ส่งท้ายปลายปีด้วยแคมเปญ Virtual Run สำหรับชาว STEP LIFE ที่อยู่ต่างจังหวัดหรือพลาดไม่ได้มางาน STEP LIFE: Your First 10K Running Challenge เมื่อวันที่ 17 พ.ย. ที่ผ่านมา ณ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ

ใครอยากได้เสื้อกับเหรียญรางวัลเป็นที่ระลึกห้ามพลาด ส่วนกติกาในการร่วมสนุกกับแคมเปญเป็นอย่างไร ต้องกดฟังเท่านั้นถึงจะรู้

Credits

The Host พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์
Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster รพีพรรณ เกตุสมพงษ์

The post ร่วมสนุกกับแคมเปญ Virtual Run ลุ้นรับเสื้อและเหรียญรางวัลส่งถึงบ้าน appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

และนี่คือเอพิโสดพิเศษ! ที่จะอยู่กับคุณในการวิ่ง 10 กิโลเมตรครั้งแรกในชีวิต เรามีระยะเวลาที่อยากให้คุณทำสำเร็จคือภายใน 1 ชั่วโมง 30 นาที คุณอาจจะทำมันได้ดี เข้าเส้นชัยตั้งแต่เวลา 1 ชั่วโมงเศษๆ ก็ได้ ขอแค่วิ่งให้สบายๆ ไม่ต้องกดดันหรือแข่งกับใคร  

ภายในเอพิโสดนี้จะประกอบด้วยเพลงสนุกๆ มันๆ คำแนะนำเรื่องวิ่ง และบางถ้อยบางคำที่คัดสรรมาจากนักวิ่ง 5 คนในซีรีส์ STEP LIFE: Running Story เพื่อเป็นกำลังใจและส่งต่อแรงบันดาลใจให้กับคุณ

ถ้าคุณมุ่งมั่นตั้งใจซ้อมกับพอดแคสต์นี้มาอย่างสม่ำเสมอ คุณจะวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิตสำเร็จได้อย่างภาคภูมิใจแน่นอน

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Show Editor เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post วิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิต คุณจะพิชิตมันได้ไหมในเวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Story อีกหนึ่งซีรีส์จากพอดแคสต์ STEP LIFE ที่นอกจากจะมีรันนิ่งไกด์ให้คุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกแล้ว ยังมีเรื่องราวจากนักวิ่งตัวอย่างที่เราคัดเลือกมาแล้วว่าสามารถให้แรงบันดาลใจในการวิ่งได้อย่างเต็มเปี่ยม

ก้อย-รัชวิน วงศ์วิริยะ หญิงสาวที่ร่วมวิ่งอยู่ในโครงการก้าว ไปกว่า 1,400 กิโลเมตร อะไรผลักดันให้เธอสามารถวิ่งเคียงข้าง ตูน บอดี้สแลม ได้อย่างไม่ย่อท้อ การสานต่อไปวิ่งเพื่อตัวเองอย่างฟูลมาราธอนแรกเป็นอย่างไร และมีอะไรซ่อนอยู่ในแฮชแท็กทรงพลังที่สร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้หญิงอย่าง #ก้อยไม่เก่งแต่ก้อยไม่หยุด

จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งออกวิ่ง

ก้อยไม่ได้ชอบออกกำลังกาย ไม่ใช่นักวิ่ง แต่ชอบทำกิจกรรมแอ็กทีฟอย่างการต่อยมวย ปีนเขา จะให้ก้อยวิ่งอยู่บนลู่มันน่าเบื่อมาก หรือถ้าให้ไปวิ่งกลางแดดมันก็ไม่ใช่กีฬาที่เราอิน ฉะนั้นเหตุผลที่ทำให้ก้อยวิ่งจริงๆ มาจากคนข้างๆ ก็คือพี่ตูน (อาทิวราห์ คงมาลัย) วันหนึ่งพี่ตูนมาชวนวิ่ง 10 กิโลเมตร เราก็ตอบตกลง เพราะหนึ่งเลย ก้อยอยากทำกิจกรรมร่วมกับเขา เหตุผลมันง่ายมาก คืออยากใช้เวลาร่วมกับคนที่เรารักเท่านั้นเอง เขาชอบอะไรหรืออินอะไรที่ผ่านมา เราไปกับเขาหมด ไม่ว่าจะเป็นการดูหนัง ฟังเพลง ดูคอนเสิร์ต พอมาเป็นเรื่องออกกำลังกาย มันเป็นสิ่งแรกที่เราไม่อิน แต่เราก็พยายามไปอยู่ในโลกของเขา อยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไร จนวันที่เขามาชวน เราก็คิดว่า เราก็เป็นผู้หญิงถึกคนหนึ่งที่มีใครท้าให้วิ่ง 10 กิโลเมตร ก็น่าจะทำได้

มันคืองานวิ่งเปลี่ยนชีวิตของ สสส. เป็นงานวิ่งงานแรกของพี่ตูน เราเริ่มวิ่งพร้อมกัน ภาพที่เราคิดตอนนั้นคือ ได้วิ่งข้างๆ กัน ได้ชี้ชวนกันมองนั่นนี่ด้วยความสนุกน่ารัก แต่พอความจริงคือ พี่ตูนวิ่งเร็วมาก แล้วก้อยก็วิ่งอยู่คนเดียว ภาพที่วางไว้ไม่มีเลย เราก็วิ่งไปแบบเศร้าๆ พอเห็นจุดยูเทิร์นตรง 5 กิโลเมตรแรกก็ดีใจมาก อยากกลับตัวตอนนั้นเลย แต่จริงๆ แล้วเราเป็นคนที่ชอบท้าทายตัวเอง รู้สึกว่าถ้ามาถึงครึ่งทางแล้ว อีกครึ่งทางเราจะไม่ยอมไปต่อหรือ พอสุดท้ายที่เราเข้าเส้นชัย เรารู้สึกว่าเราทำได้ เราสามารถเอาชนะความคิดตัวเองในหัว แต่ถามว่ามันเป็นแรงผลักให้มาเป็นนักวิ่งจริงจัง มันก็ยังไม่เกิดขึ้นในวันนั้น

พี่ตูนไม่เคยบังคับว่าก้อยจะต้องวิ่งกับเขา หรือไม่เคยเคี่ยวเข็ญให้เราฝึกวิ่งให้ได้ เขาเองก็ให้เกียรติการตัดสินใจของเรา ถ้าเราไม่อินก็ไม่เป็นไร เราแค่ซัพพอร์ตเขาในมุมที่เราทำได้ แต่พอวันหนึ่งที่พี่ตูนเริ่มทำโครงการก้าวคนละก้าว อันนี้ก้อยบอกตัวเองเลยว่า ก้อยอยากจะไปวิ่งข้างเขาให้ได้ ฉะนั้นการวิ่งข้างเขาให้ได้เราต้องฝึกซ้อมและพัฒนาตัวเอง เขามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ เขาไม่มีเวลาที่จะบอกเราว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ เขาไม่เคยบอกเลยว่าเราต้องทำอะไร มีแต่เราเองนี่แหละที่รู้สึกว่าถ้าอยากไปตรงนั้นโดยไม่เป็นภาระใคร เราต้องฝึกซ้อมและพัฒนาตัวเอง

จากเบตงสู่แม่สาย

พอรู้ว่าเขาจะวิ่งจากเบตงไปแม่สาย ก็รู้สึกว่ามันคงต้องมากกว่าความพร้อมด้านร่างกาย แต่เรื่องของใจด้วย ต้องเตรียมตัวให้ดี มันคือ 5 เท่าของบางสะพาน วันแรกที่ออกจากเบตงมันคือเส้นที่โหดที่สุด มันเป็นเหมือนกับการทดสอบจิตใจขั้นเริ่มต้นเลยเพราะมันเป็นภูเขาอย่างเดียว ณ ตอนนั้นเราไม่รู้หรอกว่าจะไปเจออะไรบ้าง รู้แค่ว่าเราต้องวิ่งให้ครบเซตตามที่กำหนด และมีเรื่องเวลาที่ต้องกังวล เพราะอย่างที่เราทราบกันดีว่าบางส่วนเป็นพื้นที่สีแดงที่มีทหารคอยช่วยเหลืออยู่ ดังนั้นหน้าที่เราคือโฟกัสเป็นอันดับแรก แต่การวิ่งในเขามันทั้งโค้งและชัน มันต้องการความแข็งแกร่งและต้องสู้กับตัวเองมาก

ตอนฝึกก้อยตื่นตี 4 มาวิ่งวันเสาร์กับพี่ตูน 50 กิโลเมตร เราฝึกทางเรียบ เราไม่ได้ฝึกกับที่ที่มีความชันขนาดนั้น พอเจอแบบนั้นก็ช็อกเหมือนกัน เราทะเลาะกับตัวเองในหัวแต่โชคดีว่าในขบวนวิ่งนั้นทุกคนพร้อมจะให้กำลังใจกัน จริงๆ ถ้าจะเลิกมันเลิกได้ทุกเมื่อ เพราะมีรถพยาบาลอยู่ข้างหน้า แต่มันไม่ได้ ถ้าเรายอมตั้งแต่ตรงนี้อนาคตที่เราจะต้องเจออีกกี่อุปสรรคไม่รู้ เราก็จะยอมแพ้มันง่ายๆ ฉะนั้นในวันเริ่มต้นถ้าเรากล้าจะต่อสู้มันตั้งแต่แรก หลังจากนั้นไม่ว่าเราจะเจออะไรเราจะทำได้เสมอ

วิ่งเพื่อตัวเอง

หลังจากวิ่งมาหลายพันกิโลเมตร แต่ก้อยเองก็ไม่เคยวิ่งฟูลมาราธอนเลย ไม่เคยมีอยู่ในหัวด้วยซ้ำ เป้าหมายในการทำโครงการก้าว มันต่างจากเป้าหมายของการวิ่งมาราธอน โครงการก้าวเราทำเพื่อทั้ง 11 โรงพยาบาล แต่การวิ่งมาราธอนคือการวิ่งเพื่อตัวและใจของเรา ทุกคนเชื่อว่าเราทำได้ แต่อยากบอกว่าจริงๆ แล้วมันไม่เหมือนกัน เพราะตอนก้าวเราวิ่งเป็นเซต มันจะมีช่วงที่เราไม่ได้วิ่งตลอด หยุดรับเงินบริจาคบ้างอะไรบ้าง แต่มาราธอนคือการวิ่งตลอดเวลา ก้อยเองก็อยากรู้ว่าตัวเองจะสามารถทำได้ไหม เราอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงของตัวเองเหมือนกัน จากการเป็นคนที่ไม่เคยคิดว่าจะมีมาราธอนเป็นของตัวเองก็อยากลองดู

จนเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ก้อยได้ไปวิ่งที่เกียวโตมาราธอน จบที่ 4 ชั่วโมง 33 นาที และถ้าเป็นเวลารวมหยุดพักเข้าห้องน้ำคือ 4 ชั่วโมง 55 นาที ก้อยมีเป้าหมายในใจว่าไม่เกิน 5 ชั่วโมง แล้วในที่สุดก็ทำสำเร็จ บรรยากาศการวิ่งที่เกียวโตซึ่งเป็นเมืองอนุรักษ์ธรรมชาติดีมาก หลายคนทราบอยู่แล้วว่าญี่ปุ่นเป็นประเทศที่จัดการการวิ่งดีมาก คนรักการวิ่ง ไม่ใช่แค่นักวิ่ง แต่พอมีจัดงานวิ่ง คนทั้งเมืองจะช่วยกันออกมาช่วยส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจนักวิ่ง ราวกับรู้จักกันมาก่อน ก้อยรู้สึกการวิ่งที่เกียวโตไม่ต่างอะไรกับการวิ่งโครงการก้าว เพราะก้อยเห็นเด็ก คนแก่มาเชียร์เรา และสองข้างทางก็เต็มไปด้วยคนมาเชียร์ ไม่มีตรงไหนเลยที่ว่าง เราได้พลังจากตรงนี้เยอะมาก

