ข่าวต่างประเทศ World – THE STANDARD THE STANDARD https://thestandard.co/category/news/world/ สำนักข่าวออนไลน์ นำเสนอข้อมูลข่าวสารเชิงสร้างสรรค์ ให้ความรู้ ความคิด และแรงบันดาลใจ. Sun, 22 Nov 2026 05:06:18 +0000 th hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.11 128 ประเทศเห็นพ้องถกกรอบคุม ‘หุ่นยนต์สังหาร’ ภายในปี 2028 เป็นไปได้แค่ไหน? https://thestandard.co/un-nations-agree-killer-robots-framework/ Sun, 22 Nov 2026 05:06:18 +0000 https://thestandard.co/?p=1281475 การประชุมสมาชิกอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธตามแบบบางชนิดของสหประชาชาติเพื่อกำกับดูแลหุ่นยนต์สังหาร

ตัวแทนจาก 128 ประเทศภาคีสมาชิกอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธตามแบ […]

The post 128 ประเทศเห็นพ้องถกกรอบคุม ‘หุ่นยนต์สังหาร’ ภายในปี 2028 เป็นไปได้แค่ไหน? appeared first on THE STANDARD.

]]>
การประชุมสมาชิกอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธตามแบบบางชนิดของสหประชาชาติเพื่อกำกับดูแลหุ่นยนต์สังหาร

ตัวแทนจาก 128 ประเทศภาคีสมาชิกอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธตามแบบบางชนิด (CCW) ขององค์การสหประชาชาติ (UN) ได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันในการกำหนดยุทธศาสตร์ ภายในปี 2028 เพื่อ “จัดทำรายละเอียด” (Elaboration) ของกรอบการกำกับดูแลระหว่างประเทศสำหรับระบบอาวุธอัตโนมัติที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง (Lethal Autonomous Weapons Systems: LAWS) หรือที่รู้จักกันในชื่อ “หุ่นยนต์สังหาร” (Killer Robots) หลังการเจรจาดำเนินไปอย่างตึงเครียดและล่วงเลยเวลา จนถึงช่วงเช้ามืดของวันเสาร์ (21 พฤศจิกายน)

 

 

จุดประนีประนอมทางการทูต: เลี่ยงคำว่า ‘เจรจา’ สู่การ ‘จัดทำรายละเอียด’

 

การประชุมครั้งนี้ต้องยึด ‘หลักฉันทามติ’ (Consensus) ที่ต้องได้รับความเห็นชอบอย่างเป็นเอกฉันท์จากทุกชาติสมาชิก ส่งผลให้เกิดภาวะตึงเครียดตลอด 5 วันของการประชุม โดยเฉพาะข้อคัดค้านเชิงขั้นตอนจากรัสเซียที่ทำให้การประชุมทางการบางช่วงต้องถูกยกเลิก

 

ทั้งยังเกิดความขัดแย้งของสองขั้ว โดยประเทศสมาชิกเกือบ 100 ประเทศต้องการให้เปิดการเจรจาสนธิสัญญาที่มีผลผูกพันทางกฎหมาย (Legally Binding) เพื่อสั่งห้ามและควบคุมอาวุธเหล่านี้อย่างเร่งด่วน ทว่ากลุ่มประเทศผู้พัฒนาเทคโนโลยีและอาวุธชั้นนำ เช่น สหรัฐอเมริกา รัสเซีย และอิสราเอล แสดงจุดยืนคัดค้านการถูกผูกมัดทางกฎหมาย

 

นอกจากนี้ยังมีการลดระดับและปรับเปลี่ยนถ้อยคำ เพื่อให้ได้ข้อสรุป จึงต้องมีการตัดคำว่า ‘การเจรจา’ (Negotiate) ออก และเปลี่ยนมาใช้คำว่า ‘การจัดทำรายละเอียด’ (Elaborate) ของกรอบการทำงานแทน เพื่อเปิดทางให้ทุกฝ่ายสามารถลงนามยอมรับร่วมกันได้

 

ขอบเขตการทำงานในกรอบเวลา 2 ปี มีอะไรบ้าง

 

ด้าน ฌูเลียง โตนี ประธานการประชุมครั้งนี้ ระบุว่า กระบวนการในระยะถัดไป จะมุ่งเน้นการจำแนกประเภทอาวุธอย่างชัดเจนว่า อาวุธประเภทใดที่ต้องถูก “สั่งห้ามโดยเด็ดขาด” ภายใต้กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ, อาวุธประเภทใดที่สามารถ “อนุญาตให้ใช้ได้แต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลอย่างเข้มงวด” และพิจารณาว่า เครื่องมือดังกล่าวควรมีสถานะทางกฎหมายในรูปแบบใด

 

ขณะที่ อิซูมิ นากามิตสึ ผู้แทนระดับสูงฝ่ายกิจการลดอาวุธของ UN ชี้ว่า กรอบเวลา 2 ปีนี้ถือว่า มีความกระชั้นชิดอย่างยิ่ง แต่ประตูสู่การผลักดันให้มีผลผูกพันทางกฎหมายในอนาคตยังคงเปิดกว้างอยู่

 

เสียงวิจารณ์: ข้อตกลงที่ล่าช้าและถูก “เจือจาง”

 

กลุ่มภาคประชาสังคมและองค์กรด้านสิทธิมนุษยชน นำโดยเครือข่าย Stop Killer Robots และ Human Rights Watch ออกมาแสดงความผิดหวังอย่างรุนแรง โดยชี้ว่าข้อตกลงนี้ถูกทำให้ “เจือจางลง”(Watered down) เพื่อประนีประนอมกับชาติมหาอำนาจ และถือว่าดำเนินการล่าช้าเกินไปอย่างมาก เมื่อเทียบกับความเร็วในการพัฒนาของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ซึ่งในปัจจุบันระบบอาวุธอัตโนมัติได้เริ่มถูกนำมาทดลองและใช้งานจริงแล้วในสมรภูมิความขัดแย้ง เช่น สงครามในยูเครน

 

หลังจากนี้ ทั่วโลกจึงต้องจับตากระบวนการตลอด 2 ปีข้างหน้าอย่างใกล้ชิด ว่าประชาคมระหว่างประเทศจะสามารถเปลี่ยน ‘กรอบการทำงาน’ เบื้องต้นนี้ ให้กลายเป็นกฎกติกาที่บังคับใช้ได้จริงทันท่วงทีหรือไม่

 

แม้ข้อตกลงครั้งนี้จะถูกมองว่าเป็นเพียงก้าวแรกที่ถูกประนีประนอม แต่ก็นับเป็นหมุดหมายสำคัญในการเริ่มต้นสร้างกติกากำกับดูแลระดับโลก โดยตลอด 2 ปีนับจากนี้จนถึงปี 2028 จะเป็นบททดสอบสำคัญของสหประชาชาติและประชาคมโลก ในการหาจุดสมดุลระหว่างความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีกับหลักการด้านมนุษยธรรมอย่างแท้จริง

 

ภาพ: Denis Balibouse / Reuters

 

อ้างอิง:

The post 128 ประเทศเห็นพ้องถกกรอบคุม ‘หุ่นยนต์สังหาร’ ภายในปี 2028 เป็นไปได้แค่ไหน? appeared first on THE STANDARD.

]]>
ขีปนาวุธรัสเซียตกใส่โปแลนด์ เกิดอะไรขึ้น แนวทางตอบโต้ของ NATO มีอะไรบ้าง https://thestandard.co/russia-missiles-hit-poland-nato-response/ Sun, 22 Nov 2026 04:36:27 +0000 https://thestandard.co/?p=1281464 ภาพจำลองพื้นที่เกิดเหตุขีปนาวุธและโดรนตกในโปแลนด์ระหว่างรัสเซียโจมตียูเครน

ในช่วงข้ามคืนวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ระหว่างที่รัส […]

The post ขีปนาวุธรัสเซียตกใส่โปแลนด์ เกิดอะไรขึ้น แนวทางตอบโต้ของ NATO มีอะไรบ้าง appeared first on THE STANDARD.

]]>
ภาพจำลองพื้นที่เกิดเหตุขีปนาวุธและโดรนตกในโปแลนด์ระหว่างรัสเซียโจมตียูเครน

ในช่วงข้ามคืนวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ระหว่างที่รัสเซียระดมโจมตียูเครนครั้งใหญ่ มีขีปนาวุธ 2 ลูก และโดรนขับเคลื่อนด้วยไอพ่น 1 ลำ ตกในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของโปแลนด์ โดยตกลงที่เมือง Nowy Lipowiec, Rudnik nad Sanem และ Molodycz

 

 

โดยขีปนาวุธร่อน Kh-101 ตกห่างจากชายแดนยูเครนราว 50 กิโลเมตร ส่วนโดรนตกห่างจากชายแดนราว 30 กิโลเมตร ขณะที่ขีปนาวุธหนึ่งลูกตกลงห่างจากจุดซ้อมรบทางทหารของกองกำลังยุโรปเพียงประมาณ 35 กิโลเมตร โดยไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บหรือความเสียหายรุนแรงในทันที

 

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น พร้อมกับการโจมตีทางอากาศใส่ยูเครนครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของรัสเซีย ซึ่งรัสเซียยิงโดรนกว่า 400 ลำและขีปนาวุธอย่างน้อย 110 ลูก และเกิดขึ้นในขณะที่ทหารจาก 11 ประเทศยุโรปกำลังซ้อมรบร่วมกันในโปแลนด์ เพื่อเตรียมภารกิจฟื้นฟูยูเครนหลังสงคราม

 

ทางด้าน โดนัลด์ ทัสก์ นายกรัฐมนตรีโปแลนด์ ระบุว่า เหตุการณ์นี้น่าจะเป็น “การจงใจยั่วยุ” โดยมีจังหวะเวลาสอดคล้องกับการซ้อมรบของยุโรป ขณะที่นักวิเคราะห์มองว่า เป็นการกระทำต่อเนื่องของรัสเซียที่พยายามทดสอบปฏิกิริยาของ NATO และทดสอบขีดจำกัดของสงครามลูกผสม (Hybrid Warfare) ท่ามกลางกระแสการเจรจาสันติภาพที่นำโดยสหรัฐฯ

 

ปฏิกิริยาของ NATO และชาติพันธมิตรเป็นอย่างไร

 

มาร์ก รุตเตอ เลขาธิการ NATO ประณามว่า เหตุการณ์นี้เป็นการ “ละเมิดน่านฟ้าอย่างร้ายแรง” และเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ขณะที่ผู้นำอังกฤษระบุว่า เป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้ และกระทรวงการต่างประเทศเยอรมนีชี้ว่า เป็นการยั่วยุอย่างต่อเนื่องของรัสเซีย

 

ก่อนหน้านี้ โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีของสหรัฐฯ ได้กล่าวลดทอนเหตุการณ์ที่โดรนและขีปนาวุธเข้าไปในโปแลนด์ว่าน่าจะเป็นเพียง “ความผิดพลาด”

 

โปแลนด์แสดงปฏิกิริยาอย่างแข็งกร้าว แต่ยัง ไม่ได้ขอเปิดใช้มาตรา 4 (Article 4) เพื่อเรียกประชุมปรึกษาหารือฉุกเฉิน และไม่ได้เปิดใช้ มาตรา 5 (Article 5) เนื่องจากมาตรา 4 มีความสำคัญสูงและพันธมิตรไม่ต้องการใช้พร่ำเพรื่อ จนลดทอนคุณค่าของกฎบัตร

 

โอกาสและแนวทางการตอบโต้ของ NATO มีอะไรบ้าง

 

แนวทางตอบโต้ที่สำคัญที่สุดอย่าง การใช้มาตรา 5 (Article 5) ตอบโต้ทางทหารโดยตรงยังคง ‘เป็นไปได้น้อยมาก’ เนื่องจากการเปิดใช้มาตรา 5 เรื่องการป้องกันร่วมกันมีเกณฑ์เงื่อนไขที่สูงมาก ต้องเป็นการโจมตีโดยตรงและต่อเนื่องอย่างชัดเจนต่อโปแลนด์ อีกทั้งต้องผ่านความเห็นชอบร่วมกันทางการเมืองของสมาชิกทั้ง 32 ประเทศ ไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ และในปัจจุบัน NATO พยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้สถานการณ์บานปลายไปสู่สงครามเต็มรูปแบบ หรือทำลายกระบวนการเจรจาสันติภาพที่สหรัฐฯ กำลังผลักดัน

 

โปแลนด์ยังสามารถเสริมแสนยานุภาพเชิงตั้งรับ (Defensive Measures) โดยเรียกร้องขอความช่วยเหลือเพิ่มเติมภายใต้ภารกิจ Eastern Sentry ของ NATO ซึ่งมีแนวโน้มว่าจะอยู่ในรูปแบบการส่ง เครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ (Airborne Early Warning Aircraft) เข้ามาสนับสนุน รวมถึงเพิ่มระดับการเตรียมความพร้อมขั้นสูงสุด ทั้งระบบป้องกันภัยทางอากาศ ทะเล ภาคพื้นดิน การรับมือทางไซเบอร์ และการต่อต้านข่าวปลอม

 

NATO สามารถส่งสัญญาณเตือนทางการทูต เน้นการส่งสัญญาณให้รัสเซียรับรู้ว่า NATO เฝ้ามองและตระหนักถึงพฤติกรรมดังกล่าว โดยเลือกใช้มาตรการกดดันทางการเมือง ‘มากกว่า’ การเผชิญหน้าทางทหาร

 

นอกจากนี้ NATO ยังสามารถสนับสนุนการโจมตีตอบโต้ของยูเครนได้ โดยนักวิเคราะห์มองว่า แรงกดดันเชิงรุกต่อรัสเซียจะมาจากการที่ยูเครนโจมตีโครงสร้างพื้นฐาน โรงกลั่นน้ำมัน และสะพานของรัสเซียเอง ซึ่งยุโรปและ NATO ให้การสนับสนุน เพื่อบั่นทอนขีดความสามารถในการทำสงครามของรัสเซีย

 

ส่วนแนวโน้มในอนาคตนั้น นักวิเคราะห์ประเมินว่า ภัยคุกคามหลักจากรัสเซียจะยังคงเป็นการ ทดสอบขีดความอดทนใต้ระดับมาตรา 5 และการใช้ สงครามลูกผสม (Grey zone / Hybrid warfare) เช่น การโจมตีทางไซเบอร์และการปล่อยข้อมูลเท็จ แทนที่จะเป็นการเปิดศึกโจมตีทางทหารโดยตรงต่อไป

 

แฟ้มภาพ: Agencja Wyborcza.pl / Patryk Ogorzalek via Reuters

 

อ้างอิง:

The post ขีปนาวุธรัสเซียตกใส่โปแลนด์ เกิดอะไรขึ้น แนวทางตอบโต้ของ NATO มีอะไรบ้าง appeared first on THE STANDARD.

]]>
สี-ทรัมป์-ปูติน และความสัมพันธ์แบบ ‘สามก๊ก’ https://thestandard.co/xi-trump-putin-three-kingdoms/ Sun, 22 Nov 2026 04:18:48 +0000 https://thestandard.co/?p=1281446 สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น

ภาพสีจิ้นผิง, โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโ […]

The post สี-ทรัมป์-ปูติน และความสัมพันธ์แบบ ‘สามก๊ก’ appeared first on THE STANDARD.

]]>
สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น

ภาพสีจิ้นผิง, โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมที่รีสอร์ต Kylin Villa ในนครเซินเจิ้น ประเทศจีน เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2026 กลายเป็นหมุดหมายการทูตมหาอำนาจในหน้าประวัติศาสตร์สำคัญที่สะท้อนความจริงของระเบียบความมั่นคงโลกปัจจุบันได้ชัดเจนที่สุด

 

ประเด็นสำคัญ

 

ท่ามกลางสงครามในยูเครน ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง และการแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์ระหว่างมหาอำนาจที่กำลังทวีความเข้มข้นในทุกมิติ การประชุมสุดยอดไตรภาคีครั้งแรกระหว่างผู้นำจีน สหรัฐฯ และรัสเซีย ซึ่งจัดขึ้นนอกรอบการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค (APEC) ไม่ได้มีความสำคัญเพียงเพราะเป็นการพบกันของผู้นำสามประเทศที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกเท่านั้น หากแต่ยังเป็นความพยายามจัดวางความสัมพันธ์ระหว่างมหาอำนาจ ท่ามกลางโจทย์ความมั่นคงยุคใหม่ที่มีความซับซ้อนมากขึ้น

 

และหากเรามองผ่านวรรมกรรมอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง ‘สามก๊ก’ เราอาจพบว่า ตรรกะของการแข่งขัน การถ่วงดุล และการเจรจาต่อรองระหว่างมหาอำนาจในวันนี้ ไม่ได้แตกต่างจากประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งเมื่อเกือบสองพันปีก่อนมากนัก

 

หากก่อนหน้านี้ โลกจับตาความสัมพันธ์แบบ G2 ระหว่างสหรัฐฯ และจีน ในฐานะสองมหาอำนาจทางเศรษฐกิจที่มีอิทธิพลต่อทิศทางโลกมากที่สุด การประชุมที่เซินเจิ้นครั้งนี้ กรอบความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์อาจขยับไปสู่ G3 ที่เพิ่มรัสเซียเข้ามาอยู่บนเวทีระหว่างประเทศอีกครั้ง

 

เป็นการส่งสัญญาณว่า ในสายตาของปักกิ่ง ระเบียบความมั่นคงโลกไม่อาจกำหนดโดยสหรัฐฯ และจีนเพียงสองฝ่าย และรัสเซียยังเป็นหนึ่งในตัวแปรสำคัญที่ไม่อาจถูกตัดออกจากสมการได้

 

คำถามคือ การประชุมครั้งนี้กำลังเปิดทางไปสู่ระเบียบโลกใหม่ที่มหาอำนาจวางกติกาให้สามารถอยู่ร่วมกันได้ หรือเป็นเพียงการเมืองแบบแบ่งเขตอิทธิพล ที่มีประเทศมหาอำนาจไม่กี่ประเทศเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของโลก ในขณะที่ประเทศอื่นๆ ไม่ได้อยู่ในสมการ

 

สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น 1

 

จาก G2 สู่ความสัมพันธ์ G3: จีนกำลังจัดวางสมการมหาอำนาจใหม่?

 

สิ่งที่น่าสนใจของการประชุมสุดยอดที่เซินเจิ้น ไม่ได้อยู่ที่การพบกันระหว่างสีจิ้นผิงกับทรัมป์เพียงอย่างเดียว เพราะความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศยังคงเป็นแกนกลางสำคัญของการแข่งขันทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีโลกอยู่แล้ว แต่เป็นการที่ปูตินได้รับเชิญให้เข้าร่วมโต๊ะเจรจาเดียวกัน และทำให้รัสเซียกลับมาอยู่ในสปอตไลต์โลกอีกครั้ง

 

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สหรัฐฯ และพันธมิตรตะวันตกพยายามกดดันและโดดเดี่ยวรัสเซียผ่านมาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจและการทูต ภายหลังรัสเซียเปิดฉากบุกยูเครนในปี 2022 แต่การประชุมครั้งนี้ทำให้เห็นว่า แม้รัสเซียจะเผชิญข้อจำกัดทางเศรษฐกิจและแรงกดดันจากตะวันตก มอสโกก็ยังมีสถานะเป็นหนึ่งในศูนย์กลางอำนาจด้านความมั่นคงโลก โดยจีนให้พื้นที่รัสเซียในการเข้าร่วมออกแถลงการณ์เกี่ยวกับสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ

 

แถลงการณ์ร่วมนี้ใช้ชื่อว่า China-Russia-U.S. Heads of State Declaration toward Peace ประกอบด้วยสาระสำคัญเกี่ยวกับการปฏิรูปองค์การสหประชาชาติ ความมั่นคงด้านปิโตรเลียม ข้อกังวลเกี่ยวกับการใช้อำนาจของศาลอาญาระหว่างประเทศ และการลดความเสี่ยงจากสงครามนิวเคลียร์

 

ไฮไลต์อาจเป็นประเด็นสุดท้ายที่ผู้นำทั้งสามยืนยันหลักการว่า “สงครามนิวเคลียร์ไม่อาจมีผู้ชนะ และจะต้องไม่มีวันเกิดขึ้น”

 

แม้แถลงการณ์จะยังไม่ได้กำหนดกลไกหรือมาตรการที่ชัดเจนในการดำเนินการตามข้อผูกพันเหล่านี้ แต่สาระสำคัญอยู่ที่การยอมรับว่า ความมั่นคงระหว่างประเทศจำเป็นต้องอาศัยการเจรจาระหว่างมหาอำนาจทั้งสามนี้

 

จีน สหรัฐฯ และรัสเซียเป็นสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ต่างมีสิทธิยับยั้ง (Veto) และเป็นสามประเทศที่ครอบครองอาวุธนิวเคลียร์จำนวนมากที่สุดในโลก

 

ปฏิเสธไม่ได้ว่า หากมหาอำนาจทั้งสามสามารถตกลงกันในประเด็นสำคัญได้ โอกาสที่จะลดความเสี่ยงของความขัดแย้งระดับโลกย่อมมีเพิ่มขึ้น แต่หากความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามเข้าสู่ภาวะเผชิญหน้า ผลกระทบก็อาจลามไปไกลกว่าพรมแดนของประเทศคู่ขัดแย้งและสะเทือนไปทั้งโลก

 

อย่างไรก็ตาม การประชุมไตรภาคีครั้งนี้จัดขึ้นสำเร็จได้เป็นเพราะตัวทรัมป์เองก็มีความนิยมชมชอบในตัวสีจิ้นผิงและปูติน ซึ่งหากเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ คนอื่นหลังจากนี้ก็อาจไม่เกิดกรอบเจรจา G3 ที่จะใช้เป็นกลไกพูดคุยและสร้างผลลัพธ์ที่กำหนดทิศทางความมั่นคงของโลกในอนาคตได้อย่างต่อเนื่อง

 

กระนั้นก็ดี สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการยอมรับว่า ระเบียบความมั่นคงโลกไม่สามารถบริหารจัดการได้ด้วยความสัมพันธ์แบบทวิภาคีระหว่างวอชิงตันกับปักกิ่งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

 

สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น 2

 

ชัยชนะของสีจิ้นผิงและปูติน ในเกมสร้างระเบียบโลกใหม่?

 

เวทีนี้ยังอาจมองเป็นชัยชนะทางยุทธศาสตร์ของจีนและรัสเซียด้วย เพราะช่วยสร้างความชอบธรรมให้กับวิสัยทัศน์ของสีและปูตินที่ต้องการเปลี่ยนผ่านระเบียบโลกจากโครงสร้างที่สหรัฐฯ มีอำนาจนำไปสู่ระเบียบโลกหลายขั้วอำนาจ

 

ในบทวิเคราะห์ของซิโมน แมคคาร์ธี จาก CNN หัวข้อ For Xi and Putin, the Trump trilateral was a win for a new world order มองว่า การประชุมไตรภาคีครั้งนี้ ทรัมป์ได้โอกาสสร้างภาพความสำเร็จทางการทูต โดยเฉพาะภายหลังจากที่พรรครีพับลิกันของเขาพ่ายแพ้อย่างราบคาบในการเลือกตั้งกลางเทอมของสหรัฐฯ จนสูญเสียเสียงข้างมากทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา

 

แม้ผลการประชุมจะมีเพียงข้อตกลงที่ใช้ถ้อยคำกว้างๆ และไม่ได้ลงรายละเอียดเกี่ยวกับความร่วมมือที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ แต่การที่ทรัมป์ยอมรับสีจิ้นผิงและปูตินในฐานะผู้นำที่สามารถร่วมกันกำหนดอนาคตความมั่นคงโลกได้ เป็นสิ่งที่จีนและรัสเซียอยากเห็นมานาน

 

และการที่ผู้นำสหรัฐฯ เรียกสีและปูตินว่า ‘เพื่อน’ ก็ถือเป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนการเปลี่ยนผ่านของโลกไปสู่ระบบหลายขั้วอำนาจ ซึ่งนับเป็นการขยับก้าวใหญ่อีกก้าว หากมองย้อนเหตุการณ์การเยือนรัสเซียของสีจิ้นผิงเมื่อปี 2023 ซึ่งในตอนนั้นสีบอกกับปูตินว่า จีนและรัสเซียควรร่วมกันผลักดันการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอำนาจที่ไม่เคยเกิดขึ้นในรอบ 100 ปี

 

โมเดลความสัมพันธ์ใหม่ที่จีนพยายามผลักดันตั้งอยู่บนหลักการเคารพซึ่งกันและกัน การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ความร่วมมือที่ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ และการแก้ไขปัญหาผ่านการเจรจา แต่แมคคาร์ธีชี้ว่า จีนแฝงความต้องการให้สหรัฐฯ ยอมรับผลประโยชน์ระดับแกนกลางของจีนและการไม่แทรกแซงสิ่งที่ปักกิ่งถือเป็นกิจการภายในประเทศ ซึ่งรวมถึงประเด็นไต้หวัน

 

นอกเหนือจากจุดยืนของจีนที่คัดค้านอิหร่านครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทรัมป์ปรารถนาจากปักกิ่งแล้ว ดูเหมือนทรัมป์จะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเวทีนี้มากนัก ขณะเดียวกันการไปร่วมประชุมและประกาศแถลงการณ์ร่วมของทรัมป์ครั้งนี้ยังถือเป็นการยอมแนวคิดที่เรียกว่า Civilizational Values หรือคุณค่าทางอารยธรรม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิสัยทัศน์ที่สีและปูตินมีร่วมกัน โดยแนวคิดนี้ต้องการให้แต่ละประเทศมีอิสระในการกำหนดระบบการเมืองและคุณค่าของตนเอง โดยไม่ถูกกดดันจากมาตรฐานด้านสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพทางการเมืองที่ตะวันตกเชิดชู

 

ดังนั้นระเบียบโลกใหม่ที่กำหนดโดยมหาอำนาจอาจเปิดพื้นที่ให้รัฐบาลอำนาจนิยมสร้างกติกาภายในประเทศได้มากขึ้น โดยไม่ต้องเผชิญแรงกดดันจากภายนอก

 

สีจิ้นผิงและปูตินต่างตระหนักว่า การเมืองภายในสหรัฐฯ กำลังเปลี่ยนแปลง โดยสภาคองเกรสชุดใหม่จะเริ่มทำหน้าที่ในเดือนมกราคม ปี 2027 และสหรัฐฯ จะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีอีกครั้งในปี 2028 ก่อนเริ่มวาระใหม่ในปี 2029 ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจทำให้นโยบายต่างประเทศของวอชิงตันเปลี่ยนไป ดังนั้นสีและปูตินจึงประเมินว่า ในอนาคตอาจไม่มีประธานาธิบดีสหรัฐฯ ที่เปิดรับข้อเสนอและผลประโยชน์ของทั้งสองประเทศมากเท่ากับทรัมป์อีก ดังนั้นทั้งจีนและรัสเซียจึงใช้ช่วงเวลานี้เร่งผลักดันแนวคิดระเบียบโลกใหม่ให้คืบหน้าไปให้มากที่สุด ซึ่งก็ถือว่าประสบความสำเร็จ

 

เซินเจิ้น 2026 จะเป็น Yalta 2.0 หรือไม่?

