ถ้าโลกกำลังเข้าสู่ยุคที่หุ่นยนต์อาจมีมากกว่ามนุษย์ ประเทศไทยจะสร้างงานอะไรให้คนไทย? หากต้องการดึง Data Center เข้าประเทศ เราจะรับมือกับต้นทุนไฟฟ้าที่ซ่อนอยู่ได้อย่างไร? และหากทุกฝ่ายเห็นตรงกันว่าเศรษฐกิจไทยต้องเปลี่ยน ใครจะรับผิดชอบให้การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจริง?
The Secret Sauce รวบรวม 20 ประเด็น บนเวที ‘Editors Unfiltered วงเมาท์ บ.ก. เศรษฐกิจไทย เอาไงต่อ?’ บรรณาธิการ THE STANDARD นำข้อเสนอสำคัญจาก THE STANDARD ECONOMIC FORUM 2026 ที่ชวนมองว่า เศรษฐกิจไทยปี 2027 จะเติบโตจากอะไร ใครเสนอให้เปลี่ยนอะไร และอะไรคืออุปสรรคที่ประเทศไทยต้องแก้ให้ได้
🟡 อนาคตงานในไทย
🔶 1. ธนินท์ เจียรวนนท์ มองอนาคตที่หุ่นยนต์อาจมีมากกว่ามนุษย์
ธนินท์ เจียรวนนท์ ฉายภาพอนาคตที่หุ่นยนต์อาจมีจำนวนมากกว่าประชากรมนุษย์ เมื่อ AI และหุ่นยนต์สามารถทำงานแทนคนได้มากขึ้น โลกอาจเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของระบบเศรษฐกิจและแรงงาน คำถามสำหรับประเทศไทยจึงไม่ใช่เพียงจะนำหุ่นยนต์มาใช้มากแค่ไหน แต่คือจะสร้างอาชีพและรายได้ใหม่ให้คนไทยอย่างไร
🔶 2. สิงคโปร์ลงทุนพัฒนาทักษะแรงงาน แล้วไทยจะช่วยคนทำงานเปลี่ยนอาชีพอย่างไร
ตัวอย่างการลงทุนพัฒนาทักษะแรงงานของสิงคโปร์สะท้อนว่า การเตรียมคนรับมือ AI ต้องมากกว่าการเปิดหลักสูตรอบรม แต่ต้องมีระบบช่วยให้คนทำงานมีทั้งเวลาและทรัพยากรสำหรับกลับไปเรียนรู้ทักษะใหม่ เพราะสำหรับแรงงานจำนวนมาก อุปสรรคไม่ใช่การไม่อยากเรียนรู้ แต่คือการไม่สามารถหยุดทำงานเพื่อกลับไปเรียนได้
🔶 3. World Bank กับแนวคิด Small AI, Big Jobs ใช้ AI สร้างงาน ไม่ใช่แค่แทนที่แรงงาน
แนวคิด Small AI, Big Jobs จาก World Bank ชี้ให้เห็นโอกาสของการนำ AI ไปใช้ในธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง เพื่อเพิ่มผลิตภาพและสร้างงานที่มีมูลค่าสูงขึ้น โจทย์ของไทยจึงไม่ใช่แค่การดึงบริษัท AI ขนาดใหญ่เข้าประเทศ แต่ต้องทำให้ผู้ประกอบการรายย่อยและแรงงานส่วนใหญ่ได้รับประโยชน์จากเทคโนโลยีด้วย
🔶 4. AGIBOT กับภาพอนาคต Physical AI เมื่อหุ่นยนต์เริ่มทำงานในโลกจริง
การปรากฏตัวของหุ่นยนต์ AGIBOT ในงานฟอรัมสะท้อนความก้าวหน้าของ Physical AI หรือ AI ที่สามารถทำงานในโลกกายภาพได้ เมื่อหุ่นยนต์พัฒนาไปสู่การทำงานที่หลากหลายมากขึ้น ประเทศไทยต้องเตรียมรับทั้งโอกาสในการเพิ่มผลิตภาพของภาคธุรกิจ และความเสี่ยงที่งานบางประเภทจะถูกแทนที่ด้วยระบบอัตโนมัติ
🔶 5. ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ กับ Reinvent People เปลี่ยนคนไทยจาก Job Seeker เป็น Job Creator
รศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ กับแนวคิดการพัฒนาคนให้เป็น Job Creator หรือผู้สร้างงาน แทนการมุ่งผลิตเพียง Job Seeker หรือผู้หางาน สะท้อนว่าอนาคตเศรษฐกิจไทยต้องสร้างคนที่สามารถพัฒนาธุรกิจ นวัตกรรม และโอกาสการจ้างงานใหม่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่เพียงเตรียมแรงงานให้เข้าสู่อุตสาหกรรมเดิม
🟡 อนาคตพลังงานไทย
🔶 6. ธนินท์ เจียรวนนท์ กับแนวคิดสร้างโรงไฟฟ้ารองรับอนาคต AI และหุ่นยนต์
เมื่อเศรษฐกิจโลกขับเคลื่อนด้วย AI, Data Center และหุ่นยนต์ ความต้องการพลังงานจะกลายเป็นปัจจัยสำคัญในการแข่งขัน ธนินท์กล่าวถึงแนวคิดการลงทุนด้านพลังงานและการพัฒนาโรงไฟฟ้า สะท้อนว่าอนาคตอุตสาหกรรมเทคโนโลยีไม่สามารถแยกออกจากความพร้อมด้านไฟฟ้าได้
🔶 7. สมิธ พนมยงค์ กับโจทย์ต้นทุนไฟฟ้าที่อาจทำให้ไทยเสียโอกาสลงทุน
ข้อถกเถียงด้านพลังงานที่เกี่ยวข้องกับ สมิธ พนมยงค์ ชวนมองต้นทุนที่ภาคธุรกิจต้องจ่ายเพื่อเข้าถึงไฟฟ้า โดยเฉพาะการซื้อขายไฟฟ้าสะอาดโดยตรง ซึ่งไม่ได้มีเพียงราคาที่ตกลงกันระหว่างผู้ผลิตและผู้ซื้อ แต่ยังมีค่าใช้โครงข่ายไฟฟ้าที่อาจส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของไทย
🔶 8. ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ ตั้งคำถาม ค่าสายส่งไฟฟ้าควรคิดจากต้นทุนแบบไหน
ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ ให้ความสำคัญกับการคำนวณต้นทุนระบบสายส่งอย่างมีประสิทธิภาพ โดยพิจารณาว่าต้นทุนโครงข่ายควรสะท้อนเทคโนโลยีและต้นทุนที่เหมาะสมในปัจจุบันอย่างไร เพราะหากค่า Wheeling Charge หรือค่าใช้โครงข่ายสูงเกินความจำเป็น ก็อาจกลายเป็นอุปสรรคต่อการเข้าถึงไฟฟ้าสะอาดของภาคธุรกิจ
🔶 9. เอกนัฏ พร้อมพันธุ์ กับโจทย์เปิดซื้อขายไฟฟ้าสะอาดโดยตรง
การเปิดให้ภาคธุรกิจซื้อไฟฟ้าสะอาดจากผู้ผลิตโดยตรงเป็นหนึ่งในแนวทางสำคัญในการเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน แต่สิ่งที่ต้องติดตามคือความพร้อมของกติกา ค่าใช้โครงข่าย และระยะเวลาที่ภาคธุรกิจจะสามารถเข้าถึงระบบดังกล่าวได้จริง เพราะการประกาศเปิดตลาดเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ หากต้นทุนยังไม่สามารถแข่งขันได้
🔶 10. Data Center อาจไม่ใช่คำตอบทั้งหมด หากไทยยังไม่รู้ว่าจะได้อะไรกลับมา
การดึง Data Center เข้าประเทศต้องมองให้ไกลกว่าเม็ดเงินลงทุน เพราะอุตสาหกรรมนี้ต้องใช้ทั้งไฟฟ้า น้ำ และโครงสร้างพื้นฐานจำนวนมาก ขณะที่การจ้างงานโดยตรงอาจไม่ได้เพิ่มขึ้นตามสัดส่วนของเงินลงทุน คำถามสำคัญคือประเทศไทยจะสร้างมูลค่าเพิ่มให้เศรษฐกิจจาก Data Center ได้อย่างไร และใครจะรับภาระต้นทุนโครงสร้างพื้นฐานที่เพิ่มขึ้น