มีจุดหนึ่งที่ก้อยเพิ่งเข้าใจการวิ่งมาราธอน คือปีศาจที่กิโลเมตร 35 ก้อยเริ่มปวดขากิโลเมตรที่ 28 แต่ก็ยังฝืนอยู่ จนพอเลยกิโลเมตรที่ 30 ก้อยเริ่มหยุดเดิน ยืดเหยียด เพราะคิดแค่ว่าถ้าปวดแล้วยังฝืนวิ่ง จะทำให้เราเข้าเส้นชัยได้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ ระหว่างที่ก้อยหยุดเดินแล้วมองไปข้างหน้า ก้อยเห็นผู้ชายคนหนึ่งไม่มีขา เขาใช้ไม้เท้าค้ำ ตอนแรกก้อยจะวิ่งไปข้างๆ เขาเพื่อบอกให้สู้ แต่ปรากฏว่าก้อยเจอรอยยิ้ม เขาต่างหากที่ส่งพลังให้เราก่อน เราบอกตัวเองตอนนั้นเลยว่า ‘แล้วเราจะไม่ไปต่อได้อย่างไร’ คำพูดแบบที่ว่าเหนื่อย พอแล้ว หยุด เจ็บ มันไม่มีคำเหล่านั้นออกมาเลย แล้วยิ่งเจอภาพนี้ข้างหน้ามันยิ่งสะท้อนมาถึงเราว่า ขนาดคนไม่มีขาเขายังสู้ ในขณะที่เรามีขา มีแรง มีใจ สุดท้ายเรายิ้มให้กันแล้วก้อยก็วิ่งต่อไป

เทคนิคส่วนตัวสำหรับคนที่เหนื่อยขณะวิ่ง

เนื่องจากก้อยทำงานในสาขาอาชีพนักแสดง สิ่งหนึ่งที่ใช้แล้วเวิร์กเมื่อวิ่งแล้วรู้สึกเหนื่อยมาก ก้อยจะจินตนาการถึงคนที่รัก หรือคนที่อยากให้มาอยู่ข้างๆ ในเวลานั้น มีครั้งหนึ่งที่ก้อยไปวิ่งขึ้นเขาที่เชียงใหม่ แล้วพี่ตูนก็วิ่งไปไกลมาก มันก็เหมือนวิ่งคนเดียว ขณะที่เราเหนื่อยมาก เราก็ลองจินตนาการว่าข้างๆ คือพี่ตูน ข้างหน้าคือพี่ป๊อก ข้างหลังคือหมอเมย์ ข้างหลังมีทีมรถตู้ที่วิ่งกับเรา เรามองไปข้างหน้า เราได้ยินเสียงเด็กบอกว่าพี่ก้อยสู้ๆ ทั้งหมดเป็นการใช้จินตนาการล้วนๆ แล้วพอเราเห็นภาพเหล่านั้น  มันก็มีรอยยิ้มขึ้นมา มันก็มีพลังขึ้นมาอย่างน่าประหลาด จนทำให้เราผ่านช่วงเวลาที่เหนื่อยไปได้จากจินตนาการนั้น

ถ้าถามว่าก้อยเอาพลังมาจากไหน ทำไมถึงสามารถยิ้มแย้ม กระโดดโลดเต้นได้ หรือบูสต์พลังเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ ทั้งหมดมาจากพลังที่คนอื่นส่งมาให้เรา ไม่ใช่เฉพาะเรื่องวิ่ง แต่รวมถึงชีวิตประจำวันทั่วไป ถ้าชีวิตล้อมรอบด้วยคนที่มีพลังงานดีๆ คุณก็จะมีพลังในการใช้ชีวิตไปด้วย แต่ถ้าเราเอาตัวเองไปในแวดล้อมที่มีแต่ด้านลบ มันจะเหนื่อยและเครียด ก้อยว่าคนรอบข้างมีผลมากในการใช้ชีวิต

#ก้อยไม่เก่งแต่ก้อยไม่หยุด

ทั้งหมดมาจากความรู้สึกของเราเลย เพราะจริงๆ แล้วก้อยเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีต้นทุนเหมือนคนอื่นมาก่อน แต่สุดท้ายเราสามารถทำในสิ่งที่แม้แต่ตัวเราเองยังไม่คิดว่าจะทำได้ ก้อยเลยอยากจะส่งต่อความรู้สึกเหล่านี้ไปถึงผู้หญิงทุกคนที่เขาเป็นเหมือนก้อย คือเริ่มจากศูนย์ ก้อยว่าหลายคนไม่เคยสนใจเรื่องการออกกำลังกายมาก่อน จนมาวันหนึ่งที่มีเป้าหมายหรือแรงจูงใจบางอย่างที่เขารู้สึกอยากทำขึ้นมา

สิ่งหนึ่งคือคุณต้องหาให้เจอว่า อะไรคือเหตุผลที่จะทำให้ทำสิ่งนี้ ถ้าคุณหาเจอและยึดมันไว้ได้ คุณทำได้แน่นอน

เอาจริงๆ ก้อยไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำหรือแม้แต่แฮชแท็กเล็กๆ ของเราจะไปเปลี่ยนแปลงใครได้ เพราะก้อยเองก็มีวันที่เหนื่อยหรือท้อ เราเหมือนกับทุกคนที่มีวันที่ขี้เกียจ แต่การที่มีสิ่งนี้มันเหมือนเป็นเครื่องเตือนใจให้เราย้ำกับตัวเองว่าเราไม่เก่งหรอก แต่เราต้องไม่หยุด ถ้าเราคิดว่าเราเก่งเมื่อไรเราจะไม่พัฒนา เพราะก้อยเชื่อว่าคนเราจะพัฒนาต่อไปได้อย่างไม่มีขีดจำกัด แต่ถ้าเมื่อไรที่เราหยุด สิ่งที่เราทำมาทั้งหมดมันจะจบ ฉะนั้นเมื่อเริ่มแล้วอย่าหยุด ให้ไปต่อเรื่อยๆ แล้วก้อยเชื่อเหลือเกินว่า ทุกคนจะเจอเรื่องราวที่สามารถเปลี่ยนแปลงเราได้ในหลายๆ มิติของการใช้ชีวิต

ทุกวันนี้มันไม่ใช่แค่เรื่องสุขภาพ แต่มันคือเรื่องของจิตใจที่ไม่ว่าต่อไปเราจะเจออะไรที่เป็นอุปสรรค เราจะมี Mindset บางอย่างที่เชื่อว่าเราจะก้าวข้ามมันได้ เราจะสามารถทลายกำแพงที่เราเคยคิดว่ามันใหญ่เกินไป คำว่าทำไม่ได้จะเริ่มค่อยๆ หายไปจากชีวิตเรา เพราะเราได้ผ่านจุดที่เราต่อสู้กับมันมาแล้ว

อีกอย่างที่สำคัญ ก้อยรู้สึกว่าทุกวันนี้ที่ก้อยใช้ชีวิตได้ มันคือพลังของความรักเป็นการขับเคลื่อน ฉะนั้นไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม ขอให้นำความรักในสิ่งนั้นมาอยู่ในการชีวิต คุณจะทำมันได้อย่างดี

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guest รัชวิน วงศ์วิริยะ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Show Editor เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Photographer สลัก แก้วเชื้อ

Shownote อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post ก้อย รัชวิน กับการวิ่งเพื่อตัวเองและส่งต่อพลังบวก #ก้อยไม่เก่งแต่ก้อยไม่หยุด appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Story อีกหนึ่งซีรีส์จากพอดแคสต์ STEP LIFE ที่นอกจากจะมีรันนิ่งไกด์ให้คุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกแล้ว ยังมีเรื่องราวจากนักวิ่งตัวอย่างที่เราคัดเลือกมาแล้วว่าสามารถให้แรงบันดาลใจในการวิ่งได้อย่างเต็มเปี่ยม

นฤพนธ์ ประธานทิพย์ หรือ พี่นะ คือชื่อนักวิ่งคนแรกๆ ที่คนในวงการวิ่งต้องรู้จัก เพราะเรื่องของเขาเข้าขั้นคำว่ามหัศจรรย์

จากคนอ้วนน้ำหนัก 100 กิโลกรัม ที่วันหนึ่งล้มป่วยจนอยากดูแลสุขภาพ เขาเริ่มวิ่งได้เพียงแค่ 400 เมตร แต่เขาไม่เคยหยุด จนสุดท้ายการวิ่งทำให้น้ำหนักหายไปถึงครึ่ง

นี่คือชายที่สามารถวิ่งได้แล้วถึง 100 กิโลเมตร สะสมระยะวิ่งใน 1 ปี ได้ถึง 10,000 กิโลเมตร และเป็นคนไทยคนที่ 3 ที่คว้ารางวัลสูงสุดของวงการมาราธอนคือ การพิชิต 6 มาราธอนโลกได้สำเร็จ

น้ำหนักครึ่งหนึ่งที่หายไป

ผมเริ่มวิ่งตอนอายุ 40 ปี ก่อนหน้านี้ไม่เคยวิ่งมาก่อน เป็นคนที่เกลียดการออกกำลังกายด้วยซ้ำ วันๆ แค่ทำงานหาเงิน แต่มีอยู่วันหนึ่งที่หกล้มในห้องน้ำเลยต้องไปตรวจสุขภาพ แล้วปรากฏว่ามันแย่ทุกอย่าง มาหมดทั้งแพ็กเกจ ทั้งความดัน ไขมัน เบาหวาน ไต ตับ และด้วยความที่ตัวเองอยากอยู่นานๆ หรือพูดง่ายๆ ว่ากลัวตาย ก็เลยบอกกับตัวเองว่า ต้องทำอะไรสักอย่างกับร่างกายหลังออกจากโรงพยาบาล

ตอนนั้นน้ำหนักที่ชั่งบนตราชั่งคือ 102 กิโลกรัม เห็นคาตาเลยครับ ตอนนั้นไม่ได้กลัวอะไรนะครับ เพราะกินอิ่มนอนหลับ มีความสุขดี แต่หลังจากล้มก็ตัดสินใจมาวิ่ง เพราะเล่นกีฬาอย่างอื่นไม่เป็น มองแค่ว่าถ้าเราเดินได้ เราก็น่าจะวิ่งได้ ก็เอาชุดที่มีอยู่ที่บ้านอย่างกางเกงขาสั้น รองเท้าลำลอง ออกวิ่งที่สวนรถไฟ วันแรกวิ่งได้ประมาณ 1 หัวโค้งสวนรถไฟ ประมาณ 400 เมตร ตอนนั้นมันหายใจไม่ทัน เพราะไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน ไม่ได้เดิน ก่อนวิ่งวันนั้นเราเห็นผู้สูงอายุกับเด็กวิ่งได้ ก็เลยคิดว่าตัวเองน่าจะทำได้ น้ำตาซึมๆ เลยนะ มันเป็นการบอกว่าสุขภาพเราแย่มาก เพราะวิ่งแค่นี้ก็เหนื่อย เลยเดินร้องไห้กลับไปที่รถ บอกกับตัวเองว่าไม่เป็นไร พรุ่งนี้มาใหม่

