*บทความนี้มีการเปิดเผยเนื้อหา*

เข้มข้น ดุเดือด นองเลือด และเจ็บปวด น่าจะเป็นนิยามของ ลักกันวันตาย ภาพยนตร์เรื่องใหม่ของ Netflix ผลงานของผู้กำกับนิธิวัฒน์ ธราธร ที่เปลี่ยนแนวจากงานอบอุ่นหัวใจอย่าง Analog Squad ทีมรักนักหลอก มาสู่ภาพยนตร์ดราม่าอาชญากรรมดาร์กๆ ซึ่งไม่ได้มีแค่ฉากแอ็กชันมัน ๆ หรือแผนการลักเงินจากคนตาย แต่ใส่ปัญหาซับซ้อนของชนชั้นกลางวัยกลางคนที่เหมือนติดอยู่ตรงกลางของทุกสิ่งบนโลกใบนี้ 

ลักกันวันตายว่าด้วยเรื่องราวของโต (เคน-ธีรเดช วงศ์พัวพัน) พนักงานธนาคารรุ่นใหญ่ที่กำลังดิ้นรนเพื่อชีวิตที่ดีกว่า แต่หน้าที่การงานกลับหยุดลงที่ตำแหน่งรองผู้จัดการ ถูกคนรุ่นใหม่แซงหน้าและมีทีท่าว่าจะถูกกำจัดจากองค์กรในเร็ววัน 

เขาตัดสินใจร่วมมือกับ เพชร (ริว-วชิรวิชญ์ วัฒนภักดีไพศาล) เพื่อนร่วมงานรุ่นน้อง เพื่อแอบยักยอกเงิน 30 ล้านบาท จากบัญชีธนาคารของป้าจิต (ยู่ยี่-อลิสา อินทุสมิต) ที่ไม่เคลื่อนไหวเพราะเสียชีวิตไปกว่า 3 ปีโดยไม่มีทายาท แต่จู่ ๆ เข็ม (เอินเอิน-ฟาติมา เดชะวลีกุล) ลูกสาวของป้าจิตก็ปรากฏตัวพร้อมกับวอดก้า (ฮิวโก้-จุลจักร จักรพงษ์) ชายผู้ลึกลับ

สิ่งที่เริ่มต้นจากแผนเล็ก ๆ เพื่อความอยู่รอด กลับกลายเป็นหายนะเกินคาดคิด นำพาพวกเขาเข้าสู่โลกอาชญากรรม ถูกแก๊งมาเฟียตามล่าและอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ท้าทายศีลธรรมที่อันตรายถึงชีวิต

ว่ากันตามตรงลักกันวันตายทำให้นึกถึงภาพยนตร์หลายๆ เรื่องที่แม้ว่าโทนเรื่องจะต่างกันแต่แกนหลักคล้ายกันคือเรื่องราวของคนธรรมดาที่ทำเรื่องผิดพลาดจนบานปลายกลายเป็นหายนะอย่าง Fargo (1996) และ A Simple Plan (1998) แต่สิ่งที่สัมผัสได้คือการสอดแทรกปัญหาน้อยใหญ่ในสังคมไทยอย่างลงตัว ตั้งแต่การตายอย่างโดดเดี่ยวของป้าจิตที่คงจะได้เห็นกันบ่อยขึ้นในสังคมผู้สูงอายุ หรือตัวเลขจำนวนเงินกว่า 10,000 ล้านบาทของบัญชีที่ไม่เคลื่อนไหวก็เป็นตัวเลขจริงๆ ในระบบการเงินของไทย ซึ่งในจำนวนนี้ก็น่าจะมีไม่น้อยที่มีชีวิตแบบป้าจิต รวมถึงเรื่องอัตราเกิดน้อย (กรณีของสโนว์ลูกสาวของโต) และส่วนใหญ่มักจะไปเกิดกับคนที่ไม่พร้อม (กรณีของเข็มลูกป้าจิต)