 

ภาพการพบกันของผู้นำสามมหาอำนาจที่เซินเจิ้นถูกยกให้เป็น Yalta 2.0 เพราะชวนให้นึกถึงการประชุมยัลตา (Yalta Conference) เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1945 ซึ่งแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ, วินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ และโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต ร่วมกันหารือเกี่ยวกับระเบียบโลกภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งรวมถึงการกำหนดโครงสร้างอำนาจหลังสงคราม การจัดการเยอรมนี อนาคตของยุโรปตะวันออก และการวางรากฐานขององค์การสหประชาชาติ

 

สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น 3

 

ยัลตาจึงเป็นตัวอย่างสำคัญของการที่มหาอำนาจเจรจากันเพื่อกำหนดอนาคตของระเบียบระหว่างประเทศ การประชุมที่เซินเจิ้นในปี 2026 ก็อาจถูกมองผ่านกรอบเดียวกันได้ แม้บริบทจะแตกต่างกันอย่างมาก

 

เพราะโลกในวันนี้ไม่ได้กำลังเข้าสู่ช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งใหญ่ แต่กำลังเผชิญกับความขัดแย้งหลายพื้นที่ที่เชื่อมโยงกัน ทั้งสงครามยูเครน สงครามในตะวันออกกลาง ความตึงเครียดในช่องแคบไต้หวัน และการแข่งขันด้านเทคโนโลยีและอาวุธนิวเคลียร์

 

การประชุมไตรภาคีจึงอาจเป็นความพยายามค้นหากติกาใหม่สำหรับการอยู่ร่วมกันของมหาอำนาจ มากกว่าการร่วมกันกำหนดระเบียบโลกหลังสงครามดังเช่นในปี 1945

 

คำถามสำคัญจึงไม่ใช่ว่าเซินเจิ้นเป็นยัลตาครั้งใหม่แล้วหรือยัง แต่เป็นคำถามว่า การประชุมครั้งนี้จะพัฒนาไปสู่กระบวนการเจรจาที่สามารถกำหนดกติกาความมั่นคงระหว่างมหาอำนาจได้จริงหรือไม่

 

และที่สำคัญไม่แพ้กันคือ กติกาเหล่านั้นจะตั้งอยู่บนหลักการเคารพอธิปไตยและความเสมอภาคของรัฐ หรือจะกลายเป็นการแบ่งเขตอิทธิพลระหว่างมหาอำนาจเหมือนที่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์

 

การกลับมาของรัสเซีย: ระเบียบความมั่นคงโลกที่ไม่มีมอสโกไม่ได้

 

หนึ่งในนัยสำคัญที่สุดของการประชุมครั้งนี้ คือการตอกย้ำว่ารัสเซียยังคงเป็นตัวแปรที่ขาดไม่ได้ในสมการความมั่นคงระหว่างประเทศ

 

แม้สหรัฐฯ และยุโรปจะพยายามลดบทบาทรัสเซียภายหลังสงครามยูเครน แต่ความเป็นจริงทางภูมิรัฐศาสตร์กลับสะท้อนว่า การสร้างระบบความมั่นคงที่ยั่งยืนโดยไม่มีรัสเซียเข้ามาเกี่ยวข้องนั้น เป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

 

สงครามยูเครนเป็นตัวอย่างชัดเจนที่สุด เพราะรัสเซียเป็นผู้เปิดฉากรุกรานและเป็นคู่ขัดแย้งโดยตรง การยุติสงครามจึงจำเป็นต้องอาศัยการตัดสินใจของมอสโก

 

ผลกระทบของสงครามนี้ยังขยายไปถึงความมั่นคงด้านพลังงานและอาหารโลก ทั้งจากการเปลี่ยนแปลงเส้นทางการค้าพลังงาน การคว่ำบาตร และความเสี่ยงต่อการส่งออกธัญพืชและปุ๋ย

 

ในตะวันออกกลาง รัสเซียยังเป็นอีกหนึ่งตัวแปรสำคัญผ่านความสัมพันธ์กับอิหร่าน ทั้งด้านการทูต ความมั่นคง และความร่วมมือทางทหาร แม้มอสโกจะไม่ได้เป็นคู่สงครามโดยตรงกับสหรัฐฯ ในความขัดแย้งอิหร่านก็ตาม

 

ขณะที่ในระดับยุทธศาสตร์ รัสเซียยังเป็นมหาอำนาจนิวเคลียร์ที่มีจำนวนหัวรบทำลายล้างสูงมากเป็นอันดับต้นๆ ของโลก และเป็นหนึ่งในประเทศที่การตัดสินใจด้านความมั่นคงสามารถส่งผลต่อเสถียรภาพของยุโรปและระบบโลกได้โดยตรง

 

ประเด็นนี้สอดคล้องกับความเห็นของ เจฟฟรีย์ แซคส์ นักเศรษฐศาสตร์และนักวิเคราะห์นโยบายการต่างประเทศชาวอเมริกัน ซึ่งเขียนบทความเรื่อง Europe Has Two Security Architectures, and Has Chosen the Wrong One เผยแพร่เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2026

 

แซคส์มมองว่า ความผิดพลาดสำคัญของยุโรปในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา คือการเลือกสถาปัตยกรรมความมั่นคงที่ตั้งอยู่บนการรักษาความเหนือกว่าทางทหารของตะวันตกเหนือรัสเซีย แทนที่จะสร้างระบบความมั่นคงที่ทุกประเทศสามารถอยู่ร่วมกันได้

 

เขาเปรียบเทียบสถาปัตยกรรมความมั่นคงสองรูปแบบ ได้แก่ NATO ซึ่งเป็นพันธมิตรทางทหารที่นำโดยสหรัฐฯ กับองค์การเพื่อความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (OSCE) ซึ่งมีสมาชิกครอบคลุมทั้งประเทศตะวันตกและรัสเซีย

 

ในมุมมองของแซคส์ ระบบความมั่นคงที่ยั่งยืนควรตั้งอยู่บนหลักการ Indivisible Security หรือความมั่นคงที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ กล่าวคือ ไม่มีประเทศใดควรเสริมสร้างความมั่นคงของตนเองด้วยการทำให้ประเทศอื่นรู้สึกไม่มั่นคง ซึ่งการที่เกิดสงครามในยูเครนขึ้น เขามองว่าเป็นเพราะ NATO พยายามขยายสมาชิกจนล้ำเส้นแดงความมั่นคงของรัสเซีย

 

แซคส์ยังเสนอให้ยุโรปกลับไปใช้กรอบความร่วมมือที่มีรัสเซียอยู่ในสมการ ผ่าน OSCE ทั้งการควบคุมอาวุธ การจำกัดการวางกำลังทหารหรือตั้งฐานทัพใกล้ชายแดน และการเคารพอธิปไตยของกันและกัน

 

อย่างไรก็ตาม ข้อวิเคราะห์ของแซคส์เป็นมุมมองที่มีข้อถกเถียง โดยเฉพาะประเด็นสาเหตุของสงครามยูเครนและบทบาทของ NATO เพราะประเทศยุโรปตะวันออกจำนวนมากต่างมองว่าการเข้าร่วม NATO เป็นการใช้สิทธิอธิปไตยเพื่อป้องกันตนเองจากภัยคุกคามของรัสเซีย ไม่ใข่เพียงเครื่องมือขยายอำนาจของตะวันตก ขณะเดียวกัน หลักการความมั่นคงที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ก็ไม่ควรถูกใช้เป็นเหตุผลรองรับการใช้กำลังละเมิดอธิปไตยของประเทศเพื่อนบ้านดังเช่นการใช้กำลังบุกยูเครนของรัสเซีย

 

ถึงกระนั้น ข้อเสนอของแซคส์ทำให้โจทย์สำคัญกลับมาอยู่ในความสนใจอีกครั้งในการประชุมที่เซินเจิ้น นั่นคือ โลกจะสร้างสถาปัตยกรรมความมั่นคงที่มหาอำนาจสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างไร โดยไม่จำเป็นต้องสร้างความมั่นคงของฝ่ายหนึ่งบนความไม่มั่นคงของอีกฝ่าย

 

สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น 4

 

สามก๊ก 2026: เมื่อผลประโยชน์สำคัญกว่ามิตรหรือศัตรู

 

หากมองผ่านวรรณกรรมสามก๊ก (三国演义) ความสัมพันธ์ระหว่างจีน สหรัฐฯ และรัสเซียในปัจจุบันมีความคล้ายคลึงกับการแข่งขันระหว่างวุยก๊ก (魏), จ๊กก๊ก (蜀) และง่อก๊ก (吴) ในแง่ของการรักษาดุลอำนาจ การสร้างพันธมิตร และการปรับยุทธศาสตร์ตามสถานการณ์

 

ในสามก๊ก ไม่มีฝ่ายใดสามารถดำรงอยู่ได้โดยไม่คำนึงถึงกำลังและความสัมพันธ์ของอีกสองฝ่าย

 

วุยก๊กมีความได้เปรียบด้านประชากร ทรัพยากร และกำลังทหาร จ๊กก๊กมีข้อจำกัดด้านทรัพยากรแต่สามารถใช้ภูมิศาสตร์และพันธมิตรเพื่อรักษาสถานะ ส่วนง่อก๊กมีความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ พร้อมใช้การทูตเพื่อรักษาสมดุลระหว่างมหาอำนาจ

 

หากเปรียบเทียบในเชิงโครงสร้าง สหรัฐฯ มีลักษณะคล้ายวุยก๊กในฐานะมหาอำนาจที่มีศักยภาพโดยรวมแข็งแกร่ง มีเครือข่ายพันธมิตรทั่วโลก อิทธิพลทางการเงิน เทคโนโลยี และกำลังทหารที่สามารถปฏิบัติการได้ในหลายภูมิภาค

 

จีนมีลักษณะบางอย่างคล้ายง่อก๊ก ในแง่การมีฐานเศรษฐกิจและภูมิศาสตร์เชิงยุทธศาสตร์สำคัญ แต่จีนในปัจจุบันมีขนาดเศรษฐกิจและความทะเยอทะยานทางยุทธศาสตร์ที่ทำให้สามารถเป็นคู่แข่งโดยตรงกับสหรัฐฯ ได้ จึงไม่อาจเทียบกับง่อก๊กแบบตรงๆ ได้

 

ส่วนรัสเซียมีลักษณะคล้ายจ๊กก๊กในแง่การมีฐานเศรษฐกิจเล็กกว่าอีกสองฝ่าย แต่ยังสามารถรักษาบทบาทผ่านกำลังทหาร ทรัพยากรพลังงาน ภูมิศาสตร์ และความสัมพันธ์กับพันธมิตร

 

อย่างไรก็ตาม หากเปลี่ยนเกณฑ์การเปรียบเทียบไปเน้นความทะเยอทะยานในการท้าทายและเปลี่ยนดุลอำนาจ จีนก็อาจถูกมองเป็นจ๊กก๊กที่กำลังขยายอำนาจ ขณะที่สหรัฐฯ อาจเปรียบเป็นวุยก๊กที่มีฐานอำนาจ ทรัพยากร และกำลังทหารเข้มแข็ง

 

แต่บทความนี้เน้นการเปรียบเทียบสามก๊กเพื่อทำความเข้าใจในตรรกะของความสัมพันธ์และยุทธศาสตร์ถ่วงดุลระหว่างมหาอำนาจ มากกว่าการจับคู่ผู้นำแต่ละประเทศกับตัวละครในวรรณกรรม ซึ่งไม่มีทางตรง 100%

 

หนึ่งในยุทธศาสตร์สำคัญของสามก๊กคือ 联吴抗曹 (เหลียนอู๋คั่งเฉา) หรือการจับมือกับง่อก๊กในยุคฮั่นตะวันออกเพื่อต่อต้านโจโฉ ซึ่งสะท้อนการที่จ๊กก๊กของเล่าปี่และง่อก๊กของซุนกวนยอมพักความขัดแย้งระหว่างกัน เพื่อรับมือกับฝ่ายที่มีอำนาจเหนือกว่าในเวลานั้น ซึ่งก็คือวุยก๊กของโจโฉ

 

ความสัมพันธ์จีน-รัสเซียในปัจจุบันก็มีลักษณะบางส่วนเช่นนั้น เพราะทั้งสองประเทศต่างมีแรงจูงใจที่จะร่วมมือกันเพื่อถ่วงดุลอิทธิพลของสหรัฐฯ แม้จะไม่ได้มีผลประโยชน์ตรงกันทุกเรื่องก็ตาม

 

ขณะที่สหรัฐฯ ภายใต้ทรัมป์ก็อาจกำลังพยายามใช้ยุทธศาสตร์การทูตสามเส้า หรือ Triangular Diplomacy เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองกับทั้งสองประเทศ

 

แนวคิดนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะในปี 1972 ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน และเฮนรี คิสซิงเจอร์ เคยใช้การเปิดความสัมพันธ์กับจีนเพื่อถ่วงดุลสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น

 

แต่สถานการณ์ในวันนี้กลับด้านจากอดีต เพราะจีนกับรัสเซียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากขึ้น การที่ทรัมป์พยายามฟื้นฟูความสัมพันธ์กับปูตินจึงทำให้เกิดคำถามว่า สหรัฐฯ กำลังพยายามใช้ยุทธศาสตร์ Reverse Kissinger หรือดึงรัสเซียออกห่างจากจีน เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองกับปักกิ่งหรือไม่

 

อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะความสัมพันธ์จีน-รัสเซียในปัจจุบันมีผลประโยชน์ด้านพลังงาน เศรษฐกิจ และความมั่นคงเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้ง

 

ในอีกด้านหนึ่ง จีนเองก็มีแรงจูงใจที่จะรักษาความสัมพันธ์กับทั้งสหรัฐฯ และรัสเซีย โดยไม่จำเป็นต้องเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างเด็ดขาด

 

หากใช้ภาษาสามก๊ก นี่คือเกมที่แต่ละฝ่ายพยายามรักษาความสัมพันธ์กับอีกสองฝ่ายในระดับที่เอื้อต่อผลประโยชน์ของตนเอง ขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามรวมกำลังกันจนเกิดความเสียเปรียบทางยุทธศาสตร์

 

แต่ความแตกต่างสำคัญจากสามก๊กในอดีตคือ โลกปัจจุบันมีความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีอย่างลึกซึ้ง และการมีอาวุธนิวเคลียร์ทำให้สงครามโดยตรงระหว่างมหาอำนาจมีต้นทุนสูงเกินกว่าที่ฝ่ายใดจะประเมินได้

 

ดังนั้น การแข่งขันในสามก๊กยุคใหม่จึงไม่ได้มีเป้าหมายเพียงการเอาชนะอีกฝ่ายในสนามรบ แต่เป็นการต่อรองเพื่อกำหนดกติกาที่ทำให้ตนเองสามารถรักษาและขยายอำนาจได้ในระยะยาว

 

โลกหลายขั้วอำนาจ หรือโลกที่มีเพียงสามมหาอำนาจกำหนดชะตากรรม?

 

อีกหนึ่งภาพสะท้อนสำคัญของการประชุมเซินเจิ้น คือความย้อนแย้งระหว่างแนวคิดโลกหลายขั้วอำนาจ (Multipolar World) กับความเป็นจริงที่มหาอำนาจเพียงไม่กี่ประเทศยังคงมีอิทธิพลอย่างสูงต่อทิศทางความมั่นคงโลก

 

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เรามักได้ยินแนวคิดว่า โลกกำลังเปลี่ยนผ่านจากระเบียบที่สหรัฐฯ เป็นมหาอำนาจนำ ไปสู่ระบบหลายขั้วที่มีจีน อินเดีย รัสเซีย สหภาพยุโรป และประเทศมหาอำนาจระดับกลางเข้ามามีบทบาทมากขึ้น

 

แต่ภาพการประชุมไตรภาคีที่แทบจะขโมยซีนเวทีการประชุมสุดยอด APEC ที่มีผู้นำกว่า 20 ชีวิตจาก 21 เขตเศรษฐกิจนั้น กลับชวนให้ตั้งคำถามว่า ในประเด็นความมั่นคงระดับยุทธศาสตร์ โลกมีมหาอำนาจที่สามารถกำหนดทิศทางได้จริงเพียงกี่ประเทศ

 

หากพิจารณาศักยภาพของแต่ละฝ่าย จะพบว่าทั้งสามประเทศมีทรัพยากรอำนาจที่แตกต่างกัน

 

สหรัฐฯ ยังคงเป็นมหาอำนาจที่มีเครือข่ายพันธมิตรทางทหารกว้างขวางที่สุดในโลก มีความสามารถในการส่งกำลังทหารข้ามภูมิภาค ระบบการเงินที่เชื่อมโยงกับบทบาทของเงินดอลลาร์ และความได้เปรียบด้านเทคโนโลยีขั้นสูง

 

จีนเป็นมหาอำนาจด้านการผลิตและการค้า มีบทบาทสำคัญในห่วงโซ่อุปทานเทคโนโลยีโลก โครงสร้างพื้นฐาน และอุตสาหกรรมการผลิต โดยเฉพาะการผลิตสินค้าที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานสีเขียว นอกจากนี้จีนยังขยายขีดความสามารถทางทหารอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในอินโด-แปซิฟิก

 

รัสเซียแม้มีเศรษฐกิจเล็กกว่าสหรัฐฯ และจีน แต่ยังเป็นมหาอำนาจด้านอาวุธนิวเคลียร์ พลังงาน ทรัพยากรธรรมชาติ และมีอิทธิพลทางทหารต่อความมั่นคงของยุโรปและยูเรเซีย

 

เมื่อรวมศักยภาพเหล่านี้เข้าด้วยกัน จะเห็นว่าทั้งสามประเทศมีอำนาจในการสร้างผลกระทบต่อระบบความมั่นคงโลกอย่างมหาศาล

 

แต่การยอมรับอิทธิพลของทั้งสามประเทศไม่ได้หมายความว่า ประเทศอื่นไม่มีความสำคัญ

 

สหภาพยุโรปยังเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและการกำหนดมาตรฐานระหว่างประเทศ อินเดียมีบทบาทเพิ่มขึ้นทั้งด้านเศรษฐกิจ ประชากร และภูมิรัฐศาสตร์ ญี่ปุ่นมีความสำคัญต่อเทคโนโลยีและความมั่นคงในเอเชียตะวันออก ขณะที่อาเซียนยังมีบทบาทในฐานะเวทีความร่วมมือระดับภูมิภาค นอกจากนี้ยังเป็นตลาดและที่ตั้งซัพพลายเชนทางเทคโนโลยีที่สำคัญในยุคที่การแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์มีความเข้มข้น

 

อย่างไรก็ตาม ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการใช้อาวุธนิวเคลียร์ การเผชิญหน้าทางทหารระหว่างมหาอำนาจ หรือการกำหนดดุลอำนาจระดับโลก จีน สหรัฐฯ และรัสเซียยังมีน้ำหนักที่ประเทศอื่นไม่สามารถทดแทนได้ทั้งหมด

 

จึงอาจกล่าวได้ว่า โลกกำลังมีหลายขั้วอำนาจในทางเศรษฐกิจและการเมือง แต่ในบางมิติของความมั่นคงเชิงยุทธศาสตร์ อำนาจยังคงกระจุกตัวอยู่กับมหาอำนาจเพียงไม่กี่ประเทศ

 

คำถามที่ตามมาคือ หากมหาอำนาจทั้งสามสามารถเจรจาตกลงกันได้ ประเทศอื่นจะมีพื้นที่ในการกำหนดกติกาเหล่านั้นมากน้อยเพียงใด เพราะสันติภาพที่มหาอำนาจตกลงกันได้ อาจไม่ได้หมายถึงสันติภาพที่เป็นธรรมสำหรับทุกประเทศเสมอไป

 

สันติภาพของมหาอำนาจ กับความย้อนแย้งของผู้กำหนดกติกา

 

แม้แถลงการณ์ร่วมที่เซินเจิ้นจะใช้ชื่อว่า Declaration toward Peace หรือแถลงการณ์มุ่งสู่สันติภาพ แต่สิ่งที่น่าตั้งคำถามคือ ทั้งสามประเทศต่างมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างประเทศที่กำลังดำเนินอยู่ หรือมีประเด็นด้านความมั่นคงที่อาจนำไปสู่ความขัดแย้งในอนาคต

 

สหรัฐฯ ภายใต้ทรัมป์กำลังเผชิญคำถามจากการใช้กำลังทางทหารต่ออิหร่านร่วมกับอิสราเอล ซึ่งนำไปสู่สงครามและความไม่มั่นคงในตะวันออกกลาง รวมถึงผลกระทบต่อเส้นทางขนส่งพลังงานโลก

 

แม้วอชิงตันจะอธิบายปฏิบัติการทางทหารผ่านเหตุผลด้านภัยคุกคามและความมั่นคง แต่การใช้กำลังก็ทำให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับความชอบธรรม กฎหมายระหว่างประเทศ และผลกระทบต่อพลเรือน

 

ขณะที่รัสเซียยังคงทำสงครามในยูเครน ซึ่งเป็นการใช้กำลังละเมิดอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของรัฐอื่น และเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของความไม่มั่นคงในยุโรป

 

ส่วนจีน แม้ไม่ได้อยู่ในภาวะสงครามโดยตรงกับไต้หวัน แต่ยังคงสงวนสิทธิในการใช้กำลังเพื่อบรรลุเป้าหมายการรวมชาติ ขณะที่การขยายขีดความสามารถทางทหารและกิจกรรมทางทหารรอบไต้หวันสร้างความกังวลต่อเสถียรภาพในภูมิภาค

 

ความย้อนแย้งจึงอยู่ที่ว่า มหาอำนาจทั้งสามต่างประกาศเจตนารมณ์ในการรักษาสันติภาพ ขณะที่นโยบายและการกระทำของแต่ละประเทศกลับเป็นส่วนหนึ่งของโจทย์ความมั่นคงที่โลกกำลังเผชิญ

 

นอกจากนี้ แถลงการณ์ร่วมยังมีประเด็นที่น่าจับตา คือการไม่ยอมรับอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศ (ICC) และองค์กรที่คล้ายคลึงกัน โดยสหรัฐฯ จีน และรัสเซียต่างไม่ได้เป็นรัฐภาคีธรรมนูญกรุงโรม ซึ่งเป็นสนธิสัญญาจัดตั้ง ICC ขณะที่ศาลอาญาระหว่างประเทศเคยออกหมายจับปูตินในคดีที่เกี่ยวข้องกับการส่งตัวเด็กจากยูเครนไปรัสเซียอย่างผิดกฎหมาย โดยมอสโกปฏิเสธข้อกล่าวหาและไม่ยอมรับเขตอำนาจของศาล

 

การที่ผู้นำทั้งสามเห็นพ้องกันในประเด็นนี้จึงชวนให้ตั้งคำถามว่า พวกเขากำลังพยายามกำหนดขอบเขตของกฎหมายระหว่างประเทศใหม่หรือไม่ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างอธิปไตยของรัฐ ความคุ้มกันของผู้นำ และความรับผิดชอบต่ออาชญากรรมระหว่างประเทศ

 

หากมหาอำนาจสามารถกำหนดกติกาและข้อยกเว้นให้กับตนเองได้มากกว่าประเทศอื่น ระเบียบโลกใหม่ที่กำลังถูกพูดถึงก็อาจไม่ได้ตั้งอยู่บนหลักความเสมอภาคของรัฐอย่างแท้จริง

 

สีจิ้นผิง โดนัลด์ ทรัมป์ และวลาดิเมียร์ ปูติน นั่งโต๊ะกลมร่วมประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้น 5

 

แล้วประเทศไทยอยู่ตรงไหนในสมการสามก๊กยุคใหม่?

 

สำหรับประเทศไทย การประชุมไตรภาคีที่เซินเจิ้นอาจเป็นอีกหนึ่งสัญญาณว่า โลกกำลังเข้าสู่ยุคที่ความสัมพันธ์ระหว่างมหาอำนาจมีความซับซ้อนมากขึ้น และไม่สามารถแบ่งออกเป็นฝ่ายมิตรหรือศัตรูได้อย่างชัดเจน

 

ไทยมีความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจอย่างใกล้ชิดกับจีน มีความร่วมมือด้านความมั่นคงและการทหารมายาวนานกับสหรัฐฯ และยังมีความสัมพันธ์ทางการทูต เศรษฐกิจ และพลังงานกับรัสเซีย

 

การเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างสามประเทศจึงส่งผลต่อผลประโยชน์ของไทยโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นการค้า การลงทุน ห่วงโซ่อุปทาน เทคโนโลยี พลังงาน และความมั่นคงในภูมิภาค

 

แต่โจทย์สำคัญของไทยอาจไม่ใช่การตัดสินใจว่าจะเลือกอยู่กับมหาอำนาจฝ่ายใด หากเป็นการสร้างความสามารถในการกำหนดทิศทางนโยบายของตนเอง ท่ามกลางการแข่งขันที่อาจทวีความเข้มข้นขึ้น

 

ในเชิงภูมิรัฐศาสตร์ ไทยจำเป็นต้องรักษาความสัมพันธ์กับทุกฝ่ายโดยไม่ปล่อยให้การพึ่งพาประเทศใดประเทศหนึ่งกลายเป็นข้อจำกัดต่อการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์

 

ในเชิงเศรษฐกิจ ไทยต้องเพิ่มความสามารถในการแข่งขันและกระจายความเสี่ยงของห่วงโซ่อุปทาน โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีขั้นสูง พลังงาน และความมั่นคงทางเศรษฐกิจ

 

ขณะที่ในเชิงการทูต ไทยและอาเซียนควรมีบทบาทในการสนับสนุนระบบความมั่นคงที่เปิดพื้นที่ให้ประเทศขนาดกลางและขนาดเล็กมีส่วนร่วม ไม่ใช่ปล่อยให้มหาอำนาจเพียงไม่กี่ประเทศเป็นผู้กำหนดกติกาทั้งหมด

 

เพราะแม้ไทยจะไม่สามารถกำหนดทิศทางการแข่งขันระหว่างจีน สหรัฐฯ และรัสเซียได้โดยตรง แต่ก็ยังสามารถสร้างอำนาจต่อรองผ่านความร่วมมือระดับภูมิภาค การทูตพหุภาคี และการพัฒนาขีดความสามารถภายในประเทศ

 

บทเรียนจากสามก๊กจึงอาจไม่ใช่การเลือกว่าจะอยู่กับวุยก๊ก จ๊กก๊ก หรือง่อก๊ก แต่เป็นการเข้าใจว่า ดุลอำนาจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ และประเทศที่ต้องการรักษาความมีอิสระทางยุทธศาสตร์จำเป็นต้องรู้เท่าทันทั้งโอกาส ข้อจำกัด และอำนาจต่อรองของตนเอง

The post สี-ทรัมป์-ปูติน และความสัมพันธ์แบบ ‘สามก๊ก’ appeared first on THE STANDARD.

]]>
ฟุตบอลหญิงนัดพิเศษ ทีมตำรวจสหราชอาณาจักรพบทีมชาติไทย ปิดท้ายกิจกรรมส่งเสริมโอกาสสตรีและเด็กผู้หญิงในวงการฟุตบอลและตำรวจ https://thestandard.co/uk-police-thailand-women-football/ Sat, 21 Nov 2026 08:51:41 +0000 https://thestandard.co/?p=1281373 การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย

เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักร […]

The post ฟุตบอลหญิงนัดพิเศษ ทีมตำรวจสหราชอาณาจักรพบทีมชาติไทย ปิดท้ายกิจกรรมส่งเสริมโอกาสสตรีและเด็กผู้หญิงในวงการฟุตบอลและตำรวจ appeared first on THE STANDARD.

]]>
การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย

เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย ร่วมกับสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย จัดการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมฟุตบอลตำรวจหญิงสหราชอาณาจักร (GB Women Police) และทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยที่สนามแพท สเตเดียม (PAT Stadium) เพื่อเฉลิมฉลองทั้งการเติบโตของฟุตบอลหญิงและความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างสหราชอาณาจักรและไทย อีกทั้งมุ่งส่งเสริมโอกาสของสตรีและเด็กหญิงในวงการฟุตบอลและแวดวงผู้บังคับใช้กฎหมาย

ดูภาพข่าว 

ผลการแข่งขันเป็นฝ่ายทีมชาติไทยที่เอาชนะไปได้ด้วยสกอร์ 4-2 โดยที่ทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรเป็นฝ่ายออกนำไปก่อน 2-0 ก่อนที่ทีมชาติไทยจะตามตีเสมอ 2-2 ก่อนหมดครึ่งแรก จากนั้นทีม ‘ชบาแก้ว’ ที่อยู่ในระหว่างเตรียมทีมก่อนสู้ศึกฟุตบอลสี่เส้าที่ประเทศจีน พังประตูแซงนำในช่วงครึ่งหลัง และได้ประตูปิดท้ายจากจุดโทษก่อนชนะไปด้วยสกอร์ 4-2

 

นิโคลา พอลลิตต์ เอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย ได้เป็นประธานกล่าวก่อนการแข่งขัน โดยได้เน้นย้ำว่า ฟุตบอลแมตช์นี้เป็นการรวมตัวของสองทีมที่มีความหลงใหลในกีฬาฟุตบอลและมุ่งมั่นที่จะแสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความเป็นผู้นำของผู้หญิง นอกจากนี้ยังระบุว่า ฟุตบอลเกมนี้เป็นกิจกรรมปิดท้ายภารกิจตลอดสัปดาห์ที่ทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรได้เดินทางมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับตำรวจไทย รวมทั้งทำกิจกรรมร่วมกับเยาวชน รวมถึงการเปิดตัว ‘เครือข่ายตำรวจหญิง’ (Women’s Police Network) เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักรเพื่อส่งเสริมบทบาทและความก้าวหน้าของผู้หญิงในสายงานผู้บังคับใช้กฎหมาย พร้อมทิ้งท้ายว่ากีฬาฟุตบอลมีพลังในการเชื่อมโยงผู้คนทั้งสองประเทศเข้าด้วยกัน และหวังว่าความสัมพันธ์อันดีนี้จะนำไปสู่ความร่วมมือระหว่างสหราชอาณาจักรและไทยในการสร้างโอกาสให้แก่ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงต่อไปในอนาคต

 

สำหรับกิจกรรมต่างๆ ก่อนหน้าเกมฟุตบอลนัดนี้นั้น เริ่มจากวันที่ 16 พฤศจิกายน มีการจัดงานเลี้ยงและการเสวนาเกี่ยวกับฟุตบอล โดยมี โฮป พาวเวลล์ (Hope Powell CBE) อดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงอังกฤษ และโค้ชหนึ่ง หนึ่งฤทัย สระทองเวียน อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยเข้าร่วมการเสวนาครั้งนี้ ซึ่งได้รวบรวมบุคคลสำคัญจากวงการฟุตบอลอังกฤษและไทยเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการเติบโตของฟุตบอลหญิง ความสำคัญของการเป็นแบบอย่างสตรีและวิธีปูทางที่แข็งแกร่งขึ้น เพื่อช่วยให้เด็กหญิงรุ่นต่อไปประสบความสำเร็จในวงการฟุตบอล

 

ในด้านงานตำรวจ คณะผู้แทนทีมฟุตบอลตำรวจหญิงสหราชอาณาจักร นำโดยผู้บัญชาการตำรวจแห่งนอร์ทัมเบรีย (Northumbria) วาเนสซา จาร์ดีน (Vanessa Jardine) ได้จัดเวิร์กช็อปร่วมกับเจ้าหน้าที่สืบสวนหญิงและเจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักงานตำรวจแห่งชาติไทย เพื่อเปิดโอกาสในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ด้านความเป็นผู้นำของผู้หญิง และแบ่งปันแนวทางของสหราชอาณาจักรในการสรรหา พัฒนา และสนับสนุนผู้หญิงตลอดเส้นทางอาชีพตำรวจ

 

ส่วนงานเฉพาะกิจ “ผู้หญิงในวงการตำรวจ” ได้จัดขึ้นเพื่อเปิดตัวเครือข่ายตำรวจหญิง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหน้าที่หญิงในสำนักงานตำรวจแห่งชาติไทย และเป็นเวทีสำหรับการแลกเปลี่ยนประสบการณ์และการสนับสนุนระหว่างเพื่อนร่วมงาน เพิ่มการมองเห็นบทบาทของผู้หญิงในงานตำรวจ และส่งเสริมโอกาสด้านความเป็นผู้นำและการพัฒนาอาชีพ นอกจากนี้ยังสนับสนุนเป้าหมายของแผนปฏิบัติการแห่งชาติของไทยว่าด้วยสตรี สันติภาพ และความมั่นคง โดยส่งเสริมการมีส่วนร่วมและความเป็นผู้นำของผู้หญิงในงานบังคับใช้กฎหมาย

 

วาเนสซา จาร์ดีน ผู้บัญชาการตำรวจแห่งนอร์ทัมเบรียกล่าวระหว่างการเยือนครั้งนี้ว่า “การเยือนครั้งนี้ได้เน้นย้ำถึงผลกระทบที่ผู้หญิงสร้างขึ้นในฐานะผู้นำในวงการตำรวจและกีฬา รวมถึงคุณค่าของความร่วมมือระหว่างสหราชอาณาจักรและประเทศไทยในการสนับสนุนความก้าวหน้านี้ เราได้รับแรงบันดาลใจจากความมุ่งมั่นของพันธมิตรไทยในวงการตำรวจและกีฬาในการสนับสนุนผู้หญิงและเด็กหญิง เราออกจากประเทศไทยด้วยความเชื่อมโยงที่แข็งแกร่งขึ้น โอกาสใหม่ในการร่วมมือ และความตั้งใจร่วมกันที่จะสนับสนุนผู้นำหญิงรุ่นต่อไป”

 

ทางด้าน พลตำรวจเอก ธัชชัย ปิตะนีละบุตร รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ กล่าวว่า “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ได้ให้ความสำคัญกับการส่งเสริมศักยภาพและความเท่าเทียมของตำรวจหญิงมาโดยตลอด ดังเช่นที่ผมได้ริเริ่มโครงการนักเรียนนายร้อยตำรวจหญิง เพื่อเปิดโอกาสและสร้างรากฐานความเป็นผู้นำให้แก่ผู้หญิงในสายงานบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นรูปธรรม การเปิดตัวเครือข่ายตำรวจหญิงไทย ร่วมกับพันธมิตรจากสหราชอาณาจักรในครั้งนี้ จึงถือเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญที่จะช่วยต่อยอดองค์ความรู้ สร้างแรงบันดาลใจ และยกระดับบทบาทของตำรวจหญิงไทยให้ก้าวสู่ระดับสากลได้อย่างยั่งยืน”

 

การเยือนของทีมฟุตบอลตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มเซ็นทรัล (Central Group) ซึ่งมุ่งเน้นการเสริมสร้างศักยภาพให้กับผู้หญิงและเยาวชนให้เป็นที่กว้างขวางขึ้นและบังเกิดผล การเยือนของทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรครั้งนี้สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของสหราชอาณาจักรในการส่งเสริมโอกาสของสตรีและเด็กหญิง และเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนของสหราชอาณาจักรและประเทศไทยด้วย

 

 

การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 1การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 2การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 3การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 4การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 5การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 6การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 7การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 8การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 9การแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมตำรวจหญิงสหราชอาณาจักรและทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย 10

 

ภาพ: สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย

 

The post ฟุตบอลหญิงนัดพิเศษ ทีมตำรวจสหราชอาณาจักรพบทีมชาติไทย ปิดท้ายกิจกรรมส่งเสริมโอกาสสตรีและเด็กผู้หญิงในวงการฟุตบอลและตำรวจ appeared first on THE STANDARD.

