แกะทุกคำศัพท์และสำนวนจากบทสัมภาษณ์ที่เผยความคมในความคิด ไปพร้อมๆ กับสำเนียงอังกฤษเพลินหู ควบคู่กับน้ำเสียงเท่ ทุ้ม หนักแน่น หนึ่งในเอพิโสดที่มียอดดาวน์โหลดสูงสุดจากรายการ #WeNeedToTalk Podcast

Credit

The Host ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Creator & Producer ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post ความคมในความคิด และสำเนียงบริติชเพลินหู ของ ฮิวโก้ จุลจักร จักรพงษ์ appeared first on THE STANDARD.

หนึ่งในคนที่ถูกเรียกร้องให้ #จกศัพท์ มากที่สุด สำเนียงบริติชของไอติมทั้งเพราะและคล่องแคล่ว แถมเล่าเรื่องการสอบชิงทุนเข้า Eton College ได้น่าฟัง และยังสะท้อนให้เห็นถึงมุมมองของประเทศที่ระบบการศึกษาน่าสนใจ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมมีแต่คนอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษ

Credit

The Host ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Creator & Producer ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post ไปเรียนต่ออังกฤษยากแค่ไหน #จกศัพท์ ไอติม-พริษฐ์ จาก #WeNeedToTalk #BritishCouncil appeared first on THE STANDARD.

We Need To Talk Podcast เอพิโสดนี้ โบ สาวิตรี มาขอลาคุณผู้ฟังไปทำหน้าที่คุณแม่ชั่วคราว แต่ก่อนจะเบรกไปเลี้ยงลูกสาว เธอรวบรวมไฮไลต์จากเกสต์ทั้งหมด 20 คนที่มาเยี่ยมรายการตลอดซีซัน 2 และ 3 โดยคัดมาเฉพาะตอนเด็ดๆ แถมด้วยบางบทสนทนาที่คุณยังไม่เคยได้ยินมาก่อน เพราะเราจำเป็นต้องตัดออกเนื่องจากเวลาที่มีจำกัดในแต่ละเอพิโสด

สำหรับคนที่ถนัด YouTube ฟังเอพิโสดเต็มได้ที่นี่เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post BEST OF WE NEED TO TALK SEASON 2 & 3 appeared first on THE STANDARD.

วิโอเลต วอเทียร์ กลับมาที่ We Need To Talk Podcast อีกครั้งกับช่วง We Need To Play! ที่เราจะทำให้เราได้รู้จักเธอมากขึ้นจากคำถามและเกมต่างๆ

ใครอยาก *ฟัง* เอพิโสดเต็มๆ ให้กด play podcast ด้านบนได้ทันที แต่ถ้าใครอยาก *ดู* วิดีโอเพลินๆ พร้อมซับภาษาอังกฤษเพื่อเช็กว่า ที่ฟังจากพอดแคสต์ด้วยหูและสกิลของตัวเองนั้นแม่นยำแค่ไหน ให้คลิกชมคลิปสั้นจาก YouTube ด้านล่างได้เลย ย้ำอีกครั้งว่า อย่าลืมกด CC มุมขวาล่างเพื่ออ่านซับไตเติ้ล

Finish The Sentences

คำในภาษาฝรั่งเศสที่ชอบที่สุดคือคำว่า…
วีไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มี…
ถ้าวีมีลูกสาว จะตั้งชื่อว่า…
แต่ถ้าเป็นลูกชาย จะให้ชื่อว่า…

Super Random Questions

ถ้าเราเปิดประตูห้องนอนของวีเข้าไป แล้วมองไปรอบๆ คำแรกที่จะผุดขึ้นมาในหัวของเราคือคำว่าอะไร | อะไรคือคุณสมบัติสำคัญที่สุดในตัวของคนที่วีจะคบเป็นแฟนด้วย | อะไรคือ 3 สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับประเทศ/ชาวเบลเยี่ยม

20 Questions

นี่คือเกมที่ วิโอเลต ออกปากไว้อย่างถ่อมตัวสุดๆ ว่า “เกมนี้วีเก่งมากเลยแหละจะบอกให้” แต่เมื่อหนึ่งนาทีผ่านไปก็อุบอิบออกมาด้วยเสียงอ่อยๆ ว่า “ไม่น่าบอกออกไปก่อนเลยว่าเก่ง”

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า We Need To Talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest วิโอเลต วอเทียร์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Music Westonemusic

The post วิโอเลต วอเทียร์ กับสิ่งที่คุณอาจยังไม่รู้เกี่ยวกับเบลเยียม appeared first on THE STANDARD.

วิโอเลต​ วอเทียร์ หันเก้าอี้ 4 ตัวรวดของโค้ชทั้งสี่บนเวที The Voice Thailand และหันหัวคนทั้งประเทศที่นั่งอยู่หน้าจอให้หันมาดูเธอพร้อมกัน แม้จะไปไม่ถึงฝันกับการคว้าตำแหน่งชนะเลิศ แต่เธอก็เป็นหนึ่งในนักร้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากเวทีนี้

อีกหลายเพลงที่เราได้ฟังและอีกหลายบทบาทการแสดงที่เราได้ดู มาสู่หนึ่งบทสนทนาภาษาอังกฤษด้วยเสียงรื่นหู เสียงหัวเราะที่ทำให้เราต้องป่องแก้มยิ้มตาม และบางบุคลิกภาพของ วิโอเลต วอเทียร์ ที่เราไม่เคยสัมผัสมาก่อนใน We Need To Talk Podcast กับโบ สาวิตรี 

“วีก็มีปัญหากับการออกเสียงชื่อตัวเองเหมือนกัน”

วิโอเลต วอเทียร์ เสียงแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ เรารู้จักเป็นอย่างดี แต่หลายคนยังออกเสียงชื่อเธอผิดๆ ถูกๆ ซึ่ง ไม่เป็นไรๆ เพราะเจ้าตัวเองยังบอกเลยว่า การออกเสียงชื่อภาษาฝรั่งเศส Violette Wautier ในสำเนียงภาษาอังกฤษนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย

“วีกำลังพยายามหัดพูดอีสานค่ะ แต่คุณยายบอก พอเถอะลูก…”

น้องวีนั้นก็มีความสากลโลกในตัวอยู่ประมาณหนึ่ง ได้แก่ คุณพ่อเบลเยียม คุณแม่ไทย ไปเกิดที่ญี่ปุ่น พูดฝรั่งเศส ไปเรียนแคนาดา แล้วกลับมาดังที่ไทย

“หนึ่งปีในแคนาดา คือช่วงเวลาทองของชีวิต”

นี่คืออีกหนึ่งเกสต์ของรายการ We Need To Talk Podcast ที่เคยไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนในโครงการ AFS วิโอเลต เล่าเรื่องหนึ่งปีในแคนาดากับ Host Familhy ที่คอนข้างจะแปลกๆ และเหตุการณ์ที่ต้องพยายามแก้ปัญหาด้วยความห้าวของตัวเอง (เห็นหวานๆ อย่างนี้เนี่ย…)

“ใช่ เราตัวเปี๊ยก แต่อย่ามาทำยังงี้ มันไม่ถูก ไม่ยอม แล้วก็ไม่กลัวด้วย!”

วิโอเลต เล่าเรื่องชีวิตมัธยมในแคนาดาก็จะประมาณว่า “…เพื่อนที่โรงเรียนก็ดี ไม่มีทะเลาะเบาะแว้งกัน เด็กคูล-เด็กไม่คูล เด็กป๊อป-เด็กไม่ป๊อป ก็เป็นเพื่อนกันหมด วีไม่โดนรังแกเลย อ้อ แต่เกือบมีเรื่องได้ตบเด็กรุ่นน้องกลางโรงอาหารอยู่ทีนึง ก็เท่านั้นเองค่ะ…” *ยิ้มหวาน*

“พวกเขาเป็นคนดี ถึงแม้พวกเขาจะแปลกและแตกต่าง”

อย่าให้ลุคหวานใสไร้เดียงสาลวงตาคุณ! วิโอเลต เล่าชีวิตนักเรียนแลกเปลี่ยนในโฮสต์แฟมิลี่แปลกๆ ที่สอนให้รู้จักเปิดใจและปรับตัว แล้วปีสุดท้ายของไฮสกูลที่แคนาดาก็จบลงด้วยงานพร็อมอันน่าประทับใจ วิโอเลตได้ไปออกเดตกับเขาหรือไม่ ถ้าได้ไป ใครชวนใคร เชิญชม

สำหรับผู้ที่สะดวกฟังพอดแคสต์บน YouTube สามารถฟังเอพิโสดเต็มของ วิโอเลต ได้ที่นี่

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า We Need To Talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest วิโอเลต วอเทียร์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Music Westonemusic

The post วิโอเลต​ วอเทียร์ น่ารักอย่างที่คิด​ พูดภาษาอังกฤษเพราะอย่างที่คิด​ แต่ไม่ได้หวานและบอบบางอย่างที่คิด appeared first on THE STANDARD.

ครูลูกกอล์ฟ ในรายการ We Need To Talk เอพิโสดที่แล้ว เล่าเรื่องชีวิตและการงาน มาเอพิโสดนี้ เล่าเรื่องชีวิตรัก ซึ่งเราอาจเคยฟังไปบ้างแล้วตามสื่อต่างๆ แต่นี่จะเป็นครั้งแรกที่จะได้ฟังในภาษาอังกฤษ และฟังแบบช่วยกันเล่าจากปากของทั้งสองเอง ครูลูกกอล์ฟ และ พอล เบอร์เจสส์

มีมาฝากทั้งความสนุกสนานและแรงบันดาลใจ ตามสไตล์ครูลูก และตามสไตล์ We Need To Talk Podcast ด้วยเช่นกัน ถ้าภาษาอังกฤษยังไม่แข็งแรงมาก เราขอแนะนำให้เริ่มจากอ่านโชว์โน้ตก่อนจะไปกดฟังพอดแคสต์ แต่ถ้าใครอยากท้าทายความสามารถในการฟังของตัวเองดู ก็ไปฟังก่อนเลยก็ได้ แล้วค่อยกลับมาอ่านว่าได้ใจความคล้ายกันหรือเปล่า

01:11

เมื่อสองคนที่ไม่เคยศรัทธาในเรื่องความสัมพันธ์มาพบกัน

ลูกกอล์ฟ: เมื่อปี 2009 เราไปเรียนต่อที่อังกฤษด้าน Theatre Directing ที่ University of Sussex ประเทศอังกฤษ แล้ววันหนึ่งได้ไปดูละครของเขา คือพอลก็ทำงานในวงการละครเหมือนกัน สิ่งแรกที่คิดตอนได้เจอกันเป็นครั้งแรกเหรอคะ “ดี” (หัวเราะ)

เราไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็น relationship person คือไม่เคยคิดว่าจะอยู่ในความสัมพันธ์กับใครได้ยาวๆ เลย และพอลก็เหมือนกันนะ

พอล: ตอนแรกผมไม่คิดเลยครับว่าจะคบกันรอด (หัวเราะ) อย่างที่ลูกกอล์ฟบอก ผมก็เป็นคนประเภทเดียวกัน ไม่คิดว่าจะคบใครได้เป็นเรื่องเป็นราว แต่ผมว่านั่นกลายเป็นข้อดี เพราะมันเลยไม่มีความคาดหวังหรือความกดดันอะไร

03:27

คบฝรั่ง ภาษาอังกฤษต้องแข็งแรงแค่ไหน

ลูกกอล์ฟ: เราเคยพูดไว้ว่า “ถ้าอยากเข้าไปให้ถึงหัวใจใครสักคน ต้องทลายกำแพงภาษาลงเสียก่อน” แม้ว่าที่จริงแล้วเราจะเชื่อว่า คนที่เขาอยากเข้าใจเรา เขาก็จะพยายามเข้าใจเราจนได้แหละ ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไร สายตา ภาษากาย มันมีหลายวิธี แต่ถ้าอยากเข้าใจกันจริงๆ อย่างลึกซึ้ง มันต้องเรียนรู้ “ภาษาของเขา” นะ เช่นถ้าอยากถกกันในเรื่องที่ลึกซึ้งหน่อย มองตามันไม่พอแล้วไง มันต้องใช้คำในการสื่อสารแล้ว หรือแม้แต่ตอนทะเลาะกัน ซึ่งที่จริงเราสองคนก็ไม่ค่อยทะเลาะกันเท่าไรเนอะ (หันไปถาม)

พอล: เรา “เห็นต่างกันอย่างสุภาพ” มากกว่าครับ ผมเห็นด้วยกับที่ลูกกอล์ฟพูดนะ แต่ทางฝั่งผมปัญหาคือ ตั้งแต่เราอยู่ด้วยกันมา ภาษาอังกฤษของเขาดีจนไม่มีเหตุผลที่ผมต้องพยายามศึกษาภาษาไทยเลย (หัวเราะ) การเรียนภาษาไทยของผมแย่มากครับ แต่เขาก็พยายามสอนนะ

ลูกกอล์ฟ: แต่เราเป็นครูสอนภาษาไทยที่ไม่ดีเลย เพราะไปๆ มาๆ ก็คือพูดภาษาอังกฤษกับเขาตลอดเวลา วันก่อนเพิ่งสอนนี่ไป “นอนกินบ้านกินเมือง”

พอล: ซึ่งเป็นการสอนสำนวนโดยยกตัวอย่างน้องชายของเขาเองครับ (หัวเราะ)

ลูกกอล์ฟ: ภาษาอังกฤษของเราก็ไม่ใช่จะดีที่สุด เพราะอย่างไรต้องยอมรับว่าภาษาอังกฤษของเรามันไม่มีทางจะดีไปกว่าภาษาไทยของเราอยู่แล้ว และเราก็บอกพอลให้ช่วยจับผิดไปเลย ตรงไหนเราพูดผิดให้แก้ทันที แล้วก็ทำให้หลายครั้งเวลาคุยกับพอลจะประหม่าเพราะสมองเราจะบอกว่า พอลฟังอยู่นะ พอลฟังอยู่ เขาได้ยินทุกคำพูด อย่าพูดผิดแม้แต่คำเดียวนะ แล้วพอเราพยายามจะไม่ผิด เราก็จะพูดผิด บ้าไหมล่ะ (หัวเราะ) ตอนนี้เลยกลับมาบอกตัวเองอีกรอบว่าอย่าคิดหรือกังวลมากเกินไป

พอล: แต่ผมไม่คิดว่าการพูดผิดเป็นเรื่องใหญ่เลยนะครับ มันเป็นเรื่องปกติมาก แม้แต่เจ้าของภาษาก็ตามที

07:37

ทำอย่างไรรักทางไกลถึงจะรอด

พอล: ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่ามันต้องกลายเป็นการคบกันแบบทางไกลเพราะเขาต้องกลับเมืองไทย แต่พอเริ่มต้องซื้อตั๋วบินไปบินมาเราก็เริ่มเห็นภาพแล้ว แต่ที่จริงผมว่าเราไม่ได้คุยกันมากมายในเรื่องนี้นะครับ เพราะถ้าคิดเยอะเกินไปมันจะรู้สึกยากไปหมด

ลูกกอล์ฟ: สำหรับเรา มันคือคำเดียวเลยแหละ “ความเชื่อใจ”

พอล: ความเชื่อใจกันเป็นพื้นฐานที่สำคัญครับ แต่นอกจากนั้น ผมว่าเราสองคนยังโชคดีที่เราไม่ได้ทำงานแบบ 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น วันจันทร์-วันศุกร์ และมีวันหยุดแค่ไม่กี่วัน เราออกแบบเวลาทำงานที่ยืดหยุ่นได้ ตอนไม่ได้อยู่ด้วยกันเราก็ตั้งใจทำงานของเราให้เต็มที่และดีที่สุด เพื่อที่จะได้กลับมาใช้เวลาด้วยกันอย่างเต็มที่และมีคุณภาพเช่นเดียวกัน

13:55

ถ้าคุณหมดหวังในความรัก และคิดว่าชาตินี้คงต้องอยู่คนเดียว

พอล: สำหรับคนที่อยากมีความสัมพันธ์จริงๆ อย่าเพิ่งรีบหมดหวังครับ เพื่อนของพ่อแม่ผมเพิ่งแต่งงานเป็นครั้งแรกในชีวิตตอนอายุ 60 กว่า แต่ผมก็อยากบอกว่า การอยู่คนเดียวมันก็ไม่ได้ผิดอะไร อย่าให้ใครมาตัดสินเราแค่เพราะเราไม่มีใคร

ลูกกอล์ฟ: อยู่คนเดียวก็ได้นะ ไม่เห็นต้องรู้สึกแย่ แล้วก็ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรเลย และของอย่างนี้บางทีมันจะมาตอนเราไม่ได้มองหานั่นแหละ

พอล: และสำหรับ LGBTQ ทุกคน ผมอยากบอกว่า ความเป็นเพศหลากหลายไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความสามารถในการมีความรักความสัมพันธ์ใดๆ ทั้งสิ้นนะครับ มันไม่เกี่ยวกัน และมันไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะสเตรทหรือเกย์

15:59

ทำอย่างไรให้ทั้ง lucky in game และ lucky in love เหมือนพี่ลูกกอล์ฟ

ลูกกอล์ฟ: เราไม่ต้องมีหมดก็ได้ และไม่ต้องมาเหมือนพี่ก็ได้ อย่าคิดว่า “อยากเป็นแบบพี่ลูกกอล์ฟ” หรือ “อยากมั่นใจในตัวเองแบบพี่ลูกกอล์ฟ” ไม่เอา มั่นใจในตัวเองแบบตัวของคุณเองสิ ถามตัวเองดีๆ ว่าเราต้องการอะไร ไม่ต้องดูจากคนอื่น ถ้าคุยกับตัวเองแล้วพบว่าเราชอบอยู่คนเดียว ได้เลย อยู่คนเดียวก็ดีและมีความสุขได้

พอล: ไม่ใช่ว่าห้ามอยากได้อยากมีนะครับ แต่หมายถึงว่า คุณไม่จำเป็นต้องอยากได้อยากมี “เหมือนคนอื่น” เท่านั้นเอง

21:03

ถ้าให้เข้าห้างไปซื้ออะไรก็ได้ คิดว่าอีกคนจะซื้ออะไรบ้าง

พอล: ถ้าเป็นสักสองสามปีก่อนเขาจะซื้อกระเป๋าครับ แต่ถ้าตอนนี้น่าจะเป็นหมวก (หัวเราะ) อย่างที่สอง น่าจะเป็นซื้อของกินเลี้ยงนักเรียน และอย่างสุดท้าย อืม…

ลูกกอล์ฟ: ซื้อเสื้อผ้าให้พอล (หัวเราะ) แต่สำหรับพอล ง่ายมากเลย หนึ่ง หนังสือ สอง หนังสือ และสาม หนังสือ (หัวเราะ)

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest คณาธิป สุนทรรักษ์, พอล เบอร์เจสส์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer สลัก แก้วเชื้อ

Music Westonemusic

The post ครูลูกกอล์ฟ กับพอล เล่าเรื่องรัก ทำอย่างไรให้ Lucky in Love ไปพร้อม Lucky In Game appeared first on THE STANDARD.

ครูลูกกอล์ฟ เป็นแขกรับเชิญในฝันคนหนึ่งของ We Need To Talk Podcast และหลายคนอาจยังไม่รู้ว่าถ้าไม่มีครูลูกกอล์ฟ รายการนี้อาจไม่ได้เกิดขึ้น หรืออาจเกิดขึ้น แต่โฮสต์จะไม่ใช่ โบ สาวิตรี เนื่องจากทีมงาน THE STANDARD Podcast ได้เห็นความสามารถทางภาษาอังกฤษของโบจากรายการ Loukgolf’s English Room นั่นเอง จึงติดต่อไปชวนมาจัดพอดแคสต์

เราจึงดีใจมากที่ครูลูกกอล์ฟตอบรับคำเชิญ แต่เท่านั้นไม่พอ เขายังพาแฟนหนุ่มชาวอังกฤษ พอล เบอร์เจสส์ มาพูดคุยในรายการด้วย ซึ่งนี่น่าจะเป็นรายการแรกที่ทั้งคู่ได้ปรากฏตัวพร้อมกันแบบเต็มๆ ดังนั้นเชื่อว่าคุณผู้ฟังก็จะได้ทั้งความสนุกสนาน สาระ มุมมองแบบเต็มๆ ไปด้วยเช่นกัน

สำหรับผู้ที่อยากฟังเพลินๆ นั่งรถไป ออกกำลังกายไป ไม่ต้องรบกวนลูกตา ให้คลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่อยากรับรู้เรื่องราวผ่านตัวหนังสือมากกว่าก็เชิญกวาดตาลงไปอ่านด้านล่างได้เลย

และสำหรับผู้ที่อยากดูครูลูกกอล์ฟแอลจีในหมวกสีสันสดใสหลายใบของเธอ สามารถไป subscribe ยูทูบแชนแนลของ THE STANDARD หรือฟอลโลว์ทวิตเตอร์เอาไว้ที่ @TheStandardPod เพื่อไม่ให้พลาดชมคลิปหลากหลายแขกรับเชิญจากรายการ We Need To Talk ที่จะมาพร้อมซับไตเติลทั้งไทยและอังกฤษให้ได้ฝึกภาษากันด้วย

04:11

ความฝันคือสิ่งที่ต้องเพาะบ่ม และมันจะสุกงอมในเวลาที่เราพร้อม

เรื่องนี้อยากเล่า หลายคนเห็นเราในวันนี้จะคิดว่าครูลูกกอล์ฟทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ แต่เขาไม่รู้หรอกว่าก่อนจะได้เป็นหรือได้ทำในสิ่งที่เราเป็นหรือทำในวันนี้ เราก็เคยโดนปฏิเสธมาก่อนเหมือนกัน หลังจากเรียนจบกลับมาจากอังกฤษ เราอยากเป็นดีเจ EFM มาก เท่านั้นยังไม่พอ เรายังอยากเป็นพิธีกรรายการทีวี อยากเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ อยากมีชื่อเสียง อยากเป็นดารา อยากเป็นอะไรมากมายหลายอย่าง แล้วในที่สุดก็มีโอกาสได้ทำไพลอตกับพี่ต้นหอม (ศกุนตลา เทียนไพโรจน์) เราพยายามมาก เพราะอยากได้งานนั้นมาก อยากเป็นที่รัก อยากถูกเลือก เลือกฉันสิ เลือกฉัน ฉันดีพอ ฉันทำได้ แต่สุดท้ายเขาไม่เลือก โลกถล่มเลยนะ รู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยด้อยค่า ความมั่นใจทุกอย่างสูญสลายหายเกลี้ยง แต่เราไม่หยุด เราพยายามพัฒนาตัวเอง ไม่ถอดใจ ไม่เลิกล้ม 7 ปีผ่านไป โปรดิวเซอร์ติดต่อมาแล้วบอกว่า “พี่คิดว่าลูกกอล์ฟพร้อมแล้ว” ทุกวันนี้ทุกครั้งที่เข้าไปนั่งในห้องจัดรายการยังรู้สึกเหมือนฝันอยู่เลย แล้วเมื่อมองย้อนกลับไปก็เข้าใจแล้วว่า วันนั้นที่เขาไม่เลือกไม่ใช่เพราะเราไม่ดีหรือไม่เก่ง แต่เรายังไม่พร้อมต่างหาก เราจะเป็นดีเจที่ปากร้ายใจร้ายคนหนึ่ง ไม่กลมกล่อมเหมือนทุกวันนี้ (หัวเราะ) ขอบคุณที่วันนั้นเขายังไม่เลือก

สรุปคือตอนนี้ได้ทำทุกอย่างตามที่เคยฝันเอาไว้เลย วิทยุ (พุธทอล์คพุธโทร) ทีวี (Loukgolf’s English Room) โรงเรียนสอนภาษา (Angkriz) เขาพูดกันว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอกที่คนคนหนึ่งจะได้ทุกอย่าง แต่เราได้มาแล้วทุกอย่าง และนั่นทำให้เรารู้ว่าสิ่งสำคัญยิ่งกว่าการได้ทุกอย่างคือการรู้จักพอใจในทุกอย่างที่ได้มา และการตระหนักไว้เสมอว่าไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราตลอดไป อย่าไปยึดถือมันมากจนเกินไป วันข้างหน้าเราก็จะไม่ดังเท่าวันนี้ แม้แต่คนรัก (หันไปมองพอลที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน) การที่เราได้อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้เป็นเรื่องที่วิเศษก็จริง แต่เราต้องเข้าใจและคิดเอาไว้เสมอว่ามันไม่มีอะไรเลยในโลกนี้ที่จะคงอยู่ตลอดไป มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

ในวันที่เราได้ทุกอย่างที่เคยฝันไว้ มันทำให้เรารู้ว่าสิ่งสำคัญยิ่งกว่าการได้ทุกอย่างคือการรู้จักพอใจในทุกอย่างที่ได้มา และการตระหนักไว้เสมอว่าไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราตลอดไป

วันนี้เราคิดว่าเราไม่ได้เป็นใครยิ่งใหญ่หรือสำคัญมาจากไหนเลย ครูลูกกอล์ฟก็เป็นนักเรียนคนหนึ่งที่วันนี้มาพูดคุยกับคุณโบเพื่อเรียนรู้อะไรสักอย่างเหมือนกัน

