เมื่อต้นปี 2025 ยาน Voyager 1 ทำสถิติเป็นยานอวกาศลำแรกในประวัติศาสตร์ที่เดินทางไปไกลจากโลกมากกว่า 25,000 ล้านกิโลเมตร และยังสามารถเก็บข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์พร้อมกับติดต่อกลับยังโลกได้ตามปกติ

ยานอวกาศลำนี้ออกเดินทางจากโลกเมื่อวันที่ 5 กันยายน 1977 หรือประมาณ 48 ปีที่แล้ว ในสมัยที่โลกใบนี้ยังไม่รู้จักอินเทอร์เน็ต และเทคโนโลยีต่างๆ ยังไม่ถูกคิดค้นขึ้น แต่ทำไมยานอวกาศของ NASA ถึงสามารถปฏิบัติงานได้อย่างยาวนานเพียงนี้?

ออกแบบมาให้ไม่พัง

พื้นหลังของโครงการ Voyager เริ่มมาจากการเรียงตัวของดาวเคราะห์ชั้นนอกในระบบสุริยะอย่างเหมาะสม ที่ทำให้สามารถส่งยานอวกาศไปสำรวจได้ครบทุกดวงในครั้งเดียว โดยการเรียงตัวเช่นนี้เกิดขึ้นในทุกๆ 175 ปี และช่วงเวลาที่ดีที่สุดก็ตรงกับปี 1977 พอดี

NASA ส่งยานอวกาศออกเดินทางไป 2 ลำ ได้แก่ Voyager 1 ที่ออกสำรวจดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ และดวงจันทร์ไททัน (ตามเดิมจะไปดาวพลูโต) และยาน Voyager 2 ที่ออกเดินทางไปดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์เช่นกัน แต่มุ่งหน้าต่อไปสำรวจดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนตามแผนการทำ ‘แกรนด์ทัวร์’ ระบบสุริยะชั้นนอก

เพื่อให้ยานอวกาศทั้ง 2 ลำสามารถบรรลุเป้าหมายของภารกิจได้ John Casani ผู้จัดการของโครงการ Voyager ระหว่างปี 1975-1977 เปิดเผยว่า “พวกเราไม่ได้ออกแบบยานอวกาศเหล่านี้ให้ทำงานได้ 30 หรือ 40 ปี แต่พวกเราออกแบบยานให้ไม่พัง”

เริ่มจากการสร้างยานอวกาศขึ้นมา 2 ลำ เพื่อทำหน้าที่เป็นระบบสำรองให้กันและกันได้หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน รวมไปถึงการออกแบบระบบภายในยานอวกาศแต่ละลำให้มีอุปกรณ์สำรอง เช่น ระบบคอมพิวเตอร์ 3 ระบบ ระบบเชื้อเพลิงขับดันยาน 2 ระบบ

นอกจากนี้ วิศวกรจากบนโลกยังสามารถส่งคำสั่งใหม่ๆ ขึ้นไปเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดบนยานอวกาศ ปรับแก้ภารกิจการทำงาน รวมไปถึงจัดสรรแผนการใช้พลังงานอย่างเหมาะสม เพื่อช่วยยืดอายุให้ยาน Voyager ทั้ง 2 ลำสามารถทำงานมาจนถึงปัจจุบันได้

แบตเตอรี่พิเศษ

ปัจจัยสำคัญที่ยาน Voyager สามารถทำงานได้นานกว่า 48 ปี เป็นเพราะยานไม่ได้ใช้พลังงานจากแผงโซลาร์เซลล์ ที่ด้วยข้อจำกัดของเทคโนโลยีในยุค 1970 แผงดังกล่าวไม่สามารถกำเนิดพลังงานให้ยานใช้ได้เพียงพอเมื่อเดินทางไปไกลกว่าวงโคจรของดาวอังคาร

ด้วยเหตุเช่นนี้ NASA จึงใช้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ หรือ RTG (Radioisotope Thermoelectric Generators) มาเป็นดั่ง ‘แบตเตอรี่’ วิเศษ ที่สามารถกำเนิดพลังงานไฟฟ้าหลายร้อยวัตต์ ด้วยหลักการไหลจากที่ร้อนไปที่เย็นของอิเล็กตรอน จากการสลายตัวให้กัมมันตรังสีของพลูโตเนียม-238

ตามเดิมแล้ว NASA คาดว่าอุปกรณ์ RTG สามารถให้พลังงานกับยานอวกาศทั้ง 2 ลำได้ถึงปี 2020 แต่จากการบริหารจัดการพลังงานของทีมภารกิจด้วยการทยอยปิดอุปกรณ์บางส่วนที่ไม่จำเป็นช่วยยืดอายุให้ยาน Voyager อาจทำงานได้นานถึงปี 2030

กล้องถ่ายภาพบนยานทั้ง 2 ลำถูกสั่งปิดไปนานกว่า 30 ปีแล้ว เช่นเดียวกับฮีตเตอร์บางส่วนที่คอยให้ความอบอุ่นกับยาน โดยคงเหลือไว้เพียงแค่อุปกรณ์สำหรับศึกษารังสีคอสมิก คลื่นพลาสมา สนามแม่เหล็ก และอนุภาคมีประจุพลังงานต่ำ ที่อาจตรวจพบได้ในบริเวณห้วงอวกาศระหว่างดวงดาว

แก้ปัญหาอย่างชาญฉลาด

ในช่วงเวลา 48 ปีที่ยานอวกาศ Voyager 1 และ 2 ออกสำรวจอวกาศ ย่อมมีช่วงเวลาที่ยานทั้ง 2 ลำประสบกับปัญหาและความท้าทายต่างๆ โดยเฉพาะในช่วงไม่กี่ปีให้หลังที่มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นบ่อยครั้งยิ่งขึ้น

หากนึกถึงพาหนะที่ผลิตขึ้นในช่วงยุค 1970 และยังคงใช้งานซอฟต์แวร์สำหรับเมื่อ 50 ปีที่แล้ว คงเป็นเรื่องยากที่จะซ่อมบำรุงและรักษาสภาพให้ทำงานได้สมบูรณ์แบบเหมือนกับวันแรกที่ออกเดินทาง ดังนั้นวิศวกรของ NASA จึงต้องหาทางแก้ไขปัญหาอย่างชาญฉลาด กอปรกับความสร้างสรรค์ในการหาทางออก เนื่องจากทีมช่างไม่สามารถนั่งยานอวกาศเดินทางตามไปซ่อมได้