วันถัดไปตื่นเช้ามาปวดมากเลยครับ เพราะเส้นมันยึดไปหมด วันนั้นเลยฝืนมาอีกวันแล้วก็วิ่งไม่ได้ไกลไปกว่าเดิม หายใจไม่ได้เหมือนเดิม แต่บอกตัวเองว่าให้มาใหม่อีก ก็ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ทุกวัน เปลี่ยนสถานที่จากสวนรถไฟเป็นแถวบ้านบ้าง แต่บอกตัวเองว่าจะวิ่งทุกวัน พอเวลาผ่านไปวิ่งได้ระยะเท่าเดิมแต่หายใจคล่องขึ้น มันเป็นกำลังใจเล็กๆ ให้เราเพิ่มระยะไปถึงจุดที่มันเหนื่อย มันก็ไปได้เรื่อยๆ จาก 400 เป็น 500 600 เมตร และจนถึง 1 กิโลเมตรในที่สุด

ตอนนั้นผมวิ่งทุกวัน ระยะเท่าไรไม่เป็นไร แต่ต้องวิ่งจนเหนื่อย มันเลยค่อยๆ เพิ่มมากขึ้น กล้ามเนื้อที่เคยตื่นเช้ามาแล้วปวดก็ปวดน้อยลง จนกระทั่งในที่สุดวิ่งได้ 1 รอบสวนรถไฟ 2.5 กิโลเมตร วิ่งได้ต่อเนื่อง ผมดีใจมากจนร้องไห้เลย ทั้งหมดใช้เวลาเกือบเดือน มันเป็นอะไรที่คนน้ำหนัก 100 กิโลกรัมสามารถจ๊อกกิ้งผ่านระยะทางขนาดนี้ มันเป็นเรื่องยิ่งใหญ่สำหรับชีวิตผมมาก เพราะเราอยากทำให้ได้ แล้วเราก็ทำได้จริงๆ

ทั้งหมดคือจุดเริ่มต้นที่ผมทำ มันไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่ผมวิ่งได้ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาปีกว่า แต่ผมวิ่งทุกวัน ไม่ว่าจะมากจะน้อย แต่จะบังคับให้ตัวเองวิ่งทุกวัน มันคือความค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ใช้สิ่งนี้เป็นตัวกระตุ้นให้เราทำให้ได้

บอกตรงๆ ว่าเบื่อครับ การต้องออกมาวิ่งทุกวัน แต่เป้าหมายของเราใหญ่กว่านั้น คือสุขภาพเราต้องดีและต้องอยู่กับครอบครัวให้นานที่สุด การเป็นหัวหน้าครอบครัวต้องแข็งแรงก่อน ก่อนจะดูแลคนอื่นให้ได้

ผมเอาเป้าหมายเป็นหลัก ถ้าเป้าหมายมันใหญ่กว่าสิ่งที่ผมทำเยอะผมก็ต้องฝืนให้ตัวเองวิ่งไป เพราะพอทำไปเรื่อยๆ มันก็จะพัฒนาขึ้น อีกอย่างผมใช้วิธีการเพิ่มกำลังใจให้ตัวเองด้วยการชั่งน้ำหนัก พอเห็นน้ำหนักลงเรื่อยๆ มันจะส่งกำลังใจให้ผมเยอะมาก วิ่งเสร็จชั่งเลย นอกจากนั้นผมซื้อเครื่องวัดความดันและเครื่องวัดน้ำตาล วัดทุกวันมันก็ลงทุกวัน มันส่งพลังบวกให้กับผมมาก เพราะตอนนั้นผมไม่รู้จักใครเลย ไม่มีใครมาเชียร์ให้ผมวิ่ง เลยต้องให้กำลังใจตัวเองด้วยวิธีการพวกนี้และทำให้ตัวเองอยากวิ่งต่อ

อุปสรรคของคนน้ำหนักเยอะ

การที่เราน้ำหนักตัวเยอะ การขยับเขยื้อนตัวก็ลำบาก มันต้องค่อยๆ ไป ผมก็พยายามจ๊อกกิ้งไปเรื่อยๆ แรกๆ น้ำหนักก็ลง แต่ลงไม่เยอะเพราะไม่ได้ควบคุมอาหาร มีอยู่วันหนึ่งที่ไปวิ่งแล้วเหนื่อยมากแบบสุดใจ เลยบอกตัวเองว่าลงทุนเหนื่อยขนาดนี้แล้ว ยังจะกลับไปกินข้าวขาหมู ข้าวมันไก่อีกหรือ สุดท้ายมันก็เท่าเดิม เลยตัดสินใจควบคุมอาหาร หลังจากนั้นสิ่งแรกที่เห็นชัดคือน้ำหนักจะลงเร็วมาก ค่าต่างๆ ก็จะขึ้นดีมาก

นอกจากนั้นแล้วคนน้ำหนักเยอะต้องเจอเรื่องปัญหาขาและเข่า พูดง่ายๆ ว่าเหมือนเสาเข็มที่เคยรับน้ำหนัก 100 กิโลกรัม แต่ถ้าเราน้ำหนักหายไปครึ่งหนึ่ง เสาเข็มต้นเดิมมันก็น้ำหนักเบาลง และจะทำให้เราวิ่งได้เร็วขึ้น ไม่เหนื่อยง่าย และทำให้เราแข็งแรงขึ้นโดยอัตโนมัติ

จุดที่ยากที่สุดคือ 5 กิโลเมตรแรกในชีวิต

มันคือ 2 รอบสวนรถไฟครับ มันคือวันเดียวกับที่ผมคิดเรื่องอาหารนั่นแหละ คือเวลาเราเหนื่อยมากๆ เราจะ enjoy eating แต่อย่างที่บอกถ้าเอาเข้าไปอีกมันก็ไม่คุ้มกับที่เราลงแรงลงไป ผมก็เลยเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรมเลยครับ การวิ่ง 5 กิโลเมตรแรกนี้จึงมีความหมายกับผมมากในแง่ของการเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเอง

จากรายการแรกที่ลงวิ่งสู่อีกหลายรายการในชีวิต

งานวิ่งแรกคือ นนทบุรีมินิมาราธอน เป็นงานเปิดสะพานข้ามแยกพระนั่งเกล้า อันที่ 2 วิ่งจากศาลากลางจังหวัดนนทบุรีไปถึงท่าอิฐจน ถึงสะพานอันใหม่ แล้วก็ยูเทิร์นกลับ ตอนนั้นน้ำหนักเหลือ 80 กิโลกรัม แต่ก็เหนื่อยมากครับ กัดฟันสู้เลย ช่วงนั้นมีคนวิ่งแซงเยอะมาก ตอนนั้นบอกตัวเองว่าขออย่าเป็นที่โหล่ คนที่สุขภาพไม่ดีหรือคนอ้วนอย่างผมจะกลัวมากเรื่องการเป็นคนสุดท้าย เลยพยายามวิ่งจนจบ ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 40 นาที เวลาไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ถ้าเทียบกับน้ำหนักตอนนั้นก็ถือว่าโอเคแล้ว เข้าเส้นชัยแล้วร้องไห้เลย กลับบ้านเอาเหรียญไปโชว์แฟนแล้วบอกว่า ในชีวิตนี้ได้เหรียญแรกในชีวิตก็เพียงพอแล้ว

แต่หลังจากนั้นผ่านไป 1-2 วัน เราจำความรู้สึกของการเข้าเส้นชัยได้ เลยค่อยๆ ลองดูงานวิ่งงานอื่นไปเรื่อยๆ เริ่มลงวิ่งฮาล์ฟมาราธอน ซ้อมอย่างต่อเนื่องและพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ จนทำสำเร็จที่งานวันแม่ ตรงศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ มันคือการวิ่งวนเส้นเดิม 2 รอบ จบรอบแรกผมอยากกลับบ้านมาก แต่ก็เดินๆ วิ่งๆ ไปจนจบ หัวใจพองโตมาก รู้สึกว่าตัวเองทำได้ เลยวิ่งฮาล์ฟมาราธอนไปเรื่อยๆ และก็เริ่มเล็งการวิ่งมาราธอน คิดว่าถ้าตัวเองวิ่งมาราธอนได้สำเร็จคงปลื้มใจมาก อยากทำให้ได้ รู้สึกว่าการได้เหรียญมาราธอนมันเท่ เลยพยายามไปฝึกซ้อมจนกระทั่งได้สมัครที่ระยองมาราธอน ซึ่งเป็นครั้งแรก วิ่งไปก็มีคนแจกไฟฉายเพราะสตาร์ทตี 3 ตี 4 มันมืดมาก รถสิบล้อก็เยอะ เหนื่อย ท้อ จนตอนวนกลับก็รู้สึกอยากกลับบ้านอีกแล้ว พอดีว่าเขามีกองเชียร์ เราเลยเดินๆ วิ่งๆ ไปต่อ จนในที่สุดจบด้วยเวลา 4 ชั่วโมง 45 นาที ตอนนั้นน้ำหนักเหลือประมาณ 70 กิโลกรัม ตอนกลับบ้านผมลงจากรถไม่ได้เพราะขามันเกร็งมากแฟนต้องให้คนข้างบ้านช่วยยกลง แต่ก็ไม่เคยหยุด เวลาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะซ้อมอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากผมต้องไปทำงานต่างประเทศบ่อย เลยได้ไปเห็นงานวิ่งที่สิงคโปร์ เลยหาโอกาสไปร่วม จากนั้นก็มีไปวิ่งที่เยอรมนี วิ่งขึ้นภูเขากลางป่าสน สวยมาก ส่วนงานที่ประทับใจที่สุดของการวิ่งมาราธอนคือ ลอนดอนมาราธอน เป็นงานที่ให้เกียรตินักวิ่งมาก รถไฟก็ขึ้นฟรี ไปที่ไหนคนก็ยินดีต้อนรับถ้ามี BIB ทั้งที่ไม่รู้จักกัน ทุกคนให้กำลังใจ แม้แต่ตอนวิ่งเสร็จ หลังจากเข้าเส้นชัยแล้วกลับบ้าน ก็มีคนแสดงความยินดีด้วยตลอดทาง ทั้งบนรถไฟ ร้านค้า หรือเดินไปไหนมาไหน หรือแม้กระทั่งกลับบ้านอาบน้ำถอดชุด ถอด BIB ออก เหลือแค่ชิปที่รองเท้าก็มีคนมากอดแสดงความดีใจ

จริงๆ ถอดใจสำหรับลอนดอนมาราธอนไปแล้ว แต่บังเอิญว่าผมไปเจอฝรั่งคนหนึ่ง เขารู้ว่าโปรไฟล์ผมเป็นคนมีปัญหาสุขภาพ เคยอ้วน จนผ่านบอสตันมาราธอนได้ จึงแนะนำให้ผมเขียนจดหมายไปถึงลอนดอนมาราธอน ทั้งๆ ที่ตอนนั้นปิดหมดทุกช่องทางแล้ว แต่เขาก็อยากให้ส่งไป เพราะไม่ได้เสียเงินอะไร ผมก็ร่างเขียนทุกอย่างไปเพื่อให้แรงบันดาลใจคนอื่นต่อ ผมส่งจดหมายไปกว่า 30 องค์กรที่อยู่ภายใต้ลอนดอนมาราธอน ทุกคนตอบกลับมาว่าโปรไฟล์ผมโอเค แต่โควตาเต็มทั้งหมดและจะให้ในปีถัดไป จนกระทั่งมีคนที่ตอบกลับมาว่ามีโควตาเหลือ แล้วเขาจะเอาโปรไฟล์ผมขึ้นหน้าเว็บเดี๋ยวนั้นเผื่อให้ฝรั่งมาบริจาค