09:24

จากทุ่งลุงถึงลอนดอน

ครูลูกกอล์ฟนี่ไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษมาแต่เกิดนะ เรามาจากครอบครัวที่พูดภาษาไทย บ้านทุ่งลุง อำเภอหาดใหญ่ (หันไปหาคนรัก) ช่วยอธิบายทุ่งลุงให้คุณผู้ฟังเห็นภาพหน่อยสิคะพอล (“มีแต่ต้นไม้อะครับ”) (หัวเราะ) (“ผมชอบที่นี่นะ ชอบต้นไม้ ชอบความสงบของหมู่บ้านเล็กๆ”) เรารักทุ่งลุงนะ ตอนเด็กๆ เราอิจฉาคนที่ได้ใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ แต่ในวันนี้เราดีใจที่มีทุ่งลุงให้ได้กลับมาอยู่กับธรรมชาติ

ตอนเด็กๆ ไม่อยากอยู่ที่นี่เลย อยากหนีไปไกลๆ ไม่ใช่เพราะเราไม่รักต้นไม้และธรรมชาติ แต่เพราะผู้คน มันคือหมู่บ้านเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยผู้คนจิตใจคับแคบ เรารู้อยู่แก่ใจว่าต่อให้พยายามแค่ไหนเราก็เปลี่ยนความคิดใครไม่ได้หรอก วัยเด็กของเราคือช่วงเวลาและความทรงจำอันเลวร้าย เราเปิดเผยและเป็นตัวของตัวเองตั้งแต่ยังเด็กมาก และนั่นคือการตัดสินใจที่ผิดพลาด คือตอนนั้นเรารู้แค่ว่าเราแตกต่าง แต่ไม่รู้หรอกว่าเราเป็นเกย์หรืออะไร พี่รู้แต่ว่าพี่เป็นเอลซ่า (หัวเราะ) คือมีความลับที่ต้องปิดบังไว้ แต่พอตัวตนของเราชัดขึ้นเรื่อยๆ ว่าฉันเป็นอะไร เท่านั้นทุกอย่างก็ระเบิดออกมา ความสาวสะพรั่งต่างๆ ที่เคยเก็บกดเอาไว้ ผลลัพธ์คือพินาศมาก ตกเป็นเหยื่อของโรคเกลียดกลัวเกย์อย่างสิ้นเชิง และด้วยความที่เราเป็นลูกชายคนโต ที่บ้านเรียกตั่วเฮีย (หัวเราะ) บนบ่าแบกความคาดหวังของทั้งตระกูล พ่อนี่คือตั้งแต่พยายามเปลี่ยนเรา จนเลิกพูดกับเรา จนถึงพยายามฆ่าตัวตายมาแล้ว คิดดู แล้วเราก็กลายเป็นเงียบงันกับที่บ้านไปเลย

และนั่นคือเหตุผลที่เรามุมานะกับภาษาอังกฤษมาก เพราะเราไม่อยากตายอยู่ที่นั่น เราไม่อยากมีชีวิตย่ำแย่อยู่ที่นั่น เราไม่อยากโดนรังแกและทำร้ายทางจิตใจอีกต่อไป ทุกคำพูดที่เคยได้ยิน คิดขึ้นมาทีไรน้ำตายังไหลได้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะคำอะไร เราโดนมาหมดแล้วทั้งนั้น ตุ๊ด เอดส์ เสียชาติเกิด สารพัด แต่ที่เรารอดมาได้เพราะแม่เลยนะ ต้องขอบคุณแม่จริงๆ (ก้อนสะอื้นจุกคอไปหนึ่งวินาที) คือแม่ไม่เข้าใจเราหรอกนะ แต่แม่ก็ยังรักและอยู่ข้างเราตลอด

แล้วเราก็บอกตัวเองว่าไปดีกว่า หนีเถอะ อยู่ไม่ได้แล้วล่ะ คนที่นี่เขาไม่เปลี่ยนหรอก การอยู่ทุ่งลุงต่อไปเหมือนว่ายน้ำวนอยู่ในสระเล็กๆ แต่เราเห็นว่ามันมีทะเลสาบและมหาสมุทรกว้างใหญ่อยู่ข้างนอกนั่น เราเลยพยายามใช้ภาษาเป็นตัวพาเราหนี เริ่มจากการอ่านหนังสือภาษาอังกฤษ เราอ่านเยอะมาก นั่นคือการเปิดโลกทางความคิดชั้นดี วีซ่าไม่ต้องขอ พาสปอร์ตไม่ต้องใช้ เปิดหนังสือคือโลกเปิด ใครกำลังรู้สึกอึดอัดกับสังคมหรือสิ่งแวดล้อมของตัวเอง อ่านหนังสือเลย เชื่อพี่ มันคือการเดินทางที่ใช้สตางค์น้อยที่สุดแล้ว

เราฝึกทุกวัน อ่านหนังสือ ดูหนัง ดูทีวี จากไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไรก็เข้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนการพูดนี่อีกเรื่องเลย ตอนแรกไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ออกเสียงให้เหมือนเจ้าของภาษาไม่ได้ เพราะครูที่สอนเราก็ออกเสียงผิด (หัวเราะ) เทมเปอเรเจ้อ ไง  (temperature) เวดเจ็ทเทเบิ้ล ไง (vegetable) วิสาร์ด ไง (wizard) ลีโอผาด (leopard) ยังงี้ นี่ถ้าไปออกเสียงเรียกเสือดาวแบบนี้เสือดาวไม่หันนะ (หัวเราะ) แต่พอเราไปฟังฝรั่งปุ๊บ อ้าว เขาไม่ได้ออกเสียงอย่างนี้นี่

ในที่สุดวันหนึ่งก็ได้หนีออกมาจากทุ่งลุงสมใจ เพราะสอบติดนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ได้เข้ากรุงเทพฯ มาเรียนหนังสือ จากนั้นก็ไปเรียนต่อที่อังกฤษด้วยเหตุผลเดิม อยากออกจากสระเล็กๆ ไปแหวกว่ายในมหาสมุทรกว้างใหญ่อันเต็มไปด้วยโอกาสและฉลาม (หัวเราะ) ฉลามก็เยอะนะ

16:51

สำเนียงไม่ได้ส่อแค่ภาษา แต่สำเนียงส่อทุกอย่างที่เป็นตัวเรา

แอกเซนต์นี่ก็เป็นเรื่องใหญ่ของคนเรียนภาษาอังกฤษ แรกๆ แอกเซนต์เราก็งงๆ นะ ปะปนมาหลายชาติ แต่เราก็พอจะภูมิใจกับมันได้ เพราะอย่างน้อยพูดแล้วฝรั่งฟังรู้เรื่อง นั่นก็น่าจะพอแล้ว (หันไปหาคนรักอีกครั้ง) ไหนพอล รู้สึกอย่างไรกับแอกเซนต์ของลูกกอล์ฟ พูดซิ (“เป็นแอกเซนต์ที่ยอดเยี่ยมมากครับ”) (หัวเราะ) (“มันไม่มีแอกเซนต์ใดแอกเซนต์หนึ่งที่ถูกต้องและดีที่สุดหรอกครับ พูดอังกฤษสำเนียงไทยก็ไม่เสียหายอะไร ตราบใดที่คนฟังเข้าใจเรา”) ถูกต้อง ภาษาคือการสื่อสาร สื่อสารเข้าใจ ก็จบ

เมื่อก่อนเราอยากมีสำเนียงบริติชมาก อิทธิพลจากหนัง Harry Potter เต็มๆ ดูจบแล้วพยายามอย่างยิ่งที่จะพูดให้เหมือนเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ (หัวเราะ) ตอนนั้นยังไม่เจอพอลเลย แต่ชีวิตช่วงนั้นคือพึงใจกับสำเนียงบริติชของตนมาก แต่ในที่สุดก็เลิก เพราะตื่นเช้ามาวันหนึ่ง มองตัวเองในกระจกแล้วถามตัวเองว่า นี่เธอทำอะไรอยู่ เธอเป็นอะไรของเธอ แอลจี เธอมาจากทุ่งลุงนะ (หัวเราะ) คือมันไม่ใช่ตัวเรา ก็จบกับตัวเองได้ในวันนั้นว่าอย่าพยายามเป็นอะไรที่เธอไม่ใช่เลย เธอคือลูกกอล์ฟ (“เธอไม่ใช่เฮอร์ไมโอนี”) (พอลเสริมแล้วหัวเราะเบาๆ)

ดังนั้น ในวันนี้แอกเซนต์ของลูกกอล์ฟคือมี Britishness เบาๆ Americanness บางๆ Thainess ต้องมี Gayness ต้องมา และสุดท้าย Happiness ปิดจบ! นั่นล่ะสำเนียงของ ครูลูกกอล์ฟ ฟังที่ไหน ได้ยินเมื่อไร รู้ได้ทันทีว่านี่คือใคร

21:49

โรงเรียนนี้มีรันเวย์

เราเริ่มสอนภาษาอังกฤษตั้งแต่ปี 1 เริ่มจากสอนปีละ 14-15 คน จนถึงขั้นที่ได้เงินเป็นกอบเป็นกำพอช่วยที่บ้านได้ ทำไป 2-3 ปีก็เริ่มรู้สึกตกหลุมรักงานนี้จริงๆ และไม่อยากหยุดอยู่แค่การติวตามร้านกาแฟแล้ว ความฝันใหม่เริ่มเกิด คุยกับนักเรียนว่าถ้าจะเปิดโรงเรียนควรใช้ชื่ออะไรดี ช่วยคิดหน่อย ได้มาสองชื่อ นักเรียนตุ๊ดคิดให้ ชื่อแรก Angkriz ซึ่งก็คือคำว่า ‘อังกฤษ’ แบบใส่จริต ชื่อที่สอง เกสร เล่นคำนิดหนึ่ง ที่นี่ใครสอน เกย์สอน (หัวเราะ) เลือกชื่อแรกเลยค่ะ ชื่อที่สองกลัวกระทรวงฯ จะไม่อนุมัติ (หัวเราะ)

เราชอบชื่อ Angkriz เพราะเป็นชื่อที่ทำให้คนสงสัยจนต้องถามว่า ‘ทำไม’ ออกมา เราชอบอะไรแบบนี้ ชอบให้คนตั้งคำถามว่า ‘ทำไม’ ที่โรงเรียนเรามีโคมระย้าใหญ่ยักษ์ พอคนเห็นก็จะถามว่า ‘Why?!’ มีไปทำไมเนี่ย… ในห้องเรียนมีรันเวย์ผ่ากลางห้องเลย เด็กก็จะ ‘Why?!’ ห้องเรียนจะมีรันเวย์ไปทำไม!

งานสอนเป็นงานที่เรารักและเป็นรางวัลของชีวิตมากเลยนะ พอลคิดอย่างไรกับโรงเรียนของเราบ้าง (“ผมรู้สึกดีที่นักเรียนรักที่นี่นะครับ บางคนจบไปตั้งนานแล้วยังแวะมาเรื่อยๆ”) นักเรียนพี่ไม่กลับบ้านนะคะ เรียนเสร็จก็ยังแฮงเอาต์กันต่อ พี่ก็เลี้ยงข้าวเลี้ยงขนมไป (หัวเราะ)

ทำไม Angkriz ถึงดัง (คิดนาน) ไม่รู้เหมือนกัน เราก็ตั้งใจสอนไปเรื่อยๆ ทำหน้าที่ของเราไปเรื่อยๆ ให้ดีที่สุด แล้วคนก็ปากต่อปากกันไปเอง เหมือนเจ๊ไฝน่ะ (ยิ้ม) ถ้าคุณดีจริง คนจะตามหาคุณจนเจอเอง

แผนอนาคตของ Angkriz เหรอ (คิดนานอีก) ไม่มีนะ เราไม่รู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นยังไง เราเลยไม่อยากจะแพลนอะไรมากมาย เราว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือปัจจุบันนี่แหละ สำหรับความตั้งใจในวันนี้ เราแค่คิดว่าอยากจะปลูกต้นไม้เอาไว้ให้มากที่สุด ปลูกความรักและหลงใหลในภาษาอังกฤษ ปลูกความมุ่งมั่นตั้งใจให้เด็กๆ นั่นแหละคือสิ่งที่จะเป็นอนาคต

ทุกวันนี้เราเลิกคิดถึงเรื่องเงินไปแล้ว ไม่ใช่เพราะรวยแล้วนะ ไม่เลย แต่เราพอใจมากกับทุกอย่างที่เรามีอยู่ และทุกครั้งที่มองตัวเองในกระจก เราจะยังเห็นเด็กที่เต็มไปด้วยความทุกข์คนนั้นอยู่เสมอ เขามาไกลมากนะ จากทุ่งลุงมากรุงเทพฯ แล้วยังได้ไปต่อถึงลอนดอน แล้วเราจะเอาอะไรอีก

28:09

ห้องเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนหนึ่งล้านคน

รายการนี้เกิดจากการอยากสอนภาษาอังกฤษฟรีๆ 4 ปีผ่านมามันเติบโตขึ้นมาเยอะ รายการนี้เหมือนลูกชายของเรา ลูกเกย์น้อยของเรา (หัวเราะ) และเราก็มีความสุขที่เห็น มีความสุข และเป็นประโยชน์ต่อคนมากมาย

สิ่งที่เราอยากให้คนดูได้จากรายการนี้คือความรู้ ความสุข การเป็นคนมีจิตใจดี และการรู้จักเห็นอกเห็นใจคนอื่น นอกจากคุณจะเป็นคนเก่งแล้ว เราอยากให้คุณเป็นคนที่รู้จักใจเขาใจเราด้วย เพราะหลายครั้งคนเก่งจะไม่อดทนหรือเห็นใจคนไม่เก่ง ภาษาอังกฤษสำหรับบางคนเหมือนภาษาฝรั่งเศสหรือเยอรมัน การเก่งอังกฤษไม่ได้ให้สิทธิ์คุณในการไปเรียกใครว่าโง่นะ คนเก่งต้องรู้จักใจเย็นๆ หน่อย ไม่ใช่ว่า แหม ศัพท์ง่ายจะตายไป ไม่รู้จักได้ยังไง เดี๋ยวสิ ภาษาญี่ปุ่นคุณพูดได้ไหม ภาษารัสเซียหรือเยอรมันล่ะรู้ไหม ต่อให้ศัพท์ง่ายแค่ไหนก็ไม่รู้ไง เราคิดว่าอย่างหนึ่งที่เป็นความสำเร็จของ Loukgolf’s English Room คือสิ่งนี้แหละ การปรับทัศนคติให้คนรู้จักเห็นอกเห็นใจกันมากขึ้น

อะไรทำให้รายการประสบความสำเร็จ อืม ยากจังคำถามนี้ (คิดนิดหนึ่ง) พี่ว่ามันคือความมุ่งมั่นทั้งของทีมงานและตัวเราเอง และที่สำคัญ แขกรับเชิญทุกคนที่มาออกรายการ ยิ่งได้รู้ว่าเขามาออกเพราะเขาอยากมาเจอเรา (หัวเราะ) เรายิ่งดีใจ

32:19

ครูลูกกอล์ฟ มีแค่สองคำที่อยากมอบให้วัยรุ่นทั่วไทย

วัยรุ่นที่ไหนในโลกก็มีปัญหาคล้ายๆ กัน มันคือปัญหาที่เราผ่านและรอดมาแล้ว เราต้องการความรัก ต้องการการยอมรับ ต้องการชื่อเสียง ต้องการเงินทอง ทั้งหมดทั้งปวงน่าจะสำเร็จได้ด้วยสองคำนี้ หนึ่ง อดทน สอง ขยัน เท่านั้นเองนะ ถ้าเราตั้งใจ ขยัน และอดทน มันจะได้สักวันหนึ่ง อย่าเพิ่งใจร้อนและอย่าเอาแต่ฝัน ต้องลงมือทำด้วย

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest คณาธิป สุนทรรักษ์, พอล เบอร์เจสส์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer สลัก แก้วเชื้อ

Music Westonemusic

The post ครูลูกกอล์ฟ ผู้สอนทุกอย่างตั้งแต่ภาษาอังกฤษถึงวิธีคิด ช่วยเด็กไทยพัฒนาจิตใจไปถึงทัศนคติ appeared first on THE STANDARD.

ฟีดแบ็กดีเหลือเกินสำหรับความหล่อในน้ำเสียงแถมสำเนียงเท่ๆ ของแด๊ดดี้กอล์ฟ และรอยยิ้มตาหยีที่ทำให้อยากเอื้อมมือไปหยิกของน้องหมอตั้ม สัปดาห์นี้ที่ We Need To Talk พอดแคสต์ กับโบ สาวิตรี สองเชฟหนุ่มจาก MasterChef Thailand ถูกกล่องปริศนา #MysteryBox และบททดสอบความละเอียดและแม่นยำ #PressureTest ตามมาหลอกหลอนอีกครั้ง! เป็นการแข่งขันที่สูสีคู่คี่มากจริงๆ แล้วปวดสมองไม่พอ นี่ยังต้องตอบเป็นภาษาอังกฤษอีก! ให้ไปแล่เนื้อจระเข้ทำอาหารยังจะง่ายเสียกว่า

*กด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

Mystery Box ในแบบของ We Need To Talk!

สำหรับผู้ที่ดูยูทู้บเป็นประจำอยู่แล้ว ลองเปิดพอดแคสต์ทิ้งไว้หนึ่งแท็บเพื่อฟังรายการไปเพลินๆ กรอกหูด้วยภาษาอังกฤษเอาไว้ตลอดเวลาก็ช่วยพัฒนาทักษะการฟังภาษาได้เยอะเลยนะ

*กด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

สำหรับผู้ที่สะดวกฟังบน SoundCloud ขอแนะนำให้โหลดแอพมาไว้บนมือถือหรืออุปกรณ์ต่างๆ ก่อนแล้วกด Play On SoundCloud เมื่อเปิดเล่นจากแอพ (ไม่ใช่จากหน้า browser) จะสามารถปิดหน้าจอขณะฟังรายการได้ เหมาะกับคนที่อยากฟังเพลินๆ ตอนเดินทางหรือระหว่างออกกำลังกายต่างๆ

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest สัญญา ธาดาธนวงศ์, ดิษกุล ประสิทธิ์เรืองสุข

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Music Westonemusic

The post กอล์ฟ & หมอตั้ม MasterChef Thailand อีกครั้งกับ กล่องปริศนา และ การทดสอบความละเอียดและแม่นยำ appeared first on THE STANDARD.

สองหนุ่ม MasterChefThailand กอล์ฟ ช่างภาพหนุ่ม และหมอตั้ม ชวนกันมาคุยเรื่องอาหารการกิน มิตรภาพเบื้องหลังการแข่งขัน และชีวิตที่ต้องเดินต่อไปหลังจากรายการเรียลิตี้อาหารชื่อดังปิดฉากลง

ความช็อกแห่ง Mystery Box! ฟิน หรือเฟล?

ความโหด (สำหรับผู้เข้าแข่งขัน) ปนหฤหรรษ์ (สำหรับคนดูอย่างเราๆ) ของรายการ MasterChef Thailand ก็คือ สัปดาห์นี้จะมีวัตถุดิบพิสดารอะไรโผล่มาเล่นงานเชฟที่เรากำลังตามเชียร์อยู่นะ! ซึ่งเอาจริงๆ ยิ่งประหลาดก็ยิ่งสนุกแหละ แม้ว่าเราจะแอบสงสารบรรดาเชฟๆ อยู่บ้างนิดหน่อยก็ตาม

ในรายการ We Need To Talk พอดแคสต์ เอพิโสดนี้ โบ สาวิตรี ถามทั้งพี่กอล์ฟและน้องหมอตั้มว่า การรับมือวัตถุดิบประหลาดล้ำโลกเหล่านี้ มันคือความฟิน หรือมันคือความเฟลกันแน่

*กด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ* 

พี่กอล์ฟ อยากเป็นช่างภาพเพราะอยากเจอผู้หญิงสวยๆ ทุกวัน!

นั่นคือจุดเริ่มต้นของอาชีพช่างภาพก็จริง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ได้ลองทำงานหลากหลาย กอล์ฟก็พบว่า ที่จริงยังมีอย่างอื่นที่น่าถ่ายมากกว่าผู้หญิงสวยๆ เยอะเลย…

*กด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

หมอตั้ม กับชีวิตนักเรียนแพทย์ที่ยืนยันว่า ผมไม่เนิร์ด และในส่วนของปาร์ตี้ก็ เอ่อ มีบ้าง

ทำไมหมอตั้มตอบคำถามอึกๆ อักๆ …และทำไมพี่กอล์ฟหัวเราะมีเลศนัยอย่างนั้น…

*กด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

สำหรับผู้ที่ดูยูทู้บเป็นประจำอยู่แล้ว ลองเปิดพอดแคสต์ทิ้งไว้หนึ่งแท็บเพื่อฟังรายการไปเพลินๆ กรอกหูด้วยภาษาอังกฤษเอาไว้ตลอดเวลาก็ช่วยพัฒนาทักษะการฟังภาษาได้เยอะเลยนะ

สำหรับผู้ที่สะดวกฟังบน SoundCloud ขอแนะนำให้โหลดแอพมาไว้บนมือถือหรืออุปกรณ์ต่างๆ ก่อนแล้วกด Play On SoundCloud เมื่อเปิดเล่นจากแอพ (ไม่ใช่จากหน้า browser) จะสามารถปิดหน้าจอขณะฟังรายการได้ เหมาะกับคนที่อยากฟังเพลินๆ ตอนเดินทางหรือระหว่างออกกำลังกายต่างๆ

อ่านบทสัมภาษณ์ของสองหนุ่มได้ที่ สืบเสาะรสชาติชีวิตของ กอล์ฟ สัญญา และหมอตั้ม ดิษกุล จากมาสเตอร์เชฟ ประเทศไทย ซีซัน 2 

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest สัญญา ธาดาธนวงศ์, ดิษกุล ประสิทธิ์เรืองสุข

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer วรรษมน ไตรศักดา

Music Westonemusic

The post กอล์ฟ & หมอตั้ม MasterChefThailand กับบทสนทนาภาษาอังกฤษที่เอร็ดอร่อย appeared first on THE STANDARD.

ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ ยังคงอยู่ที่ We Need To Talk Podcast กับ 24 คำถามที่ดูเขาจะสนุกสนานกับการตั้งอกตั้งใจตอบอย่างยิ่ง

สำหรับผู้ที่อยากฟังเพลินๆ นั่งรถไป ออกกำลังกายไป ไม่ต้องรบกวนลูกตา ให้คลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่อยากดูวิดีโอคลิปสั้นเป็นต่อนๆ คอนเทนต์พอดีคำ ก็เชิญกดเพื่อชมได้บนยูทูบที่เรานำมาแปะไว้ให้ในโชว์โน้ตนี้ได้เลย

*กด CC บนเพลเยอร์ของยูทู้บเพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

Would You Rather & Finish The Sentence

เริ่มจากเกมแรก ให้เลือกระหว่าง 2 ตัวเลือกที่ทำใจลำบากเหลือเกิน

• ถ้าต้องเลือก อยากให้ชีวิตมีปุ่ม Pause หรือปุ่ม Rewind?
• ถ้าต้องเลือก อยากเป็นนักฟุตบอลที่เก่งที่สุดในโลกเดี๋ยวนี้ หรืออยากเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศไทยเดี๋ยวนี้?
• ถ้าต้องเลือก อยากเป็นอัจฉริยะผู้ขมขื่น หรืออยากเป็นคนโง่เง่าที่มีความสุข?
• ถ้าต้องเลือก อยากใช้ชีวิตกับผู้เป็นรักแท้ แต่เพื่อนฝูงครอบครัวเกลียดเธอ (หรือเขา) หรือยอมที่จะเป็นโสด แต่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับเพื่อนฝูงครอบครัว?เกมถัดมา เติมคำในช่องว่างให้ประโยคสมบูรณ์ในแบบของตัวเอง
• ผมว่าสิ่งที่ผมมีไม่เพียงพอคือ _____
• เมื่อมีคนมาร้องไห้ต้อหน้า ผมจะ _____
• สิ่งที่ผมอยากให้ผู้คนเลือกทำเสียที คือ _____
• ผมคิดว่าสิ่งที่ผมเสียเวลากับมันมากเกินไปคือ _____
• ปีนี้ ผมคิดว่าสิ่งที่ผมไม่น่าจะได้ทำ คือ _____

และนี่คือส่วนหนึ่งของการตอบคำถามจาก 2 เกมนี้

Have I Ever

โบ สาวิตรี เปลี่ยนมาเป็นคนทายว่า ไอติม พริษฐ์ เคยทำสิ่งเหล่านี้หรือไม่

• ไอติม เคยบาดเจ็บจากการเล่นฟุตบอลจนต้องถูกหามเข้าโรงพยาบาลหรือไม่?
• ไอติม เคยต้องทำอะไรน่าอับอายในที่สาธารณะเพราะแพ้พนันเพื่อนหรือไม่?
• ไอติม เคยถูกลงโทษเพราะตั้งใจแหกกฎโรงเรียนหรือไม่?
• คนอย่างไอติม พริษฐ์ เคยขี้เกียจถึงขนาดนอนกลิ้งไปมาทั้งวันบนเตียงจนไม่ทำอะไรทั้งวันหรือไม่?
• แล้วไอติม เคยร้องและเต้นบนเวทีมาก่อนหรือไม่?

