ในหุ้นหรืออุตสาหกรรมบางกลุ่ม ไม่ได้หมายความว่าตลาดกำลังอยู่ในภาวะฟองสบู่เสมอไป แต่การที่ความมั่งคั่งจำนวนมากพึ่งพาอุตสาหกรรมเดียว โดยเฉพาะเทคโนโลยีและ AI ย่อมเพิ่มความเสี่ยง หากภาคธุรกิจดังกล่าวเผชิญแรงกดดันหรือการประเมินมูลค่าปรับตัวลดลง

ในด้านภูมิภาค อเมริกาเหนือยังคงเป็นพื้นที่ที่มีมหาเศรษฐีมากที่สุดในโลก โดยมีจำนวน 1,337 คน และเพิ่มขึ้น 11.6% ในปี 2025 ซึ่งถือเป็นอัตราการเติบโตที่สูงที่สุดเมื่อเทียบกับภูมิภาคอื่น

สำหรับสาเหตุที่จำนวนมหาเศรษฐีในอเมริกาเหนือเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว Altrata รายงานว่า ส่วนหนึ่งมาจากความแข็งแกร่งของตลาดเทคโนโลยีในสหรัฐฯ ทั้งตลาดเอกชนและตลาดหุ้น รวมถึงการขยายตัวของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับ AI

ด้านฝั่งยุโรปมีมหาเศรษฐีจำนวน 1,081 คน หลังเพิ่มขึ้น 7.9% ในปีที่ผ่านมา ขณะที่เอเชียมีมหาเศรษฐี 881 คน เพิ่มขึ้น 6.5% จากปีก่อนหน้า

ท้ายที่สุด แม้กระแสความสนใจใน AI จะเป็นแรงขับเคลื่อนของการเพิ่มทรัพย์สินมหาเศรษฐี แต่ Altrata ย้ำว่า ปี 2025 ยังเป็นปีที่เอื้อประโยชน์ต่อการลงทุนในหลายด้าน เนื่องจากสินทรัพย์หลักทุกประเภทที่บริษัทติดตามให้ผลตอบแทนเป็นบวก

ทั้งนี้ สถานการณ์ดังกล่าวถือเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ช่วงการระบาดใหญ่ของโควิด-19 ที่สินทรัพย์หลักทุกประเภทให้ผลตอบแทนเป็นบวกพร้อมกัน แม้ตลาดจะต้องเผชิญความผันผวนจากสงครามการค้าของประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ แห่งสหรัฐฯ ก็ตาม

ภาพ: Evgeniy Voytik/Shutterstock

อ้างอิง:

• https://www.cnbc.com/2026/09/04/billionaire-wealth-altrata-report.html

The post AI เอฟเฟกต์ เพิ่มจำนวนมหาเศรษฐีโลกพุ่งเฉียด 3,800 คน ทรัพย์สินโตรวม 15.1 ล้านล้านดอลลาร์ appeared first on THE STANDARD.

คนอเมริกันจำนวนมากไม่ชอบดาต้าเซ็นเตอร์และไม่ไว้ใจบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ที่ต้องพึ่งพามัน ด้วยเหตุผลว่าอาคารเหล่านี้หน้าตาไม่สวย, เสียงดัง, กินพื้นที่มหาศาล และดูดทั้งพลังงานกับน้ำ ทว่าในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ชื่นชอบการใช้โมเดลปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่ทำงานอยู่บนโครงสร้างพื้นฐานเหล่านั้น

ข้อมูลใหม่จาก Morning Consult ระบุว่าคนอเมริกันมากกว่าครึ่งใช้ AI แชตบอตในเดือนกรกฎาคม และไม่ใช่แค่ลองใช้เท่านั้น เพราะพวกเขาใช้บ่อยขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับหลายครั้งต่อสัปดาห์

ทว่าผลสำรวจของ Gallup เมื่อเดือนพฤษภาคมกลับพบว่าคนอเมริกัน 70% คัดค้านการก่อสร้างดาต้าเซ็นเตอร์สำหรับ AI ในชุมชนของตัวเอง

เรื่องดังกล่าวกำลังกลายเป็นหนึ่งในโจทย์การเมืองสำคัญที่สุดของกระแสบูม AI ซึ่งนักการเมืองจากทั้งสองพรรคต้องหาทางรับมือขณะที่การเลือกตั้งกลางเทอมใกล้เข้ามา โดยประเด็นนี้ปรากฏเป็นหัวข้อที่สร้างความแตกแยกในสนามเลือกตั้งหลายแห่งทั่วประเทศ

ทรัมป์เตือนชุมชนที่ต้านจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

ประเด็นนี้เป็นเรื่องยากเป็นพิเศษสำหรับประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ ที่พยายามนำพรรคของตัวเองรักษาเสียงข้างมากเอาไว้ ท่ามกลางจุดยืนที่สนับสนุนดาต้าเซ็นเตอร์อย่างเต็มที่

เมื่อวันจันทร์ (31 ส.ค.) ทรัมป์โพสต์ผ่าน Truth Social ว่าเหตุผลเดียวที่ชุมชนทั่วสหรัฐฯ ไม่ควรอยากได้ดาต้าเซ็นเตอร์คือถ้าพวกเขาอยากจบลงด้วยความล้าหลังและยากจน พร้อมเสริมว่าหากฆ่าห่านที่ออกไข่เป็นทองคำ ก็ต้องโทษตัวเองเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เดือนก่อนหน้านั้นทรัมป์เองก็ยอมรับว่าอุตสาหกรรมนี้อาจมีปัญหาด้านภาพลักษณ์ โดยระบุในงานที่ทำเนียบขาวว่าหากเขาเป็นนายกเทศมนตรีหรือผู้ว่าการรัฐ ก็จะต้องการดาต้าเซ็นเตอร์ในชุมชนตัวเองแน่นอนเพราะงานและรายได้ภาษี พร้อมทิ้งท้ายว่าบางทีอุตสาหกรรมนี้อาจต้องการความช่วยเหลือด้านประชาสัมพันธ์อยู่บ้าง

เบื้องหลังนั้น ทำเนียบขาวรู้ดีว่าดาต้าเซ็นเตอร์ไม่ได้เป็นที่นิยมสำหรับผู้มีสิทธิเลือกตั้งทุกคน โดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของทำเนียบขาวซึ่งขอไม่เปิดเผยชื่อเพื่อให้พูดได้อย่างตรงไปตรงมา บอกกับ POLITICO ว่าทรัมป์ดูผลสำรวจและรับฟังสิ่งที่ผู้คนพูด

ทรัมป์วางกรอบเรื่องการเร่งพัฒนาดาต้าเซ็นเตอร์ว่าเป็นเรื่องความมั่นคงของชาติ เพื่อให้แน่ใจว่าสหรัฐฯ ยังนำหน้าจีน โดยรัฐบาลของเขาดำเนินการเพื่อเร่งการติดตั้ง แต่ก็ยอมรับว่าต้องไม่ให้คนอเมริกันแบกรับค่าไฟฟ้าที่แพงขึ้น

ขณะที่ทำเนียบขาวระบุในแถลงการณ์ว่าทรัมป์ชี้ชัดมาตลอดว่าต้องการให้ดาต้าเซ็นเตอร์ถูกสร้างเฉพาะในชุมชนที่ต้องการเท่านั้น พร้อมระบุว่าประธานาธิบดีกำลังบังคับให้ดาต้าเซ็นเตอร์จ่ายค่าไฟฟ้า, ค่าน้ำ และค่าสาธารณูปโภคอื่นด้วยตัวเอง

นักวิชาการชี้ปัญหาอยู่ที่ต้นทุนจริง ไม่ใช่การสื่อสาร

เบน กรีน ผู้ช่วยศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน ซึ่งศึกษาการเมืองและผลกระทบทางสังคมของเทคโนโลยี ไม่เชื่อว่าการสื่อสารที่ดีขึ้นเพียงอย่างเดียวจะเอาชนะความกังวลของคนอเมริกันได้

เขามองว่าคนที่ออกมาต่อต้านดาต้าเซ็นเตอร์กำลังตอบสนองต่อภาระที่ต้องแบกจริงและสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในพื้นที่ โดยชี้ไปที่ความกังวลเรื่องค่าไฟฟ้า, การใช้น้ำ และจำนวนงานถาวรที่ค่อนข้างน้อยของโครงการบางแห่ง พร้อมระบุว่าอุตสาหกรรมนี้สัญญาไว้เกินกว่าที่ทำได้จริงมาก

ในทางกลับกัน ไมค์ มาดริด ที่ปรึกษาการเมืองสายรีพับลิกัน มองว่าไม่มีข้อเสียทางการเมืองเลยสำหรับนักการเมืองจากพรรคใดก็ตามที่ออกมาคัดค้านดาต้าเซ็นเตอร์

มาดริดอธิบายว่าความเข้มข้นของการต่อต้านครั้งนี้เกินกว่าการต่อสู้กับรัฐบาลท้องถิ่นตามปกติ เพราะดาต้าเซ็นเตอร์กลายเป็นเป้าที่จับต้องได้ของความวิตกกังวลในภาพกว้าง ทั้งเรื่องการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี, ความมั่งคั่งที่กระจุกตัว และอำนาจที่เพิ่มขึ้นของบริษัทในการเก็บข้อมูลคนอเมริกัน

ผู้ว่าฯ ทั้ง 2 พรรคกลับลำเพิ่มกฎคุมเข้ม

แรงต้านทำให้นักการเมืองที่เคยสนับสนุนต้องเปลี่ยนท่าที โดย จอช ชาปิโร ผู้ว่าการรัฐเพนซิลเวเนียจากพรรคเดโมแครต เคยดึงเม็ดเงินลงทุนดาต้าเซ็นเตอร์หลายพันล้านดอลลาร์เข้ารัฐ

ทว่าเมื่อเดือนก่อนเขากลับออกมาตรการคุมเข้มดาต้าเซ็นเตอร์แห่งใหม่ ทั้งเรื่องความโปร่งใสและการต้องได้รับอนุมัติจากท้องถิ่น โดยระบุว่าตัดสินใจหลังรับฟังความกังวลของประชาชน

เช่นเดียวกับ เกร็ก แอบบอตต์ ผู้ว่าการรัฐเท็กซัสจากพรรครีพับลิกัน ซึ่งเคยชูการพัฒนาในรัฐของตัวเองมาก่อน ก็เปลี่ยนทิศทางท่ามกลางเสียงคัดค้าน ด้วยการออกคำสั่งเกี่ยวกับดาต้าเซ็นเตอร์ 2 ฉบับ และสั่งพักการพัฒนาชั่วคราวในรัฐ

ขณะที่รัฐบาลทรัมป์ยังเดินหน้ากฎที่เอื้อต่อการก่อสร้าง โดยเมื่อเดือนก่อน สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ (EPA) เสนอให้ยกเลิกข้อกำหนดเรื่องการแจ้งและเปิดรับฟังความคิดเห็นจากสาธารณะ สำหรับใบอนุญาตปล่อยมลพิษทางอากาศประเภทที่ถือว่าเล็กน้อย ซึ่งเป็นหมวดที่รวมเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองที่ดาต้าเซ็นเตอร์ใช้ด้วย

นอกจากนี้ยังมีคำสั่งฝ่ายบริหารที่สร้างช่องทางพิเศษสำหรับการออกใบอนุญาต, การสั่งให้กระทรวงพลังงานหาพื้นที่ของรัฐบาลกลางที่ใช้ตั้งดาต้าเซ็นเตอร์ได้ และการให้คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานกลาง (FERC) พิจารณากฎใหม่เรื่องการเชื่อมต่อโครงข่ายไฟฟ้า

งานถาวรน้อยกว่าที่โฆษณาไว้มาก

ความตึงเครียดรุนแรงเป็นพิเศษแม้ในพื้นที่ที่ทำเนียบขาวอาจคาดว่าจะต้อนรับโครงการ อย่าง Hood County รัฐเท็กซัส ซึ่งทรัมป์ชนะเลือกตั้งปี 2024 ด้วยคะแนนกว่า 80%

ทว่าชาวบ้านที่นั่นกลับแห่เข้าร่วมประชุมกับหน่วยงานท้องถิ่นเพื่อคัดค้านดาต้าเซ็นเตอร์ที่เสนอเข้ามา จากความกังวลเรื่องผลกระทบต่อน้ำ, โครงข่ายไฟฟ้า และภูมิทัศน์ชนบท

การคัดค้านดังกล่าวทำให้อย่างน้อย 1 โครงการต้องล้มไปแล้ว โดยเมื่อช่วงต้นฤดูร้อน คณะกรรมาธิการของ Hood County ลงมติ 3 ต่อ 2 เพิกถอนแผนโครงการที่เคยอนุมัติไว้แล้วสำหรับดาต้าเซ็นเตอร์ขนาด 862 เอเคอร์ หรือราว 2,180 ไร่