สู่งานวิ่งระดับโลก

งานวิ่งมาราธอนระดับโลกมีที่โตเกียว เบอร์ลิน ลอนดอน บอสตัน ชิคาโก และนิวยอร์ก มีทั้งหมด 6 ที่ ทั้งหมดลอตโต้ด้วยการใช้ดวงได้ ยกเว้นที่บอสตัน นอกจากนั้นก็สามารถใช้การกุศลได้อย่างที่เล่าไป

งานวิ่งที่ประทับใจที่สุดคือลอนดอนมาราธอน บอสตันมาราธอนเป็นงานที่วิ่งยากที่สุดเพราะปีที่ผมแข่งถือว่าอากาศเลวร้ายที่สุดในรอบ 122 ปี ตอนเช้ามา 0 องศาเซลเซียส แต่ความรู้สึกจริงๆ คือ -4 องศาเซลเซียส ขณะวิ่งก็ฝนตก มันเหมือนการวิ่งในถังน้ำแข็งแล้วมีคนเปิดฝักบัว แล้วเราวิ่งชน ส่วนลอนดอนมาราธอนนอกจากประทับใจแล้ว ยังเป็นงานวิ่งที่เส้นทางสวยที่สุด เพราะผ่านจุดสำคัญทั้งบิ๊กเบน จนสุดท้ายไปจบที่พระราชวังบักกิงแฮม

ซ้อมอย่างไรให้ได้ถึง 100 กิโลเมตร

จริงๆ ผมไม่ได้มีโค้ช แค่อาศัยความเพียร ซ้อมมันทุกวันไปเรื่อยๆ ปัญหาของผมคือ 3 กิโลเมตรแรกผมจะรู้สึกไม่ค่อยอยากวิ่ง แต่หลังจากนั้นจะเข้าสู่โซนปกติ ผมทนแค่ 3 กิโลเมตร มันจะไปของมันเอง แล้วมันก็จะมีความสุข การซ้อมไปเรื่อยๆ ทำให้ระยะเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และพอเรารู้ตัวเองว่าจะลงมาราธอน ผมก็เริ่มเพิ่มการซ้อมเช้าเย็น 20-30 กิโลเมตร

ผมเชื่ออยู่ 3 คำครับ วินัย ความเพียร ความอดทน ทั้ง 3 คำสำคัญมากแล้วก็ใช้ได้กับทุกเรื่อง

อดทนไปก่อนครับ เพราะผลลัพธ์มันยังไม่ออก แต่มันจะออกสักวันหนึ่งถ้าเราสม่ำเสมอกับมัน แล้วถ้าใครท้อ ลองนึกถึงตัวผมครับ ผมอ้วนขนาดนี้ผมยังทำได้ ขอให้มีความมุ่งมั่นตั้งใจจริง มีเป้าหมายชัดเจน การที่ผมมาถึงทุกวันนี้ไม่ใช่เพราะพรสวรรค์แต่แสวงล้วนๆ การวิ่งคือการที่เราได้อยู่คนเดียวตลอดเวลา เพราะฉะนั้นใจมันต้องแข็งแรงมาก จริงๆ ผมวิ่งไปร้องไห้ไปก็มีเหมือนกันนะครับ ไม่มีใครรู้ สุดท้ายตอนผมไปรับเหรียญที่เขาเรียกกันเล่นๆ ว่า พอนเดอริง (ได้จากการพิชิตครบ 6 มาราธอนโลก) ที่ชิคาโก ผมร้องไห้เหมือนเด็กเลย เวลาผมไปพูดที่ไหนผมจะเอาเหรียญทั้ง 6 รายการไปด้วย ให้ทุกคนจับ ได้ชื่นชม เป็นเหมือนการส่งพลังบวก

ผมอยากบอกว่า ผมเป็นมาหลายโรค แต่ทุกวันนี้โรคพวกนี้มันหายไปโดยผมไม่ได้ทานยา ผมเลยรู้สึกว่าการวิ่งเป็นอายุวัฒนะอย่างหนึ่ง ต่อให้เทียบกับเงินที่ลงแข่งวิ่ง ผมว่ามันคุ้มนะ การวิ่งให้อะไรผมเยอะมาก

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guest นฤพนธ์ ประธานทิพย์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Shownote อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post พี่นะ นฤพนธ์ จากคนอ้วนร้อยกิโลฯ สู่คนไทยคนที่ 3 ที่พิชิต 6 มาราธอนโลกได้ในเวลาเพียง 7 ปี appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Story อีกหนึ่งซีรีส์จากพอดแคสต์ STEP LIFE ที่นอกจากจะมีรันนิ่งไกด์ให้คุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกแล้ว ยังมีเรื่องราวจากนักวิ่งตัวอย่างที่เราคัดเลือกมาแล้วว่าสามารถให้แรงบันดาลใจในการวิ่งได้อย่างเต็มเปี่ยม

คุณแม่สตางค์-สุนิสา สังขะโพธิ์ หรือที่หลายคนรู้จักกันในนามคุณแม่ของหมอเมย์ แพทย์หญิงด้านเวชศาสตร์พื้นฟูที่คนในวงการวิ่งคุ้นเคย

เหตุผลกลใดที่ทำให้คุณแม่สตางค์หันมาวิ่ง แถมก้าวกระโดดไปไกลจากเริ่มเดินไปสู่การวิ่งรวดเดียว 100 กิโลฯ เบื้องหลังเรื่องราวและประสบการณ์น่าเหลือเชื่อนี้มีอะไรบ้าง กดติดตามฟังได้ในเวอร์ชันพอดแคสต์ หรือไล่สายตาอ่านบทความข้างล่างนี้ก็ได้เช่นกัน  

วิ่ง 100 กิโลเมตร เมื่ออายุ 68 ปี

ตอนนั้นแม่ไปรอลูกสาว (หมอเมย์-พญ.สมิตดา สังขะโพธิ์) วิ่งมาราธอนที่ภูเก็ต แล้วไปรอหมอเมย์อยู่ 4 ชั่วโมงครึ่ง แม่ไม่รู้จะไปไหนเลยอยู่ตรงนั้น รอ 4 ชั่วโมงครึ่งผ่านไปแล้วก็ยังไม่มาเลยโทร.หาเขา เขาบอกว่าใกล้จะถึงเส้นชัยแล้ว แม่เลยมาคิดว่าทำไมเราต้องมาเสียเวลา 4 ชั่วโมงครึ่งยืนอยู่เฉยๆ ทำไมไม่วิ่งเสียเองสักครึ่งหนึ่งของ 4 ชั่วโมงครึ่ง สัก 10 กิโลเมตรก็ยังดี พอหลังกลับจากภูเก็ต คิดได้อย่างนั้นก็ลงมือเลย ลงมือด้วยการเอาเท้าออกมา ตื่นขึ้นใส่รองเท้าแล้วเดินรอบสวนลุมฯ เดินด้วยความทรมาน รู้สึกว่าสวนลุมฯ มันกว้างมาก ฉันเดินมาตั้งนานก็ยังไม่ครบ ก็เริ่มต้นด้วยการเดินในสวนลุมฯ 1 รอบก่อน แต่เดินต่อเนื่องทุกวันแล้วค่อยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็วิ่ง 1 รอบ สลับเดินอีก 2 รอบ แล้วมันก็เพิ่มมาเป็นวิ่ง 2 รอบ เดิน 1 รอบ แล้วสุดท้ายพอเราเหยียบเข้าประตูสวนลุมฯ มันจะไม่มีคำว่าเดินแล้ว แม่จะวิ่งอย่างเดียว

แม่ก็ซ้อมไปเรื่อยๆ หมอเมย์ก็ซื้อ BIB ให้แม่ไปวิ่งที่งานนาวิกฯ 10 กิโลเมตร ตอนนั้นยังไงก็ต้องไปทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ว่า 10 กิโลเมตรคืออะไร แต่ที่นาวิกฯ ไม่ใช่สวนลุมฯ มันเลยมีเนินขึ้นลงเขาเยอะมาก แต่ผลสุดท้ายแม่ก็ทำได้ ใจมันฟูเลย เราภูมิใจในตัวเองที่อายุ 68 ปี วิ่ง 10 กิโลฯ ​แล้วไม่ได้ถูกคัตออฟ เราเลยมีกำลังใจมากเลยไปลงมินิมาราธอน 10 กิโลฯ เกือบ 10 งาน จนเริ่มเบื่อเลยบอกหมอเมย์ว่าลง 21 กิโลฯ​ ให้แม่เถอะ ตอนนั้นไม่ได้มีตารางซ้อม แต่ด้วยความที่เป็นคนที่วิ่งทุกวัน ถ้าวิ่ง 21 กิโลฯ แม่จะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงครึ่ง แล้วก็ไปลงงานแข่ง 21 กิโลฯ ​อยู่หลายครั้ง จนเริ่มเบื่อเลยลงฟูลมาราธอน

แม่ซ้อมอยู่ประมาณ 2 อาทิตย์ จากนั้นก็ไปเข้าแคมป์เพื่อซ้อมวิ่งมาราธอน สุดท้ายแม่จบที่จอมบึงมาราธอน 7 ชั่วโมง 10 นาที ตอนแรกแม่ตั้งใจจะให้ได้ 6 ชั่วโมง แต่วิ่งไปประมาณ 7-8 กิโลเมตร แม่ใส่ Five Finger แล้วเหยียบโดนก้อนหินเล็กๆ ปรากฏว่าขาบล็อกแล้วเกือบเดินไม่ได้ เลยบอกตัวเองว่าวิ่งต่อไปเถอะ ฉันซ้อมมานานอุตส่าห์บากหน้าไปขอเป็นนักเรียนแคมป์อะไรต่ออะไร โชคดีที่หมอเมย์ให้แม่พกทุกอย่างที่มาราธอนควรพกทั้งเจล สเปรย์ แม่เลยหยิบสเปรย์มาฉีดแล้วบอกตัวเองว่าไปเดี๋ยวนี้ เลยลากไปตั้งแต่กิโลฯ​ ที่ 8-9 จนจบ 42.195 กิโลฯ เป็นครั้งแรก

แล้วหมอเมย์น่ารักมาก ตอนจะเข้าเส้นชัยก็ไปแอบลูกโป่งไว้ที่รถพี่อีกคันหนึ่ง แล้วเอามาเซอร์ไพรส์ แม่เลยบอกว่าเฮ้ยถอยไปก่อน ฉันจะเป็นลม คนมารุมเยอะมากแม่เลยวูบไปพักหนึ่ง แต่ถือว่าเป็นครั้งที่ประทับใจเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงแก่ๆ คนหนึ่งจะได้เจอบรรยากาศแบบนั้น