]]>
ประชุมโลกร้อน COP31 ขยายเวลาเจรจาข้ามคืน หลังหาข้อตกลงร่วมกันไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น https://thestandard.co/cop31-climate-talks-overtime-deadlock/ Sat, 21 Nov 2026 05:12:10 +0000 https://thestandard.co/?p=1281328 บรรยากาศการประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศ COP31 ณ เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี

การประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติ (COP31) […]

The post ประชุมโลกร้อน COP31 ขยายเวลาเจรจาข้ามคืน หลังหาข้อตกลงร่วมกันไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น appeared first on THE STANDARD.

]]>
บรรยากาศการประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศ COP31 ณ เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี

การประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติ (COP31) ที่จัดขึ้น ณ เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี ต้องเผชิญกับภาวะชะงักงันจนต้อง ‘ขยายเวลาเจรจา’ (Overtime) ข้ามคืน หลังตัวแทนจากเกือบ 200 ประเทศไม่สามารถหาข้อตกลงร่วมกันได้ทันตามกำหนดเดิมเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (20 พฤศจิกายน) ท่ามกลางความขัดแย้งดุเดือดระหว่างกลุ่มประเทศที่ต้องการเลิกใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล กับกลุ่มประเทศผู้ผลิตน้ำมันยักษ์ใหญ่

 

 

ชนวนขัดแย้ง: ตัดคำว่า “ถ่านหิน น้ำมัน ก๊าซ” ออกจากข้อตกลง

 

ประเด็นร้อนแรงที่สุดเกิดขึ้นเมื่อร่างข้อตกลงฉบับปรับปรุงใหม่ ได้ตัดการพูดถึงเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซธรรมชาติ) ออกไปจนหมดเกลี้ยง หลังจากถูก ‘คัดค้านอย่างหนัก’ โดยซาอุดีอาระเบียและกลุ่มประเทศผู้ผลิตน้ำมัน

 

ขณะที่สหภาพยุโรป (EU) ออกมาแสดงความไม่พอใจอย่างรุนแรง พร้อมเตือนว่า การทำเช่นนี้กำลังจะเปลี่ยนเวทีแก้วิกฤตโลกร้อนให้กลายเป็น ‘การประชุมฟอสซิล’

 

ทางด้านปานามาและกลุ่มพันธมิตร ยื่นคำขาดเรียกร้องให้นำข้อความเรื่อง “การเปลี่ยนผ่านออกจากเชื้อเพลิงฟอสซิล” กลับเข้ามาในเอกสารทันที และขู่ว่าจะ วอล์กเอาต์ถอนตัวจากการเจรจา หากไม่มีการระบุถึงเรื่องนี้

 

‘เทคโนโลยีดักจับคาร์บอน’ ตัวช่วยกู้โลก จริงหรือ?

 

อีกหนึ่งจุดที่ถกเถียงกันคือ กลุ่มประเทศผู้ผลิตน้ำมันพยายามผลักดันให้บรรจุ เทคโนโลยีดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCUS) ลงในข้อตกลงสุดท้าย โดยอ้างว่าเทคโนโลยีนี้จะช่วยลดคาร์บอนได้

 

ทว่า กลุ่มประเทศผู้รักสิ่งแวดล้อมและผู้เชี่ยวชาญต่างออกมาประสานเสียงเตือนว่า เทคโนโลยีนี้เป็นเหมือน ‘ม้าโทรจัน’ และเป็นเพียงทางออกที่เปิดช่องให้บรรดาผู้ก่อมลพิษรายใหญ่ยังคงขุดเจาะและเผาผลาญเชื้อเพลิงฟอสซิลต่อไปได้เหมือนเดิม

 

กลุ่มประเทศแอฟริกาเดือด: “เราไม่ได้มาขอทาน” หลังงบช่วยชาติยากจนถูกหั่น

 

ความตึงเครียดยังลามไปถึงเรื่อง เงินทุนช่วยเหลือด้านสภาพภูมิอากาศ (Climate Finance) เมื่อร่างข้อตกลงฉบับใหม่ได้ ตัดเป้าหมายเงินช่วยเหลือ 1.2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่เดิมจะนำมาช่วยกลุ่มประเทศยากจนในการรับมือภัยพิบัติออกไป

 

เหตุการณ์นี้ทำให้รัฐมนตรีจากกลุ่มประเทศในทวีปแอฟริกาออกมาประท้วงอย่างหนัก โดยระบุชัดเจนว่า “พวกเราไม่ได้เดินทางมาเพื่อขอทาน” แต่มาทวงถามความรับผิดชอบและความเป็นธรรมจากกลุ่มประเทศร่ำรวยซึ่งเป็นต้นเหตุหลักของการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ขณะที่ฝั่ง EU ชี้แจงว่า ตนเองเป็นผู้สนับสนุนเงินทุนด้านสิ่งแวดล้อมรายใหญ่ที่สุดของโลกอยู่แล้ว

 

จับตาบทสรุป: เวที COP31 ที่อาจแย่ที่สุดในประวัติศาสตร์?

 

กลุ่มประชาสังคมและนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมต่างวิจารณ์การประชุมครั้งนี้อย่างเผ็ดร้อนว่า ขาดความมุ่งมั่นจริงใจ และอาจกลายเป็นหนึ่งใน “การประชุม COP ที่ล้มเหลวและแย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา”

 

นอกจากนี้ การประชุมยังขาดแรงขับเคลื่อนสำคัญจากการที่ สหรัฐอเมริกา ภายใต้รัฐบาลของโดนัลด์ ทรัมป์ ไม่ส่งตัวแทนเข้าร่วมเป็นปีที่สองติดต่อกัน ประกอบกับความสนใจของประชาคมโลกถูกเบี่ยงเบนไปด้วยภาวะสงครามและปัญหาค่าครองชีพ ทำให้ขณะนี้ทุกสายตายังคงเฝ้ารอว่า ร่างข้อตกลงฉบับสุดท้ายที่จะคลอดออกมาหลังการต่อเวลา จะสามารถกอบกู้วิกฤตศรัทธาของเวทีโลกร้อนครั้งนี้ได้หรือไม่

 

ภาพ: Murad Sezer / Reuters

 

อ้างอิง:

The post ประชุมโลกร้อน COP31 ขยายเวลาเจรจาข้ามคืน หลังหาข้อตกลงร่วมกันไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น appeared first on THE STANDARD.

]]>
‘ฟิโอนา’ ฮิปโปชื่อดังในสหรัฐฯ ตาย หลังกลืนหมวกนักท่องเที่ยว เรารู้อะไรแล้วบ้าง https://thestandard.co/fiona-hippo-cincinnati-zoo-dies/ Sat, 21 Nov 2026 04:56:33 +0000 https://thestandard.co/?p=1281319 ฟิโอนา ฮิปโปโปเตมัสดาวเด่นแห่งสวนสัตว์ซินซินเนติ

สวนสัตว์ซินซินเนติ ในรัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา แถลงยืนยันก […]

The post ‘ฟิโอนา’ ฮิปโปชื่อดังในสหรัฐฯ ตาย หลังกลืนหมวกนักท่องเที่ยว เรารู้อะไรแล้วบ้าง appeared first on THE STANDARD.

]]>
ฟิโอนา ฮิปโปโปเตมัสดาวเด่นแห่งสวนสัตว์ซินซินเนติ

สวนสัตว์ซินซินเนติ ในรัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา แถลงยืนยันการสูญเสียครั้งใหญ่ หลัง ‘ฟิโอนา’ (Fiona) ฮิปโปโปเตมัสดาวเด่นระดับโลก อายุ 9 ปี ได้ตายลงเมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา (19 พฤศจิกายน) จากภาวะแทรกซ้อนรุนแรง หลังกลืนหมวกไหมพรมของนักท่องเที่ยวเข้าไปในระบบทางเดินอาหาร โดยผลการตรวจชันสูตรทางสัตวแพทย์ระบุชัดเจนว่า ตำแหน่งที่หมวกติดอยู่นั้นลึกเกินกว่าจะผ่าตัดหรือส่องกล้องช่วยชีวิตได้

 

 

เรารู้อะไรแล้วบ้าง เกี่ยวกับการเสียชีวิตของ ‘ฟิโอนา’

 

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อเกือบ 2 สัปดาห์ก่อน เมื่อนักท่องเที่ยวคนหนึ่งโยนหมวกไหมพรมขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่หมวกจะไปกระทบกับพัดลมเพดานและกระเด็นลอดผ่านช่องเปิดขนาดเล็กเหนือกระจกชมสัตว์ ตกลงไปในคอกของฟิโอนา ซึ่ง มิเชล เคอร์ลีย์ โฆษกของสวนสัตว์ ระบุว่าเป็นอุบัติเหตุที่แทบไม่มีโอกาสเกิดขึ้นซ้ำ

 

ในช่วงแรก ฟิโอนาไม่แสดงอาการผิดปกติใดๆ แต่ในอีกสองสามวันต่อมา ความอยากอาหารเริ่มลดลง ทีมสัตวแพทย์และผู้ดูแลจึงได้ระดมกำลังดูแลตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งการให้น้ำ ขนม การกระตุ้นให้กินอาหารเพื่อช่วยดันหมวกผ่านระบบทางเดินอาหาร รวมถึงยืมแผ่นสั่นสะเทือน (Vibration Plate) จากฟาร์มม้ามาให้ฟิโอนายืนวันละหลายครั้ง โดยหวังว่า แรงสั่นจะช่วยขับเคลื่อนหมวกออกมาได้

 

ในการประเมินอาการก่อนหน้านี้ ทีมสัตวแพทย์ได้วางยาสลบฟิโอนา 2 ครั้ง และทำการตรวจอัลตราซาวด์พบการกระจุกตัวของลำไส้ ตลอดจนใช้กล้องส่องตรวจลำไส้ความยาว 9 ฟุต (2.7 เมตร) แต่ก็ไม่สามารถตรวจพบหมวกดังกล่าวได้

 

ต่อมา ผลการตรวจชันสูตร (Necropsy) ได้ยืนยันว่า หมวกไหมพรมเข้าไปติดค้างอยู่บริเวณกึ่งกลางของลำไส้เล็ก โดยอยู่ลึกถัดจากกระเพาะอาหารส่วนสุดท้ายไปถึง 25 ฟุต (ประมาณ 7.6 เมตร) และอยู่ห่างจากปลายลำไส้ใหญ่ถึง 50 ฟุต (ประมาณ 15.2 เมตร)

 

ดร. ไมค์ เวนนิงเกอร์ ผู้อำนวยการฝ่ายสุขภาพสัตว์ของสวนสัตว์ซินซินเนติ ระบุว่า การส่องกล้องตรวจทางเดินอาหารทั้งส่วนบนและส่วนล่าง ไม่สามารถเข้าถึงตำแหน่งดังกล่าวได้ อีกทั้ง โครงสร้างทางกายวิภาคของฮิปโปโตเต็มวัยที่มีน้ำหนักถึง 2,400 ปอนด์ (ราว 1,088 กิโลกรัม) ร่วมกับตำแหน่งที่หมวกติดอยู่ ทำให้ การผ่าตัดผ่านกล้อง (Laparoscopic Removal) เป็นสิ่งที่ ‘เป็นไปไม่ได้’

 

ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตวแพทย์กล่าวเสริมว่า ฮิปโปเป็นสัตว์ที่มีระบบกระเพาะหลายส่วน ทางเดินอาหารยาวมาก ผิวหนังหนา วางยาสลบได้ยากยิ่ง และไม่สามารถใช้เครื่องมือเอกซเรย์หรือสร้างภาพทางการแพทย์ตรวจหาตำแหน่งได้เหมือนสัตว์ทั่วไป

 

ดร. เวนนิงเกอร์ ยืนยันว่า ไม่มีทางเลือกการรักษาอื่นใดนอกจากประคับประคองอาการ และผลชันสูตรก็ยืนยันว่า ต่อให้ดูแลประคับประคองมากเพียงใดก็ไม่สามารถช่วยชีวิตฟิโอนาไว้ได้

 

ร่วมอาลัย ฟิโอนา: สัญลักษณ์แห่งความหวังและพลังใจ

 

การจากไปของฟิโอนาสร้างความสะเทือนใจให้แก่ผู้คนทั่วโลก โดยฟิโอนากลายเป็นขวัญใจระดับโลกตั้งแต่ปี 2017 หลังรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์จากการคลอดก่อนกำหนดถึง 6 สัปดาห์ ด้วยน้ำหนักตัวแรกเกิดเพียง 29 ปอนด์ (13.2 กิโลกรัม) ซึ่งน้อยที่สุดเท่าที่เคยบันทึกไว้ในสายพันธุ์นี้ จนกลายเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง พลังใจ และสร้างรอยยิ้มให้กับผู้คนมากมายมายาวนานเกือบทศวรรษ

 

ด้าน เจ.ดี. แวนซ์ รองประธานาธิบดีสหรัฐฯ และภริยา ได้ร่วมแสดงความเสียใจ ขณะที่วุฒิสภาสหรัฐฯ ได้ลงมติรับรองข้อมติพิเศษ เพื่อเป็นเกียรติแก่ฟิโอนา โดยมีแฟนคลับและประชาชนจำนวนไม่น้อยต่างเดินทางมาร่วมวางดอกไม้และข้อความไว้อาลัย ณ รูปปั้นฮิปโปด้านหน้าสวนสัตว์อย่างต่อเนื่อง โดยที่ สะพาน สนามกีฬา และอาคารสำคัญหลายแห่งในเมืองต่างร่วมใจกันเปิดไฟประดับสีม่วง เพื่อรำลึกถึงการจากไปของฟิโอนา

 

แม้การสูญเสียฟิโอนาอย่างกะทันหันจะสร้างความโศกเศร้าอย่างมาก แต่ปาฏิหาริย์และพลังใจที่ฟิโอนาเคยมอบให้ผู้คนนับล้านมาตลอด 9 ปี จะยังคงเป็นความทรงจำที่งดงามและไม่มีวันเลือนหายไปจากใจของแฟนคลับทั่วโลก

 

แฟ้มภาพ: Liz Dufour / USA TODAY NETWORK via Reuters

 

อ้างอิง:

The post ‘ฟิโอนา’ ฮิปโปชื่อดังในสหรัฐฯ ตาย หลังกลืนหมวกนักท่องเที่ยว เรารู้อะไรแล้วบ้าง appeared first on THE STANDARD.

]]>
เปิดเนื้อหาการประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์ ทรัมป์-สี-ปูติน กับคำมั่น ‘รักษาเสถียรภาพโลก’ https://thestandard.co/trump-xi-putin-historic-trilateral-meeting-2/ Thu, 19 Nov 2026 13:00:14 +0000 https://thestandard.co/?p=1280997 โดนัลด์ ทรัมป์ สี จิ้นผิง และวลาดิเมียร์ ปูติน ในการประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ พร้อมด้วยประธานาธิ […]

The post เปิดเนื้อหาการประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์ ทรัมป์-สี-ปูติน กับคำมั่น ‘รักษาเสถียรภาพโลก’ appeared first on THE STANDARD.

]]>
โดนัลด์ ทรัมป์ สี จิ้นผิง และวลาดิเมียร์ ปูติน ในการประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ พร้อมด้วยประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ของจีน และประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูติน ของรัสเซีย ร่วมการประชุมไตรภาคี นอกรอบการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น ในวันนี้ (19 พฤศจิกายน) โดยใช้เวลาในการหารือนานกว่า 1.30 ชั่วโมง

 

 

การประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์ของผู้นำทั้ง 3 ชาติมหาอำนาจนี้ เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ท่ามกลางสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและผันผวน โดยทั้งสามผู้นำได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับสถานการณ์ระหว่างประเทศในปัจจุบัน พร้อมทั้งให้คำมั่นที่จะรักษาเสถียรภาพเชิงยุทธศาสตร์และความมั่นคงระหว่างประเทศไว้

 

และนี่คือรายละเอียดการประชุมครั้งสำคัญที่เกิดขึ้นท่ามกลางการจับตามองจากทั่วโลก

 

สามผู้นำคุยอะไรกันบ้าง?

 

การหารือเป็นไปอย่างราบรื่น โดยสถานีโทรทัศน์ CCTV ของจีนรายงานว่า ทั้งสามผู้นำทั้งสามได้แลกเปลี่ยนมุมมองกันในประเด็น “วิกฤตการณ์ในยูเครน การป้องกันการแพร่ขยายของอาวุธนิวเคลียร์ สถานการณ์ในตะวันออกกลาง และสถานการณ์บนคาบสมุทรเกาหลี”

 

สีจิ้นผิง ในฐานะเจ้าภาพเป็นผู้กล่าวเปิดการประชุม โดยสื่อทางการจีนรายงานถ้อยแถลงบางส่วน ซึ่งสีกล่าวอย่างหนักแน่นและตรงไปตรงมาว่า “ทั้งสามประเทศควรทำงานร่วมกันเพื่อรับมือกับความท้าทายระดับโลก”

 

“ประวัติศาสตร์สอนเราว่า เมื่อมหาอำนาจอยู่ร่วมกันอย่างสมานฉันท์ โลกย่อมสงบสุข แต่หากมหาอำนาจขัดแย้งกัน โลกย่อมตกอยู่ในความวุ่นวาย”

 

เขาระบุว่า การปฏิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์ระหว่างประเทศมหาอำนาจนั้นไม่ใช่ทางเลือก แต่เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องเกิดขึ้น

 

“จีน รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา ควรเป็นแบบอย่างที่ดี โดยร่วมมือกันรับมือกับความท้าทายระดับโลก ร่วมกันปกป้องสันติภาพและเสถียรภาพของโลก และสร้างคุณประโยชน์ที่มากขึ้นให้แก่ความก้าวหน้าของมนุษยชาติ” เขากล่าว

 

ขณะที่ทรัมป์ กล่าวว่า “เรากำลังสร้างประวัติศาสตร์” และเวทีนี้จะเป็นการหารือเกี่ยวกับ “ปัญหาทุกอย่างที่กำลังเป็นประเด็นถกเถียงกันอยู่ทั่วโลก”

 

“ผมรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่การเดินทางครั้งนี้เปิดโอกาสให้เราได้จัดการประชุมสามฝ่ายเป็นครั้งแรกระหว่างผู้นำสหรัฐอเมริกา รัสเซีย และจีน ดังนั้น ในแง่นี้ รวมถึงในอีกหลายๆ ด้าน ผมคิดว่าเรากำลังสร้างประวัติศาสตร์กันจริงๆ ครับ”

 

ด้านปูตินกล่าวกับสีและทรัมป์ (ผ่านล่าม) ว่า “ประเทศของเราทั้งสามมีความรับผิดชอบร่วมกันในการรักษาไว้ซึ่งสันติภาพและความมั่นคง” ซึ่งหมายถึงการแก้ไขความขัดแย้งต่างๆ รวมถึงสงครามในยูเครน

 

ประธานาธิบดีรัสเซียกล่าวว่า “เราควรหารือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทั้งในระดับโลกและระดับภูมิภาค รวมถึงเรื่องความมั่นคงทางพลังงาน” พร้อมทั้งกล่าวเสริมว่า “สหรัฐฯ สามารถมีส่วนช่วยเสริมสร้างเสถียรภาพของโลกได้ หากร่วมมือกันอย่างสร้างสรรค์”

 

หนุนควบคุมอาวุธนิวเคลียร์

 

หนึ่งในประเด็นสำคัญที่ถูกหยิบยกขึ้นหารืองรวมถึงเรื่องอาวุธนิวเคลียร์ ซึ่งทั้งรัสเซีย สหรัฐฯ และจีน ต่างเป็นมหาอำนาจนิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก

 

ทรัมป์ชี้ว่า สหรัฐฯ จีน และรัสเซีย อยู่ใน ‘สถานะพิเศษ’ ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการหารือเรื่องอาวุธนิวเคลียร์ โดยการประชุมไตรภาคีครั้งนี้ ยังเป็นโอกาสสำคัญในการกำหนดกฎเกณฑ์เพื่อควบคุมอาวุธนิวเคลียร์ และเหมาะสมอย่างยิ่งที่ทั้งสามประเทศจะหารือกันเรื่องการลดคลังอาวุธนิวเคลียร์ของตน พร้อมทั้งย้ำว่า “ไม่มีสันติภาพใดเกิดขึ้นจากการปฏิเสธโอกาส”

 

ขณะที่สี กล่าวต่อปูตินและทรัมป์ว่า “อาวุธนิวเคลียร์ควรถูกห้ามและทำลายทิ้งให้หมดสิ้น”

 

Xinhua รายงานคำกล่าวของว่าสี ในระหว่างการประชุมว่า “อาวุธนิวเคลียร์เปรียบเสมือน ‘ดาบแห่งดาโมค’ (Sword of Damocles) ที่แขวนอยู่เหนือมนุษยชาติ จึงควรมีการห้ามและกำจัดทิ้งอย่างเบ็ดเสร็จ โดยมีเป้าหมายสูงสุดคือการสร้างโลกที่ปราศจากอาวุธนิวเคลียร์”

 

สี ยังกล่าวด้วยว่า สงครามนิวเคลียร์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครชนะและไม่ควรเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด พร้อมเสริมว่า “ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น”

 

ทรัมป์แนะ สหรัฐฯ จีน รัสเซีย แบนศาลอาญาระหว่างประเทศ

 

ระหว่างการกล่าวถ้อยแถลงในช่วงเริ่มต้นของการประชุม ทรัมป์ยังได้เสนอแนะว่าสหรัฐฯ รัสเซีย และจีน ควรผนึกกำลังกันเพื่อต่อต้านศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court หรือ ICC)

 

“ในอีกประเด็นหนึ่งที่เราอาจร่วมมือกันได้ ผมจะเสนอแนวทางในการปกป้องอธิปไตยของชาติเราจากองค์กรระดับโลกที่มีพฤติกรรมนอกลู่นอกทาง อย่างเช่นศาลอาญาระหว่างประเทศ” ทรัมป์กล่าวกับสี และปูติน

 

เขาระบุว่าศาลแห่งนี้ “ควบคุมไม่ได้แล้ว” และเชื่อว่าทุกคนคงเห็นตรงกันว่า ศาลอาญาระหว่างประเทศได้เบี่ยงเบนออกไปไกลเกินกว่าขอบเขตอำนาจหน้าที่ของตนเองอย่างแท้จริง

 

โดยเมื่อเดือนที่แล้ว รัฐบาลของทรัมป์ได้ประกาศใช้มาตรการคว่ำบาตรต่อ ICC โดยตัวเขาเองแสดงท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อศาลแห่งนี้มาโดยตลอด ซึ่ง ICC จัดตั้งขึ้นในปี 2002 เพื่อดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดในคดีอาชญากรรมสงคราม อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

 

ขณะที่ในปี 2023 ผู้พิพากษาของ ICC ได้ออกหมายจับปูติน โดยกล่าวหาว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมสงครามจากการบังคับโยกย้ายเด็กหลายร้อยคนออกจากยูเครนโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งทางรัสเซียได้ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้

 

รัฐบาลวอชิงตันได้วิพากษ์วิจารณ์ศาลแห่งนี้อย่างรุนแรง จากกรณีการออกหมายจับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของอิสราเอล รวมถึงนายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮู อีกทั้งยังมีการสอบสวนการกระทำของทหารสหรัฐฯ ในอัฟกานิสถาน ซึ่งทาง ICC ระบุว่าได้ “ลดลำดับความสำคัญ” ของกรณีดังกล่าวลงแล้ว

 

โดยทั้งสหรัฐฯ จีน และรัสเซีย ต่างไม่ได้เป็นสมาชิกของ ICC และไม่ยอมรับอำนาจของศาลแห่งนี้

 

แถลงการณ์ร่วมมุ่งรักษาเสถียรภาพโลก

 

ภายหลังการประชุม ทั้งสามผู้นำได้ออกแถลงการณ์ร่วมโดยให้คำมั่นที่จะรักษาเสถียรภาพเชิงยุทธศาสตร์และความมั่นคงระหว่างประเทศไว้ พร้อมทั้งระบุถึงการแก้ปัญหาในหลายประเด็นระดับโลก ได้แก่

 

  1. ในฐานะสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ จีน รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา ได้ให้คำมั่นที่จะปฏิรูปองค์การสหประชาชาติ เพื่อให้สามารถรับมือกับความท้าทายระดับโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น และสอดคล้องกับภารกิจพื้นฐานขององค์การในการธำรงไว้ซึ่งสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ
  2. ทั้งสามประเทศมีแผนที่จะเพิ่มกำลังการผลิตและการจัดหาปิโตรเลียมสำเร็จรูปเพื่อประโยชน์ของนานาประเทศ พร้อมทั้งย้ำถึงความสำคัญของการไหลเวียนด้านพลังงานที่มีเสถียรภาพ
  3. ผู้นำทั้งสามท่านตระหนักว่าหลักการเรื่องความยินยอมของรัฐและการเคารพในเอกสิทธิ์คุ้มกันของเจ้าหน้าที่รัฐนั้นมีความสำคัญยิ่งยวด โดยเห็นพ้องกันว่าศาลอาญาระหว่างประเทศและองค์กรอื่น ๆ ในลักษณะเดียวกัน จะต้องไม่ใช้อำนาจศาลในทางที่มิชอบ
  4. ผู้นำทั้งสามท่านยืนยันอีกครั้งว่า สงครามนิวเคลียร์เป็นสงครามที่ไม่มีผู้ชนะและไม่ควรเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด ทั้งสามประเทศจะดำเนินการหารือร่วมกันในประเด็นการลดความเสี่ยงด้านนิวเคลียร์และการป้องกันการแพร่ขยายของอาวุธนิวเคลียร์

 

ทั้งนี้ ภายหลังการประชุมไตรภาคี ปูตินได้ให้ความเห็นว่า การหารือของทั้งสามฝ่ายเป็นไปอย่าง ‘เปิดกว้าง และ ‘มีประโยชน์อย่างยิ่ง’ และเรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็น “หน้าใหม่ของประวัติศาสตร์การทูต”

 

ขณะที่ทรัมป์ ให้สัมภาษณ์ Fox News โดยตอบคำถามเกี่ยวกับสิ่งที่เขาคาดหวังที่จะบรรลุผลสำเร็จในการประชุมไตรภาคีครั้งนี้ ซึ่งทรัมป์ชี้ว่า “เขาได้รับชัยชนะแบบเดียวกับที่เขาได้รับในจีน”

 

ภาพ: Sputnik/Sergei Bobylyov/Pool via REUTERS

 

อ้างอิง:

The post เปิดเนื้อหาการประชุมไตรภาคีครั้งประวัติศาสตร์ ทรัมป์-สี-ปูติน กับคำมั่น ‘รักษาเสถียรภาพโลก’ appeared first on THE STANDARD.

]]>
ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ศาลโลกตัดสินเมียนมา ‘ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์’ โรฮิงญา https://thestandard.co/icj-rules-myanmar-rohingya-genocide/ Thu, 19 Nov 2026 12:15:34 +0000 https://thestandard.co/?p=1280983 ภาพชาวโรฮิงญาอพยพหลบหนีความรุนแรงจากเมียนมาข้ามพรมแดนเข้าสู่บังกลาเทศ

วันนี้ (19 พฤศจิกายน) ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (Interna […]

The post ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ศาลโลกตัดสินเมียนมา ‘ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์’ โรฮิงญา appeared first on THE STANDARD.

]]>
ภาพชาวโรฮิงญาอพยพหลบหนีความรุนแรงจากเมียนมาข้ามพรมแดนเข้าสู่บังกลาเทศ

วันนี้ (19 พฤศจิกายน) ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (International Court of Justice: ICJ) มีคำพิพากษาด้วยคะแนนเสียง 9 ต่อ 6 ว่า เมียนมากระทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวโรฮิงญาระหว่างปฏิบัติการทางทหารในรัฐยะไข่เมื่อปี 2017 นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ 80 ปีของ ICJ ที่มีคำตัดสินให้รัฐรับผิดชอบต่อการกระทำฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

 

อิวาซาวะ ยูจิ (Iwasawa Yuji) ประธานศาล ICJ ใช้เวลาเกือบ 3 ชั่วโมงในการอ่านคำพิพากษา โดยระบุว่า ความรุนแรงและลักษณะของการกระทำอันโหดร้ายที่กองกำลังความมั่นคงเมียนมากระทำต่อชาวโรฮิงญาเกินกว่าจะอธิบายได้ว่าเป็นเพียงปฏิบัติการลงโทษประชาชน แต่สะท้อนถึงเจตนาที่จะทำลายประชากรกลุ่มนี้เป็นจำนวนมาก

 

“ศาลเห็นว่า ข้อสรุปที่สมเหตุสมผลเพียงประการเดียวในการอธิบายการกระทำของเมียนมา คือการมีเจตนาที่จะทำลายประชากรส่วนสำคัญของกลุ่มที่ได้รับความคุ้มครองตามอนุสัญญา ซึ่งก็คือชาวโรฮิงญาในพื้นที่ตอนเหนือของรัฐยะไข่” อิวาซาวะกล่าว

 

น่าสนใจว่า ศาลให้ความสำคัญกับหลักฐานการใช้ความรุนแรงทางเพศอย่างแพร่หลาย การใช้ความรุนแรงอย่างโหดร้ายต่อเด็ก ตลอดจนการที่กองกำลังความมั่นคงเมียนมาโจมตีชาวโรฮิงญาระหว่างหลบหนีข้ามพรมแดนเข้าสู่บังกลาเทศ โดยอิวาซาวะระบุว่า หลักฐานแสดงให้เห็นว่า กองกำลังเมียนมาสังหารชาวโรฮิงญาไปประมาณ 10,000 คน

 

นอกจากนี้ ศาลยังพิจารณาหลักฐานเกี่ยวกับการบังคับใช้มาตรการควบคุมการเกิดกับชาวโรฮิงญา ซึ่งเป็นหนึ่งในพฤติการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการพิสูจน์เจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยศาลเห็นว่า การกระทำของกองกำลังเมียนมาในหลายกรณีสะท้อนถึงเจตนาที่จะทำลายชาวโรฮิงญาในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์

 

ศาลยังปฏิเสธข้อแก้ต่างของเมียนมาที่อ้างว่า ปฏิบัติการทางทหารดังกล่าวเป็นมาตรการต่อต้านการก่อการร้ายที่ชอบด้วยกฎหมาย เพื่อตอบโต้การโจมตีสถานีตำรวจของกองกำลังปลดปล่อยชาวโรฮิงญาแห่งอาระกัน (Arakan Rohingya Salvation Army: ARSA) โดยชี้ว่า กองทัพเมียนมาไม่ได้แยกแยะระหว่างสมาชิกกลุ่มติดอาวุธกับพลเรือน

 

ขณะเดียวกัน ศาลยังวินิจฉัยว่า เมียนมาควรตระหนักถึงความเสี่ยงที่จะเกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เมื่อมีกลุ่มพลเรือนติดอาวุธเข้าร่วมปฏิบัติการทางทหารดังกล่าว จึงถือว่าเมียนมาละเมิดพันธกรณีในการป้องกันการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศด้วย

 

คดีนี้เริ่มต้นขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 2019 เมื่อแกมเบียยื่นฟ้องเมียนมาต่อศาล ICJ โดยกล่าวหาว่าละเมิดอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและการลงโทษอาชญากรรมฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ค.ศ. 1948 หลังจากปฏิบัติการปราบปรามของกองทัพเมียนมาในปี 2017 ทำให้ชาวโรฮิงญามากกว่า 730,000 คนต้องหลบหนีไปยังบังกลาเทศ ท่ามกลางรายงานการสังหารหมู่ การข่มขืน และการเผาทำลายหมู่บ้าน

 

ในการยื่นฟ้องครั้งนั้น แกมเบียขอให้ศาลวินิจฉัยว่า เมียนมาละเมิดอนุสัญญาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ พร้อมเรียกร้องให้เมียนมายุติการกระทำที่ผิดกฎหมายต่อชาวโรฮิงญา และดำเนินการให้ผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้รับการลงโทษ

 

อนึ่ง คำพิพากษาครั้งนี้ยังอาจส่งผลต่อการพิจารณาคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อื่นๆ ในศาล ICJ เนื่องจากเป็นการวางบรรทัดฐานสำคัญเกี่ยวกับการใช้หลักฐานและการพิสูจน์เจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ โดยเฉพาะการพิสูจน์เจตนาที่จะทำลายกลุ่มประชากรทั้งหมดหรือบางส่วน ซึ่งถือเป็นองค์ประกอบที่พิสูจน์ได้ยากที่สุดประการหนึ่งของคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

 

อย่างไรก็ตาม แม้คำพิพากษาของ ICJ จะมีผลผูกพันทางกฎหมายต่อรัฐคู่กรณีและไม่สามารถอุทธรณ์ได้ แต่ศาลไม่มีอำนาจบังคับให้รัฐปฏิบัติตามคำพิพากษาโดยตรง ทำให้การดำเนินการเพื่อให้เมียนมารับผิดชอบและการเยียวยาผู้เสียหายยังเป็นประเด็นที่ต้องติดตามต่อไป

 

ภาพ: Mohammad Ponir Hossain / Reuters

 

อ้างอิง:

The post ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ศาลโลกตัดสินเมียนมา ‘ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์’ โรฮิงญา appeared first on THE STANDARD.