โครงการดังกล่าวซึ่งใช้ชื่อว่า Fort Spunky ขอใช้ไฟฟ้า 100 เมกะวัตต์ และคาดว่าจะใช้น้ำสูงสุดวันละ 20,000 แกลลอน หรือราว 75,700 ลิตร

หนึ่งในข้อกังวลเรื่องการจ้างงานคือ ดาต้าเซ็นเตอร์แห่งหนึ่งที่เสนอเข้ามาใน Hood County คาดว่าจะใช้แรงงานก่อสร้างสูงสุด 2,000 คน แต่มีพนักงานประจำเพียง 200 คนเท่านั้น

สเตฟานี จัสติซ ผู้จัดการฝ่ายสื่อสารนโยบายของ Americans for Responsible Innovation มองว่าการที่คนอเมริกันใช้เครื่องมือ AI ไปพร้อมกับคัดค้านดาต้าเซ็นเตอร์ใกล้บ้าน ไม่ใช่เรื่องที่ขัดแย้งกันเสมอไป

เธออธิบายว่าการใช้ AI กับการอยากให้โครงสร้างพื้นฐานถูกสร้างอย่างรับผิดชอบและการอยากมีสิทธิ์มีเสียง ไม่ใช่สิ่งตรงข้ามกัน เพราะ AI กำลังเกิดขึ้นแล้วและผู้คนจำเป็นต้องรู้วิธีใช้มันในอาชีพและชีวิตประจำวัน แต่ก็ควรมีสิทธิ์ออกความเห็นว่าดาต้าเซ็นเตอร์จะถูกสร้างอย่างไรและที่ไหน

ด้านกรีนเตือนว่าอย่าตีความการใช้ AI อย่างแพร่หลายว่าเท่ากับการสนับสนุนเทคโนโลยีนี้ เพราะพนักงานจำนวนมากถูกกดดันให้ใช้ให้คล่อง และแม้เทคโนโลยีจะมีคุณค่าและคนใช้เพราะมันมีให้ใช้ แต่ก็ไม่คุ้มกับต้นทุนที่ดาต้าเซ็นเตอร์สร้างขึ้น

ในอีกด้านหนึ่ง โครงการเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มแรงงานที่รวมตัวกัน โดยเฉพาะกลุ่มช่างก่อสร้างที่สมาชิกจะได้ประโยชน์จากงานก่อสร้าง ซึ่งกลายเป็นโจทย์ยากสำหรับพรรคเดโมแครตที่มองสหภาพแรงงานเป็นฐานเสียงหลัก

แดน ดิโอริโอ รองประธานบริหารฝ่ายนโยบายรัฐของกลุ่มการค้า Data Center Coalition ระบุว่าประโยชน์ทางเศรษฐกิจมีมากกว่างานก่อสร้างในช่วงแรก ทั้งรายได้ภาษีที่นำไปสนับสนุนโรงเรียน และการหนุนงานหลายล้านตำแหน่งในภาคก่อสร้าง, การผลิต, เทคโนโลยี และบริการท้องถิ่น

ส่วนมาดริดยังไม่เชื่อว่านักการเมืองที่ขัดขวางโครงการเหล่านี้ในวันนี้จะต้องจ่ายราคาในอีกหลายปีข้างหน้า โดยระบุว่าในการต่อสู้เรื่องการพัฒนาระดับท้องถิ่นนั้นไม่มีฐานเสียงในอนาคตให้ต้องกังวล

เขาเสริมว่าหากสหรัฐฯ เสียเปรียบจีนในการแข่งขันเพราะสร้างโครงสร้างพื้นฐาน AI ไม่พอ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งก็ยังไม่น่าจะโทษนักการเมืองท้องถิ่น เพราะจะไม่มีใครแพ้เลือกตั้งเพราะคัดค้านดาต้าเซ็นเตอร์ AI ในช่วงเวลานี้

ภาพ : mark reinstein / Shutterstock

อ้างอิง :

• https://www.businessinsider.com/americans-love-ai-they-dont-want-the-data-centers-2026-9

The post คนอเมริกันกว่าครึ่งใช้ AI แต่ 70% ไม่เอาดาต้าเซ็นเตอร์ในชุมชนตัวเอง และกลายเป็นโจทย์การเมืองก่อนเลือกตั้งกลางเทอมสหรัฐฯ appeared first on THE STANDARD.

ผู้บริหารสนามบินคุมาโมโตะบนเกาะคิวชูทางตอนใต้ของญี่ปุ่น เตรียมเปิดเที่ยวบินประจำสู่ประเทศไทยภายใน 3 ปีข้างหน้า พร้อมสำรวจความเป็นไปได้ของเส้นทางบินไปยังเวียดนามและจุดหมายอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

บริษัท Kyushu Kumamoto International Airport ซึ่งเป็นผู้ดำเนินงานสนามบินแห่งนี้ กำลังหารือกับสายการบินและบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวเรื่องช่วงเวลาและรายละเอียดอื่นในการเปิดเส้นทางกรุงเทพฯ ภายในปีงบประมาณที่สิ้นสุดเดือนมีนาคม 2030 โดยอาจมีเที่ยวบินเช่าเหมาลำให้บริการก่อนเที่ยวบินประจำ

ฮิเดอากิ ยามาคาวะ ประธานบริษัท ระบุว่านอกจากเส้นทางไทยแล้ว บริษัทต้องการขยายเครือข่ายไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอนาคต โดยเขามองว่าเวียดนามและอินโดนีเซียเป็นจุดหมายที่เป็นไปได้ แม้จะยอมรับว่าการสร้างความไว้วางใจกับสายการบินต้องใช้เวลา

ปัจจุบันสนามบินแห่งนี้ซึ่งตั้งอยู่ใกล้โรงงานของ TSMC และ Sony Group มีเส้นทางบินระหว่างประเทศ 6 เส้นทาง เชื่อมต่อกับไต้หวันและเกาหลีใต้ โดยตั้งเป้าเพิ่มเป็น 11 เส้นทาง

ผู้โดยสารต่างชาติโต 32 เท่า จนทำกำไรครั้งแรก

สนามบินคุมาโมโตะเคยเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวเมื่อปี 2016 ก่อนจะถูกแปรรูปเป็นเอกชนในปี 2020 และให้ Kyushu Kumamoto International Airport ซึ่งมีผู้ถือหุ้นรวมถึง Mitsui Fudosan และสายการบินรายใหญ่ เข้ามาบริหาร

จากนั้นในปี 2023 สนามบินก็เปิดอาคารผู้โดยสารหลังปัจจุบันที่รวมการให้บริการเที่ยวบินในประเทศและระหว่างประเทศไว้ด้วยกัน จนทำให้จำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้นเป็น 3.81 ล้านคนในปีงบประมาณ 2025 จาก 2.6 ล้านคนในปีงบประมาณ 2022 ซึ่งเป็นช่วงหลังการระบาดของโควิด

แรงขับเคลื่อนหลักมาจากเส้นทางระหว่างประเทศ ซึ่งจำนวนผู้โดยสารพุ่งจาก 20,000 คนเป็น 640,000 คน หรือเพิ่มขึ้นราว 32 เท่า และส่งผลให้ผู้บริหารสนามบินมีกำไรสุทธิเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แปรรูปเป็นเอกชนเต็มรูปแบบ

เป้าหมายถัดไปคือการเพิ่มจำนวนผู้โดยสารระหว่างประเทศอีกมากกว่า 40% จากระดับปีงบประมาณ 2025 ไปสู่ 920,000 คนภายในปีงบประมาณ 2029 โดยราว 20% ของจำนวนดังกล่าวจะเป็นชาวญี่ปุ่นที่เดินทางออกนอกประเทศ

เพื่อรองรับการขยายเส้นทางระหว่างประเทศ สนามบินตัดสินใจเลื่อนแผนขยายอาคารผู้โดยสารให้เร็วขึ้น จากเดิมที่กำหนดไว้ในปีงบประมาณ 2034

โดยในระยะแรกที่ตั้งเป้าเพิ่มเส้นทางระหว่างประเทศเป็น 8 เส้นทาง สนามบินจะเพิ่มเคาน์เตอร์เช็กอินและพื้นที่พักคอยให้แล้วเสร็จภายในปีงบประมาณ 2029

เดิมพันธุรกิจขนส่งสินค้าจากโรงงานในพื้นที่

อีกด้านที่สนามบินต้องการขยายคือธุรกิจขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ โดยในปี 2025 ได้จัดตั้งคลังสินค้าที่เก็บของนำเข้าและส่งออกไว้ชั่วคราวได้โดยยังไม่ต้องเสียภาษีจนกว่าจะนำของออกไป

ต่อมาในเดือนกรกฎาคม สำนักงานศุลกากรสาขายัตสึชิโระของศุลกากรนางาซากิ ได้จัดเจ้าหน้าที่ตรวจสอบศุลกากรเฉพาะทางมาประจำเพื่อดูแลการตรวจปล่อยสินค้าโดยเฉพาะ ซึ่งสำนักงานศุลกากรในจังหวัดนางาซากิที่อยู่ทางเหนือของคุมาโมโตะเป็นผู้ดูแลสนามบินในคิวชูฝั่งตะวันตก

ความน่าสนใจอยู่ที่ทำเลของสนามบิน เพราะนอกจากโรงงานที่มีอยู่แล้วของ TSMC และ Sony พื้นที่ดังกล่าวยังมีการพัฒนาโรงงานผลิตแห่งใหม่อยู่ระหว่างดำเนินการ

ยามาคาวะระบุว่าการใช้สนามบินที่อยู่ใกล้เคียงช่วยลดทั้งต้นทุนการขนส่งทางรถบรรทุกและการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งทำให้สนามบินคุมาโมโตะเป็นอีกทางเลือกที่ภาคธุรกิจใช้ได้จริง

ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคมที่ผ่านมา ซึ่งเป็นเวลา 1 ทศวรรษหลังแผ่นดินไหวปี 2016 ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.1 ขึ้นในจังหวัดคุมาโมโตะอีกครั้ง

ยามาคาวะระบุว่าสนามบินจัดการสถานการณ์ได้โดยไม่มีปัญหา ทั้งการตรวจสอบความปลอดภัยของอาคารผู้โดยสาร, รันเวย์ และลานจอด โดยไม่มีผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บ ซึ่งเขามองว่าปัจจัยสำคัญคือการที่อาคารเหล่านี้ถูกออกแบบมาโดยคำนึงถึงแผ่นดินไหวตั้งแต่ต้น

ภาพ: eric1207cvb / Shutterstock

อ้างอิง:

• https://asia.nikkei.com/business/transportation/japan-s-kumamoto-airport-plans-flights-to-thailand

The post สนามบินคุมาโมโตะเตรียมเปิดบินตรงกรุงเทพฯ ภายในปี 2030 พร้อมมองเวียดนามและอินโดนีเซียเป็นเป้าถัดไป appeared first on THE STANDARD.