สาเหตุที่แม่ไปวิ่ง 100 กิโลเมตรคือตอนที่อยู่ในแคมป์เขาประทับช้าง คุณป๊อก (โค้ชป๊อก-อิทธิพล สมุทรทอง) แม่ก็ไม่เคยรู้ว่าเขาเป็นคนแบบนี้ (หัวเราะ) ตอนนั้นเขาอยู่บนเวทีในแคมป์แล้วเขาก็ถามว่าใครจะไป 10 กิโลฯ แม่ก็ยกมือ ใครจะไปมินิมาราธอน แม่ก็ยกมือ ใครจะไปมาราธอน แม่ก็ยกมือ ใครจะไป 100 กิโลฯ แม่ก็ยกมือ เพราะบรรยากาศในห้องมันสนุก แล้วก็อยากให้เด็กๆ ยกมือตาม แต่ไม่จบแค่นั้น คุณป๊อกเขาถามต่อว่าใครที่ยกมือเมื่อกี้ให้ยืนบนเก้าอี้ เพราะดิฉันหัวหงอกแล้วใครๆ ก็เห็นว่ายกมือ ก็เลยต้องแสดงสปิริตยืนบนเก้าอี้ หลังจากนั้นก็คิดในใจเลยว่า ‘กูจะทำอย่างไรวะ’

ภาพตอนนั้นมันเลยติดอยู่ในใจว่าเราต้องทำให้ได้ เด็กๆ เห็นว่าเราเป็นคนพูดจริงทำจริง เราต้องมีสัจจะกับตัวเองค่ะ พอแม่ลงมาจากเก้าอี้ตัวนั้นก็เอาแล้วเว้ย ทุกข์เริ่มมาแล้ว แม่ก็เริ่มถามหมอเมย์ว่าเมื่อไรจะวิ่ง 100 กิโลฯ เพราะอยากให้ลูกสาวสัมผัสก่อนจากประสบการณ์ตรง เขาก็เป็นห่วงแม่เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนอายุขนาดแม่จะไปวิ่ง แม่เลยตัดสินใจแอบสมัครค่ะ แล้วก็สมัครเผื่อหมอเมย์ด้วย (หัวเราะ) เพราะอย่างไรเขาก็ไม่ทิ้งแม่

(หมอเมย์เสริมว่า การวิ่ง 100 กิโลเมตรครั้งนั้นคือการวิ่งบางแสน 100 วัตถุประสงค์คือการเป็นเพื่อนคอยซัพพอร์ตกันไป ดังนั้นลักษณะการวิ่งจะถูกวางให้เข้าเส้นชัยใกล้ๆ กัน แต่จะปล่อยตัวด้วยระยะเวลาที่แตกต่างกัน คนวิ่งเร็วจะถูกปล่อยตัวทีหลัง คนวิ่งช้าจะถูกปล่อยตัวก่อน แม่เลยได้สิทธิพิเศษปล่อยตัวก่อน เพราะหลังจากที่เถียงกันจนสู้แม่ไม่ได้ ก็เลยต้องยอมให้เขาไปวิ่งเพราะเขาไม่เคยขออะไรมาก่อน)

หลังจากผ่านดราม่าต่างๆ วันนั้นแม่ก็ได้เพื่อนมาวิ่ง แต่เหมือนเซเลบต่างๆ เขาต้องมาวิ่งรอแม่แล้วมันเป็นการวิ่งที่ยาวนานมาก เพราะฉะนั้นแม่ต้องวิ่งให้จบเร็วที่สุด คิดได้เท่านั้นก็ถึงที่อ่างศิลาพอดี แต่ด้วยความเหนื่อยแม่ก็เริ่มทะเลาะกับความคิดของตัวเองอีกครั้ง หยุดนะ นอนเถอะ วิ่งมา 27 ชั่วโมงแล้วเหนื่อยแล้ว แต่อีกใจก็บอกว่าไม่ ฉันซ้อมมา ฉันทะเลาะกับหมอเมย์มากว่าฉันจะได้วิ่ง 100 กิโลฯ ฉันต้องผ่านการทดสอบอัลตร้ามาราธอนวิ่ง 10 ชั่วโมงไม่หยุด ทะเลาะกับลูกมาสารพัดจะมาจบตรงนี้ง่ายๆ ไม่ได้ แม่ก็ซดกาแฟแล้ววิ่งปรื๊ดจากอ่างศิลาเข้าหาดบางแสนไม่รู้เพซอะไร แต่คนตามไม่ทัน พอใกล้เส้นชัยอีก 2 กิโลเมตรเกิดพายุเข้า ฝ่าทั้งลมทั้งฝน แม่เลยยกมือไหว้ตรงนั้นว่าขอลูกช้างผ่านตรงนี้ไปนิดเดียวอย่าเพิ่งโกรธกันเลย

พอเข้าเส้นชัยแม่รู้สึกว่าฉันทำได้แล้วกับที่เคยสัญญาเอาไว้ที่ห้องประชุม ต่อหน้าคนเยอะแยะ ฉันทำสำเร็จแล้ว

การวิ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตและได้อยู่กับตัวเอง

แม่มีความสุขมากในการวิ่งครั้งนี้ ที่ผ่านมาชีวิตมีแต่งานกับเลี้ยงลูก แต่การวิ่งทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้น ปกติแม่เป็นคนใจร้อนมาก อย่าว่าวิ่งแค่ 3 ชั่วโมงเลย รอแค่ 10 นาทียังไม่รอเลย แต่การวิ่ง 27 ชั่วโมงแล้วอยู่กับความรู้สึกของตัวเอง หิว ปวดท้องเข้าห้องน้ำ สมองไม่ได้โฟกัสอย่างอื่นนอกจากการวิ่งตรงหน้า ความใจร้อนของเราก็ลดลง เพราะตลอดเวลาที่วิ่งมันคือการได้อยู่กับตัวเองจริงๆ ไม่เหมือนการอ่านหนังสือที่อ่านไปสักพักแล้วก็หลับ ดูหนังเราก็หัวเราะแค่บางช็อต แต่กับการวิ่งสติเราอยู่กับขา ระยะทาง ทุกอย่างเราต้องมอง ต้องรู้ว่าเราจะไปไหน มันคือการทำสมาธิชนิดหนึ่ง แม่เรียกมันว่าวิ่งสมาธิ ให้รู้ว่าขาเรากำลังก้าวไป

แม่อยากฝากว่าถ้าพ่อแม่ทั้งหลายรักลูก คุณต้องทำให้ร่างกายแข็งแรง เพราะหากคุณป่วย ลูกคุณต้องทำภารกิจที่หนักมากขึ้นอีกอย่าง คือการต้องมาดูแลพ่อแม่ที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ฉะนั้นคุณต้องทำตัวเองให้แข็งแรง เพื่อลดภาระให้กับลูก ลูกคุณลำบากในการหาเลี้ยงครอบครัวของเขาแล้ว ยังต้องมาลำบากในการดูแลพ่อแม่ คุณรักลูกคุณมากอยู่แล้ว คุณทำเพื่อลูกด้วยการรักตัวเองเยอะๆ

และสำหรับคนที่อยากเริ่มต้น ไม่ต้องวิ่งค่ะ แค่คุณออกมาเดินเหมือนดิฉัน เดินก่อน 10 นาที 20 นาที และหัวใจจะทำงานเต็มที่เมื่อคุณออกกำลังกายต่อเนื่อง 25 นาที พอแข้งขาเริ่มโอเค คุณก็เริ่มจ๊อกกิ้งเบาๆ เท่าที่คุณทำได้ คุณอย่าไปวิ่งแข่งกับหนุ่มสาวเดี๋ยวคุณจะเจ็บ แม่ไม่เคยคิดจะวิ่งแข่งกับใคร แค่วิ่งตามหัวใจตัวเองให้ทันเท่าที่ไหว เราไปจังหวะที่ร่างกายเราทำได้แล้วสุดท้ายเราก็จะไปถึง

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guests สุนิสา สังขะโพธิ์, พญ.สมิตดา สังขะโพธิ์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Shownote อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post คุณแม่หมอเมย์ ผู้หญิงธรรมดาที่เริ่มวิ่งในวัย 68 ปี วิ่ง 100 กิโลเมตรได้อย่างไร appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Story อีกหนึ่งซีรีส์จากพอดแคสต์ STEP LIFE ที่นอกจากจะมีรันนิ่งไกด์ให้คุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกแล้ว ยังมีเรื่องราวจากนักวิ่งตัวอย่างที่เราคัดเลือกมาแล้วว่าสามารถให้แรงบันดาลใจในการวิ่งได้อย่างเต็มเปี่ยม

อู๊ด-อำนาจ ศรีสังข์ หรือ OZEEOOS (โอซีอู๊ส) แรปเปอร์วัย 16 ที่สร้างชื่อเสียงได้จากรายการ The Rapper Thailand เขาพิสูจน์แล้วว่าความพิการทางสายตาไม่สามารถหักลบความสามารถในการแรปของเขาได้ และในเรื่องวิ่งเองก็เช่นกัน

อู๊ดฝึกวิ่งอย่างไรถึงสามารถไปจบฮาล์ฟมาราธอนได้ในเวลาเพียง 2 ชั่วโมง แถมยังเคยฝึกไตรกีฬา! มุมมองของเขาต่อเรื่องวิ่งเป็นอย่างไร และเขาจะแรปเกี่ยวกับเรื่องวิ่งให้ฟังไหม ต้องติดตามฟัง

เริ่มสนใจการวิ่งได้อย่างไร

OZEEOOS: ผมเริ่มวิ่งตั้งแต่อายุ 11-12 ขวบ สมัยอยู่ที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ โดยมีครูวุฒิคอยจับมาปั้น จับมาวิ่ง จับมาว่ายน้ำ เรามีความสนใจอยากออกกำลังกายอยู่แล้ว และอยากลองไปแข่งเหมือนพี่ๆ เขาบ้างเลยตัดสินใจมาวิ่งดู

สิ่งที่ครูวุฒิมองเห็นในตัวอู๊ด

ครูวุฒิ: ตอนนั้นในโรงเรียนจะมีกลุ่มนักกีฬาที่เราส่งแข่งกีฬาคนพิการทุกปี และทุกปีจะมีรุ่นน้องขึ้นมาทดแทนรุ่นพี่เป็นปกติ จนมีอยู่ปีหนึ่งเห็นอู๊ดมาดูเพื่อนเล่นด้วยความสนใจ ผมเลยถามว่าสนใจไหม เขาบอกว่าอยากจะลองดู พอมีงานต่างๆ ที่ข้างนอกเขาเชิญมา เราก็ชวนอู๊ดไปวิ่งด้วยกัน

ซึ่งอู๊ดเองต้องซ้อมกับคนนำหรือไกด์เพื่อให้รู้ว่าเขาถนัดแบบไหน บางคนอาจถนัดจับที่ข้อศอกเหมือนวิธีนำทางคนตาบอดทั่วไป บางคนอาจถนัดจับเชือกที่เป็นวิธีสากลของการแข่งกีฬา เพราะนักกีฬาจะสะดวกและเป็นอิสระ เลยต้องหาวิธีฝึกซ้อมด้วยกัน โดยถ้าอยู่ในโรงเรียนเราจะฝึกซ้อมกันเองโดยมีคนที่มองเห็นเลือนรางที่พอเห็นบ้างมานำน้องวิ่ง อาจล้มบ้างแต่ส่วนใหญ่จะชินกับสถานที่

ไม่ใช่เพียงวิ่งแต่ไปถึงไตรกีฬา

ครูวุฒิ: ตอนนั้นเห็นศักยภาพของอู๊ดว่าน่าจะทำได้ พอดีธนาคารหนึ่งเขาเป็นเจ้าของโครงการเอาคนตาบอดไปเล่นไตรกีฬา โดยให้ครูเป็นผู้หาและธนาคารจะสนับสนุนการฝึกซ้อม หาโค้ชวางโปรแกรม ตอนนั้นอู๊ดเป็นนักกีฬาว่ายน้ำที่โรงเรียนอยู่แล้ว ส่วนการวิ่งก็วิ่งด้วยกันอยู่แล้ว ส่วนจักรยานเราก็หนักใจกันอยู่แต่ก็คิดว่ามันต้องเป็นจักรยาน 2 ตอนที่มีคนตาดีขี่นำข้างหน้า เพราะตามกติกาที่เขาแข่งกันระดับพาราลิมปิกก็เป็นแบบนี้ เราต้องไปด้วยกัน แต่ถ้าคนใดคนหนึ่งเหนื่อยก็สามารถยกขาขึ้นข้างๆ เพื่อพักได้