ขณะที่แกนหลักชัดเจนคือชีวิตของชนชั้นกลางวัยกลางคน ซึ่งก็คือเหล่าเจนเอ็กซ์ตอนปลายวายตอนต้นที่เติบโตในยุคเปลี่ยนผ่านจากอะนาลอกสู่ดิจิทัล และต้องหมุนไปในโลกที่เปลี่ยนเร็วจนทักษะที่เคยมีแทบจะใช้ไม่ได้ในยุคปัจจุบัน ซึ่งเราก็ได้เห็นในบทสนทนาระหว่างเพชรและโตเรื่องทำงานไม่เป็น หรือการใช้เอไอเข้ามาประเมินการทำงานจนแทบมองข้ามความเป็นมนุษย์ในกรณีของพี่เชน (คมสัน นันทจิต) และยิ่งตอกย้ำความเป็นผู้แพ้แม้ช่วงวัยควรจะกลายเป็นฮีโร่ของใครสักคนเมื่อถูกเด็กรุ่นลูกหลอกเอาง่าย ๆ แถมรัวกระสุนเฉียดกบาลแบบไม่ยั้ง 

ความเป็นคนรุ่นกลางเก่ากลางใหม่ยังฝังค่านิยมเดิมๆ ไว้ในหัวของโตที่อยากจะรับบทบาทความเป็นชาย เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี มีชีวิตเหมือนฝันมีบ้านเหมือนหลุดมาจากบ้านตัวอย่างในโฆษณา ขับรถยุโรป และส่งลูกเข้าโรงเรียนนานาชาติจนดูเหมือนใช้เงินเกินตัว แต่เมื่อมองไปที่รายละเอียดเล็ก ๆ บนรูปที่ผนังบ้าน ภรรยาอย่างจ๋า (น้ำฝน-กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์) เคยเป็นวิศวกรเครื่องบินน่าจะเคยหาเงินเข้าบ้านได้มากกว่าจนแทบไม่ยี่หระกับการพูดถึงเงิน 15 ล้านบาท หรือแม้แต่ยื่นข้อเสนอว่าจะกลับไปทำงานแทนสามี ซึ่งโตก็น่าจะเพิ่งได้ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวเมื่อสโนว์เกิด และเห็นภาพหิมะโปรยปรายเป็นครั้งแรก จากนั้นก็เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเป็นความฝัน ความหวังให้เขามีชีวิตอยู่ 

คงง่ายกว่าถ้าโตจะใช้ชีวิตสมถะ ส่งลูกเรียนโรงเรียนรัฐบาลแต่นั่นอาจจะเป็นคำตอบของคนที่ไม่มีลูก เพราะสภาพสังคมปัจจุบัน การแข่งขันเริ่มต้นตั้งแต่เด็กคนหนึ่งลืมตาดูโลก ก็ไม่แปลกที่พ่อแม่อยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีกว่าตัวเอง อย่างเช่นในประโยคหนึ่งที่จ๋าพูดไว้ “โตอยากให้ลูกไม่ได้ภาษาเหมือนโตหรือไง” น่าจะบอกถึงผลลัพธ์บางอย่างที่คนเป็นพ่อแม่เคยประสบมา ถ้ามีลูกแล้วมีอนาคตที่ดีให้เขาไม่ได้ก็ไม่มีเสียดีกว่า ส่วนนี้คือคำตอบของปัญหาเกิดน้อยในสังคมไทยได้เหมือนกัน 

การปูพื้นฐานตัวละครในช่วงแรกทำให้เข้าใจการกระทำของตัวละครในช่วงหลัง สังเกตได้จากพัฒนาการของตัวละครเพชรกับโตที่สวนทางกัน เพราะเดิมพันไม่เท่ากันโดยฝ่ายหลังมีความดุเดือด และกล้าทำเรื่องท้าทายศีลธรรมมากกว่า เอาเข้าจริงโตถูกบีบบังคับด้วยความฝันและสภาพสังคมก่อนจะถูกแก๊งมาเฟียไล่ล่าเสียอีก