🟡 อนาคตเศรษฐกิจไทย
🔶 11. เซมิคอนดักเตอร์ โอกาสอุตสาหกรรมใหม่ที่ไทยต้องเลือกว่าจะอยู่ตรงไหนของห่วงโซ่โลก
เซมิคอนดักเตอร์เป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอนาคต AI ยานยนต์ และอิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูง แต่โจทย์สำคัญไม่ใช่เพียงการประกาศว่าจะเป็นฐานผลิตชิป ประเทศไทยต้องกำหนดให้ชัดว่าจะเข้าไปแข่งขันในส่วนใดของห่วงโซ่อุปทาน และจะพัฒนาบุคลากร เทคโนโลยี และระบบนิเวศอุตสาหกรรมเพื่อรองรับการลงทุนอย่างไร
🔶 12. โจทย์อาหารไทยต้อง Reinvent จากการผลิตแบบเดิมสู่ Functional Ingredients
ข้อเสนอเรื่องอนาคตอุตสาหกรรมอาหารสะท้อนว่า ประเทศไทยไม่ควรพึ่งพาความสามารถในการผลิตและส่งออกอาหารแบบเดิมเพียงอย่างเดียว แต่ต้องขยับไปสู่สินค้าและส่วนประกอบอาหารมูลค่าสูง โดยเฉพาะ Functional Ingredients ที่เชื่อมโยงอาหารเข้ากับวิทยาศาสตร์และสุขภาพ เพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก
🔶 13. Microbiome โอกาสสร้างอุตสาหกรรมสุขภาพใหม่ของไทย
Microbiome หรือระบบจุลินทรีย์ที่มีความสัมพันธ์กับสุขภาพมนุษย์ เป็นหนึ่งในโอกาสของการพัฒนาเศรษฐกิจสุขภาพที่เชื่อมโยงอาหาร เทคโนโลยีชีวภาพ และ Longevity ประเทศไทยมีฐานอุตสาหกรรมอาหารและบริการสุขภาพอยู่แล้ว แต่โจทย์สำคัญคือจะนำงานวิจัยและนวัตกรรมมาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าสูงได้อย่างไร
🔶 14. โจทย์ยกระดับท่องเที่ยวไทยจากจำนวนคนสู่มูลค่าที่สร้างได้
อนาคตการท่องเที่ยวไทยไม่ควรวัดความสำเร็จจากจำนวนนักท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว แต่ต้องเพิ่มรายได้ต่อหัวและมูลค่าที่กระจายไปยังธุรกิจไทย ผ่านบริการคุณภาพสูง การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ และเศรษฐกิจสร้างสรรค์ เพื่อให้ประเทศไทยแข่งขันด้วยคุณค่าแทนการแข่งขันด้านราคา
🔶 15. จาง เว่ยเว่ย กับอนาคตจีนและ ASEAN ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจโลก
จาง เว่ยเว่ย (Zhang Weiwei) กับมุมมองต่อบทบาทของจีนและความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับ ASEAN สะท้อนว่าภูมิภาคนี้ยังมีความสำคัญต่อการค้าและห่วงโซ่อุปทานโลก สำหรับประเทศไทย คำถามจึงไม่ใช่เพียงจะเลือกใกล้ชิดมหาอำนาจฝ่ายใด แต่คือจะสร้างบทบาททางเศรษฐกิจของตนเองอย่างไรท่ามกลางการแข่งขันระหว่างประเทศ
🟡 อนาคตประเทศไทย ใครจะทำให้การปฏิรูปเกิดขึ้นจริง