ท่อส่งเชื้อเพลิงของยาน Voyager 1 อุดตัน เช่นเดียวกับระบบคอมพิวเตอร์ที่ผิดพลาด ขณะอยู่ห่างจากโลกกว่า 24,000 ล้านกิโลเมตร รวมไปถึงจานรับสัญญาณของ Voyager 2 ที่เคยหันองศาผิดพลาดจนไม่สามารถติดต่อกลับโลกได้ ทั้งหมดนี้ต้องอาศัยการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ภายใต้ข้อจำกัดด้านพลังงาน ระบบสื่อสาร และอายุของยานอวกาศ

นอกจากนี้ การส่งข้อมูลจากโลกไปถึงยาน Voyager 1 ต้องใช้เวลานานกว่า 23 ชั่วโมง 11 นาที และยาน Voyager 2 ใช้เวลานาน 19 ชั่วโมง 26 นาที ซึ่งการแก้ปัญหาในแต่ละครั้งอาจต้องรอนานกว่า 2 วัน เพื่อตรวจสอบว่าคำสั่งใหม่ที่ส่งไปสามารถทำงานได้หรือไม่

ด้วยอายุของยานที่มากกว่า 48 ปี ทำให้ระบบบางอย่างในยานอวกาศอาจซับซ้อนหรือแตกต่างไปจากระบบที่พบได้โดยทั่วไปในปัจจุบัน จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมวิศวกรและเจ้าหน้าที่อาวุโสหลายท่านที่เกษียณไปแล้วต่างกลับมาช่วยแก้ไขปัญหาร่วมกับเจ้าหน้าที่ในปัจจุบัน พร้อมกับมีส่วนช่วยถ่ายทอดองค์ความรู้เฉพาะทางต่างๆ ให้ทีมภารกิจนำไปต่อยอด และยืดอายุการทำงานของยานลำนี้ไปได้อย่างยาวนานที่สุด

แม้สักวันหนึ่งยานอวกาศทั้ง 2 ลำจะไม่เหลือพลังงานให้ติดต่อกลับโลกได้อีกต่อไป แต่ทั้งคู่ยังคงลอยล่องออกจากระบบสุริยะไปตลอดกาล เพื่อสานต่อภารกิจสุดท้ายของโครงการ Voyager ในฐานะทูตจากดาวโลกที่นำพาบันทึกทองคำจากดาวเคราะห์สีครามในระบบสุริยะออกไปสู่ห้วงจักรวาล และเป็นหนึ่งในหลักฐานที่เราได้ฝากไว้ในเอกภพว่ามนุษย์ได้เคยถือกำเนิดขึ้นมาจริงๆ

ภาพ: NASA / JPL

อ้างอิง:

• https://science.nasa.gov/missions/voyager-program/still-kickin-since-the-70s-nasas-voyager-mission-keeps-exploring/
• https://science.nasa.gov/mission/voyager/where-are-voyager-1-and-voyager-2-now/

The post ยาน Voyager ทำงานในอวกาศนาน 47 ปีได้อย่างไร? เปิดปัจจัยเบื้องหลังภารกิจที่ยาวนานที่สุดของ NASA appeared first on THE STANDARD.

ยาน Voyager 1 สามารถติดต่อกับโลกจากสุดขอบระบบสุริยะได้ตามปกติอีกครั้ง หลังประสบปัญหาในการรับ-ส่งข้อมูลผ่านคลื่นความถี่ปกติตั้งแต่เดือนตุลาคม 2024

ทีมวิศวกรของ NASA ประสบความสำเร็จในการแก้ไขปัญหายานอวกาศที่อยู่ห่างจากโลก 24,900 ล้านกิโลเมตรได้อีกครั้ง หลังจากที่จานรับส่งสัญญาณวิทยุในคลื่นความถี่ X-Band ถูกสั่งปิดระหว่างที่ Voyager 1 ถูกส่งเข้าสู่โหมดป้องกันข้อผิดพลาด หลังมีการส่งคำสั่งไปเปิดหนึ่งในฮีตเตอร์บนยานตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคมที่ผ่านมา

เนื่องจากยาน Voyager 1 มีพลังงานไฟฟ้าอยู่ค่อนข้างจำกัด หลังปฏิบัติภารกิจมานานกว่า 47 ปี ทำให้หากมีการใช้พลังงานมากเกินไปในช่วงเวลาใดก็ตาม ระบบป้องกันข้อผิดพลาดจะสั่งยุติการทำงานของระบบไม่จำเป็น เพื่อบริหารจัดการพลังงานให้กับระบบที่จำเป็นสำหรับภารกิจที่สุด ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์สำรวจทางวิทยาศาสตร์เช่นกัน

สำหรับเหตุการณ์ในครั้งนี้ ยาน Voyager 1 สั่งปิดระบบที่ไม่จำเป็นไปครบหมดแล้ว ทำให้ระบบป้องกันข้อผิดพลาดตัดสินใจสั่งยุติการทำงานของจานรับส่งสัญญาณในความถี่ X-Band ที่ใช้พลังงานมากกว่าความถี่ S-Band ซึ่งไม่เคยถูกใช้เพื่อส่งข้อมูลกลับโลกมาตั้งแต่ปี 1981 เนื่องจากมีกำลังที่อ่อนกว่า และมีความกังวลว่าข้อมูลจากยานอาจส่งมาไม่ถึงโลก

อย่างไรก็ตาม ทีมวิศวกรของเครือข่ายสัญญาณอวกาศลึกสามารถตรวจพบสัญญาณจากยาน Voyager 1 ได้สำเร็จ ทำให้ทีมภารกิจของยานเริ่มกระบวนการแก้ไขปัญหาและพยายามกู้คืนการรับส่งสัญญาณผ่านความถี่ X-Band อีกครั้ง ก่อนประสบความสำเร็จเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายนที่ผ่านมา