สำหรับคนที่ชอบฟังพอดแคสต์บนยูทูบ ฟังฉบับเต็มของเอพิโสดนี้ได้ที่นี่ 

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer สลัก แก้วเชื้อ

Music Westonemusic

The post ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ กับครั้งหนึ่งที่ตาแทบบอดเพราะฟุตบอล และแทบทุกวันกับชีวิตเร่งรีบบนเบาะมอเตอร์ไซค์วิน appeared first on THE STANDARD.

ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ เราเห็นหน้าหนุ่มวัย 25 ผู้นี้ในแทบทุกสื่อในช่วงที่ผ่านมา จากข่าวการสมัครเป็นทหารโดยไม่ลุ้นใบดำใบแดง เส้นทางของการเข้าสู่การเมืองของเขาชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากทุกการสัมภาษณ์ที่เขาไปออก

รายการ We Need To Talk พอดแคสต์ ชวนไอติมมาพูดคุยภาษาอังกฤษ ใครชอบฟังสำเนียงบริติชน่าจะถูกใจเป็นพิเศษ

*กด CC บนเพลเยอร์ของยูทู้บเพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ*

ทุกครั้งที่มีคนเรียกชื่อไอติม พริษฐ์ จะต้องมีคำว่า ‘หลานคุณอภิสิทธิ์’ ตามมาแทบจะทุกครั้ง เจ้าตัวคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ 

Eton College ได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนมัธยมที่ดีที่สุดของโลก และลือกันว่าสอบเข้ายากที่สุดด้วย จริงหรือไม่

หนึ่งในหน้าที่สำคัญของประธาน Oxford Union คือต้องเป็นผู้สัมภาษณ์แขกรับเชิญของมหาวิทยาลัยและทางชมรม

ซึ่งประกอบด้วยคนดังระดับโลกจากหลากหลายวงการ ไม่ว่าจะเป็นอดีตประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน ฮามิด การ์ไซ, มาลาลา ยูซาฟไซ #nobelprizewinner , นักมวยปล้ำคนดัง จอห์น ซีน่า #WWE หรือแม้แต่บอยแบนด์เกาหลีระดับโลก #SUPERJUNIOR ซึ่งไอติมมีเรื่องขำๆ มาเล่าให้ฟัง (สามารถกด CC เพื่ออ่านซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษได้)

สำหรับคนที่ชอบฟังพอดแคสต์บนยูทูบ ฟังฉบับเต็มของเอพิโสดนี้ได้ที่นี่

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer สลัก แก้วเชื้อ

Music Westonemusic

The post ไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุ เล่าเรื่องชีวิตนักเรียน Eton และ Oxford ในอังกฤษ ด้วย สำเนียงบริติช appeared first on THE STANDARD.

คุณใหม่-สิริกิติยา เจนเซน เป็นแขกผู้มีเกียรติที่พวกเราทีมงาน THE STANDARD และ THE STANDARD Podcast ปลาบปลื้มยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับ อีกทั้งยังมีโอกาสได้ร่วมงานในการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์โครงการดีๆ ที่เธอกำลังดูแลและผลักดัน นั่นคือโครงการวังหน้านั่นเอง โดยปัจจุบันเธอทำงานในตำแหน่งนักอักษรศาสตร์ปฏิบัติการ กลุ่มประวัติศาสตร์ สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ ทำงานช่วยราชการที่สำนักสถาปัตยกรรม

คุณใหม่ นั้นนับว่าเป็นแขกรับเชิญในฝันของรายการ We Need To Talk ก็ว่าได้ กล่าวคือเป็นผู้มีความชำนาญในการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษ และยังเป็นบุคคลที่ประชาชนให้ความสนใจ แต่กระนั้นที่ผ่านมาเราก็ได้รับรู้เรื่องราวของเธอไม่มากนัก เนื่องจากคุณใหม่ไม่ค่อยออกสื่อ ครั้งนี้เราจึงยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ คุณใหม่ กรุณาตอบรับคำเชื้อเชิญและมานั่งพูดคุยในรายการอย่างเป็นกันเอง

อีกเรื่องที่ทำให้เราตื่นเต้นยินดีคือการที่ได้รู้ว่า คุณใหม่ เป็นแฟนตัวยงของการฟังพอดแคสต์ด้วย

02:46

ชีวิตของเด็กหญิงผู้เติบโตใกล้ทะเลในซานดิเอโก

ที่จริงใหม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนิวยอร์กมากกว่าเป็นคนซานดิเอโก เพราะอยู่ที่นั่นมาตลอดช่วงวัย 20 ไม่แน่ใจว่าความจำสั้นหรือความจำไม่ค่อยดี (ยิ้มขำตัวเอง) แต่ภาพของชีวิตสมัยอยู่ซานดิเอโกไม่แจ่มชัดเท่าภาพของชีวิตในนิวยอร์ก สิ่งที่พอจะจำได้คือห้วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ เช่น ด้วยความที่บ้านอยู่ใกล้ทะเล ภาพหนึ่งที่จำได้คือตอนไปใช้เวลาที่ชายหาดแล้วนึกได้ว่าลืมของสักอย่างเลยวิ่งกลับไปเอาที่บ้าน คือมันใกล้นิดเดียว ไปกลับสัก 20 นาทีเท่านั้น

อีกภาพที่จำได้คือตอนเดินไปตามทางรถไฟบนหน้าผาที่มองออกไปเห็นทะเล แล้วก็ตอนใหม่กับเพื่อนสนิทวิ่งเล่นกันบนชายหาดแล้วกระโดดลงน้ำ นี่คือวันธรรมดาด้วยนะคะ ไม่ใช่วันหยุด อาจจะเป็นวันพฤหัสบดีตอนบ่าย 3 โมง อะไรอย่างนี้

ในวัยเยาว์ เราไม่รู้สึกหรอกว่าวันเวลาอันแสนธรรมดาเหล่านั้นมันพิเศษอะไร ตอนเด็กๆ เราอยากได้ความตื่นเต้น ความซับซ้อนของชีวิต เราอยากเดินทาง อยากพบปะผู้คนใหม่ๆ อยากประสบความสำเร็จ แต่มาถึงตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ใหม่รู้สึกว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีงามมากเลยนะ ความเรียบง่ายของการได้เอกเขนกอยู่บนหาดทราย และไม่ต้องกังวลว่าจะทำงานส่งทันเดดไลน์หรือเปล่า ไม่ต้องวิตกว่าการจราจรติดขัดจะทำให้ไปถึงที่หมายทันเวลาไหม ช่วงเวลาริมทะเลตอนนั้นมันช่างสบายใจ ผ่อนคลาย เรียบง่ายอย่างแท้จริง

04:57

ก้าวข้ามความกลัวจนสามารถสนุกกับสิ่งที่กลัว

คุณพ่อของใหม่เป็นสุดยอด surfer เป็นนักเล่นกระดานโต้คลื่นตัวยง เป็นคุณพ่อห้าวๆ แกร่งๆ ที่เชื่อว่าหากอยากเลี้ยงลูกให้เติบโตอย่างแข็งแรงต้องกล้าที่จะโยนลูกลงน้ำ หนึ่งในความทรงจำที่แจ่มชัดของใหม่คือคำพูดว่า “You can’t be scared of everything your whole life.” พ่อบอกว่าจะมัวกลัวทุกอย่างไปทั้งชีวิตไม่ได้หรอกนะ แล้วพ่อก็จะจับใหม่เล่นเซิร์ฟบอร์ด แม้ว่าเราจะไม่อยากเล่นก็ตาม

จนมาถึงทุกวันนี้ ใหม่ทำมาหมดแล้ว สกายไดฟ์ แฮงไกลเดอร์ หรือวิ่งฮาล์ฟมาราธอน แต่ละอย่างก็กลัวจะแย่ แต่ก็ยังทำ และใหม่เชื่อว่ามันเป็นเพราะประสบการณ์สมัยยังเด็กที่โดนบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำนี่แหละ surfing มันน่ากลัวนะคะ หลายครั้งเราจะโดนคลื่นดูดให้จมลงไป แต่สิ่งที่เราควรทำคือมองขึ้นไปบนผิวน้ำ นิ่ง รอ และสงบสติอารมณ์เอาไว้ เพราะสิ่งที่เลวร้ายและอันตรายที่สุดคือการควบคุมสติไม่อยู่

ครั้งหนึ่งที่ฮาวาย ตอนนั้นไม่เด็กแล้วด้วยนะคะ อายุ 15 แล้ว ใหม่จำได้ว่าเห็นคลื่นยักษ์กำลังใกล้เข้ามาและเรากลัวมาก ตอนนั้นความคิดที่อยู่ในหัวคือ “This is not happening. I like my life! I don’t want my life to end now!” ไม่นะ เรารักชีวิต เรายังไม่อยากตาย (หัวเราะ) ใหม่ก็เลยพยายามจะว่ายหนี แต่ปรากฏว่าพ่อดึงเอาไว้แล้วบอกว่า “Don’t be a wimp!” อย่าขี้ขลาดไปหน่อยเลย ลุยสิลูก

นั่นคือตอนที่ใหม่เริ่มเรียนรู้ว่าความกลัวนี่แหละตัวร้าย หลายครั้งที่พัง หลายครั้งที่ชีวิตเราไม่ก้าวไปไหนก็เพราะความกลัวนี่เอง ไม่ใช่อะไรอย่างอื่นเลย

ใหม่ดีใจที่ได้เอาชนะความกลัวของตัวเองในวันนั้น อย่างน้อยก็ได้ชื่อว่าผ่านมันมาแล้ว (ยิ้ม) ชอบนะ สนุกดี สนุกทั้งที่กลัวนี่แหละ

07:41

เรื่องที่จะทำให้โดนดุ

ใหม่ซนนะ ไม่ใช่เด็กเรียบร้อย เดี๋ยวนี้ก็ยังแอบร้าย (หัวเราะ) ไม่หรอกค่ะ เราเป็นเด็กดีนั่นแหละ แต่จะเสียตรงที่ว่าพูดอะไรตรงเกินไป ไม่ทันได้กลั่นกรองก็หลุดออกมาจากปากเสียแล้ว เช่น วันก่อนมีคนเข้ามาทักว่า จำได้ไหมคะ เราเพิ่งเจอกันไม่นานนี้ แทนที่จะบอกเขาว่า อ๋อ ค่ะ จำได้ค่ะ ใหม่บอก จำไม่ได้ค่ะ ขอโทษนะคะ (หัวเราะ) ใหม่เป็นคนคิดอย่างไรพูดอย่างนั้น ไม่เสแสร้ง ตั้งแต่เด็กแล้ว จำได้ว่าที่บ้านจะพูดกันว่าเราน่าจะจดทุกอย่างที่ใหม่เคยพูดเอาไว้รวมเล่มนะ (หัวเราะ) แล้วใหม่ก็จะชอบพูดเล่นกับใครไปเรื่อย แซวเขาไปเรื่อยน่ะค่ะ จนมาถึงวันนี้โตขึ้นแล้ว รู้จักสำรวม รู้ว่าอะไรควรไม่ควรมากขึ้น ใหม่ก็ยังมีปัญหาเพราะนิสัยแบบนี้อยู่ในบางที (หัวเราะ)

เพราะฉะนั้นเรื่องที่โดนคุณพ่อคุณแม่อบรมมาตลอดคือต้องรู้จักระวังคำพูดของตัวเอง บางอย่างที่เราพูดออกไปสนุกๆ แล้วลืมไปภายใน 5 นาที คนอื่นอาจเก็บไปคิดหรือกังวลได้เป็นวันๆ และนั่นอาจมีผลไปถึงความรู้สึกของเขาที่มีต่อตนเองได้ ทุกวันนี้ใหม่ดีขึ้นมากแล้วค่ะ (ยิ้ม) แต่ยังชอบแซวคนอยู่นะ อันนี้ไม่หายเสียที

จะว่าไปนิสัยส่วนใหญ่ของใหม่แทบไม่เปลี่ยนเลยนะ เด็กๆ เป็นอย่างไร เดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น แต่บางอย่างก็เปลี่ยน คนเราต้องมีวิวัฒนาการกันบ้าง (หัวเราะ) ถ้าวันนี้ไปเจอเพื่อนใหม่สมัยเรียน เขาคงเล่าว่าสมัยก่อนใหม่เป็นคนขี้เล่น ไม่ค่อยจะมานั่งเครียดกับอะไร จะเรื่องไหนก็มองด้วยอารมณ์ขันได้หมด ทุกวันนี้เราก็ยังเป็นอย่างนั้น ซึ่งหลายครั้งน่าจะทำคนสับสน เพราะเขาจะชอบคิดว่าเราจริงจัง ทั้งที่เรากำลังตลกหน้าตาย (ยิ้ม) ใหม่เป็นคนตลก ตอนเรียนการละครจะได้รับบทตลกตลอดเลย แต่เพื่อนใหม่จะรู้ว่าเราเป็นอย่างนี้เฉพาะกับคนที่เราสนิทด้วยเท่านั้น กับคนที่ไม่คุ้นเคยเราจะขี้อายมากกว่า แม้ว่าทุกวันนี้จะเขินน้อยลงมากแล้ว เพราะต้องอยู่ต่อหน้าผู้คนบ่อยๆ แต่โดยส่วนใหญ่ใหม่ก็จะเป็นคนเงียบๆ หรือค่อนข้างสงวนท่าทีอยู่ดี

11:11

เพื่อนที่หัวเราะในเรื่องเดียวกันได้

เพื่อนสนิทที่เรียนมหาวิทยาลัยที่ปารีสและนิวยอร์กมาด้วยกัน ทุกวันนี้ก็ยังสนิทกันอยู่ค่ะ เราสองคนสามารถพูดคุยกันได้ตรงๆ อย่างเปิดอกในทุกเรื่อง ใหม่ว่ามิตรภาพที่แท้จริงควรเป็นอย่างนี้ ที่สนิทกันแต่แรกน่าจะเป็นเพราะเรานิสัยคล้ายกันคือตลก บ๊องๆ และไม่เหมือนชาวบ้าน เราเคยเรียกตัวเองว่า The Goof Troupe เวลาถูกใจเพื่อนคนไหนเราจะบอกเขาว่า “ขอต้อนรับเข้าสู่ Goof Troupe นะ” แล้วเคยมีคนบอกว่า “ไม่ดีกว่า” อันนี้ใหม่จะเคืองนะคะ (ยิ้ม) แก๊งเราไม่ดีตรงไหน ทำไมไม่อยากเข้าร่วม

อารมณ์ขันที่สอดคล้องกันนี่ก็เป็นเรื่องสำคัญสำหรับความเป็นเพื่อนนะ เราสองคนชอบ Daddy Jokes เหมือนกัน พวกมุกเล่นคำ มุกที่เหมือนจะไม่ขำ-แต่ขำ หรือมุกที่ขำตรงที่มันไม่ขำนี่แหละ (ยิ้มภูมิใจ) ใหม่มีเก็บไว้เป็นคอลเล็กชันเลย เวลาไปออกงานที่ไหนก็เอาไว้ปล่อยมุกสร้างความประทับใจ ตัวอย่างเช่น “What do you call a wave that a tiny surfer rides?” เฉลย “A microwave” อันนี้ชอบมาก ใช้ไปสัก 5 ครั้งแล้ว (หัวเราะ) แต่ไม่ใช่ทุกคนจะตลกกับมุกแบบนี้ นึกออกไหมคะ ในขณะที่เพื่อนเราขำแทบตาย บางคนจะมองหน้าเหมือนเราเป็นตัวประหลาด ทั้งที่เราก็คิดว่าเราปกตินะ

เพื่อนสนิทที่รู้ใจกันจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่หาง่ายเลย ใหม่ว่าไม่ต่างจากหาแฟน เผลอๆ ยากกว่าด้วยซ้ำ

14:46

เสน่ห์ของอดีตคือการเป็นกุญแจสู่อนาคต

มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้ และทำให้โลกในปัจจุบันเป็นอย่างทุกวันนี้ ใหม่จึงสนใจประวัติศาสตร์และชอบศึกษาอะไรก็ตามที่เป็นรากเหง้าของทุกสิ่ง ความเป็นมาของทุกอย่างมันเริ่มต้นตรงไหน เปลี่ยนแปลงพัฒนามาอย่างไร และส่งอิทธิพลไปถึงอะไรบ้าง อย่างเรื่องของศิลปะและวรรณกรรม มันก็เกิดจากสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวคนคนหนึ่งนั่นเอง ใหม่ชอบติดตามดูว่าศิลปะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อสถานการณ์บ้านเมืองหรือโลกทั้งใบเปลี่ยน

ยกตัวอย่างสมัยอยุธยา พอชาวโปรตุเกสเริ่มเข้ามา อาหารและขนมของเราก็เปลี่ยน ทองหยิบทองหยอดนี่เราได้มาจากโปรตุเกสเลย ที่จริงใหม่เรียนรู้เรื่องนี้จากนิตยสารบางกอกแอร์เวย์สนะ เอ๊ะ นี่ไปโฆษณาให้เขาหรือเปล่า (หัวเราะ) แต่ใหม่เชื่อจริงๆ ค่ะว่าถ้าเราอยากมองไปข้างหน้าและอยากทำให้โลกนี้ดีขึ้น เราควรต้องมองย้อนกลับไปถึงที่มาของตัวเองอย่างเข้าใจด้วย เพราะกุญแจสำคัญของหลายอย่างก็อยู่ในอดีตและประวัติศาสตร์ของเรานี่เอง

16:43

ประสบการณ์ที่ได้จากโลกของแฟชั่น

แฟชั่นคือศิลปะและความสร้างสรรค์ในเวลาเดียวกัน ที่จริงตอนไปฝึกงานที่ Yohji Yamamoto กับ Hermès ใหม่กำลังสนใจงานภัณฑารักษ์ (Costume Curator) ที่ The Met (The Metropolitan Museum of Art of New York) และนั่นคือจุดที่ทำให้ใหม่มาลงเอยที่งานอนุรักษ์มรดกทางศิลปะและวัฒนธรรม (Heritage Preservation) อย่างทุกวันนี้ เพราะหัวหน้าของใหม่ตอนนั้นเป็นเจ้าหน้าที่สื่อสารและประชาสัมพันธ์ (Press Officer) ของสถาบันเครื่องแต่งกาย หรือ The Costume Institute ท่านมีประสบการณ์และความรู้เยอะมาก และท่านมักส่งใหม่มาดูงานที่ The Met เสมอ เราเลยสนใจและเริ่มคิดว่าอยากทำเป็นอาชีพ เพราะสิ่งที่เราเรียนมา พูดตรงๆ คือยังมองไม่เห็นว่าสามารถทำเป็นอาชีพได้ในเวลานั้น เลยคิดว่างั้นลองดู อายุเรายังน้อย ที่จริงการลองทำงานเพื่อเก็บประสบการณ์ให้หลากหลายเป็นสิ่งที่ควรทำด้วยซ้ำเพื่อให้รู้ว่าอะไรใช่หรือไม่ใช่ ก่อนที่จะลงหลักปักฐานกับงานที่เราเลือกจริงๆ แล้วอยู่กับมันยาวๆ ตอนนั้นเลยคิดแค่ว่าอยากเข้าไปอยู่ในวงการของงานสร้างสรรค์ ได้พบปะร่วมงานกับคนสายครีเอทีฟมากๆ หน่อย เพราะยังไม่ค่อยอยากเจอกฎเกณฑ์หรือข้อจำกัด เลยเลือกไปฝึกงานในวงการแฟชั่นเพื่อลองทำอะไรใหม่ๆ ลองทำอะไรแตกต่างจากสิ่งที่คุ้นเคยดูก่อน ถ้าชอบก็ดี ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เรายังกลับมาทำงานในสาขาที่เรียนมาได้

งานแฟชั่นอาจดูเหมือนอยู่คนละโลกกับสิ่งที่ใหม่ทำในวันนี้ก็จริง แต่มันก็มีอะไรบางอย่างคล้ายกันอยู่ อย่างงานที่สถาบันเครื่องแต่งกายของ The Met ก็คืองานแฟชั่นดีๆ นี่เอง แต่เพิ่มเรื่องราวความเป็นมาเข้าไปว่าแต่ละยุคสมัยเครื่องแต่งกายพัฒนามาอย่างไร มันสะท้อนอะไรไปถึงความคิดของผู้คนสมัยนั้น และมันเล่าเรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้นในสังคมขณะนั้นบ้าง เพราะแฟชั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์นั่นเอง

19:21

ชีวิตข้าราชการประจำกรมศิลปากร

งานที่ใหม่กำลังทำอยู่ในขณะนี้ค่อนข้างต่างจากความรับผิดชอบมาตรฐานตามตำแหน่งตัวงานจริงๆ มากทีเดียว โดยปกติแล้วเราจะเน้นการบูรณปฏิสังขรณ์โบราณสถานต่างๆ ซึ่งเป็นงานที่สำคัญมาก โดยเฉพาะบ้านเราที่มีปัจจัยเรื่องสภาพอากาศ ความชื้น หรือความเป็นเมืองที่ขยับขยายเติบโตอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดล้วนมีผลต่อสิ่งก่อสร้างต่างๆ ที่เราอยากอนุรักษ์เอาไว้ให้ดำรงอยู่ถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน แต่นอกจากนั้น ใหม่ยังสนใจเป็นพิเศษในเรื่องที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ นั่นคือจะทำอย่างไรให้ผู้คนรู้สึกเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับเรื่องราวที่อยู่ในสิ่งเหล่านี้ ใหม่จึงเน้นเป็นพิเศษในเรื่องประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ตัวอาคารเหล่านี้ไม่ใช่แค่สิ่งก่อสร้าง แต่มันมีความเชื่อและประเพณีที่อยู่เบื้องหลัง และทั้งหมดนี้ก็เป็นที่มาของโครงการ ‘วังหน้า’ ที่กำลังทำอยู่ในเวลานี้

21:43

ความสนใจใคร่รู้นำไปสู่ความเป็นผู้เชี่ยวชาญ

คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่าวังหน้าคืออะไร ใหม่เองเมื่อก่อนก็ไม่รู้ (หัวเราะ) เรารู้ว่าวังหน้าคืออะไร แต่ไม่เคยรู้ถึงรายละเอียดและความสำคัญของมันอย่างแท้จริง แล้วตอนนี้ก็เหมือนใหม่กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้ว แต่นั่นเป็นเพราะเราสนใจและศึกษาค้นคว้า

คนทั่วไปอาจไม่รู้ว่าตรงที่เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในปัจจุบันนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของวังหน้ามาก่อน ย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ วังหน้ามีที่มาจากแนวคิดเรื่องอุปราชาของอินเดีย และคำว่า ‘วังหน้า’ ก็บอกถึงตำแหน่งหน้าที่และลักษณะที่ตั้งในตัวอยู่แล้ว นั่นคือเป็นวังที่อยู่ด้านหน้าของวังหลวง ดังนั้นวังหน้าก็เป็นเหมือนผู้พิทักษ์พระเจ้าแผ่นดินนั่นเอง เพราะเวลาเกิดศึกสงคราม วังหน้าจะออกรบก่อน เพราะฉะนั้นวังหน้าก็จะประกอบด้วยกำลังทหารที่นำทัพโดยพระญาติ โดยมากเป็นพระอนุชา พระเชษฐา พระปิตุลา หรือพระมาตุลา กล่าวคือผู้อยู่ในฐานะที่สามารถสืบพระราชบัลลังก์

แรกเริ่มสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อย้ายราชธานีจากกรุงธนบุรีมายังกรุงเทพมหานคร พระราชอนุชาของพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 1 (สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท) ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวังหน้าขึ้น และวังหน้าก็ได้กลายเป็นสิ่งที่มีบทบาทมากในยุครัตนโกสินทร์

ใหม่อยากทำให้ประวัติศาสตร์เป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าถึงได้ เราไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ดำรงอยู่แค่ในตำราหรือพิพิธภัณฑ์เท่านั้น ทุกวันนี้ผู้คนใช้เครื่องมือใหม่ๆ มากมายในการเข้าถึงข้อมูลความรู้ และเด็กสมัยนี้ก็ไม่ได้อ่านหนังสือกันตลอดเวลา ประวัติศาสตร์จึงไม่สามารถเข้าถึงทุกคนได้ จุดที่ใหม่ครุ่นคิดกับมันมากที่สุดคือเรื่องของการเข้าถึง ความรู้สึกเชื่อมโยง ไปจนเรื่องของการสืบสาน

กรมศิลปากรมีข้อมูล ความรู้ ผู้เชี่ยวชาญมากมาย เราจะทำอย่างไรจึงจะนำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ออกไปสู่ผู้คนได้ในแบบที่ทุกคนจะเข้าใจ โดยอาศัยเครื่องไม้เครื่องมือมากมายที่มีให้ใช้ในสมัยนี้ ก็มาคิดว่าอยากใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ช่องทางใหม่ๆ อย่างพอดแคสต์นี่ก็ใช่ ใหม่เองทุกวันนี้ก็ฟังพอดแคสต์มากกว่าดูทีวี แพลตฟอร์มใหม่ๆ มีบทบาทและอิทธิพลกับผู้คนมาก เช่น มีคนเยอะมากที่เรียนทำอาหารบนยูทูบ