🔶 16. ดร.เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ กับโจทย์วินัยการคลังและเสถียรภาพเศรษฐกิจไทย
ดร.เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ ให้ความสำคัญกับการบริหารการคลังระยะกลางและการรักษาวินัยการคลัง ท่ามกลางความจำเป็นที่รัฐบาลต้องลงทุนเพื่อยกระดับเศรษฐกิจ โจทย์สำคัญคือการสร้างสมดุลระหว่างการใช้จ่ายเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ การเพิ่มรายได้ของรัฐ และการรักษาเสถียรภาพทางการคลังในระยะยาว
🔶 17. รัฐจะหาเงินจากไหนมาลงทุนเพื่ออนาคต
การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนาคน และอุตสาหกรรมใหม่ล้วนต้องใช้ทรัพยากรภาครัฐ แต่ประเทศไทยยังเผชิญข้อจำกัดด้านรายได้และภาระงบประมาณ ข้อเสนอเรื่องการบริหารการคลังระยะกลางจึงมีความสำคัญ เพราะการเติบโตในอนาคตต้องมาพร้อมระบบจัดเก็บรายได้และการใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพ ไม่ใช่เพียงการเพิ่มงบประมาณโดยไม่มีแผนรองรับ
🔶 18. Reinvent Politics เมื่อการปฏิรูปเศรษฐกิจต้องอาศัยการปฏิรูปการเมือง
แนวคิด Reinvent Politics สะท้อนว่าการเปลี่ยนผ่านเศรษฐกิจไทยไม่อาจสำเร็จได้ด้วยนโยบายอุตสาหกรรมหรือเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยกลไกการเมืองที่สามารถตัดสินใจและผลักดันการปฏิรูปได้อย่างต่อเนื่อง เพราะการเปลี่ยนแปลงด้านพลังงาน แรงงาน และการลงทุนล้วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจเชิงนโยบายระยะยาว
🔶 19. ปานปรีย์ พหิทธานุกร กับโจทย์รัฐบาลต้องทำงานข้ามกระทรวง ไม่ใช่ต่างคนต่างทำ
ปานปรีย์ พหิทธานุกร กับข้อเสนอด้านการบริหารนโยบายและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สะท้อนว่า การแข่งขันทางเศรษฐกิจต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของหลายหน่วยงาน ทั้งด้านการค้า การลงทุน พลังงาน และการต่างประเทศ หากแต่ละกระทรวงยังทำงานแยกส่วน ประเทศไทยอาจไม่สามารถเปลี่ยนยุทธศาสตร์ระดับชาติให้เป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริงได้
🔶 20. จากข้อเสนอของผู้นำบนเวทีเศรษฐกิจ ถึงคำถามว่าใครเป็นเจ้าภาพอนาคตประเทศไทย
ตลอดงาน THE STANDARD ECONOMIC FORUM 2026 มีข้อเสนอทั้งการสร้างอุตสาหกรรมใหม่ การพัฒนาพลังงานสะอาด การยกระดับแรงงาน และการปฏิรูประบบบริหารประเทศ แต่คำถามสำคัญคือใครจะรับผิดชอบผลักดันแต่ละเรื่องให้เกิดขึ้นจริง เพราะหากไม่มีเจ้าภาพที่ชัดเจน ไม่มีแผนดำเนินงาน และไม่มีตัวชี้วัดความสำเร็จ วิสัยทัศน์ที่ถูกพูดถึงบนเวทีก็อาจไม่กลายเป็นการเปลี่ยนแปลงของประเทศ
TAGS:
