แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

ภายในงาน ‘ลาดกระบังนิทรรศน์ 2026’ ณ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) ซีซาร์ เอส. ดี จูเนียร์ หรือ Mayor JC นายกเทศมนตรีเมืองคาวายัน ประเทศฟิลิปปินส์ นำคณะเข้าร่วมงาน พร้อมถ่ายทอดประสบการณ์การพัฒนาเมืองเกษตรกรรมขนาดเล็กกลางหุบเขาให้ก้าวสู่เมืองอัจฉริยะที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ

กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของฟิลิปปินส์ (DOST) ระบุว่า คาวายันได้รับการประกาศให้เป็นเมืองอัจฉริยะแห่งแรกของประเทศเมื่อปี 2558 โดยมีโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลและบริการภาครัฐที่เชื่อมโยงข้อมูล เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและการให้บริการประชาชน

Mayor JC กล่าวว่า ประสบการณ์ของคาวายันทำให้คำว่า Smart City มีความหมายมากกว่าการนำเทคโนโลยีมาติดตั้งในเมือง เพราะแม้คาวายันจะเป็นเมืองเกษตรกรรมขนาดเล็ก แต่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีได้ หากมีวิสัยทัศน์ที่ต่อเนื่องและยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง

ชื่อ ‘คาวายัน’ มีความหมายว่า ‘ไม้ไผ่’ ในภาษาท้องถิ่น สอดคล้องกับเรื่องเล่าของเมืองที่เกี่ยวข้องกับการค้นพบรูปเคารพพระแม่มารีย์ในป่าไผ่ ซึ่งต่อมากลายเป็นทั้งชื่อและสัญลักษณ์ของเมืองแห่งนี้

จากเมืองเกษตรสู่ห้องปฏิบัติการที่มีชีวิต

เส้นทางสู่เมืองอัจฉริยะของคาวายันเริ่มต้นอย่างจริงจังในปี 2558 ภายใต้วิสัยทัศน์ของเบอร์นาร์ด เฟาสติโน แอล. ดี อดีตนายกเทศมนตรี ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตฟิลิปปินส์ประจำสวิตเซอร์แลนด์

ในช่วงเวลานั้น DOST เปิดตัวโครงการ Smart Philippines เพื่อค้นหาเมืองพันธมิตรสำหรับทดลองระบบดิจิทัล โดยคาวายันเป็นเมืองแรกที่อาสาทำหน้าที่เสมือน ‘ห้องปฏิบัติการที่มีชีวิต’ เปิดพื้นที่ให้ทดลองใช้เทคโนโลยีกับปัญหาจริงของเมือง

รัฐบาลท้องถิ่นเริ่มวางระบบดิจิทัลภายในสำนักงาน พัฒนาแอปพลิเคชันแนะนำเมือง ทดลองระบบชำระเงินออนไลน์ร่วมกับมหาวิทยาลัยท้องถิ่นและ DOST พร้อมนำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนทั้ง 17 ข้อของสหประชาชาติ หรือ SDGs มาเป็นทิศทางร่วมในการพัฒนาเมือง

แม้ระบบในระยะแรกจะยังไม่สมบูรณ์ แต่กลายเป็นต้นทุนสำคัญเมื่อเกิดวิกฤตโควิด ทำให้คาวายันเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองของฟิลิปปินส์ที่มีช่องทางออนไลน์พร้อมให้บริการประชาชน ก่อนนำบทเรียนจากวิกฤตมาเร่งเชื่อมโยงฐานข้อมูลของหน่วยงานต่างๆ เข้าด้วยกัน

เมื่อเปลี่ยนผ่านมาสู่ยุคของ Mayor JC นโยบายเมืองอัจฉริยะเดิมไม่ได้ถูกยกเลิก แต่ได้รับการต่อยอดผ่านโครงการหลัก 3 ด้าน

ด้านแรกคือการจัดตั้งศูนย์วิจัยและพัฒนาข่าวกรองธุรกิจ หรือ BIRDC เพื่อเป็นศูนย์ข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศของเมือง ร่วมกับ DOST พัฒนาเมืองคู่ขนานดิจิทัลและระบบแผนที่ระบุพิกัดธุรกิจ เพื่อให้รัฐบาลมองเห็นข้อมูลเชิงพื้นที่และใช้แสดงศักยภาพของเมืองต่อนักลงทุน