ความยากของโจทย์นี้คือทำอย่างไรให้ผู้คนรู้สึกเชื่อมโยงกับสิ่งที่เขามองไม่เห็นแล้ว

เป้าหมายของใหม่คืออยากทำโครงการนี้ให้สำเร็จในแบบที่เราจะรู้สึกภูมิใจกับมัน ใหม่อยากให้ทุกคนได้เข้าถึงเรื่องราวของประวัติศาสตร์ในแบบที่ใหม่ได้เห็นและสัมผัส นั่นคือมันเป็นเรื่องสนุก ประวัติศาสตร์เป็นเรื่องสนุกมากเลยนะ ใหม่อยากให้คนเริ่มเห็นความน่าสนใจของประวัติศาสตร์และเริ่มพูดคุยเรื่องนี้กันมากขึ้น

ใหม่ตั้งหน้าตั้งตารอผลตอบรับจากโปรเจกต์นี้นะคะ เพราะเสียงสะท้อนของประชาชนจะช่วยให้รู้ว่าเราต้องพาโครงการนี้ไปทางไหน และใหม่ควรจะทำอะไรต่อไปดี

29:43

สิ่งที่ไม่เคยหยุดทำ แม้จะไม่อยากทำเพียงใดก็ตาม

ใหม่น่าจะแอ็กทีฟกับเรื่องกีฬามาตั้งแต่เด็กกว่านี้ ไหนๆ ก็เป็นชาวซานดิเอโกทั้งที แต่ไม่เลย กว่าจะมาเล่นกีฬาจริงจังก็ช่วงอายุ 20 แล้ว ที่เริ่มไม่ใช่เพราะอยากลดน้ำหนักหรืออะไรอย่างนั้น แต่เพราะรู้สึกว่าสุขภาพไม่แข็งแรงเท่าที่ควร จึงอยากออกกำลังกายเพื่อให้รู้สึกดี เพื่อสร้างความมั่นใจให้ตัวเอง คิดได้ดังนั้นใหม่ก็ไปลงสมัครไตรกีฬาเลยค่ะ (หัวเราะ) นี่แหละปัญหาของใหม่ ไม่คิดอะไรเยอะ ถ้าอยากทำก็ทำทันที ที่จริงตอนนั้นลงสมัครไปสองอย่าง อีกอย่างหนึ่งคือวิ่ง 15K ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยวิ่งมากที่สุดคือน้อยกว่า 5 กิโลเมตรด้วยซ้ำ แต่ด้วยความเป็นคนทะเยอทะยาน ใหม่คิดว่าทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้นถ้าเรามุ่งมั่นมากพอ แล้วในที่สุดก็ผ่านมันมาได้ และใหม่ชอบความรู้สึกหลังจากนั้นมากๆ ไม่ใช่เพราะผลลัพธ์ของมัน แต่ความพยายามระหว่างทางต่างหาก

ในการจะไปให้ถึงเป้าหมาย เราต้องฝ่าฟันหลายด่านเพื่อเอาชนะตัวเอง กีฬาสอนเราว่าไม่มีเป้าหมายไหนไปถึงง่ายๆ และถ้าวันนี้เราเลิกล้ม ในวันข้างหน้าเราก็จะกลายเป็นคนที่เลิกล้มเรื่อยไป

ใหม่ว่าความคิดแบบนี้เองที่ทำให้ใหม่แข่งไตรกีฬาจนจบได้ เพราะใหม่ไม่ยอมเลิกล้ม และพอเราผ่านมันมาได้ก็จะเริ่มติดใจ ตอนนี้วิ่งฮาล์ฟมาราธอนมาประมาณ 5 ครั้งแล้วมังคะ ใหม่ไม่ใช่นักวิ่งด้วยนะ เราว่ายน้ำมากกว่าวิ่งเยอะเลย และเคยวิ่งช้ามาก แต่ตอนนี้เร็วขึ้นแล้ว นี่ไง กีฬามันดีตรงที่ทำให้เราได้พยายาม และพอพยายามแล้วสำเร็จ เราจะรู้สึกดีกับตัวเอง นอกจากนั้นยังทำให้เราได้เจอเพื่อนนักกีฬาดีๆ มากมายอีกด้วย

อีกอย่างคือตั้งแต่มาเล่นกีฬาแล้วนิสัยเปลี่ยน จากที่เคยออกไปเที่ยวดึกดื่นเหมือนสมัยยังอายุ 20 กว่า มาตอนนี้เข้านอน 4 หรือ 5 ทุ่ม ตื่นตี 5 ทุกเช้าแล้วว่ายน้ำ ไม่ก็วิ่ง ช่วงวันธรรมดาจะวิ่งราว 5 กิโลเมตรสัก 2-3 ครั้ง แต่สุดสัปดาห์จะวิ่งให้ได้อย่างน้อย 10 ไปจนถึง 21 กิโลเมตร ทำอย่างนี้ประจำ ไม่เคยหยุด ต่อให้ไม่อยากทำแค่ไหนก็ไม่หยุด ใหม่ชอบกีฬาตรงที่มันทำให้เรามีไลฟ์สไตล์ที่ดี ได้เจอเพื่อนดีๆ และได้มุมมองที่ดีเกี่ยวกับชีวิต

33:01

ความบันเทิงบนท้องถนนในย่านเมืองเก่า

ใหม่ชอบเดินทาง เมื่อไรมีเวลาต้องออกเดินทาง โดยเฉพาะในบ้านเรา ตอนอยู่เมืองนอกได้กลับมาทุกปี ปีละ 1-2 เดือนก็จริง แต่ใหม่ยังอยากรู้จักเมืองไทยมากกว่านี้ วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ถ้ามีโอกาสใหม่จะชวนเพื่อนไปเดินชมกรุงเก่า หรือ Historical Walk เดี๋ยวนี้เขามีทัวร์ชุมชนตลาดน้อยใช่ไหม ใหม่นี่เดินมาก่อนเขาฮิตกันนะคะ (หัวเราะ) ครั้งหนึ่งไปเดินแถวสวนสมเด็จย่า พบบ้านจีนที่อยู่มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 สวยงามมากจนต้องไปเคาะประตูเพื่อขอเข้าไปชม แล้วเราก็นั่งคุยกัน นี่คือวิธีเรียนรู้เกี่ยวกับชุมชนอย่างแท้จริง และนอกจากนั้นโดยส่วนตัวยังได้เรียนรู้ว่าสมาชิกคนหนึ่งของบ้าน ซึ่งตอนนี้เสียไปแล้ว เคยเป็นพี่เลี้ยงใหม่ตอนเด็กๆ เหมือนโชคชะตาพาให้ไปเคาะประตูบ้านเขา เราจึงได้พบกันอีกครั้งในเวลาหลายปีต่อมา

วัดก็ชอบไปดูนะคะ ทางฝั่งธนฯ มีวัดสมัยกรุงศรีอยุธยาที่น่าสนใจเยอะมาก ประวัติศาสตร์ที่น่าศึกษาอยู่บนจิตรกรรมฝาผนังวัดนี่แหละ นอกจากนั้นความเป็นข้าราชการกรมศิลปากรยังเปิดโอกาสให้เราได้เข้าถึงสถานที่หรือสิ่งต่างๆ ที่โดยปกติแล้วจะเข้าถึงยาก นี่นับเป็นความโชคดี ใหม่ได้ข้อความที่ประทับใจบนอินสตาแกรมบอกว่า เป็นเพราะเรา เขาถึงได้ชมอะไรที่ปกติคงไม่มีทางได้เห็นกันง่ายๆ พวกนี้แหละค่ะคือความบันเทิงของใหม่ กรุงเทพฯ สนุกกว่าที่คิดนะคะ ไม่ต้องไปไหนไกลเลย มีอะไรให้เราค้นหาอีกมากมายที่นี่

36:12

ความบันเทิงบนหน้าจอและหน้ากระดาษ

เราไม่ค่อยได้ติดตามเทรนด์อะไรเป็นพิเศษ ยกเว้นเทรนด์เรื่องอาหาร (ยิ้ม) พอกลับมาอยู่เมืองไทยก็ไม่ค่อยได้ดูทีวี จึงคิดว่าเราน่าจะรู้เรื่องราวในกระแสน้อยมาก แต่ก็ดูบ้าง เช่น ซีรีส์ Game of Thrones นี่ใหม่ชอบมาก ติดตามเหนียวแน่น ตามไปดูกระทั่งวิดีโอบนยูทูบที่เขาวิเคราะห์ตอนล่าสุด หรือทำนายว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นในซีซันต่อไป ฉบับหนังสือก็ได้อ่านบ้าง ที่ติดตามขนาดนี้น่าจะเป็นมาตั้งแต่สมัยได้เรียนเกี่ยวกับยุทธศาสตร์การเมือง (Political Strategy)

ส่วนเรื่องหนังสือ ส่วนใหญ่เวลาที่ได้อ่านจะเป็นก่อนนอน ซึ่งก็เหนื่อยและง่วง จึงอ่านพวกเรื่องสั้นเสียมาก เพราะไม่ต้องทุ่มเทเวลาให้ยาวเกินไป แป๊บเดียวก็จบ ใหม่ชอบ The Shell Collector ของแอนโทนี โดเออร์ นักเขียนเจ้าของนิยายรางวัลพูลิตเซอร์ชื่อ All The Light We Cannot See เป็นนักเขียนที่ตัวหนังสือสวยงามมากจริงๆ

อีกเล่มที่เพิ่งได้อ่านเมื่อไม่นานมานี้เองคือ East of Eden ของจอห์น สไตน์เบค ที่พูดถึงความดีและความเลวในตัวมนุษย์ที่อยู่ร่วมกันและขัดแย้งกันอยู่ภายใน และเราไม่ผิดอะไรที่มีความเลวร้ายแบบนั้นอยู่ในตัว มันเป็นธรรมชาติ

38:48

หากย้อนเวลากลับไปได้ อยากเลือกกลับไปมีชีวิตอยู่ในสมัยสุโขทัยหรืออยุธยา

เรามีข้อมูลเกี่ยวกับวิถีชีวิตในสมัยสุโขทัยน้อยมาก ถ้าให้เลือก ใหม่คงเลือกเหมือนหลายคน นั่นคือสมัยอยุธยา โดยเฉพาะราชวงศ์ปราสาททอง เพราะนั่นคือยุคที่เปิดการค้าขายกับต่างประเทศมากมาย เป็นสมัยที่รุ่งเรืองมาก บันทึกของชาวต่างชาติที่เข้ามาอยู่อยุธยาสมัยนั้นบอกว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ทอง เลยอยากลองไปเห็นกับตาตัวเองสักที

41:51

เป็นคุณใหม่ยากไหม

ไม่นะคะ ใหม่ว่าชีวิตของเราจะยากหรือไม่มันก็อยู่ที่วิธีการมองโลกของเรานั่นแหละ ยกตัวอย่างใหม่เองที่ใช้ชีวิตในอเมริกามา 30 ปี พอกลับมาเมืองไทย แน่นอนว่าเราต้องปรับตัว เพราะทุกอย่างต่างไปจากที่เราคุ้นเคยมาก โดยเฉพาะเมื่อความสนใจของทุกคนพุ่งตรงมาที่คนขี้อายอย่างเรา ทุกวันนี้บางทีก็รู้สึกฝืนเวลาต้องออกไปพบปะผู้คนมากมาย ทั้งที่ข้างในอาจรู้สึกตึงเครียด แต่เรายังต้องยิ้มอยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นถ้ามันจะยากก็ยากตรงที่ต้องปรับตัว เราต้องคอยบอกตัวเองว่าไม่แปลกหรอกที่จะประหม่าหรือเคอะเขินบ้าง แต่ลองพยายามดูแล้วกัน ลองผลักตัวเองออกจากความเคยชินโดยการพูดคุยกับผู้คนมากขึ้น หรือทำในสิ่งที่ไม่ถนัด

มันเป็นความยากที่ไม่แย่จนเกินไปนัก ความเปลี่ยนแปลงก็น่าตื่นเต้นดี ความท้าทายก็น่าสนุกดี เพราะฉะนั้นคำตอบต่อคำถาม “เป็นใหม่ยากไหม” ก็คือ ยากเหมือนกัน แต่มันก็ดี

แต่ที่สุดแล้วใหม่ก็ยังเป็นตัวของตัวเอง และการเป็นตัวของตัวเองนั้นไม่ใช่สิ่งที่ยากสำหรับเราเลย

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest คุณใหม่-สิริกิติยา เจนเซน

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post คุณใหม่ เจนเซน “ความยากของการเล่าประวัติศาสตร์คือ ทำอย่างไรให้ผู้คนรู้สึกเชื่อมโยงกับสิ่งที่เขามองไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว” appeared first on THE STANDARD.

โจเซฟ กลับมาอีกครั้งที่ We Need To Talk Podcast กับ 24 เรื่องสัพเพเหระที่จะเปิดเผยตัวตนของเขาให้เรารู้จักและยิ่งหลงรักหนักขึ้นไปอีก

ใครอยากฟังความสนุกอย่างที่ตัวหนังสือไม่อาจถ่ายทอดได้ครบ คลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่ถนัดอ่านมากกว่า ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

01:21

Would You Rather

ถ้าต้องเลือก อยากได้แฟนที่บุคลิกเหมือนแมว หรืออยากได้แฟนที่บุคลิกเหมือนหมา

หมายถึงว่า ผมอยากเป็นฝ่ายให้ความสนใจ หรือได้รับความสนใจสินะครับ อืม ผมชอบแมวนะ ทั้งที่ผมแพ้ขนแมวนี่แหละ ผมขอเลือกแฟนที่บุคลิกเหมือนแมวมากกว่า เพราะผมเป็นคนชอบเอาใจ

02:14

ถ้าต้องเลือก อยากได้อาหารดีๆ ฟรีหนึ่งปีเต็ม หรืออยากได้เสื้อผ้าดีๆ หนึ่งปีเต็ม

เสื้อผ้าผมไม่สนหรอกครับ เอาอาหารมา! (หัวเราะ) อาหารเป็นที่สุดครับ เรากินอะไรเราก็จะได้อย่างนั้น อาหารดีๆ นี่ผมให้ความสำคัญมากๆ แล้วอาหารดีๆ นี่ก็แพงมากๆ ด้วย

02:59

ถ้าต้องเลือก อยากจะได้ความสามารถในการวิ่งเร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมง หรืออยากได้ความสามารถพิเศษในการบินได้! แต่ความเร็วแค่ 10 ไมล์ต่อชั่วโมง และบินได้สูงแค่ 1 เมตรจากพื้นเท่านั้น

นั่นเขาเรียกบินเหรอครับ! น่าจะเรียกว่าลอยมากกว่า (หัวเราะ) คือเหาะได้มันก็แจ๋วดีนะ แต่ผมขอวิ่งเร็วดีกว่า ไปไหนมาไหนก็ประหยัดเวลา

03:32

ถ้าต้องเลือก อยากย้อนอดีตไปคุยกับคุณทวดของทวดของทวดที่อายุ 90 ปีเป็นเวลา 15 นาที หรืออยากเดินทางไปในอนาคตเพื่อคุยกับหลานของหลานของหลานที่อายุ 7 ขวบ เป็นเวลา 15 นาที

ไปอนาคตดีกว่าครับ มันน่าตื่นเต้นกว่า อดีตเป็นอดีตไปแล้ว ปล่อยมันไว้ตรงนั้นแหละ ผมอยากเจอคุณทวดของทวดของทวดของผมนะครับ แต่ป่านนี้ท่านคงไปเกิดใหม่ถึงไหนๆ แล้ว

04:22

ถ้าต้องเลือก อยากได้ความสามารถพิเศษในการรู้ได้เสมอเมื่อใครโกหกคุณ หรือความสามารถพิเศษในการรู้เสมอเมื่อมีใครแอบชอบคุณ

(หัวเราะ) อันหลังดีกว่าครับ อันแรกผมว่ามันเป็นคำสาปมากกว่าพรสวรรค์นะ ถ้าผมรู้ตลอดเวลาว่าใครโกหกบ้างนี่คงต้องมานั่งช้ำใจทั้งวัน เพราะใครๆ ก็โกหกกันทั้งนั้นแหละ ขอรู้ว่าใครแอบชอบเราบ้างดีกว่า เราก็จะ (ขยิบตา) โอเคฮะ ได้ มาเลย (หัวเราะ)

04:52

Finish The Sentence

ผมจะรู้ได้ทันทีว่าแฟนผมเริ่มอารมณ์เสีย ทันทีที่เธอ…

…ตด… ไม่ใช่ครับ! ทำไมมันเป็นคำแรกที่ผมนึกถึงเนี่ย ไม่ใช่ๆ เมื่อเธอ เอ่อ หรี่ตา

05:22

ผมแก่เกินไปที่จะ…

…ตีลังกากลับหลัง…

05:37

ผมไม่ชอบเลยจริงๆ เวลาที่…

…ผมลืมตัวแล้วหัวเราะออกมาดังๆ เคยไหมครับเวลาที่เราหัวเราะออกมาดังจะตกใจเสียงตัวเองว่า อุ๊ย ทำไมหัวเราะเสียงอย่างนั้นวะ (หัวเราะ) ผมว่าเสียงหัวเราะของผมจะเปลี่ยนไปตามผู้คนที่อยู่รอบๆ นะ

06:31

ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากเลยที่…

…มีพ่อแม่ที่ดีแบบนี้… อ้อ น้องชายด้วยครับ เราไม่ได้ลืมนายนะลีออน (หัวเราะ)

06:43

วันนี้เป็นวันดีที่จะ…

…คำแรกที่ผุดขึ้นในหัวคือตาย ทำไมอะ ‘Today is a good day to die’ ได้ยินมาจากไหนสักแห่ง แต่ไม่ดีเนอะ วันนี้เราไม่ควรตาย โอเค เอาใหม่ วันนี้เป็นวันดีที่จะ… มีชีวิตอยู่ก็แล้วกัน

07:11

Super Random Questions

ชอบนอนเร็วตื่นเช้า หรือนอนดึกตื่นสาย

ผมตื่นเช้าครับ หกโมงก็ตื่นแล้ว ผมรักแสงอาทิตย์ ยิ่งตื่นเช้ายิ่งได้เก็บเกี่ยวแสงแดดของวันนั้นได้มากขึ้น โดยเฉพาะฤดูร้อนที่อังกฤษนี่คือกว่าพระอาทิตย์จะตกบางทีสามสี่ทุ่มนะครับ วันมันจะยาวมากเลย ผมชอบแบบนั้น

ตื่นมาผมก็ยืดเหยียดร่างกาย แล้วดื่มน้ำแก้วใหญ่ ผสมน้ำส้มสายชูหมักจากมะพร้าว อันนี้เพื่อนแนะนำมา หาซื้อได้จาก Villa Market เขาว่ามันจะช่วยปรับสมดุลค่า pH มีประโยชน์ต่อร่างกายครับ

08:46

บอกชื่อตัวละครจากทาร์ซานอย่างน้อย 3 ชื่อ

เทิร์ก ที่เป็นกอริลลา อันนี้จำได้แม่นเพราะเหมือนเพื่อนผม ผมเลยเรียกมันว่าเทิร์ก (หัวเราะ) แล้วก็ เจน อีกชื่อหนึ่งคือ โอย คิดไม่ออก โอเค ทาร์ซานแล้วกันครับ (หัวเราะ)

09:55

5 สิ่งที่ชอบเกี่ยวกับตัวเอง

หนึ่ง ผม (หัวเราะ) ภูมิใจกับมันเพราะใช้เวลานานนะครับกว่าจะไว้ได้เท่านี้ กว่าจะพ้นช่วงเด๋อๆ ตอนหัวฟูเป็นรังนกมาได้ต้องอดทนอยู่นานเลย สองคือขนตาที่ได้มาจากแม่ครับ รู้ไหมเมื่อก่อนผมไม่ชอบเลย เวลาคนชมว่าขนตายาวและงอนดีจัง ผมไม่รู้สึกว่ามันเป็นคำชม เพราะมันดูเหมือนผู้หญิง มันไม่แมนยังไงไม่รู้ ครั้งหนึ่งเลยไปตัดซะสั้น ผลคือทุกครั้งที่กะพริบตามันจะทิ่มตาตลอด (หัวเราะ)

พอแล้วเรื่องภายนอก ข้อสามขอเป็นอารมณ์ขันแล้วกันครับ ผมชอบที่ตัวเองหาแง่มุมขบขันได้จากทุกเรื่อง ไม่ว่ามันจะดาร์กแค่ไหน เพราะผมคิดว่าเราไม่ควรจะเคร่งเครียดกับชีวิตมากเกินไป

ข้อสี่ เอ่อ เซนส์ในด้านแฟชั่น (หัวเราะ) คือผมพอใจกับสไตล์การแต่งตัวของตัวเองนะ แต่มันไม่ใช่แบบที่เหมาะกับทุกคนหรอกครับ มันแค่เหมาะกับตัวผม

ข้อสุดท้าย รสนิยมในการฟังเพลงก็แล้วกันครับ ผมได้อิทธิพลในการฟังเพลงร็อกเก่าๆ จากพ่อ พวก The Doors, The Rolling Stones, Jimi Hendrix ฟังกับพ่อมาตั้งแต่เด็ก

13:09

สัตว์แปลกๆ ประเภทไหนน่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดูเท่สำหรับคุณได้

กอริลลาครับ โดยเฉพาะตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วสีขนเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้มหรือสีเงิน อย่างที่เขาเรียกกันว่า ‘หลังเงิน’ (Silverback) เป็นสัตว์ที่เท่ สง่างาม และดูมีความเป็นผู้นำมาก นอกจากกอริลลาก็เสือดำอีกอย่างที่ผมว่าเท่

13:47

ถ้าคุณเป็นซูเปอร์ฮีโร่ จะเลือกอะไรเป็นอาวุธ

ขวานโทมาฮอว์กครับ มันเป็นอาวุธของอินเดียนแดง หรือเนทีฟอเมริกัน ซึ่งผมว่ามันก็เข้ากับลุคของผมอยู่นะ

14:47

คุณมีแผลเป็นไหม ตรงไหน ได้มาอย่างไร

มีเยอะเลยครับ แต่ที่เห็นชัดสุดน่าจะเป็นตรงนี้ ระหว่างคิ้ว ได้มาจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ ผมซ้อนท้าย เพื่อนผมขี่ ไม่มีหมวกกันน็อก วิ่งไปบนถนนเส้นตรง และไม่มีรถบนถนนเลย ก็ขับอยู่ที่ประมาณ 60 แล้วทันใดนั้นหมาก็วิ่งตัดหน้า ก็ชนหมาเปรี้ยงเลย แล้วทุกอย่างก็กลายเป็นภาพสโลว์ หน้าผมทิ่มพื้น เลือดโชก แต่ก็โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมากกว่านั้น เพื่อนผมก็โอเค แต่เจ้าหมานี่คือไปแล้วครับ ไม่รอด

ภูเก็ตนี่ขึ้นชื่อเรื่องอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์เลยนะ คนที่ผมรู้จักไม่น้อยกว่าสามคนตายเพราะเรื่องนี้ ตั้งแต่เจอกับตัวเองคราวนั้น ถ้าเลือกได้ผมจะไม่ซ้อนท้ายใครอีก แต่จะหัดขี่รถเองและขับรถเองเสมอ เพราะรู้สึกว่าอย่างน้อยเราก็ควบคุมสถานการณ์ของตัวเองได้ และไม่ได้เอาชีวิตตัวเองไปฝากกับคนอื่น แต่ครั้งนั้นเพื่อนผมก็ไม่ได้ผิดนะครับ มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ

18:39

อะไรเป็นสมบัติติดตัวที่อยู่กับคุณมานานที่สุด

น่าจะเป็นรูปถ่ายเก่าๆ รูปหนึ่งของผมกับน้องชาย

19:00

ท่านอนท่าโปรด

ตะแคง ขดตัว กอดหมอนข้าง

19:22

กลิ่นที่โปรดปราน

คาราเมลฟัดจ์ กลิ่นคริสปี้ครีม กลิ่นบราวนี กลิ่นซินนามอนโรลล์ แม่ผมมีร้านกาแฟครับ เพราะอย่างนั้นมั้งผมเลยชอบกลิ่นอะไรแนวๆ นี้

21:20

Have I Ever

เคยมีเพื่อนในจินตนาการสมัยเด็กหรือไม่

ไม่เคยจินตนาการเพื่อนขึ้นมาเองนะครับ แต่พ่อผมจะชอบเล่านิทานให้ผมกับน้องฟังโดยสร้างตัวละครในจินตนาการขึ้นมา แล้วพ่อผมจะมีวิธีเล่าคือ จะเล่าเรื่องยาว ของคืนนี้คือเรื่องที่ต่อจากคืนที่แล้ว และของพรุ่งนี้คือเล่าต่อจากของวันนี้ ผมกับน้องชายจะนอนฟังตาแป๋ว เมื่อไรพ่อหยุดเพราะกำลังคิดว่าจะแต่งเรื่องยังไงต่อดี ผมกับน้องก็จะ “แล้วไงต่อฮะ” ทุกครั้งที่พ่อหยุด เราจะ “แล้วไงต่อฮะ” (หัวเราะ) เพราะฉะนั้น ตอบคำถามคือ ไม่เคยมีเพื่อนในจินตนาการครับ มีแต่เพื่อนจริงๆ

23:25

เคยโดนตบหน้าไหม

เคยครับ (หัวเราะ) คือผมเคยเดตสาวคนหนึ่ง ซึ่งผมบอกเลิกเธอโดยการส่งข้อความไปทางโทรศัพท์ (ถอนใจ) พอได้มาเจอกันอีกที เธอบอกว่าที่ผมทำมันแย่มาก แล้วก็ถามว่า “ฉันขอตบเธอสักทีได้ไหม” เราก็รู้สึกไม่ดีอยู่แล้วด้วยล่ะครับ ผมก็เอาสิ ตบเลย เท่านั้นแหละ แม่เหวี่ยงซะหน้าหัน (หัวเราะ) น้ำตาเล็ดเลย แต่พอโดนตบปุ๊บความคิดในหัวคือ โอ ฉันคิดว่าฉันรักเธอว่ะ (หัวเราะ) แต่มันสายไปแล้วสินะ

24:52

เคยจีบสาวที่พูดกันคนละภาษาไหม

เคยครับ ภูเก็ตชาวต่างชาติเยอะอยู่แล้ว และรัสเซียก็มาก สาวรัสเซียเนี่ยอย่างสวย แต่เป็นนางม้าป่าแสนพยศที่ปราบให้เชื่องยาก จีบยากมาก เฟล (หัวเราะ)

26:25

เคยเกือบจะจมน้ำตายไหม

ไม่เคยครับ เคยแต่ติดอยู่กลางกระแสน้ำที่ทำให้เข้าฝั่งไม่ได้ ผมไม่จมนะ แต่เซิร์ฟบอร์ดนี่คือไปกับน้ำแล้ว สิ่งที่ต้องทำคือรอให้คลื่นซัดให้เราขึ้นไปเกาะอยู่บนโขดหิน แล้วรออยู่บนนั้นจนทะเลสงบ นี่คือที่หัวหินไม่กี่ปีที่แล้วนี่เอง เป็นหน้ามรสุม ซึ่งคือช่วงนี้แหละครับ ประมาณพฤษภาคมเป็นต้นไป คลื่นใหญ่ ลมแรง โหดมาก

28:10

เคยจับพลัดจับผลูร่วมเดินทางกับคนแปลกหน้าหรือไม่

เคยครับ ที่บาหลี พอนักเดินทางคนเดียวไปเจอกันมันก็มีโอกาสเดินทางไปด้วยกัน สนุกดีนะครับ

ฟัง We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า We Need To Talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest โจเซฟ แอนจิโล

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post โจเซฟ เล่าเหตุการณ์ตอนโดนตบหน้าจนน้ำตาเล็ด และอีกหลายเรื่องเบ็ดเตล็ดที่จะยิ่งทำให้เรารู้จักและหลงรักเขามากขึ้น appeared first on THE STANDARD.