วิ่งระยะที่ไกลที่สุด

OZEEOOS: เคยวิ่งฮาล​์ฟมาราธอนครับ ตั้งแต่อายุ 13 ปี ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง

ตารางฝึกซ้อมของ OZEEOOS

ครูวุฒิ: เขาจะส่งพวกเราไปเข้าคอร์สของธนาคารที่สนับสนุน แล้วเขาจะส่งโค้ชมาที่โรงเรียนเพื่อฝึกการว่ายน้ำ แต่ว่าส่วนใหญ่เราก็ไปที่สตูดิโอ เทรนเนอร์เขาจะให้ปั่นสลับด้วยลงวิ่ง นอกจากนั้นก็ยังมีการไปวิ่งที่สนามศุภฯ หรือที่โรงเรียน บางวันก็พาออกมาวิ่งที่สวนลุมฯ เพื่อฝึกซ้อมกับไกด์ที่นำวิ่ง

OZEEOOS: เรื่องการซ้อมมันวัดเป็นกิโลฯ ไม่ค่อยได้ แต่วิ่งจนเราคิดว่าเราพอ

ครูวุฒิ: บางทีก็วิ่งรอบสนามเล็กๆ ประมาณ 300 เมตร 20-30 รอบ

จริงๆ ผมคิดว่าถ้าเราตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง ถ้ามันเป็นสิ่งที่เรารัก ชอบ เราจะไม่รู้สึกเหนื่อยเลยที่เราทำมัน

วิธีแบ่งเวลา

OZEEOOS: ทุกวันนี้ปกติผมเรียนหนังสือตอนกลางวัน ตอนเย็นมีไปทำเพลงมีอีเวนต์บ้าง บางวันก็อาจจะไปวิ่ง

การวิ่งเปลี่ยนชีวิต

OZEEOOS: การวิ่งคือสิ่งที่ผมรัก รักที่ควรจะมีเป็นอันดับแรกคือการรักตัวเอง รักสุขภาพของตัวเอง ถ้าเราไม่ออกกำลังกายเราก็จะไม่มีแรงพลังที่จะไปทำอย่างอื่นที่เรารักได้เลย ถ้าคุณไม่เริ่มจากการรักตัวเอง คุณจะไม่สามารถไปรักใครได้เลย เพราะสุดท้ายคนที่อยู่กับคุณก็คือตัวคุณเอง

ทุกคนสามารถวิ่งได้ไม่ว่าจะปกติหรือพิการ

ครูวุฒิ: คนพิการมีความต้องการเหมือนคนปกติทั่วไป เพียงแต่เขาอาจจะขาดโอกาสหรือโอกาสนั้นๆ เขายังไม่ได้รับ บางคนอาจรู้สึกว่าเราต้องทำไม่ได้เหมือนคนพิการคนอื่นๆ แต่ถ้าสังคมให้โอกาสเขา เขามีศักยภาพที่จะทำได้ และเราเองต้องบอกความต้องการของตัวเองด้วย ว่าถึงเราพิการแต่เราก็อยากทำอะไรบ้าง เพราะไม่อย่างนั้นแล้วสังคมอาจไม่รู้ อยากออกมาวิ่ง อยากออกมาทำให้ร่างกายแข็งแรงก็ต้องบอก

OZEEOOS: ผมอยากจะพูดถึงคนที่มีความฝันและความหวัง ผมเชื่อว่าไม่ว่าการวิ่งหรือการออกมาทำกิจกรรมอะไรต่างๆ คนที่ยังไม่กล้าเป็นเพราะหัวใจของคุณ ยังไม่กล้าออกมาทำสิ่งที่มันเขย่าโลก เพราะผมเชื่อว่าสังคมยังไม่รู้ว่าเราทำอะไรได้บ้างเพราะยังไม่มีคนที่ออกมาแสดงให้เห็น แต่ผมเชื่อว่าถ้ามีคนออกมาทำหรือแสดงให้เห็นในสิ่งที่ตัวเองรัก ไม่ว่าต้นทุนชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร ผมเชื่อว่านั่นคือสิ่งที่ Beyond สุดๆ แล้ว ทุกคนทำมันได้เหมือนกันครับเพียงแค่มีความกล้า ความรัก และเพียงแค่เดินออกมา

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guests อำนาจ ศรีสังข์ (อู๊ด OZEEOOS), ครูวุฒิ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Show Editor เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Photographer วรรษมน ไตรยศักดา

Shownote อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post อู๊ด OZEEOOS แรปเปอร์สายตาพิการที่ผ่านมาแล้วทั้งฮาล์ฟมาราธอนและฝึกไตรกีฬา! appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Story อีกหนึ่งซีรีส์จากพอดแคสต์ STEP LIFE ที่นอกจากจะมีรันนิ่งไกด์แล้วยังมีเรื่องราวจากนักวิ่งตัวอย่างที่เราคัดเลือกมาแล้วว่าสามารถให้แรงบันดาลใจในการวิ่งได้อย่างเต็มเปี่ยม

รวิศ หาญอุตสาหะ ซีอีโอหนุ่มแห่งแบรนด์ศรีจันทร์ หลายคนคงคุ้นเคยกับเขาในบทบาทของนักธุรกิจ นักเขียน และผู้จัดรายการพอดแคสต์อย่าง Mission To The Moon ถ้าใครติดตามจะรู้ดีว่าการวิ่งคือสิ่งสำคัญมากในช่วงชีวิตปัจจุบันนี้ของเขา

รวิศเริ่มวิ่งเพราะอะไร จริงจังแค่ไหน เขาทำอย่างไรถึงวิ่งได้ตามเป้า การวิ่งพาเขาไปเจอกับอะไร และเปลี่ยนชีวิตไปมากขนาดไหน

แรงบันดาลใจในการวิ่ง

ก่อนหน้านี้ผมเคยวิ่งบ้างนิดหน่อยแบบขำๆ แล้วก็หยุดไปนาน จนเจอจุดเปลี่ยนสำคัญคือวันหนึ่งผมหยิบเสื้อขึ้นมาใส่ไปทำงานแล้วกระดุมมันดีดออก จริงๆ รู้อยู่แล้วว่าน้ำหนักขึ้น เพราะใช้ชีวิตเละเทะมาก เครียดจากงานเลยกินเบียร์ ตื่นมาก็แฮง แล้วกินไก่ทอด ชีวิตวนอยู่แบบนี้ตลอด แต่ไม่เคยชั่งน้ำหนักเลย จนเสื้อแตกหนนี้เลยรู้สึกว่า เอ๊ะ เราไม่ได้ออกกำลังกายมาสักพักใหญ่แล้ว ตอนนั้นนอนไม่หลับ ชีวิตไม่มีความสุขเลย เผอิญโชคดีที่เอ๋ นิ้วกลม (สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์) ส่งต้นฉบับหนังสือ Homo Finishers มาเพื่อผมเขียนคำนิยมให้ เลยได้อ่าน จริงๆ อ่านรอบแรกไม่ได้อินอะไรเลย แต่พอหลังจากกระดุมหลุดก็เอาต้นฉบับของเอ๋มาตั้งใจอ่านใหม่ พออ่านไปได้สักพักเลยบอกตัวเองว่าเราต้องกลับมาวิ่งใหม่

ผมจำได้ว่าวันนั้นคือสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ ผมตั้งใจว่าคืนนี้จะไม่กินเบียร์แล้วพรุ่งนี้จะตื่นขึ้นมาวิ่ง จำได้ว่าวิ่งไปได้สัก 3 กิโลเมตร เกือบตาย จริงๆ เดินไปเกินครึ่งด้วยซ้ำ อย่าเรียกว่าวิ่งเลย ผมเหนื่อยมาก เหนื่อยแบบจะขาดใจ ไม่ไหวแล้ว แต่สัญญากับตัวเองไว้ว่าไม่วิ่งไม่เป็นไร แต่ขอให้ตื่นตี 5 ปรากฏว่าตื่นได้ แต่ไม่มีอะไรทำ สุดท้ายเลยลองไปวิ่งดู ก็เริ่มรู้สึกว่า เฮ้ย ชีวิตที่ตื่นเช้าก็ดีเหมือนกันนะ ก็เลยเริ่มวิ่งตั้งแต่ตอนนั้น

เริ่มวิ่งจริงจัง

หลังจากนั้นผมสัญญากับตัวเองว่าจะลองเลิกดื่มแอลกอฮอล์ เริ่มต้นที่ 1 เดือนก่อน เพราะปกติเป็นคนที่สังสรรค์เยอะ แต่เดือนนั้นบอกกับตัวเองว่าทำยังไงก็ได้ให้ตื่นตี 5 มันก็ไม่มีอะไรทำ สุดท้ายก็ต้องออกไปวิ่ง มันก็เริ่มวิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ จนเดือนนั้นวิ่งครบ 10 กิโลเมตร จำได้ว่าดีใจมาก ถ้าจำไม่ผิดคือออกไปวิ่ง 20 กว่าครั้ง จริงๆ ต้องเล่าให้ฟังก่อนว่าเคยอ่านสัมภาษณ์พี่ป๊อก (อิทธิพล สมุทรทอง) แล้วจำได้ว่าจริงๆ แล้วระเบียบวินัยคือสิ่งสำคัญที่จะทำให้คนเรารักษาสภาพร่างกายที่ดีไว้ได้ เลยเริ่มหยุดดื่มในเดือนที่ 2 จนตอนนี้ถึงเดือนที่ 7 ก็เริ่มเฉยๆ กับการดื่มแล้ว เพราะว่ามันมาขัดตารางวิ่ง ช่วงนี้อยากซ้อมให้จริงจัง เพราะลงฟูลมาราธอนไว้โดยที่ไม่รู้ว่าจะวิ่งได้หรือเปล่า

หลังจากนั้นผมก็เริ่มตื่นเช้าขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายออโต้มาก ตอนกลางคืนก็หลับง่ายขึ้น แต่ก่อนติดซีรีส์ เดี๋ยวนี้ไม่ดูเลย ถ้าให้เลือกทำอะไรสักอย่างจะขอนอนก่อน เพราะเหนื่อย

การวิ่งนำไปสู่การทำสมาธิ

การนั่งสมาธิเพิ่งมาทำช่วงหลังๆ มันเหมือนกับจิ๊กซอว์นะ ตอนแรกเราเริ่มต้นจากหนึ่งข้อที่เราสัญญากับตัวเองอย่างการตื่นเช้าไปวิ่ง แล้วหลังจากนั้นอย่างอื่นจะค่อยๆ ตามมา เมื่อก่อนไม่เคยนั่งสมาธิได้เลย นาทีเดียวก็ลุกแล้ว ผมไปปฏิบัติธรรม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกันทุกครั้งคือเมื่อจบคืนแรก ผมจะเดินไปหาอาจารย์แล้วขอกลับบ้าน เคยขอสำเร็จทีหนึ่งด้วยนะ เขาเอาไม่อยู่จริงๆ แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง แต่ตอนนี้ผมนั่งเช้า-เย็น บางทีก็ครึ่งชั่วโมง มันเกิดจากการบอกตัวเองว่าจะทำดี แล้วมันก็ทำได้ มันเหมือนจิตวิทยาที่เราพูดกับตัวเองว่าเราน่าจะลองทำสิ่งนี้ได้ เพราะอีกอย่างเรายังทำได้เลย