นอกจากพาร์ตดราม่าที่ผู้กำกับจัดหนักจัดเต็มในพาร์ตของหนังระทึกขวัญและการเอาชีวิตรอดในช่วงหลังก็ทำออกมาได้ดี ทั้งปริมาณเลือด ฉากแอ็กชันและการฆ่าแบบโหด ๆ ส่วนที่จะไม่พูดถึงคงไม่ได้คือการสร้างตัวละครวอดก้า นักฆ่าผู้ไม่มีที่มาที่ไป ฆ่าแบบไม่สนหินสนแดด เหมือนตั้งใจสร้างสไตล์ใหม่ ๆ ให้กับภาพยนตร์ไทย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าทำให้เรานึกถึงตัวละคร Anton Chigurh ของ ฮาเวียร์ บาเด็มจาก No Country For Old Man เหมือนกัน  

สรุปแล้วลักกันวันตายเป็นภาพยนตร์ดราม่า-อาชญากรรมไทยที่กล้าพาผู้ชมดำดิ่งสู่ด้านมืดของมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้งและชวนให้ขบคิดถึงราคาที่ต้องจ่ายเพื่อไล่ตามความฝันในโลกที่โหดร้าย ตามแบบฉบับของหนังอาชญากรรมที่วิพากษ์สังคมอย่างจริงจัง ซึ่งถือเป็นลายเซ็นใหม่ของผู้กำกับนิธิวัฒน์ ธราธรที่ยังไม่ทิ้งเรื่องราวความสัมพันธ์เพียงแต่มันหม่นเศร้า และนองเลือดเท่านั้นเอง

ลักกันวันตาย ฉายแล้ววันนี้ทาง Netflix

ภาพ: Netflix

The post ​​ลักกันวันตาย เจเนอเรชั่นฝันสลาย appeared first on THE STANDARD.

เดี๋ยวนี้เห็นฟีดเกี่ยวกับ ‘กลิ่นคนแก่’ บ่อยขึ้น และเชื่อว่าหลายคนเริ่มให้ความสนใจและไม่อยากเป็นหนึ่งในคนที่มีกลิ่นคนแก่เร็วเกินไป บางแหล่งข้อมูลบอกว่าเกิดขึ้นได้ตั้งแต่อายุ 40 ปีด้วยซ้ำ แน่นอนว่าสาวๆ วัย 40+ ก็อยากจะประกาศให้โลกรู้ว่า ‘ฉันยังไม่รู้สึกแก่เลยนะ’ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเวลาเข้าไปในบ้านผู้สูงอายุ หรือเวลาอยู่ใกล้คุณป้า คุณยาย มักจะได้กลิ่นเฉพาะตัวแบบหนึ่ง ที่ประเทศญี่ปุ่นถึงขั้นมีชื่อเรียกเฉพาะว่า ‘คาเรชู’ (Kareishu) แต่คุณรู้หรือไม่ว่านี่เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้กับทุกคนไม่ว่าจะเชื้อชาติไหนหรือเพศใดก็ตาม

สาเหตุของกลิ่นนี้มาจากสารที่เรียกว่า Nonenal ซึ่งพัฒนาขึ้นตามอายุที่เพิ่มขึ้น โดยเกิดจากต่อมใต้ผิวหนังที่ผลิตไขมัน เมื่อไขมันนี้ทำปฏิกิริยากับออกซิเจนในอากาศ (Oxidation) จะเกิดเป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีกลิ่นหืนๆ คล้ายไขมัน ตอนที่เรายังหนุ่มสาวผิวหนังมีระบบต้านอนุมูลอิสระ (Anti-oxidation) ที่แข็งแรง แต่เมื่ออายุมากขึ้น ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง ระบบนี้ก็อ่อนแอลง ส่งผลให้มีสาร Nonenal เพิ่มขึ้น

สิ่งที่ทำให้กลิ่นนี้กำจัดยากคือ Nonenal ไม่ละลายน้ำ ต่อให้อาบน้ำขัดถูแค่ไหน กลิ่นก็ยังติดอยู่ทั้งบนผิวและเสื้อผ้า ต่างจากกลิ่นเหงื่อที่ล้างออกง่ายเพราะละลายน้ำได้ แต่ไม่ต้องกังวลไป เพราะเรามีวิธีจัดการกับกลิ่นนี้ได้ เริ่มจากการดูแลสุขอนามัยพื้นฐานอย่างการอาบน้ำด้วยสบู่ฆ่าเชื้อเป็นประจำ ซักเสื้อผ้าและเปลี่ยนผ้าปูที่นอนบ่อยๆ และเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทสม่ำเสมอ