โจเซฟ แอนจิโล หรือ โจเซฟ เดอะเฟซ หรือ จีโอ หรือ สิงโต หรือ ทาร์ซาน หรือ ลิง ช่างเป็นผู้ที่ฉายาเยอะ แต่ล่าสุดรับไปอีกหนึ่ง ‘Black Jesus’ นอกจากทรงผม หน้าตา และสีผิวแล้ว ยังมีความจีซัสจากการเสียสละตัวเองเพื่อให้เพื่อนได้เข้ารอบ ก่อนจะได้คืนชีพมาเดินไฟนัลวอล์กท่ามกลางความชื่นชมยินดี

We Need To Talk พอดแคสต์ เอพิโสดนี้ โบ สาวิตรี ได้นั่งคุยภาษาอังกฤษกันรัวๆ กับโจเซฟ ในเวลาไม่กี่วันก่อนการตัดสินว่า ใครจะได้เป็น The Face Thailand All Stars

สำหรับผู้ที่อยากฝึกฟังภาษาอังกฤษ และอยากสัมผัสเสน่ห์อันล้นเหลือในน้ำเสียงและสำเนียงเป็นเอกลักษณ์ของโจเซฟ เชิญคลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่ถนัดอ่าน ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

04:24

แฟนผมเป็นนางแบบ

ถ้าเทียบกันแล้ว แฟนผมโดนหนักกว่าเยอะเลยครับ ในขณะที่เดอะเฟซค่อนข้างให้อิสระ จะไปจะมาอย่างไรเมื่อไรก็ได้ แต่สาวๆ ผู้เข้าแข่งขัน Asia’s Next Top Model จะต้องอยู่ร่วมกันในบ้านหลายเดือน ไปไหนมาไหนตามใจไม่ได้ และห้ามติดต่อกับโลกภายนอกเด็ดขาด ความกดดันในนั้นสูงมาก โดโรธี เล่าให้ฟังว่าทางรายการต้องจัดนักจิตวิทยามาดูแลว่าสภาพจิตใจแต่ละคนโอเคหรือเปล่า เพราะรายการเขาออกอากาศทั้งเอเชีย และผมได้ยินมาว่าแฟนๆ ประเทศอื่นๆ จะโหดมาก ทั้งความคลั่งไคล้ที่อาจจะบุกเข้ามาถึงตัวโดยลืมเกรงใจและไม่เคารพพื้นที่ส่วนตัว หรือคอมเมนต์ใจร้ายทั้งหลาย เหมือนผมก็ได้เรียนรู้เรื่องอะไรต่างๆ พวกนี้ผ่านโดโรธีไปด้วย

05:58

การเดินทางครั้งนี้เริ่มที่แม่

แม่ผมเชียร์ให้ประกวดเดอะเฟซแต่แรก แต่ผมปฏิเสธ เพราะไม่แน่ใจว่าตัวเองจะอยากถูกจับตามองขนาดนั้นหรือเปล่า แต่แม่ผมก็ไปแอบสมัครให้อยู่ดี (หัวเราะ) ผมเลย เอาก็เอา เพราะมาคิดดูอีกที ตัวผมก็มาสายนี้อยู่แล้ว เราเรียนการแสดงมา เราอยากเป็นนักแสดง อีกอย่าง การจะทำอาชีพนี้ในต่างประเทศมันยากมากครับเพราะการแข่งขันสูง ผมโชคดีที่เป็นคนไทย และในเมื่อโอกาสที่จะช่วยให้เราได้ลองพิสูจน์ตัวเองมาอยู่ต่อหน้าอย่างนี้แล้ว ทำไมจะไม่คว้าเอาไว้ ผมก็เลยตัดสินใจแข่งและจะลองพยายามทำให้ดีที่สุดดูก่อน

ผมมีเพื่อนลูกครึ่งเยอะมากที่พอมีโอกาสไปเรียนหรือทำงานต่างประเทศก็อยู่ยาวเลย ไม่กลับมาแล้ว แต่สำหรับผม เมืองไทยเป็นประเทศที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกเลยนะ ผมเลยตัดสินใจว่า ในฐานะคนไทย ผมก็อยากพยายามประสบความสำเร็จให้ได้ในฐานะนักแสดงไทย แล้วจากนั้นเราค่อยสู้ไปให้ถึงระดับโลกเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าบ้านเรามีดีแค่ไหน มันจะเป็นการเดินทางที่ยาวนานเลยล่ะครับ แล้วผมก็เพิ่งจะเริ่มต้น… และที่สุดก็ต้องขอบคุณแม่ที่แอบไปสมัครเดอะเฟซให้ (หัวเราะ) แม่ผมทำบราวนีอร่อยที่สุดเลยนะ เดี๋ยววันหลังจะเอามาให้ชิมกัน (หัวเราะ)

09:38

พ่อลูกอิตาเลียนที่พูดอิตาเลียนไม่ได้

ผมเนี่ยเป็นอิตาเลียนที่ไม่เอาไหนที่สุด (หัวเราะ) และพ่อผมก็พอกัน คือเป็นอิตาเลียนที่พูดอิตาเลียนไม่ได้ (หัวเราะ) พ่อผมเกิดที่อิตาลี แต่ถูกส่งมาเรียนที่อังกฤษครับ เขาเลยกลายเป็นคนอังกฤษไปแล้ว แล้วพ่อก็ไม่เคยสอนผมพูดอิตาเลียนเลย เสียดายสุดๆ เวลาเจอญาติๆ ผมก็พูดกับใครเขาไม่รู้เรื่อง ได้แต่งูๆ ปลาๆ ภาษามือไป (หัวเราะ)

ความที่โตมาในโรงเรียนนานาชาติที่ภูเก็ต ผมเลยได้อิทธิพลจากหลายชาติมาก ภาษาอังกฤษของผมก็จะเป็นส่วนผสมของศัพท์และสำเนียงที่หลากหลายมากนะ ทั้งอังกฤษ อเมริกัน ออสเตรเลียน ไทย

13:58

ชีวิตนักเรียนการแสดงในลอนดอน

ผมซื้อตั๋วเที่ยวเดียว ไปแต่ตัวกับแบ็กแพ็กหนึ่งใบ ความรู้สึกแรกคือมันแปลกมากจนไม่แน่ใจว่าเรามาทำอะไรที่นี่กันแน่ ทุกอย่างใหม่และต่างจากโลกที่เราคุ้นเคยโดยสิ้นเชิง มันก็คัลเจอร์ช็อกหน่อยๆ ในตอนแรกนะครับ แต่พอเราเข้าหอ เริ่มได้เจอผู้คน เออเขาดีและเป็นมิตรกับเรา ผมว่ามันได้เจอคนพันธุ์เดียวกันน่ะ คือเป็นคนแปลกๆ ประเภทที่อาจจะไม่ป๊อปในโรงเรียนแต่เป็นคนมีของ แล้วพอคนเหมือนๆ กันได้มาอยู่ด้วยกัน แพสชันเหมือนๆ กันคือการแสดง มันก็เลยรู้สึกเข้ากันได้ทันทีเลยครับ

หลังจบไฮสกูลผมพักหนึ่งปีเพื่อเดินทาง ที่ที่เคยไปมาและชอบที่สุดคือบาหลีครับ มันใช่ทุกอย่างสำหรับผมเลย ชายหาด วัฒนธรรม ศิลปะการแสดงของเขาผมก็ได้ไปหัดเรียนมานะ ชอบจนต้องมาหาลงเรียนต่อตอนมาเข้าโรงเรียนการแสดงที่อังกฤษ เรียนที่นี่สนุกนะครับ มันมีอะไรให้เราลองหลากหลาย เช่น ละครการเมือง (Political Theatre) การใช้ร่างกายในการแสดง (Physical Theatre) เรียนการแสดงของตัวตลก (Clowning) ไปจนถึงกายกรรมผ้า (Aerial Silks) เราได้เรียนหมดทุกอย่าง ไม่ใช่การแสดงหน้ากล้องเท่านั้น แต่มันคือ Performing Arts ทุกรูปแบบครับ สนุกมาก

17:37

กลับไทย

แต่ต่อให้ชีวิตในลอนดอนจะดีแค่ไหน ผมก็คิดถึงเมืองไทยมากเลยนะ คิดถึงภูเก็ต แล้วในที่สุดผมก็ตัดสินใจกลับเมืองไทย ชีวิตตอนนั้นคือทำงานพิเศษเป็นบาร์เทนเดอร์ แล้วก็พยายามหางานแสดงไปด้วย แต่มันยากมากจริงๆ การแข่งขันมันสูง งานที่ได้ส่วนใหญ่ก็เป็นงานโฆษณามากกว่าจะเป็นงานแสดงที่เป็นศิลปะจริงๆ อย่างที่เราอยากทำ ผมอยากได้ทำงานอย่างที่เราอยากทำจริงๆ ไม่ใช่แค่ทำงานจ้างไปวันๆ ผมเลยซื้อกล้อง เริ่มหัดถ่ายรูป รอจังหวะไฮซีซันของบ้านเรา กลับเมืองไทย แล้วก็เริ่มทำงานเป็นช่างภาพฟรีแลนซ์

สิ่งที่คิดถึงที่สุดคือความอิสระของบ้านเรา แน่นอนว่าในอังกฤษเขาจะมีกฎกติกามากมาย ในขณะที่บ้านเราจะชิลมาก แต่เขาก็จะปลอดภัยกว่า ในขณะที่บ้านเราก็จะอันตรายหน่อย (หัวเราะ) ก็ต้องแลกกัน แต่ผมก็ขอเลือกความอิสระอยู่ดีนะ อากาศด้วยแหละ มันทำให้เราสามารถใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวหนึ่ง เสื้อกล้ามตัวหนึ่ง แล้วก็รองเท้าแตะ แค่นี้ก็อยู่แล้ว ผมชอบแบบนี้มากกว่า

21:03

หนังในฝัน

ความฝันของผมคือการเล่าเรื่อง ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนก็ตาม รูปถ่าย หนังสั้น ละคร ดนตรี หนึ่งในสิ่งที่ตั้งไว้เป็นเป้าหมายคืออยากทำหนังสักเรื่อง โดยเขียนบทเอง กำกับเอง และแสดงเอง ผมเห็นภาพว่าน่าจะเป็นหนังที่สร้างจากเรื่องจริงนะ การเล่าเรื่องจริงมันดิบดี เช่น เรื่องของเด็กคนหนึ่งที่เติบโตมาในสองวัฒนธรรม และไม่เคยพบที่ไหนที่รู้สึกเหมือนเป็นบ้าน นี่ก็ประสบการณ์ตรงเลย คือตอนผมอยู่อังกฤษก็ไม่รู้สึกว่าเราเป็นคนของที่นั่น พอกลับมาเมืองไทยคนก็ไม่มองว่าเราเป็นคนของที่นี่อีกเหมือนกัน เราเลยรู้สึกเหมือนเป็นคนต่างชาติในบ้านเกิดของตัวเอง และสิ่งที่ผมเจอคือสิ่งที่คนจำนวนมากก็เจอ โดยเฉพาะคนที่เรียกกันว่า Third Culture Kids อะไรพวกนี้คือเรื่องที่ผมอยากเล่า ที่จริงการได้เติบโตมาในเมืองไทยทำให้เราได้เห็นอะไรเจ๋งๆ ที่จะเป็นวัตถุดิบที่ดีของการทำหนังสักเรื่องเยอะมากเลยล่ะ แต่ยังไม่เล่าตอนนี้นะ รอดูในหนังแล้วกันครับ (หัวเราะ)

ฝันต่อ (หัวเราะ) ถ้าได้ทำหนังจริงๆ แล้วมีงบไม่จำกัดในการจ้างผู้กำกับดังๆ มาเป็นเมนเทอร์ ผมจะเลือกมาร์ติน สกอร์เซซี ผมชอบจังหวะและวิธีการเล่าเรื่องของเขามาก อีกคนที่ชอบคือ สไปค์ โจนส์ ผู้กำกับ Her น่ะครับ คนนี้ก็เก่ง อ้อ เควนติน ทารันติโน ก็สุดยอด

นางเอกล่ะ เลือกใครดี อืม ก็ต้องเป็นแฟนผมอยู่แล้ว (หัวเราะ) แต่ถ้าเผื่อโดโรธีติดงาน มาเล่นให้ไม่ได้ ผมคงเลือก เอ่อ ใครดีนะที่ผมอยากเล่นเลิฟซีนด้วย (หัวเราะ) ถ้าอย่างนั้นขอเลือกนักแสดงหญิงคนหนึ่งที่ผมว่าความสามารถน่าทึ่งมาก เจสสิก้า เชสแทน ครับ

แต่เดี๋ยวนะ บ้านเราก็มีนักแสดงเก่งๆ นี่ พอดีไม่นานมานี้ผมได้เล่นมิวสิกวิดีโอเพลงใหม่ของวิโอเลต วอเทียร์ ซึ่งเป็นเพลงสากลที่ดีมาก ชื่อซิงเกิลว่า Drive นอกจากร้องเพลงเก่ง เขายังยังแสดงเก่งด้วยนะ เอาล่ะ เปลี่ยนใจแล้ว ผมขอเลือกวิโอเลตเป็นนางเอกหนังของผมครับ (หัวเราะ)

27:42

งานแสดง

งานละครที่ได้ผ่านมานิดหน่อย ผมยังไม่ค่อยภูมิใจกับมันเท่าไร (หัวเราะ) รู้สึกว่าเรายังทำไม่ดีเท่าที่ควร คือไม่ถึงกับรู้สึกลบกับมันนะครับ แต่อย่างเรื่องการพูดหรือใช้ภาษาไทยของเราก็ยังไม่ดี มันเลยยังไม่รู้สึกพอใจ ทำไมไม่รู้ เสียงผมเวลาพูดภาษาไทยมันจะแหลมๆ (หัวเราะ) มันไม่เหมาะกับคาแรกเตอร์ที่เล่นเลย คนจะเรียกเราว่า นักฆ่าสีพาสเทล เพราะเสียงพูดเราน่ารักเกินไป ผมไม่มีปัญหากับการได้เล่นบทตัวร้ายเลยนะ แต่เสียงเนี่ย มันยังไม่ใช่ไง

ผมอยากมีเวลามากกว่านี้ในการขัดเกลาบทที่เราจะได้เล่น ที่ผ่านมาบางครั้งเวลาในการเตรียมตัวจะน้อยมาก เพิ่งได้บทมาก็ต้องถ่ายแล้ว แทบไม่มีโอกาสได้ซ้อมหรือได้วิเคราะห์ตัวละครก่อนเล่นเลย แต่ก็ไม่ใช่ทุกโปรดักชันจะเป็นแบบนี้นะครับ

30:55

ป่าหรือทะเล

พอพูดถึงป่า คนทั่วไปอาจเห็นภาพความเขียว ความสดชื่น มีนกบินไปมา อะไรแบบนี้ แต่ในความเป็นจริงเนี่ย ยุงครับ ยุงทั้งนั้น (หัวเราะ) และป่าตอนกลางคืนมันน่ากลัวมากนะ ไหนจะเสือ ไหนจะหมี อันตรายจะตาย ในขณะที่ชีวิตบนชายหาดสงบสุขกว่าเยอะ

ที่จริงผมชอบปีนเขาด้วย ที่ภูเก็ตนี่เยอะแยะ เด็กๆ จะปีนผาโดดน้ำกันทั้งวันอยู่แล้ว นั่นคือปัญหาของการอยู่ในกรุงเทพฯ ผมเป็นพวกไม่ชอบเดินห้าง ผมอยากได้กิจกรรมที่ทำให้อะดรีนาลีนหลั่ง คือถ้าจะอยู่ในเมืองเราต้องหาเรื่องออกกำลังกาย

33:14

เรื่องสาวๆ

ผมชอบสาวๆ ทุกแบบทุกประเภทครับ (หัวเราะ) เราจะรู้สึกถูกดึงดูดด้วยรอยยิ้มของพวกเธอ หรือดูว่าเธอมีปฏิกิริยาหรือปฏิบัติต่อสิ่งรอบๆ ตัวอย่างไร แต่ถ้าถามถึงสเปก ผมชอบคนที่ต่างจากตัวตนของผมมากๆ นะ อย่างแฟนคนแรกของผมก็เป็นสวีดิช ผมบลอนด์ ตาสีฟ้ามาเลย แต่ครับ แต่! ในชีวิตจริงแล้ว (หัวเราะ) ผมพบว่าอยู่กับคนเหมือนๆ กัน เผ่าพันธุ์เดียวกันนี่แหละดีที่สุด เราจะรู้สึกใกล้ชิดและแนบแน่นกันมากกว่าเยอะ แต่กว่าจะได้มาใกล้ชิดกันนี่… เมื่อก่อนเขาเกลียดผมนะครับ (หัวเราะ) เขาไม่ถูกชะตาผมตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ซึ่งคือนานมากมาแล้ว  ที่ภูเก็ตนี่แหละ แต่มาเจอกันอีกทีตอนผมเข้ากรุงเทพฯ มาเพื่อเดอะเฟซ ตอนนั้นโดโรธีเป็นนางแบบในวงการแล้ว แล้วเราก็มาเจอกันอีกครั้งผ่านเพื่อนอีกที

37:22

สมมติถ้ามีเพื่อนหนุ่มขี้อายมาขอคำแนะนำจาก โจเซฟ ว่าจะเข้าหาสาวที่เขาชอบอย่างไรดี

ถ้าปัญหาของเขาคือพูดไม่เก่ง ผมจะแนะนำให้เขาฝึกคุยกับคนแปลกหน้าบ่อยๆ เสียก่อน ผมก็ทำแบบนี้ครับ แล้วเราจะค่อยๆ ประหม่าน้อยลง จากนั้นก็อาจจะหาวิธีเข้าหาเนียนๆ เช่น ถ้าเจอสาวน่ารักตามท้องถนน เราก็อาจจะเดินเข้าไปแล้วถามว่า “ขอโทษนะครับ สตาร์บัคส์ใกล้ที่สุดแถวนี้อยู่ไหนทราบไหมครับ” คือต้องหาเรื่องเข้าไปคุยที่ไม่ดูเหมือนจงใจจีบมากเกินไป

38:48

เพื่อนหนุ่มขี้อายคนเดิม อุตส่าห์กล้าเดินเข้าไปหาสาวแล้ว แต่โดนปฏิเสธกลับมา โจเซฟ จะบอกเขาว่าอย่างไรดี

ผู้หญิงในโลกนี้มีเยอะแยะเพื่อนเอ๋ย (หัวเราะ) เขาปฏิเสธมาแสดงว่าเขาไม่ได้เกิดมาเป็นของนาย หาคนใหม่เถอะ แต่ผมเข้าใจนะว่า ถ้าเป็นสาวที่เราชอบมากๆ แล้วอุตส่าห์รวบรวมความกล้าเข้าไปหาแล้วโดนยิงกลับมาเนี่ยมันเจ็บ ผมรู้ ผมผ่านมาเยอะ (หัวเราะ) แต่นั่นล่ะ ประเด็น นายต้องผ่านการถูกปฏิเสธมาก่อน นายถึงจะได้เจอคนที่ใช่ในที่สุด

ฟัง We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest โจเซฟ แอนจิโล

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Photographer นวลตา วงศ์เจริญ

Music Westonemusic

The post โจเซฟ แอนจิโล เซ็กซี่ทาร์ซานบนรันเวย์ The Face All Stars appeared first on THE STANDARD.