ทริกในการตื่นเช้า

ผมลองมาหลายวิธีแล้ว พบว่าวิธีนี้เวิร์กสุด คือตอนกลางคืนให้จัดชุดวิ่งเรียงไว้อย่างสวยงาม แมตช์สีเสื้อผ้า เลือกรองเท้าไว้ให้พร้อม แล้วบอกกับตัวเองว่าจะตื่นขึ้นมาใส่ชุดนี้ แล้วพอเราตื่นมา เหมือนเราถูกฝังไว้แล้วว่าจะตื่นมาใส่ชุดที่อยากใส่

10 กิโลเมตรแรกในชีวิต

จำได้สั้นๆ ว่าเกือบตายครับ รู้สึกเหมือนการข้ามกำแพงบางอย่าง เพราะตอนวิ่งแรกๆ ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะวิ่งถึง 10 กิโลเมตรได้ กลัวว่าจะช็อกตายไปหรือเปล่า

สำหรับการวิ่งระยะไกลครั้งแรกคือวิ่งที่สนามที่วิ่งอยู่ทุกวัน แต่อยากลองสู้กับตัวเองหน่อย คือเวลาคนเราจะทำได้มันจะมีหลายปัจจัย วันที่ผมวิ่งได้ 22 กิโลเมตรคือวันที่อากาศไม่ค่อยมีแดด ประมาณเดือนมีนาคมที่ปกติเคยร้อน แต่วันนั้นมันไม่ร้อนพอดี เลยคิดว่าจะลองดู แล้วสุดท้ายก็วิ่งถึงที่ตั้งใจ รู้สึกว่าตัวเองทำได้ แต่อยากทำให้ตัวเองเหนื่อยน้อยกว่านี้

วิ่งมาราธอนแบบไม่ได้ลงงานวิ่ง

จำได้ว่าที่ญี่ปุ่น วันนั้นคือวันที่ 11 เมษายน ก่อนหน้านี้ผมวิ่งได้ 22 กิโลเมตร แล้วก็สงสัยมาตลอดว่าคนที่วิ่งมาราธอนเขาวิ่งกันได้อย่างไร แต่วันนั้นอยู่ๆ ก็อยากลองดูว่ามันจะเป็นอย่างไร คิดแค่ว่ามีตู้กดน้ำ ยังไงก็มีน้ำกิน จริงๆ มันอยู่ในสวนสาธารณะที่เล็กมาก ระยะทางสวนประมาณ 1 กิโลเมตร แทบไม่มีคนวิ่งด้วยซ้ำ วันนั้นมีเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเขานั่งเล่นอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้ แล้วมีคุณป้า 2 คนนั่งอ่านนิยาย และมีอีกคนที่ให้สัญญาณจราจร ทั้งหมดคือกลุ่มคนที่ผมวิ่งผ่าน พอผ่านไปสัก 10 รอบ เขาคงเริ่มงงว่าตานี่ทำอะไร วิ่งไม่จบสักที หลังๆ เขาเริ่มโบกมือให้กำลังใจ เขาคงคิดว่าผมพยายามทำอะไรสักอย่างอยู่ จนสุดท้ายก็ทำสำเร็จ ตอนก่อนจบวิ่งไหวนะ แต่วิ่งเสร็จแทบเดินกลับไม่ได้เลยทีเดียว บอกตัวเองไว้ว่าถ้าทำได้มันจะเป็นบันทึกอีกอย่างหนึ่งของเรา ใช้เวลาทั้งหมดเกือบ 5 ชั่วโมง

มาราธอนแรกอย่างเป็นทางการ

ที่ลากูน่า ภูเก็ต โอ้โห ไม่มีใครบอกผมเลยครับว่าร้อน ชัน ตะคริวกิน และโหดมาก (หัวเราะ) ผมจำได้ว่าตอนสมัครเพิ่งกลับจากญี่ปุ่นแล้วร้อนวิชามาก เลยเสิร์ชเจอ ไม่รู้ไม่ชี้ทั้งนั้น กดสมัครไปเลยแล้วค่อยมาอ่านรีวิว แล้วเขาบอกว่าโหด เป็นสนามปิ้งย่าง งงๆ แต่ก็ลองไปดู สรุปเกือบตายครับ มันไม่เหมาะกับมือใหม่ แต่ผมว่ามันเป็นความประทับใจ เพราะมันสวย

วิธีการบริหารเวลา

ต้องเล่าก่อนว่าถ้าพูดเรื่องวิ่ง การไปวิ่งจะทำให้เรามีเวลามากขึ้น หมายถึงหลังจากวิ่ง เวลาที่เหลืออยู่ของวันเราจะใช้มันอย่างมีประสิทธิภาพ เวลามันมี 2 มิติครับ มันมีเวลาที่เป็นชั่วโมงที่ผ่านไป กับสิ่งที่ทำได้ใน 1 ชั่วโมง คือถ้าร่างกายเราพร้อม สมาธิเราดี 1 ชั่วโมงของเราจะทำอะไรได้เยอะมาก มันจะเกิดกับคนที่วิ่งบ่อยๆ หรือออกกำลังกายอะไรก็ได้

ผมคิดว่าการวิ่งคือสิ่งวิเศษที่ทำให้งานเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น และหลังจากที่วิ่งติดต่อมาเป็นเวลานานๆ เวลาผมเล่นกับลูก ผมจะไม่วอกแวก คือเราสามารถทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างมีประสิทธิภาพจริงๆ สติเราจะไม่หลุดไปเรื่องอื่น

สำหรับผม การวิ่งมันเปลี่ยนชีวิตไปจริงๆ ไม่ใช่แค่ชีวิตผม แต่คือชีวิตของคนรอบข้างด้วย

หนึ่งคือแต่ก่อนผมเป็นเครียดก็ดื่มเหล้า แล้วเป็นคนที่ดื่มแล้วไม่มีเบรก เอากันจนตายไปข้าง แต่เดี๋ยวนี้เครียดก็ไปวิ่งแทน จริงๆ ไม่ค่อยเครียดนะครับ เพราะผมวิ่งทุกวัน มันได้ปลดปล่อยทุกวัน อย่างเมื่อคืนมีเรื่องหนักใจมาก แต่ก็บอกตัวเองว่าพรุ่งนี้ตื่นมาวิ่งแล้วจะหาย แล้วมันก็หายจริงๆ เหมือนมันเห็นวิธีแก้ หรือบางทีเครียดจัดๆ ก็มีวิ่งแถมตอนเย็นก็มี

การวิ่งส่งผลถึงคนรอบข้างด้วย

เขาสรุปประโยคเดียวเลยครับว่าผมมี EQ ที่ดีขึ้น เมื่อก่อนผมเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่เดี๋ยวนี้ดีขึ้นมาก และเขาก็เริ่มวิ่งตามผมกันอย่างจริงจัง

เป้าหมายในการวิ่ง

สักวันหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร ผมอยากไปวิ่ง 100 กิโลเมตรที่ญี่ปุ่น เพราะรู้สึกว่ามันน่าจะข้ามขีดจำกัดที่เราคิดว่าไปไม่ถึง ถ้าเราตั้งเป้าหมายไว้ วิธีการจะมาเอง

สิ่งที่อยากบอกถึงคนที่อยากเริ่มต้นวิ่ง แต่ไม่เคยวิ่งมาก่อน

ส่วนตัวผม ก่อนหน้านี้ผมมีชีวิตที่ค่อนข้างแย่ มันคือชีวิตที่ซึมเศร้าและวนอยู่กับความเครียด ผมกล้าพูดเลยว่าสิ่งที่ทำให้ผมพ้นจากตรงนั้นและมีความสุขพอสมควรในวันนี้คือการวิ่ง เป็นจุดที่สำคัญที่สุด ถ้าบอกว่าชีวิตผมช่วงนี้ดีที่สุดตั้งแต่เกิดมา จะพูดอย่างนี้ก็ได้ เพราะผมดื่มเหล้ามาตั้งแต่อายุ 17 ปี ไม่เคยหยุดได้นานเลย หยุดไปก็กลับมากินใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่รู้สึกอยาก ถ้าเพื่อนชวนผมก็ไปนั่งได้นะครับ แต่ 3 ทุ่มก็ง่วงนอนแล้ว แต่หลังๆ เพื่อนหลายคนก็ดื่มน้อยลงด้วย เพราะผมเริ่มลากไปวิ่งแล้ว

สำหรับคนเริ่มวิ่ง วิธีหนึ่งที่ผมใช้แล้วเวิร์กมากคือหาเรื่องเกี่ยวกับนักวิ่งอ่าน แล้วเราจะรู้สึกว่าทำไมเราวิ่งได้น้อยจัง แล้วพรุ่งนี้เราจะอยากเริ่มใหม่

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guest รวิศ หาญอุตสาหะ

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, ปวริศา ตั้งตุลานนท์

Show Editor เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Photographer วรรษมณ ไตรยศักดา

Shownote อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post รวิศ หาญอุตสาหะ “การวิ่งทำให้ผมได้มีช่วงชีวิตที่ดีที่สุดตั้งแต่เกิดมา” appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรก ได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

และนี่คือสัปดาห์ที่ 10 ของการฝึกซ้อมที่มาพร้อมโปรแกรมวิ่ง 30 นาที รวดเดียวต่อเนื่อง หลังจากที่ค่อยๆ เพิ่มเวลาครั้งละ 5 นาทีในสัปดาห์ที่ผ่านๆ มา ถ้าคุณฝึกซ้อมมาอย่างสม่ำเสมอ คุณจะทำมันสำเร็จ และพร้อมแล้วกับการไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิต

วิ่งด้วยกันอีกครั้งกับรันนิ่งบัดดี้ ต๊ะ พิภู และโค้ชป๊อก อิทธิพล ที่คอยไกด์ให้ทุกสเตป มีเพลงหลากหลายแนวที่ทำให้การวิ่งสนุกขึ้น มีคำแนะนำให้ปรับใช้ได้ทันที มีเรื่องเล่าแรงบันดาลใจที่จะทำให้คุณไม่หยุดวิ่ง และอยู่ในถนนสายสุขภาพนี้ต่อไปอีกนาน

วิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิตได้แล้ว อย่าลืมมาบอกกันด้วยนะ

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

The Guest พญ.สมิตดา สังขะโพธิ์

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์
Proofreader ภาวิกา ขันติศรีสกุล
Webmaster รพีพรรณ เกตุสมพงษ์

The post บททดสอบสุดท้าย ก่อนไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิต appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

มาถึงสัปดาห์ที่ 9 แล้ว! เอพิโสดนี้จะให้วิ่งแบบนอนสต๊อป 25 นาที เพิ่มจากสัปดาห์ที่แล้วมาอีก 5 นาที พอมีเวลาให้วิ่งมากขึ้น โค้ชป๊อก อิทธิพล จึงขอแนะนำเทคนิค Fartlek ที่เป็นการเล่นกับความเร็ว เพื่อเพิ่มสีสันให้การวิ่งสนุกและท้าทายขึ้น