ดังนั้นถ้าไม่อยากมีกลิ่นคนแก่เร็วเกินไปก็ต้องเพิ่มการดูแลสุขภาพโดยรวมควบคู่กันไป ทั้งการออกกำลังกายสม่ำเสมอ กินอาหารที่สะอาด ดื่มน้ำให้เพียงพอ ลดความเครียด และหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และดื่มแอลกอฮอล์ มีวิธีธรรมชาติที่หลายคนบอกว่าช่วยได้ เช่น การใช้สครับเกลือหรือน้ำตามธรรมชาติขัดผิว ใช้สารสกัดจากลูกพลับญี่ปุ่น หรือดื่มชาเขียวคุณภาพดี

สิ่งสำคัญที่ควรจำไว้คือกลิ่นนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงตามวัยที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แม้เราจะไม่สามารถกำจัดได้หมด แต่ก็สามารถบรรเทาได้ด้วยการดูแลสุขภาพและสุขอนามัยที่ดี เพียงแค่เข้าใจและดูแลตัวเองอย่างเหมาะสม เราก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นใจ ไม่ว่าจะอายุเท่าไรก็ตาม

ภาพ: Shutterstock

The post ไม่อยากมีกลิ่นตัวคนแก่ ทำอย่างไรได้บ้าง? appeared first on THE STANDARD.

การเติบโตขึ้นมาของคนคนหนึ่งต้องผ่านอะไรมากมายตั้งแต่การเป็นเด็กที่มีหน้าที่ต้องเล่น โตขึ้นมาก็ต้องเรียน เป็นผู้ใหญ่ที่ทำงานแล้วสร้างครอบครัว มีลูก จนไปถึงจุดหนึ่งที่เข้าสู่วัยกลางคนและลูกๆ ต้องออกไปผจญภัยด้วยตัวเองอย่างการไปเรียนมหาวิทยาลัยต่างจังหวัด บ้านที่ว่างเปล่าและเงียบเหงาก็เริ่มขึ้น ผู้ปกครองหลายคนก็อาจเข้าสู่ภาวะ Empty Nest Syndrome

คืออะไร

นายแพทย์พร ทิสยากร จิตแพทย์ประจำศูนย์จิตรักษ์ โรงพยาบาลกรุงเทพ และอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อธิบายถึงภาวะรังที่ว่างเปล่านี้ว่า “เป็นอาการเมื่อผู้ปกครองรู้สึกเหงา เศร้า เสียใจ จากสาเหตุเมื่อผู้เป็นลูกโตขึ้นและต้องออกจากบ้านไปใช้ชีวิตด้วยตัวเอง โดยในช่วงแรกก็จะเกิดความรู้สึกเศร้า ซึ่งสาเหตุมาจากการที่ผู้ปกครองเองปรับตัวไม่ทัน” ซึ่งภาวะนี้เกิดได้กับทุกคนเมื่อลูกเติบใหญ่พอที่จะบินออกจากรัง ที่แม้เชฟโหดคนดังอย่าง กอร์ดอน แรมซีย์ ก็เผชิญกับตัวถึงความเศร้านี้มาแล้วเมื่อตอนลูกชายคนโตย้ายออกจากบ้าน

กรณีที่เคยเกิดขึ้นในไทย

เคสที่เคยเข้ามาปรึกษากับแพทย์ คุณหมอเผยกับ THE STANDARD ว่ามักเป็นกลุ่มผู้หญิงช่วงอายุ 40-50 ปีที่ลูกๆ เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นครั้งแรกตั้งแต่ลูกเกิดมาที่จะต้องห่างกัน โดยคุณแม่อาจนั่งอยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้ออกไปทำกิจกรรมอะไรมาก แต่ก่อนต้องซักผ้า เก็บของให้ลูก ส่งลูกเรียนพิเศษ จนถึงวันหนึ่งเมื่อหันซ้ายหันขวาแล้วไม่รู้จะทำอะไร จึงเกิดอาการเศร้าและเบื่อหน่าย