ในตอนนี้ทีมวิศวกรบนโลกสามารถรับข้อมูลเชิงวิศวกรรมและการตรวจวัดจากอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ทั้ง 4 ตัวบนยานได้อีกครั้ง เหลือเพียงขั้นตอนการปรับแก้อีกเล็กน้อย เช่น การรีเซ็ตระบบที่ซิงก์การทำงานของคอมพิวเตอร์ทั้ง 3 ตัวบนยาน Voyager 1 เพื่อให้สามารถกลับไปทำงานได้เต็มรูปแบบเหมือนกับช่วงก่อนเกิดปัญหาขึ้น

ยานอวกาศ Voyager 1 เป็นภารกิจที่เดินทางไปไกลจากโลกที่สุดในปัจจุบัน และเป็นหนึ่งในสองยานอวกาศที่กำลังปฏิบัติงานอยู่ในบริเวณห้วงอวกาศระหว่างดาวฤกษ์ หรือ Interstellar Space นอกขอบเขตอิทธิพลลมสุริยะจากดวงอาทิตย์ พร้อมส่งข้อมูลกลับโลกจากระยะห่างมากกว่า 23 ชั่วโมงแสงจนถึงปัจจุบัน

ภาพ: NASA / JPL

อ้างอิง:

• https://blogs.nasa.gov/voyager/2024/11/26/nasas-voyager-1-resumes-regular-operations-after-communications-pause/
• https://science.nasa.gov/mission/voyager/where-are-voyager-1-and-voyager-2-now/

The post NASA กู้คืนระบบสื่อสารบนยาน Voyager 1 ให้กลับมาทำงานปกติได้อีกครั้ง appeared first on THE STANDARD.

NASA กลับมาสื่อสารกับยาน Voyager 1 ได้อีกครั้ง หลังประสบปัญหาในการรับ-ส่งสัญญาณกับยานอวกาศที่อยู่ไกลโลกที่สุดในช่วงกลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมา

ทีมภารกิจของ Jet Propulsion Laboratory หรือ JPL พบว่ายาน Voyager 1 เข้าสู่โหมดป้องกันข้อผิดพลาด หลังมีการส่งคำสั่งไปเปิดหนึ่งในฮีตเตอร์บนยานเมื่อวันที่ 16 ตุลาคมที่ผ่านมา

โดยปกติ Voyager 1 จะส่งข้อมูลกลับโลกผ่านคลื่นวิทยุในความถี่ X-Band ซึ่งใช้เวลาประมาณ 23 ชั่วโมงเพื่อส่งข้อมูลจากระยะห่าง 25,000 ล้านกิโลเมตร เดินทางกลับมาถึงจานรับสัญญาณเครือข่ายสัญญาณอวกาศลึก (DSN) ของ NASA ด้วยความเร็วแสง

เมื่อจานรับสัญญาณ DSN ไม่สามารถตรวจจับสัญญาณจาก Voyager 1 ได้ในวันที่ 18 ตุลาคม ทีมภารกิจจึงสันนิษฐานว่ายานเข้าสู่โหมดป้องกันข้อผิดพลาดที่จำกัดอัตราการส่งข้อมูลกลับโลก และปรับค่าเครือข่ายจานรับข้อมูลบนโลกจนตรวจพบสัญญาณจากยานอวกาศอีกครั้งในวันเดียวกัน

แต่ในวันที่ 19 ตุลาคม ยาน Voyager 1 ยุติการส่งข้อมูลผ่านคลื่นความถี่ X-Band ไปทั้งหมด และสลับไปใช้อุปกรณ์ส่งสัญญาณในความถี่ S-Band แทน ซึ่งไม่ถูกใช้ในการติดต่อกลับโลกมาตั้งแต่ปี 1981 และทีมภารกิจต่างกังวลว่าสัญญาณในความถี่ S-Band อาจไม่สามารถถูกตรวจจับได้จากบนโลก แต่วิศวกรที่เครือข่ายสัญญาณอวกาศลึกตรวจพบสัญญาณจากยานอวกาศลำนี้ได้อีกครั้ง

ในตอนนี้ทีมภารกิจของยาน Voyager 1 ยืนยันได้ว่าอุปกรณ์ส่งสัญญาณในความถี่ S-Band ทำงานได้ และจะเป็นช่องทางติดต่อหลักระหว่างโลกกับยานอวกาศ ระหว่างที่ JPL กำลังรวบรวมข้อมูลว่าทำไมยานถึงเข้าสู่โหมดป้องกันข้อผิดพลาด เพื่อพยายามนำ Voyager 1 กลับมาปฏิบัติงานได้ตามปกติอีกครั้ง

ยานอวกาศ Voyager 1 และยานฝาแฝด Voyager 2 คือสองภารกิจสำรวจอวกาศที่อยู่ไกลจากโลกที่สุด โดยยังปฏิบัติภารกิจจากบริเวณห้วงอวกาศระหว่างดวงดาว พื้นที่นอกขอบเขตอิทธิพลลมสุริยะของดวงอาทิตย์ และใช้อุปกรณ์สำรวจทางวิทยาศาสตร์ส่งข้อมูลกลับโลกมาจนปัจจุบันรวมเป็นเวลานานกว่า 47 ปี นับตั้งแต่ออกเดินทางจากโลกในปี 1977

ภาพ: NASA / JPL

อ้างอิง:

• https://blogs.nasa.gov/voyager/2024/10/28/after-pause-nasas-voyager-1-communicating-with-mission-team/

The post NASA ติดต่อยาน Voyager 1 ได้อีกครั้ง หลังเกิดปัญหาในการรับ-ส่งข้อมูลไปชั่วขณะ appeared first on THE STANDARD.

เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2024 วิศวกรของภารกิจ Voyager 1 แก้ปัญหาท่อส่งเชื้อเพลิงในยานอวกาศอุดตัน ระหว่างทำงานอยู่ห่างจากโลก 24,600 ล้านกิโลเมตรได้สำเร็จ

ท่อส่งเชื้อเพลิงดังกล่าวทำให้ระบบขับดันของยานสามารถควบคุมตำแหน่ง Voyager 1 ให้หันจานรับ-ส่งสัญญาณกลับมาสู่โลก เพื่อรับคำสั่งและส่งข้อมูลจากอุปกรณ์สำรวจทางวิทยาศาสตร์ ระหว่างปฏิบัติภารกิจอยู่ในพื้นที่ช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ต่อไปได้

แม้การแก้ปัญหาท่อส่งเชื้อเพลิงอุดตันสามารถทำได้ด้วยการสลับไปใช้ระบบขับดันอีกชุด ซึ่งควรเป็นเรื่องที่ไม่ยากเย็นนัก เพราะยาน Voyager 1 มีระบบขับดันรวมทั้งสิ้น 3 ชุด แต่เมื่อพิจารณาว่ายานอวกาศลำนี้ถูกสร้างขึ้นในยุค 1970 ทำงานอยู่ในอวกาศมานานกว่า 47 ปี และมีการปิดระบบต่างๆ เพื่อประหยัดพลังงานและยืดอายุภารกิจให้ทำงานได้นานที่สุด ทำให้การแก้ปัญหาในครั้งนี้ไม่ใช่งานที่ง่ายดาย

ระบบขับดันของยาน Voyager 1 ประกอบด้วยระบบขับดันแบบควบคุมทิศทาง 2 ชุด ที่ใช้สำหรับหันตำแหน่งยานเพื่อสำรวจวัตถุต่างๆ หรือถ่ายภาพดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ และระบบขับดันแบบปรับวิถีวงโคจรอีก 1 ชุด เพื่อใช้ปรับตำแหน่งการเคลื่อนที่ในอวกาศของภารกิจ เช่น ใช้ในการปรับทิศให้ยานเดินทางไปถึงดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ เป็นต้น

เมื่อ NASA ตัดสินใจต่ออายุภารกิจ Voyager 1 หลังเสร็จสิ้นการบินเฉียดใกล้ดาวเสาร์ในปี 1980 พวกเขาใช้ระบบขับดันแบบควบคุมทิศทางเป็นระบบขับดันหลักในการหันจานรับ-ส่งสัญญาณกลับโลก ก่อนเปลี่ยนไปใช้ระบบขับดันแบบควบคุมทิศทางอีกชุดในปี 2002 และเปลี่ยนมาใช้ระบบขับดันแบบปรับวิถีวงโคจรในปี 2018 จวบจนปัจจุบัน

ยาน Voyager 1 ใช้เชื้อเพลิงไฮดราซีนเหลวในระบบขับดันทั้ง 3 ชุด ที่ถูกนำไปเปลี่ยนสถานะเป็นก๊าซเพื่อออกแรงผลักอย่างแผ่วเบา เพื่อค่อยๆ ปรับตำแหน่งจานรับ-ส่งสัญญาณให้หันมายังโลก ระหว่างกำลังเคลื่อนตัวออกห่างไปด้วยความเร็ว 16.9995 กิโลเมตรต่อวินาที

แต่ในระหว่างการทำงานต่อเนื่องหลายสิบปี ทำให้ท่อส่งเชื้อเพลิงเริ่มเกิดการอุดตันจากซิลิกอนไดออกไซด์ ซึ่งวิศวกรของภารกิจพบการอุดตันในท่อส่งเชื้อเพลิงผ่านกระบวนการทำให้เป็นก๊าซ ทำให้จากท่อนำส่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.25 มิลลิเมตร เหลือช่องว่างเพียง 0.035 มิลลิเมตร สำหรับนำส่งไฮดราซีนเหลว ทำให้ระบบขับดันแบบปรับวิถีวงโคจรมีประสิทธิภาพการทำงานแย่กว่าระบบขับดันแบบควบคุมทิศทางชุดเดิมเสียอีก

นั่นทำให้วิศวกรตัดสินใจเปลี่ยนกลับไปใช้ระบบขับดันแบบควบคุมทิศทาง ซึ่งมีความท้าทายและความเสี่ยงสูงมาก เนื่องจากฮีตเตอร์และอุปกรณ์ที่ไม่จำเป็นบนยาน Voyager 1 ถูกปิดไปเพื่อช่วยประหยัดพลังงาน ส่งผลให้ยานอวกาศลำนี้เผชิญกับอุณหภูมิที่หนาวเย็นมาก เช่นเดียวกับระบบขับดันอีก 2 ตัวที่ถูกปิดไป

วิศวกรต้องหาทางเปิดฮีตเตอร์ขึ้นมา เพื่อช่วยทำให้ระบบขับดันมีอุณหภูมิสูงขึ้น และพร้อมใช้งานได้โดยไม่เสี่ยงเกิดความเสียหาย แต่การเปิดฮีตเตอร์อาจต้องใช้พลังงานมาก จนต้องปิดระบบบางอย่างเพื่อชดเชย ซึ่งระบบทุกอย่างบนยาน Voyager 1 ที่เปิดใช้อยู่ในตอนนี้ต่างมีความจำเป็นต่อภารกิจทั้งสิ้น

ทีมภารกิจบนโลกตั้งข้อห้ามไว้ชัดเจนว่าจะไม่สั่งปิดอุปกรณ์สำรวจวิทยาศาสตร์โดยเด็ดขาด เนื่องจากมีความเสี่ยงว่ามันจะไม่กลับมาทำงานอีกครั้ง ทำให้วิศวกรตัดสินใจสั่งปิดฮีตเตอร์หลักของ Voyager 1 นาน 1 ชั่วโมง เพื่อนำพลังงานไปใช้เปิดฮีตเตอร์ให้ความอบอุ่นกับระบบขับดัน

ท้ายที่สุด ทีมภารกิจได้รับข้อมูลจากยาน Voyager 1 ยืนยันว่าระบบขับดันแบบควบคุมทิศทางกลับมาทำงานได้อีกครั้ง โดยต้องรอการส่งสัญญาณไป-กลับนานกว่า 45 ชั่วโมงด้วยความเร็วแสง และช่วยให้ Voyager 1 หันจานรับสัญญาณกลับโลกได้อย่างแม่นยำ