Grace The Face หรือ เกรซ-ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล กลับมาเยี่ยม We Need To Talk Podcast เป็นสัปดาห์ที่สอง เอพิโสดนี้ โบ สาวิตรี ชวนเธอเล่นเกมตอบคำถาม บวกของแถมที่คาดไม่ถึงนั่นคือการเล่าเรื่องน่าขนหัวลุก ที่ทั้งสนุกและตลกไปด้วยในเวลาเดียวกัน

ใครอยากลองเทสต์ว่าสกิลการฟังของตนดีขนาดไหน ขอให้ลองฟังเรื่อง ผี เป็นภาษาอังกฤษดูโดยการคลิกปุ่ม Play ด้านบน ดูซิว่าฟังแล้วกลัวไหม (ถ้าไม่กลัวก็ไม่ได้หมายความว่าภาษาคุณไม่ดี แต่อาจแปลว่าคุณเป็นคนไม่กลัว ผี ก็แค่นั้นเอง) แต่สำหรับผู้ที่ถนัดอ่าน ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

https://www.instagram.com/p/BiQF9e4FvKR/?taken-by=shesgracious

Would you rather…

01:01

ถ้าต้องเลือก อยากจะต้องพูดความจริงตลอดเวลา ห้ามโกหก หรือจะต้องโกหกตลอดเวลา ห้ามพูดความจริง

แน่นอนว่าต้องเลือกพูดความจริงตลอดเวลา แม้ว่ามันจะยากมากสำหรับทั้งตัวเกรซเองและสำหรับใครก็ตาม แต่จะอย่างไร ความจริงก็ดีกว่านะ

ถ้าต้องเลือก อยากจะมีชื่อเสียงโด่งดังตอนยังมีชีวิตอยู่ แต่ถูกลืมเมื่อตายไปแล้ว หรืออยากไม่เป็นที่รู้จักตอนยังมีชีวิตอยู่ แต่มีชื่อเสียงหลังจากตายไปแล้ว

ตายแล้วถูกลืมเนี่ย ไม่เอาแน่นอน เลือกที่จะมีชื่อเสียงหลังจากตายไปแล้วดีกว่า แม้ว่าตอนยังอยู่จะไม่มีใครรู้จัก แต่ถ้าได้กลายเป็นตำนานเมื่อเสียชีวิตแสดงว่าเราน่าจะต้องได้ทำอะไรที่มีความหมายต่อโลกใบนี้เอาไว้แน่ๆ

ถ้าต้องเลือก อยากจะคันยุกยิกไปตลอดชีวิต หรือต้องสะอึกไม่หยุดไปตลอดชีวิต

คำถามยากมาก ตอบว่าไม่เอาทั้งคู่ได้ไหมคะ ต้องเลือกเหรอ งั้นขอสะอึกแล้วกัน คันนี่สุดจะทนจริงๆ แต่สะอึกเนี่ยเดี๋ยวจะฝึกให้มันน่ารักๆ เอาได้ (หัวเราะ)

ถ้าต้องเลือก อยากจะรู้ว่าตัวเองจะตายเมื่อไร หรืออยากรู้ว่าตัวเองจะตายอย่างไร

ถ้ารู้ว่าจะตายอย่างไร เราอาจหาวิธีเลี่ยงได้นะ ได้ไหม ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้ารู้ว่าจะตายเมื่อไรเกรซว่ามันเศร้าเกินไป

https://www.instagram.com/p/BiMPjyGlUcU/?taken-by=shesgracious

Finish the sentences

03:30

เกรซอยากให้ทุกคนหยุด…

…กลั่นแกล้งทำร้ายกัน

การไปดูหนังคนเดียวเป็นสิ่งที่เกรซ…

…เคยทำมาแล้วหลายครั้ง

เวลาคนชมว่าเราสวย…

…เราก็เขิน

แฟนเก่าคนหนึ่งขอเลิกกับเราเพราะว่า…

…เขารับมือกับความเริดของเราไม่ได้

ปีนี้เกรซตั้งใจจะไม่…

…เผลอพูดคำหยาบมากเกินไป

https://www.instagram.com/p/BhdEgGVlIDh/?taken-by=shesgracious

Super random questions

05:35

ใครคือซูเปอร์ฮีโร่ขวัญใจตลอดกาลของเกรซ

แคทวูแมนค่ะ ทั้งเก่ง ทั้งเซ็กซี่สุดๆ

คิดว่าในนาทีนี้น้องชายทั้งสองคนของเกรซกำลังทำอะไรอยู่

คนหนึ่งน่าจะกำลังเล่นเกม อีกคนน่าจะกำลังร้องเพลงอยู่

ดาราที่เคยแอบชอบเป็นคนแรกในชีวิต

แชนนิง เททัม เมื่อก่อนรักมาก ตอนนี้ก็ยังรักอยู่

อธิบายความหมายของคำว่า ซูเปอร์โมเดล ให้เด็ก 4 ขวบเข้าใจ

“เริด”

อะไรคือจุดอ่อนของเกรซ

เส้นตื้นค่ะ อะไรก็ขำ ยิ่งบอกว่าให้จริงจังยิ่งขำ อะไรเขาไม่ขำเราก็ขำ จนคนอื่นคงงงว่าทำไมขำ (หัวเราะขำ)

https://www.instagram.com/p/BgOdIWqFn1_/?taken-by=shesgracious

Have I ever

09:32

เคยเจอ ผี ไหม

เกรซว่าเคยนะ ตอนนั้นกำลังขับรถอยู่บนมอเตอร์เวย์ กลางวันแสกๆ แดดจัดๆ นี่แหละค่ะ แล้วทันใดนั้นเราก็เห็นผู้ชายสองคนสภาพโทรมๆ เสื้อผ้าขาดๆ กำลังเกาะอยู่บนรถคันที่วิ่งอยู่ข้างหน้าเรา คนหนึ่งเกาะอยู่ที่ท้ายรถ อีกคนเกาะข้างๆ เห็นอยู่แวบหนึ่ง แล้วก็หายแว้บไป สาบานว่าไม่ได้เมาเหล้าหรือเมายาอะไรทั้งสิ้น วันรุ่งขึ้นเข้าวัดทำบุญเลยค่ะ

อีกครั้งหนึ่งคือเจอที่บ้าน ตอนนั้นจัดกระเป๋าอยู่ กำลังจะไปสนามบินแล้ว และอยู่ๆ ก็เห็นผู้ชายตัวใหญ่ๆ ทาสีดำทั้งตัว นุ่งผ้าสีแดง วิ่งเข้ามาแล้วกระโดดข้ามกระเป๋าเดินทาง! แล้วเกรซทำยังไง ร้องเพลง! เคยมีคนบอกมาว่าถ้าเจอ ผี ให้ร้องเพลง แล้ว ผี มันจะกลัว เราก็ร้องเพลงลั่นเลย จำไม่ได้แล้วว่าเพลงอะไร (หัวเราะ) ร้องจนน้องชายที่อาบน้ำอยู่ข้างบนตะโกนลงมาบอกว่า หยุดร้องเพลงเดี๋ยวนี้! แต่ประเด็นคือเราร้องเพลงห่วยมากจนขำตัวเอง เลยหายกลัว

14:00

เคยเดินออกจากโรงหนังกลางเรื่องเพราะหนังห่วยมากไหม

เคยค่ะ แต่ไม่ได้เป็นเพราะหนังห่วยนะ แต่ตอนนั้นคือดันไปดู แอนนาเบลล์ รอบดึกคนเดียว ทั้งโรงมีอยู่ 3 คน แต่เรื่องของเรื่องคือ ตอนเราซื้อตั๋วเราเห็นมีคนจองไว้ 4 รวมเราด้วย ซึ่งอีกที่ที่มีคนจองคืออยู่แถวเรานี่แหละ แต่ทำไมตอนเข้าไปนั่งดูจริงๆ มันไม่มีใครล่ะ หลอนไง แล้วก็ทำใจกล้าดูไปได้ครึ่งเรื่อง ไม่ไหว น่ากลัวเกินไป กลับดีกว่า

17:24

เคยแอบลองใช้ผลิตภัณฑ์หรือเทคโนโลยีใดๆ เพื่อเปลี่ยนสีผิวตัวเองไหม

ไม่เคยแน่นอน และไม่มีวัน เกรซรักสีผิวของตัวเองค่ะ

https://www.instagram.com/p/BfEIv6ClBzq/?taken-by=shesgracious

ฟัง We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post เกรซ เดอะเฟซ เผยประสบการณ์เจอ ผี และแชร์วิธีไล่ ผี ที่ไม่เคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน appeared first on THE STANDARD.

เกรซ เดอะเฟซ หรือ เกรซ-ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์รอบตัว ใบหน้าเท่คม สีผิวเนียนเข้ม ร่างสูงโดดเด่น ลีลาในการเต้นราวมืออาชีพ ท่วงท่าในการเดินสมเป็นนางแบบ รอยยิ้มแจ่มใส และน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ ทุกอย่างที่ประกอบเป็นเกรซทำให้เธอเป็นที่จดจำของทุกคนที่ได้พบเห็น

We Need To Talk พอดแคสต์ เอพิโสดนี้ โบ สาวิตรี ได้นั่งคุยภาษาอังกฤษกันยาวๆ กับผู้ที่เคยเป็นม้านอกสายตา ก่อนที่ในที่สุดจะกลายเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน The Face Thailand Season 3

สำหรับผู้ที่ไม่อยากพลาดฟังเสียงเท่ๆ ที่พูดภาษาอังกฤษได้อย่างไพเราะ รวมทั้งเสียงหัวเราะที่ได้ยินแล้วชวนให้ยิ้มตามของ เกรซ เดอะเฟซ เชิญคลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่ถนัดอ่าน ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

05:29

เด็กหญิงเกรซ

ตอนเด็กๆ จะขี้อายและไม่ค่อยพูด แต่พอโตขึ้นเริ่มทำกิจกรรม เล่นกีฬา เต้นรำ เกรซเริ่มรำไทยมาตั้งแต่ 4 ขวบ พอโตขึ้นก็เต้นทุกอย่าง บัลเลต์ แจ๊ส ฮิปฮอป คอนเทมโพรารี ละติน อย่างหลังนี่ของโปรด เพราะมันอิสระมาก เพลงก็สนุก พวกซัลซ่าหรือรุมบ้านี่ชอบมาก หลังๆ ไม่ค่อยได้เต้นแล้วค่ะ แต่ก็ยังอยากกลับไปเต้นอยู่นะ

08:26

ครอบครัวดนตรี

คุณพ่อเกรซเป็นนักดนตรี เล่นกีตาร์ พวกเราชอบเล่นดนตรีด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เกรซเคยเรียนเปียโน แต่ตอนนี้ร้างมานานจนเล่นไม่ได้แล้วค่ะ น้องชายสองคนก็เล่นเครื่องดนตรีได้หลายอย่าง กลอง กีตาร์ แซกโซโฟน คลาริเน็ต ตอนเด็กๆ พอเลิกเรียน กลับมาถึงบ้าน พ่อก็จะเอากีตาร์ออกมาเล่น พวกเราที่เหลือก็จะแจมกัน นี่คือภาพความทรงจำตอนเด็กๆ เลย เราร้องเพลงและเล่นดนตรีด้วยกันบ่อยมาก

วิชาโปรดที่โรงเรียนคือภาษาอังกฤษค่ะ เกรซว่ามันง่ายที่สุด ชอบครูด้วย แต่ที่ไม่เก่งเลยคือวิชาสายวิทย์ เลข ฟิสิกส์ เคมี กว่าจะเรียนรอดมาได้เกือบตาย (หัวเราะ)

ไม่นานมานี้เจอเพื่อนสมัยเรียน แล้วเราก็คุยกันว่าสมัยก่อนแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง เพื่อนบอกเลยว่าเกรซเป็นเด็กเนิร์ด (หัวเราะ) ใส่แว่น ดัดฟัน เนิร์ดเต็มตัวมาก

เกรซฝันอยากเป็นนางแบบหรือทำงานในวงการมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่ด้วยความที่เราโดนแกล้งเพราะเรื่องสีผิวนี่แหละ สีแบบนี้มันยังไม่ใช่สิ่งที่วงการบันเทิงไทยจะยอมรับในยุคนั้น พอเจอแบบนี้ก็ฝันสลายนิดหน่อย แต่ก็ยังคงร้องและเต้นมาเรื่อยๆ

11:43

ม้ามืด

ในเอพิโสดแรกของเดอะเฟซเกรซบอกกับตัวเองว่า เอาน่ะ ไม่มีใครเลือกเข้าทีมก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็มาได้ถึงตรงนี้แล้ว เพราะฉะนั้นในวินาทีที่พี่มาช่าเลือกเรา นั่นคือโมเมนต์ที่เกรซจะจดจำไม่มีวันลืม เพราะนั่นคือจุดที่ชีวิตเราเปลี่ยน และนอกจากตัวเราจะคาดไม่ถึงว่าจะถูกเลือก คนดูเยอะมากก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน (หัวเราะ) เข้าไปได้ยังไง พี่มาช่าคิดอะไรของเขา สารพัด เอาล่ะ ได้ จะพิสูจน์ให้ดู

แต่พอเวลาผ่านไป เกรซเริ่มชนะมาสเตอร์คลาสติดๆ กัน นั่นคือผลจากความพยายามและความตั้งใจที่เราทุ่มเทลงไป เกรซอยากให้คนได้เห็นว่าเราทำการบ้านหนักมาก ส่วนหนึ่งคือเพราะว่าเราไม่มีประสบการณ์มาก่อนเลย ทีนี้พอเห็นว่าเรามีพัฒนาการขึ้น คนดูส่วนหนึ่งก็เริ่มจับตามองเราในฐานะผู้เข้าประกวดคนหนึ่งที่มีสิทธิ์จะชนะได้จริงๆ และความรู้สึกตรงนั้นแหละที่ทำให้เราเกิดไฟ มันให้พลังกับเราในการสู้ต่อไป

13:59

สีผิวของเรา ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเรา

เราเจอการเหยียด การดูถูกและการกลั่นแกล้งเยอะมากก็จริง แต่ในขณะเดียวกันสิ่งที่ไม่เคยหายไปไหนคือความรักและการสนับสนุนจากครอบครัวและเพื่อนดีๆ บางคน เกรซผ่านช่วงเวลาเศร้าๆ มามากจนวันหนึ่งมันก็นึกขึ้นได้เองว่า เราเปลี่ยนความรู้สึกคนอื่นไม่ได้หรอก เราไม่สามารถกะเกณฑ์ให้ใครๆ มาชอบเราได้ แต่เรารักตัวเองนี่ และครอบครัวเราก็รักเราไง เราก็มีความสุขกับตรงนั้นไหมล่ะ นั่นแหละคือตอนที่จบกับตัวเองได้ว่า เราก็เป็นของเราไปแบบนี้ เกรซชอบความสวยในแบบของตัวเกรซเอง เราไม่ใช่คนที่มีปัญหากับสีผิวของเรา คนอื่นต่างหากที่เขามีปัญหา

ส่วนหนึ่งที่ตัดสินใจมาประกวดเดอะเฟซก็เพราะอยากพิสูจน์ให้ทั้งตัวเองและคนอื่นได้เห็นว่า เราไม่ต้องผอมมากไปกว่านี้ก็ได้ ไม่ต้องสูงมากไปกว่านี้ก็ได้ และสีผิวของเราไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย

แฟนๆ ของเกรซเยอะมากเป็นเด็กผู้หญิง บางทีเขาจะเขียนมาเล่าให้เราฟังว่าโดนแกล้งอะไรมาบ้าง เกรซไม่สามารถไล่บอกทีละคนได้หรอกค่ะว่าเขาต้องรับมือกับปัญหาในชีวิตเขาอย่างไร แต่สิ่งที่เกรซทำได้คือแสดงให้เขาเห็น ดูนี่ ดูสิ่งที่พี่ทำ เห็นไหมว่าเราทำได้ แค่เราต้องตั้งใจ ต้องทำมันให้เต็มที่ และต้องเชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้

ฟัง We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post เกรซ เดอะเฟซ พิสูจน์แล้วว่า เราไม่ต้องผอมหรือสูงไปกว่านี้ก็ได้ และสีผิวของเราไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย appeared first on THE STANDARD.

การ ไปเรียนต่อประเทศอังกฤษ น่าจะเป็นความฝันของเด็กไทยใฝ่ภาษาประเภทที่ยังคลั่งไคล้เรื่องของสไตล์และวัฒนธรรมการใช้ชีวิตชิคๆ อีกด้วย แต่ปัญหาคือดูเหมือนทุกสิ่งแพง และดูเหมือนทุกอย่างยาก แล้วถ้าหากไม่มีเพื่อนให้ถามหรือไม่มีญาติให้ไปอาศัยบ้านนอนล่ะจะทำอย่างไร

โชคดีที่เกสต์ของเราในวันนี้มีคำตอบให้

We Need To Talk พอดแคสต์ โดย โบ สาวิตรี วันนี้เป็นภาค 2 ของการพูดคุยกับ Peachii พิชญา ชัยชนะ หรือ พีชชี่ #สตีเฟ่นโอปป้า อินฟลูเอนเซอร์สาวบนโลกออนไลน์ กับ ยูทูบแชนแนล ที่มีมากกว่า 670,000 Subscribers ทาง ทวิตเตอร์ @impeachii ที่มีมากกว่า 400,000 Followers และ แฟนเพจ ชะนีพีชชี่ & สตีเฟ่นโอปป้า ที่มีมากกว่า 300,000 Likes

สำหรับผู้ที่อยากฟังการปะทะกันอย่างกลมกล่อมของสำเนียงบริติชและอเมริกัน เชิญคลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่ถนัดอ่าน ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

00:54

ธุรกิจที่เกิดขึ้นจากปัญหาที่พบเจอจริงในชีวิต

GoUni เป็นองค์กรที่ให้บริการด้านการศึกษา เราเน้นให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการเรียนต่อในประเทศอังกฤษนี่แหละค่ะ พีชเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง และหน้าที่รับผิดชอบก็อยู่ในระดับไดเรกเตอร์ ทั้งประชุมและเจรจาธุรกิจ วางแผนพัฒนาธุรกิจอะไรเทือกนั้น แต่ด้วยความที่ GoUni ยังเล็กมาก ไม่เหมือนองค์กรใหญ่ที่ทุกคนจะมีหน้าที่และบทบาทชัดเจน เราก็เลยยังทำงานกันแบบรวบๆ เหมาๆ อยู่ เช่น นอกจากงานส่วนไดเรกเตอร์ พีชยังดูการตลาดและให้คำปรึกษานักเรียนเองด้วยบางครั้ง โดยเฉพาะคนที่อยู่ในอังกฤษ แล้วพีชก็ยังประสานงานระหว่างสำนักงานที่ลอนดอนกับกรุงเทพฯ ด้วย ดิฉันก็เหมาไปค่ะ (หัวเราะ) มันเป็นธรรมดาของบริษัทเกิดใหม่ที่กำลังโตแหละ เราต้องลุยทุกทาง ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ให้งานออกมาดีที่สุดโดยไม่ต้องมานั่งจุกจิกว่านี่มันงานฉันหรือเปล่า หรือว่าฉันทำแค่นี้ ฉันไม่ทำอันนี้

GoUni เกิดจากการที่พวกเรา คือทั้งพีชและผู้ร่วมก่อตั้ง ทุกคนเป็นนักเรียนต่างชาติในอังกฤษกันมาก่อน เพราะฉะนั้นเราผ่านมันมาหมดแล้วล่ะ ปัญหาต่างๆ อุปสรรคทุกอย่าง โดยเฉพาะเพื่อนพีชที่เป็นหุ้นส่วนคนหนึ่ง เขาทำงานในธุรกิจที่ปรึกษาทางการศึกษานี่มานานแล้ว น่าจะสัก 7 ปีได้ และด้วยความที่เขาเป็นคนจีน เราก็จะได้แง่มุมตลาดการศึกษาของฝั่งจีนมาจากเขาด้วย

ปัญหาที่เราทุกคนเจอและเป็นปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คือเรื่องความโปร่งใส ทุกวันนี้ข้อมูลข่าวสารมันเยอะมากจนบางทีคนเราก็คัดกรองเองไม่ไหว เขาเลยใช้บริการเอเจนซีกันใช่ไหมคะ แต่ทีนี้บางเอเจนซีก็มีการไปจับมือกันทางธุรกิจกับสถาบันโน่นนี่นั่น เด็กเดินเข้ามาหาก็จับส่งไปที่เขาดีลกันไว้ หรือบางครั้งพอเด็กบอกว่าอยากเรียนต่อมหาวิทยาลัยระดับท็อปๆ ซึ่งเอาเข้าจริงมันไม่ได้เหมาะกับตัวเด็กเลย แต่เอเจนซีก็ไม่ได้สนใจตรงนั้น จับส่งอย่างเดียว อะไรเหล่านี้เป็นปัญหาที่พวกเราเห็นร่วมกันว่ามันเกิดขึ้นอยู่เรื่อยๆ เลยมาคิดกันว่าเราอยากทำให้ทุกอย่างโปร่งใสและเหมาะสมกว่านี้ วงการนี้มันน่าจะดีขึ้นได้อีก

03:59

การศึกษาควรเป็นเรื่องเฉพาะตัวที่ถูกออกแบบให้เหมาะกับแต่ละคน

คำว่า ‘เอเจนซีเรียนต่อ’ มันง่ายต่อการนิยามสิ่งที่พวกพีชทำก็จริงนะ แต่รู้ไหมว่าพีชไม่ชอบคำนี้เลย เราว่ามันฟังดูเหมือนเป็นพ่อค้าคนกลางที่แค่นั่งจับแพะชนแกะไปเรื่อยๆ เราไม่อยากเป็นอย่างนั้น สิ่งที่เราเน้นคือให้คำปรึกษา มานั่งคุยกันเลย ดูกันละเอียดๆ ว่าพื้นเพใครเป็นยังไง อะไรคือสิ่งที่น่าจะเหมาะกับคุณมากที่สุด เพราะการศึกษามันคือการลงทุนเพื่ออนาคตนะคะ และมันเป็นเรื่องเฉพาะตัว คือต้องออกแบบให้เหมาะกับแต่ละคน เราเลยอยากช่วยคุณหาให้เจอว่า อย่างคุณเนี่ยควรจะเดินทางไหน มันถึงจะนำคุณไปสู่อนาคตอย่างที่คุณต้องการได้ นี่คือสิ่งที่ธุรกิจนี้ควรจะเป็นในความคิดของเรา และเราใส่ใจในเรื่องนี้มาก

และด้วยความที่เราดูกันขนาดนี้ มันเลยต้องใช้เวลามากกว่าที่น้องๆ คิด คือบางคนอาจรู้สึกว่าทำไมกว่าจะติดต่อกลับถึงนานจัง หรือทำไมกว่าจะได้ข้อมูลถึงนานจัง ก็เพราะเรานั่งดูกันไปทีละคนแบบนี้ไง เราไม่มีข้อมูลสำเร็จรูปที่ส่งให้ทุกคนเหมือนๆ กันนะคะ เราทำการบ้านให้ทีละราย แล้วนั่งคัดสรรให้แต่ละคนเลยจริงๆ มันไม่มีคำตอบสั้นๆ ง่ายๆ ต่อทุกคำถามจริงๆ นะ เช่น “พี่คะ มหา’ลัยไหนดีที่สุด” โอ้โห พวกเธอ มันเยอะมาก คือจะให้บอกชื่อออกมาพี่ก็พอบอกได้แหละ แต่นั่นยังไม่ใช่คำตอบสุดท้ายอยู่ดี เพราะต่อให้มันดีจริง ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะดีสำหรับเธอไง พีชจะพูดเสมอว่า โรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด คือที่ที่เหมาะกับตัวตนของเราที่สุดต่างหาก

เรื่องเคมี ความรู้สึก บรรยากาศ หรือ Vibe ของแต่ละสถาบันเป็นเรื่องสำคัญมากนะคะ นั่นคือเหตุผลที่พีชตระเวนไปถ่ายวิดีโอให้ทุกคนได้เห็นกับตาว่าแต่ละโรงเรียนเป็นอย่างไร ไปชวนเขาคุยให้ทุกคนได้ฟีลว่า นักเรียนที่นั่นเป็นอย่างไร เขาอยู่เขาเรียนกันอย่างไร พวกอาจารย์ล่ะอารมณ์ไหน น้องๆ ควรต้องได้เห็นสิ่งเหล่านี้ก่อนเลือก และเราต้องคุยเรื่องเหล่านี้ให้ละเอียด มาดูเกรดกันก่อน มาดูนิสัยและไลฟ์สไตล์กันก่อน มีงบไว้เท่าไร อะไรอย่างนี้ นี่ไง พีชถึงบอกว่ามันไม่มีทางลัด

08:44

ที่จริงการ ไปเรียนต่อประเทศอังกฤษ ไม่ยากขนาดนั้น ถ้ามีคนคอยช่วย #GoUni

ขั้นตอนแรกคือเราต้องฟังก่อนว่าน้องต้องการอะไร ส่วนใหญ่คือตั้งต้นจากสาขาวิชาที่อยากเรียน แล้วจากนั้นเราจะช่วยดูอย่างอื่นประกอบให้ เช่น เกรดเป็นยังไง มีประสบการณ์การทำงานบ้างไหม จากนั้นก็ดูเรื่องไลฟ์สไตล์ เช่น บ้างก็เป็นมนุษย์เมืองมาก แต่บ้างก็อยากใช้ชีวิตในย่านที่เงียบสงบหน่อย ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งสำคัญคือต้องรู้ก่อนว่าปัจจัยหลักของแต่ละคนคืออะไร เช่น คนหนึ่งอาจมีการจำกัดงบประมาณเป๊ะมาแต่แรกว่าไม่เกินเท่านี้ๆ แต่สำหรับอีกคน เขาระบุมาเลยว่าต้องการย่านนี้เมืองนี้ เป็นต้น พอได้ข้อมูลทั้งหมดมาจากน้องๆ ทีมงานเราถึงจะสร้างลิสต์ให้ได้ว่า นี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ และนี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุดรองลงมา

จากนั้นจะเป็นขั้นตอนของการช่วยเตรียมเอกสาร หลักฐานในการสมัครเรียนทั้งหมดที่น้องต้องมีคืออะไรบ้าง เรามีทีมช่วยตรวจให้ตามเช็กลิสต์ว่าครบหรือยัง ส่วน Personal statement ที่ต้องส่งไปพร้อมใบสมัครก็จะช่วยแนะให้ว่าควรเขียนอย่างไร ประมาณไหน

เอกสารทั้งหมดครบปั๊บ เราก็จะส่งไปที่สถาบันการศึกษาให้ในนามของคุณ หลังจากนั้นก็จะเป็นช่วงติดตามผล เราก็จะตามให้เรื่อยๆ ว่ามีการตอบรับหรือปฏิเสธกลับมาหรือยัง ถ้าเริ่มนานผิดสังเกตเราก็ตามให้อีกนะคะว่าเกิดปัญหาอะไร ขาดเอกสารอะไรหรือเปล่า จากนั้นเมื่อน้องเลือกโรงเรียนได้แล้ว เราก็จะช่วยหาที่พักให้ถูกใจและเหมาะกับงบในกระเป๋า ช่วยดูเรื่องวีซ่า แล้วสุดท้ายเราก็แค่รอต้อนรับน้องๆ อยู่ที่อังกฤษค่ะ จากนั้นก็อาจต้องรบกวนให้น้องๆ มาปาร์ตี้กันบ้างเป็นครั้งคราว (หัวเราะ)  

11:17

สิ่งที่เห็นในโรงเรียนอังกฤษ แต่ไม่ค่อยเห็นในโรงเรียนไทย

พีชว่าคือการให้สิทธิ์นักเรียนในการเลือกเดินในทางของตัวเอง เพราะเขาให้คุณค่ากับทุกสาขาวิชาจริงๆ คือเขาจะมองว่าวิชาสายอาชีพก็สำคัญและมีคุณค่าไม่ต่างจากวิชาสายสามัญ มันเหมือนกับว่า ไม่ว่านักเรียนจะสนใจเรื่องอะไร ต่อให้เฉพาะทางแค่ไหน หรือแลดูเป็นตลาดเล็กแค่ไหน โรงเรียนก็พร้อมจะสนับสนุนหมด เพราะฉะนั้นคือ ทุกคนจะมีที่ทางของตนในการพัฒนาตัวเองเสมอ พีชชอบตรงนี้

13:57

ทำ Vlog มาตั้งแต่โลกนี้ยังไม่มีคำว่า Vlog

ครั้งแรกของพีชไม่ได้เริ่มต้นบนยูทูบ สมัยก่อนเราชอบดูโซเชียลแคม จำได้ไหม นานมากแล้ว “สวัสดีโซเชียลแคม” (หัวเราะ) ซึ่งสิ่งที่หลายคนทำบนโซเชียลแคมในสมัยนู้นก็คือสิ่งที่เราเรียกว่า Vlog ในสมัยนี้นั่นแหละค่ะ พีชก็เลยเริ่มสวัสดีโซเชียลแคมกับเขาบ้าง แล้วมันก็ดันลิงก์ไปลงยูทูบเองโดยอัตโนมัติ

แต่ครั้งแรกที่ตั้งใจทำจริงๆ คือคลิปที่พูดถึงประสบการณ์การเป็นนักเรียนไทยในต่างประเทศ นั่นคือช่วงที่เริ่มทำ GoUni ใหม่ๆ แล้วพีชอยากลองทำ Content marketing ก็เลยสร้างคอนเทนต์เอง ก็ทำไปเรื่อยๆ ถ่ายเอง หัดตัดต่อเอง

19:27

มีพีชชี่เป็นไอดอล อยากเป็นแบบพีชชี่บ้าง

อย่าเลย (หัวเราะ) พูดเล่นค่ะ ก็ขอบคุณนะคะที่เห็นเราเป็นคนที่น่าเอาเป็นแบบอย่าง แต่ก็คงจะเตือนเขาด้วยว่าชีวิตมันมีหลายด้านนะ สิ่งที่พวกเธอเห็นในวิดีโอมันไม่ใช่ตัวฉันร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก อย่าอยากเป็นอย่างพี่เพราะคิดไปเองว่าชีวิตพี่เพอร์เฟกต์ ไม่มีหรอกค่ะชีวิตเพอร์เฟกต์น่ะ

20:18

วิธีถ่าย Vlog ให้ไม่เขินสายตาชาวบ้าน

ไม่มี (หัวเราะ) ทุกวันนี้พีชเองยังเขินอยู่ทุกครั้ง ก็ยังดีที่ขายาว เราก็รีบก้าวฉับๆ ไปเร็วๆ ให้พ้นจากสายตาคนตามท้องถนน ในใจก็ท่องไปด้วยว่า เราจะไม่ได้เจอหน้าคนพวกนี้อีก (หัวเราะ)

ฟัง We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

สำหรับคนที่สะดวกฟังบน SoundCloud ถ้าคลิกฟังจากตัวแอพอีกที จะสามารถฟังขณะปิดหน้าจอเอาไว้ได้บนมือถือ สะดวกมาก โดยเฉพาะตอนฟังเวลาเดินทางหรือออกกำลังกาย

สำหรับคนที่สะดวกบน YouTube เผื่อเปิดแท็บหนึ่งเอาไว้ฟัง และอีกแท็บหนึ่งเล่นเน็ตต่างๆ ทั่วไป ใสๆ ชิลล์ๆ

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest พิชญา ชัยชนะ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post ไปเรียนต่อประเทศอังกฤษ กับ PEACHII และ GoUni appeared first on THE STANDARD.