สาเหตุของโรคซึมเศร้า

คุณหมอยังเสริมอีกว่า “หากเกิดการเปลี่ยนแปลงมากๆ และปรับตัวไม่ทันจะทำให้เกิดความเครียดและวิตกกังวลได้ เป็นสาเหตุหนึ่งที่อาจนำไปสู่โรคซึมเศร้า ซึ่งเป็นโรคที่กำลังถูกพูดถึงเป็นวงกว้างในขณะนี้ และอาจไปถึงอาการของโรคที่ร้ายแรงที่สุดนั่นคือการฆ่าตัวตาย โดยในไทยยังพบผู้เป็นโรคนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นอีกสถานการณ์หนึ่งในชีวิตที่พ่อแม่ต้องปรับตัว”

และเมื่ออ้างอิงตามแนวทฤษฎีของ คูเบลอร์-รอสส์ จิตแพทย์ชาวสวิส-อเมริกัน เรื่อง ‘ปฏิกิริยาความโศกเศร้าที่เกิดจากการสูญเสีย’ (Grieving Process) เราจะพบว่าการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักนั้นประกอบด้วย 5 ระยะ ได้แก่

1. ปฏิเสธ ไม่ยอมรับ

2. โกรธและแสดงการต่อต้านสิ่งที่เกิดขึ้น

3. ต่อรอง พยายามหาสิ่งต่างๆ มาช่วยเปลี่ยนแปลง เนื่องจากยังไม่สามารถทำใจยอมรับได้

4. ซึมเศร้า แสดงออกถึงความเสียใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้น

5. สงบและยอมรับการสูญเสียได้

วิธีการป้องกันและรักษา

การปรับตัวจากภาวะ Empty Nest Syndrome อาจทำได้โดยพ่อแม่เองต้องหาเป้าหมายใหม่ ซึ่งจากเป้าหมายเดิมที่เป็นหน้าที่ในการเลี้ยงลูกมาตลอด 20-30 ปีในตอนนั้น อาจต้องเปลี่ยนเป็นเรื่องการดูแลสุขภาพของตัวเองหลังจากนั้น เป็นต้น

ในอีกมุมหนึ่ง หากประเทศไทยสามารถพัฒนาระบบการศึกษาควบคู่กับยกระดับคุณภาพชีวิตได้ ความเหลื่อมล้ำก็อาจค่อยๆ ลดลง ส่งผลให้เด็กจำนวนมากที่ต้องการไปศึกษาตามมหาวิทยาลัยชั้นนำในเมืองหลวงหรือตามจังหวัดใหญ่ๆ กระทั่งคนทำงานที่ต้องย้ายออกจากบ้านเพื่อทำงานในเมืองใหญ่ได้อยู่กับครอบครัวมากขึ้นก็เป็นได้

สุดท้ายพวกเราเหล่าลูกๆ ที่ออกมาจากรังของพ่อและแม่อาจต้องช่วยกัน อย่างง่ายที่สุดเพียงแค่โทรหาท่านวันละครั้งก็ยังดี เพราะขนาดเรายังเหงาและเศร้าได้ เราก็คงไม่อยากให้คนที่เรารักรู้สึกเช่นนั้นเช่นกัน

อ่านเรื่อง เมื่อคนที่รักมาจากไป จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร? วิธีรับมือกับความโศกเศร้าจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักได้ที่นี่

พิสูจน์อักษร: ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

อ้างอิง:

• • psychcentral.com/lib/the-5-stages-of-loss-and-grief

• www.theguardian.com/lifeandstyle/2018/oct/25/how-to-cope-empty-nest-syndrome-children-move-out-gordon-ramsay

The post Empty Nest Syndrome ความเหงาของวัยกลางคนเมื่อลูกไม่อยู่บ้าน สาเหตุหนึ่งของโรคซึมเศร้า appeared first on THE STANDARD.