Suzanne Dodd ผู้จัดการโครงการ Voyager เปิดเผยว่า “การตัดสินใจทุกอย่างหลังจากนี้ จำเป็นต้องอาศัยการวิเคราะห์ข้อมูล และความระมัดระวังมากกว่าที่เคยเป็นมา” ซึ่งเป็นเพราะยานอวกาศทั้ง Voyager 1 และ 2 ต่างมีอายุมากกว่า 47 ปี และกำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ในบริเวณช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ นอกเหนือขอบเขตอิทธิพลสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ เป็นจุดที่ยังไม่มียานอวกาศลำอื่นออกเดินทางไปศึกษาในอนาคตอันใกล้ ทำให้ทีมภารกิจต้องหาทางทำให้ยานอวกาศทั้ง 2 ลำส่งข้อมูลกลับโลกได้ยาวนานที่สุด

และในระหว่างที่ทีมภารกิจหาทางแก้ไขปัญหา หรือตอนที่คุณกำลังอ่านบทความนี้อยู่ Voyager 1 กำลังเคลื่อนตัวออกห่างจากโลกไป 16.9995 กิโลเมตรในทุกๆ วินาทีที่ผ่านพ้นไป โดยไม่ย้อนกลับมาสู่ระบบสุริยะอีกแล้ว

ภาพ: NASA / JPL

อ้างอิง:

• https://science.nasa.gov/missions/voyager-program/voyager-1/voyager-1-team-accomplishes-tricky-thruster-swap/
• https://www.nasa.gov/missions/voyager-program/nasas-voyager-team-focuses-on-software-patch-thrusters/

The post NASA แก้ปัญหาท่อส่งเชื้อเพลิงยาน Voyager 1 อุดตัน จากสุดขอบระบบสุริยะได้สำเร็จ appeared first on THE STANDARD.

ยาน Voyager 1 กลับมาปฏิบัติภารกิจสำรวจวิทยาศาสตร์จากสุดขอบระบบสุริยะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ประสบปัญหาเชิงเทคนิคเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2023

ก่อนหน้านี้ยานอวกาศอายุ 46 ปี เผชิญปัญหากับ 1 ใน 3 ของคอมพิวเตอร์บนยาน หรือระบบ Flight Data System ทำให้ข้อมูลที่ Voyager 1 ส่งกลับโลกไม่สามารถถอดค่าเป็นข้อมูลที่ใช้งานได้ โดยทีมภารกิจบนโลกได้หาทางแก้ปัญหา จนทำให้ยานส่งข้อมูลเชิงวิศวกรรมกลับมาได้อีกครั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน

อย่างไรก็ตาม ต้องรอถึงวันที่ 17 พฤษภาคม ก่อนที่ทีมภารกิจได้ส่งคำสั่งอีกชุดไปยังยาน Voyager 1 เพื่อเริ่มการแก้ปัญหาให้อุปกรณ์สำรวจทางวิทยาศาสตร์สามารถกลับมาทำงานได้อีกครั้ง โดยต้องใช้เวลานานกว่า 45 ชั่วโมง เพื่อรอให้สัญญาณจากโลกไปถึงยานอวกาศ และรอให้ยานตอบกลับมาสู่จานรับสัญญาณบนโลกอีกครั้ง

ผลจากการแก้ปัญหาดังกล่าวทำให้ยานสำรวจอวกาศที่อยู่ห่างจากโลก 24,000 ล้านกิโลเมตร และกำลังมุ่งหน้าออกไปด้วยความเร็ว 16.99 กิโลเมตรต่อวินาที สามารถกลับมาตรวจวัดค่าสนามแม่เหล็ก คลื่นพลาสมา และอนุภาคในพื้นที่ช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ หรือ Interstellar Space นอกขอบเขตอิทธิพลจากลมสุริยะของดวงอาทิตย์ได้อีกครั้ง

เริ่มจากวันที่ 19 พฤษภาคม ที่อุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นพลาสมาและสนามแม่เหล็กสามารถกลับมาทำงานได้อีกครั้ง ตามด้วยอุปกรณ์วัดรังสีคอสมิกและอนุภาคมีประจุที่พลังงานต่ำ ซึ่ง NASA ระบุว่ากลับมาทำงานได้ในวันที่ 13 มิถุนายน ซึ่งเป็น 4 อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์บนยานที่ยังเปิดใช้การ จากทั้งสิ้น 10 อุปกรณ์ที่ติดตั้งไป โดยส่วนที่เหลือถูกปิดเพื่อประหยัดพลังงาน และยืดอายุภารกิจให้ทำงานได้นานที่สุด

Voyager 1 และยานอวกาศฝาแฝดอย่าง Voyager 2 คือโครงการสำรวจอวกาศที่ดำเนินการต่อเนื่องมายาวนานที่สุดของ NASA พร้อมกับเป็นยานสำรวจชุดแรกในประวัติศาสตร์ที่ทำภารกิจสำรวจจักรวาลในพื้นที่ช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ และคอยส่งข้อมูลกลับโลกจากสุดขอบระบบสุริยะจวบจนปัจจุบัน

อ้างอิง:

• https://science.nasa.gov/missions/voyager-program/voyager-1/voyager-1-returning-science-data-from-all-four-instruments/
• https://blogs.nasa.gov/voyager/2024/05/22/voyager-1-resumes-sending-science-data-from-two-instruments/

The post NASA แก้ปัญหายาน Voyager 1 ให้กลับมาทำงานเต็มรูปแบบได้สำเร็จ appeared first on THE STANDARD.

Ed Stone อดีตหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของโครงการ Voyager ภารกิจสำรวจอวกาศที่เดินทางไปไกลโลกที่สุดในประวัติศาสตร์ ผู้อุทิศชีวิตให้กับบทบาทดังกล่าวมานาน 50 ปี เสียชีวิตลงในวัย 88 ปี

Dr.Edward C. Stone ผู้ได้แรงบันดาลใจในการศึกษาวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ จากข่าวการปล่อยดาวเทียมสปุตนิกของโซเวียตในปี 1957 เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ของโครงการ Voyager ในปี 1972 และนำพายาน Voyager 1 กับ Voyager 2 ทัวร์ดาวเคราะห์ชั้นนอกของระบบสุริยะ ก่อนมุ่งหน้าออกไปอย่างไม่มีหวนกลับตลอดกาล

เจ้าตัวเคยให้สัมภาษณ์ในปี 2018 ว่า “การรับตำแหน่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ของโครงการ Voyager เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตของผม มันเปิดประตูอันแสนสวยงามให้กับการสำรวจจักรวาล” ก่อนประกาศวางมือจากตำแหน่งในปี 2022 หลังจากทำงานในบทบาทดังกล่าวมานาน 50 ปี