ด้านที่สองคือโรงคัดแยกขยะอัตโนมัติ หรือ Automated MRF เพื่อรับมือกับปัญหาการไม่แยกขยะตั้งแต่ต้นทาง ระบบดังกล่าวช่วยคัดแยกวัสดุเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ ขณะที่ขยะอินทรีย์ถูกแปรรูปเป็นปุ๋ยและส่งต่อให้เกษตรกร เป็นความพยายามเชื่อมโยงเทคโนโลยีเข้ากับเศรษฐกิจหมุนเวียนและการรับมือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

ด้านที่สามคือการจัดงานประชุมเมืองอัจฉริยะนานาชาติ หรือ iSCENE เพื่อเปิดพื้นที่แลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติระหว่างเมือง โดยมีสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (depa) และ สจล. ร่วมสนับสนุนการออกแบบระบบนิเวศนวัตกรรม จากปีแรกที่มีผู้เข้าร่วมไม่ถึง 30 เมือง ปัจจุบันเครือข่ายขยายตัวเป็นเมืองและจังหวัดทั่วฟิลิปปินส์มากกว่า 100 แห่ง

สร้างเทคโนโลยีจากคนในเมือง

อีกหนึ่งหัวใจของคาวายันคือการไม่พึ่งพานวัตกรรมสำเร็จรูปจากภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่ใช้โมเดลความร่วมมือระหว่างรัฐบาลเมือง มหาวิทยาลัยแห่งรัฐอีซาเบลา และ DOST เพื่อผลักดันให้งานวิจัยของนักศึกษาและอาจารย์ถูกนำมาใช้แก้ปัญหาจริง

เมืองจัดตั้งศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเทคโนโลยี เปิดพื้นที่ Startup Cauayan ให้ผู้ประกอบการรุ่นใหม่เช่าใช้ในราคาที่เข้าถึงได้ พร้อมตั้งโจทย์ว่า “หากคุณเป็นนายกเทศมนตรี คุณจะสร้างอะไรมาแก้ปัญหาของเมือง” และออกกฎหมายท้องถิ่นรองรับเงินทุนตั้งต้นให้ทีมที่ชนะสามารถพัฒนาแนวคิดต่อจนใช้งานได้จริง

ปัจจุบันคาวายันอยู่ระหว่างบ่มเพาะสตาร์ทอัพ 15 ราย หนึ่งในนั้นคือ SynqBox ผู้พัฒนาระบบแผนที่ธุรกิจดิจิทัลและระบบเตือนภัยไข้เลือดออกล่วงหน้า โดยรวบรวมข้อมูลจากกับดักยุง เซ็นเซอร์ และแหล่งข้อมูลอื่นๆ เพื่อประเมินความเสี่ยงและแจ้งเตือนประชาชนในชุมชน

โครงการดังกล่าวทำให้คาวายันได้รับเลือกเป็น 1 ใน 50 เมืองรอบสุดท้ายของการแข่งขัน 2025 Global Mayors Challenge จากใบสมัครกว่า 630 เมืองทั่วโลก พร้อมรับเงินสนับสนุน 50,000 ดอลลาร์สหรัฐ สำหรับทดลองและพัฒนาต้นแบบ ตามข้อมูลของ Bloomberg Cities

อีกตัวอย่างหนึ่งคือ Exoid Robotics สตาร์ทอัพด้านเทคโนโลยีบ้านอัจฉริยะ ซึ่ง Mayor JC ระบุว่า สามารถสร้างรายได้ประมาณ 2 ล้านเปโซ หรือราว 1.2 ล้านบาทภายในปีแรก

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกโครงการจะประสบความสำเร็จ คาวายันเคยทดลองพัฒนาแอปพลิเคชันเรียกรถสามล้อรับจ้าง แต่ต้องยุติโครงการ เนื่องจากคนขับจำนวนมากไม่มีสมาร์ทโฟนและขาดเงินทุนสำหรับซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็น

กรณีดังกล่าวกลายเป็นบทเรียนว่า เทคโนโลยีที่ออกแบบมาอย่างดีอาจไม่สามารถใช้งานได้จริง หากไม่คำนึงถึงต้นทุน ความพร้อม และเงื่อนไขชีวิตของประชาชนผู้ใช้ระบบ

ความโปร่งใสคือฐานของความเชื่อใจ

Mayor JC กล่าวว่า นวัตกรรมทั้งหมดจะไม่มีความหมาย หากรัฐบาลไม่ได้รับความเชื่อใจจากประชาชน คาวายันจึงพัฒนาแพลตฟอร์มเปิดเผยธุรกรรมทางการเงินและมติของสภาเมืองให้ประชาชนตรวจสอบ พร้อมใช้การถ่ายทอดสดผ่าน Facebook เป็นประจำเพื่อรับฟังปัญหาโดยตรง

รัฐบาลเมืองยังลงพื้นที่สื่อสารกับชุมชนย่อยทั้ง 65 แห่ง แม้หลายครั้งประชาชนจะเรียกร้องโครงการที่เกินขอบเขตอำนาจหรืองบประมาณของท้องถิ่น เช่น การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำขนาดใหญ่ ซึ่งต้องอาศัยการสนับสนุนจากรัฐบาลส่วนกลาง

Mayor JC มองว่า ทางออกของข้อจำกัดนี้คือความอดทนและความสม่ำเสมอในการสื่อสาร เพื่ออธิบายว่าปัญหาใดท้องถิ่นสามารถดำเนินการได้ และปัญหาใดจำเป็นต้องประสานกับรัฐบาลระดับอื่น

สำหรับแผนระยะต่อไป คาวายันเตรียมขยายสัญญาณอินเทอร์เน็ตฟรีและติดตั้งระบบดาวเทียม Starlink ให้ครอบคลุมทั้ง 65 ชุมชน รวมถึงพัฒนาพื้นที่ต้นแบบสีเขียวขนาด 50 เฮกตาร์ หรือประมาณ 312 ไร่ โดยให้ความสำคัญกับทางเดิน ทางจักรยาน และการใช้ยานยนต์ไฟฟ้าเต็มรูปแบบ

เมืองยังมีแผนเชื่อมโยงข้อมูลของสำนักงานรัฐเข้าสู่ซูเปอร์แอปและแดชบอร์ดเดียว เพื่อให้การตัดสินใจและสั่งการตั้งอยู่บนข้อมูลแบบเรียลไทม์ ตลอดจนศึกษาระบบตรวจจับผู้ฝ่าฝืนกฎจราจรแบบไร้การสัมผัส

สำหรับโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่อย่างดาต้าเซ็นเตอร์ คาวายันเลือกเริ่มต้นจากโครงการขนาดเล็กและพิจารณาพื้นที่ตั้งอย่างรอบคอบ โดยคำนึงถึงผลกระทบด้านพลังงาน น้ำ ความร้อนสะสม สิ่งแวดล้อม และสุขภาวะของประชาชนควบคู่กัน

เทคโนโลยีต้องไปพร้อมความต่อเนื่องทางการเมือง

Mayor JC ระบุว่า บทเรียนสำคัญที่สุดของคาวายันไม่ใช่ความล้ำสมัยของเทคโนโลยี แต่คือเจตจำนงทางการเมืองและความต่อเนื่องของนโยบาย เพราะเมื่อเกิดการเปลี่ยนผู้นำ โครงการเดิมมักถูกยกเลิกและเริ่มต้นใหม่ จนเมืองไม่สามารถพัฒนาไปข้างหน้าได้อย่างต่อเนื่อง

ในทางตรงกันข้าม การส่งต่อนโยบายจากอดีตนายกเทศมนตรีมายังรัฐบาลชุดปัจจุบันอย่างไร้รอยต่อ ทำให้ประชาชนค่อยๆ เรียนรู้และปรับตัวเข้ากับบริการดิจิทัล

เมืองยังนำ SDGs ทั้ง 17 ข้อเข้าสู่หลักสูตรตั้งแต่ระดับประถมศึกษาถึงมหาวิทยาลัย ภายใต้ชื่อ ‘17 ความท้าทายสำหรับชาวคาวายันทุกคน’ เพื่อทำให้แนวคิดเรื่องความยั่งยืนไม่ใช่เพียงนโยบายของรัฐบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้และวัฒนธรรมของเมือง

“การได้ทดลองแล้วเห็นมันล้มเหลว ยังดีกว่าการไม่กล้าลองและไม่มีวันรู้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อเมืองหรือไม่” Mayor JC กล่าว

ความร่วมมือระหว่างคาวายันกับไทยจะไม่สิ้นสุดลงพร้อมงานลาดกระบังนิทรรศน์ 2026 โดยทั้งสองฝ่ายเตรียมต่อยอดแอปพลิเคชันส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งพัฒนาโดย ดร.นนท์ อัครประเสริฐกุล ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสจาก depa ร่วมกับ สจล. และต่อยอดจาก ‘นครศรีธรรมราชโมเดล’ ไปทดลองใช้งานกับโครงข่ายอินเทอร์เน็ตฟรีของคาวายัน

ขณะเดียวกัน คาวายันเตรียมแบ่งปันองค์ความรู้ด้านเกษตรอัจฉริยะและการใช้โดรนในพื้นที่หุบเขาให้กับฝ่ายไทย เพื่อสร้างความร่วมมือด้านเทคโนโลยีระหว่างเมืองในระยะต่อไป

ประสบการณ์ของคาวายันจึงสะท้อนว่า เมืองอัจฉริยะไม่ได้เริ่มต้นจากคำถามว่าจะซื้อเทคโนโลยีใด แต่เริ่มจากการมองเห็นปัญหาของประชาชน เปิดพื้นที่ให้คนในเมืองร่วมคิดและทดลอง รวมถึงสร้างระบบการเมืองที่ทำให้นโยบายเดินหน้าต่อได้ แม้เทคโนโลยีบางโครงการอาจล้มเหลวระหว่างทางก็ตาม

โดยโปรเจกต์นี้ถูกเปิดตัวครั้งแรกที่งานประกาศไลน์อัป DMD LINE UP 2025+ “GLOW UP” เมื่อปี 2025 ก่อนจะเข้าสู่กระบวนการถ่ายทำและจัดพิธีบวงสรวงไปเมื่อวันที่ 1 กันยายนที่ผ่านมา ซึ่งซิตคอมเรื่องนี้เป็นการรวบรวมนักแสดงจากค่ายดูมันดิ นำโดย ป๊อปปี้ รัชพงศ์, ซี พฤกษ์, แม้ก กรธัสส์, เน็ต สิรภพ, เจเจ รัชพล, ติวเตอร์ กรภัทร์, ยิม ปริญญากรณ์ และนักแสดงอีกมากมายภายในค่ายที่จะผลัดกันมาเพิ่มสีสัน นอกจากนี้ยังร่วมด้วยนักแสดงคอเมดีรุ่นใหญ่อย่าง จาตุรงค์ มกจ๊ก, ตุ๊กกี้ สุดารัตน์, อาไท กลมกิ๊ก และนักแสดงสาว เจนิส เจณิสตา ที่จะมาสร้างความสนุกสนานให้กับซิตคอมเรื่องนี้

หอตัวดี The D Dorm Sitcom บอกเล่าถึงเรื่องราวอันแสนวุ่นวายเมื่อการประกาศขาย หอตัวดี ของ ด็อบบี้ กลับกลายเป็นภารกิจตามหารักแรกให้กับวิญญาณ อากง แลกกับการขายหอแห่งนี้ แถมยังต้องรับมือกับชาวหอตัวดีที่งัดสารพัดวิธีมาขัดขวางการขายหอ ทำให้ผู้ชมต้องติดตามทั้งการหารักแรกที่หายไป หอตัวดี และชะตากรรมของชาวหอแห่งนี้

สำหรับ DOMUNDI เป็นค่ายผลิตซีรีส์และดูแลศิลปินที่สร้างสรรค์ผลงานคุณภาพไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นผลงานซีรีส์ คอนเสิร์ต รวมถึงรายการเรียลลิตี้อย่าง DMD Friendship the Reality ก่อนที่จะเดินหน้าส่งผลงานใหม่ในรูปแบบซิตคอมอย่าง หอตัวดี The D Dorm Sitcom ที่จะออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.00 น. ทางช่อง one31