]]>
สีจิ้นผิงประกาศหนุนแนวคิด ‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ บนเวที APEC 2026 รับมือความท้าทายโลก https://thestandard.co/xi-jinping-asia-pacific-community-apec/ Thu, 19 Nov 2026 07:51:58 +0000 https://thestandard.co/?p=1280787 สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีจีน กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค

วันนี้ (19 พฤศจิกายน) สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีจีน กล่าวสุ […]

The post สีจิ้นผิงประกาศหนุนแนวคิด ‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ บนเวที APEC 2026 รับมือความท้าทายโลก appeared first on THE STANDARD.

]]>
สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีจีน กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค

วันนี้ (19 พฤศจิกายน) สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีจีน กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 33 (33rd APEC Economic Leaders’ Meeting) ณ เมืองเซินเจิ้น ภายใต้หัวข้อ ‘Building an Asia-Pacific Community and Writing a New Chapter of the Asia-Pacific Miracle’ พร้อมประกาศวิสัยทัศน์ ‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ (Asia-Pacific Community) เพื่อขับเคลื่อนภูมิภาค ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของโลกและวิทยาการทางเทคโนโลยี

 

‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ คืออะไร มีลักษณะอย่างไร

 

ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิกคือ วิสัยทัศน์ความร่วมมือของสมาชิก APEC ในการรวมพลังกันเผชิญหน้ากับความท้าทายระดับโลกและขับเคลื่อนการเติบโตของภูมิภาค โดยสีระบุว่า สมาชิก APEC เปรียบเสมือนผู้โดยสารบนเรือลำเดียวกัน และจำเป็นต้องร่วมกันสร้างประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก ผ่าน 4 ด้านสำคัญ ได้แก่

 

  • ความสมานฉันท์และการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน (Solidarity and mutual assistance): เพื่อก้าวข้ามอุปสรรคและความท้าทายร่วมกัน พร้อมขยายผลประโยชน์ร่วมของภูมิภาค
  • การเปิดกว้างและการบูรณาการ (Openness and Integration): ยึดมั่นในระบบภูมิภาคนิยมแบบเปิด ผลักดันการค้าและการลงทุนที่เสรี ขจัดอุปสรรคต่อการหมุนเวียนของปัจจัยทางเศรษฐกิจ และปฏิเสธการแบ่งแยกหรือกีดกัน
  • ความมุ่งมั่นริเริ่มและนวัตกรรม (Enterprise and Innovation): สนับสนุนการแลกเปลี่ยนทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สร้างบรรยากาศความร่วมมือที่เป็นธรรม ไม่เลือกปฏิบัติ และใช้นวัตกรรมขับเคลื่อนการปฏิรูปเชิงโครงสร้าง
  • การพัฒนาที่ครอบคลุม (Inclusive Development): คำนึงถึงความหลากหลายและความต้องการในการพัฒนาของทุกฝ่าย เพื่อให้ผลประโยชน์จากการพัฒนากระจายสู่ประชาชนทุกคนอย่างแท้จริง

 

สีจิ้นผิงยังได้เสนอให้สมาชิก APEC ร่วมกันสร้าง ‘เสาหลัก 4 ด้าน’ เพื่อวางรากฐานของภูมิภาค ได้แก่

 

  • เสาหลักด้านเศรษฐกิจและการค้า: เดินหน้าผลักดัน ‘เขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิก’ (FTAAP) ให้มีความคืบหน้าอย่างมั่นคงและมีมาตรฐานสูง ปรับประสานความตกลงทางการค้า และส่งเสริมการอำนวยความสะดวกทางการค้าด้วยระบบดิจิทัล
  • เสาหลักด้านการเชื่อมโยง: ต่อยอดกรอบความเชื่อมโยงของเอเปค (APEC Connectivity Blueprint) ทั้งโครงข่ายคมนาคม ระบบศุลกากรอัจฉริยะ การเชื่อมโยงระบบชำระเงินข้ามพรมแดน ตลอดจนการอำนวยความสะดวกในการเดินทางของภาคธุรกิจและการท่องเที่ยว
  • เสาหลักด้านนวัตกรรม: มุ่งเน้นการเติบโตผ่านเศรษฐกิจดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ (AI) พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ส่งเสริมการไหลเวียนของข้อมูลข้ามพรมแดนอย่างปลอดภัย และปรับปรุงอุตสาหกรรมด้วยนวัตกรรม
  • เสาหลักด้านการพัฒนา: เสริมความมั่นคงทางอาหารและพลังงาน ขยายความร่วมมือสีเขียวและคาร์บอนต่ำ การปราบปรามการทุจริตข้ามพรมแดน พร้อมลงทุนในมนุษย์ผ่านโครงการรองรับสังคมสูงวัย การพัฒนาทักษะอาชีพ และการส่งเสริมบทบาททางเศรษฐกิจของสตรีและเยาวชน

 

ในโอกาสนี้ ผู้นำจีนยังได้ประกาศสนับสนุนงบประมาณจำนวน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานเชิงปฏิบัติของ APEC พร้อมทั้งประกาศจัดตั้ง ‘ศูนย์ศึกษาประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ (Center for Asia-Pacific Community Studies) ขึ้นในเมืองเซินเจิ้น เพื่อทำหน้าที่วิจัยเชิงนโยบาย

 

นอกจากนี้ ยังมีแผนจัดตั้งสถาบันความร่วมมือเฉพาะด้าน ทั้งในมิติเทคโนโลยีดิจิทัล การถ่ายโอนข้อมูลข้ามพรมแดน พลังงานสะอาด และการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) เพื่อขับเคลื่อนการเติบโตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรมในภูมิภาค

 

สียังเน้นย้ำว่า ความสำเร็จตลอด 3 ทศวรรษที่ผ่านมาของ APEC เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงพลังของความร่วมมือในภูมิภาค และการเดินหน้าสร้าง ‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ ร่วมกันในครั้งนี้ จะเป็นหมุดหมายสำคัญในการร่วมกันเขียนบทใหม่ของ ‘ปาฏิหาริย์แห่งเอเชีย-แปซิฟิก’ (Asia-Pacific Miracle) เพื่อสร้างการเติบโตที่มั่นคง ยั่งยืน และเป็นประโยชน์ต่อประชาชนทุกคนในภูมิภาคต่อไป

 

ภาพ: Ng Han Guan / Pool via Reuters

 

อ้างอิง:

The post สีจิ้นผิงประกาศหนุนแนวคิด ‘ประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก’ บนเวที APEC 2026 รับมือความท้าทายโลก appeared first on THE STANDARD.

]]>
เปิดฉากประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ที่เซินเจิ้น สีจิ้นผิง หนุนเป้าหมายการค้าเสรี ความร่วมมือเปิดกว้างแต่ไม่กีดกัน https://thestandard.co/xi-jinping-apec-summit-shenzhen/ Thu, 19 Nov 2026 06:29:49 +0000 https://thestandard.co/?p=1280717 การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ณ เมือ […]

The post เปิดฉากประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ที่เซินเจิ้น สีจิ้นผิง หนุนเป้าหมายการค้าเสรี ความร่วมมือเปิดกว้างแต่ไม่กีดกัน appeared first on THE STANDARD.

]]>
การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ณ เมืองเซินเจิ้น ของจีน เปิดฉากขึ้นในวันนี้ โดยมีผู้นำสมาชิก APEC ทั้ง 21 เขตเศรษฐกิจ เข้าร่วมการประชุม รวมถึงประธานาธิบดีสีจิ้นผิง ของจีน ในฐานะเจ้าภาพ ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ และอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดูภาพข่าว 

สีจิ้นผิงกล่าวสุนทรพจน์ต่อที่ประชุม โดยสนับสนุนเป้าหมายต่างๆ รวมถึงการค้าเสรี ความหลากหลายทางเศรษฐกิจ และธรรมาภิบาลด้านข้อมูล

 

และเรียกร้องให้ประเทศต่างๆ ขยายความร่วมมือด้านการพัฒนาสีเขียวและโครงการริเริ่มเพื่อลดการแพร่กระจายก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ตลอดจนสนับสนุนให้มีการประสานความร่วมมือเพื่อพัฒนาทรัพยากร สิ่งแวดล้อม และประชากรในกลุ่ม APEC

 

“จีนมีรากฐานอยู่ในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก และจะยังคงสนับสนุนความร่วมมือในภูมิภาคนี้ต่อไป” สีกล่าว พร้อมทั้งประกาศจะให้เงินสนับสนุน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสนับสนุนความร่วมมือที่เป็นรูปธรรมภายในเอเปค

 

ทั้งนี้ สียังเน้นย้ำว่า APEC ต้องยึดมั่นในแนวคิดภูมิภาคนิยมแบบเปิด (Open Regionalism) ส่งเสริมเศรษฐกิจอย่างมั่นคง และสร้างความร่วมมือที่เปิดกว้างแต่ไม่กีดกันผู้อื่น

 

“เราควรปลดล็อกช่องทางทางเศรษฐกิจ และเปิดพื้นที่สำหรับการเติบโตในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก เราควรเพิ่มโอกาสให้ผู้คนสามารถเข้าถึงทรัพยากรและโอกาสต่างๆ ได้มากขึ้น เราควรสนับสนุนการค้าที่เสรีและเปิดกว้าง เราควรสร้างสภาพแวดล้อมความร่วมมือที่เป็นธรรมและไม่มีการเลือกปฏิบัติ เราควรใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางเศรษฐกิจเพื่อส่งเสริมความร่วมมือให้เกิดผลดีที่สุด” เขากล่าว

 

ขณะที่สีกล่าวว่า การยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนและการลงทุนในทรัพยากรมนุษย์ควรเป็นสิ่งสำคัญลำดับแรก และเปิดเผยว่า จีนจะจัดตั้งศูนย์วิจัยประชาคมเอเชียแปซิฟิกขึ้นในเมืองเซินเจิ้น

 

ทรัมป์ย้ำส่งเสริมการเติบโต APEC

 

ด้านประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ กล่าวว่า “สหรัฐอเมริกาเป็นมหาอำนาจในมหาสมุทรแปซิฟิกมาหลายร้อยปีแล้ว และยังคงทำงานเพื่อส่งเสริมการเติบโตและความมั่นคง อธิปไตย ความเจริญรุ่งเรือง และสันติภาพทั่วทั้งภูมิภาคนี้”

 

ทรัมป์ยังได้กล่าวถึงเรื่องเทคโนโลยี AI และการกำกับดูแลไว้ในช่วงต้นของการปราศรัยด้วย โดยเรียก AI ว่า Super Intelligence หรือ SI และชี้ว่า เทคโนโลยี AI นั้น ‘ดีเกือบทั้งหมด’ พร้อมระบุว่าเขาคัดค้านการออกกฎระเบียบที่จะเข้ามาขัดขวางการเติบโตของอุตสาหกรรมนี้

 

ปูตินหนุนพันธมิตร APEC ใช้โครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ของรัสเซีย

 

ขณะที่ประธานาธิบดีวลาดีเมียร์ ปูติน ซึ่งเข้าร่วมการประชุม APEC ด้วยตนเองเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2017 ได้กล่าวเชิญชวนให้พันธมิตรในภูมิภาคเข้ามาใช้ประโยชน์จากโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ของรัสเซีย โดยระบุว่ามีบางประเทศเริ่มใช้งานอยู่แล้ว และกล่าวว่ารัสเซียมีส่วนช่วยในด้านความมั่นคงของภูมิภาค และเหล่าพันธมิตรสามารถวางใจในรัสเซียได้เสมอ

 

อนุทินเสนอ 3 แนวทางขับเคลื่อนความร่วมมือเอเปค

 

ขณะที่นายกรัฐมนตรีอนุทิน ได้กล่าวถ้อยแถลงต่อผู้นำ APEC ในหัวข้อ ‘Building an Asia-Pacific Community to Prosper Together’ หรือ ‘การสร้างประชาคมเอเชีย-แปซิฟิกเพื่อความมั่งคั่งร่วมกัน’ โดยเสนอ 3 แนวทางขับเคลื่อนความร่วมมือเอเปค ได้แก่

 

1.การส่งเสริมการเชื่อมโยงเศรษฐกิจและการค้าดิจิทัล ผ่านการสนับสนุนแผนแม่บทการเชื่อมโยงเอเปคฉบับใหม่ ครอบคลุมโครงสร้างพื้นฐาน ดิจิทัล และการแลกเปลี่ยนระหว่างประชาชน พร้อมส่งเสริมความร่วมมือด้านการค้าดิจิทัลระหว่างอาเซียนกับเอเปค และผลักดันความก้าวหน้าสู่เขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิก (FTAAP) เพื่อลดอุปสรรคทางการค้า เสริมความเข้มแข็งของห่วงโซ่อุปทาน และสร้างความมั่นใจให้ภาคธุรกิจ โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายย่อย

 

2.การสร้างความเชื่อมั่นและความปลอดภัยในการทำธุรกรรมออนไลน์ โดยไทยผลักดันความร่วมมือปราบปรามภัยหลอกลวงออนไลน์และการฉ้อโกงทางการเงิน ผ่านกรอบ Bangkok Blueprint for Fraud-Resilient Financial Services ที่ริเริ่มร่วมกับ IMF และกลุ่มธนาคารโลก

 

3. การพัฒนาทักษะแรงงานรองรับเศรษฐกิจยุคใหม่ โดยมุ่งสร้างโอกาสจากเศรษฐกิจการดูแลผู้สูงอายุ การเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียว และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต พร้อมยกระดับทักษะแรงงานผ่านโครงการ Skill Bridge ที่ไทยร่วมมือกับภาคเอกชนฝึกอบรมด้าน AI และ Cloud Computing เพื่อเพิ่มโอกาสการจ้างงานและให้ประชาชนได้รับประโยชน์จากการเติบโตทางเศรษฐกิจ

 

นายกรัฐมนตรีย้ำว่า เอเปคเป็นเวทีสำคัญในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์และเสริมสร้างศักยภาพของทุกเขตเศรษฐกิจ โดยไทยพร้อมร่วมมือกับทุกฝ่ายเพื่อรับมือความท้าทาย รักษาความเปิดกว้างทางเศรษฐกิจ และสร้างความมั่งคั่งร่วมกันในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก

 

เขาเน้นย้ำว่า “สิ่งสำคัญที่สุดของความร่วมมือเอเปคไม่ใช่เพียงการขยายโอกาสทางเศรษฐกิจ แต่ประชาชนต้องได้รับประโยชน์จากความร่วมมืออย่างเป็นรูปธรรมในชีวิตประจำวัน เพื่อให้การเติบโตของภูมิภาคเกิดขึ้นอย่างทั่วถึง”

 

 

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 1

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 2

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 3

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 4

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 5

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 6

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 7

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 8

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 9

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 10

การประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ที่เมืองเซินเจิ้น 11

 

ภาพ: Sputnik/Sergei Bobylyov/Pool via REUTERS

 

อ้างอิง:

The post เปิดฉากประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ที่เซินเจิ้น สีจิ้นผิง หนุนเป้าหมายการค้าเสรี ความร่วมมือเปิดกว้างแต่ไม่กีดกัน appeared first on THE STANDARD.

]]>
เทียบความต่างจีนต้อนรับนายกฯ ญี่ปุ่น ร่วมประชุม APEC สุดเงียบเหงา ไร้กองเชียร์-บทสนทนา ไม่เหมือนผู้นำโลกคนอื่นๆ https://thestandard.co/china-welcomes-japan-pm-apec-summit/ Thu, 19 Nov 2026 04:27:48 +0000 https://thestandard.co/?p=1280628 พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน

การต้อนรับเหล่าผู้นำโลกเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำเขตเ […]

The post เทียบความต่างจีนต้อนรับนายกฯ ญี่ปุ่น ร่วมประชุม APEC สุดเงียบเหงา ไร้กองเชียร์-บทสนทนา ไม่เหมือนผู้นำโลกคนอื่นๆ appeared first on THE STANDARD.

]]>
พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน

การต้อนรับเหล่าผู้นำโลกเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ณ เมืองเซินเจิ้น ของจีน ถูกจับตามองจากความแตกต่างของระดับพิธีต้อนรับสำหรับผู้นำแต่ละประเทศ ที่ดูจะมีความหมายในเชิงสัญลักษณ์หรือมีนัยทางการเมืองระดับโลก ที่แสดงให้เห็นถึงลำดับความสำคัญทางการทูตและความสัมพันธ์กับปักกิ่ง

 

ผู้นำโลกส่วนใหญ่ได้รับการต้อนรับด้วยเสียงดนตรีจากวงดุริยางค์ทหาร และคณะกองเชียร์เยาวชนหนุ่มสาวจำนวนมากที่ไปร่วมส่งเสียงเชียร์ โบกธงและช่อดอกไม้สีสันสดใส ขณะที่ปักกิ่งส่งผู้แทนระดับสูงคอยต้อนรับด้วยการสวมกอดและจับมือเมื่อลงจากบันไดเครื่องบิน

 

ทว่า มีผู้นำเพียงคนเดียวที่แตกต่าง คือ ซานาเอะ ทากาอิจิ นายกรัฐมนตรีหญิงของญี่ปุ่น ซึ่งบรรยากาศการต้อนรับเป็นไปอย่าง ‘เงียบเหงา’

 

และนี่คือภาพความแตกต่างของพิธีต้อนรับที่เกิดขึ้น

 

ญี่ปุ่น

 

จีนจัดพิธีต้อนรับนายกรัฐมนตรีหญิงของญี่ปุ่น ในแบบที่ค่อนข้างเงียบเหงา แตกต่างจากผู้นำชาติอื่นอย่างเห็นได้ชัด แม้จะมีการปูพรมแดงต้อนรับการมาถึงของเธอที่สนามบินนานาชาติเซินเจิ้นเป่าอัน แต่สำหรับทากาอิจิ การเยือนจีนเพื่อร่วมประชุม APEC ครั้งนี้ ถือเป็นการเยือนจีนครั้งแรกนับตั้งแต่เข้ารับตำแหน่งเมื่อกว่าหนึ่งปีก่อน แต่เธอกลับได้รับการต้อนรับเพียงแค่กองทหารเกียรติยศขนาดเล็กและเจ้าหน้าที่รัฐบาลจีนที่มีตำแหน่งไม่สูงนัก ไร้คณะกองเชียร์เยาวชนหรือเด็กๆ ที่มอบดอกไม้ต้อนรับหลังลงจากบันไดเครื่องบิน

 

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 1

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 2

 

สหรัฐฯ

 
แตกต่างจากผู้นำมหาอำนาจ อย่าง ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ ที่ได้รับการต้อนรับสุดพิเศษ โดยประธานาธิบดีสีจิ้นผิง เดินทางไปต้อนรับถึงบันไดเครื่องบิน Air Force One ก่อนจะได้รับดอกไม้ต้อนรับจากเด็กหญิงจีน ในขณะที่มีการโชว์เครื่องบินรบบินผ่าน (Flyover) พร้อมปล่อยควันสีเหนือสนามบิน และมีกองเชียร์ตะโกนเสียงดังว่า “ยินดีต้อนรับ!”

 

การเดินทางไปต้อนรับผู้นำต่างชาติด้วยตนเองของสี ยีงเป็นการทำลายธรรมเนียมปฏิบัติของผู้นำจีนที่สืบทอดมาเกือบห้าทศวรรษ และเป็นการตอบแทนท่าทีของทรัมป์ ที่เคยต้อนรับสีด้วยตนเอง เมื่อครั้งที่เขาไปเยือนสหรัฐฯ อย่างเป็นทางการครั้งแรกในรอบกว่าทศวรรษในเดือนกันยายน โดยสีอธิบายว่า ประเทศของเขาเป็นประเทศ “แห่งมารยาทและประเพณีแห่งการตอบแทน”

 

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 3

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 4

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 6

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 5

 

รัสเซีย

 

ประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูติน ของรัสเซีย ได้รับการต้อนรับในระดับที่น้อยกว่าทรัมป์เล็กน้อย โดยจีนส่งไช่ ฉี ผู้นำลำดับที่ห้าและหัวหน้าคณะทำงานของสี ไปต้อนรับประธานาธิบดีรัสเซียที่สนามบิน ซึ่งในการเยือนครั้งก่อนๆ ปูตินมักได้รับการต้อนรับจากหวัง อี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ ขณะที่มีกองทหารเกียรติยศและคณะกองเชียร์โบกธงชาติรัสเซียและจีนยืนเรียงรายเพื่อต้อนรับปูติน ก่อนที่เขาจะเดินทางด้วยขบวนรถยนต์ออกจากสนามบิน

 

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 7

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 8

 

ไทยและผู้นำโลกอื่นๆ

 

ส่วนผู้นำโลกคนอื่นๆ อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากกองทหารเกียรติยศและกองเชียร์ที่มาสร้างบรรยากาศครึกครื้นเรียกรอยยิ้ม เหมือนกับผู้นำอื่นๆ เช่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย บรูไน

 

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 9

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 10

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 11

พิธีต้อนรับผู้นำเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำ APEC ที่สนามบินในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน 12

 

ปักกิ่งไตร่ตรองมาอย่างดี

 

นีล โทมัส นักวิเคราะห์อาวุโสด้านภูมิเศรษฐศาสตร์จีนของ Bloomberg Economics มองว่า “การต้อนรับทาคาอิจิในลักษณะนี้บ่งชี้ว่า ญี่ปุ่นยังคงอยู่ในสถานะที่จีนไม่พอใจในทางการทูต” พร้อมเสริมว่า “ปักกิ่งให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับพิธีการทางการทูต และการตัดสินใจว่าใครจะเป็นผู้ไปต้อนรับผู้นำต่างชาติที่สนามบินนั้น เป็นสิ่งที่ผ่านการไตร่ตรองมาเป็นอย่างดีแล้ว”

 

การเข้าร่วมประชุม APEC ที่เซินเจิ้นครั้งนี้ เป็นการติดต่อครั้งแรกของทากาอิจิกับผู้นำจีนนับตั้งแต่ที่เกิดรอยร้าวความสัมพันธ์ หลังทากาอิจิกล่าวต่อรัฐสภาญี่ปุ่นเมื่อเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้วว่า “หากจีนโจมตีไต้หวัน สถานการณ์ดังกล่าวอาจถือเป็นภัยคุกคามต่อความอยู่รอดของญี่ปุ่น” โดยจีนซึ่งอ้างสิทธิ์เหนือไต้หวันว่าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตน แสดงความไม่พอใจอย่างรุนแรงและเรียกร้องให้ทากาอิจิถอนคำพูดดังกล่าว

 

ด้าน NHK สื่อท้องถิ่นญี่ปุ่นก็รายงานความแตกต่างในการจัดพิธีต้อนรับทากาอิจิ เทียบกับผู้นำโลกคนอื่นๆ ซึ่งไม่เป็นไปในแบบเดียวกัน ขณะที่ในงานเลี้ยงอาหารค่ำในช่วงเย็น ยังปรากฎภาพสีและเผิง หลี่หยวน ภริยาและสตรีหมายเลขหนึ่งของจีน จับมือต้อนรับทากาอิจิ และทากาอิจิได้กล่าวคำพูดสั้นๆ แต่สี ดูเหมือนจะไม่ได้ตอบอะไร ทำให้เกิดบรรยากาศที่ตึงเครียดเล็กน้อย

 

ภาพ: cnsphoto via REUTERS

 

อ้างอิง:

The post เทียบความต่างจีนต้อนรับนายกฯ ญี่ปุ่น ร่วมประชุม APEC สุดเงียบเหงา ไร้กองเชียร์-บทสนทนา ไม่เหมือนผู้นำโลกคนอื่นๆ appeared first on THE STANDARD.

]]>
คณะกรรมาธิการประนอมไทย-กัมพูชา เตรียมประชุมครั้งที่สาม 24-27 พฤศจิกายนนี้ https://thestandard.co/thailand-cambodia-conciliation-commission-meeting/ Thu, 19 Nov 2026 03:30:26 +0000 https://thestandard.co/?p=1280587 คณะผู้แทนไทยเตรียมเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมาธิการประนอมไทย-กัมพูชา ครั้งที่สาม

กระทรวงการต่างประเทศรายงานว่า ตามที่ศาลประจำอนุญาโตตุลา […]

The post คณะกรรมาธิการประนอมไทย-กัมพูชา เตรียมประชุมครั้งที่สาม 24-27 พฤศจิกายนนี้ appeared first on THE STANDARD.

]]>
คณะผู้แทนไทยเตรียมเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมาธิการประนอมไทย-กัมพูชา ครั้งที่สาม

กระทรวงการต่างประเทศรายงานว่า ตามที่ศาลประจำอนุญาโตตุลาการ (Permanent Court of Arbitration: PCA) ได้ออกแถลงการณ์เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2569 แจ้งกำหนดการการประชุมครั้งที่ 3 กับคณะกรรมาธิการประนอม (Conciliation Commission) ในกระบวนการประนอมระหว่างไทยกับกัมพูชาภายใต้อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 (United Nations Convention on the Law of the Sea: UNCLOS) ระหว่างวันที่ 24-27 พฤศจิกายน 2569 ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งดำเนินต่อเนื่องจากการประชุมฯ ครั้งที่สองที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อเดือนตุลาคม 2569 นั้น

 

สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในฐานะตัวแทน (Agent) พร้อมด้วย ปกรณ์ นิลประพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี ในฐานะที่ปรึกษา มีกำหนดนำคณะผู้แทนไทยเข้าร่วมการประชุมดังกล่าว โดยมี ทรงชัย ชัยปฏิยุทธ อธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมาย ในฐานะรองตัวแทน (Deputy Agent) ตลอดจนผู้แทนจากกระทรวงการต่างประเทศและผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กรมอุทกศาสตร์ และกรมยุทธการทหารเรือ กองทัพเรือ และกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ กระทรวงพลังงาน เข้าร่วมด้วย

 

การประชุมกับคณะกรรมาธิการประนอมครั้งที่สามจะเป็นการต่อยอดจากการประชุมครั้งที่สอง โดยเฉพาะในเรื่องเทคนิคเกี่ยวกับการกำหนดเขตทางทะเล และในฐานะรัฐภาคี UNCLOS ประเทศไทยพร้อมให้ความร่วมมือและสนับสนุนการดำเนินงานของคณะกรรมาธิการฯ ดังเช่นที่ผ่านมา

 

อ้างอิง:

  • กระทรวงการต่างประเทศ

The post คณะกรรมาธิการประนอมไทย-กัมพูชา เตรียมประชุมครั้งที่สาม 24-27 พฤศจิกายนนี้ appeared first on THE STANDARD.

]]>
จับตาผู้นำโลกคุยอะไรในเวที APEC 2026 และการประชุมไตรภาคี ทรัมป์-สี-ปูติน https://thestandard.co/apec-2026-trump-xi-putin-summit/ Wed, 18 Nov 2026 10:25:52 +0000 https://thestandard.co/?p=1280387 ภาพการประชุมสุดยอดผู้นำระดับโลกและเวทีหารือระหว่างประเทศ

สัปดาห์นี้ ความสนใจของทั่วโลกต่างมุ่งไปที่จีน ซึ่งเป็นเ […]

The post จับตาผู้นำโลกคุยอะไรในเวที APEC 2026 และการประชุมไตรภาคี ทรัมป์-สี-ปูติน appeared first on THE STANDARD.

]]>
ภาพการประชุมสุดยอดผู้นำระดับโลกและเวทีหารือระหว่างประเทศ

สัปดาห์นี้ ความสนใจของทั่วโลกต่างมุ่งไปที่จีน ซึ่งเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจ APEC ครั้งที่ 33 ณ เมืองเซินเจิ้น ศูนย์กลางด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมทางตอนใต้ของประเทศ ระหว่างวันที่ 18-19 พฤศจิกายน

 

 

โดยนอกจากการประชุมหลักระหว่างสมาชิก 21 เขตเศรษฐกิจ ยังมีการประชุมนอกรอบที่ถูกจับตามอง ระหว่างผู้นำของ 3 ประเทศมหาอำนาจ อย่างสหรัฐฯ จีน และรัสเซีย

 

จีนได้กำหนดให้ ‘การเปิดกว้าง (Openness) นวัตกรรม (Innovation) และความร่วมมือ (Cooperation)’ เป็นประเด็นหลักของการประชุม APEC ครั้งนี้ ภายใต้แนวคิด “การสร้างประชาคมเอเชีย-แปซิฟิกเพื่อความมั่งคั่งร่วมกัน” (Building an Asia-Pacific Community for Shared Prosperity)

 

และนี่คือรายละเอียดและวาระสำคัญต่างๆ ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในการประชุม APEC ครั้งนี้

 

ทำไมต้องจัดที่เซินเจิ้น?

 

จีนรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 หลังจากเคยจัดขึ้นที่นครเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเป็นศูนย์กลางเชิงพาณิชย์ในปี 2001 และที่กรุงปักกิ่งซึ่งเป็นเมืองหลวงในปี 2014

 

ชิม ลี (Chim Lee) นักวิเคราะห์อาวุโสจาก Economist Intelligence Unit กล่าวว่า การเลือกเมืองเซินเจิ้น ซึ่งตั้งอยู่ติดกับศูนย์กลางทางการเงินอย่างฮ่องกงนั้น มีเหตุผลทั้งจากปัจจัยภายในและภายนอกประเทศ

 

ในฐานะส่วนหนึ่งของเขตอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area) ซึ่งปักกิ่งมุ่งหมายจะผลักดันให้เป็นศูนย์กลางระดับโลกด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรม เมืองเซินเจิ้นจึงเปรียบเสมือนเวทีสำหรับแสดงวิสัยทัศน์ของจีนในด้านการพัฒนาและการค้า

 

นอกจากนี้ เมืองดังกล่าวยังสะท้อนให้เห็นถึงความสามารถในการรับมือกับความผันผวนทางภูมิรัฐศาสตร์ได้เป็นอย่างดี ลีกล่าวเสริม

 

ขณะที่เซินเจิ้นยังเป็นฐานที่ตั้งของบริษัทชั้นนำของจีนหลายแห่ง ทั้งในอุตสาหกรรมยานยนต์และเทคโนโลยี เช่น BYD, Huawei และ Tencent

 

ใครเข้าร่วมบ้าง?

 

ผู้นำและผู้แทนจาก 21 สมาชิกเขตเศรษฐกิจ APEC รวมถึง อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ, ประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูติน ของรัสเซีย, ตลอดจนผู้นำเม็กซิโก แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และบรูไน และผู้นำจากหลายประเทศในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก จะเข้าร่วมในการประชุมครั้งนี้

 

ส่วนไต้หวัน ได้ส่ง สแตน ชิห์ (Stan Shih) ผู้ก่อตั้งบริษัทเอเซอร์ (Acer) เป็นผู้แทนเข้าร่วมการประชุม APEC ครั้งนี้

 

ผู้นำ APEC จะคุยอะไรกัน?

 

เรื่องใหญ่ที่ถูกจับตามอง คือปัญหาความขัดแย้งในตะวันออกกลาง โดยเฉพาะผลกระทบทางเศรษฐกิจที่ตามมา เช่น ความเสี่ยงต่อความมั่นคงทางพลังงาน กระแสการค้า ห่วงโซ่อุปทาน และภาวะเงินเฟ้อ โดยถือเป็นข้อกังวลสำคัญที่คาดว่าจะถูกหยิบยกขึ้นมาหารือลำดับแรกๆ

 

นอกจากนี้คาดว่าจะมีการหารือเรื่องการกำกับดูแล AI ความร่วมมือด้านการค้า และประเด็นไต้หวันด้วย

 

กำกับดูแล AI จากประเด็นทางเทคนิค สู่การดูแลเศรษฐกิจระดับภูมิภาค

 

เรื่องการกำกับดูแล AI เป็นประเด็นสำคัญ ที่ทั้งสหรัฐฯ และจีน ในฐานะผู้นำอุตสาหกรรม ต่างเผชิญแรงกดดันให้ร่วมกันตกลงกำหนดมาตรการคุ้มครองเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงโลกนี้

 

ในเดือนกันยายน ทั้งสองฝ่ายให้คำมั่นที่จะจัดตั้งกลไกเพื่อสื่อสารเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ AI อย่างรวดเร็ว และหารือเกี่ยวกับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นใหม่

 

อย่างไรก็ตาม รัฐบาลทรัมป์ได้ลดความสำคัญของความจำเป็นในการบูรณาการกลไกควบคุมการพัฒนาลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากการประชุมที่ทำเนียบขาว ทรัมป์กล่าวว่าสหรัฐฯ จะ ‘ไม่ชะลอ’ อุตสาหกรรม AI

 

บทวิเคราะห์จาก Modern Diplomacy มองว่าประเด็นการกำกับดูแล AI ในการประชุม APEC ครั้งนี้ จะพัฒนาจากการเป็นเพียงเรื่องของมาตรฐานทางเทคนิค ไปสู่การเป็นรากฐานสำคัญของการกำกับดูแลเศรษฐกิจระดับภูมิภาคและการอำนวยความสะดวกทางการค้า

 

ขณะเดียวกันยังเชื่อมโยงกับการนำ AI บูรณาการเข้ากับภาคการผลิตและห่วงโซ่อุปทาน ในขณะเดียวกันก็มุ่งแก้ไขปัญหาความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลและความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับข้อมูล

 

โดยการเปลี่ยนผ่านของการกำกับดูแล AI จากประเด็นทางเทคนิคไปสู่ประเด็นหลักในการกำกับดูแลเศรษฐกิจระดับภูมิภาคนั้น ถือเป็นจุดเปลี่ยนเชิงยุทธศาสตร์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากอัลกอริทึมไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือซอฟต์แวร์ที่จำกัดอยู่แค่ในห้องปฏิบัติการอีกต่อไป แต่ได้กลายเป็นกลไกขับเคลื่อนหลักของห่วงโซ่อุปทาน ตลาดแรงงาน กระแสเงินทุน และการค้าระหว่างประเทศ

 

จับตาประชุมไตรภาคี ทรัมป์ สี ปูติน

 

ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ จะเข้าร่วมการประชุม APEC และคาดว่าจะได้พบกับประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ของจีน ซึ่งถือเป็นการพบกันครั้งที่ 3 ในรอบปีนี้ และคาดว่าจะจัดการประชุมไตรภาคี ระหว่างเขาและสี และประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูติน ของรัสเซีย

 

ในการพบปะกันก่อนหน้านี้ สีเป็นเจ้าภาพต้อนรับทรัมป์ที่ปักกิ่งในเดือนพฤษภาคม และทรัมป์เป็นเจ้าภาพต้อนรับสี ที่ทำเนียบขาวในเดือนกันยายน โดยทั้งสองครั้งเน้นพิธีการมากกว่าการบรรลุข้อตกลงที่สำคัญ เนื่องจากผู้นำทั้งสองพยายามแสดงให้เห็นถึงความมั่นคงในความสัมพันธ์อันสำคัญยิ่งนี้

 

อาลี ไวน์ ที่ปรึกษาอาวุโสฝ่ายวิจัยและสนับสนุนด้านความสัมพันธ์สหรัฐฯ-จีนของ Crisis Group คาดการณ์ว่า ในการประชุม APEC ครั้งนี้ ทรัมป์จะพยายามเสริมสร้างความสัมพันธ์กับสี แต่วาระการประชุมไม่น่าจะก่อให้เกิดความก้าวหน้าในประเด็นต่างๆ อย่างเป็นรูปธรรมแต่อย่างใด

 

สำหรับรัสเซีย ยูรี อูชาคอฟ ที่ปรึกษาด้านนโยบายต่างประเทศของปูติน กล่าวกับผู้สื่อข่าวเมื่อวันจันทร์ว่า “ความสำคัญและสัญลักษณ์” ของการประชุมระหว่างผู้นำมหาอำนาจทั้งสาม “ยากที่จะประเมินค่าสูงเกินไป”

 

ภาพการประชุมสุดยอดผู้นำระดับโลกและเวทีหารือระหว่างประเทศ 1

 

ภาพ: REUTERS/Alexey Pavlishak

 

อ้างอิง:

The post จับตาผู้นำโลกคุยอะไรในเวที APEC 2026 และการประชุมไตรภาคี ทรัมป์-สี-ปูติน appeared first on THE STANDARD.

]]>
รู้จัก ‘เซินเจิ้น’ เจ้าภาพ APEC 2026 ทำไมจีนถึงเลือกเมืองนี้เป็นเวทีโชว์ความสำเร็จต่อโลก? https://thestandard.co/why-china-chose-shenzhen-apec-2026/ Wed, 18 Nov 2026 09:31:21 +0000 https://thestandard.co/?p=1280369 ทิวทัศน์ตึกสูงระฟ้าและบรรยากาศมหานครเซินเจิ้นของจีน

เซินเจิ้น เมืองทางตอนใต้ของจีน กำลังกลายเป็นศูนย์กลางคว […]

The post รู้จัก ‘เซินเจิ้น’ เจ้าภาพ APEC 2026 ทำไมจีนถึงเลือกเมืองนี้เป็นเวทีโชว์ความสำเร็จต่อโลก? appeared first on THE STANDARD.

]]>
ทิวทัศน์ตึกสูงระฟ้าและบรรยากาศมหานครเซินเจิ้นของจีน

เซินเจิ้น เมืองทางตอนใต้ของจีน กำลังกลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของโลก เมื่อผู้นำจาก 21 เขตเศรษฐกิจเดินทางมาร่วมประชุมความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (APEC) ระหว่างวันที่ 18-19 พฤศจิกายน 2026 ท่ามกลางการจับตาการประชุมสามฝ่ายระหว่างผู้นำสหรัฐฯ จีน และรัสเซีย

 

 

นอกเหนือจากการพบกันของผู้นำระดับโลก สิ่งที่น่าสนใจไม่แพ้กันคือตัวเมืองเจ้าภาพเอง เพราะเซินเจิ้นเป็นมหานครที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย ตั้งแต่โดรนส่งอาหาร รถแท็กซี่ไร้คนขับ ไปจนถึงหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ที่สามารถชงกาแฟได้ อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก ทั้ง Huawei, Tencent, DJI และ BYD ทั้งที่เมื่อราว 50 ปีก่อน เมืองแห่งนี้ยังเป็นเพียงพื้นที่เกษตรกรรมและชุมชนชาวประมงที่มีฐานะยากจน

 

เหตุใดรัฐบาลปักกิ่งจึงเลือกเซินเจิ้นเป็นเจ้าภาพ APEC หลังจากเคยจัดการประชุมที่เมืองสำคัญอย่างเซี่ยงไฮ้และปักกิ่งมาแล้ว แล้วจีนต้องการส่งสารอะไรถึงโลกผ่านเมืองแห่งนี้?

 

จากหมู่บ้านชาวประมง สู่เมืองมหัศจรรย์ของจีน

 

ย้อนกลับไปราว 50 ปีก่อน เซินเจิ้นเคยเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและชุมชนชาวประมงที่มีฐานะยากจน อย่างไรก็ตาม จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เมื่อเติ้ง เสี่ยวผิง เริ่มผลักดันนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศ เพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจจีนที่ได้รับผลกระทบจากการปฏิวัติวัฒนธรรม

 

ในเวลานั้น สี จ้งซวิน ผู้ว่าการมณฑลกวางตุ้ง และบิดาของสี จิ้นผิง เสนอให้ทางการจีนทดลองใช้นโยบายเศรษฐกิจแบบตลาดในเมืองชายฝั่งทางตอนใต้ของจีน โดยเซินเจิ้นได้รับเลือกเป็นหนึ่งในพื้นที่นำร่อง เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับฮ่องกง ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และมีเศรษฐกิจเจริญรุ่งเรืองกว่า ทำให้เหมาะกับการดึงดูดเงินทุน เทคโนโลยี และการเรียนรู้วิธีดำเนินธุรกิจจากต่างประเทศ

 

ต่อมาในปี 1980 เซินเจิ้นได้รับการจัดตั้งเป็นหนึ่งในเขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งแรกของจีน โดยรัฐบาลเปิดทางให้เกิดการลงทุนจากต่างประเทศ และใช้มาตรการจูงใจเพื่อดึงดูดแรงงานกับผู้ประกอบการจากทั่วประเทศ จนต่อมาพื้นที่แห่งนี้กลายเป็นแหล่งกำเนิดของบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น Huawei ซึ่งก่อตั้งในปี 1987 หรือ BYD ในปี 1995

 

ปัจจุบัน เซินเจิ้นมีประชากรราว 18 ล้านคน มีจำนวนอาคารสูงระฟ้ามากกว่านครนิวยอร์ก และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเมืองที่มั่งคั่งที่สุดของจีน ทั้งยังได้รับสมญานามว่า ‘เมืองมหัศจรรย์’ (Miracle City) ซึ่งรัฐบาลจีนนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ความสำเร็จของนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศ

 

เซินเจิ้นสำคัญอย่างไรต่อจีนในปัจจุบัน?

 

ความสำคัญของเซินเจิ้นอยู่ที่การพัฒนาตัวเองจากฐานการผลิตสินค้าราคาถูก ไปสู่ศูนย์กลางการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง โดยเฉพาะอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจโลกในอนาคต ทั้ง AI หุ่นยนต์ โทรคมนาคม และรถยนต์ไฟฟ้า

 

กล่าวได้ว่า หนึ่งในข้อได้เปรียบของเซินเจิ้นคือระบบนิเวศอุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงตั้งแต่การคิดค้นผลิตภัณฑ์ การจัดหาชิ้นส่วน ไปจนถึงการผลิตจริง ผู้ประกอบการสามารถค้นหาโรงงานผลิตแผงวงจร ชิป หรือแม่พิมพ์ได้ภายในเมืองเดียวกัน จึงช่วยลดระยะเวลาและต้นทุนในการพัฒนาสินค้าใหม่

 

นอกจากนี้ เซินเจิ้นยังเป็นศูนย์กลางสำคัญของเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า (Greater Bay Area) โดยจีนต้องการพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและนวัตกรรมระดับโลก

 

อนึ่ง การเชื่อมโยงกับฮ่องกงมีความสำคัญอย่างมาก ทั้งด้านการเงิน การค้าระหว่างประเทศ และการคมนาคม โดยเฉพาะรถไฟความเร็วสูงที่สามารถเดินทางระหว่างสถานีฝูเถียนในเซินเจิ้นกับฮ่องกงได้ภายในเวลาประมาณ 15 นาที

 

อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของเซินเจิ้นยังมีอีกด้านหนึ่ง เพราะบริษัทเทคโนโลยีที่ตั้งอยู่ในเมืองแห่งนี้หลายแห่งกลายเป็นเป้าหมายของมาตรการจำกัดทางการค้าจากสหรัฐฯ โดยเฉพาะบริษัท Huawei ที่ถูกสหรัฐฯ คว่ำบาตร

 

ในอีกด้านหนึ่ง เซินเจิ้นจึงกลายเป็นพื้นที่ทดสอบว่า จีนจะสามารถพัฒนาเทคโนโลยีของตนเอง และรักษาความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลกได้มากน้อยเพียงใดภายใต้ข้อจำกัดทางการค้าที่เพิ่มขึ้น

 

ทำไมจีนเลือกเซินเจิ้น สารที่ต้องการส่งถึงโลกคืออะไร?

 

ในอดีต จีนเคยเป็นเจ้าภาพ APEC มาแล้วสองครั้ง โดยสวี ลี่ผิง ผู้เชี่ยวชาญด้านกิจการเอเชีย-แปซิฟิก จากสถาบันสังคมศาสตร์จีน (CASS) วิเคราะห์ผ่าน CNA ว่า สถานที่จัดประชุมแต่ละครั้งมักสะท้อนบทบาทของจีนในระบบเศรษฐกิจโลกที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย

 

เช่น ในปี 2001 จีนเลือกเซี่ยงไฮ้เป็นเจ้าภาพ ระหว่างกำลังเตรียมเข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO) สะท้อนความพยายามผนวกเศรษฐกิจจีนเข้ากับเศรษฐกิจโลก ส่วนในปี 2014 จีนเลือกกรุงปักกิ่ง หลังจากก้าวขึ้นเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับสองของโลก และเริ่มมีบทบาทกำหนดทิศทางความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาคมากขึ้น

 

สำหรับปี 2026 สวีมองว่า จีนต้องการใช้เซินเจิ้นเป็นตัวอย่างของการเปลี่ยนผ่าน จากเมืองที่เคยพึ่งพาเงินทุนและเทคโนโลยีจากต่างชาติ สู่ศูนย์กลางนวัตกรรมที่สามารถสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจให้แก่ประเทศอื่นในภูมิภาค ซึ่งสอดคล้องกับสามประเด็นหลักที่รัฐบาลปักกิ่งชูในการประชุม APEC ครั้งนี้ ได้แก่ การเปิดกว้าง นวัตกรรม และความร่วมมือ

 

นอกจากนี้ การเลือกเซินเจิ้นยังสอดคล้องกับจุดยืนที่จีนต้องการแสดงต่อประชาคมโลกว่า ประเทศยังคงสนับสนุนการเปิดกว้างทางการค้าและความร่วมมือระหว่างประเทศ แม้กำลังเผชิญมาตรการกีดกันทางการค้าและข้อจำกัดด้านเทคโนโลยีจากสหรัฐฯ โดยเฉพาะมาตรการควบคุมการเข้าถึงชิป AI ขั้นสูง ซึ่งสร้างแรงกดดันต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองมหาอำนาจ

 

ขณะเดียวกัน จีนสามารถใช้การประชุม APEC เป็นเวทีแสดงความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของตนเอง เช่น การใช้รถยนต์ BYD ที่มีเทคโนโลยีของ Huawei เป็นส่วนประกอบสำคัญ สำหรับรับส่งและอำนวยความสะดวกแก่แขกผู้เข้าร่วมงาน โดยทั้งสองบริษัทต่างเป็นตัวแทนความสำเร็จของอุตสาหกรรมจีน และมีบทบาทในการแข่งขันทางเทคโนโลยีกับสหรัฐฯ

 

สำหรับมุมมองของผู้เชี่ยวชาญ แอสทริด นอร์ดิน ศาสตราจารย์จาก King’s College London ให้สัมภาษณ์ The Guardian ว่า เซินเจิ้นเองก็เป็นส่วนหนึ่งของสารที่รัฐบาลจีนต้องการสื่อสาร เพราะเมืองแห่งนี้แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี ตลอดจนโอกาสที่จีนต้องการนำเสนอให้ประเทศต่างๆ ในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

 

นอร์ดินใช้คำว่า Chinamaxxing หรือกระแสสนใจและซึมซับวัฒนธรรมหรือวิถีชีวิตแบบจีน เพื่ออธิบายสิ่งที่เธอมองว่า เป็นความตั้งใจของสีจิ้นผิงที่ต้องการให้ผู้เข้าร่วมประชุม เดินทางกลับประเทศ พร้อมกับความรู้สึกประทับใจต่อความก้าวหน้าของจีน

 

ขณะเดียวกัน การประชุมระดับโลกยังเป็นโอกาสให้รัฐบาลจีนแสดงความสำเร็จต่อประชาชนภายในประเทศ ทั้งด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ เทคโนโลยี และสถานะของจีนบนเวทีระหว่างประเทศ ซึ่งเซินเจิ้นสามารถถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านี้ผ่านประวัติศาสตร์การเติบโตของเมืองได้อย่างชัดเจน

 

อีกด้านของเซินเจิ้น เมื่อคนจำนวนมากยังเผชิญความยากลำบาก

 

อย่างไรก็ตาม ภาพความสำเร็จทางเทคโนโลยีที่จีนเตรียมนำเสนอต่อผู้นำโลก แตกต่างจากชีวิตจริงของประชาชนในเซินเจิ้น หลังบางส่วนกำลังเผชิญผลกระทบจากเศรษฐกิจที่ชะลอตัวและการเปลี่ยนผ่านของภาคอุตสาหกรรม

 

BBC ลงพื้นที่สำรวจย่านอุตสาหกรรมเก่าอย่างซาจิ่งและซงกั่ง ซึ่งเคยเป็นฐานการผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สำคัญของโลก แต่กลับพบว่า แรงงานจำนวนมากกำลังเผชิญความไม่แน่นอน หลังโรงงานหลายแห่งลดกำลังการผลิต นำระบบอัตโนมัติเข้ามาใช้ หรือย้ายฐานการผลิตไปยังพื้นที่ที่มีต้นทุนต่ำกว่า

 

สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นพร้อมกับวิกฤตอสังหาริมทรัพย์และการบริโภคที่ซบเซา คนขับแท็กซี่รายหนึ่งเล่าว่า บ้านของเขามีมูลค่าเหลือเพียงหนึ่งในสามของราคาเดิม ขณะที่เจ้าของร้านอาหารบางแห่งระบุว่า ยอดขายลดลงอย่างมาก เพราะผู้คนระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น

 

ตัวอย่างหนึ่งคือหญิงวัย 50 ปี นามสกุลลู เธอเคยเปิดร้านขายแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ภายในอาคาร SEG Plaza แต่ต้องเลิกกิจการเพราะต้นทุนสูงขึ้น ปัจจุบันเธอรับจ้างนำอาหารจากพนักงานส่งอาหารบริเวณทางเข้าอาคารขึ้นไปส่งให้ลูกค้า โดยได้รับค่าจ้างออร์เดอร์ละ 2 หยวน และมีรายได้ประมาณวันละ 200 หยวน

 

อนึ่ง BBC ยังตั้งข้อสังเกตว่า ชีวิตของแรงงานกลุ่มนี้แตกต่างจากกลุ่มวิศวกรรุ่นใหม่ที่กำลังพัฒนาหุ่นยนต์และ AI เพื่อรองรับอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ซึ่งสะท้อนความท้าทายอีกด้านหนึ่งของเซินเจิ้นว่า เมืองแห่งนี้จะช่วยให้แรงงานในอุตสาหกรรมดั้งเดิมปรับตัวเข้าสู่เศรษฐกิจยุคใหม่ได้อย่างไร

 

หลังจบ APEC เซินเจิ้นจะได้อะไร?

 

แม้การประชุม APEC จะช่วยให้เซินเจิ้นได้รับความสนใจจากทั่วโลก แต่ผลลัพธ์ในระยะยาวยังขึ้นอยู่กับว่า จีนและประเทศสมาชิกจะสามารถเปลี่ยนข้อตกลงและแนวทางความร่วมมือให้เกิดผลในทางปฏิบัติได้มากน้อยเพียงใด

 

เบื้องต้น สำหรับรัฐบาลเซินเจิ้น มีการระบุว่า มาตรการอำนวยความสะดวกที่จัดทำขึ้นสำหรับการประชุม ทั้งด้านการเข้าเมือง การคมนาคม การชำระเงิน การศึกษา และการดูแลสุขภาพ อาจถูกนำมาใช้อย่างถาวร หากพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพ

 

ส่วนในระดับภูมิภาค จีนต้องการผลักดันความร่วมมือด้านการค้า เศรษฐกิจดิจิทัล AI และห่วงโซ่อุปทาน โดยหนึ่งในประเด็นที่ภาคธุรกิจให้ความสนใจคือ ‘การค้าไร้กระดาษ’ (Paperless Trade) ซึ่ง APEC ประเมินว่า อาจช่วยลดต้นทุนการทำธุรกรรมได้เกือบ 6% หากระบบเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างเขตเศรษฐกิจสามารถเชื่อมโยงกันได้

 

อย่างไรก็ตาม จีนยังเผชิญข้อกังวลจากนักลงทุนต่างชาติ ทั้งเรื่องการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม การให้สิทธิประโยชน์แก่ธุรกิจภายในประเทศ และข้อจำกัดในการเข้าถึงตลาดจีน โดยอาจเป็นอุปสรรคต่อความพยายามผลักดันนโยบายเปิดกว้างทางเศรษฐกิจ

 

นั่นหมายความว่า แม้การเลือกเซินเจิ้นจะเปิดโอกาสให้จีนแสดงความสำเร็จจากการปฏิรูปเศรษฐกิจตลอดกว่า 40 ปีที่ผ่านมา แต่ผลลัพธ์ของการประชุม APEC ยังต้องติดตามต่อไป โดยเฉพาะความร่วมมือทางการค้าและเทคโนโลยีที่จีนต้องการผลักดันว่าจะนำไปสู่มาตรการที่เกิดประโยชน์ต่อเขตเศรษฐกิจสมาชิกได้จริงเพียงใด

 

ขณะเดียวกัน หลังจากผู้นำโลกเดินทางกลับ เซินเจิ้นยังต้องเผชิญปัญหาเศรษฐกิจที่ชะลอตัวและความไม่มั่นคงในการทำงานของแรงงานบางส่วน ซึ่งเป็นความท้าทายที่รอการแก้ไข โดยเฉพาะการสร้างโอกาสให้ผู้คนในเมืองสามารถเติบโตไปพร้อมกับอุตสาหกรรมเทคโนโลยีที่จีนกำลังนำเสนอต่อสายตาชาวโลก

 

ทิวทัศน์ตึกสูงระฟ้าและบรรยากาศมหานครเซินเจิ้นของจีน 1

 

ภาพ: Maxim Shemetov / Reuters

 

อ้างอิง:

The post รู้จัก ‘เซินเจิ้น’ เจ้าภาพ APEC 2026 ทำไมจีนถึงเลือกเมืองนี้เป็นเวทีโชว์ความสำเร็จต่อโลก? appeared first on THE STANDARD.

]]>
สถานทูตอังกฤษจัดงาน UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception ส่งเสริมบทบาทสตรีในวงการฟุตบอลไทย-อังกฤษ https://thestandard.co/uk-embassy-women-pioneers-football/ Wed, 18 Nov 2026 06:54:02 +0000 https://thestandard.co/?p=1280262 บรรยากาศงานเสวนา UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception ณ สถานเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำประเทศไทย

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน สถานเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำปร […]

The post สถานทูตอังกฤษจัดงาน UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception ส่งเสริมบทบาทสตรีในวงการฟุตบอลไทย-อังกฤษ appeared first on THE STANDARD.

]]>
บรรยากาศงานเสวนา UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception ณ สถานเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำประเทศไทย

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน สถานเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำประเทศไทยจัดงานเลี้ยงรับรอง UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception เปิดเวทีแลกเปลี่ยนประสบการณ์และองค์ความรู้ระหว่างผู้บุกเบิกวงการฟุตบอลหญิงจากสหราชอาณาจักรและไทย เพื่อส่งเสริมการพัฒนาฟุตบอลหญิง ตลอดจนสร้างโอกาสให้ผู้หญิงและเด็กหญิงรุ่นใหม่ก้าวเข้าสู่วงการกีฬาอย่างกว้างขวางมากขึ้น

 

ภายในงานมีบุคลากรในวงการฟุตบอลหญิงทั้งไทยและสหราชอาณาจักร พร้อมสื่อมวลชนเข้าร่วม และมีการกล่าวเปิดงานโดย นิโคลา พอลลิตต์ เอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย จากนั้น โฮป พาวเวลล์ อดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติอังกฤษ ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค ทีมสโมสร Birmingham City Women ได้ร่วมเสวนาแลกเปลี่ยนบนเวทีกับ หนึ่งฤทัย สระทองเวียน อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย โดยมี นิหน่า-สุฐิตา เรืองรองหิรัญญา เป็นผู้ดำเนินรายการ

 

การพูดคุยครอบคลุมหลายประเด็นสำคัญ ทั้งบทบาทความเป็นผู้นำของผู้หญิงในวงการฟุตบอล การพัฒนาศักยภาพผู้ฝึกสอนและนักกีฬา การสร้างระบบพัฒนาเยาวชน ตลอดจนแนวทางขยายโอกาสให้ผู้หญิงเข้ามามีบทบาทในวงการฟุตบอลมากขึ้น ทั้งในฐานะนักกีฬา ผู้ฝึกสอน และผู้บริหาร

 

กิจกรรมครั้งนี้สะท้อนถึงความร่วมมือระหว่างสหราชอาณาจักรและไทยในการใช้กีฬาเป็นช่องทางส่งเสริมความเท่าเทียมทางโอกาสและการพัฒนาศักยภาพสตรี

 

นอกจากนี้ ทางสถานทูตฯ ร่วมกับสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ยังมีกำหนดจัดการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรนัดพิเศษระหว่างทีมฟุตบอลตำรวจหญิงสหราชอาณาจักร (GB Women’s Police Football Team) และทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ณ สนาม PAT Stadium ในวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ตั้งแต่เวลา 17.30 น. โดยเปิดให้ประชาชนเข้าชมฟรี

 

ภาพ: สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักร

The post สถานทูตอังกฤษจัดงาน UK-Thailand Women Pioneers in Football Reception ส่งเสริมบทบาทสตรีในวงการฟุตบอลไทย-อังกฤษ appeared first on THE STANDARD.

]]>
‘สีหศักดิ์’ มอง สหรัฐฯ คุมเข้มชิป AI อาจกระทบแผนดันไทยเป็นศูนย์กลาง Data Center เตรียมหารือสหรัฐฯ หาทางออก https://thestandard.co/us-ai-chip-curbs-thailand-datacenter/ Wed, 18 Nov 2026 04:37:11 +0000 https://thestandard.co/?p=1280212 สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับผลกระทบของมาตรการคุมชิป AI ของสหรัฐฯ

สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเท […]

The post ‘สีหศักดิ์’ มอง สหรัฐฯ คุมเข้มชิป AI อาจกระทบแผนดันไทยเป็นศูนย์กลาง Data Center เตรียมหารือสหรัฐฯ หาทางออก appeared first on THE STANDARD.

]]>
สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับผลกระทบของมาตรการคุมชิป AI ของสหรัฐฯ

สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ระบุว่า มาตรการควบคุมการส่งออกและการใช้ชิปเซมิคอนดักเตอร์ขั้นสูงฉบับใหม่ของสหรัฐอเมริกา อาจส่งผลกระทบต่อเป้าหมายการผลักดันไทยเป็นศูนย์กลาง Data Center โดยไทยจำเป็นต้องระมัดระวังมากขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่า Data Center มีการใช้งานอย่างถูกต้องและเหมาะสม พร้อมย้ำว่ามาตรการดังกล่าวไม่ได้มุ่งเป้ามาที่ไทยโดยเฉพาะ

 

วันนี้ (18 พฤศจิกายน) Bloomberg รายงานบทสัมภาษณ์ของสีหศักดิ์กับ Bloomberg Television เกี่ยวกับมาตรการควบคุมชิปฉบับใหม่ของสหรัฐฯ ซึ่งประกาศออกมาในสัปดาห์นี้ ตรงกับช่วงที่โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ เดินทางเยือนเอเชีย

 

เมื่อถูกถามว่า มาตรการดังกล่าวอาจกระทบต่อเป้าหมายการเป็นศูนย์กลาง Data Center ของไทยหรือไม่ สีหศักดิ์ตอบว่า “อาจเป็นไปได้” (It could) พร้อมระบุว่า ไทยจำเป็นต้องระมัดระวังมากขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่า Data Center มีการใช้งานอย่างถูกต้องและเหมาะสม

 

สีหศักดิ์อธิบายว่า สหรัฐฯ มีความกังวลว่า ชิปขั้นสูงจากบริษัทชั้นนำ เช่น Nvidia อาจถูกส่งไปยังประเทศที่สหรัฐฯ ไม่ต้องการให้เข้าถึงเทคโนโลยีเหล่านี้ โดยเฉพาะจีน เนื่องจากชิปขั้นสูงมีความเกี่ยวข้องกับประเด็นด้านความมั่นคง

 

“พวกเขากังวลว่าชิปเหล่านี้จะถูกส่งไปยังบางพื้นที่ที่พวกเขาไม่ต้องการให้ส่งไปถึง” สีหศักดิ์กล่าว พร้อมเสริมว่า “ผมคิดว่า เราคาดการณ์ไว้แล้วว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น”

 

มาตรการฉบับใหม่มุ่งเป้าไปยัง 4 ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ ไทย และอินโดนีเซีย ซึ่งถูกสงสัยว่า อาจเป็นเส้นทางลำเลียงชิปขั้นสูงต่อไปยังจีน หรือเป็นที่ตั้งของ Data Center ที่บริษัทจีนสามารถเข้าถึงและใช้งานเทคโนโลยีดังกล่าวจากระยะไกลได้

 

อย่างไรก็ตาม สีหศักดิ์ย้ำว่า มาตรการดังกล่าวไม่ได้มุ่งเป้ามาที่ไทยโดยเฉพาะ พร้อมระบุว่า หลายประเทศที่ได้รับผลกระทบต่างก็เป็นมิตรและพันธมิตรของสหรัฐฯ จึงเห็นว่าควรหารือกับฝ่ายสหรัฐฯ เพื่อทำความเข้าใจข้อมูลและข้อกังวลเกี่ยวกับการใช้ชิปขั้นสูง

 

“เราจำเป็นต้องหารือกับสหรัฐฯ ว่า เราจะดำเนินการอย่างไรต่อไป และต้องดูว่า เราจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร” สีหศักดิ์กล่าว

 

นอกจากนี้ Bloomberg ระบุว่า ในการเจรจาการค้าระหว่างไทยกับสหรัฐฯ ไทยยอมผ่อนปรนในประเด็นสำคัญบางประการที่เคยคัดค้านมาก่อน รวมถึงการยกเลิกภาษีนำเข้าสินค้าจากสหรัฐฯ ทั้งหมด และการเปิดตลาดให้กับเนื้อหมูจากสหรัฐฯ

 

“เราทุกคนต่างต้องยอมเสียสละและประนีประนอม” สีหศักดิ์ระบุ

 

เมื่อถูกถามว่า สหรัฐฯ ใช้ประเด็นการควบคุมชิปเป็นเครื่องมือต่อรองในการเจรจาการค้ากับไทยหรือไม่ สีหศักดิ์ตอบว่า “เราพยายามไม่มองเรื่องนี้ในลักษณะนั้น” พร้อมอธิบายว่า มาตรการดังกล่าวไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อเล่นงานไทยหรือประเทศเพื่อนบ้านโดยตรง แต่มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันไม่ให้ชิปขั้นสูงเหล่านี้ถูกส่งต่อไปยังจีน

 

ก่อนหน้านี้ Bloomberg รายงานเมื่อเดือนพฤษภาคมว่า บริษัทสำคัญแห่งหนึ่งในไทยถูกสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักลอบส่งเซิร์ฟเวอร์ที่ติดตั้งชิปขั้นสูงของ Nvidia มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ไปยังจีน โดยมี Alibaba Group Holding Ltd. เป็นหนึ่งในผู้ใช้งานปลายทาง

 

ทั้งนี้ การลงทุนด้าน AI ในไทยที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว รวมถึงการพัฒนา Data Center ตลอดจนการส่งออกที่แข็งแกร่งขึ้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยผลักดันเศรษฐกิจไทยให้เติบโต 2.9% ในไตรมาสที่ 3 และช่วยชดเชยภาวะอ่อนแอที่ยังคงดำเนินอยู่ในภาคเศรษฐกิจอื่นๆ

 

ภาพ: Maxim Shemetov / Reuters

 

อ้างอิง:

The post ‘สีหศักดิ์’ มอง สหรัฐฯ คุมเข้มชิป AI อาจกระทบแผนดันไทยเป็นศูนย์กลาง Data Center เตรียมหารือสหรัฐฯ หาทางออก appeared first on THE STANDARD.

]]>
หักหน้า ‘ปูติน’ ก่อนพบทรัมป์-สี ยูเครนถล่มสะพานไครเมียพัง กระทบเส้นทางส่งกำลังบำรุงรัสเซีย https://thestandard.co/ukraine-strikes-crimean-kerch-bridge/ Wed, 18 Nov 2026 04:18:38 +0000 https://thestandard.co/?p=1280205 สภาพความเสียหายของสะพานเคิร์ชหลังถูกยูเครนโจมตีจนโครงสร้างพังถล่มลงสู่ทะเล

ยูเครนใช้โดรนและขีปนาวุธโจมตีสะพานเคิร์ชที่เชื่อมต่อรัส […]

The post หักหน้า ‘ปูติน’ ก่อนพบทรัมป์-สี ยูเครนถล่มสะพานไครเมียพัง กระทบเส้นทางส่งกำลังบำรุงรัสเซีย appeared first on THE STANDARD.

]]>
สภาพความเสียหายของสะพานเคิร์ชหลังถูกยูเครนโจมตีจนโครงสร้างพังถล่มลงสู่ทะเล

ยูเครนใช้โดรนและขีปนาวุธโจมตีสะพานเคิร์ชที่เชื่อมต่อรัสเซียแผ่นดินใหญ่กับคาบสมุทรไครเมีย ทำให้โครงสร้างสะพานพังถล่มลงสู่ทะเล ตัดขาดเส้นทางสัญจรทางถนน และอาจกระทบต่อการเดินเรือผ่านช่องแคบเคิร์ช ถือเป็นความเสียหายครั้งสำคัญต่อเส้นทางส่งกำลังบำรุงของกองทัพรัสเซีย

 

 

นอกจากนี้ สื่อต่างชาติจับตามองว่า นี่เป็นการกระทำที่จงใจ ‘หักหน้า’ วลาดิเมียร์ ปูติน ผู้นำรัสเซีย เนื่องจากสะพานแห่งนี้เป็นสัญลักษณ์ทางการเมืองสำคัญของผู้นำเครมลิน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นเพียง 2 วัน ก่อนที่เขาจะพบกับ โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และ สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีจีนในวันที่ 19 พฤศจิกายน

 

ยูเครนเผยภาพสะพานพัง ใช้อาวุธผลิตเองโจมตี

 

เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน โวโลดิเมียร์ เซเลนสกี ประธานาธิบดียูเครน เผยแพร่ภาพและวิดีโอผ่านแพลตฟอร์ม X ถึง ปฏิบัติการโจมตีสะพานเคิร์ช ซึ่งเชื่อมต่อรัสเซียแผ่นดินใหญ่กับคาบสมุทรไครเมีย โดยภาพดังกล่าวเผยให้เห็นโครงสร้างเหล็กโค้งและพื้นถนนส่วนหนึ่งพังถล่มลงสู่ทะเล

 

ทั้งนี้ สำนักข่าว Reuters และ CNN ได้ตรวจสอบยืนยันความถูกต้องของภาพและวิดีโอดังกล่าวแล้ว ขณะที่ The Guardian รายงานว่า โครงสร้างสะพานส่วนถนนที่พังถล่มมีความยาวประมาณ 227 เมตร ส่วนสะพานรถไฟที่อยู่ใกล้เคียงก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน แต่สามารถกลับมาให้บริการได้อีกครั้งหลังหยุดเดินรถชั่วคราว

 

เซเลนสกีเปิดเผยว่า การโจมตีครั้งนี้เป็นปฏิบัติการทางทหารของยูเครนที่มีการเตรียมการนานหลายสัปดาห์ โดยหน่วยความมั่นคงยูเครน (SBU) ร่วมกับกองทัพยูเครน ทยอยทำลายระบบป้องกันภัยทางอากาศ เรดาร์ และระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ของรัสเซีย เพื่อเปิดทางให้โดรนและขีปนาวุธเข้าถึงเป้าหมาย

 

ปฏิบัติการดังกล่าวใช้อาวุธที่ยูเครนพัฒนาขึ้นเอง โดยใช้โดรน Palianytsia โจมตีสะพานส่วนถนน ส่วนขีปนาวุธ Neptune และโดรน Ruta กับ FP-5 ใช้โจมตีส่วนทางรถไฟ ขณะที่ The Guardian รายงานเพิ่มเติมว่า มีการใช้ขีปนาวุธร่อน Flamingo ในปฏิบัติการด้วย

 

“รัสเซียโจมตีโครงสร้างพื้นฐานของเราทุกวัน รวมถึงสะพานต่างๆ เรากำลังเตือนรัสเซียว่า สงครามจะย้อนกลับไปยังจุดที่มันเริ่มต้นเสมอ” เซเลนสกีกล่าว

 

ด้าน เซอร์เกย์ อักซิโอนอฟ ผู้ว่าการไครเมียที่รัสเซียแต่งตั้งยืนยันว่า ต้องระงับการจราจรบนสะพาน ขณะที่ ดมิทรี เปสคอฟ โฆษกทำเนียบเครมลินระบุว่า รัฐบาลกำลังประเมินความเสียหายและจัดทำแผนซ่อมแซม พร้อมยืนยันว่าจะฟื้นฟูสะพานให้กลับมามีสภาพดีกว่าเดิม

 

อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารและนักวิเคราะห์ฝ่ายรัสเซียบางส่วนมองว่า การซ่อมแซมอาจทำได้ยาก เนื่องจากโครงสร้างเหล็กโค้งที่พังถล่มมีขนาดใหญ่ อีกทั้งยูเครนยังมีขีดความสามารถในการโจมตีเครื่องจักรและเจ้าหน้าที่ระหว่างปฏิบัติงานซ่อมแซม

 

ทำไมสะพานเคิร์ชจึงสำคัญต่อรัสเซีย?

 

สะพานเคิร์ชมีความยาว 19 กิโลเมตร ใช้งบประมาณก่อสร้างประมาณ 3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ และเปิดใช้งานในปี 2018 โดยปูตินเดินทางไปเป็นประธานในพิธีเปิดด้วยตนเอง พร้อมขับรถบรรทุกข้ามสะพานเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความสำเร็จของโครงการที่เชื่อมคาบสมุทรไครเมียเข้ากับรัสเซียแผ่นดินใหญ่

 

สะพานแห่งนี้สร้างขึ้น หลังรัสเซียเข้ายึดและผนวกคาบสมุทรไครเมียจากยูเครนในปี 2014 ท่ามกลางการคัดค้านของยูเครนและประชาคมระหว่างประเทศ โดยถูกจับตามองว่า เป็นหนึ่งในโครงการสำคัญที่สุดของปูตินในการเชื่อมโยงไครเมียเข้ากับรัสเซีย ทั้งด้านเศรษฐกิจ การคมนาคม และการทหาร

 

ในเชิงยุทธศาสตร์ สะพานเคิร์ชเป็นเส้นทางถนนและรถไฟสายตรงเพียงแห่งเดียวที่เชื่อมรัสเซียแผ่นดินใหญ่กับไครเมีย โดยเคยเป็นเส้นทางหลักในการลำเลียงกำลังพล อาวุธ ยุทโธปกรณ์ และเสบียงเข้าสู่พื้นที่ทางตอนใต้ของยูเครน

 

นอกจากนี้ สะพานเคิร์ชยังทอดข้ามช่องแคบที่เชื่อมทะเลดำกับทะเลอาซอฟ ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือพาณิชย์และขนส่งสินค้าจากท่าเรือสำคัญ เช่น มาริอูปอลและเบอร์เดียนสก์

 

แม้ปัจจุบัน กองทัพรัสเซียจะหันไปพึ่งพาเส้นทางบกผ่านดินแดนทางตะวันออกและตอนใต้ของยูเครนที่ยึดครองมากขึ้น แต่ความเสียหายของสะพานเคิร์ชทำให้รัสเซียต้องเพิ่มการขนส่งผ่านเส้นทางดังกล่าว โดยเฉพาะทางหลวง Novorossiya ซึ่งเชื่อมภูมิภาครอสตอฟของรัสเซียเข้ากับไครเมีย ผ่านเมืองมาริอูปอลและเมลิโตปอลในดินแดนยูเครนที่รัสเซียยึดครอง

 

ก่อนหน้านี้ ยูเครนเคยโจมตีสะพานแห่งนี้มาแล้วหลายครั้ง โดยในเดือนตุลาคม 2022 เกิดเหตุระเบิดรถบรรทุกที่ทำให้สะพานเสียหายและมีผู้เสียชีวิต 4 คน ก่อนที่ในเดือนกรกฎาคม 2023 ยูเครนจะโจมตีด้วยโดรนทางทะเลจนสะพานส่วนถนนได้รับความเสียหายอีกครั้ง

 

อย่างไรก็ตาม การโจมตีครั้งล่าสุดแตกต่างจากครั้งก่อน เนื่องจากโครงสร้างเหล็กโค้งขนาดใหญ่พังถล่มลงสู่ทะเล ขณะที่ยูเครนมีขีดความสามารถในการโจมตีซ้ำมากขึ้น ทำให้การซ่อมแซมและรักษาความปลอดภัยของสะพานกลายเป็นความท้าทายสำหรับรัสเซีย

 

ทั้งนี้ การทำลายสะพานส่วนถนนยังไม่ได้หมายความว่า รัสเซียสูญเสียเส้นทางส่งกำลังบำรุงเข้าสู่ไครเมียทั้งหมด เนื่องจากสะพานรถไฟยังใช้งานได้บางส่วน และรัสเซียยังมีเส้นทางบกผ่านดินแดนยูเครนที่ยึดครองอยู่

 

หักหน้าปูติน ก่อนประชุม 3 ฝ่าย สหรัฐฯ-จีน-รัสเซีย

 

นอกเหนือจากความเสียหายทางทหาร การโจมตีสะพานเคิร์ชยังมีความสำคัญทางการเมือง เนื่องจากสะพานแห่งนี้เป็นโครงการสำคัญที่ปูตินผลักดันด้วยตนเอง และเป็นสัญลักษณ์ของการผนวกคาบสมุทรไครเมียเข้ากับรัสเซีย

 

ที่ผ่านมา รัสเซียพยายามยืนยันว่าสะพานแห่งนี้ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนา แต่การที่ยูเครนสามารถทำลายโครงสร้างหลักของสะพานได้ ทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับประสิทธิภาพของระบบป้องกันภัยทางอากาศรัสเซีย รวมถึงความสามารถในการรักษาความปลอดภัยโครงสร้างพื้นฐานที่มีความสำคัญสูง

 

อนึ่ง สื่อต่างประเทศยังตั้งข้อสังเกตว่า การโจมตีเกิดขึ้นก่อนการประชุมสามฝ่ายระหว่างทรัมป์ สี จิ้นผิง และปูติน ณ เมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ซึ่งคาดว่าจะมีการหารือเกี่ยวกับสงครามยูเครนและประเด็นความมั่นคงระหว่างประเทศ

 

ทั้งนี้ CNN รายงานว่า ทำเนียบเครมลินพยายามนำเสนอการประชุมครั้งนี้ให้คล้ายคลึงกับการประชุมยัลตา (Yalta Conference) เมื่อปี 1945 หลัง โจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต แฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ และวินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ ร่วมหารือเกี่ยวกับการจัดระเบียบยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งต่อมา มีความสำคัญในการกำหนดเขตอิทธิพลของชาติมหาอำนาจ

 

ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้น คือ การประชุมยัลตาครั้งนั้นจัดขึ้นบนคาบสมุทรไครเมีย โดยข้อสังเกตนี้ทำให้การโจมตีสะพานเคิร์ชยิ่งมีความหมายเชิงสัญลักษณ์เป็นพิเศษ เพราะเป็นการทำลายโครงสร้างพื้นฐานที่แสดงถึงอำนาจการควบคุมไครเมียของรัสเซีย โดยเฉพาะในช่วงที่ปูตินกำลังเตรียมเข้าร่วมหารือเกี่ยวกับอนาคตความมั่นคงของโลก

 

ข้อสังเกตดังกล่าวยังสอดคล้องกับข้อมูลจากแหล่งข่าวในกองทัพยูเครนที่ให้สัมภาษณ์กับ The Guardian โดยระบุว่า ช่วงเวลาของปฏิบัติการครั้งนี้ถูกกำหนดขึ้นอย่างตั้งใจ เพื่อสร้างความอับอายให้ปูตินก่อนการประชุม ทำให้ผู้นำรัสเซียดูอ่อนแอและเปราะบาง เพราะไม่สามารถปกป้องโครงสร้างพื้นฐานที่มีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ต่อรัฐบาลของตนได้

 

ภาพ: VANTOR / Reuters

 

อ้างอิง:

The post หักหน้า ‘ปูติน’ ก่อนพบทรัมป์-สี ยูเครนถล่มสะพานไครเมียพัง กระทบเส้นทางส่งกำลังบำรุงรัสเซีย appeared first on THE STANDARD.

]]>
ผู้เชี่ยวชาญนิติเวชตั้งข้อสงสัย ‘เอปสตีน’ อาจถูกฆาตกรรม หลังพบรอยรัดคอ 2 แนว บาดแผลผิดปกติ ชี้ไม่สอดคล้องกับลักษณะการปลิดชีพ https://thestandard.co/epstein-death-forensic-homicide-suspicion/ Wed, 18 Nov 2026 02:46:53 +0000 https://thestandard.co/?p=1280185 แฟ้มภาพ เจฟฟรีย์ เอปสตีน อาชญากรคดีค้ามนุษย์ผู้ล่วงลับ

ไมเคิล ฟรีแมน (Michael Freeman) ศาสตราจารย์ด้านนิติเวช […]

The post ผู้เชี่ยวชาญนิติเวชตั้งข้อสงสัย ‘เอปสตีน’ อาจถูกฆาตกรรม หลังพบรอยรัดคอ 2 แนว บาดแผลผิดปกติ ชี้ไม่สอดคล้องกับลักษณะการปลิดชีพ appeared first on THE STANDARD.

]]>
แฟ้มภาพ เจฟฟรีย์ เอปสตีน อาชญากรคดีค้ามนุษย์ผู้ล่วงลับ

ไมเคิล ฟรีแมน (Michael Freeman) ศาสตราจารย์ด้านนิติเวช เปิดเผยผลการวิเคราะห์ภาพถ่ายและเอกสารชันสูตรของ เจฟฟรีย์ เอปสตีน (Jeffrey Epstein) อาชญากรคดีค้ามนุษย์ผู้ล่วงลับ โดยระบุว่า บาดแผลหลายจุดบนร่างกายไม่สอดคล้องกับลักษณะการเสียชีวิต ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงที่เอปสตีนจะถูกผู้อื่นรัดคอ ก่อนนำร่างไปแขวนเพื่อจัดฉากให้ดูเหมือนการปลิดชีพ

 

 

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ฟรีแมนเปิดเผยผลการศึกษาดังกล่าว ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ หลังใช้เวลาหลายเดือนตรวจสอบเอกสารชันสูตรร่างที่ไม่เคยเผยแพร่ต่อสาธารณะ และภาพถ่ายจากสำนักงานแพทย์ผู้ตรวจสอบการเสียชีวิตนครนิวยอร์ก ซึ่งได้รับมาจาก มาร์ก เอปสตีน (Mark Epstein) น้องชายของผู้เสียชีวิต

 

รายงานของ CBS News ระบุว่า ฟรีแมนทำงานร่วมกับ แอนเดอร์ส เอริกส์สัน (Anders Eriksson) ศาสตราจารย์ด้านนิติเวชจากมหาวิทยาลัยอูเมโอ ประเทศสวีเดน และ อิเทียล ดรอร์ (Itiel Dror) นักวิจัยด้านการวิเคราะห์หลักฐานทางนิติเวช เพื่อทบทวนข้อสรุปจากทางการอีกครั้งว่า เอปสตีนปลิดชีพภายในเรือนจำ

 

ประเด็นสำคัญที่ฟรีแมนพบ คือ ร่องรอยบริเวณลำคอของเอปสตีน ซึ่งปรากฏเป็นรอยรัด 2 แนว โดยรอยหนึ่งมีลักษณะลาดขึ้นตามแนวแรงดึงที่อาจเกิดจากการแขวนคอ แต่อีกรอยกลับอยู่ต่ำลงมาและทำมุมแตกต่างกัน

 

ฟรีแมนอธิบายว่า หากเกิดจากการแขวนคอ แม้จะใช้เชือกพันรอบคอ 2 รอบ รอยรัดทั้งสองก็ควรทำมุมขึ้นไปยังจุดยึดเดียวกัน จึงเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายการเกิดรอยรัดแนวที่สองจากการแขวนคอเพียงอย่างเดียว

 

นอกจากนี้ เขายังใช้แบบจำลองทางชีวกลศาสตร์สามมิติ (Biomechanical Analysis) เพื่อจำลองลักษณะร่างกายและตำแหน่งบาดแผลของเอปสตีน โดยอาศัยคำให้การของเจ้าหน้าที่เรือนจำที่พบร่าง และภาพถ่ายจากการชันสูตร เพื่อตรวจสอบว่า บาดแผลเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นจากการแขวนคอได้หรือไม่

 

ผลการจำลองทำให้ฟรีแมนเห็นว่า แม้บาดแผลบางส่วนจะสอดคล้องกับการแขวนคอ แต่ยังมีบาดแผลอื่นที่ไม่สามารถอธิบายได้ โดยเฉพาะภาวะเลือดออกลึกในเนื้อเยื่อบริเวณหัวไหล่ซ้าย บาดแผลบริเวณหลัง และร่องรอยบนใบหน้าที่เขาเชื่อว่า อาจเกิดจากการถูกทำร้ายร่างกาย

 

นอกจากนี้ เขายังพบร่องรอยที่ดูคล้ายรอยเล็บอยู่เหนือรอยรัดบริเวณลำคอ ซึ่งอาจเกิดจากการที่ผู้เสียชีวิตพยายามใช้มือแกะสิ่งที่รัดคอออก โดยฟรีแมนมองว่า หลักฐานทั้งหมดมีลักษณะสอดคล้องกับการถูกใช้วัสดุคล้ายเชือกรัดคอจากด้านหลัง

 

อีกหนึ่งหลักฐานที่ฟรีแมนตั้งข้อสังเกตคือ เศษผ้าสีส้มที่พบภายในห้องขัง ซึ่งมีลักษณะเป็นห่วงแคบและมีปมผูก 2 จุด โดยเขาเชื่อว่า หากนำลักษณะของปมผ้าดังกล่าวมาเปรียบเทียบกับรอยบาดเจ็บบริเวณด้านหลังลำคอ อาจช่วยอธิบายบาดแผลที่พบได้ดีกว่าเชือกที่เจ้าหน้าที่เก็บจากห้องขังในเวลานั้น

 

อย่างไรก็ตาม ผ้าดังกล่าวไม่ได้ถูกเก็บส่งให้แพทย์ผู้ชันสูตรตรวจสอบ จึงยังไม่มีการยืนยันว่า หลักฐานชิ้นนี้มีความเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของเอปสตีนหรือไม่

 

ตั้งข้อสงสัยความบกพร่องในการสืบสวน

 

รายงานของ CBS News ยังระบุถึงข้อบกพร่องหลายประการในการสอบสวนการเสียชีวิตของเอปสตีน หลังเจ้าหน้าที่เรือนจำพบร่างของเขาเมื่อเวลาประมาณ 06.30 น. วันที่ 10 สิงหาคม 2019 ก่อนเคลื่อนย้ายร่างออกจากห้องขังภายในเวลาไม่กี่นาที ทำให้เจ้าหน้าที่สืบสวนไม่สามารถบันทึกภาพสภาพที่เกิดเหตุเดิมได้อย่างครบถ้วน

 

นอกจากนี้ ห้องขังไม่ได้ถูกปิดกั้นพื้นที่เพื่อเก็บหลักฐานทางนิติเวชอย่างเหมาะสม ขณะที่กล้องวงจรปิดส่วนใหญ่ในบริเวณดังกล่าวไม่สามารถใช้งานได้ ส่วนเจ้าหน้าที่เรือนจำบางรายยังปลอมแปลงบันทึกการปฏิบัติงานในคืนก่อนเกิดเหตุ เช่น เจ้าหน้าที่ผู้พบร่างเอปสตีนยังไม่ได้ให้ปากคำกับพนักงานสอบสวน จนกระทั่งเหตุการณ์ผ่านไปถึง 2 ปี ทำให้ถูกดำเนินคดีในข้อหาให้การเท็จและปลอมแปลงเอกสารของเรือนจำ

 

ฟรีแมนมองว่า ข้อบกพร่องเหล่านี้ทำให้การตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการเสียชีวิตของเอปสตีนมีข้อจำกัด โดยเฉพาะเมื่อไม่มีภาพถ่ายแสดงสภาพร่างกายขณะถูกพบแขวนอยู่ภายในห้องขัง

 

ทั้งนี้ ฟรีแมนยืนยันว่า การศึกษาของเขาเป็นอิสระ และไม่ได้รับค่าตอบแทนจากครอบครัวเอปสตีน แต่ต้องหมายเหตุว่า ผลการศึกษาดังกล่าวยังไม่ได้ผ่านการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญอิสระ ขณะที่เขายอมรับว่า บทความวิจัยถูกปฏิเสธการตีพิมพ์จากวารสารวิชาการแห่งหนึ่ง และมีแผนส่งผลงานเพื่อพิจารณาใหม่

 

CBS News ระบุด้วยว่า ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชสามารถตีความบาดแผลลักษณะเดียวกันแตกต่างกันได้ โดยเฉพาะบาดแผลบริเวณลำคอจากการแขวนคอหรือการรัดคอ ซึ่งอาจแยกแยะได้ยากจากหลักฐานทางการแพทย์เพียงอย่างเดียว

 

ย้อนกลับไป เอปสตีนถูกพบเสียชีวิตภายในศูนย์ราชทัณฑ์เมโทรโพลิแทน นครนิวยอร์กในปี 2019 ระหว่างถูกควบคุมตัวเพื่อรอการพิจารณาคดีค้ามนุษย์เพื่อแสวงหาประโยชน์ทางเพศจากเด็กหญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจได้สรุปว่า เขาปลิดชีพด้วยการแขวนคอตนเอง

 

อย่างไรก็ตาม การเสียชีวิตของเขากลายเป็นประเด็นถกเถียงต่อเนื่องมาหลายปี โดยก่อนหน้านี้ ไมเคิล บาเดน (Michael Baden) ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชอีกคนหนึ่งที่ได้รับการว่าจ้างจากครอบครัวเอปสตีน เคยตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับบาดแผลบริเวณลำคอเช่นกัน

 

ทั้งนี้ สำนักงานแพทย์ผู้ตรวจสอบการเสียชีวิตนครนิวยอร์กยังคงยืนยันผลการวินิจฉัยเดิม โดยไม่ได้ให้คำชี้แจงโดยตรงต่อข้อค้นพบล่าสุดของฟรีแมน หลังแพทย์ที่ทำการชันสูตรเชื่อว่า เอปสตีนถูกแขวนคอ และไม่พบร่องรอยการต่อสู้เพื่อป้องกันตนเอง

 

แฟ้มภาพปี 2017: New York State Division of Criminal Justice Services / Handout via Reuters

 

อ้างอิง:

The post ผู้เชี่ยวชาญนิติเวชตั้งข้อสงสัย ‘เอปสตีน’ อาจถูกฆาตกรรม หลังพบรอยรัดคอ 2 แนว บาดแผลผิดปกติ ชี้ไม่สอดคล้องกับลักษณะการปลิดชีพ appeared first on THE STANDARD.

]]>
อินโดนีเซีย 2027: “วันที่รอให้ทุกอย่างพังทลาย” https://thestandard.co/indonesia-2027-economic-political-crisis/ Tue, 17 Nov 2026 13:51:43 +0000 https://thestandard.co/?p=1280110 เด็กๆ วิ่งเล่นใกล้บ้านพักในย่านชุมชนแออัดของกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

ภาพลวงตาบนตึกระฟ้าจาการ์ตา กับความจริงในห้องเช่าชานเมือ […]

The post อินโดนีเซีย 2027: “วันที่รอให้ทุกอย่างพังทลาย” appeared first on THE STANDARD.

]]>
เด็กๆ วิ่งเล่นใกล้บ้านพักในย่านชุมชนแออัดของกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

ภาพลวงตาบนตึกระฟ้าจาการ์ตา กับความจริงในห้องเช่าชานเมือง

 

ในย่านศูนย์กลางธุรกิจซูดีร์มัน (Sudirman Central Business District – SCBD) ใจกลางกรุงจาการ์ตา (Jakarta) แสงไฟจากตึกระฟ้ากระจกตัดความร้อนสีเขียวสะท้อนภาพความมั่งคั่งของประเทศที่มีประชากร 287 ล้านคน และมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 17 ของโลก (หรืออันดับที่ 7 หากคำนวณตามความเสมอภาคของอำนาจซื้อ หรือ Purchasing Power Parity – PPP ซึ่งใหญ่กว่าทั้งสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส) ตามรายงานข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคของธนาคารโลก (World Bank) และหน่วยงานภาครัฐ

 

ประเด็นสำคัญ

 

 

อินโดนีเซียในปี 2026 ถูกจัดวางให้เป็นหนึ่งในประเทศที่เติบโตโดดเด่นของเอเชีย จากตัวเลขผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (Gross Domestic Product – GDP) ที่ขยายตัว 5.61% ในไตรมาสแรก ตามด้วย 5.29% ในไตรมาสที่สอง และยังคงรักษาโมเมนตัมไว้ได้ที่ 5.47% ในไตรมาสที่สาม จนธนาคารโลกปรับเพิ่มคาดการณ์การเติบโตทั้งปีขึ้นเป็น 5.2% สูงกว่าค่าเฉลี่ยของภูมิภาคเอเชียตะวันออก ขณะที่สำนักงานสถิติแห่งชาติอินโดนีเซีย (Badan Pusat Statistik – BPS หรือ Statistics Indonesia) ประกาศว่าอัตราความยากจนของประเทศลดลงเหลือ 8.07% ซึ่งต่ำที่สุดในรอบทศวรรษ

 

ทว่าหากนั่งรถไฟชานเมืองออกไปทางตะวันออกสู่ย่านนิคมอุตสาหกรรมเบอกา (Bekasi) หรือเข้าไปในตรอกห้องเช่าแคบๆ ที่คนท้องถิ่นเรียกว่า “คอส-คอซาน” (Kos-kosan / Boarding Houses) ในเมืองบันดุง (Bandung) ภาพความรุ่งเรืองกลับเลือนหายไปราวกับอยู่คนละประเทศ

 

ในห้องเช่าขนาดไม่กี่ตารางเมตร “นาเดีย” (Nadia) บัณฑิตจบใหม่วัย 26 ปี อดีตเจ้าหน้าที่ประสานงานฝ่ายขายของบริษัทจัดจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคที่เพิ่งถูกเลิกจ้างจากการปรับลดขนาดองค์กร กำลังกดเครื่องคิดเลขคำนวณรายจ่ายประจำเดือน รายได้จากงานอิสระ (Freelance) รับจ้างดูแลเพจร้านค้าออนไลน์ในวันนี้ไม่แน่นอนพอที่จะจ่ายค่าเช่าห้องและค่าเดินทาง เธอเป็นเพียงหนึ่งในคนหนุ่มสาวชาวอินโดนีเซียหลายล้านคนที่ต้องพึ่งพาแอปพลิเคชันสินเชื่อ “ซื้อก่อน จ่ายทีหลัง” (Buy Now, Pay Later – BNPL) เพื่อประคองชีวิตให้ผ่านพ้นไปในแต่ละเดือน

 

ความย้อนแย้งระหว่างตัวเลขมหภาคกับการครองชีพของประชาชนได้ปะทุออกมาเป็นวิกฤตการณ์ซ้อนทับหลายมิติ ทั้งค่าเงินรูเปียห์ (Indonesian Rupiah – IDR) ที่ร่วงลงทำสถิติอ่อนค่าที่สุดในประวัติศาสตร์ การลาออกอย่างกะทันหันของผู้ว่าการธนาคารกลางและรัฐมนตรีคลังคนสำคัญ การจลาจลบนท้องถนนเมื่อเดือนสิงหาคม 2025 ไปจนถึงแรงสั่นสะเทือนทางการเมืองครั้งใหญ่ในเดือนพฤศจิกายน 2026 เมื่อรองประธานาธิบดี กิบรัน รากาบูมิง รากา (Gibran Rakabuming Raka) ยื่นใบลาออกกลางวาระท่ามกลางข้อครหาวุฒิการศึกษาและญัตติถอดถอนในสภา ควบคู่กับคดีจับกุมอดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในข้อหากบฏต่อแผ่นดินจากเครือข่ายดักฟังระดับสูง

 

บทความชิ้นนี้รวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์ของสถาบันวิจัยทางเศรษฐกิจ รายงานตลาดการเงิน และความเคลื่อนไหวทางการเมือง เพื่อพาผู้อ่านที่ติดตามความเป็นไป และสำรวจกลไกเบื้องหลัง “เศรษฐกิจสองความเร็ว” และรอยร้าวทางการเมือง เพื่อประเมินว่าอินโดนีเซียกำลังเผชิญกับความท้าทายใด และมีความเสี่ยงมากน้อยเพียงใดที่จะเกิดวิกฤตการณ์เศรษฐกิจและการเมืองครั้งใหญ่ในปี 2027

 

เศรษฐกิจสองความเร็ว เมื่อการเติบโต 5% ไม่ได้สร้าง “ชนชั้นกลาง”

 

เบื้องหลังคำถามที่ว่าเหตุใดเศรษฐกิจอินโดนีเซียจึงเติบโตได้อย่างแข็งแกร่งในระดับ 5% ต่อปี แต่ประชาชนกลับรู้สึกว่าชีวิตฝืดเคืองลงทุกขณะ นักเศรษฐศาสตร์อธิบายปรากฏการณ์นี้ผ่านโครงสร้างการกระจายรายได้และการจ้างงานที่เรียกว่า “การเติบโตที่ไร้ตำแหน่งงานคุณภาพ” (Jobless Growth) และ “การถดถอยทางอุตสาหกรรมก่อนวัยอันควร” (Premature Deindustrialization)

 

หากเดินสำรวจตามร้านอาหารริมทางหรือ “วารุง” (Warung) รอบเขตอุตสาหกรรมในจังหวัดชวาตะวันตก (Jawa Barat) “ปัก เฮนดรา” (Pak Hendra) เจ้าของร้านอาหารตามสั่งวัย 52 ปี เล่าถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับลูกค้าประจำของเขาได้อย่างเห็นภาพ เมื่อ 5 ปีก่อน ลูกค้าส่วนใหญ่ของเขาคือพนักงานประจำจากโรงงานประกอบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์และโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าที่มีสลิปเงินเดือนแน่นอน แต่ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา โรงงานหลายแห่งทยอยลดกะการทำงานและปิดตัวลงเพราะสู้ต้นทุนสินค้านำเข้าราคาถูกจากจีนไม่ได้ ลูกค้าของเขาลดจำนวนลงอย่างเห็นได้ชัด และคนที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่กลายเป็นแรงงานรับจ้างรายวันหรือคนขับรถส่งอาหารที่ต้องลดปริมาณการสั่งอาหารต่อมื้อลง

 

ประสบการณ์ของปัก เฮนดรา สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์จากรายงานของสถาบันวิจัยมันดิรี (Mandiri Institute) เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2026 ซึ่งเผยให้เห็นว่า ประชากรกลุ่ม “ชนชั้นกลาง” (Middle Class) ของอินโดนีเซีย (นิยามตามเกณฑ์ธนาคารโลกคือผู้ที่มีกำลังใช้จ่ายราว 4,500-22,000 บาทต่อเดือน) หดตัวลงต่อเนื่องถึง 6 ปีซ้อน จาก 59.5 ล้านคน ในปี 2018 เหลือ 47.9 ล้านคนในปี 2024 และลดลงเหลือเพียง 46.7 ล้านคน ในปี 2025 หรือคิดเป็นสัดส่วนเพียง 16.6% ของประชากรทั้งประเทศ

 

ตามการวิเคราะห์ของสถาบันมันดิรี คนเกือบ 10 ล้านคนที่หลุดออกจากทำเนียบชนชั้นกลางไม่ได้หายไปไหน แต่ร่วงหล่นลงมาอยู่ในกลุ่ม “คนที่เกือบจะหลุดพ้นจากความยากจน หรือ ว่าที่ชนชั้นกลาง” (Aspiring Middle Class) และกลุ่มเปราะบางทางเศรษฐกิจ (Vulnerable Group) ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วคิดเป็นสัดส่วนสูงถึง 3 ใน 4 ของประชากรอินโดนีเซียทั้งหมด หรือราว 215 ล้านคน คนกลุ่มนี้แม้จะไม่ได้อดอยากถึงขั้นยากจนเฉียบพลัน แต่มีเงินออมต่ำมาก หากเกิดวิกฤตในครอบครัวเพียงครั้งเดียว เช่น การเจ็บป่วยหนักหรือการถูกเลิกจ้าง พวกเขาพร้อมจะร่วงลงสู่ความยากจนทันที โดยผลสำรวจครัวเรือนชี้ว่าเกือบ 40% ของผู้ที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มชนชั้นกลางในแต่ละปีที่ทำการศึกษาจะหลุดลงไปอยู่ในกลุ่มรายได้ล่างภายในปีถัดไป

 

ความเปราะบางนี้ยังสะท้อนผ่านความแตกต่างของตัวเลขสถิติความยากจนระหว่างรัฐบาลกับสถาบันการเงินสากล ตัวเลข 8.07% ที่สำนักงานสถิติแห่งชาติอินโดนีเซีย (Badan Pusat Statistik – BPS) นำมาเผยแพร่นั้น วัดจากเส้นความยากจนพื้นฐาน (National Poverty Line) ที่ประเมินเพียงความสามารถในการซื้ออาหารประทังชีวิตขั้นต่ำ แต่เมื่อธนาคารโลก (World Bank) ใช้เกณฑ์มาตรฐานของประเทศรายได้ปานกลางระดับบน (Upper-Middle-Income Country) ที่ระดับ 8.30 ดอลลาร์สหรัฐต่อคนต่อวัน ผลลัพธ์กลับพบว่า 64% ของชาวอินโดนีเซีย หรือมากกว่า 183 ล้านประชากรยังคงมีรายได้ต่ำกว่ามาตรฐานดังกล่าว จนทั้งสองหน่วยงานต้องออกแถลงการณ์ร่วมกันในเดือนกันยายน 2026 เพื่ออธิบายว่าสถิติที่ต่างกันถึง 8 เท่านี้เกิดจากการใช้เกณฑ์วัดคุณภาพชีวิตคนละระดับ

 

รากเหง้าของปัญหานี้อยู่ที่คุณภาพของตลาดแรงงาน แม้อินโดนีเซียจะสร้างงานใหม่ได้มากถึง 18 ล้านตำแหน่ง ระหว่างปี 2018-2024 แต่ตามข้อมูลสถิติแรงงานพบว่า 3 ใน 4 ของงานเหล่านั้นเป็นงานนอกระบบ (Informal Sector) เช่น การค้าขายรายย่อย แรงงานรับจ้างรายวัน งานขับรถรับส่งอาหารและสินค้า และงานแพลตฟอร์มออนไลน์ที่ไร้สัญญาจ้าง ไร้สวัสดิการรักษาพยาบาล และไร้เงินบำนาญยามชราภาพ ขณะที่งานประจำในภาคบริษัทที่เป็นทางการ (Formal Sector) เกิดขึ้นเพียง 2.6 ล้านตำแหน่ง เท่านั้น

 

ในขณะเดียวกัน ภาคอุตสาหกรรมการผลิตซึ่งเคยเป็นเครื่องจักรสำคัญในการยกระดับรายได้ของแรงงานกลับหดตัวอย่างรุนแรง การหลั่งไหลเข้ามาของสินค้าราคาถูกจากต่างประเทศ โดยเฉพาะจากประเทศจีน ทำให้โรงงานสิ่งทอและผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคในประเทศล้มละลายเป็นจำนวนมาก กระทรวงแรงงานอินโดนีเซีย (Ministry of Manpower / Kementerian Ketenagakerjaan – Kemnaker) บันทึกตัวเลขการเลิกจ้างในระบบตลอดปี 2025 สูงถึง 88,519 คน (เพิ่มขึ้น 13.5%) และในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2026 มีผู้ถูกเลิกจ้างเพิ่มเติมอีก 23,470 คน ซึ่งนักเศรษฐศาสตร์ประเมินว่าตัวเลขจริงสูงกว่านี้มาก งานวิจัยจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (New York University – NYU) ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่น่ากังวลว่า ในขณะที่จีนสามารถขยายสัดส่วนชนชั้นกลางจาก 14% เป็นเกือบ 40% ผ่านการจ้างงานในโรงงานที่มีผลิตภาพสูง อินโดนีเซียกลับสูญเสียฐานโรงงานอุตสาหกรรมไปก่อนที่ประชากรจะมั่งคั่งเพียงพอ ทำให้การบริโภคของชนชั้นกลางขยายตัวได้เพียง 4.1% ซึ่งต่ำที่สุดในบรรดาทุกกลุ่มรายได้

 

เมื่อคนส่วนใหญ่ของประเทศมีกำลังซื้อถดถอย นักวิเคราะห์เศรษฐกิจระบุว่าเม็ดเงินจากการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) กว่า 5% ต่อปี ไหลไปกระจุกตัวอยู่ใน 3 กลไกหลักของระบบเศรษฐกิจอินโดนีเซียยุคปัจจุบัน:

 

  1. อุตสาหกรรมเหมืองแร่และโรงถลุงนิกเกิลแบบใช้ทุนเข้มข้น (Capital-Intensive Nickel Smelting): นับตั้งแต่รัฐบาลสั่งห้ามส่งออกแร่นิกเกิลดิบในปี 2020 เพื่อดึงดูดให้ต่างชาติเข้ามาตั้งโรงถลุงในประเทศ เม็ดเงินลงทุนหลายหมื่นล้านดอลลาร์จากจีนได้หลั่งไหลเข้าสู่เกาะสุลาเวสี (Sulawesi) ทำให้อินโดนีเซียก้าวขึ้นเป็นผู้ผลิตนิกเกิลเกือบครึ่งหนึ่งของโลก ตัวเลขการส่งออกและ GDP พุ่งสูงขึ้นอย่างโดดเด่น แต่โรงถลุงสมัยใหม่พึ่งพาเครื่องจักรอัตโนมัติเป็นหลัก ทำให้เกิดการจ้างงานคนท้องถิ่นในสัดส่วนที่น้อยมากเมื่อเทียบกับมูลค่าการลงทุน และผลกำไรส่วนใหญ่ถูกส่งกลับไปยังบริษัทแม่ในต่างประเทศ
  2. การผูกขาดของกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่ (Oligarchs) และภาคการเงิน: ธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ของอินโดนีเซียทำกำไรสูงสุดเป็นประวัติการณ์จากส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยที่สูง ขณะที่กลุ่มตระกูลมหาเศรษฐีผู้ผูกขาดทางธุรกิจ (Oligarchs) ซึ่งมีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนักการเมืองและกองทัพ ครองสัมปทานถ่านหิน น้ำมันปาล์ม และอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ ยังคงสะสมความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ช่องว่างความเหลื่อมล้ำของประเทศแทบไม่ลดลง
  3. การรวมศูนย์ทุนรัฐวิสาหกิจผ่านกองทุน “ดานันตารา” (Daya Anagata Nusantara – Danantara): ในปี 2025 ประธานาธิบดีปราโบโว ซูบียันโต (Prabowo Subianto) ได้จัดตั้งกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ (Sovereign Wealth Fund – SWF) ชื่อ ดานันตารา (Danantara) โดยโอนย้ายสินทรัพย์ของรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ (State-Owned Enterprises – SOEs / Badan Usaha Milik Negara – BUMN) ทั้งหมดมูลค่าเกือบ 900,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของทำเนียบประธานาธิบดีโดยตรง เพื่อใช้เป็นหัวหอกในการลงทุนโครงการขนาดใหญ่ของรัฐ ซึ่งนักลงทุนต่างชาติมองว่าเป็นการรวมศูนย์อำนาจทางเศรษฐกิจไว้ที่ฝ่ายบริหารครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ยุคประธานาธิบดีซูฮาร์โต (Suharto) และเป็นหนึ่งในโครงการที่มีข้อห่วงกังวลอย่างยิ่งเกี่ยวกับความโปร่งใส

 

จากไฟจลาจลบนท้องถนน สู่รอยร้าว “ปราโบโว-โจโกวี” และการลาออกของรองประธานาธิบดี

 

เมื่อความเปราะบางทางเศรษฐกิจสั่งสมจนถึงขีดสุด ปัจจัยกระตุ้นทางการเมืองเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะจุดชนวนความไม่สงบครั้งใหญ่

 

เหตุการณ์จุดชนวนเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2025 เมื่อมีรายงานข่าวรั่วไหลว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (Dewan Perwakilan Rakyat – DPR / House of Representatives) ได้รับอนุมัติเงินค่าเช่าที่พักสูงถึง เดือนละ 50 ล้านรูเปียห์ (ประมาณ 100,000 บาท) ซึ่งมากกว่าค่าแรงขั้นต่ำของประชาชนถึง 10 เท่า ประกอบกับคลิปวิดีโอที่เผยแพร่ภาพสมาชิกสภาเต้นรำพร้อมกับการนำวงดนตรีไปบรรเลงกันสดๆ ภายในอาคารรัฐสภา สร้างความไม่พอใจให้แก่ประชาชนที่กำลังเผชิญค่าครองชีพสูง จนนำไปสู่การรวมตัวประท้วงครั้งใหญ่หน้าอาคารรัฐสภาในกรุงจาการ์ตา

 

สามวันต่อมา เกิดเหตุการณ์ที่สร้างความสะเทือนใจไปทั่วประเทศ เมื่อ อัฟฟาน คูร์เนียวาน (Affan Kurniawan) เด็กหนุ่มคนขับรถจักรยานยนต์รับจ้างหรือ “โอเจ็ก” (Ojek) วัย 21 ปี ที่กำลังขี่รถทำงานหาเลี้ยงชีพอยู่ในพื้นที่ ถูกขบวนรถหุ้มเกราะของหน่วยตำรวจปราบจลาจลเคลื่อนที่เร็ว (Brigade Mobil – Brimob / Mobile Brigade Corps) พุ่งชนและทับร่างจนเสียชีวิต คลิปเหตุการณ์ดังกล่าวแพร่สะพัดไปทั่วประเทศภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง จุดชนวนให้เกิดการจลาจลลุกลามไปในหลายสิบเมืองทั่วอินโดนีเซีย อาคารรัฐสภาท้องถิ่น (Dewan Perwakilan Rakyat Daerah – DPRD) หลายแห่งถูกจุดไฟเผา บ้านพักของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถูกบุกเข้าทำลาย และมีผู้เสียชีวิตจากเหตุปะทะอย่างน้อย 10 ราย ภาพของคนขับโอเจ็กหลายพันคนที่ขี่รถจักรยานยนต์ตามขบวนศพของอัฟฟานกลายเป็นสัญลักษณ์ทางการเมืองที่ทรงพลัง

 

เพราะในมุมมองของคนหนุ่มสาวอินโดนีเซีย อัฟฟานคือตัวแทนของคนรุ่นใหม่ที่ไร้ตำแหน่งงานประจำ ต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ และได้รับผลกระทบจากกลไกอำนาจรัฐ

 

แม้ประธานาธิบดีปราโบโวจะรีบสั่งยกเลิกเบี้ยเลี้ยงพิเศษของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและระงับงบดูงานต่างประเทศเพื่อลดกระแส แต่ความไว้วางใจของประชาชนต่อรัฐสภา ตำรวจ และสถาบันการเมืองได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ

 

แรงสั่นสะเทือนจากความไม่พอใจของภาคประชาชนและการเคลื่อนไหวของกลุ่มนักศึกษาที่ต่อต้านการขยายบทบาทของกองทัพแห่งชาติอินโดนีเซีย (Tentara Nasional Indonesia – TNI / Indonesian National Armed Forces) ในระบบราชการพลเรือน ยังเป็นฉากหลังสำคัญที่เร่งให้เกิดความแตกหักภายในขั้วอำนาจรัฐบาลเอง พันธมิตรทางการเมืองระหว่างประธานาธิบดี ปราโบโว ซูบียันโต (Prabowo Subianto) กับอดีตประธานาธิบดี โจโก “โจโกวี” วิโดโด (Joko “Jokowi” Widodo) ซึ่งเคยจับมือกันคว้าชัยชนะในการเลือกตั้งปี 2024 ได้สิ้นสุดลงอย่างชัดเจนในเดือนพฤศจิกายน 2026 ผ่านวิกฤตการณ์ซ้อนสองระลอก

 

ระลอกแรก คือ คดีอื้อฉาวการดักฟังและข้อหากบฏต่อแผ่นดิน: ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2026 ปราโบโวได้สั่งปลดหัวหน้าคณะทำงานทำเนียบประธานาธิบดี พร้อมกับที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติอินโดนีเซีย (Kepolisian Negara Republik Indonesia – Polri / Indonesian National Police) เปิดปฏิบัติการจับกุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงด้านความมั่นคงหลายคน รวมถึงอดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พล.ต.อ. ลิสต์โย ซิกิต ปราโบโว (General Listyo Sigit Prabowo) ซึ่งเป็นบุคคลใกล้ชิดและเป็นฐานอำนาจสำคัญของโจโกวี ในข้อหาลักลอบติดตั้งเครือข่ายดักฟังและสอดแนมการสื่อสารของประธานาธิบดีปราโบโว รัฐมนตรีระดับสูง และคณะกรรมการปราบปรามการทุจริต (Komisi Pemberantasan Korupsi – KPK / Corruption Eradication Commission) โดยตำรวจแถลงว่ามีหลักฐานเพียงพอที่จะดำเนินคดีใน ข้อหากบฏต่อแผ่นดิน (Treason / Makar)

 

ระลอกที่สอง คือ การลาออกของรองประธานาธิบดี กิบรัน รากาบูมิง รากา: เมื่อวันที่ 11-12 พฤศจิกายน 2026 กิบรันซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของโจโกวี ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งรองประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ ณ ทำเนียบเมอร์เดกา (Istana Merdeka / Merdeka Palace) ปิดฉากวาระการดำรงตำแหน่งเพียง 2 ปีเศษจากวาระเต็ม 5 ปี ชนวนเหตุสำคัญมาจากคำวินิจฉัยของศาลฎีกา (Mahkamah Agung – MA / Supreme Court) และศาลรัฐธรรมนูญ (Mahkamah Konstitusi – MK / Constitutional Court) ในเดือนตุลาคม 2026 ที่ชี้ว่า “ไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือ” มารองรับความถูกต้องของวุฒิการศึกษาเทียบเท่าระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากต่างประเทศที่กิบรันใช้ยื่นสมัครรับเลือกตั้งในปี 2024 แม้ศาลจะไม่ได้สั่งให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะย้อนหลัง แต่คำตัดสินดังกล่าวเปิดช่องให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอย่างน้อย 120 คน ร่วมกันลงชื่อยื่นญัตติถอดถอนออกจากตำแหน่ง (Impeachment / Pemakzulan) กิบรันจึงตัดสินใจลาออกเพื่อหลีกเลี่ยงกระบวนการไต่สวนในสภา

 

นักวิเคราะห์การเมืองประเมินว่า การกวาดล้างเครือข่ายความมั่นคงสายโจโกวีและการกดดันให้กิบรันพ้นจากตำแหน่ง คือการรวบอำนาจบริหารของปราโบโวเพื่อลดอิทธิพลของเครือข่ายการเมืองโจโกวี ขณะที่โจโกวีซึ่งพำนักอยู่ที่เมืองโซโล (Solo / Surakarta) แถลงยอมรับกระบวนการทางกฎหมายและยืนยันว่าจะสนับสนุนโครงการสาธารณะของรัฐบาลต่อไป

 

ตามบทบัญญัติของ รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ปี ค.ศ. 1945 มาตรา 8 วรรค (2) (Undang-Undang Dasar Negara Republik Indonesia Tahun 1945 – UUD 1945) และกฎหมายว่าด้วยองค์กรนิติบัญญัติ (Undang-Undang Majelis Permusyawaratan Rakyat, Dewan Perwakilan Rakyat, Dewan Perwakilan Daerah, dan Dewan Perwakilan Rakyat Daerah – UU MD3) เมื่อตำแหน่งรองประธานาธิบดีว่างลงจากการลาออก ประธานาธิบดีปราโบโวจะต้องเสนอชื่อผู้สมัครที่มีคุณสมบัติเหมาะสมจำนวน 2 รายชื่อ ภายใน 14 วัน เพื่อให้ สภาที่ปรึกษาประชาชน (Majelis Permusyawaratan Rakyat – MPR / People’s Consultative Assembly) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (DPR) และสภาผู้แทนรัฐ (Dewan Perwakilan Daerah – DPD / Regional Representative Council) ประชุมร่วมกันเพื่อลงมติเลือกสรรรองประธานาธิบดีคนใหม่ให้แล้วเสร็จภายใน 60 วัน นับจากวันที่ตำแหน่งว่างลง (หากคะแนนเสียงในสภาเท่ากัน จะต้องลงมติรอบสอง และหากยังเท่ากันอีก ประธานาธิบดีจะเป็นผู้ชี้ขาด) กระบวนการเปลี่ยนผ่านตำแหน่งรองประธานาธิบดีท่ามกลางบรรยากาศทางการเมืองที่ตึงเครียดเช่นนี้ ย่อมกลายเป็นเวทีต่อรองอำนาจครั้งใหม่ของพรรคร่วมรัฐบาลที่จะดึงความสนใจและทรัพยากรไปจากการแก้ปัญหาเศรษฐกิจในระยะสั้น

 

โดยในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2026 อินโดนีเซียก็ได้รองประธานาธิบดีคนใหม่ ที่เคยดำรงตำแหน่งอดีตรัฐมนตรีคลังที่เคยถูกปลดฟ้าผ่าโดยประธานาธิบดี นั่นคือ นายปูร์บายา ยูดิ ซาเดวา (Purbaya Yudhi Sadewa)

 

ในขณะที่ในทางลึก ก็มีนักวิเคราะห์จำนวนมากที่มีความเชื่อว่า โจโกวี เองก็คงไม่ได้จะนั่งอยู่เฉยๆ แต่เขาน่าจะเห็นดีเห็นงามกับการแยกตัวออกจากพันธมิตรกับปราโบโวที่กำลังอยู่ในช่วงขาลง เพราะนี่จะเป็นโอกาสที่ดีที่ทำให้เขาและตระกูลการเมืองของเขามีอิสระอย่างเต็มที่ในการเดินสายเริ่มต้นรณรงค์สร้างอาณาจักรทางการเมืองครั้งใหม่ ในฐานะฝ่ายค้านที่จะคอยคานอำนาจของประธานาธิบดี ปราโบโว และพรรคพันธมิตรที่แทบจะไม่มีฝ่ายค้านตัวจริงในรัฐสภา

 

สงครามเศรษฐกิจ ความขัดแย้งระหว่างนโยบายการคลังกับการเงิน และวิกฤตความเชื่อมั่นของตลาดโลก

 

ในขณะที่การเมืองภายในกำลังเผชิญความเปลี่ยนแปลง เสถียรภาพทางเศรษฐกิจมหภาคของอินโดนีเซียก็กำลังถูกทดสอบอย่างหนักจากความขัดแย้งเชิงนโยบายระหว่าง ทำเนียบประธานาธิบดี กับ ธนาคารกลางอินโดนีเซีย (Bank Indonesia – BI)

 

จุดเริ่มต้นของการลดลงของความเชื่อมั่นในหมู่นักลงทุนต่างชาติเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2025 ท่ามกลางสถานการณ์หลังการจลาจล เมื่อประธานาธิบดีปราโบโวตัดสินใจปลด ศรี มุลยานี อินทราวาตี (Sri Mulyani Indrawati) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (Minister of Finance / Menteri Keuangan) ผู้ดูแลวินัยการคลังของอินโดนีเซียมานานเกือบ 20 ปี และเป็นบุคคลที่ตลาดการเงินโลกให้ความไว้วางใจอย่างสูง

 

การแต่งตั้ง ปูร์บายา ยูดี ซาเดวา (Purbaya Yudhi Sadewa) เข้ามาแทนที่ในช่วงแรก ซึ่งประกาศว่าจะอัดฉีดเงินเข้าระบบและไม่กังวลต่อการขาดดุลงบประมาณ ได้สร้างความกังวลให้แก่ตลาดพันธบัตรอย่างรุนแรง ก่อนที่ประธานาธิบดี ปราโบโว จะปรับโครงสร้างทีมเศรษฐกิจใหม่โดยปลดปูร์บายาออกจากตำแหน่ง และดึง ซูอาฮาซิล นาซารา (Suahasil Nazara) นักเศรษฐศาสตร์เทคโนแครตขึ้นมารับตำแหน่งรัฐมนตรีคลังเพื่อกอบกู้ความเชื่อมั่นและให้คำมั่นว่าจะรักษาเพดานขาดดุลงบประมาณไม่ให้เกิน 3% ของ GDP ตามกฎหมาย ลองนึกภาพประเทศที่เปลี่ยนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง 3 คนในระยะเวลาไม่ถึง 1 ปี ว่าความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจจะอยู่ในสถานะใด

 

ความกังวลของนักลงทุนยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อความเป็นอิสระของธนาคารกลาง (Central Bank Independence) ถูกตั้งคำถาม ในเดือนมกราคม 2026 ปราโบโวได้เสนอชื่อหลานชายของตนเองเข้าเป็นคณะกรรมการบริหารของธนาคารกลางอินโดนีเซีย ส่งผลให้ค่าเงินรูเปียห์ (IDR) ร่วงลงทำสถิติอ่อนค่าที่ระดับ 16,985 รูเปียห์ต่อดอลลาร์สหรัฐ (USD) ทันที แม้กระทั่งก่อนที่ความขัดแย้งในตะวันออกกลางจะปะทุขึ้น ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม 2026 สถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับโลกอย่าง มูดีส์ (Moody’s Investors Service) และ ฟิทช์ เรทติ้งส์ (Fitch Ratings) ต่างปรับลดแนวโน้มอันดับเครดิต (Credit Outlook) ของอินโดนีเซียลงสู่ระดับ “เชิงลบ” (Negative)

 

เมื่อความขัดแย้งในตะวันออกกลางดันราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกให้พุ่งสูงขึ้นตั้งแต่เดือนมีนาคม 2026 เงินทุนต่างชาติได้ไหลออกจากอินโดนีเซียอย่างรวดเร็ว จนในวันที่ 8 มิถุนายน 2026 ค่าเงินรูเปียห์ดิ่งลงไปแตะระดับ 18,209 รูเปียห์ต่อดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งอ่อนค่าที่สุดในประวัติศาสตร์ บังคับให้ธนาคารกลางอินโดนีเซียต้องปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย (BI-Rate) 2 ครั้งติดต่อกันในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน รวม 100 จุด (Basis Points – bps) มาอยู่ที่ระดับ 5.75% และต้องใช้ทุนสำรองระหว่างประเทศ (Foreign Exchange Reserves) เกือบ 11,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อรักษาเสถียรภาพค่าเงิน ท่ามกลางแรงกดดันดังกล่าว เพอร์รี วาร์จิโย (Perry Warjiyo) ผู้ว่าการธนาคารกลางอินโดนีเซีย ได้ยื่นใบลาออกกลางวาระอย่างกะทันหันในเดือนกรกฎาคม 2026 ทิ้งให้รองผู้ว่าการต้องทำหน้าที่รักษาการท่ามกลางความไม่แน่นอน

 

แรงกดดันทางการเงินยังไม่ยุติลงเพียงเท่านั้น ในช่วงกลางเดือนตุลาคม 2026 ดัชนีตลาดหลักทรัพย์จาการ์ตา (Jakarta Composite Index – JCI / Indeks Harga Saham Gabungan – IHSG) ดิ่งลงหนักที่สุดในวันเดียวในรอบเกือบ 30 ปี จนหลุดระดับ 5,000 จุด หลังจาก เอ็มเอสซีไอ (Morgan Stanley Capital International – MSCI) ผู้จัดทำดัชนีหุ้นระดับโลก เปิดรับฟังความคิดเห็นเพื่อพิจารณาลดสถานะตลาดหุ้นอินโดนีเซียออกจากกลุ่ม “ตลาดเกิดใหม่” (Emerging Market – EM) ซึ่งหากเกิดขึ้นจริงจะบังคับให้กองทุนรวมดัชนีเชิงรับ (Passive Funds) ทั่วโลกต้องเทขายหุ้นอินโดนีเซียออกไปเป็นมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์

 

ภาพรวมที่เกิดขึ้น ณ ชั่วโมงนี้สำหรับเศรษฐกิจอินโดนีเซีย คือ “ความขัดแย้งเชิงนโยบายระหว่างการคลังและการเงิน” รัฐบาลของปราโบโวต้องการเร่งใช้จ่ายงบประมาณมหาศาลเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและดำเนินโครงการประชานิยม โดยเฉพาะโครงการเรือธง “อาหารกลางวันฟรีที่มีคุณค่าทางโภชนาการ” (Makan Bergizi Gratis – MBG / Free Nutritious Meals Program) ซึ่งตั้งงบประมาณปี 2026 ไว้สูงถึง 335 ล้านล้านรูเปียห์ (มากกว่างบประมาณกระทรวงสาธารณสุขถึง 3 เท่า) เพื่อแจกจ่ายอาหารให้เด็กนักเรียนและหญิงตั้งครรภ์เกือบ 62 ล้านคน ผ่านครัวกลางเกือบ 28,000 แห่ง แม้โครงการนี้จะช่วยสร้างงานได้ราว 1.2 ล้านตำแหน่ง แต่กลับเผชิญปัญหาการบริหารจัดการอย่างหนัก ทั้งเหตุการณ์อาหารเป็นพิษหมู่ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า มากกว่าหมื่นกรณี จนผู้ปกครองต้องออกมาประท้วงหน้าทำเนียบ และภาระทางการคลังที่บีบให้รัฐบาลต้องหั่นงบโครงการลง 67 ล้านล้านรูเปียห์ในเดือนพฤษภาคม 2026 เหลือ 268 ล้านล้านรูเปียห์ พร้อมลดวันแจกอาหารจาก 6 วันเหลือ 5 วันต่อสัปดาห์ และงดแจกในช่วงปิดเทอม

 

ในขณะที่รัฐบาลเร่งการใช้จ่าย (รวมถึงภาระเงินอุดหนุนพลังงานที่พุ่งสูงถึง 11,700 ล้านดอลลาร์ในปี 2026 จนทำให้การขาดดุลงบประมาณขยับเข้าใกล้ 2.85% ของ GDP ชิดเพดานกฎหมายที่ 3%) ธนาคารกลางอินโดนีเซียกลับต้องคงอัตราดอกเบี้ยไว้ที่ระดับสูง 5.75% เพื่อสกัดเงินเฟ้อและปกป้องค่าเงินรูเปียห์ ผู้ที่ได้รับผลกระทบโดยตรงระหว่างแรงดึงสองขั้วนี้ คือภาคธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (Small and Medium Enterprises – SMEs) รวมถึงครัวเรือนชาวอินโดนีเซียที่ต้องแบกรับภาระดอกเบี้ยผ่อนบ้านและผ่อนรถที่แพงขึ้น

 

2027 “วิกฤตการณ์ลูกโซ่” และกับดักชาตินิยมสุดโต่ง

 

เมื่อก้าวเข้าสู่ปี 2027 รัฐบาลของประธานาธิบดีปราโบโว ซูบียันโต ได้อนุมัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีวงเงินสูงถึง 4,097 ล้านล้านรูเปียห์ (ราว 228,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) พร้อมประกาศเป้าหมายการเติบโตของ GDP อย่างทะเยอทะยานที่ระดับ 6.0% ซึ่งเป็นตัวเลขที่อินโดนีเซียไม่เคยทำได้อีกเลยนับตั้งแต่ปี 2012 ทว่าเมื่อนำตัวเลขในเอกสารงบประมาณของรัฐบาลมาวางเทียบกับประมาณการของสถาบันการเงินสากลอย่างธนาคารโลก (World Bank) และธนาคารพัฒนาเอเชีย (Asian Development Bank – ADB) ช่องว่างระหว่าง “เป้าหมายทางการเมือง” กับ “ประมาณการทางเศรษฐศาสตร์” กลับปรากฏชัดขึ้น