Dr.Stone เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการของ Jet Propulsion Laboratory หรือ JPL ระหว่างปี 1991-2001 ในช่วงเวลาที่ยาน Pathfinder เดินทางไปลงจอดบนดาวอังคาร ยาน Cassini ออกเดินทางไปยังดาวเสาร์ พร้อมกับรับตำแหน่งเป็นหัวหน้านักวิจัยใน 9 ภารกิจสำรวจอวกาศของ NASA

เขาเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ไม่กี่คนที่มีส่วนร่วมกับทั้งภารกิจเฉียดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด (ยาน Parker Solar Probe) และภารกิจที่มุ่งหน้าไปไกลจากดวงอาทิตย์ที่สุด (ยาน Voyager 1)

แม้ Dr.Stone จะจากไปตลอดกาล แต่ผลงานที่เขาได้สร้างไว้กับภารกิจสำรวจอวกาศโครงการต่างๆ จะยังคงอยู่ไปอีกตราบนานเท่านาน

อ้างอิง:

• https://www.jpl.nasa.gov/news/ed-stone-former-director-of-jpl-and-voyager-project-scientist-dies
• https://www.jpl.nasa.gov/who-we-are/faces-of-leadership-the-directors-of-jpl/dr-edward-c-stone-1936

The post Ed Stone อดีตนักวิทยาศาสตร์โครงการ Voyager เสียชีวิต appeared first on THE STANDARD.

NASA ก็พาเธอกลับมาได้… ยาน Voyager 1 ส่งข้อมูลกลับโลกจากสุดขอบระบบสุริยะได้ตามปกติอีกครั้ง หลังประสบปัญหากับระบบคอมพิวเตอร์บนยานมานานกว่า 5 เดือน

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2023 ข้อมูลด้านวิศวกรรมและอุปกรณ์สำรวจวิทยาศาสตร์ที่ยาน Voyager 1 ส่งกลับโลก ไม่สามารถถอดค่าเป็นข้อมูลที่ใช้งานได้ จากปัญหากับ 1 ใน 3 ของคอมพิวเตอร์บนยาน หรือระบบ Flight Data System

แม้ยานยังสามารถรับข้อมูลและคำสั่งจากโลกได้ตามปกติ แต่ปัญหาดังกล่าวส่งผลให้ทีมภารกิจบนโลกไม่สามารถรับข้อมูลเกี่ยวกับสถานะความเป็นอยู่ของยาน เช่นเดียวกับข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์จากอุปกรณ์ต่างๆ เนื่องจากปัญหาครั้งนี้ส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์ Telemetry Modulation Unit ที่แปลงข้อมูลดังกล่าวให้อยู่ในรหัสไบนารี เพื่อส่งกลับโลกผ่านเครือข่ายจานรับสัญญาณ Deep Space Network ของ NASA

ล่าสุดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ทีมภารกิจได้เริ่มส่งคำสั่ง ‘สะกิด’ ไปยังระบบ Flight Data System ให้ลองเปลี่ยนลำดับการส่งข้อมูลกลับโลก และเมื่อวันที่ 18 เมษายน ทีมภารกิจได้ส่งคำสั่งชุดล่าสุดที่เปลี่ยนตำแหน่งการจัดเก็บข้อมูลในระบบคอมพิวเตอร์บนยาน เดินทางไกลกว่า 24,000 ล้านกิโลเมตร หรือใช้เวลานานกว่า 22.5 ชั่วโมง เพื่อเดินทางไปถึงยานด้วยความเร็วแสง

และหลังการรอคอยไป-กลับนานกว่า 45 ชั่วโมง ทีมภารกิจพบว่าข้อมูลที่ Voyager 1 ส่งกลับโลกเมื่อวันที่ 20 เมษายน เป็นข้อมูลที่สามารถอ่านค่า และบอกถึงสุขภาพกับสถานะของยานอวกาศลำนี้อีกครั้ง

ในช่วงสัปดาห์ต่อจากนี้ ทีมภารกิจยานจะตรวจสอบผลกระทบที่อาจมีต่อส่วนอื่นของระบบ Flight Data System รวมถึงส่วนที่บันทึกข้อมูลจากอุปกรณ์สำรวจวิทยาศาสตร์ เพื่อให้สามารถอ่านค่าการตรวจวัดอนุภาคจากบริเวณช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ได้อีกครั้ง

Voyager 1 ออกเดินทางจากโลกเมื่อ 46 ปีที่แล้ว และเป็นยานอวกาศที่อยู่ไกลจากโลกที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยมีความเร็วมากพอจะหลุดพ้นจากระบบสุริยะไปตลอดกาล เช่นกันกับยานฝาแฝดอย่าง Voyager 2 ที่ยังคงทำงานและรับส่งข้อมูลกลับโลกอยู่จวบจนปัจจุบัน

ภาพ: NASA / JPL 

อ้างอิง:

• https://www.jpl.nasa.gov/news/nasas-voyager-1-resumes-sending-engineering-updates-to-earth

The post ยาน Voyager 1 ส่งข้อมูลกลับโลกจากสุดขอบระบบสุริยะ ครั้งแรกในรอบ 5 เดือน appeared first on THE STANDARD.