ภาพ: DOMUNDI

อ้างอิง: https://youtu.be/cGfnXZBYkZQ?si=Y-EuIlBYPaW7fNH0

นับตั้งแต่วันที่ 30 กันยายนนี้เป็นต้นไป Rhode จะเริ่มวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่โฟกัสกับการดูแลผิวผ่าน Sephora ทั้งทางออนไลน์ และ ทางร้านทั่วพื้นที่ยุโรป โดยจะเปิดตัวสาขาใหม่ในทั้งหมด 19 ประเทศ นั่นคือที่ เบลเยียม, บัลแกเรีย, โครเอเชีย, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, กรีซ, อิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, โมนาโก, โปแลนด์, โปรตุเกส, โรมาเนีย, เซอร์เบีย, สเปน (รวมไปถึงหมู่เกาะคานารี), สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และตุรเคีย

Rhode เผยว่าการขยายสาขาครั้งใหญ่นี้ นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสู่บันไดขั้นถัดไป และแบรนด์ก็มีเป้าหมายในการตีตลาดไปทั่วโลกด้วยการใช้กลยุทธ์ให้ลูกค้าได้เข้าถึงโปรดักต์ในร้าน โดยการขยายสาขาใน Sephora ไปทั่วยุโรปของ Rhode เกิดขึ้นหลังจากที่แบรนด์ประสบความสำเร็จอย่างสูงกับยอดขายของร้านใน Sephora ที่ สหรัฐอเมริกา, แคนาดา และ อังกฤษ เมื่อปีก่อน ซึ่งสำหรับการตีตลาดยุโรป Rhode ก็จะนำเสนอไอเท็มเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะที่ยุโรปและ อังกฤษ รวมไปถึงนำโปรดักต์ลิมิเต็ดเอดิชันกลับมาวางจำหน่ายใหม่ด้วย

Hailey Bieber เปิดตัว Rhode เมื่อปี 2022 ในฐานะแบรนด์ สกินแคร์ วีแกน ก่อนที่จะขยายเข้าสู่การผลิตเครื่องสำอางเฉพาะโปรดักต์ที่ได้รับการคัดสรรมาอย่างดีอย่าง Hybrid Makeup ที่เป็นทั้งเมกอัพและสกินแคร์ไปในตัว โดยในไตรมาสที่ 1 ของปี 2027 (เมษายน-มิถุนายนที่ผ่านมา) Rhode สามารถกวาดรายได้ไปทั้งหมด 160 ดอลลาร์

ภาพ: Rhode

อ้างอิง: https://th.fashionnetwork.com/news/Rhode-to-expand-european-distribution-with-sephora-from-september-30-launching-in-19-countries,1862089.html

ในนิทานพื้นบ้านเกาหลีมีเรื่องเล่าว่าด้วยเรื่องของ “หนูกินเศษเล็บคน” หากปล่อยให้หนูกินเศษเล็บที่ถูกตัดทิ้งเรี่ยราด หนูจะดูดกลืนจิตวิญญาณและกลายร่างเป็นตัวตนของบุคคลผู้นั้นอย่างสมบูรณ์ ก่อนจะเดินเข้าบ้านเพื่อขับไล่เจ้าของร่างตัวจริงออกไป

แนวความคิดนี้เคยถูกทำเป็นเว็บตูนเรื่อง Field Mouse ของ Ludovico โดยผู้กำกับ คิมฮงซอน (The Guest, Voice) และมือเขียนบท อีแจกอน ได้หยิบเอามาปัดฝุ่น ปลุกปั้นใหม่ให้กลายเป็นไซโคโลจิคัลทริลเลอร์ยุคใหม่อย่าง Mousetrap เพื่อตอบคำถามที่ว่า ‘หากทุกสิ่งที่ยืนยันว่าเรามีตัวตนอยู่ ลายนิ้วมือ ข้อมูลดิจิทัล หรือสายตาคนรอบข้าง ถูกสวมรอยโดยใครบางคนที่ดูสมบูรณ์แบบกว่า เราจะพิสูจน์ความจริงได้อย่างไรว่าเราคือ ‘ของจริง’’ เรื่องราวเปิดด้วยชีวิตของ เจมุนแจ (รยูจุนยอล) นักเขียนนิยายชื่อดังผู้ประสบภาวะวิตกกังวลและขังตัวเองตัดขาดจากสังคม ทว่าเช้าวันหนึ่ง โลกทั้งใบกลับพังทลายลงเมื่อลายนิ้วมือไม่สามารถปลดล็อกโทรศัพท์ บัญชีธนาคารและสินทรัพย์ถูกยึด ซ้ำร้ายยังมีชายลึกลับหน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้วเข้ามานั่งทำงานและใช้ชีวิตแทนที่เขาอย่างแนบเนียน

เมื่อกฎหมายและกลไกสถาบันมองเขาเป็นเพียงคนเสียสติ มุนแจจึงต้องจับมือกับ โนจา (ซอลคยองกู) เจ้าหนี้นอกระบบที่ตามทวงหนี้เขาอยู่ ทั้งสองกลายเป็นคู่หูจำเป็นในเกมไล่ล่าเพื่อกระชากหน้ากาก “เจ้าหนูขโมยร่าง” ก่อนร่องรอยตัวตนของมุนแจจะถูกลบเลือนไปตลอดกาล

จุดแข็งประการแรกคืองานภาพสไตล์ Neo-Noir โทนสีตุ่น และการเล่นกับเงาตกกระทบในมุมอับของตึกรามบ้านช่องในโซล หรือที่อยู่อาศัยที่หรูหราทว่าดูว่างเปล่า ขับเน้นความโดดเดี่ยวและความหวาดระแวงระดับแพนิกของมุนแจออกมาได้อย่างดี คิมฮงซอนคุมบรรยากาศความไม่น่าไว้วางใจได้อย่างแม่นยำ และโรยปมสร้างความสงสัยให้กับคนดูตลอดเวลา เมื่อผนวกเข้ากับฉากแอ็กชันไล่ล่าทำให้ Mousetrap ดูสนุกน่าติดตาม

แต่สิ่งที่ Mousetrap สื่อสารออกมาได้อย่างแยบคาย คือการเน้นประเด็น “การเป็นตัวเองดีที่สุด” ผ่านรายละเอียดเล็กๆ ในการออกแบบงานสร้างและภาษากายของตัวละคร

ตลอดทั้งเรื่อง เราจะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างตัวตนดั้งเดิมของมุนแจที่สวมใส่เสื้อยืดตัวโคร่ง กางเกงผ้าเนื้อนิ่มที่แสนจะธรรมดาแต่ผ่อนคลาย กับภาพลักษณ์ใหม่ที่ “ตัวปลอม” หรือแม้แต่ตัวเขาเองในวันที่ต้องพยายามสวมบทบาทเป็นคนอื่น มุนแจมักจะถูกจับยัดเข้าไปในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบ ปกคอเสื้อที่รีดจนแข็งและรัดแน่น

ภาษากายอันยอดเยี่ยมที่รยูจุนยอลถ่ายทอดออกมา คือกิริยาที่ตัวละครเอานิ้วดึงรั้งคอปกเสื้อ มันคือการส่งสัญญาณเชิงจิตวิทยาว่า ไม่ว่าเปลือกนอกจะดูดี ได้รับการยอมรับในสังคมเพียงใด แต่การต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ตัวตนที่ไม่ใช่เนื้อแท้ มันสร้างความอึดอัดและหายใจไม่ออกอยู่ทุกลมหายใจ

ต้องยอมรับว่าพลังทางการแสดงของ รยูจุนยอล พิสูจน์ให้เห็นอีกครั้งว่าเขาคือนักแสดงรุ่นกลางที่มีมิติอารมณ์ลึกซึ้ง การถ่ายทอดสองบทบาททั้งเจมุนแจตัวจริงที่เปราะบาง วิตกจริต ไร้ที่พึ่ง และ “ตัวปลอม” ที่สุขุม เยือกเย็น แฝงความอำมหิตถูกแยกแยะผ่านแววตาและจังหวะการหายใจอย่างคมกริบ

ขณะที่ ซอลคยองกู ในบท โนจา คือหนึ่งในองค์ประกอบที่เปล่งประกายที่สุดของเรื่อง การออกแบบคาแรกเตอร์นี้ทำออกมาได้อย่างกลมกล่อม มีมิติทั้งความน่าเกรงขามแบบมาเฟียรุ่นใหญ่ ความอบอุ่นแบบผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาเยอะ และจังหวะตลกร้ายที่เข้ามาเบรกบรรยากาศตึงเครียดได้อย่างลงตัว

จริงอยู่ว่าในแง่ของความสมจริง บทของโนจามีจุดบกพร่องเรื่องความ “หนังเหนียว ตายยาก” ระดับยอดมนุษย์ โดนแทง โดนตีหัว รอดตายจากสถานการณ์วิกฤตซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบจะหลุดจากความดิบเรียลของเรื่อง แต่สิ่งที่ต้องชื่นชมคือ ผู้สร้างดูเหมือนจะรู้ตัวดี ในช่วงท้ายเรื่อง ซีรีส์ไม่ได้พยายามแถเพื่อเอาจริงเอาจังกับความเหนือจริงนี้ แต่กลับพลิกเอาความตายยากของโนจามาขยี้เป็น “มุกตลกหน้าตาย” ให้ตัวละครแซวตัวเอง ซึ่งนอกจากจะช่วยลดทอนความขัดใจของผู้ชมลงได้แล้ว ยังขับเน้นเสน่ห์และลายเซ็นเฉพาะตัวของซอลคยองกูให้เด่นชัดขึ้นไปอีก

หมัดฮุกเชิงจิตวิทยาที่เจ็บแสบที่สุดของ Mousetrap ถูกเฉลยออกมาในช่วงท้าย เมื่อซีรีส์ลอกคราบธาตุแท้ของ “หนูขโมยร่าง” ให้เห็นว่า คนประเภทนี้เมื่อถูกลอกเอาเปลือก ชื่อเสียง เงินทอง และตัวตนของคนอื่นที่ตนไปขโมยมาออกไปจนหมด สิ่งที่หลงเหลืออยู่ข้างในมีเพียงแค่ ความกลวงเปล่าและไร้ตัวตนอย่างสิ้นเชิง

ฉากช่วงท้ายสะท้อนสันดานของมนุษย์จำพวก “กาฝาก” ได้อย่างน่าสังเวช พวกเขาไม่เคยมีตัวตนของตัวเองตั้งแต่แรก ความภาคภูมิใจเดียวที่มีคือการได้สวมรอยเป็นคนอื่น เมื่อไร้ซึ่งโฮสต์ให้เกาะเกี่ยว คนเหล่านี้จะไม่รู้แม้กระทั่งว่าตัวเองคือใคร ชอบอะไร หรือควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร การมีชีวิตอยู่อย่างไร้ตัวตนโดยสิ้นเชิงจึงกลายเป็นบทลงโทษที่สาสมยิ่งกว่าความตาย

อย่างไรก็ดี บาดแผลใหญ่ของเรื่องตกอยู่ที่เนื้อหาในองก์สุดท้าย เมื่อก้าวเข้าสู่ช่วงตอนที่ 7–8 บทกลับ “ซับซ้อนเกินพอดี” พยายามขยายสเกลไปสู่ปมมาเฟีย การเมืองท้องถิ่น และการหักมุมซ้ำซ้อนจนเกินจำเป็น จนจังหวะการเล่าเรื่องที่ควรจะกระชับกลับสะดุด และบทสรุปทิ้งช่องโหว่เชิงตรรกะไว้หลายจุด ซึ่งหากตัดทอนพล็อตย่อยออกไป และมุ่งไปที่การต่อสู้เชิงจิตวิทยาของคู่หลัก เนื้อหาจะทรงพลังและไร้รอยต่อกว่านี้มาก

ในภาพรวม Mousetrap ยังจัดเป็นงานระทึกขวัญที่มีชั้นเชิง กล้าหาญในการดัดแปลงวรรณกรรมพื้นบ้านมาปะทะกับโลกยุคใหม่อย่างชาญฉลาด งานภาพและการแสดงอยู่ในระดับแถวหน้า สัญญะเรื่องความอึดอัดของการสวมรอยทำได้คมคาย แม้บทช่วงท้ายจะติดกับดักความซับซ้อนจนสะดุดขาตัวเองสมชื่อภาษาไทย ‘กับดักจับลวง’ ไปบ้าง แต่ก็ยังเป็นงานนีโอนัวร์รสเข้มที่คุ้มค่าแก่การรับชม

ภาพ: Netflix