เรื่องร้องเรียนจากนักท่องเที่ยวในเกาหลีใต้พุ่งขึ้นทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ตั้งแต่ยังไม่หมดปี โดยปัญหาที่ถูกร้องเรียนมีตั้งแต่คนขับแท็กซี่ขับรถหวาดเสียว ไปจนถึงร้านค้าในห้างสรรพสินค้าคิดราคาเกินจริง
 

 
ข้อมูลที่องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวเกาหลี (KTO) รวบรวมไว้ระบุว่า ช่วงเดือนมกราคมถึงกรกฎาคมปีนี้มีเรื่องร้องเรียนทั่วประเทศ 1,753 เรื่อง ซึ่งมากกว่าตัวเลข 1,744 เรื่องของทั้งปี 2025 ไปแล้ว ทั้งที่ผ่านไปเพียง 7 เดือนเท่านั้น
 
สิ่งที่ทำให้ตัวเลขนี้มีนัยสำคัญคือมันเกิดขึ้นในปีที่การท่องเที่ยวเกาหลีใต้กำลังเฟื่องฟู เพราะเป็นครั้งแรกที่จำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติทะลุ 10 ล้านคนตั้งแต่ยังไม่จบครึ่งปีแรก อีกทั้งดุลบัญชีท่องเที่ยวของประเทศยังเกินดุลต่อเนื่องหลายเดือน
 
สำหรับช่องทางร้องเรียนนั้นมาจาก 2 ทาง คือเว็บไซต์ศูนย์รับเรื่องร้องเรียนด้านการท่องเที่ยว และสายด่วนล่ามเพื่อการท่องเที่ยวหมายเลข 1330
 
ผู้ใช้บริการทั้ง 2 ช่องทางส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติ เนื่องจากติดปัญหาด้านภาษาเวลาต้องไปร้องเรียนกับผู้ประกอบการโดยตรง ทำให้ตัวเลขที่ปรากฏสะท้อนเสียงของคนกลุ่มนี้เป็นหลัก
 
หากดูย้อนหลังจะเห็นว่าเรื่องร้องเรียนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่เริ่มเก็บข้อมูลในปี 2018 ยกเว้นเฉพาะช่วงการระบาดของโควิด
 
ปีแรกที่เก็บข้อมูลมีเรื่องร้องเรียน 1,263 เรื่อง ตามด้วย 1,165 เรื่องในปี 2019 ก่อนจะดิ่งลงเหลือ 364 เรื่องในปี 2020, 119 เรื่องในปี 2021 และ 288 เรื่องในปี 2022 จากมาตรการจำกัดการเดินทางในช่วงโรคระบาด
 
จากนั้นตัวเลขก็ไต่กลับขึ้นมาพร้อมกับการฟื้นตัวของความต้องการเดินทาง โดยอยู่ที่ 902 เรื่องในปี 2023, 1,543 เรื่องในปี 2024 และ 1,744 เรื่องในปี 2025 ก่อนที่ยอดของปีนี้จะแซงสถิติเดิมภายในเวลาเพียง 7 เดือน
 

ที่พักและช้อปปิ้งครองครึ่งหนึ่งของเรื่องร้องเรียน

 
เมื่อแยกตามประเภทปัญหา กลุ่มที่พักและการช้อปปิ้งรวมกันคิดเป็นสัดส่วนมากที่สุด
 
อันดับ 1 คือที่พักทั่วไป ซึ่งครอบคลุมปัญหาอย่างการยกเลิกการจองฝ่ายเดียวและการเรียกเก็บค่าปรับที่สูงเกินไป โดยมี 500 เรื่อง ตามมาด้วยปัญหาจากการช้อปปิ้ง ทั้งการบริการที่ไม่เป็นมิตรและข้อพิพาทเรื่องราคา ซึ่งมี 376 เรื่อง
 
อันดับ 3 คือปัญหาเกี่ยวกับสนามบินและสายการบิน ทั้งการดำเนินงานของสายการบินและสิ่งอำนวยความสะดวกในสนามบินที่ไม่เพียงพอ ซึ่งมี 186 เรื่อง
 
ส่วนอันดับ 4 คือแท็กซี่ที่ 182 เรื่อง โดยปัญหาหลักคือการปฏิเสธไม่กดมิเตอร์และการขับรถหวาดเสียว ตามด้วยปัญหาเกี่ยวกับโรงแรมที่ 146 เรื่อง ซึ่งรวมถึงการยกเลิกการจองฝ่ายเดียว, การบริการที่แย่ และความสะอาด
 
ที่น่าสังเกตคือปัญหาเรื่องค่าปรับการยกเลิกที่พักที่ไม่เป็นธรรมมักปะทุขึ้นซ้ำๆ ในช่วงที่มีอีเวนต์ใหญ่ รวมถึงคอนเสิร์ตของวง BTS ซึ่งผู้ที่ติดตามอุตสาหกรรมนี้มองว่าการแก้ปัญหาด้านบริการที่เป็นต้นตอ คือกุญแจสำคัญในการรักษาการเติบโตของการท่องเที่ยวเกาหลีใต้เอาไว้
 

ปูซานพุ่ง 2.5 เท่าหลังคอนเสิร์ต BTS

 
กรุงโซลมีเรื่องร้องเรียนมากที่สุดที่ 665 เรื่อง ตามด้วยเมืองปูซานทางตะวันออกเฉียงใต้ที่ 594 เรื่อง, เมืองอินชอนที่ 176 เรื่อง และเกาะเชจูซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางตอนใต้ที่ 155 เรื่อง
 
กรณีที่น่าสนใจที่สุดคือปูซาน ซึ่งเรื่องร้องเรียนในช่วงมกราคมถึงกรกฎาคมพุ่งขึ้นเป็นราว 2.5 เท่าของ 239 เรื่องในช่วงเดียวกันของปีก่อน
 
ตัวเลขดังกล่าวสอดคล้องกับการที่เมืองนี้เป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์ของ BTS เมื่อเดือนมิถุนายน ซึ่งดึงผู้มาเยือนเข้าเมืองราว 110,000 คน
 
หากแยกตามสัญชาติ ผู้ร้องเรียนจากจีนมีจำนวนมากที่สุดที่ 680 เรื่อง ตามด้วยชาวเกาหลีใต้เองที่ 276 เรื่อง, ชาวญี่ปุ่นที่ 263 เรื่อง, ชาวไต้หวันที่ 182 เรื่อง และชาวฮ่องกงที่ 87 เรื่อง
 
ในภาพรวม นักท่องเที่ยวต่างชาติคิดเป็นสัดส่วน 84.3% ของเรื่องร้องเรียนทั้งหมด ส่วนที่เหลืออีก 15.7% เป็นนักท่องเที่ยวในประเทศ
 

นักวิชาการชี้ต้นตอคือโครงสร้างพื้นฐานที่ตามไม่ทัน

 
ผู้เชี่ยวชาญเรียกร้องให้ทั้งภาครัฐและเอกชนร่วมกันปรับปรุงความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว เพื่อรักษาการเติบโตของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวเอาไว้
 
ยุน จีฮวาน อาจารย์ด้านการท่องเที่ยวจากมหาวิทยาลัยคยองฮี ให้ความเห็นว่าเมื่อจำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นและอุตสาหกรรมท่องเที่ยวขยายตัว เรื่องร้องเรียนและตัวชี้วัดเชิงลบอื่นก็ย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
 
เขาระบุกับสำนักข่าว Yonhap ว่าสาเหตุหนึ่งของการพุ่งขึ้นครั้งนี้คือโครงสร้างพื้นฐานที่ยังไม่เพียงพอ
 
ทางออกที่เขาเสนอคือการเพิ่มปริมาณระบบขนส่งและที่พัก ซึ่งจะทำให้ผู้ประกอบการต้องแข่งขันกันดึงลูกค้ามากขึ้น และมาตรฐานการบริการก็น่าจะดีขึ้นตามไปด้วย
 
อย่างไรก็ตาม ยุนเตือนว่าประสบการณ์แย่ๆ ที่ถูกแชร์บนโซเชียลมีเดียสามารถแพร่กระจายได้อย่างรวดเร็ว และส่งผลเสียต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวได้
 
ภาพ : LegoCamera / Shutterstock
 อ้างอิง:

• https://www.koreatimes.co.kr/southkorea/20260906/tourist-complaints-in-korea-hit-record-high-amid-travel-boom
• https://www.koreaherald.com/article/10863875
• https://en.sedaily.com/finance/2026/09/06/tourist-complaints-in-korea-top-full-year-2025-total-in

The post ที่พักยกเลิกจองฝ่ายเดียว ร้านค้าโก่งราคา แท็กซี่ไม่กดมิเตอร์ ปัญหาที่ทำให้เกาหลีใต้ถูกนักท่องเที่ยวร้องเรียนหนักสุดเป็นประวัติการณ์ appeared first on THE STANDARD.

บริษัท ศรีนานาพร มาร์เก็ตติ้ง จำกัด (มหาชน) หรือ SNNP ชี้แจงต่อตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2569 เวลาประมาณ 07.05 น. เกิดเหตุเพลิงไหม้บริเวณโกดังคลังเก็บสินค้าและอาคารผลิตขนมขาไก่และน่องไก่ ภายในโรงงานของบริษัทฯ บริเวณซอยสุขาภิบาล 2 พุทธมณฑลสาย 5

โดยบริษัทฯ สามารถควบคุมและระงับเหตุเพลิงไหม้ได้เมื่อเวลาประมาณ 08.30 น. เบื้องต้นไม่พบผลกระทบต่อชุมชนโดยรอบ และไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว

ขณะนี้บริษัทฯ อยู่ระหว่างประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงและหาสาเหตุของเพลิงไหม้ รวมถึงประเมินความเสียหายที่เกิดขึ้น

ทั้งนี้ บริษัทฯ มีประกันภัยคุ้มครองความเสียหายต่อทรัพย์สินและสินค้า โดยจะร่วมกับบริษัทประกันภัยและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการประเมินความเสียหายตามขั้นตอน เบื้องต้นวงเงินประกันภัยครอบคลุมความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด

พร้อมยืนยันว่าให้ความสำคัญสูงสุดกับความปลอดภัยของพนักงาน ผู้เกี่ยวข้อง ทรัพย์สิน และชุมชนโดยรอบ พร้อมกำชับให้ปฏิบัติตามมาตรการด้านความปลอดภัยอย่างเคร่งครัด หากมีความคืบหน้า บริษัทฯ จะรายงานต่อตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยต่อไป

สำหรับผลกระทบต่อการดำเนินงาน บริษัทฯ ระบุว่า เหตุการณ์ดังกล่าวไม่ส่งผลกระทบต่อการจำหน่ายสินค้า เนื่องจากมีสินค้าคงคลังเพียงพอรองรับการจำหน่ายได้ประมาณ 1 เดือน นอกจากนี้ ยังสามารถเพิ่มกำลังการผลิตจากโรงงานของบริษัทฯ ในประเทศเวียดนาม รวมถึงผู้ผลิตภายนอก (OEM) เพื่อรักษาความต่อเนื่องในการจัดจำหน่ายสินค้าได้

ภาพ: ศรีนานาพรฯ แจง

The post ศรีนานาพรฯ แจงเหตุไฟไหม้โกดังสินค้า เบื้องต้นไม่กระทบชุมชน-การผลิต ยันมีสต็อกสินค้ารองรับ 1 เดือน appeared first on THE STANDARD.

นักวิชาการ ชำแหละร่าง PDP 2026 ชี้โจทย์ใหญ่ Demand เปลี่ยนสมการไฟฟ้า ห่วงค่า Load Factor ลดลงต่อเนื่อง หากบริหารพีคได้ดี อาจลดความจำเป็นในการลงทุนสร้างโรงไฟฟ้าใหม่ พร้อมตั้งข้อสังเกตงบ 2 แสนล้าน สัดส่วนต้นทุนเทคโนโลยีใหม่ SMR CCS และ Green Hydrogen ยังไม่ชัด

ศ.ดร.พรายพล คุ้มทรัพย์ อดีตคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และนักวิชาการอิสระด้านพลังงาน เปิดเผยถึงประเด็นเกี่ยวกับร่างแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าของประเทศ (PDP 2026) ล่าสุดว่า ร่างแผนดังกล่าวยังคงมีจุดที่ต้องปรับปรุง

โดยเฉพาะในแง่ของความชัดเจน เนื่องจากเมื่อพิจารณาจากเอกสารที่เผยแพร่ออกมาแล้ว ยังคงมีประเด็นที่ทำให้เกิดคำถามอีกเป็นจำนวนมาก

จับดาดีมานด์ไฟฟ้ากับแผนใช้เงินกู้ 2 แสนล้าน

ประเด็นแรก คือ เรื่องความต้องการใช้ไฟฟ้า หรือดีมานด์ (Demand) โดยคำถามสำคัญอยู่ที่การใช้เงินกู้ 200,000 ล้านบาทของรัฐบาล ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีแผนการใช้เงินที่ชัดเจน

อย่างไรก็ตาม เริ่มมีกระแสข่าวออกมา โดยเฉพาะเรื่องการส่งเสริมโซลาร์รูฟท็อป (Solar Rooftop) ซึ่งหากพิจารณาจากตัวเลขที่มี การส่งเสริมหรือกำลังการผลิตไฟฟ้าแล้ว ถือว่ามีปริมาณค่อนข้างมากในระดับหลักล้านครัวเรือน แม้ในความเป็นจริงอาจจะไม่ได้มีจำนวนถึงระดับดังกล่าวก็ตาม

อย่างไรก็ดี แม้จะมีผู้ติดตั้งในระดับหลักแสนครัวเรือน ก็ยังถือเป็นจำนวนที่มาก โดยกลุ่มดังกล่าวส่วนใหญ่จะเปลี่ยนสถานะเป็นผู้ผลิตไฟฟ้าเพื่อใช้เอง (Independent Power Supply : IPS)

ขณะที่อาจมีไฟฟ้าส่วนที่เหลือไหลออกนอกระบบอยู่บ้างเพียงเล็กน้อย

ทั้งนี้ ตามปกติแล้ว แผน PDP มีการคำนึงถึงกลุ่ม IPS ที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว แต่ประเด็นสำคัญคือ การใช้เงินกู้ครั้งนี้อาจเป็นปัจจัยกระตุ้นให้จำนวนผู้ผลิต IPS เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและเป็นจำนวนมาก

“คำถามคือ ทางผู้จัดทำแผนได้คำนึงถึงปัจจัยนี้แล้วหรือไม่ เพราะตอนที่จัดทำร่างแผนนี้ อาจจะยังไม่ได้พิจารณาเลยด้วยซ้ำว่าจะมีเงินกู้ 200,000 ล้านบาทนี้เข้ามาเกี่ยวข้อง”

หากปัจจัยดังกล่าวเกิดขึ้นจริงในอีก 1-2 ปี ข้างหน้า แต่ไม่ได้ถูกนำมาคำนวณร่วมในการพยากรณ์ ก็จะทำให้ตัวเลขพยากรณ์คลาดเคลื่อนได้ทันที

ข่าวที่เกี่ยวข้อง:

• เปิด (ร่าง) แผน PDP ปรับเพิ่มสัดส่วนพลังงานหมุนเวียนเป็น 51% บรรจุโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR สำคัญอย่างไร ทำไมคนไทยต้องรู้?
• Google เล็งหาพลังงาน ‘โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR’ เทคโนโลยีใหม่ที่ไทยเร่งศึกษา อนาคตอาจเป็นตัวเปลี่ยนเกมพลังงานสะอาดและเข้ามาทดแทนถ่านหิน
• ‘โรงไฟฟ้านิวเคลียร์’ ฝันใหญ่ของไทยและฟิลิปปินส์… ทำไมถึงต้องเลือกกลับมาปัดฝุ่นอีกครั้งในรอบหลายสิบปี

เนื่องจากความต้องการใช้ไฟฟ้าในระบบของการไฟฟ้า ซึ่งเป็นตัวเลขที่อยู่ในแผน PDP จะต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้ เพราะผู้ใช้ไฟหันไปผลิตไฟฟ้าและบริโภคเองทั้งหมด

ดังนั้น หากไม่ได้คำนึงถึงประเด็นดังกล่าวแล้วนำไปบวกเพิ่มเข้าไป ความต้องการใช้ไฟฟ้าจริงก็อาจลดลงจากที่เคยพยากรณ์ไว้เป็นอย่างมาก ซึ่งถือเป็นประเด็นสำคัญและเป็นเรื่องที่ค่อนข้างใหม่

ห่วงบริหารจัดการแฟกเตอร์ (Load Factor)

ประเด็นต่อมา ยังคงเกี่ยวข้องกับเรื่องความต้องการใช้ไฟฟ้า โดยหากสังเกตตัวเลข 2 ชุดในแผน ได้แก่ พลังงานไฟฟ้ารวม (Energy) และพลังไฟฟ้าสูงสุด (Peak) ที่มีการพยากรณ์ระหว่างปี 2565 ถึง 2593 จะพบว่าค่าปัจจัยการใช้กำลังไฟฟ้า หรือโหลดแฟกเตอร์ (Load Factor) ในช่วงเวลาดังกล่าวลดลงไปมาก ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าประสิทธิภาพการใช้ไฟฟ้าโดยภาพรวมของประเทศลดลง

ดังนั้น คำถามสำคัญข้อแรกคือ เหตุใดค่าโหลดแฟกเตอร์จึงลดลงมากถึงขนาดนี้

ส่วนหนึ่งอาจพอเข้าใจได้ว่าน่าจะมาจากการใช้และการชาร์จรถยนต์ไฟฟ้า (EV) ซึ่งส่งผลให้ความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุดเพิ่มขึ้น และช่วงเวลาที่เกิดพีคก็เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จากช่วงบ่ายมาเป็นช่วงเวลาประมาณ 21.00 น. แทน

คำถามต่อเนื่องคือ เมื่อเกิดสถานการณ์ดังกล่าวขึ้น หน่วยงานมีมาตรการต่าง ๆ เช่น การติดตั้ง Smart Meter การคิดค่าไฟแบบ Time of Use (TOU) หรือมาตรการการตอบสนองด้านโหลด (Demand Response) รวมถึงวิธีการอื่น ๆ เพื่อช่วยลดหรือเลื่อนเวลาการเกิดพีค และทำให้โหลดแฟกเตอร์ปรับตัวดีขึ้นอย่างเพียงพอแล้วหรือยัง

เพราะปัจจุบันค่าโหลดแฟกเตอร์ลดลงไปค่อนข้างมาก ซึ่งหากสามารถบริหารจัดการและพัฒนาค่าโหลดแฟกเตอร์ให้ดีขึ้นได้ ความจำเป็นที่จะต้องลงทุนสร้างโรงไฟฟ้าใหม่ก็อาจไม่สูงตามที่เคยคาดการณ์ไว้

ศ.ดร.พรายพล กล่าวอีกว่า ประเด็นถัดมาเป็นกลุ่มคำถามที่ในความคิดเห็นส่วนตัวมองว่าน่าจะสำคัญที่สุด คือ ข้อมูลด้านต้นทุนการผลิตไฟฟ้าของเทคโนโลยีประเภทต่าง ๆ ซึ่งยังไม่มีความชัดเจนเท่าที่ควร

แนะวางสัดส่วนเทคโนโลยีใหม่ SMR CCS Hydrogen ให้ชัด

โดยเฉพาะเทคโนโลยีใหม่ ไม่ว่าจะเป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR) เทคโนโลยีการดักจับและกักเก็บคาร์บอน (Carbon Capture and Storage : CCS) หรือแม้แต่ไฮโดรเจนสีเขียว (Green Hydrogen) ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนไม่มีการระบุตัวเลขต้นทุนที่ชัดเจน

“ไฮโดรเจนสีเขียวก็ไม่ได้กำหนดไว้ว่าในอนาคตแนวโน้มต้นทุนจะลดลงมากน้อยแค่ไหนอย่างไร แต่กลับบรรจุไว้ในแผนว่าจะนำมาใช้งานจริงในที่สุด ซึ่งถือเป็นเรื่องที่สำคัญ”

อย่างไรก็ดี สิ่งที่มีความไม่แน่นอนมากที่สุดคือเรื่องเทคโนโลยี CCS โดยมีเพียงตัวเลขต้นทุนเดียวที่คาดการณ์ไว้ คือประมาณ 135 เหรียญต่อตัน

ในความเป็นจริง ด้วยความไม่แน่นอนของเทคโนโลยีดังกล่าว จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทำการวิเคราะห์ความอ่อนไหว (Sensitivity Analysis) เพื่อพิจารณาว่า หากต้นทุนไม่ได้ปรับลดลงตามที่คาดการณ์ไว้

หรือมีความเป็นไปได้ทางเทคนิคไม่เป็นจริงอย่างที่คาด จะมีแผนหรือทางเลือกอื่นรองรับอย่างไรบ้าง ซึ่งประเด็นดังกล่าวยังไม่มีความกระจ่างในร่างแผน PDP 2026

นอกจากนี้ ข้อมูลตัวเลขบางอย่างก็ยังให้มาไม่ครบถ้วน เช่น ระบบกักเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ มีการให้ข้อมูลเพียงตัวเลขขนาดเมกะวัตต์ (MW) แต่ไม่ได้ระบุระยะเวลาในการจ่ายไฟฟ้าว่าแบตเตอรี่นั้นสามารถจ่ายไฟได้กี่ชั่วโมง ซึ่งตามปกติแล้วจำเป็นต้องระบุข้อมูลดังกล่าวให้ครบถ้วน

โดยการที่ข้อมูลและต้นทุนเหล่านี้มีอยู่น้อยมาก ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า แผนดังกล่าวได้นำข้อมูลไปผ่านกระบวนการหาทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด (Optimization) เพื่อค้นหาทางเลือกที่มีต้นทุนต่ำที่สุด (Least Cost Option) ได้อย่างถูกต้องและเหมาะสมจริงหรือไม่

เพราะหากข้อมูลนำเข้าไม่ครบถ้วนหรือมีความผิดพลาดสูง ทางเลือกทั้ง 4 ทางที่เสนอมาในแผน ก็อาจไม่ใช่ทางเลือกที่มีต้นทุนต่ำที่สุดจริง

อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาเปรียบเทียบทั้ง 4 ทางเลือกที่เสนอมา จะเห็นว่าดูเหมือนจะเลือกกรณีที่ 3 ให้ดูดีที่สุด เนื่องจากทางเลือกนี้มีต้นทุนค่อนข้างต่ำ หรือเรียกได้ว่าเกือบจะต่ำที่สุด ขณะที่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกก็ต่ำที่สุด

โดยทางเลือกที่จัดทำขึ้นดูง่ายจนเกินไป จนน่าสงสัยว่าข้อมูลจริงเป็นเช่นนั้นหรือไม่ และต้นทุนของเทคโนโลยีเหล่านี้สามารถทำให้ราคาค่าไฟฟ้าต่ำลงได้ถึงขนาดนั้นจริงหรือไม่ รวมถึงมีเหตุผลและหลักการอะไรที่รองรับ ข้อสังเกตเหล่านี้ถือเป็นประเด็นทางเทคนิคที่มีผลกระทบอย่างสูงต่อการจัดทำแผน

ส่วนประเด็นปลีกย่อยก็มีอยู่ เช่น เหตุใดข้อสมมติฐานบางข้อจึงเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคำถามเชิงสงสัยที่เชื่อว่าประชาชนและผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็คงต้องการถาม เพื่อให้มั่นใจว่าผลการศึกษามีความรัดกุม รอบคอบ ครบถ้วน และเหมาะสมจริง

สนพ. เปิด 4 ทางเลือก PDP 2026

อย่างไรก็ตาม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน (สนพ.) เตรียมเปิดรับฟังความคิดเห็นร่าง PDP2026 วันที่ 8 กันยายน 2569 ซึ่งวางแผนระบบไฟฟ้าไทยปี 2569-2593 รับโจทย์ใหม่จาก Green Demand, Data Center และ AI, Prosumer, EV และกติกาคาร์บอนโลก

โดยเบื้องต้น ภายใต้ร่างแผน คาดการณ์ปี 2593 ไทยจะใช้ไฟฟ้า 402,063 ล้านหน่วย และมี Peak 63,688 MW

โดย New Demand หลักมาจาก EV 91,736 GWh และ Data Center 42,468-55,744 GWh

ขณะที่ EEP และ Solar Rooftop จะช่วยลดความต้องการไฟฟ้าจากระบบรวมกว่า 147,000-179,000 GWh

สำหรับ Data Center สนพ.เลือกใช้กรณีความต้องการ 6,799-8,811 MW แทนกรณีสูง 19,808 MW เพื่อให้สอดคล้องกับขีดความสามารถของโครงสร้างพื้นฐานและระบบส่ง พร้อมเปลี่ยนเกณฑ์ความมั่นคงจาก Reserve Margin เป็น LOLE ไม่เกิน 1 วันต่อปี

เปิดเสรีไฟฟ้า Direct PPA เปิดทาง SMR 9,000 MW

สำหรับหัวใจของ PDP2026 คือ 4 ทางเลือกสู่ Net Zero โดยทุกกรณีมีพลังงานสะอาดไม่น้อยกว่า 65% ได้แก่ Base Case 65%, Net Zero by CCS 65%, Net Zero by RE 89% และ RE&CCS 73%

ขณะที่ค่าไฟเฉลี่ยอยู่ในช่วง 3.83-3.89 บาทต่อหน่วย

โดยช่วง 2569-2580 ทั้ง 4 ทางเลือกใช้โครงสร้างพื้นฐานเดียวกัน คือเพิ่มกำลังผลิต 50,900 MW ประกอบด้วย Solar 24,300 MW, BESS 14,500 MW, CCGT 9,100 MW, Wind 2,700 MW และ SMR 300 MW ก่อนตัดสินใจเลือกเส้นทาง Net Zero ในช่วง 2581-2593

นอกจากนี้ แผนเปิดทาง SMR รวม 9,000 MW ใน 5 ภูมิภาค

ขณะเดียวกัน ผู้ใช้ไฟฟ้าจะมีบทบาทมากขึ้นในฐานะ Active Consumer ทั้งการผลิตและใช้ไฟฟ้าเอง รวมถึงการให้บริการแก่ระบบไฟฟ้า

สอดคล้องกับแนวทางเปิดเสรีตลาดไฟฟ้าผ่านกลไกการซื้อขายไฟฟ้าโดยตรง (Direct PPA) และ Third Party Access (TPA)

เพื่อเปิดโอกาสให้ภาคอุตสาหกรรมและธุรกิจที่ต้องการใช้ไฟฟ้าสีเขียวเข้าถึงพลังงานสะอาดมากขึ้น

โดยโจทย์สำคัญอยู่ที่การสร้างสมดุลระหว่าง ความมั่นคงไฟฟ้า ต้นทุนค่าไฟ และการลดคาร์บอน

ภาพ: Miha Creative / Shutterstock

The post ชำแหละ 4 ทางเลือก ร่างแผน PDP เวอร์ชัน 2026 นักวิชาการตั้งคำถาม Demand เปลี่ยน ไทยต้องสร้างไฟฟ้าใหม่แค่ไหน? จับตางบ 2 แสนล้าน ต้นทุนใหม่ SMR-CCS-Hydrogen appeared first on THE STANDARD.

เศรษฐกิจไทยในช่วงโค้งสุดท้ายของปีเริ่มส่งสัญญาณฟื้นตัวดีขึ้นกว่าที่เคยคาดการณ์ไว้ ทว่าเมื่อมองข้ามช็อตไปสู่ปี 2570 ภาพรวมเศรษฐกิจไทยยังคงเต็มไปด้วยความท้าทายรอบด้าน

ล่าสุด ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB EIC) ได้วิเคราะห์ทิศทางเศรษฐกิจไทยปี 2570 พร้อมชี้ให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของ ‘เครื่องยนต์ขับเคลื่อนหลัก’ และปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในรูปแบบ K-Shaped ที่ทวีความรุนแรงและชัดเจนยิ่งขึ้น ทั้งในระดับแรงงานและระดับภาคธุรกิจ

ดร.ปุณยวัจน์ ศรีสิงห์ นักเศรษฐศาสตร์อาวุโส SCB EIC ได้ให้สัมภาษณ์ในรายการ Morning Wealth ระบุว่า ในช่วงต้นปีที่ผ่านมาท่ามกลางความกังวลเรื่องสถานการณ์สงครามในตะวันออกกลาง หลายฝ่ายไม่ได้คาดคิดว่าเศรษฐกิจไทยปีนี้จะเติบโตได้ถึง 2%

อย่างไรก็ตาม ตลอดช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ข้อมูลเศรษฐกิจแสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นที่สูงกว่าคาด จากอานิสงส์ของการลงทุนภาคเอกชนและการส่งออกที่เติบโตต่อเนื่อง ช่วยชดเชยผลกระทบจากสถานการณ์ช็อกทางภูมิรัฐศาสตร์ได้ดี ส่งผลให้ SCB EIC ปรับประมาณการการเติบโต GDP ของไทยในปีนี้ขึ้นมาอยู่ที่ 2.2%

สำหรับทิศทางเศรษฐกิจไทยในปี 2570 คาดว่าจะเติบโตต่อเนื่องที่ 2.1% แม้ตัวเลขภาพรวมจะดูทรงตัว แต่เมื่อพิจารณาโครงสร้างภายใน จะพบการสลับขั้วของเครื่องยนต์ทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ โดยเครื่องยนต์ที่เคยเติบโตได้ดีอย่าง การบริโภคภาคเอกชน เริ่มส่งสัญญาณชะลอตัวลงอย่างเห็นได้ชัด สะท้อนจากตัวเลขการบริโภคภาคเอกชนในไตรมาสที่ 2 ที่เติบโตเพียง 1.9% ซึ่งถือเป็นระดับต่ำที่สุดในรอบหลายปี เนื่องจากปัญหาตลาดแรงงานเปราะบาง หนี้สินครัวเรือนในระดับสูง และการฟื้นตัวของรายได้ที่ล่าช้า

ในทางกลับกัน การลงทุนภาคเอกชน จะก้าวขึ้นมาเป็น ‘พระเอกคนใหม่’ ที่ช่วยพยุงเศรษฐกิจในปี 2570 โดยคาดว่าจะเติบโตได้เกือบ 5% ในปีหน้า หลังจากที่เติบโตได้เกือบ 10% ในปีนี้ ปัจจัยหนุนสำคัญมาจากตัวเลขการขอรับการส่งเสริมการลงทุนจาก BOI ที่เริ่มแปรเปลี่ยนจากเงินในกระดาษมาเป็นเม็ดเงินลงทุนจริงในพื้นที่ ซึ่งทำให้เกิดรอบของการลงทุนระลอกใหม่ (Investment Cycle) ควบคู่ไปกับการส่งออกที่ยังสามารถขยายตัวได้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ดี ดร.ปุณยวัจน์ ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า การเติบโตของการลงทุนและการส่งออกดังกล่าวมีข้อจำกัดที่น่ากังวล เนื่องจากมาพร้อมกับ อัตราการนำเข้า ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก โดยข้อมูลล่าสุดชี้ว่ายอดการนำเข้าเติบโตเกือบ 30% การที่มีสัดส่วนสินค้านำเข้าสูง (High Import Content) ส่งผลให้ผลประโยชน์ที่แท้จริง (Net Benefit) ที่จะหมุนเวียนและตกสู่ระบบเศรษฐกิจไทยโดยรวมมีอยู่อย่างจำกัด อีกทั้งผลประโยชน์ดังกล่าวยังกระจุกตัวอยู่เฉพาะกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีและดิจิทัล เช่น Data Center เป็นหลัก ทำให้ผลกระทบเชิงบวกต่อตลาดแรงงานและการจ้างงานในภาพรวมยังมีอยู่อย่างจำกัดเช่นกัน

ความเหลื่อมล้ำ ‘K-Shaped’ รุนแรงขึ้น ลามสู่ภาคธุรกิจ SME ทรุดหนัก-กลุ่มทุนใหญ่ 1% รุ่งเรือง

ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในรูปแบบ K-Shaped ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับประเทศไทย แต่ ดร.ปุณยวัจน์ ระบุว่า ปัจจุบันภาพนี้กำลังปรากฏชัดเจนและมีความรุนแรงยิ่งขึ้นในภาคธุรกิจ ทั้งในมิติของประเภทธุรกิจและขนาดของธุรกิจ

1. มิติประเภทธุรกิจ (Sector-wise K-Shape): การส่งออกและการลงทุนเติบโตดีกระจุกตัวเฉพาะในกลุ่มธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยี AI ซึ่งเป็นกลุ่มขาขึ้นของตัว K ในขณะที่กลุ่มธุรกิจอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์กลับมีทิศทางการเติบโตที่แยกตัวออกจากกันอย่างชัดเจน หากกระแส AI ยังคงเติบโตต่อไป ประโยชน์ทางเศรษฐกิจก็จะยิ่งกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มธุรกิจเทคโนโลยีเหล่านี้มากขึ้น
2. มิติขนาดธุรกิจ (Size-wise K-Shape): 

• • กลุ่มทุนใหญ่แถวหน้า (Top 1%): จากข้อมูลการฟื้นตัวของรายได้เฉลี่ยเปรียบเทียบกับช่วงก่อนโควิด-19 (ปี 2562 = 100) พบว่า กลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ที่เป็น Top 1% แรก (วัดจากรายได้) มีรายได้เติบโตขึ้นจากช่วงก่อนโควิด-19 ถึง 30-40% ถือเป็นกลุ่มเดียวที่สามารถฟื้นตัวได้อย่างโดดเด่นและมีกันชนทางการเงินที่แข็งแกร่ง
  • กลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ทั่วไป (Non-Top 1%): มีการเติบโตในลักษณะทรงตัวหรือราบเรียบ (Flat)
  • กลุ่มวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs): รายได้เฉลี่ยในปัจจุบันยังคง ต่ำกว่า ระดับก่อนโควิด-19 และยังไม่มีแนวโน้มฟื้นตัวดีขึ้น นอกจากนี้ ปัญหาการเข้าถึงแหล่งเงินทุนยังคงเป็นวิกฤตหนัก โดยยอดสินเชื่อของกลุ่ม SME หดตัวติดลบต่อเนื่องยาวนานถึง 16 ไตรมาส หรือ 4 ปีเต็ม และติดลบมากขึ้นเรื่อย ๆ สวนทางกับธุรกิจขนาดใหญ่ที่เข้าถึงสินเชื่อได้เป็นอย่างดีและมียอดสินเชื่อเติบโตเพิ่มขึ้นถึง 6.6%

นอกจากมิติทางธุรกิจแล้ว ภาคแรงงานของไทยก็สะท้อนปัญหา K-Shaped อย่างรุนแรงเช่นกัน แม้เศรษฐกิจจะเติบโตและการลงทุนจะขยายตัว แต่สถิติการปิดโรงงานยังคงอยู่ในระดับสูง ขณะที่การเปิดโรงงานใหม่ยังคงติดลบ ยิ่งไปกว่านั้น รายได้ที่แท้จริง (Real Income) ของแรงงานไทย (รายได้สุทธิที่รวมโบนัสและค่าล่วงเวลาแล้วหักออกด้วยอัตราเงินเฟ้อ) ในปีนี้ยังคง ต่ำกว่าระดับก่อนโควิด-19 ประมาณ 4-5% ซึ่งสะท้อนว่าผ่านไป 5-6 ปี รายได้ที่แท้จริงของแรงงานส่วนใหญ่ยังไม่ฟื้นตัวเนื่องจากรายได้โตช้าและถูกซ้ำเติมด้วยปัญหาเงินเฟ้อ

จับตาความเสี่ยง ‘2W’ (War & Weather) บนกันชนเศรษฐกิจที่บางลง

เมื่อวิเคราะห์แนวโน้มเศรษฐกิจตั้งแต่ไตรมาสที่ 4 ของปีนี้ลากยาวไปจนถึงปี 2570 SCB EIC เสนอให้ติดตามปัจจัยความเสี่ยงภายนอกประเทศที่สำคัญภายใต้รหัส 2W อันประกอบไปด้วย

• W1: War (สงครามที่มี 2 มิติย่อย)
  

1. 1. Trade War (สงครามการค้า) ซึ่งประเทศไทยกำลังเผชิญหน้ากับมาตรการกำแพงภาษี 12.5% ภายใต้มาตรา 301 จากประเด็นการบังคับใช้แรงงาน (Force Labor) อีกทั้งต้องจับตาสถานการณ์สินค้าล้นตลาด (Excess Capacity) จากจีนที่ไหลเข้าสู่ไทย ซึ่งอาจส่งผลให้ไทยถูกปรับเพิ่มกำแพงภาษีสูงขึ้นกว่าเดิมจาก 12.5% เป็น 19% หรืออาจมากกว่านั้นได้ในอนาคตอันใกล้
   2. Middle East War (สงครามตะวันออกกลาง) จากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ที่มีความรุนแรงและยืดเยื้อกว่าที่คาดการณ์ ส่งผลให้ราคาน้ำมันโลกมีโอกาสผันผวนสูงและกลับไปแตะระดับเกือบ 100 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ขณะเดียวกัน ปริมาณน้ำมันสำรอง (Strategic Oil Reserves) ทั่วโลกปรับลดลงอย่างต่อเนื่อง ซึ่งหากสงครามทวีความรุนแรงขึ้น การนำน้ำมันสำรองมาใช้จะทำได้ยาก และจะผลักดันให้ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

• W2: Weather (สภาพภูมิอากาศแปรปรวน) ความเสี่ยงจากปรากฏการณ์สภาพภูมิอากาศแปรปรวนที่อาจทวีความรุนแรงเข้าสู่ภาวะ ซูเปอร์เอลนีโญ (Super El Niño) ซึ่งจะสร้างความเสียหายอย่างหนักต่อผลผลิตทางการเกษตร ส่งผลให้ราคาสินค้าเกษตรผันผวน และส่งผลให้รายได้ของภาคเกษตรกรไทยในปี 2570 มีความเสี่ยงที่จะหดตัวติดลบ 

ดร.ปุณยวัจน์ ย้ำเตือนว่า ความเสี่ยง 2W ทั้งหมดข้างต้นนี้น่ากังวลเป็นพิเศษเนื่องจากมันเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ กันชนเศรษฐกิจภายในประเทศ (Domestic Buffer) อยู่ในภาวะที่น้อยลงและเปราะบางอย่างยิ่ง ทั้งกันชนในมิติทางการคลังและมิติของค่าจ้างแรงงาน ส่งผลให้หากประเทศไทยต้องเผชิญกับช็อกเหล่านี้พร้อมกัน ระบบเศรษฐกิจจะได้รับผลกระทบที่รุนแรงกว่าปกติเนื่องจากขาดเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง

นโยบายการเงินและการคลัง คาด กนง. คงดอกเบี้ยนโยบายที่ 1% ตลอดปีหน้า

ในแง่ของเครื่องมือเชิงนโยบายเพื่อประคองเศรษฐกิจ ดร.ปุณยวัจน์ ได้จำแนกทิศทางของนโยบายการเงินและการคลังในปีหน้าไว้ดังนี้

• นโยบายการคลัง (Fiscal Policy) ในปีนี้เศรษฐกิจได้รับแรงส่งสำคัญจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจภายใต้กรอบวงเงิน พ.ร.ก. 4 แสนล้านบาท โดยเม็ดเงิน 200,000 ล้านบาทแรกได้ถูกใช้ไปกับการกระตุ้นเศรษฐกิจและการใช้จ่ายไปแล้ว ขณะที่เม็ดเงินอีก 200,000 ล้านบาทหลังจะทยอยลงสู่ระบบและกลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญของเศรษฐกิจในระยะถัดไปและต่อเนื่องถึงปี 2570 อย่างไรก็ตาม พื้นที่ทางการคลัง (Fiscal Space) ของประเทศเริ่มเผชิญกับข้อจำกัดที่มากขึ้น ส่งผลให้หลังจากหมดมาตรการจากงบก้อนนี้แล้ว ความสามารถในการใช้มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจขนานใหญ่เพิ่มเติมในอนาคตจะมีอยู่อย่างจำกัดและลดน้อยลงอย่างมาก 
• นโยบายการเงินและทิศทางอัตราดอกเบี้ย (Monetary Policy & Interest Rate) สำหรับนโยบายการเงินและการตัดสินใจเรื่องอัตราดอกเบี้ยของ คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) นั้น SCB EIC ประเมินว่า กนง. จะตัดสินใจคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ระดับเดิมในปัจจุบัน ซึ่งอยู่ที่ระดับ 1% ต่อเนื่องไปจนถึงสิ้นปี 2570 เป็นอย่างน้อย หากไม่มีเหตุการณ์ช็อกที่รุนแรงเกิดขึ้น

โดยมีเหตุผลสนับสนุนสำคัญสองด้าน ได้แก่

1. 1. เหตุผลที่ไม่ปรับขึ้นดอกเบี้ย: แม้ในช่วงก่อนหน้านี้เงินเฟ้อจะเร่งตัวขึ้นจนทำให้เกิดกระแสเรียกร้องให้ขึ้นดอกเบี้ย แต่ปัจจุบันเงินเฟ้อได้ทยอยปรับลดลงมาอยู่ในกรอบเป้าหมายแล้ว อีกทั้งเป็นเงินเฟ้อที่เกิดจากฝั่งอุปทาน (Supply-side Inflation) เป็นหลัก กนง. จึงไม่มีความจำเป็นต้องปรับขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติม
   2. เหตุผลที่ไม่ปรับลดดอกเบี้ย: แม้จะพบว่าเศรษฐกิจไทยเติบโตในระดับต่ำกว่าศักยภาพ (โตเพียง 2% ต้น ๆ) รายได้ของแรงงานฟื้นตัวช้า และกลุ่ม SME ประสบภาวะตึงตัวทางการเงินอย่างรุนแรง แต่การลดดอกเบี้ยในขณะนี้อาจยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมนัก สอดคล้องกับสัญญาณจากทางผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ที่เน้นย้ำว่า อัตราดอกเบี้ยนโยบายในปัจจุบันที่ 1% มีความเหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันเรียบร้อยแล้ว

แม้เศรษฐกิจไทยในปี 2570 จะมีทิศทางการฟื้นตัวที่ดีขึ้นโดยได้รับแรงหนุนหลักจากภาคการลงทุนเอกชนที่เป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนชิ้นใหม่ แต่ความเปราะบางภายในระบบเศรษฐกิจอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะความเหลื่อมล้ำแบบ K-Shaped ที่ทวีความชัดเจนและข้อจำกัดของกันชนเชิงนโยบาย (Policy Buffer) ที่ลดน้อยลง จะเป็นปัจจัยกำหนดทิศทางความอยู่รอดของภาคธุรกิจ ภาคธุรกิจจึงจำเป็นต้องเร่งปรับตัวและเตรียมความพร้อมรับมือกับความผันผวนจากปัจจัยเสี่ยง “2W” อย่างใกล้ชิดเพื่อการเติบโตที่ยั่งยืน

ภาพ: Anirut Thailand / Shutterstock

The post จับตาความเสี่ยง ‘2W’ สงคราม-สภาพอากาศแปรปรวน ซ้ำเติม ‘กันชนเศรษฐกิจไทย’ ที่เปราะบางและบางลงทุกขณะ appeared first on THE STANDARD.

อัตราเงินเฟ้อไทยเร่งตัวขึ้น 2.53% ในเดือนสิงหาคม นับเป็นการขยายตัวต่อเนื่อง 5 เดือนติด จากราคาน้ำมันที่ยังอยู่ในระดับ และความเสี่ยงเอลนีโญที่ต้องจับตา พาณิชย์คงประมาณการอัตราเงินเฟ้อทั้งปีนี้อยู่ที่ขยายตัว 1.8% คาด ‘ไทยช่วยไทย พลัส’ หยุดไม่สะดุดเงินเฟ้อ

วันนี้ (7 กันยายน) นันทพงษ์ จิระเลิศพงษ์ ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า เผยว่า อัตราเงินเฟ้อทั่วไป (Headline CPI) ของไทย เดือนสิงหาคม 2569 สูงขึ้น 2.53% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน (YoY) นับเป็นการขยายตัวต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 5 ติดต่อกัน และเร่งตัวขึ้นที่ 0.56% เมื่อเทียบเป็นรายเดือน (MoM)

เงินเฟ้อที่เร่งตัวขึ้นในเดือนสิงหาคม มีผลจากปัจจัยสำคัญ ดังนี้

• ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงในประเทศที่ยังคงทรงตัวในระดับสูงกว่าปีก่อนหน้า จากผลกระทบของสถานการณ์ความขัดแย้งในภูมิภาคตะวันออกกลางที่ยืดเยื้อ และมีการดำเนินมาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจเพิ่มเติม (Operation Economic Outcast) ร่วมกับการใช้ปฏิบัติการทางทหาร
• ราคาอาหารสำเร็จรูปปรับตัวสูงขึ้นเป็นวงกว้างในอัตราที่ค่อนข้างสูง และมีแนวโน้มทรงตัวในระดับดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งมีการปรับตัวสูงขึ้นของอาหารสด ทั้งไข่ไก่ ไก่สด ผักสด และผลไม้สด ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลของกำลังซื้อที่เพิ่มขึ้นจากโครงการ ‘ไทยช่วยไทย พลัส’
• สภาพอากาศมีความแปรปรวนส่งผลให้ปริมาณผลผลิตลดลง

ขณะที่ราคาสินค้าและบริการอื่นๆ ส่งผลกระทบต่อภาวะเงินเฟ้อไม่มากนัก

ด้านอัตราเงินเฟ้อพื้นฐาน (Core CPI) ซึ่งเป็นอัตราเงินเฟ้อทั่วไป เมื่อหักอาหารสดและพลังงานออก เพิ่มขึ้น 1.44% YoY เร่งตัวขึ้นจากเดือนกรกฎาคม 2569 ที่เพิ่มขึ้น 1.34% YoY โดยเพิ่มขึ้น 0.20% เมื่อเทียบเป็นรายเดือน (MoM)

สำหรับดัชนีราคาผู้บริโภคทั่วไปเฉลี่ย 8 เดือน (มกราคม – สิงหาคม) ของปี 2569 เทียบกับช่วงเดียวกันของปี 2568 สูงขึ้นร้อยละ 1.37% (AoA)

อัตราเงินเฟ้อไทยเทียบอาเซียน

อัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทยเทียบกับต่างประเทศ ข้อมูลล่าสุดเดือนกรกฎาคม 2569 พบว่า อัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทยปรับสูงขึ้น 1.95% (YoY) โดยอยู่ระดับต่ำอันดับที่ 31 จาก 135 เขตเศรษฐกิจที่ประกาศตัวเลข และอยู่ในอันดับที่ 3 ของอาเซียนจาก 8 ประเทศที่มีการประกาศตัวเลข

⚈ ติมอร์-เลสเต +0.5%

⚈ มาเลเซีย +1.8%

⚈ ไทย +1.95%

⚈ สิงคโปร์ +2.2%

⚈ อินโดนีเซีย +2.88%

⚈ เวียดนาม +4.45%

⚈ ฟิลิปปินส์ +6.2%

⚈ สปป.ลาว +7.6%

คงประมาณการเงินเฟ้อเป็นบวกต่อเนื่อง

สำหรับแนวโน้มอัตราเงินเฟ้อทั่วไป เดือนกันยายน 2569 ทาง สนค. คาดว่า จะเป็นบวกอย่างต่อเนื่อง โดยมีปัจจัยสนับสนุนให้อัตราเงินเฟ้อทั่วไปสูงขึ้น ได้แก่

• ราคาขายปลีกน้ำมันเชื้อเพลิงในประเทศที่ทรงตัวสูงกว่าปีก่อน ซึ่งเป็นผลจากสถานการณ์ความขัดแย้งในภูมิภาคตะวันออกกลางที่ยังคงยืดเยื้อ และมีการปฏิบัติการทางทหารรอบใหม่ รวมถึงมาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจเพิ่มเติม
• ราคาอาหารสำเร็จรูปทยอยปรับตัวสูงเป็นวงกว้าง และมีการปรับราคาต่อจานในอัตราที่ค่อนข้างสูง
• ค่าใช้จ่ายในการเดินทางปรับตัวสูงขึ้น โดยเฉพาะค่าโดยสารรถประจำทาง ตามราคาน้ำมันเชื้อเพลิงที่ทรงตัวในระดับสูงกว่าปีก่อนหน้า
• ราคาผักสด ผลไม้สด ไข่ไก่ และไก่สด มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น จากผลของอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้น และอุปทานบางส่วนได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศที่แปรปรวน

สำหรับปัจจัยกดดันให้อัตราเงินเฟ้อทั่วไปลดลง ได้แก่

• ค่ากระแสไฟฟ้าในรอบเดือนกันยายน – ธันวาคม 2569 ปรับลดลงเหลือหน่วยละ 3.86 บาท ต่ำกว่ารอบก่อนที่หน่วยละ 3.95 บาท
• ราคาสินค้าของใช้ส่วนบุคคลมีแนวโน้มปรับลดลง จากภาวะแข่งขันที่สูงและผู้ประกอบการรายใหญ่มีการจัดกิจกรรมส่งเสริมการตลาดอย่างต่อเนื่อง

พาณิชย์มองเงินเฟ้อทั้งปีอยู่ที่ 1.8%

นันทพงษ์กล่าวระหว่างการแถลงภาวะเงินเฟ้อ โดยคาดการณ์ว่า อัตราเงินเฟ้อทั้งปีของไทยอยู่ที่ 1.81% ภายใต้สมมติฐานว่า

• อัตราเงินเฟ้อไตรมาส 1 อยู่ที่ -0.54%
• อัตราเงินเฟ้อไตรมาส 2 อยู่ที่ 2.70%
• อัตราเงินเฟ้อไตรมาส 3 คาดว่าอยู่ที่ 2.37% (f)
• อัตราเงินเฟ้อไตรมาส 4 คาดว่าอยู่ที่ 2.70% (f)

โดยยังคาดว่า ค่ากระแสไฟฟ้าปรับลดลง 2.58% ราคาอาหารสำเร็จรูปเพิ่มขึ้น 3.0% และราคาน้ำมันเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้น 24.48% ในช่วง 4 เดือนสุดท้ายของปี (กันยายน – ธันวาคม)

นอกจากนี้ พาณิชย์ยังเตือนว่ามีโอกาส 81% ที่เอลนีโญจะพัฒนาตัวเป็นกำลังแรงมาก ในช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม 2569 และคาดว่าจะคงอยู่จนถึง กุมภาพันธ์-เมษายน 2570 ซึ่งอาจทำให้อัตราเงินเฟ้อในหมวดอาหารสดและเนื้อสัตว์เร่งตัวสูงขึ้น

มอง ‘ไทยช่วยไทย พลัส’ หยุดไม่สะดุด เงินเฟ้อ

สำหรับมาตรการเยียวยาค่าครองชีพที่สูงขึ้นจากวิกฤตพลังงาน ‘ไทยช่วยไทย พลัส’ ที่จะสิ้นสุดลงในเดือนกันยายนนี้ นันทพงษ์ระบุว่า จะไม่ส่งผลต่อภาวะเงินเฟ้อมากนัก เพราะการส่งผ่านราคาเกิดขึ้นในระดับหนึ่งแล้วก่อนเริ่มโครงการ ทำให้การอัดฉีดเงินเข้าระบบเศรษฐกิจผ่านโครงการ ‘ไทยช่วยไทย พลัส’ ไม่ได้ส่งผลต่อการขึ้นราคามากนัก

สะท้อนจากการเพิ่มขึ้นของราคาอาหารจานเดียว ซึ่งประกอบด้วย ข้าวผัด ผัดซีอิ๊ว/ราดหน้า ข้าวหมูแดง ข้าวมันไก่ ส้มตำ ก๋วยเตี๋ยว ข้าวราดกะเพรา ที่มีการปรับราคาเพิ่มขึ้นเพียง 37 รายการในเดือนสิงหาคม ต่ำกว่าระดับ 180 รายการในเดือนพฤษภาคม ที่มีการปรับราคาเพิ่มขึ้นสูงที่สุด และเป็นช่วงก่อนเริ่มโครงการ ‘ไทยช่วยไทย พลัส’

ส่วนโครงการ ‘ไทยเที่ยวไทย พลัส’ นันทพงษ์มองว่าจะช่วยภาคการท่องเที่ยวได้ในระดับหนึ่ง แต่ไม่ได้มีการกระตุ้นอัตราเงินเฟ้อให้สูงขึ้น โดยระบุว่า ถ้ามีก็มีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคแตะ ‘แดนลบ’ ในรอบ 2 เดือน

นอกจากนี้ สนค.ยังเผยว่า ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค (CCI) ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ 49.5 ซึ่งลดลงจาก 51.1 ในเดือนกรกฎาคม และอยู่ต่ำกว่าระดับ 50 ซึ่งถือว่าอยู่ใน ‘แดนลบ’ หรือช่วง ‘ไม่เชื่อมั่น’ ตามหลักการอ่านค่าดัชนี สะท้อนว่าผู้บริโภคมองเศรษฐกิจในแง่ลบหรือมีความกังวล

โดยปัจจัยที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นผู้บริโภคมากที่สุดในเดือนสิงหาคม 3 อันดับแรก ได้แก่ เศรษฐกิจไทย เศรษฐกิจโลก และผลจากราคาน้ำมันเชื้อเพลิง

The post เงินเฟ้อไทยเร่งตัวขึ้น 2.53% ในส.ค. ขยายตัวต่อเนื่อง 5 เดือนติด พาณิชย์จับตาความเสี่ยงราคาน้ำมันผันผวน-เอลนีโญรุนแรง appeared first on THE STANDARD.

ตลอด 2-3 ปีที่ผ่านมา เมื่อพูดถึงการลงทุนในธีม AI นักลงทุนส่วนใหญ่มักนึกถึงหุ้นกลุ่มเซมิคอนดักเตอร์และบริษัทซอฟต์แวร์เป็นอันดับแรก แต่ในปี 2026 ภาพนี้กำลังเปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ UOB Privilege Banking มองว่าโอกาสการลงทุนของ AI ในวันนี้ ไม่ได้อยู่แค่ฉากหน้าว่าจะเขียนโมเดลให้ฉลาดขึ้นได้อย่างไร แต่โครงสร้างพื้นฐานไม่ว่าจะเป็นโครงข่ายไฟฟ้า ระบบระบายความร้อน และการเชื่อมต่อที่เคลื่อนย้ายข้อมูลจำนวนมหาศาลจะมีความสำคัญมากขึ้น

ความต้องการไฟฟ้า คอขวดสำคัญของการเติบโตในยุค AI

ในยุคที่ AI กำลังก้าวเข้ามามีบทบาทสำคัญและพลิกโฉมในทุกอุตสาหกรรม สิ่งหนึ่งที่กำลังเติบโตเป็นเงาตามตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้คือ “ความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้า” จากรายงาน Key Questions on Energy and AI ของสำนักงานพลังงานระหว่างประเทศ (International Energy Agency: IEA) ระบุว่า ในปี 2025 ที่ผ่านมา ความต้องการใช้ไฟฟ้าของดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกเติบโตขึ้น 17% ขณะที่เฉพาะกลุ่มดาต้าเซ็นเตอร์ที่ออกแบบมาเพื่อรองรับ AI โดยเฉพาะ เติบโตสูงถึง 50% ภายในปีเดียว

AI คือผู้บริโภคพลังงานตัวยง เทคโนโลยี AI ต้องการการประมวลผลที่ซับซ้อนซึ่งแลกมาด้วยการใช้พลังงานที่สูงมาก ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ การตั้งคำถามผ่าน ChatGPT 1 ครั้งนั้น ใช้พลังงานมากกว่าการค้นหาข้อมูลผ่าน Google ตามปกติถึง 15 เท่า ยิ่งไปกว่านั้น ชิปประมวลผล AI รุ่นใหม่ๆ แม้จะถูกพัฒนาให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นเป็นสองเท่า แต่ก็มีความต้องการใช้พลังงานเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน (สูงสุดถึง 700 วัตต์) และ Data Center ที่ขยายตัวเพิ่มขึ้น ด้วยความต้องการด้านการประมวลผล AI ที่มากขึ้น ทำให้ความต้องการใช้พลังงานของ Data center ทั่วโลกมีแนวโน้มเติบโตอย่างก้าวกระโดด มีการคาดการณ์ว่าเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ความต้องการใช้พลังงานของ Data center จะเพิ่มขึ้นเฉลี่ยถึง 15% ต่อปีไปจนถึงปี 2030 และสัดส่วนการใช้ไฟฟ้าของ Data center เมื่อเทียบกับการใช้ไฟฟ้าในประเทศทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นจากระดับต่ำกว่า 4% ในปัจจุบัน เป็นมากกว่า 8% ในปี 2030

ยุคแห่งการใช้ไฟฟ้า (Electrification) ที่เร่งตัวขึ้น ไม่เพียงแต่กลุ่ม AI Data Center เท่านั้นที่เป็นตัวเร่ง แต่แนวโน้ม “การเปลี่ยนผ่านไปสู่การใช้ไฟฟ้า” ในมิติอื่นๆ ของโลกก็กำลังขับเคลื่อนความต้องการพลังงานเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็น การเติบโตของยานยนต์ไฟฟ้า (EVs) , อาคารประหยัดพลังงานที่เปลี่ยนมาใช้ปั๊มความร้อน (Heat pumps) , การเปลี่ยนระบบการผลิตในอุตสาหกรรมมาใช้พลังงานไฟฟ้า , การปรับตัวต่อสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลง เช่น การใช้เครื่องปรับอากาศที่มากขึ้น รวมถึงการเติบโตของประชากรและเศรษฐกิจ

ปัจจัยเหล่านี้ทำให้เกิดคาดการณ์ว่า ในช่วงปี 2023-2035 อัตราการเติบโตของความต้องการใช้ไฟฟ้าจะขยายตัวเร็วกว่าการเติบโตของความต้องการพลังงานรวมถึง 6 เท่า ซึ่งนั่นหมายความว่า โลกจะมีความต้องการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นในปริมาณที่เทียบเท่ากับการใช้ไฟฟ้าของประเทศญี่ปุ่นทั้งประเทศในทุกๆ ปี

มิติใหม่ของพลังงาน: เมื่อเทรนด์ AI บรรจบกับความต้องการพลังงานยุค Climate Change

การใช้พลังงานแบบดั้งเดิมเป็นต้นเหตุสำคัญในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึงประมาณ 75% ของปริมาณการปล่อยทั้งหมดทั่วโลก วิกฤตด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นปัจจัยสำคัญที่ทั่วโลกเร่งรับมือ เนื่องจากโลกของเรามีแนวโน้มที่อุณหภูมิเฉลี่ยจะสูงขึ้นถึง 2.7 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นระดับวิกฤตแทนที่จะสามารถรักษาระดับไว้ที่ 1.5 องศาเซลเซียสตามที่ประชาคมโลกเคยตกลงกันไว้

เพื่อเร่งดำเนินการไปสู่เป้าหมาย Net Zero ระบบเศรษฐกิจจำเป็นต้องเปลี่ยนผ่านไปสู่การใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นหลัก โดยมีเทคโนโลยีพลังงานหมุนเวียนเป็นตัวขับเคลื่อนที่สำคัญ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างด้านพลังงานเพื่อลดการปล่อยคาร์บอนนี้ได้รับแรงหนุนจากภาครัฐทั่วโลกที่ออกแผนการลงทุนและการสนับสนุนด้านนโยบาย เช่น กฎหมาย Inflation Reduction Act ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงนโยบาย REPowerEU และ Green Deal Industrial Plan ของสหภาพยุโรป

ในด้านเศรษฐกิจและความมั่นคง ราคาพลังงานที่สูงขึ้นและความผันผวนของเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นอีกหนึ่งตัวเร่งสำคัญ ความกังวลด้านความมั่นคงทางพลังงาน ความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์ และข้อจำกัดของห่วงโซ่อุปทาน ยิ่งผลักดันให้ประเทศต่างๆ ต้องการพึ่งพาตนเองด้านพลังงานและรักษาความเป็นผู้นำทางเทคโนโลยีเอาไว้ ปัจจัยเหล่านี้ส่งผลให้การลงทุนในพลังงานสะอาดทั่วโลกเติบโตอย่างต่อเนื่อง และมีสัดส่วนการลงทุนที่สูงขึ้นอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับการลงทุนในพลังงานฟอสซิล

ในขณะเดียวกัน ต้นทุนของพลังงานหมุนเวียนที่ลดลงก็ทำมีความสามารถในการแข่งขันที่สูงขึ้นมาก ด้านความต้องการของผู้บริโภคก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด ผู้บริโภคยุคใหม่มองหานวัตกรรม ความยั่งยืน และมีความคุ้มค่าต่อการลงทุน ตัวอย่างเช่น ในสหรัฐอเมริกา แรงจูงใจหลักในการตัดสินใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้า (EV) คือความต้องการปกป้องสิ่งแวดล้อม การลดต้นทุนค่าใช้จ่ายในอนาคต เช่น ภาษี , การดูแลรักษา และการประหยัดค่าเชื้อเพลิง ในขณะที่การลงทุนด้านเทคโนโลยีอาคารอัจฉริยะและประสิทธิภาพพลังงาน มักมีเหตุผลหลักมาจากการมุ่งหวังที่จะประหยัดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน การเพิ่มความยืดหยุ่นในการรับมือกับเหตุฉุกเฉิน และการปกป้องสุขภาพและความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย

ห่วงโซ่พลังงานที่ต้องมองให้ครบจาก AI Compute สู่ Electricity Demand สู่ Grid Capex สู่ Power Efficiency การบริหารจัดการ การกระจาย และการกักเก็บพลังงานอย่างชาญฉลาด (Smart management) การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานในทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นฝั่งอุตสาหกรรม อาคาร การขนส่ง และการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ (Big data) ถือเป็นความสำคัญลำดับต้นๆ ที่ต้องเร่งดำเนินการ เพื่อช่วยให้โลกสามารถรักษาความมั่นคงทางพลังงาน และบรรลุเป้าหมายการลดคาร์บอนเพื่อสร้างความยั่งยืนในระยะยาวได้อย่างแท้จริง

โอกาสลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานที่ขับเคลื่อน AI และโลกพลังงานสะอาด

สำหรับนักลงทุนที่มองหาโอกาสการลงทุนและเติบโตระยะยาวไปกับกลุ่มพลังงานอัจฉริยะที่ขับเคลื่อนโลก AI สู่อนาคตสะอาดและยั่งยืน UOB Privilege Banking ขอแนะนำ กองทุนเปิด ยูไนเต็ด ยูเอสดี เอไอ พาวเวอร์ โซลูชั่น ฟันด์ (UAIPOWER-USD) ซึ่งบริหารจัดการโดย บลจ. ยูโอบี (ประเทศไทย) และกำลังเปิดเสนอขายครั้งแรก (IPO) วันที่ 3-16 ก.ย. 2569

UAIPOWER-USD เป็นกองทุน onshore USD ที่ลงทุนในกองทุนหลักเพียงกองเดียว คือ Robeco Capital Growth Funds – Robeco Smart Energy ชนิดหน่วยลงทุน I USD

กองทุนหลักมีการลงทุนที่ครอบคลุมห่วงโซ่พลังงานแบบครบวงจร โดยกระจายการลงทุนผ่าน 4 กลุ่มหลัก ได้แก่ Renewable Energies, Energy Distribution, Energy Management และ Energy Efficiency ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่การผลิตไฟฟ้า โครงข่าย ชิปจัดการพลังงาน ระบบกักเก็บ ไปจนถึงการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ

กองทุนมีผลการดำเนินงานระยะกลางถึงระยะยาวที่แข็งแกร่ง พร้อม Morningstar Rating ระดับ 5 ดาว และอยู่ในกลุ่มอันดับต้นของกองทุน Alternative Energy โดยผลตอบแทนย้อนหลัง 10 ปีอยู่ในเปอร์เซ็นไทล์ที่ 1ของกลุ่ม (ข้อมูล ณ 30 มิถุนายน 2569)

คำเตือน: การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรทำความเข้าใจลักษณะสินค้า เงื่อนไขผลตอบแทน และความเสี่ยง ก่อนตัดสินใจลงทุน / ผลการดำเนินงานในอดีตของกองทุนรวม มิได้เป็นสิ่งยืนยันถึงผลการดำเนินงานในอนาคต

บทความนี้ได้รับการสนับสนุนโดย ธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน)

The post AI กินไฟมหาศาล จน ‘พลังงาน’ กลายเป็นคอขวดใหม่ของโลกเทคโนโลยี โอกาสลงทุนเปลี่ยนไปอย่างไร? appeared first on THE STANDARD.

กลุ่มคนรวยที่สุดในสหรัฐฯ กำลังเทเงินหลายพันล้านดอลลาร์เข้าสู่มุมที่เคยเงียบเหงาของธุรกิจประกันชีวิต เพื่อเป้าหมายเดียวคือการลดภาระภาษีของตัวเองลง

จุดเปลี่ยนที่ทำให้เกิดกระแสนี้คือการที่ตลาดหุ้นเป็นขาขึ้นมาหลายปี ทำให้ผู้มีความมั่งคั่งสูงจำนวนมากเปลี่ยนโฟกัสจากคำถามว่าจะลงทุนในอะไร มาเป็นคำถามว่าควรวางเงินลงทุนไว้ที่ไหนจึงจะได้เปรียบที่สุด

ในทางปฏิบัติ คำตอบมักหมายถึงการนำการลงทุนที่สร้างดอกเบี้ยสม่ำเสมอหรือกำไรระยะสั้น ไปไว้ในบัญชีที่ปลอดภาษีอย่างบัญชีเพื่อการเกษียณ (IRA) ทว่าบัญชีประเภทนั้นจำกัดวงเงินฝากไว้ที่เพียงปีละ 7,500 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 246,750 บาท)

ทางออกที่คนกลุ่มนี้หันไปใช้จึงเป็นประกันชีวิตแบบเสนอขายเฉพาะกลุ่ม หรือ Private-Placement Life Insurance (PPLI) ซึ่งเป็นสัญญาประกันที่ปรับแต่งได้ตามต้องการ และเปิดให้ลงทุนได้ไม่จำกัดวงเงินโดยเงินเติบโตแบบปลอดภาษี

จิม ไวต์ ผู้ก่อตั้ง Great Oak Wealth Management เปรียบเทียบว่ามันคือบัญชีเกษียณแบบ Roth IRA ที่อัดสเตียรอยด์เข้าไป สำหรับคนที่มีกำลังจ่ายและต้องการส่งต่อให้ทายาท

สินทรัพย์ในกรมธรรม์ทะลุ 1.45 ล้านล้านบาท

กรมธรรม์ประเภทนี้ได้รับความนิยมพุ่งขึ้นในหมู่คนรวย ซึ่งใช้มันลงทุนในสินทรัพย์ทางเลือกอย่างเฮดจ์ฟันด์, สินเชื่อนอกระบบธนาคาร และอสังหาริมทรัพย์นอกตลาด

เหตุผลที่ต้องใช้กรมธรรม์ห่อหุ้มก็เพราะการลงทุนเหล่านั้นให้ผลตอบแทนสูงกว่า แต่ก็มาพร้อมภาระภาษีรายปีที่หนักตามไปด้วย

บริษัทประกันรายใหญ่ที่สุด 5 แห่งซึ่งครองส่วนแบ่งตลาดส่วนใหญ่ มีสินทรัพย์ภายใต้การดูแลในกรมธรรม์ประเภทนี้มากกว่า 44,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1.45 ล้านล้านบาท) ณ สิ้นปี 2025 ตามข้อมูลของบริษัทที่ปรึกษา Life Insurance Strategies Group

ที่มาของกรมธรรม์ประเภทนี้เกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1990 โดยอาศัยข้อกำหนดในประมวลกฎหมายภาษีที่ตั้งใจส่งเสริมให้ผู้คนดูแลผู้อยู่ในอุปการะผ่านการทำประกันชีวิต

ทว่ามันเริ่มได้รับความนิยมจริงจังเมื่อกว่าทศวรรษก่อน เมื่อที่ปรึกษาด้านความมั่งคั่งพบว่าตัวเองสามารถบริหารสินทรัพย์เหล่านั้นและเก็บค่าธรรมเนียมได้ เนื่องจากเงินก้อนดังกล่าวถูกล็อกไว้เป็นเวลาหลายปี

กฎ IRS บังคับให้สละอำนาจสั่งซื้อขาย

จุดที่เป็นข้อแลกเปลี่ยนสำคัญคือ เพื่อให้เป็นไปตามกฎของกรมสรรพากรสหรัฐฯ (IRS) ผู้ลงทุนต้องสละอำนาจควบคุมสินทรัพย์ที่อยู่ในกรมธรรม์

นั่นหมายถึงการนำเงินไปไว้ในกองทุนเฉพาะทางที่เรียกว่ากองทุนสำหรับกรมธรรม์ประกันโดยเฉพาะ หรือบัญชีที่บริหารแยกต่างหาก ซึ่งการลงทุนทั้งหมดจะถูกจัดหาและดูแลโดยที่ปรึกษาเพียงฝ่ายเดียว

เงื่อนไขดังกล่าวทำให้ลูกค้าผู้มั่งคั่งบางรายที่ทำงานในวงการไพรเวทอิควิตี้ถอยออกไป เพราะพวกเขาต้องการลงทุนในกองทุนของตัวเองหรือกองทุนที่เพื่อนบริหารอยู่

ไมเคิล ฟอนตานีนี รองประธานอาวุโสฝ่ายการขายและออกแบบขั้นสูงของ Lion Street เครือข่ายประกันชีวิต อธิบายว่าเจ้าของกรมธรรม์จะโทรบอกที่ปรึกษาว่าให้ขายหุ้น Apple แล้วไปซื้อ Google แทนไม่ได้

เขาเสริมว่าเจ้าของกรมธรรม์ยังตกลงแผนล่วงหน้ากับที่ปรึกษาเกี่ยวกับการเลือกสินทรัพย์ที่จะลงทุนไม่ได้เช่นกัน

นอกจากนี้สินทรัพย์ในกรมธรรม์ยังต้องกระจายความเสี่ยง โดยทั่วไปต้องมีอย่างน้อย 5 รายการ และเพื่อรักษาสถานะปลอดภาษีเอาไว้ กรมธรรม์ต้องผ่านการทดสอบการกระจายความเสี่ยงทุกไตรมาส รวมถึงการทดสอบเรื่องอำนาจควบคุมของผู้ลงทุนอย่างต่อเนื่อง

เกณฑ์ขั้นต่ำเริ่มที่สินทรัพย์ 32.9 ล้านบาท

กรมธรรม์ประเภทนี้ไม่ได้เหมาะกับทุกคน เพราะผู้ถือต้องเป็นนักลงทุนที่ได้รับการรับรอง ซึ่งมีสินทรัพย์ที่ลงทุนได้อย่างน้อย 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 32.9 ล้านบาท) หรือเป็นผู้ซื้อที่มีคุณสมบัติ ซึ่งต้องมีอย่างน้อย 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 164.5 ล้านบาท)

ทว่าในทางปฏิบัติ คนที่ใช้กรมธรรม์นี้มักร่ำรวยกว่าเกณฑ์ดังกล่าวมาก โดยที่ปรึกษาระบุว่าโดยทั่วไปควรใส่เบี้ยประกันอย่างน้อย 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงจะประหยัดภาษีได้มากพอที่จะคุ้มกับความซับซ้อนและค่าธรรมเนียม

ค่าธรรมเนียมที่ว่านั้นสูงถึง 2-4% ต่อปีในช่วงปีแรกๆ ซึ่งรวมค่าบริหารการลงทุนเข้าไปแล้ว

ทอม คัลลาฮาน จาก BFA Family Offices ระบุว่าราว 1 ใน 4 ของครอบครัวที่มีความมั่งคั่งสูงมากซึ่งเขาให้คำปรึกษา มีกรมธรรม์ประเภทนี้อยู่แล้วหรือกำลังพิจารณา และเขาคาดว่าตัวเลขนี้จะเพิ่มขึ้นอีก

ตัวอย่างที่เขากำลังดูแลคือผู้บริหารในวงการไพรเวทอิควิตี้ที่เปิดกรมธรรม์เมื่อเกือบ 3 ปีก่อน โดยคาดว่าจะได้รับเงินคืนจากกองทุนของบริษัทตัวเอง 30-50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 987 ล้านถึง 1.65 พันล้านบาท ในช่วงไม่กี่ปีข้างหน้า

ผู้บริหารรายนี้ต้องการกระจายความเสี่ยงด้วยการนำเงินสดไปลงทุนในเฮดจ์ฟันด์, สินเชื่อนอกระบบธนาคาร และอสังหาริมทรัพย์นอกตลาดที่บริหารโดยบริษัทอื่น

สิ่งที่เขาต้องทำตามกฎคือทยอยใส่เบี้ยประกันตลอดช่วง 5 ปี เนื่องจากกฎประกันห้ามอัดเบี้ยเข้าไปกระจุกตัวในช่วงต้น เพราะการใส่เงินเร็วเกินไปอาจทำให้กรมธรรม์สูญเสียสิทธิประโยชน์ทางภาษีบางส่วน

ผลลัพธ์ที่คาดไว้คือการลงทุนของเขาอาจมีมูลค่าหลายร้อยล้านดอลลาร์ในวันข้างหน้า โดยไม่ต้องจ่ายภาษีเงินได้หรือภาษีกำไรจากการขายสินทรัพย์แม้แต่บาทเดียวจากการเติบโตนั้น

แม้เขาจะถอนเงินหรือกู้โดยใช้มูลค่าเงินสดในกรมธรรม์เป็นหลักประกันได้ แต่โดยทั่วไปก็ไม่ได้คิดจะแตะเงินก้อนนี้ เพราะเมื่อเสียชีวิต เงินดังกล่าวจะตกถึงผู้รับผลประโยชน์แบบปลอดภาษีเงินได้ในรูปของเงินสินไหมมรณกรรม

อีกชั้นหนึ่งที่ที่ปรึกษามักแนะนำคือการวางกรมธรรม์ไว้ในทรัสต์ที่เพิกถอนไม่ได้ซึ่งตั้งไว้ให้บุตร ซึ่งทำให้ไม่ต้องเสียภาษีมรดกด้วย โดยคัลลาฮานสรุปว่านี่คือวิธีสร้างเปลือกที่ประหยัดภาษีมาห่อหุ้มการลงทุนที่เสียภาษีหนัก

ร่างกฎหมายในสภาจ่อเก็บภาษีรายปี

ในอีกด้านหนึ่ง สมาชิกรัฐสภาบางส่วนต้องการให้กรมธรรม์ประเภทนี้เสียสถานะปลอดภาษี โดยเมื่อเดือนเมษายน รอน ไวเดน วุฒิสมาชิกจากพรรคเดโมแครต รัฐออริกอน เสนอร่างกฎหมายที่จะแยกกรมธรรม์ประเภทนี้ออกจากประกันชีวิตแบบดั้งเดิม

ผลของร่างกฎหมายดังกล่าวคือกำไรและขาดทุนจะต้องถูกนำมาคิดภาษีกับผู้ถือกรมธรรม์ในแต่ละปีที่เกิดขึ้นจริง

ไวเดนระบุในเอกสารประกาศร่างกฎหมายว่าไม่อาจปล่อยให้คนรวยจำนวนหนึ่งที่เลี่ยงภาษี ใช้ประโยชน์จากการปฏิบัติทางภาษีแบบพิเศษนี้ในทางที่ผิด เพื่อตั้งเฮดจ์ฟันด์ปลอดภาษีและซุกซ่อนเงินก้อนมหาศาล

ขณะเดียวกันก็มีทางเลือกที่เสี่ยงกว่านั้น โดยที่ปรึกษาซึ่งทำงานกับลูกค้าผู้มั่งคั่งในต่างประเทศระบุว่า บริษัทประกันนอกสหรัฐฯ มักดำเนินการในเชิงรุกมากกว่า ถึงขั้นเปิดให้ผู้ถือกรมธรรม์ใส่ทั้งหุ้นในธุรกิจ, เรือยอชต์, งานศิลปะ และบิตคอยน์เข้าไปในกรมธรรม์ได้

ทว่าฟอนตานีนีจาก Lion Street เตือนว่าธุรกรรมลักษณะนั้นอาจไม่ผ่านการตรวจสอบของ IRS โดยระบุว่าสิ่งที่ได้ไม่คุ้มกับความเสี่ยงที่ต้องแลก และการที่มีคนบอกว่าทำได้ ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะผ่านการตรวจสอบจริง

หมายเหตุ : ใช้อัตราแลกเปลี่ยน 1 ดอลลาร์สหรัฐ เท่ากับ 32.90 บาท ณ วันที่ 4 กันยายน 2569

ภาพ : Golden Dayz / Shutterstock

อ้างอิง:

• https://www.wsj.com/finance/investing/a-roth-ira-on-steroids-wealthy-americans-find-another-tax-free-way-to-invest-82816ffc

The post มหาเศรษฐีอเมริกันแห่ซื้อประกันชีวิตแบบพิเศษ ที่เงินลงทุนโตแบบปลอดภาษี แต่ห้ามสั่งซื้อขายสินทรัพย์ด้วยตัวเอง appeared first on THE STANDARD.