ยาน Voyager 1 ที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่สุดขอบระบบสุริยะ กลับมาตอบสนองต่อคำสั่ง ‘สะกิด’ จากทีมภารกิจภาคพื้นโลกอีกครั้ง หลังประสบปัญหากับระบบคอมพิวเตอร์บนยานตั้งแต่ปลายปี 2023

ปัญหาดังกล่าวเกิดขึ้นกับ 1 ใน 3 ของคอมพิวเตอร์บนยาน หรือระบบ Flight Data System ที่เก็บข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์จากอุปกรณ์สำรวจต่างๆ เช่นเดียวกับข้อมูลด้านสุขภาพของยาน ก่อนส่งไปให้อุปกรณ์ Telemetry Modulation Unit แปลงสัญญาณข้อมูลทั้งหมดเพื่อส่งกลับมาโลกในรูปของรหัสไบนารี ผ่านเครือข่ายจานรับสัญญาณ Deep Space Network ของ NASA

แม้ยาน Voyager 1 ยังรับส่งข้อมูลกับโลกได้สม่ำเสมอตามกำหนดที่วางไว้ แต่ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2023 ทำให้ข้อมูลที่ได้รับเป็นรูปแบบของเลข 0 กับ 1 แบบซ้ำกัน ไม่สามารถแปลงเป็นข้อมูลที่ทีมภารกิจสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้

NASA พยายามเสาะหาวิธีแก้ปัญหามาโดยตลอด จนกระทั่งในวันที่ 1 มีนาคม พวกเขาส่งคำสั่งไป ‘สะกิด’ ระบบ Flight Data System ให้ลองเปลี่ยนลำดับการส่งข้อมูลกลับโลก โดยจากระยะห่างประมาณ 24,000 ล้านกิโลเมตร ทำให้สัญญาณต้องใช้เวลานานกว่า 22.5 ชั่วโมงเพื่อเดินทางไปถึงยาน (ด้วยความเร็วแสง) และต้องรอคอยในช่วงเวลาที่ยาวนานเท่ากันกว่าการตอบสนองของ Voyager 1 จะเดินทางมาถึงโลกในวันที่ 3 มีนาคม

ล่าสุดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม วิศวกรประจำเครือข่ายจานรับสัญญาณ Deep Space Network ถอดรหัสสัญญาณจากข้อมูลที่ได้รับ ก่อนพบว่าสัญญาณจาก Voyager 1 ชุดล่าสุด ประกอบด้วยข้อมูลที่มาจากระบบความจำบนคอมพิวเตอร์ของยาน ที่รวมถึงข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์และวิศวกรรม ทำให้ทีมภารกิจของโครงการ Voyager กำลังศึกษาชุดข้อมูลดังกล่าว ก่อนนำไปเทียบกับข้อมูลที่ได้รับในช่วงก่อนเจอปัญหา ด้วยความหวังว่าพวกเขาอาจหาต้นตอที่ทำให้ระบบคอมพิวเตอร์รวนได้

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่ได้รับในครั้งนี้ยังไม่ใช่ชุดข้อมูลปกติที่ยาน Voyager 1 ส่งกลับโลก แต่ถือเป็นความคืบหน้าสำคัญในการพยายามแก้ปัญหายานอวกาศที่มีอายุมากกว่า 46 ปี และยังคงเดินทางออกจากระบบสุริยะด้วยความเร็วไม่น้อยกว่า 16 กิโลเมตรต่อวินาทีโดยไม่มีวันหวนกลับมา หรือไม่มีใครสามารถเดินทางไปถึงได้ ด้วยเทคโนโลยีที่มีในปัจจุบัน

Voyager 1 เป็นยานฝาแฝดกับยานอวกาศ Voyager 2 ทั้งสองลำออกเดินทางจากโลกในปี 1977 และเป็นสองยานอวกาศที่เดินทางออกไปไกลจากโลกที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยทั้งคู่กำลังอยู่ในบริเวณ ‘ที่ว่างระหว่างดวงดาว’ หรือ Interstellar Space ซึ่งเป็นบริเวณที่อยู่นอกขอบเขตอิทธิพลของลมสุริยะ ก่อนค่อยๆ เดินทางออกจากระบบสุริยะไปตลอดกาล

ภาพ: NASA / JPL

อ้างอิง:

• https://blogs.nasa.gov/sunspot/2024/03/13/nasa-engineers-make-progress-toward-understanding-voyager-1-issue/

The post NASA ส่งคำสั่ง ‘สะกิด’ ยาน Voyager 1 ลุ้นส่งข้อมูลกลับโลกได้ปกติอีกครั้ง appeared first on THE STANDARD.

ยานอวกาศที่เดินทางไปไกลจากโลกที่สุดในประวัติศาสตร์ กำลังเผชิญปัญหากับหนึ่งในระบบคอมพิวเตอร์บนยาน ที่ทีมวิศวกรต้องหาทางแก้ปัญหาจากระยะห่างไม่น้อยกว่า 24,000 ล้านกิโลเมตร

NASA รายงานผ่านเว็บไซต์ว่า ยาน Voyager 1 ยังสามารถรับข้อมูลจากบนโลก และสามารถปฏิบัติตามคำสั่งได้ตามปกติ แต่มีการพบปัญหากับข้อมูลที่ยานอายุมากกว่า 47 ปีส่งกลับมาโลก 

จากการตรวจสอบ ทีมวิศวกรพบปัญหากับ 1 ใน 3 คอมพิวเตอร์บนยาน หรือระบบ Flight Data System จนทำให้อุปกรณ์ Telemetry Modulation Unit ส่งข้อมูลเป็นรูปแบบของเลข 0 กับ 1 ที่ซ้ำกันกลับโลก จนไม่สามารถแปลงค่าเป็นข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมของยานได้ในขณะนี้

ระบบ Flight Data System ถูกออกแบบมาเพื่อเก็บข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์จากอุปกรณ์สำรวจต่างๆ เช่นเดียวกับข้อมูลด้านสุขภาพของยาน ก่อนส่งไปยังอุปกรณ์ Telemetry Modulation Unit ซึ่งคอยทำหน้าที่แปลงสัญญาณข้อมูลทั้งหมดเพื่อส่งกลับมาโลกในรูปของรหัสไบนารี ผ่านเครือข่ายจานรับสัญญาณ Deep Space Network ของ NASA

ทีมวิศวกรได้ส่งคำสั่งให้ยานรีสตาร์ทระบบคอมพิวเตอร์ดังกล่าวตั้งแต่ช่วงต้นเดือนธันวาคม ด้วยความหวังว่ายานจะกลับมาทำงานได้เหมือนก่อนช่วงพบปัญหาขึ้น อย่างไรก็ตาม ยาน Voyager 1 ยังไม่สามารถส่งข้อมูลกลับโลกได้ตามที่ควรจะเป็น