#สตีเฟ่นโอปป้า แฮชแท็กนี้ ใครเวียนว่ายอยู่ในโลกของยูทูบหรือทวิตเตอร์ก็น่าจะผ่านตามาบ้าง (หรือที่เพจ ชะนีพีชชี่ & สตีเฟ่นโอปป้า บนเฟซบุ๊ก) โดยเฉพาะน้องๆ ในวัยเรียนที่มีความสนใจในการเรียนต่อต่างประเทศ สนใจการฝึกภาษาอังกฤษ สนใจประเทศอังกฤษ ตลอดจนสนใจหนุ่มสาวชาวอังกฤษหน้าตาดีอย่างที่เรียกว่า สาย ฝ. อันอยู่ตรงข้ามกับสายเกาที่จะเฝ้าแต่กรี๊ดบรรดาโอปป้าตาตี่หล่อตี๋มากกว่า

แต่เดี๋ยวก่อน แล้ว #สตีเฟ่นโอปป้า ล่ะ เพราะอะไรหนุ่มบริติชผู้นี้จึงมีคำห้อยท้ายไปทางตะวันออกอันบ่งบอกถึง #ความหลัว เช่นนั้น (สำหรับผู้ไม่คุ้นเคยกับภาษาลู กรุณาตามไปอ่านความหมายใน FYI ช่วงท้าย)

แต่ที่แน่ๆ #สตีเฟ่นโอปป้า ไม่น่าจะได้เกิดมามีตัวตนบนโลกออนไลน์ ถ้าไม่ได้ พีชชี่ แฟนสาวชาวไทยของเขาเป็นผู้ปลุกปั้นขึ้นมาจนโด่งดัง

วันนี้ We Need To Talk พอดแคสต์ โดย โบ สาวิตรี มีโอกาสได้ต้อนรับเธอผู้ก้าวสองขายาวๆ มาจากแดนไกล กับการนั่งพูดคุยยาวนานกว่าชั่วโมงที่ต้องหั่นทั้งหมดออกเป็น 2 เอพิโสด สำหรับผู้ที่ถนัดฟัง (และขอแนะนำให้ฟังเพื่อเอ็นจอยสำเนียงกรุบแบบอังกฤษของพิชชี่) เชิญคลิกปุ่ม Play ด้านบน แต่สำหรับผู้ที่อยากอ่านมากกว่า ก็เชิญกวาดสายตาลงด้านล่างได้เลย

สำหรับผู้ที่ยังไม่รู้จัก PEACHII เราขอโชว์เคสบางคลิปจากฝีมือการผลิต ถ่ายทำ นำแสดง ตัดต่อ ใส่ซับ (สรุปว่าทุกอย่าง) ของเธอที่สามารถทำยอดรับชมกว่าล้านวิว ทางช่องที่มียอดผู้ติดตามประมาณ 65X,XXX และกำลังเพิ่มขึ้นทุกวัน

• อันดับ 1 1.6M views คือวิดีโอชื่อ ไปชิมข้าวกลางวันโรงเรียนต้นแบบฮอกวอตส์ที่อังกฤษ!
• อันดับ 2 คือวิดีโอชื่อ สอนฝรั่งพูดภาษาไทยระดับแอดวานซ์ 5555 (18+) มียอดชม 1.3M views
• อันดับ 3 พี่ทอมทุเรียน ROOM39 จัดสำเนียงบริทิช ณ ลอนดอน มียอดชม 1.1M views
• อันดับ 4 ปัญหาแม่บ้านชาวอังกฤษ?! ? บุกบ้านลอนดอนครูลูกกอล์ฟ LG มียอดชมกว่า 1M views
• อันดับ 5 คำภาษาอังกฤษที่คนไทยชอบอ่านผิดมาตลอด! นี่ก็ยอดชมกว่า 1M views เช่นกัน

และเมื่อลองถอดรหัสของวิดีโอแต่ละตัวออกมา เราก็พบสิ่งที่อาจเป็น Key Success ของพีชชี่ นั่นคือ

1. นำเสนอเรื่องอินไซด์ประเทศอังกฤษ

2. สอนภาษาอังกฤษสนุกๆ ในแบบของตัวเอง

3.ใช้พลังเซเลบฯ อย่างการไปแจมกับครูลูกกอล์ฟ หรือพี่ทอม Room39 และ YouTuber ดังๆ อีกหลายคน

4. องค์ประกอบสำคัญที่สุด แน่นอนว่าต้องเป็น #สตีเฟ่นโอปป้า แฟนหนุ่มชาวอังกฤษของเธอ อันเป็นขวัญใจท่านผู้ชมนั่นเอง

https://www.instagram.com/p/BUY3ekogN8a/?hl=en&taken-by=iampeachii

04:17

องค์ประกอบของความสำเร็จไม่ใช่สิ่งที่คิดเบ็ดเสร็จมาแล้วแต่แรก

ไม่เคยรู้หรอกว่าเหล่านี้คือสูตรสำเร็จใดๆ หรือไม่ วิดีโอทุกตัวของพีชนี่เรียกว่าทำสนองนี้ดส่วนตัวทั้งหมด (หัวเราะ) การคิดคอนเทนต์คือคิดจากสิ่งที่เราชอบและสนใจ เช่น ชอบหนุ่มหล่อ เอ้า ถ่ายหนุ่มหล่อ (หัวเราะ) แล้วบางทีก็เอาแฟนมานั่งด้วย เป็นต้น ส่วนใหญ่ไม่ถึงกับนั่งแพลนค่ะ แต่มีไอเดียคร่าวๆ คืออยากนำเสนอเรื่องราวของประเทศอังกฤษ ทั้งวัฒนธรรม ภาษา ผู้คน นั่นคือธีมรวมๆ แล้วนอกนั้นมันก็เกิดตามมาเอง

07:00

อังกฤษเป็นประเทศและวัฒนธรรมที่น่าหลงรัก

พีชเกิดและโตที่กรุงเทพฯ นี่ล่ะค่ะ ไปอังกฤษครั้งแรกคือไปเรียนต่อปริญญาโทด้านธุรกิจที่อิมพีเรียลคอลเลจ ชีวิตตอนนั้นสนุกนะ สงสัยจะเก็บกดมาจากสมัยเรียนปริญญาตรีที่เมืองไทยที่เรียนหนักมาก โดยเฉพาะปีสุดท้าย พอมาถึงที่นี่คือเที่ยวรัวๆ หนึ่งปีที่นี่น่าจะได้เที่ยวคลับมากกว่าสมัยปริญญาตรีทั้ง 4 ปีรวมกัน (หัวเราะ)

สิ่งที่ทำให้หลงรักประเทศนี้น่าจะเป็นความหลากหลายของเขา พีชรู้สึกว่าคนที่นี่ทุกคนมีที่ทางในการสร้างสรรค์อะไรบางอย่าง และเติบโตได้ในแบบของตัวเอง แล้วไม่ต้องรวยก็ได้นะ แค่เป็นชนชั้นกลางหรือคนธรรมดาทั่วไปก็มีสิทธิ์จะมีชีวิตที่ดีได้แล้ว ระบบต่างๆ การคมนาคมต่างๆ มันอำนวย ในขณะที่บางประเทศคุณต้องรวย ชีวิตคุณถึงจะดี แล้วเขาก็ยังมีพื้นที่ให้ไอเดียใหม่ๆ คนรุ่นใหม่ๆ ธุรกิจใหม่ๆ ได้เกิดและเติบโต ดูเหมือนเขาจะให้ความสำคัญกับทุกแขนงสาขาไปหมดเลย

ส่วนสิ่งที่ทำให้หลงรักผู้ชายอังกฤษน่ะเหรอคะ (กรี๊ดเบาๆ แล้วขำตัวเอง) มันไม่ใช่เรื่องใดเรื่องเดียวนะ มันหลายอย่างประกอบกันมากกว่า แล้วก็ไม่ใช่ว่าเราจะเป็น สาย ฝ. มาแต่กำเนิด (หัวเราะ) เรื่องนี้คนถามเข้ามาเยอะมาก เพราะเห็นเรามีแฟนฝรั่ง แต่ความจริงคือพีชไม่ได้เห็นเขาเป็นฝรั่ง เราเห็นเขาเป็นคนคนหนึ่งนี่แหละ ที่เรารักเขาก็เพราะเขาเป็นเขา ไม่ใช่เพราะเขาเป็นฝรั่ง รักเพราะเขาเป็นคนดี ไม่ใช่เพราะเขาเป็นฝรั่งที่ดี ดังนั้นถ้าถามถึงเหตุผลก็จะได้คำตอบที่น่าเบื่อมาก นั่นคือรักเพราะเขาเป็นคนดี เป็นคนฉลาด แต่ก็ถ่อมตัว ไม่อวดเก่ง เรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งที่พีชให้คุณค่า อีกอย่างคือเขาเข้าอกเข้าใจคนบ้างานอย่างเรา ซึ่งคนอย่างนี้หายาก (หัวเราะ)

พีชไม่ได้เห็นเขาเป็นฝรั่ง เราเห็นเขาเป็นคนคนหนึ่งนี่แหละ ที่เรารักเขาก็เพราะเขาเป็นเขา ไม่ใช่เพราะเขาเป็นฝรั่ง รักเพราะเขาเป็นคนดี ไม่ใช่เพราะเขาเป็นฝรั่งที่ดี

10:57

ความสัมพันธ์ที่ไม่เคยคิดว่าจะงอกเงย อย่าว่าแต่จะงอกงาม #สตีเฟ่นโอปป้า

ตอนคบกันใหม่ๆ จำได้ว่ามีจุดหนึ่งที่พีชบอกเพื่อนว่าไม่น่ารอด เพราะเขาขี้อายมากจริงๆ และเป็นฝรั่งเด๋อ (หัวเราะ) เป็นคนเงอะงะทางสังคมนิดหนึ่ง แต่สำหรับพีช เราว่ามันน่ารักดีนะ แล้วก็ทำให้เราอยากรู้จักเขามากขึ้น เพราะรู้สึกว่าน่าค้นหา อยากเห็นว่าเขามีมิติอื่นไหม มีมุมอื่นอีกไหม แต่เขาอ่านยาก จนมาถึงจุดที่เราเริ่มรู้สึกว่า อืม ที่จริงก็อาจเป็นแค่ฝรั่งเด๋อคนหนึ่งจริงๆ จบ ไม่มีเบื้องลึกใดๆ (หัวเราะ) แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนตอนมาเจอว่าเขาซื้อตั๋วไปดูคอนเสิร์ตเดียวกันกับเรา คือต่างคนต่างซื้อแล้วมารู้ทีหลังนะคะ แล้วมันก็ทำให้พีชชะงักนิดหนึ่งว่า เดี๋ยว หนุ่มบริติชเงอะงะขี้อายอย่างเธอน่ะเหรอดูคอนเสิร์ต Drake จากนั้นพอได้รู้ว่ารสนิยมในการฟังเพลงของเขาเป็นอย่างไรก็เริ่มรู้สึกว่าเจอมุมที่นึกไม่ถึง เริ่มคิดว่า อืม หรือจะมีอะไรบางอย่างน่าสนใจ จากนั้นก็ทำความรู้จักมากขึ้นๆ จนที่สุดได้พบว่า เออ ก็ฝรั่งเด๋อนั่นแหละ (หัวเราะ) แต่ก็เป็นฝรั่งเด๋อที่มีอีกหลากหลายด้านไง นั่นแหละ เราก็เลยให้โอกาสเขา แหม ฟังดูสวยเนอะ (หัวเราะ)

เห็นอย่างนี้นี่เราเจอกันใน WeChat นะคะ ซึ่งปกติคนอังกฤษเขาไม่ใช้กันหรอก แต่ด้วยความที่เพื่อนเรียนและเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของสตีเฟ่นเป็นคนจีน แล้วเขากลับประเทศ และวิธีเดียวที่จะติดต่อกับเพื่อนคนนี้ได้คือต้องใช้ WeChat ก็เลยต้องใช้ แล้วออปชันหนึ่งของแอปฯ คือ ‘Nearby’ คือหาเพื่อนที่อยู่ในละแวกเดียวกัน แล้วบ้านพีชน่ะอยู่ใกล้ที่ทำงานเขา แล้วเราก็ใช้ WeChat เหมือนกัน คือเพื่อนแนะนำให้ใช้ เพราะพีชหาเพื่อนคนท้องถิ่นที่นี่ไม่ค่อยได้เลย คือตอนนั้นพีชเพิ่งมาอยู่ไม่นาน และก่อนหน้านั้นเราไปอเมริกามา แล้วคนที่นั่นก็อย่างที่รู้ๆ ว่าเฟรนด์ลีมากเวอร์ อยู่ที่โน่นเราได้เพื่อนทุกวัน ไม่เคยต้องเหงา พอมาเจอคนอังกฤษที่นี่ เขาค่อนข้างเก็บตัว ค่อนข้างสงวนท่าทีน่ะ เลยรู้สึกว่าเข้าถึงยากจัง เพื่อนเลยบอกว่าคนที่นี่เขาใช้ WeChat กัน ลองดูสิ ซึ่งตอนนั้นพีชไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ WeChat เลยสักนิดเดียว นางก็สอนพีชให้ใช้ฟังก์ชัน Nearby นี่แหละ เราก็ เอ้า ลองดู ปรากฏคืออะไร มีแต่คนประหลาดเข้ามาคุย ซึ่งมาพบทีหลังว่าเราเซต Gender ของเราว่าเป็นผู้ชายค่ะ เออ เด๋อไหมล่ะ แล้วรูปโปรไฟล์ก็เป็นเรานี่แหละ แต่ข้อมูลจะขึ้นว่าชาย (หัวเราะ) ถึงว่า ดึงดูดแต่คนแปลกๆ เข้ามาเต็ม

พีชเลยคิดว่านี่คือเพื่อนแกล้งแน่ๆ นี่มันแอปฯ รวมคนประหลาดชัดๆ แต่ในขณะที่กำลังจะตัดสินใจลบแอปฯ ทิ้งนั่นเอง สตีเฟ่นก็ปรากฏร่างขึ้นมาตรง Nearby นั่นแหละ หน้าเด๋อๆ ใส่เสื้อสกรีนว่า ‘New York’ ไอ้เราก็นะ GAT เชื่อมโยงทันที (หัวเราะ) นายอังกฤษคนนี้ต้องมีความเป็นอเมริกันในตัวมากมายแน่ๆ แปลว่าต้องเฟรนด์ลีมากเวอร์ต่างๆ ทั้งที่เสื้อนิวยอร์กนั่นอาจจะซื้อมาจาก H&M บนถนนออกซ์ฟอร์ดนี่เอง ว่าแล้วก็ add และทักไปทันที ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนั้นเขาเห็น Gender เราไหมว่าเป็นชายอยู่ แต่พีชว่าเขาก็มีความงงเหมือนกันนะ เพราะสตีเฟ่นเซตโลเคชันตัวเองว่าอยู่ลิเวอร์พูล นี่คือเด๋อกับเด๋อเจอกันที่แท้

https://www.instagram.com/p/BQiQ1hKl3m3/?hl=en&taken-by=iampeachii

หลังจากนั้นเราก็คุยกันในฐานะเพื่อนมาเรื่อยๆ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นที่ดีมาก แล้วก็ไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรมากไปกว่านั้นได้ เพราะพี่เขาก็หยิ่งเว่อร์ (หัวเราะ) ไม่ใช่หยิ่งหรอก แต่ในขณะที่เราแบบ “อ้าว เธอทำงานไฟแนนซ์เหรอ สอนเราหน่อยสิ เราเรียนอยู่” ด้วยความแรดเนาะ (หัวเราะ) แต่พี่เขาก็จะ อย่าเลย ไม่ดีมั้ง เอางี้ไหม เรามีเลกเชอร์ เอาไปอ่านไหมล่ะ เราก็ ได้สิ เจอกันเสาร์อาทิตย์นี้ไหม พี่แกก็จะ อ้อ ไม่ได้ ไม่ว่าง… ในชีวิตนี้ไม่เคยมีสักครั้งที่ฉันจะโดนผู้ปฏิเสธ! (หัวเราะ)

19:38

นี่อาจเป็นหนุ่มอังกฤษคนหนึ่งซึ่งมีความเอเชียเสียยิ่งกว่าสาวไทยแท้ๆ

พอเริ่มคบกันและย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันมันก็ต้องมีการปรับตัวแหละ แต่ไม่ได้เยอะขนาดนั้น พีชจะบอกว่าสตีเฟ่นเขามีความเป็นเอเชียกว่าเราอีกในบางที (หัวเราะ) แปลก คือเหมือนเขาเติบโตในครอบครัวชาวอังกฤษที่มีค่านิยมแบบตะวันออกน่ะ คือเขาจะรักและสนิทกับพ่อแม่ คอยติดต่อ คอยโทรหา โทรมาก็โทรกลับ เหล่านี้ แต่ก็จะมีเรื่องเล็กน้อย อย่างเรื่องการใช้เท้าที่เขาไม่รู้ว่าบ้านเราถือ จะมายกขาขึ้นสูง หรือใช้เท้าหยิบของอะไรอย่างนี้มันไม่งาม แล้วพีชก็เคยบอกเขาแค่หนเดียวเองนะ รู้สึกตอนนั้นเขาเอาเท้าเขี่ยของอะไรสักอย่าง ซึ่งพีชก็ไม่ได้อะไร เราไม่ถือ แต่แค่พูดขึ้นมาลอยๆ ว่า เออ เธอรู้ไหมว่าใช้เท้าแบบนี้บางทีคนไทยมองว่าไม่เรียบร้อย คือเราแค่บอกให้เขารู้ไว้เฉยๆ แล้วจากนั้นเป็นต้นมาเขาก็ไม่เคยใช้เท้าในลักษณะนี้อีกเลย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือพีชจะโดนจับผิดตลอด! (หัวเราะ) ยกเท้าขึ้นวางกับโต๊ะหน้าโซฟาตอนนั่งดูทีวี หรือเอาขาสะกิดเรียกอะไรแบบนี้นี่พี่เขาจะมาแล้ว “เธอ ไม่เรียบร้อยเลยนะ ทำตัวไม่เหมาะสมเลย” นี่มันอะไรกัน ฉันหรือเธอกันแน่ที่เป็นคนไทย (หัวเราะ)

อีกเรื่องหนึ่งที่ขำดีคือตอนล้างจาน พี่เขาจะเอาฟองน้ำล้างสบู่แล้วคว่ำเลย เราก็ เฮ้ย ไม่ล้างฟองออกก่อนเหรอเธอ (หัวเราะ) เขาก็จะถามกลับ ต้องล้างด้วยเหรอ แน่ใจเหรอ แน่ะ ยังจะมา

นอกจากนั้นก็ไม่มีเรื่องอะไรใหญ่โตนะคะ อาจเป็นเพราะว่าพีชเป็นคนที่รู้สึกว่าความแตกต่างมันเป็นเสน่ห์ดีออก ไม่เห็นเสียหายอะไรที่คนเราจะไม่เหมือนกัน แล้วนั่นก็อาจเป็นหนึ่งในสาเหตุที่เราชอบทำวิดีโอเกี่ยวกับเรื่องความต่างทางวัฒนธรรม เวลาเจออะไรที่ไม่เหมือนเรา หรือไม่เหมือนสิ่งที่เราทำ ความคิดในหัวพีชคือ “เหรอๆ เธอเป็นกันแบบนี้เหรอ อ๋อ ทำแบบนี้ก็ได้เหรอเนี่ย” แล้วรู้สึกทึ่งหรือประหลาดใจ ไม่ใช่ว่า “อะไรกันเนี่ย ทำไมทำอย่างนั้นล่ะ” แล้วรู้สึกต่อต้าน

สตีเฟ่นกับพีช เราเติบโตขึ้นมาในคนละฟากโลก แต่น่าแปลกที่พีชรู้สึกว่าเราถูกเลี้ยงมาในครอบครัวแบบเดียวกัน เหมือนบ้านเราสอนเรามาอย่างไร บ้านเขาก็สอนเขามาอย่างนั้น

24:29

มองไปในอนาคต

ถึงตอนนี้เราจะหมั้นกันแล้ว แต่ถ้าให้พีชมองไปข้างหน้าสักสามปี เราว่ามันก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากนักจากที่เป็นอยู่วันนี้นะ เราเป็นคนรักงานกันทั้งคู่ เป้าหมายใหญ่ของเราสองคนก็น่าจะยังเป็นเรื่องอาชีพการงานอยู่ แต่ก็อาจจะมองอะไรในเชิงการลงทุนในฐานะของครอบครัวเดียวกันมากขึ้นค่ะ

https://www.instagram.com/p/BTjKJpfgde_/?hl=en&taken-by=iampeachii

เรื่องราวของ PEACHII #สตีเฟ่นโอปป้า ยังไม่จบ ฟัง/อ่าน ต่อวันพุธหลังสงกรานต์ที่นี่ กับรายการ We Need To Talk Podcast ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า we need to talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest พิชญา ชัยชนะ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงบริติชแบบไฮบริดของ PEACHII สาวไทยผู้อยู่ทั้งเบื้องหลังและเคียงข้าง #สตีเฟ่นโอปป้า appeared first on THE STANDARD.