 

เด็กๆ วิ่งเล่นใกล้บ้านพักในย่านชุมชนแออัดของกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย 2

 

ในแวดวงนักวิเคราะห์ความเสี่ยงระดับภูมิภาค (เช่น GIS Reports และทีมวิจัยธนาคารภูมิภาค) ประเด็นสำคัญสำหรับปี 2027 คือการประเมินความเสี่ยงของการเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินครั้งใหญ่

 

หากพิจารณาจากตัวเลขหนี้สาธารณะต่อ GDP (Public Debt-to-GDP Ratio ที่ยังอยู่ราว 38%-40%) และทุนสำรองระหว่างประเทศ (Foreign Exchange Reserves ที่ยังมีอยู่มากกว่า 150,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่ประเมินว่า โอกาสที่อินโดนีเซียจะเกิดการล้มละลายทางการเงินแบบฉับพลันเหมือนวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียปี 1997–1998 (1997 Asian Financial Crisis) ยังอยู่ในระดับต่ำ แต่ความเสี่ยงที่น่ากังวลยิ่งกว่า คือ “วิกฤตการณ์เชิงโครงสร้างที่เกิดจากการดำเนินนโยบายภายใน” (Self-Inflicted Structural Crisis) ซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นจากปัจจัยเสี่ยง 4 ประการที่เชื่อมโยงกันเป็นลูกโซ่ในปี 2027

 

1. การผูกขาดการส่งออกโดย “ดานันตารา” และโอกาสทางการค้าโลกที่หดหาย

 

หัวใจสำคัญของยุทธศาสตร์เศรษฐกิจยุคปราโบโว คือการเปลี่ยนผ่านจากระบบทุนนิยมเสรีที่เปิดกว้าง ไปสู่ “รัฐทุนนิยมแบบรวมศูนย์” (Centralized State Capitalism) โดยมีกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ ดานันตารา (Daya Anagata Nusantara – Danantara) เป็นกลไกหลักในการรวบอำนาจบริหารรัฐวิสาหกิจและทรัพยากรยุทธศาสตร์มูลค่าเกือบ 900,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐไว้ในมือของฝ่ายบริหาร

 

แนวโน้มการขยายอำนาจของโครงสร้างรัฐวิสาหกิจและหน่วยงานยุทธศาสตร์ภายใต้ร่มเงาของดานันตารา ไปสู่การควบคุมและ ผูกขาดการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์และวัตถุดิบสำคัญ (Export Monopoly) ตั้งแต่แร่ธาตุยุทธศาสตร์อย่างนิกเกิล ดีบุก ถ่านหิน ไปจนถึงสินค้าเกษตรอย่างน้ำมันปาล์ม กำลังสร้างแรงสั่นสะเทือนอย่างหนักต่อโอกาสทางการค้าระหว่างประเทศของอินโดนีเซีย ซึ่งมาตรการผูกขาดการส่งออกจะเริ่มต้นในวันที่ 1 มกราคม 2027

 

ในสายตาของคู่ค้าระดับโลก ทั้งสหภาพยุโรป (European Union – EU) สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ การผูกขาดการส่งออกโดยกลไกของรัฐถูกมองว่าเป็น “การทำลายกลไกตลาด” (Market Distortion) ที่บิดเบือนราคาและอุปทานโลก ปัญหาใหญ่ที่ตามมาคือข้อกังขาเรื่อง ประสิทธิภาพและความโปร่งใส (Efficiency and Transparency) เมื่อการกำหนดโควตา การตั้งราคา และใบอนุญาตส่งออกถูกดึงออกจากมือภาคเอกชนที่มีความคล่องตัว มาอยู่ในมือของโครงสร้างราชการและผู้บริหารที่แต่งตั้งโดยฝ่ายการเมือง ซึ่งอาจจะมาจากกองทัพ ไม่ได้มีความรู้ ไม่มีความเข้าใจในการดำเนินธุรกิจ ต้นทุนแฝงและการแสวงหาค่าเช่าทางเศรษฐกิจ (Rent-Seeking) ย่อมเพิ่มสูงขึ้น

 

ผลลัพธ์ที่กำลังเกิดขึ้นคือ คู่ค้าต่างชาติเริ่มชะลอการทำสัญญาระยะยาวและเร่งกระจายความเสี่ยง (De-risking) ไปหาแหล่งวัตถุดิบและฐานการผลิตในประเทศอื่นแทน การเจรจาข้อตกลงการค้าเสรี (Free Trade Agreements – FTAs) และการผลักดันอินโดนีเซียเข้าสู่สมาชิกองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (Organisation for Economic Co-operation and Development – OECD) เผชิญกับความไม่ไว้วางใจด้านธรรมาภิบาล ทำให้อินโดนีเซียสูญเสียโอกาสในการดึงดูดห่วงโซ่อุปทานโลก (Global Supply Chains) ที่กำลังย้ายฐานการผลิตออกจากจีน

 

2. การกดดันกลุ่มนักธุรกิจเชื้อสายจีน และปรากฏการณ์ “เงินดอลลาร์ไม่กลับบ้าน”

 

เมื่อรายได้จากการส่งออกเริ่มชะลอตัว ขณะที่งบประมาณรายจ่ายของรัฐพุ่งทะยานขึ้นไปแตะระดับกว่า 4,097 ล้านล้านรูเปียห์ เพื่อหล่อเลี้ยงโครงการประชานิยมขนาดใหญ่อย่างโครงการอาหารกลางวันฟรี (MBG) ที่ใช้งบปี 2027 กว่า 15,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รัฐบาลที่ติดกับดักเพดานขาดดุลงบประมาณ 3% จึงหันมามองหาแหล่งเงินทุนเพิ่มเติม นั่นคือ การกดดันและดึงสภาพคล่องจากกลุ่มนักธุรกิจเชื้อสายจีน (Chinese-Indonesian Business Community) ซึ่งเปรียบเสมือนกระดูกสันหลังที่ขับเคลื่อนภาคการค้า การเงิน การผลิต และเครือข่ายกระจายสินค้าของอินโดนีเซียมาอย่างยาวนาน

 

มาตรการกดดันทางการเงินและการคลังที่พุ่งเป้าไปยังกลุ่มทุนเอกชนและนักธุรกิจเชื้อสายจีน ทวีความเข้มข้นขึ้นผ่านเครื่องมือหลายรูปแบบ ตั้งแต่ การบังคับหรือกึ่งบังคับให้ซื้อ “พันธบัตรรักชาติ” (Patriot Bonds / Obligasi Patriot) ที่ให้ผลตอบแทนต่ำกว่าอัตราเงินเฟ้อและดอกเบี้ยตลาด การตรวจสอบภาษีย้อนหลังและการจัดเก็บ ภาษีซ้ำซ้อนควบคู่กับภาษีความมั่งคั่ง (Wealth Tax) ในอัตราสูง ไปจนถึงการออกกฎระเบียบเข้มงวดเพื่อ ตั้งเพดานและจำกัดเสรีภาพในการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Controls) รวมถึงการบังคับให้ผู้ส่งออกต้องนำรายได้เงินตราต่างประเทศกลับมาพักไว้ในระบบธนาคารในประเทศ

 

ทว่าในโลกการเงินไร้พรมแดน การบีบบังคับด้วยมาตรการทางกฎหมายกลับให้ผลลัพธ์ตรงกันข้ามกับที่รัฐบาลคาดหวัง นักธุรกิจเชื้อสายจีนที่มีประสบการณ์และบทเรียนจากประวัติศาสตร์การเมืองอินโดนีเซีย ต่างตอบสนองด้วยกลยุทธ์การบริหารความเสี่ยงทางธุรกิจ

 

แทนที่จะนำกำไรและเงินตราต่างประเทศที่หาได้กลับเข้ามาลงทุนขยายโรงงานหรือหมุนเวียนในกรุงจาการ์ตา พวกเขากลับเลือกใช้กลไกทางการค้าและการเงินระหว่างประเทศเพื่อ “พักเงินดอลลาร์ไว้นอกประเทศ” ไม่ว่าจะเป็นในศูนย์กลางการเงินอย่างสิงคโปร์ ฮ่องกง หรือดูไบ ผ่านการตั้งบริษัทตัวแทนค้าขายในต่างประเทศ (Offshore Trading Arms) การปรับโครงสร้างราคา (Transfer Pricing) และการชะลอการโอนเงินกลับประเทศให้นานที่สุดเท่าที่กฎหมายจะเปิดช่อง

 

ปรากฏการณ์ “ภาวะเงินทุนไหลออกแบบซ่อนเร้น” (Silent Capital Flight) นี้ กัดกร่อนเสถียรภาพทางการเงินของอินโดนีเซียอย่างต่อเนื่อง เพราะแม้ตัวเลขดุลการค้า (Trade Balance) บนหน้ากระดาษจะยังดูเป็นบวก แต่เงินดอลลาร์จริงๆ กลับไม่ไหลเข้าสู่ระบบธนาคารในประเทศ ส่งผลให้ตลาดอัตราแลกเปลี่ยนในจาการ์ตาขาดแคลนสภาพคล่องเงินตราต่างประเทศอย่างหนัก และกลายเป็นแรงกดดันถาวรที่ฉุดค่าเงินรูเปียห์ให้อ่อนค่าลงอย่างต่อเนื่องโดยที่ธนาคารกลางไม่อาจสกัดกั้นได้

 

3. การพิมพ์เงินหล่อเลี้ยงประชานิยม และจุดจบของความเป็นอิสระธนาคารกลาง

 

เมื่อรายได้ภาษีไม่เป็นไปตามเป้าและเงินทุนเอกชนไหลออกนอกประเทศ ทางออกสุดท้ายของรัฐบาลที่ต้องการเร่งเครื่องเศรษฐกิจประชานิยมคือ “การครอบงำทางการคลัง” (Fiscal Dominance) หรือการแทรกแซงธนาคารกลางอินโดนีเซีย (Bank Indonesia – BI) เพื่อใช้การขยายปริมาณเงินเป็นเครื่องมือแก้ปัญหาทางการเมือง

 

หลังจากการลาออกกลางวาระของผู้ว่าการธนาคารกลาง เพอร์รี วาร์จิโย และการส่งคนใกล้ชิดฝ่ายบริหารเข้าไปนั่งในคณะกรรมการบริหาร ความเป็นอิสระของธนาคารกลางอินโดนีเซียได้ลดลงอย่างมาก แนวทางนโยบายการเงินกำลังถูกปรับเปลี่ยนให้ทำหน้าที่ “พิมพ์เงินเพิ่ม (Money Printing / Quantitative Easing) เพื่อซื้อพันธบัตรรัฐบาลและอัดฉีดสภาพคล่อง” สำหรับนำไปปล่อยสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำเป็นพิเศษ (Subsidized Credit) ให้แก่กลุ่มสหกรณ์ วิสาหกิจชุมชน และฐานเสียงมวลชนในต่างจังหวัดที่ถูกปลุกกระแสชาตินิยม

 

กลไกที่เกิดขึ้นคือ รัฐบาลประกาศแจกเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำในอัตราที่ต่ำกว่าต้นทุนทางการเงินที่แท้จริงเพื่อสร้างความนิยมในกลุ่มฐานเสียง แล้วผลักภาระให้ธนาคารกลางต้องเข้ามาแบกรับและชดเชยส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Spread Subsidy) รวมถึงการค้ำประกันความเสี่ยงจากหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้หรือหนี้เสีย (Non-Performing Loan – NPL) ที่เพิ่มสูงขึ้นจากการปล่อยกู้โดยขาดเกณฑ์ประเมินความเสี่ยงทางธุรกิจที่รัดกุม

 

ในทางเศรษฐศาสตร์ นี่คือปัจจัยที่นำไปสู่ “ภาวะเศรษฐกิจชะงักงันควบคู่เงินเฟ้อและการเสื่อมค่าของสกุลเงิน” (Stagflation & Currency Devaluation) การอัดฉีดเงินรูเปียห์ใหม่เข้าสู่ระบบโดยไม่มีสินค้าและบริการที่มีผลิตภาพรองรับ ยิ่งเร่งให้ปริมาณเงินรูเปียห์ในระบบหมุนเวียนเพิ่มสูงขึ้น ในขณะที่เงินดอลลาร์ในทุนสำรองร่อยหรอลงเรื่อยๆ ส่งผลให้ค่าเงินรูเปียห์เสื่อมค่าลงอย่างรวดเร็ว บีบให้ธนาคารกลางตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และเพิ่มความเสี่ยงที่สถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถืออย่าง มูดส์ (Moody’s) ฟิทช์ (Fitch) หรือดัชนีหุ้นโลกอย่าง เอ็มเอสซีไอ (MSCI) จะประกาศลดอันดับความน่าเชื่อถือและถอดอินโดนีเซียออกจากทำเนียบตลาดเกิดใหม่ (Emerging Market) อย่างเป็นทางการในปี 2027

 

4. พิษร้ายของ “ชาตินิยมสุดโต่ง” ความสะใจบนกองไฟแห่งความเปราะบาง

 

มิติที่น่ากังวลและเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาให้วิกฤตเศรษฐกิจลุกลามกลายเป็นความตึงเครียดทางสังคมในปี 2027 คือ การเมืองเรื่องอัตลักษณ์ (Identity Politics) และการปลุกกระแส “ชาตินิยมสุดโต่ง” (Ultra-Nationalism)

 

ท่ามกลางสภาพเศรษฐกิจที่ฝืดเคือง ชนชั้นกลางหดตัว และประชาชนในต่างจังหวัดจำนวนมากขาดความรู้ความเข้าใจในกลไกเศรษฐศาสตร์มหภาค วาทกรรมทางการเมืองแบบประชานิยมได้ถูกนำมาใช้เพื่อเบี่ยงเบนความไม่พอใจของประชาชนออกจากข้อจำกัดในการบริหารงานของรัฐบาล ผ่านการสร้างภาพจำว่าความยากจนและความเหลื่อมล้ำของชาวอินโดนีเซียส่วนใหญ่เกิดจากการเอาเปรียบของกลุ่มทุนต่างชาติและ กลุ่มนักธุรกิจเชื้อสายจีน

 

เมื่อรัฐบาลออกมาตรการรีดภาษี บังคับขายพันธบัตรดอกเบี้ยต่ำ หรือใช้กฎหมายเข้าจัดการกับกลุ่มธุรกิจเชื้อสายจีน ฐานเสียงมวลชนในต่างจังหวัดที่ถูกปลุกปั่นด้วยกระแสชาตินิยมหัวรุนแรงกลับเกิดความรู้สึก “รังเกียจและสะใจ” (Schadenfreude) โดยมองว่านี่คือการทวงคืนความยุติธรรมและเป็นการจัดการกับชนชั้นนำทางเศรษฐกิจที่ร่ำรวยกว่า

 

ความเสี่ยงสำคัญของปรากฏการณ์นี้คือ “จุดบอดทางเศรษฐศาสตร์” (Economic Blindspot) มวลชนในต่างจังหวัดที่สนับสนุนการกดดันกลุ่มทุนเชื้อสายจีน ไม่ได้ตระหนักว่าเม็ดเงินทุน เครือข่ายการจ้างงาน และสภาพคล่องทางธุรกิจที่กำลังถูกบีบให้ย้ายออกนอกประเทศนั้น คือกลไกสำคัญที่หล่อเลี้ยงการจ้างงานในโรงงาน การรับซื้อผลผลิตทางการเกษตร และการหมุนเวียนของระบบเศรษฐกิจที่พวกเขาพึ่งพาอยู่ทุกวัน และนั่นเองที่ทำให้คนเล็กคนน้อยอย่าง “นาเดีย” และ “ปัก เฮนดรา” ต้องเดือดร้อน

 

ยิ่งไปกว่านั้น การปลุกกระแสชาตินิยมสุดโต่งยังเป็นปัจจัยที่ควบคุมได้ยาก ในประเทศที่มีประวัติศาสตร์ความละเอียดอ่อนทางชาติพันธุ์อย่างอินโดนีเซีย หากนโยบายพิมพ์เงินและแทรกแซงตลาดนำไปสู่ภาวะเงินเฟ้อรุนแรง ราคาข้าวสารและน้ำมันเชื้อเพลิงพุ่งสูงขึ้นจนเกินรับไหวในปี 2027 ความโกรธแค้นของมวลชนที่ถูกบ่มเพาะด้วยความแบ่งแยกย่อมพร้อมจะปะทุออกมาเป็นความรุนแรงทางสังคมและการประท้วงซ้ำรอยเดือนสิงหาคม 2025

 

5. ปริศนาแห่งกาลเวลา เมื่อโลกมองเห็น “อนาคตอันสดใส” แต่กำลังเฝ้ารอ “วันที่ทุกอย่างพังทลาย”

 

เมื่อพิจารณาภาพรวมทั้งหมดตั้งแต่ความเปราะบางของชนชั้นกลางในห้องเช่าชานเมืองจาการ์ตา รอยร้าวทางการเมืองที่นำไปสู่การลาออกของรองประธานาธิบดี ไปจนถึงการผูกขาดของกองทุนดานันตารา (Danantara) การกดดันกลุ่มทุนเชื้อสายจีน และการบิดเบือนกลไกธนาคารกลางเพื่อหล่อเลี้ยงกระแสชาตินิยมสุดโต่ง สิ่งที่เกิดขึ้นในอินโดนีเซียช่วงรอยต่อปี 2026–2027 ได้สร้าง “วิกฤตความไม่แน่นอน” (Crisis of Uncertainty) ที่ทำให้นักลงทุนทั่วโลกขาดความมั่นใจ

 

ความย้อนแย้งที่ชัดเจนของอินโดนีเซียในเวลานี้ คือความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่าง “ปัจจัยพื้นฐานในระยะยาว” (Long-Term Fundamentals) กับ “พฤติกรรมของเงินทุนในระยะสั้น” (Short-Term Capital Behavior)

 

ในระยะยาว นักเศรษฐศาสตร์และกองทุนระดับโลกต่างยอมรับในศักยภาพทางโครงสร้างของอินโดนีเซีย ประเทศนี้ยังคงครอบครองจุดแข็งสำคัญหลายประการ ทั้งฐานประชากรขนาดมหึมา 287 ล้านคน ที่เป็นตลาดผู้บริโภคภายในประเทศขนาดใหญ่ ทรัพยากรธรรมชาติและแร่ธาตุยุทธศาสตร์ที่โลกยุคเปลี่ยนผ่านพลังงาน (Energy Transition) ต้องการ รวมถึงเป้าหมายในการก้าวสู่ประเทศรายได้สูงภายใต้ยุทธศาสตร์ “2045 ยุคทองของอินโดนีเซีย” (Indonesia Emas 2045 / Golden Indonesia 2045) ปัจจัยพื้นฐานเหล่านี้ทำให้อินโดนีเซียยังคงมีอนาคตที่สดใสและน่าดึงดูดใจในทศวรรษหน้า

 

ทว่าในระยะสั้น ความไม่แน่นอนเชิงนโยบายและการแทรกแซงกลไกตลาดของรัฐบาลปราโบโว ได้เปลี่ยนมุมมองของนักลงทุนต่างชาติไปสู่ “จิตวิทยาแห่งการรอคอยจุดเปลี่ยน”

 

ในห้องค้าหลักทรัพย์และกองทุนบริหารความเสี่ยงระดับโลก (Hedge Funds) ตั้งแต่สิงคโปร์ ลอนดอน ไปจนถึงนิวยอร์ก นักลงทุนต่างชาติต่างประเมินตรงกันว่า นโยบายพิมพ์เงินเพิ่ม การแทรกแซงธนาคารกลาง การผูกขาดการส่งออก และการบีบให้กลุ่มธุรกิจเชื้อสายจีนพักเงินไว้นอกประเทศ ล้วนเป็นแรงกดดันที่ฝืนกลไกทางเศรษฐศาสตร์ พวกเขามองเห็นว่าค่าเงินรูเปียห์ ตลาดหุ้น และสภาพคล่องในประเทศกำลังถูกบีบอัดจนถึงขีดจำกัด

 

ด้วยเหตุนี้ แทนที่จะนำเม็ดเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (Foreign Direct Investment – FDI) เข้ามาขยายกิจการในวันนี้ นักลงทุนทั้งโลกกลับเลือกที่จะถอนทุนออกมายืนถือเงินสดอยู่นอกสนาม แล้ว “เฝ้ารอลุ้นว่าเมื่อไหร่ทุกอย่างจะพังทลายลงมา” เพราะในเมื่อระยะยาวอินโดนีเซียยังมีพื้นฐานที่แข็งแกร่ง การรอให้เกิดวิกฤตค่าเงิน การเทขายหุ้นครั้งใหญ่ หรือการปรับโครงสร้างหนี้ของภาคธุรกิจในระยะสั้น ย่อมเปิดโอกาสให้กลุ่มทุนต่างชาติสามารถกลับเข้ามา “ช้อนซื้อสินทรัพย์คุณภาพดีของอินโดนีเซียในราคาถูก” (Distressed Assets) ไม่ว่าจะเป็นหุ้นธนาคารชั้นนำ สัมปทานเหมืองแร่ หรือโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่

 

พฤติกรรมการ “รอดูสถานการณ์เพื่อรอซื้อสินทรัพย์ราคาถูก” ของเงินทุนโลกนี้เอง คือกับดักที่ท้าทายอย่างยิ่งสำหรับอินโดนีเซียในปี 2027 เพราะมันทำให้กระแสเงินทุนใหม่หยุดชะงักลงอย่างฉับพลัน การลงทุนภาคเอกชนชะลอตัว ค่าเงินรูเปียห์เผชิญแรงกดดันขาลงอย่างต่อเนื่อง และผลักดันให้เศรษฐกิจอินโดนีเซียตกอยู่ในภาวะชะงักงัน (Stagnation) ที่มีแนวโน้มทางลบในระยะสั้น

 

สำหรับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชะตากรรมของอินโดนีเซียในอีก 12 เดือนข้างหน้ามีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะอินโดนีเซียมีขนาดเศรษฐกิจคิดเป็นสัดส่วนเกือบ 40% ของทั้งภูมิภาคอาเซียน (ASEAN) หากอินโดนีเซียต้องเผชิญความผันผวนจากการสูญเสียความเชื่อมั่นทางนโยบาย แรงสั่นสะเทือนย่อมแผ่ขยายไปกระทบห่วงโซ่อุปทาน การค้า และบรรยากาศการลงทุนของภูมิภาคอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

และในระหว่างที่นักลงทุนทั่วโลกกำลังเฝ้ารอจังหวะเข้าซื้อสินทรัพย์ราคาถูกอยู่นอกประเทศ ผู้ที่ต้องแบกรับต้นทุนความท้าทายจากภาวะชะงักงันทางเศรษฐกิจและความตึงเครียดทางสังคมในระยะสั้น ก็คือประชาชนชาวอินโดนีเซียทั้ง 287 ล้านคนที่กำลังเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่ “อนาคตอันสดใส” จะเกิดขึ้นจริงในชีวิตประจำวันของพวกเขาเสียที

 

 

 

ภาพ: Anadolu / Getty Images

The post อินโดนีเซีย 2027: “วันที่รอให้ทุกอย่างพังทลาย” appeared first on THE STANDARD.

]]>
‘อนุทิน-ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วมการค้าไทย-สหรัฐฯ ยืนยันเจรจาสาระสำคัญสำเร็จแล้ว เดินหน้าจัดทำความตกลงฉบับสมบูรณ์ https://thestandard.co/anutin-trump-sign-joint-statement-art/ Tue, 17 Nov 2026 13:27:28 +0000 https://thestandard.co/?p=1280102 อนุทิน ชาญวีรกูล และ โดนัลด์ ทรัมป์ ร่วมลงนามแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยความตกลงการค้าต่างตอบแทน ณ กรุงมะนิลา

วันนี้ (17 พฤศจิกายน) อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและร […]

The post ‘อนุทิน-ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วมการค้าไทย-สหรัฐฯ ยืนยันเจรจาสาระสำคัญสำเร็จแล้ว เดินหน้าจัดทำความตกลงฉบับสมบูรณ์ appeared first on THE STANDARD.

]]>
อนุทิน ชาญวีรกูล และ โดนัลด์ ทรัมป์ ร่วมลงนามแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยความตกลงการค้าต่างตอบแทน ณ กรุงมะนิลา

วันนี้ (17 พฤศจิกายน) อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ร่วมลงนามแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยความตกลงการค้าต่างตอบแทนระหว่างไทยกับสหรัฐฯ (Joint Statement on an Agreement on Reciprocal Trade: ART) ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนการประชุมสุดยอดอาเซียน-สหรัฐฯ สมัยพิเศษ โดยยืนยันว่า ทั้งสองประเทศสามารถบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญของการเจรจาแล้ว

 

 

เอกภพ เพียรพิเศษ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า การลงนามดังกล่าวมีขึ้นเมื่อเวลา 19.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยนายกรัฐมนตรีแสดงความยินดีที่ได้พบกับประธานาธิบดีสหรัฐฯ อีกครั้ง พร้อมยืนยันความมุ่งมั่นในการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ และแสดงความยินดีที่การเจรจาความตกลง ART มีความคืบหน้าจนสามารถบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญร่วมกันได้

 

ทรัมป์เผยไทยเตรียมยกเลิกภาษีสินค้าสหรัฐฯ ทั้งหมด ซื้อสินค้าเกษตรเพิ่ม 2.6 พันล้านดอลลาร์

 

ระหว่างพิธีลงนาม ทรัมป์กล่าวว่า รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมลงนามในข้อตกลงการค้าครั้งประวัติศาสตร์กับนายกรัฐมนตรีไทย หลังทั้งสองประเทศใช้เวลาเจรจากันมาเป็นเวลานาน โดยเชื่อว่า ข้อตกลงดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย และวางรากฐานสำหรับความสัมพันธ์ทางการค้าที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

 

ทรัมป์เปิดเผยรายละเอียดสำคัญของข้อตกลงว่า ไทยจะยกเลิกภาษีนำเข้าสินค้าจากสหรัฐฯ ทั้งหมด รวมถึงลดอุปสรรคทางการค้าที่ไม่ใช่ภาษีอย่างมีนัยสำคัญ เช่น รถยนต์ อุปกรณ์การแพทย์ ยา เอทานอล และผลิตภัณฑ์สัตว์ปีก

 

นอกจากนี้ ทรัมป์ยังระบุว่า ไทยจะซื้อสินค้าเกษตรจากสหรัฐฯ เพิ่มเติม คิดเป็นมูลค่า

 

ประมาณ 2.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเกษตรกรอเมริกัน โดยเรียกข้อตกลงครั้งนี้ว่าเป็นชัยชนะครั้งสำคัญของประชาชนทั้งสองประเทศ

 

ทรัมป์กล่าวด้วยว่า ไทยเป็นพันธมิตรที่สำคัญของสหรัฐฯ มานานกว่า 70 ปี ขณะที่ความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างสองประเทศมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 200 ปี และเชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับสหรัฐฯ ในปัจจุบันอาจใกล้ชิดกันมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา

 

ประธานาธิบดีสหรัฐฯ กล่าวชื่นชมการทำงานของอนุทิน โดยระบุว่า แม้การบริหารประเทศจะเป็นภารกิจที่ยากลำบาก แต่นายกรัฐมนตรีไทยกำลังทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมจนได้รับการกล่าวถึงไปทั่วโลก

 

พร้อมกันนี้ ทรัมป์ยังย้อนกล่าวถึงบทบาทของตนในการคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างไทยกับกัมพูชา โดยอ้างว่า ในการประชุมสุดยอดอาเซียนเมื่อปีที่ผ่านมา เขาได้ทำงานร่วมกับนายกรัฐมนตรีไทยเพื่อยุติสถานการณ์ความรุนแรงระหว่างสองประเทศ และช่วยรักษาชีวิตผู้คนไว้ แม้จะไม่ได้รับการยอมรับในผลงานดังกล่าวเท่าที่ควร

 

สำหรับขั้นตอนต่อไป ทรัมป์กล่าวว่า ทั้งสองประเทศจะเดินหน้าจัดทำรายละเอียดของความตกลงฉบับสมบูรณ์ โดยคาดว่า จะสามารถดำเนินการให้แล้วเสร็จได้ภายในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า พร้อมย้ำว่า ทีมงานของทั้งสองฝ่ายกำลังทำงานกันอย่างเต็มที่

 

ส่วนอนุทินกล่าวขอบคุณทรัมป์สำหรับบทบาทในการผลักดันการเจรจาจนสามารถบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญ โดยเชื่อว่า ความตกลงดังกล่าวจะช่วยสร้างพลวัตใหม่ให้ความสัมพันธ์ทางการค้า และเปิดโอกาสให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจากทั้งสองประเทศ

 

อนุทินยอมรับว่า ยังมีรายละเอียดบางส่วนที่ต้องดำเนินการต่อ แต่มั่นใจว่าจะสามารถลงนามความตกลงฉบับสมบูรณ์ได้ในเร็วๆ นี้ พร้อมยืนยันว่าไทยให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์อันยาวนานกับสหรัฐฯ และพร้อมขยายความร่วมมือในด้านอื่นๆ ที่เป็นประโยชน์ร่วมกัน

 

ไทยเตรียมเดินหน้าจัดทำความตกลงฉบับสมบูรณ์

 

รัฐบาลไทยระบุว่า ความคืบหน้าครั้งนี้มีความสำคัญต่อประเทศไทย โดยเฉพาะในช่วงที่สหรัฐฯ ปรับเปลี่ยนนโยบายภาษีนำเข้าซึ่งส่งผลกระทบต่อประเทศคู่ค้าทั่วโลก เนื่องจากสหรัฐฯ เป็นตลาดส่งออกอันดับหนึ่งของไทย การบรรลุข้อสรุปในสาระสำคัญจึงจะช่วยลดความไม่แน่นอนด้านการค้า และเพิ่มโอกาสให้สินค้าไทยได้รับอัตราภาษีที่สามารถแข่งขันกับประเทศอื่นในภูมิภาคได้ รวมถึงช่วยให้ผู้ประกอบการและนักลงทุนวางแผนธุรกิจได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

 

สำหรับการเจรจาที่ผ่านมา รัฐบาลมอบหมายให้ ศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นผู้นำการเจรจาฝ่ายไทย ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องภายใต้ทีมไทยแลนด์ โดยมีการหารือกับภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากหลายภาคส่วน เพื่อนำข้อเสนอและข้อกังวลมาประกอบการกำหนดท่าทีเจรจา โดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของประเทศและผู้เกี่ยวข้อง

 

อย่างไรก็ตาม การลงนามแถลงการณ์ร่วมครั้งนี้ยังไม่ใช่การลงนามความตกลง ART ฉบับสมบูรณ์ โดยขั้นตอนต่อไป ทั้งสองประเทศจะต้องจัดทำรายละเอียดของความตกลงและตรวจสอบข้อกฎหมายให้

The post ‘อนุทิน-ทรัมป์’ ลงนามแถลงการณ์ร่วมการค้าไทย-สหรัฐฯ ยืนยันเจรจาสาระสำคัญสำเร็จแล้ว เดินหน้าจัดทำความตกลงฉบับสมบูรณ์ appeared first on THE STANDARD.

]]>