NASA ระบุว่าอาจต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว จากปัจจัยระยะห่างของยานที่ต้องใช้เวลามากกว่า 22.5 ชั่วโมง เพื่อส่งข้อมูลจากโลกไปให้ถึงยาน Voyager 1 ยังไม่รวมถึงการต้องปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ และหาข้อมูลจากเอกสารที่มีอายุหลายทศวรรษ เพื่อให้ทีมภารกิจสามารถหาทางแก้ปัญหาดังกล่าวได้ดีที่สุด โดยไม่มีผลกระทบอื่นๆ กับยานอวกาศที่มีอายุมากกว่า 47 ปีลำนี้

Voyager 1 ออกเดินทางจากโลกเมื่อวันที่ 5 กันยายน 1977 เป็นหนึ่งในภารกิจสำรวจอวกาศลึกของ NASA ที่อาศัยตำแหน่งการเรียงตัวของดาวเคราะห์ชั้นนอกทั้ง 4 ดวง ซึ่งเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในทุก 175 ปี โดย Voyager 1 บินผ่านดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ในระยะใกล้ ก่อนกลายเป็นยานอวกาศลำแรกที่เดินทางออกสู่ช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2012

ภาพ: Caltech / NASA-JPL

อ้างอิง:

• https://blogs.nasa.gov/sunspot/2023/12/12/engineers-working-to-resolve-issue-with-voyager-1-computer/

The post วิศวกร NASA กำลังแก้ปัญหากับคอมพิวเตอร์ยาน Voyager 1 ที่สุดขอบระบบสุริยะ appeared first on THE STANDARD.

ทีมภารกิจ Voyager 1 และ 2 ของ NASA กำลังเตรียมดำเนินขั้นตอนเพื่อช่วยยืดอายุยานอวกาศทั้งสอง ให้สามารถปฏิบัติภารกิจในอวกาศลึกได้อีกหลายปี

ภารกิจของทั้งสองออกเดินทางจากโลกในปี 1977 เพื่อสำรวจบรรดาดาวเคราะห์ชั้นนอกของระบบสุริยะ โดย Voyager 1 เข้าสู่พื้นที่ระหว่างดาวฤกษ์ในปี 2012 ก่อนที่ยาน Voyager 2 ซึ่งมุ่งหน้าออกไปในทิศทางที่ต่างกันจะหลุดพ้นจากอิทธิพลของลมสุริยะไปในปี 2018

เมื่อยานอวกาศทั้งสองมีอายุมากกว่า 46 ปี ทีมวิศวกรจึงต้องหาทางแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ โดยหนึ่งในนั้นคือระบบขับดันของยานที่ถูกใช้เพื่อปรับทิศให้จานรับส่งสัญญาณสามารถหันกลับโลกได้

ในทุกครั้งที่มีคำสั่งให้ระบบขับดันทำงาน เชื้อเพลิงไฮดราซีนที่ถูกขับออกมาจะทิ้งคราบไว้ในท่อส่งเชื้อเพลิง ซึ่งเมื่อยานต้องคอยปรับทิศทางอยู่บ่อยครั้งเพื่อติดต่อกลับโลก คราบดังกล่าวจะยิ่งก่อตัวขึ้นจนอาจมีความเสี่ยงให้ท่ออุดตัน และไม่สามารถปรับทิศทางได้อีกต่อไป

เพื่อแก้ปัญหาในจุดนี้ ทีมวิศวกรจึงยอมให้ยานสามารถเบี่ยงทิศจานรับส่งสัญญาณไปได้เพิ่มอีก 1 องศา ก่อนให้ระบบขับดันปรับทิศทาง ซึ่งทำให้ข้อมูลที่ยานทั้งสองส่งกลับมาอาจสูญหายไปบ้าง แต่ทีมภารกิจพิจารณาว่าจะเป็นประโยชน์ต่อการสำรวจในระยะยาวมากกว่า เมื่อยานยังคงส่งข้อมูลกลับโลกมาได้จากพื้นที่ช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ บริเวณที่ไม่เคยมียานอวกาศลำใดไปถึงมาก่อน

ลินดา สปิลเกอร์ นักวิทยาศาสตร์ของภารกิจที่ JPL ระบุว่า “ที่ระยะไกลเช่นนี้ ทีมวิศวกรมักเจอกับปัญหาที่เราไม่มีอยู่ในคู่มือบนโลก แต่พวกเขาก็สามารถหาทางแก้อันสุดชาญฉลาดขึ้นมาได้”

นอกจากการแก้ปัญหาเรื่องระบบขับดัน ที่อาจช่วยยืดอายุภารกิจทั้งสองออกไปได้อีก 5 ปีเป็นอย่างน้อย ทีมภารกิจยังวางแผนอัปโหลดซอฟต์แวร์เพื่อช่วยป้องกันข้อผิดพลาดบนระบบควบคุมของยานอวกาศทั้งสอง เพื่อลดความเสี่ยงในการสูญเสียยานอวกาศไปตลอดกาล จากทั้งอายุของระบบบนยาน ระยะทางในการส่งข้อมูล และปัจจัยต่างๆ ที่ทีมภารกิจต้องป้องกันไว้ก่อน ทำให้พวกเขาจะทดสอบกับยาน Voyager 2 เป็นลำแรก เนื่องจากข้อมูลของยาน Voyager 1 ที่อยู่ไกลจากโลกไปกว่า 23,000 ล้านกิโลเมตรจะมีความสำคัญของข้อมูลมากกว่าอีกลำหนึ่ง

ทั้งนี้ ภารกิจ Voyager ถูกวางแผนในตอนแรกให้ทำงานได้เพียง 4 ปีเท่านั้น แต่ได้รับการต่ออายุออกมาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันมันทำงานอยู่ในอวกาศมานานกว่า 46 ปีแล้วด้วยกัน โดยยังคงส่งข้อมูลจากสุดขอบมุมของระบบสุริยะกลับโลกมาอย่างต่อเนื่อง ในฐานะสองยานสำรวจชุดแรกที่มุ่งหน้าออกไปยังดินแดนที่ไม่มีใครเคยไปถึงมาก่อน

ภาพ: NASA / JPL 

อ้างอิง: 

• https://www.nasa.gov/missions/voyager-program/nasas-voyager-team-focuses-on-software-patch-thrusters/

The post NASA ปรับแผนยืดอายุยาน Voyager ให้ทำงานต่อได้จากช่องว่างระหว่างดาวฤกษ์ appeared first on THE STANDARD.