ต๊ะ พิภู พุ่มแก้วกล้า น่าจะเป็นที่รู้จักมากที่สุดตอนเริ่มเข้ามาจัดรายการ เรื่องเล่าเช้านี้ และเป็นที่พูดถึงมากมายอีกทีก็ตอนออกจากรายการ เรื่องเล่าเช้านี้ และล่าสุดนี้ก็ถูกจับตามองอีกครั้งเมื่อย้ายมาอยู่ที่ THE STANDARD ในฐานะผู้ดำเนินรายการ THE STANDARD Daily รายการข่าวและวาไรตี้ที่ออกอากาศสดทาง Facebook และ YouTube ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลาประมาณสองทุ่ม โดยเริ่มออกอากาศมาตั้งแต่ช่วงต้นเดือนมีนาคม 2561

รู้จัก ต๊ะ พิภู มากขึ้นในเวอร์ชันภาษาอังกฤษกับรายการ We Need To Talk โดย โบ สาวิตรี ที่ THE STANDARD Podcast ใครถนัดอ่านเชิญด้านล่าง แต่ถ้าถนัดฟัง แตะปุ่ม Play ด้านบนได้เลย

02:32

ก่อนจะเป็น ต๊ะ พิภู ที่คนดูรู้จักดี  

ที่จริงผมอยากเรียนเศรษฐศาสตร์นะ แต่คะแนนไม่ถึง (หัวเราะ) ก็มาลงเอยที่คณะที่เหมือนจะเกี่ยวๆ คือคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เอกสาขาวิชาสถิติ ซึ่งจะว่าไปแล้วก็คือการเรียนเลขนั่นเอง แต่เป็นคณิตศาสตร์แบบที่ยากสุดๆ

สมัยมัธยมที่วชิราวุธวิทยาลัย ผมก็ไม่ใช่เด็กเรียน แต่ชอบคุยกับเด็กเรียนหรือเด็กเนิร์ดนะครับ คนพวกนี้มีอะไรน่าสนใจเยอะ คบกับพวกเขาแล้วรู้สึกตัวเองฉลาดขึ้น (หัวเราะ) ผมเล่นกีฬาเยอะ ฟุตบอล รักบี้ บาสเกตบอล ว่ายน้ำ ปิงปอง เล่นหมด

ผมเคยไปทำงานที่ร้าน Iberry ที่สยามอยู่พักใหญ่ครับ อยากหาเงินเอง สมัยนั้นได้แค่ชั่วโมงละ 25 บาท รวมแล้วได้วันละ 250 หักค่าเดินทางเหลือไม่ถึง 200 บาท แต่ได้ประสบการณ์และได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย มาถึงทุกวันนี้ ผมกล้าพูดว่าผมตักไอศกรีมเก่งมากนะ (ยิ้ม) เวลาไปกินบุฟเฟต์กัน ผมจะอาสาตักไอศกรีมตลอด ไม่ง่ายนะครับ ต้องมีทักษะ วางมือองศาไหน บิดข้อมือยังไง ข้อมือแรงต้องดีนะ (หัวเราะ)

07:15

หนึ่งปีที่อังกฤษ กับชีวิตในมหาวิทยาลัยริมทะเล

ตัวเลือกเราน้อย เพราะจบมาเกรดไม่ค่อยสวยงาม (หัวเราะ) แต่มหาวิทยาลัยของผมก็เป็นตัวเลือกดีที่สุดที่เกรดอย่างเราจะเข้าได้นะครับ นั่นคือ Bournemouth University เรียนต่อปริญญาโททางด้าน International Business Finance

เมืองบอร์นมัธนี่เหมือนเป็นหัวหินของกรุงเทพฯ นั่นคืออยู่ลงไปทางใต้ของลอนดอนประมาณ 2-3 ชั่วโมงโดยรถยนต์ แล้วก็เป็นเมืองชายทะเลด้วย นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เลือกที่นี่เลยนะ คือผมได้ไปทะเลทุกวันน่ะ บางวันไปวิ่ง บางวันไปหาอะไรกิน บางวันไปนั่งมองทะเลแล้วคิดถึงบ้าน

ผมไม่มีปัญหาเรื่องการปรับตัวเท่าไรนะ เป็นคนปรับตัวเก่ง เข้ากับคนง่าย ปัญหาเดียวที่มีในตอนแรกคือการสื่อสาร เพราะยังฟังภาษาท้องถิ่นเขาไม่รู้เรื่อง มันฟังยากมาก ครูเคยบอกว่าวิธีเรียนภาษาที่ดีที่สุดคือ ‘เรียนบนเตียง’ แต่ตอนนั้นผมไม่มีโอกาสเรียนบนเตียงกับใครเลย (หัวเราะ) ผมก็เลยเรียนภาษาอังกฤษบนเตียงกับตัวเองนี่แหละฮะ เปิดคอมฯ นอนดูหนังไปวันๆ หนังและดนตรีเป็นสิ่งที่ช่วยฝึกภาษาได้ดีมากนะ

รวมเวลาที่อยู่อังกฤษทั้งหมดคือประมาณ 12 เดือน ที่จริงอยากอยู่นานกว่านี้ อาจจะสัก 2-3 ปี แต่ตอนนั้นเรียนจบก็ได้เวลากลับแล้วล่ะ กลับมาเมืองไทยก็ได้งานเป็นดีเจวิทยุ แล้วก็งานอื่นๆ อีกหลายอย่าง คิดดูแล้วได้เงินมากกว่าตอนทำงานที่อังกฤษเยอะ เลยตัดสินใจกลับเลยดีกว่า

ตอนอยู่ที่โน่นผมทำงานพิเศษเป็นพนักงานคุมเครื่องเล่นในสวนสนุกสำหรับเด็ก หน้าที่คือตรวจความเรียบร้อยของระบบความปลอดภัยต่างๆ ก่อนจะกดปุ่มให้รถไฟเหาะเดินเครื่อง ฟังดูน่าสนุกใช่ไหม แต่ความจริงมันไม่ได้สนุกขนาดนั้นนะครับ (หัวเราะ) คือที่บอกว่าเป็นสวนสนุกสำหรับเด็กนี่คือเด็กเล็กอายุต่ำกว่า 10 ขวบเลยนะ เครื่องเล่นก็จะแล่นช้าๆ น่าเบื่อๆ ไม่น่าตื่นเต้นเท่าไร เหมือนทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กมากกว่า (หัวเราะ)

สิ่งที่ชอบมากที่สุดตอนอยู่อังกฤษ อาจฟังดูแปลกนะ แต่ผมคิดถึงอากาศของที่นั่นแฮะ หลายคนบอกว่าอากาศที่นั่นหดหู่จะแย่ แต่ผมชอบนะ นอกจากนั้นผมยังชอบวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรม แล้วก็ฟุตบอลด้วย โดยรวมแล้วบอกเป็นคำพูดไม่ถูกเหมือนกัน ผมชอบจิตวิญญาณของความเป็นอังกฤษน่ะ

ส่วนสิ่งที่ชอบน้อยที่สุดคืออาหาร ผมไม่กินพุดดิ้ง ชาก็ชอบนะ แต่ฟิชแอนด์ชิปส์นี่เบื่อสุดๆ แล้วครับ (หัวเราะ) ขออภัยคนที่ชอบอาหารอังกฤษด้วยนะครับ

15:09

Chapter ใหม่ของชีวิตกับ THE STANDARD Daily

เพิ่งทำมาประมาณ 1 เดือนครับ เรียกว่ายังใหม่มาก แต่ก็สนุกมาก เรายังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ ผมคิดว่าเรายังไม่เจอตัวตนที่ใช่ของรายการนะ ยังต้องสร้าง ต้องหากันต่อไป พยายามกันไป พัฒนากันไปทุกวัน และความเป็นรายการสดน่ะ สมัยนี้คนจะเบื่อเราได้ง่ายมาก และสามารถเปลี่ยนไปชมอย่างอื่นได้ไวมาก ถ้าเขารู้สึกว่าเราไม่น่าสนใจพอ ตรงนี้แหละครับยากที่สุด ทำอย่างไรคนดูจะอยากอยู่กับเราไปตลอดรายการ

สนุกครับ ถ้าไม่สนุกผมคงไม่ทำแต่แรก หนึ่งในความสนุกคือได้มีโอกาสพบคนน่าสนใจหลากหลายในทุกๆ วัน บางครั้งเป็นบุคคลที่อาจมีโอกาสได้คุยแค่ครั้งหนึ่งในชีวิต และเราจะมีโอกาสได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากแขกรับเชิญแต่ละคนเสมอ

เรื่องราวและข่าวที่ผมอยากนำเสนอคือข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องกับปัญหาในสังคม สิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวคุณอยู่ทุกวัน บางอย่างคุณรู้ดีว่าเป็นปัญหา แต่ไม่ตระหนักว่าเราควรต้องหันมาใส่ใจมันให้มากขึ้น อะไรก็ตามที่เรารู้สึกว่ามันสำคัญที่คุณต้องรู้ เรื่องที่เราสามารถชวนคุณมาลงลึกกับมันได้ อะไรก็ตามที่น่าจะทำให้สังคมดีขึ้น ปัญหาบ้านเราเยอะครับ เราต้องช่วยกัน ผมเองก็กำลังพยายามในส่วนที่ตัวเองจะทำได้ในฐานะสื่อมวลชนให้ดีที่สุดผ่านทางรายการนี้แหละ

แขกรับเชิญที่อยากได้มาออกรายการที่สุด ถ้าให้เลือกตอนนี้ นายกรัฐมนตรีของเรานี่แหละครับ ถ้าท่านจะยินดีมา แต่ผมรู้ว่าท่านไม่น่าจะอยากมา (หัวเราะ) อดีตนายกรัฐมนตรีทั้งสองพี่น้องที่ตอนนี้มีข่าวว่าอยู่อังกฤษก็ด้วยนะครับ อยากเชิญมาออกทั้งคู่

รายการเรายังใหม่มากครับ บางคนยังไม่รู้จักเลย อย่าว่าแต่จะอยากมาหรือเปล่า แต่พวกเราก็จะพยายามต่อไปให้ถึงจุดที่สักวันหนึ่งทุกคนจะอยากมาออกรายการ THE STANDARD Daily ให้ได้

แขกรับเชิญที่จะไม่เชิญมาออกรายการแน่นอนเหรอครับ อืม ผมคิดว่าเราไม่น่าจะใช้คำว่า ‘ไม่เชิญแน่นอน’ ได้นะ เพราะผมคิดว่าทุกคนมีคุณค่าและความน่าสนใจในตัวเอง ผมเชื่อว่าผมจะคุยได้กับทุกคน และพยายามเรียนรู้จากพวกเขาได้ทั้งนั้น และสามารถสกัดอะไรบางอย่างออกมาจากตัวเขาได้เพื่อให้แรงบันดาลใจบางอย่างกับคุณผู้ชม เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นใครก็มาออกรายการเราได้ทั้งนั้นครับ

ติดตาม We Need To Talk Podcast ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า We Need To Talk หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest พิภู พุ่มแก้วกล้า

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Photographer ปฏิพล รัชตอาภา

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post ต๊ะ พิภู สู่แชปเตอร์ใหม่ในชีวิตที่ THE STANDARD Daily เรื่องวันนี้ที่คุณต้องรู้ appeared first on THE STANDARD.

คุณแม่ เป็นคำที่บุคคลในแวดวงแฟชั่นใช้เรียกเธอผู้นี้อยู่บ่อยๆ ไม่ว่าจะเพราะยืนหยัดเป็นสุดยอดนางแบบลุคแพงมายาวนานกว่ายี่สิบปี หรือเพราะการเป็นผู้ดำเนินรายการระดับโลกอย่าง Asia’s Next Top Model ก็ตาม

แต่นอกจากนั้น ซูเปอร์โมเดลผู้นี้ยังเป็น คุณแม่ ในชีวิตจริงของลูก 2 คนอีกด้วย

ซินดี้ บิชอพ กลับมาเป็นแขกรับเชิญในรายการ We Need To Talk อีกครั้ง คราวนี้มาในบทบาทพอดแคสเตอร์มือใหม่ ของ THE STANDARD Podcast เจ้าของรายการ BALANCED MAMA ที่เพิ่งจะพรีเมียร์เอพิโสดแรกไปเมื่อกลางเดือนมีนาคม 2018 นี้เอง

คุณแม่ ซินดี้ บิชอพ มาเป็นแขกรับเชิญรายการ We Need To Talk ที่ THE STANDARD Podcast ครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2017 ทีมงานรู้สึกถึงเคมีที่ดีงามระหว่างเรา จนถึงกับต้องออกปากถามว่าอยากทำพอดแคสต์ของตัวเองสักรายการไหม ส่วนหนึ่งคือ ในเวลานั้น เรามีแผนจะทำรายการประเภท Parenting อยู่พอดี และคิดว่าซินดี้น่าจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะเหม็ง

แต่หลังจากพูดคุยกันอย่างจริงจัง ซินดี้กลับเสนอมุมมองใหม่ว่า แทนที่จะทำรายการโฟกัสที่ตัวคุณลูก เราเปลี่ยนมาโฟกัสที่คุณแม่ดีไหม แถมให้คีย์เวิร์ดมาเสร็จเรียบร้อย “ซินดี้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือคำว่า Balance”

01:20

ความหมายของ ‘Balanced Mama’

ชื่อนี้ซินดี้ตั้งเองค่ะ ตั้งจากตัวเองเลยแหละ ในฐานะคุณแม่ที่ชอบค้นหาความรู้เคล็ดลับต่างๆ ในการพยายามจะเป็นคุณแม่ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ในขณะเดียวกัน ซินดี้ก็ไม่อยากเป็นแต่คุณแม่อย่างเดียวจนตัวตนของเราหายไปกับการก้มหน้าก้มตาเลี้ยงลูก ตรงนี้สำคัญ ซินดี้พยายามใช้ชีวิตให้สมดุลที่สุดเท่าที่จะทำได้

ในฐานะคุณแม่ คนอาจจะตามเราทาง อินสตาแกรม แล้วรู้สึกว่า ซินดี้ช่าง ‘เอาอยู่’ และ ‘ดูดี’ เหลือเกิน… ค่ะ หลอกลวงทั้งนั้น (หัวเราะ) ไม่ใช่ๆ พูดเล่น ซินดี้หมายความว่า ทุกคนย่อมพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ใช่ไหมคะ และเราก็อยากนำเสนอสิ่งที่เราทำได้ดีออกไป ซินดี้คงไม่อยากโพสต์รูปตอนกำลังทึ้งผมตัวเองหรอกนะ (หัวเราะ) แต่ถ้าใครติดตาม Story บนไอจี อาจได้เห็นบางโมเมนต์ที่ซินดี้แอบใกล้สติแตกบ้างเหมือนกัน แต่นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของความเป็นแม่แหละ บางวันก็ดีจัง บางวันก็แย่หน่อย แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เรื่องธรรมดาค่ะ

https://www.instagram.com/p/BgBVk3XlVrM/?taken-by=cindysirinya

https://www.instagram.com/p/BfkGxnzl0q5/?taken-by=cindysirinya

https://www.instagram.com/p/BflIeGhlw06/?taken-by=cindysirinya

02:36

‘Balanced Mama’ แน่นอนว่าเป็นรายการสำหรับหม่าม้า แล้วปะป๊าจะฟังด้วยได้ไหม

แน่นอนค่ะ เราต้องบาลานซ์ด้วยกันไปทั้งครอบครัว ไม่ว่าครอบครัวของคุณจะเป็นครอบครัวแบบไหน และมีสมาชิกเป็นใครบ้าง การที่เราจะเป็นคุณแม่ที่บาลานซ์ได้ ต้องอาศัยคุณพ่อที่บาลานซ์ และคุณลูกที่บาลานซ์ด้วยเช่นกัน ทุกคนต้องช่วยกัน

จะว่าไป ซินดี้ไม่อยากเรียกว่านี่คือ parenting show หรือรายการสอนเลี้ยงลูกอย่างนั้นนะคะ โฟกัสไม่ได้อยู่ที่คุณลูก แต่อยู่ที่คุณแม่ ซินดี้เชื่อว่า เมื่อคุณแม่ได้ใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้ ได้ใช้ความสามารถ ได้แสดงความเป็นตัวของตัวเอง จนสมดุลชีวิตดี สุขภาพดี มีความสุข ทั้งหมดนี้แหละค่ะที่จะนำไปสู่การเลี้ยงลูกที่ดี และการมีสภาพแวดล้อมในครอบครัวที่ดีไปเอง

03:49

ความสำคัญของ สมดุล และอาการของ คุณแม่ ที่เสียสมดุลในชีวิต

ไม่เฉพาะคุณแม่นะคะ ใครก็ตามที่ขาดสมดุล การให้ความสำคัญของภาคส่วนต่างๆ ของชีวิตก็จะบิดเบี้ยวไป อาจจะทำงานหนักจนเครียด ไม่ดูแลตัวเอง สุขภาพเริ่มเสื่อมโทรม อาจมีอาการซึมเศร้า ลามไปถึงปัญหาความสัมพันธ์ แต่ถึงอย่างไรเราก็จะไม่สามารถรักษาสมดุลได้เป๊ะทุกวันหรอกนะคะ เพราะมันก็อยู่ที่ว่าเราต้องเผชิญกับอะไรในแต่ละวันด้วย แต่ซินดี้ว่ามันคือการหาสูตรของตัวเองให้เจอว่าวิธีไหนใช้ได้ผลสำหรับเรา ในแต่ละสถานการณ์ และตรงไหนในชีวิตที่เราน่าจะปล่อยวางบ้าง ตรงไหนควรจะเน้นกับมันอีกสักหน่อย มันคือความพยายามปรับจูนชีวิตของตัวเองค่ะ

แล้วก็ไม่ใช่ว่าซินดี้จะรู้ดีไปหมดนะคะ เราไม่ได้นั่งอยู่บนบัลลังก์แล้วชี้นิ้วสั่งว่า เอ้า ทำแบบนี้สิจ๊ะแม่ๆ ไม่เลย ซินดี้เชิญคุณแม่แต่ละท่านมาในรายการเพื่อคุยกัน แล้วก็ ไหน มีอะไรที่ซินดี้จะช่วยได้บ้าง หรือ มีอะไรที่บรรดาแม่ๆ จะช่วยสอนซินดี้ได้บ้าง คือเราต้องมาแลกเปลี่ยนกัน เพราะเป็นแม่มันยากจะตายไป ใช่ไหม (หัวเราะ)

05:30

ปัญหาที่ไม่ว่าจะแม่ไหนๆ ก็มีเหมือนกันหมด

ทุกคนก็จะมีปัญหาที่ต่างกันไปนะคะ แต่ที่เห็นว่ามักมีคล้ายๆ กันก็เช่น ไม่รู้ว่าตัวเองเก่งอะไร ขอความช่วยเหลือไม่เป็น และเรื่องใหญ่คือการจัดการกับความคาดหวังของตัวเอง ทุกคนจะมีภาพฝันกันทั้งนั้นว่าอยากให้ชีวิตสวยงามอย่างไร และบางครั้งพอเจอชีวิตจริงชนตูมเข้าแสกหน้าก็จะเหวอและเป๋ นั่นเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ สิ่งที่ควรทำคือหาวิธีที่จะพาคุณกลับไปสู่เส้นทางที่ยังพาคุณไปข้างหน้าได้ แต่ในวิธีที่ทำได้จริง ยั่งยืน และโอเคกับทั้งตัวคุณและครอบครัวของคุณในวันนี้

06:19

รูปแบบรายการ Balanced Mama

ซินดี้จะมีแขกรับเชิญผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปในแต่ละสัปดาห์ค่ะ ส่วนใหญ่เป็นคุณแม่ แต่ก็จะมีคุณพ่อมาสลับบ้างเหมือนกัน นอกจากนั้นยังมีคุณหมอและผู้เชี่ยวชาญอีกหลายท่านจากหลายแขนง เพราะบางครั้งเราว่ากันด้วยเรื่องของปัญหาที่คุณหมอและมืออาชีพเท่านั้นที่จะให้คำตอบกับเราอย่างมั่นใจได้

06:52

คุณแม่ คนพิเศษ ที่ได้มาเยือนรายการแล้ว

หลายคนเป็นเพื่อนสนิทกันกับซินดี้นี่แหละ และแต่ละคนก็ล้วนแล้วแต่เป็นสุดยอดคุณแม่ในแบบของตนเอง เช่นพี่ หนิง ศรัยฉัตร ซึ่งเป็นไอดอลคนหนึ่งของซินดี้เลย เป็นคุณแม่ทำงานที่รักกันดีกับสามี และลูกก็เก่ง เป็นคุณแม่ที่มีเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังมากมายว่าเธอทำได้ยังไง และพอมาคุยกันก็จะเห็นว่าเธอไม่ได้เพอร์เฟกต์นะคะ ทุกคนผ่านความยากลำบากมาแล้วทั้งนั้น

ตุ๊ก ชนกวนัน ก็เป็นเพื่อนอีกคนที่คุ้นเคยกันดี รู้จักกันมา 17 ปีแล้ว ชีวิตคู่ของตุ๊กอาจไม่ได้เป็นไปอย่างที่เคยหวัง แต่เขาก็ยังเป็นคุณแม่คนแกร่งที่เลี้ยงดูลูกสองคนได้อย่างยอดเยี่ยม

นุ้ย สุจิรา ตอนนี้ก็มีลูกน้อยสองคน อายุยังไม่สามขวบเลยมังคะ เพราะฉะนั้นชีวิตน้องนุ้ยตอนนี้จะยังไม่ใช่สเตจของความคิดว่า “เอ ฉันเลี้ยงลูกวิธีนี้นี่ถูกหรือเปล่านะ” แต่ทุกวันนี้มันเป็นเรื่องของ “นี่ฉันจะได้อาบน้ำเมื่อไรนะ… แล้วนี่ฉันจะได้นอนเมื่อไรนะ…” ยังเป็นโหมดของการเอาชีวิตรอดอยู่ คือนุ้ยกับซินดี้เป็นเหมือนกัน คืออยากทำเองทั้งหมด เพราะเราออกแนวเพอร์เฟกชันนิสต์ เพราะฉะนั้น อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า สำหรับใครบางคนที่กำลังจะเป็นคุณแม่ ต้องเตรียมตัวรับมือขอบตาแพนด้า ความหัวฟู ความตัวเหม็นไปด้วยคราบเลอะเทอะต่างๆ ด้วยนะคะ (หัวเราะ)

ฮาน่า ก็เป็นคุณแม่อีกคนที่น่าทึ่ง ลูกสามแล้ว จนต้องแซวว่า ไม่เข็ดเหรอ (หัวเราะ) ประเด็นที่ได้จากการคุยกันน่าสนใจมากค่ะ เพราะเป็นเรื่องของการเลี้ยงลูกด้วยคุณพ่อคุณแม่จากสองวัฒนธรรม ฮาน่าจะไทยมาก แต่ทาง ฮิวโก้ ก็จะมีความตะวันตก ไหนจะทำงานทั้งคู่อีก คุยแล้วได้มุมมองข้อคิดดีๆ เยอะแยะเลย

11:12

นี่คือพอดแคสต์รายการแรกที่แจกการบ้านคุณผู้ฟัง!

ใช่ค่ะ และนี่ก็เป็นไอเดียของซินดี้อีกแล้ว เพราะเราไม่อยากให้คุณผู้ฟังแค่ฟังผ่านแล้วผ่านเลย แต่อยากให้ลองเอาอะไรดีๆ ที่ได้ยินจากรายการไปลองใช้กันด้วยในชีวิตจริง ตัวอย่างเช่น คุณแม่หลายคนอาจมีปัญหาตรงที่ใจร้ายกับตัวเองเกินไปหน่อย เลยไม่คิดว่าตัวเองทำดีพอเสียที แล้วก็เกิดความรู้สึกผิด ซินดี้ก็จะให้การบ้านว่า ก่อนนอนคืนนี้ หยิบกระดาษและปากกาออกมา แล้วเขียน 3 สิ่งที่คุณคิดว่าคุณทำได้ดีในวันนี้ หรือ 3 สิ่งที่คุณทำลงไปในวันนี้ แล้วรู้สึกชอบ เพื่อให้คุณแม่แต่ละคนคิดทบทวน แล้วมองหาสิ่งที่ตัวเองควรภูมิใจที่ได้ทำลงไป มากกว่าจะมานั่งผิดหวังกับสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ อย่างนี้เป็นต้นค่ะ

13:17

คำแนะนำสำหรับคนที่กำลังจะเป็น คุณแม่

สนุกกับมันค่ะ เตรียมตัวไว้เลย เพราะจะมีครบทุกอารมณ์แน่นอน แต่รับมือมันไปทีละวันนะ อย่าไปคิดว่าเราต้องทำได้เพอร์เฟกต์ อย่าไปคิดว่าทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่เราคาดหวังหรือวางแผนไว้ทั้งหมด อย่าไปคิดว่าเราจะทำทุกอย่างเองทั้งหมด และเราต้องประสบความสำเร็จ ถึงเวลาเข้าจริงๆ มันไม่สมบูรณ์แบบแน่นอนค่ะ แต่ที่สุดแล้ว ซินดี้ว่ามันคือสิ่งที่สวยงามนะ และมันเป็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติที่สุดแล้วในโลกนี้ ขอให้เชื่อในสัญชาตญาณความเป็นแม่ของตัวเองค่ะ

ติดตาม BALANCED MAMA PODCAST ได้ทางหน้าเว็บไซต์ที่ TheStandard.Co/Podcast หรือถ้าคุณฟังพอดแคสต์อยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วย iOS หรือ Android ไม่ว่าจะใช้แอปฯ อะไรฟังอยู่ ใช้แอปฯ นั้นๆ เสิร์ชได้เลยว่า Balanced Mama หรือเสิร์ช THE STANDARD ก่อน แล้วดูลิสต์รายการพอดแคสต์ทั้งหมดในเครือ เมื่อเจอแล้วก็ Follow หรือ Subscribe เอาไว้ได้เลย

Credits

The Host สาวิตรี สุทธิชานนท์

The Guest สิรินยา บิชอพ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Episode Producers ภูมิชาย บุญสินสุข, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Episode Editor ภูมิชาย บุญสินสุข

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฎ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

Music Westonemusic

The post คุณแม่ ซินดี้ บิชอพ กับพอดแคสต์ใหม่สำหรับคุณแม่โดยเฉพาะ ‘BALANCED MAMA’ พร้อมช่วยหาสมดุลให้คุณแม่ทุกคน appeared first on THE STANDARD.