วิ่งไปฟังไปเหมือนเดิม มีเพลงเพราะๆ มันๆ ที่เราคัดสรรและร้อยเรียงมาแล้วอย่างตั้งใจ มี ต๊ะ พิภู เป็นรันนิ่งบัดดี้ที่คอยบอกทุกอย่าง ตอนไหนต้องวิ่ง วิ่งไปแล้วกี่นาที พร้อมคอยเชียร์ คอยบิลด์ให้คุณวิ่งได้สำเร็จตามเป้า  

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งในสัปดาห์ต่อไปกับ EP.12

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader ภาสิณี เพิ่มพันธุ์พงศ์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post วิ่ง 25 นาทีไม่มีเบรก ไปทำให้สำเร็จกัน! appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

นี่คือสัปดาห์ที่ 7 ของการฝึกวิ่งกับเป้าหมายเดียวที่อยากให้คุณทำสำเร็จ คือวิ่ง 15 นาทีต่อเนื่องแบบ Non-Stop  

วิ่งให้สนุก วิ่งให้สบาย จะผ่อนบ้างเร่งบ้างไม่ว่ากัน วิ่งไปฟังพอดแคสต์ไป เราจะไกด์ให้ทุกอย่าง มีรันนิ่งบัดดี้และโค้ชอยู่กับคุณตลอดการวิ่ง พร้อมเพลงมันๆ ช่วยบิลด์ และคำแนะนำที่จะช่วยให้การวิ่งของคุณดีขึ้น

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งในสัปดาห์ต่อไปกับ EP.10

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์
Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า
Webmaster รพีพรรณ เกตุสมพงษ์

The post วิ่งให้สนุกกับช่วงเวลา 15 นาทีไม่มีหยุด! appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

สำหรับโปรแกรมฝึกวิ่งในสัปดาห์ที่ 6 นั้นเรียบง่ายมาก และท้าทายมากเช่นกัน แต่ถ้าทำตามพอดแคสต์นี้มาเรื่อยๆ รับรองว่ามันจะไม่ยากเกินไปแน่นอน ครั้งนี้หลักๆ คือจะต้องวิ่งต่อเนื่อง 8 นาที เดินพัก 5 นาที แล้ววิ่ง 8 นาทีอีกครั้งเป็นอันจบ  

วิ่งไปฟังไปเราจะไกด์ให้ทุกอย่าง มีรันนิ่งบัดดี้และโค้ชอยู่กับคุณตลอดการวิ่ง พร้อมเพลงมันๆ ช่วยบิลด์ และคำแนะนำที่จะช่วยให้วิ่งได้ดีขึ้น

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งในสัปดาห์ต่อไปกับ EP.9

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post เรียบง่ายแต่ท้าทายขึ้น กับการวิ่ง 8 นาทีต่อเนื่องให้ได้ 2 ครั้ง appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

กับโปรแกรมในสัปดาห์ที่ 5 มาถึงครึ่งทางแล้ว! การฝึกครั้งนี้จะท้าทายไปอีกขั้น ด้วยการวิ่ง 3 นาที เดิน 90 วินาที แล้วสลับไปวิ่ง 5 นาที ต่อด้วยเดินพักอีก 2 นาที 30 วินาที ทำซ้ำทั้งหมดสองรอบ

ไม่ต้องกลัวงงกับโปรแกรมฝึกวิ่ง เพราะเรามีรันนิ่งบัดดี้ ต๊ะ พิภู และโค้ชป๊อก อิทธิพล ไกด์ให้ทุกจังหวะ ตอนไหนต้องวิ่ง ตอนไหนต้องเดิน พร้อมเพลงมันๆ ช่วยบิลด์ และคำแนะนำดีๆ สำหรับนักวิ่งหน้าใหม่

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งในสัปดาห์ต่อไปกับ EP.8

สมัครวิ่ง 10K ไว้ก่อนเลยได้ไหม ควรเลือกงานวิ่งอย่างไรดี

ถ้าซ้อมวิ่งมาสักระยะหนึ่งแล้ว คิดว่าตัวเองน่าจะวิ่ง 10 กิโลเมตรไหว ลองเล็งงานวิ่งแล้วสมัครไว้ได้เลย งานวิ่งส่วนใหญ่ต้องสมัครล่วงหน้า ไม่มีให้สมัครหน้างาน จะเลือกจากกรุ๊ป 42.195 K Club…เราจะไปมาราธอนด้วยกัน หรือเพจ วิ่งไหนดี : Wingnaidee ก็ได้ ลองดูว่างานไหนเราสะดวกในการเดินทาง เสื้อและเหรียญสวยถูกใจ และราคาไม่แพง

งานวิ่งเป็นสิ่งสำคัญ เพราะการแข่งขันอยู่ในสายเลือดของมนุษย์ บรรยากาศของงานวิ่งจะช่วยบิลด์ให้เราทำได้สำเร็จ เก็บเหรียญที่ระลึกไว้เป็นความทรงจำ และคนมักจะจำงานวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกของตัวเองได้เสมอ

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Graphic Design Interns ธัญญา ศิริสัมพันธ์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post อีกขั้นของการฝึกวิ่ง เริ่มจาก 3 นาที แล้วขยับข้ามไปวิ่ง 5 นาที appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

กับโปรแกรมในสัปดาห์ที่ 4 เริ่มจากวิ่ง 90 วินาที เดินพัก 90 วินาที แล้วท้าทายตัวเองด้วยการวิ่ง 3 นาทีต่อเนื่อง แล้วเดินพักไปเลย 3 นาที ทำซ้ำ 2 รอบ

วิ่งไปฟังไปกับรันนิ่งบัดดี้ ต๊ะ พิภู และโค้ชป๊อก อิทธิพล ที่จะไกด์ให้ทุกก้าว พร้อมจัดเพลงมันๆ ช่วยบิลด์ และเสริมคำแนะนำผสมแรงบันดาลใจให้นักวิ่งหน้าใหม่

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งในสัปดาห์ต่อไปกับ EP.7

หาเหตุผลในการออกมาวิ่งให้เจอ แล้วคุณจะวิ่งไปได้นานๆ

บางคนอกหัก บางคนอยากวิ่งกับลูก บางคนอยากสุขภาพดี หาเหตุผลนั้นให้เจอ โค้ชป๊อก อิทธิพล เล่าถึงเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นภาวะซึมเศร้า ถึงขึ้นอยากฆ่าตัวตาย ต้องกินยา เพื่อนเขาแนะนำให้ออกมาวิ่ง เพราะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการออกกำลังกาย สุดท้ายเขาลองมาวิ่ง แล้วได้พบกับมิตรภาพระหว่างเส้นทาง อาการซึมเศร้าลดลง ปัจจุบันน้ำหนักลดลง สวยขึ้น มีชีวิตใหม่ ดังนั้นแต่ละคนจะได้อะไรจากการวิ่งแตกต่างกัน แต่ถ้าใครยังไม่มีเป้าหมายอะไรเป็นพิเศษ ลองวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกของตัวเองให้สำเร็จ แค่นี้ก็เป็นเหตุผลที่ดีในการออกมาวิ่งแล้ว   

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Graphic Design Interns ธัญญา ศิริสัมพันธ์

Proofreader ลักษณ์นารา พักตร์เพียงจันทร์

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post ท้าทายตัวเองด้วยการวิ่ง 90 วินาที แล้วสลับมาวิ่ง 3 นาทีต่อเนื่อง appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

กับโปรแกรมในสัปดาห์ที่ 3 ขยับระยะเวลาวิ่งเพิ่มขึ้นอีกนิด เพื่อกระตุ้นการวิ่งอย่างต่อเนื่อง ด้วยการวิ่งครั้งละ 90 วินาที สลับกับเดินพัก 120 วินาที ทำซ้ำ 6 รอบ

วิ่งไปฟังไปกับรันนิ่งบัดดี้ ต๊ะ พิภู และโค้ชป๊อก อิทธิพล ที่จะไกด์ให้ทุกก้าว พร้อมเพลงสนุกๆ ช่วยบิลด์ และคำแนะนำสำหรับนักวิ่งหน้าใหม่

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะฝึกวิ่งในสัปดาห์ถัดไปกับ EP.6

ของฝากนักวิ่ง:

ป้องกันอาการบาดเจ็บและอาการคัน

การออกมาวิ่งทำให้กล้ามเนื้อบาดเจ็บเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งที่ควรทำเพื่อหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บคือ ก่อนออกกำลังกายเราควรยืดเหยียดกล้ามเนื้อ และหลังออกกำลังกายก็ควรทำด้วยเช่นกัน เพื่อไม่ให้บาดเจ็บหลังวิ่งเสร็จ ส่วนเรื่องอาการคันบริเวณท้องหรือแขน ขา ไม่ใช่เพราะไขมันแตกตัว แพ้เหงื่อ แพ้อากาศ แต่เกิดจากร่างกายหลั่งสารฮีสตามีน ที่ขยายหลอดเลือดและเพิ่มการไหลเวียนของเลือด จะเกิดขึ้นกับคนที่เพิ่งออกกำลังกาย หรือไม่ได้ออกกำลังกายเป็นเวลานาน ถ้าออกกำลังกายบ่อยๆ จะหายไปเอง บางคนก็ไม่เป็น บางคนก็ยังเป็นอยู่ เพราะโฟกัสร่างกายตัวเองมากเกินไป เพราะฉะนั้นวิ่งให้รู้สึกสบาย อย่าไปกังวลและกดดันจนเกินไปจะดีที่สุด

น้ำดื่มเกลือแร่ควรกินไหม

กินได้ แต่ถ้าไม่ได้ออกกำลังกายหนักเกินหนึ่งชั่วโมงก็ถือว่ายังไม่จำเป็น น้ำเปล่าจะโอเคกว่า แต่ถ้าอยากลองเกลือแร่จริงๆ ให้สังเกตข้างขวดว่า น้ำตาลเกิน 6% ไหม ถ้าไม่เกิน 6% จะดูดซึมเข้ากระแสเลือดได้ดี แต่มากกว่านี้ระวังจะอ้วน

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ, ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์
Graphic Design Interns ธัญญา ศิริสัมพันธ์
Proofreader ภาวิกา ขันติศรีสกุล

Webmaster รพีพรรณ เกตุสมพงษ์

The post เพิ่มระยะเวลาวิ่งอีก 30 วินาที เพื่อกระตุ้นการวิ่งอย่างต่อเนื่อง appeared first on THE STANDARD.

ต๊ะ พิภู รันนิ่งบัดดี้จากพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K ชวนมาสมัครงานวิ่ง ‘STEP LIFE: Your First 10K Running Challenge’

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่งานวิ่งแบบแข่งขันทำเวลาระดับมืออาชีพ แต่เป็นชาเลนจ์ปลายทางที่อยากชวนคนฟังพอดแคสต์มาวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิตด้วยกัน งานนี้ฟรีทุกอย่าง มีเสื้อ มี BIB มีเหรียญที่ระลึก มีอาหารเช้าน้ำดื่มบริการพร้อมสรรพ

งานจัดที่สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน 2561

ปล่อยตัวพร้อมกันเวลา 6 โมงเช้า

ต๊ะ พิภู และพี่ป๊อก อิทธิพล โค้ชของโปรแกรมนี้ก็จะมาร่วมงานด้วย

สำหรับคนที่สนใจ มีกติกาพิเศษที่อยากแจ้งให้ทราบก่อนล่วงหน้าคือ ผู้ร่วมวิ่งทุกคนจะต้องพกสมาร์ทโฟนหรือสมาร์ทวอตช์มาบันทึกระยะทางวิ่งด้วยตัวเอง เมื่อวิ่งในสวนครบ 10 กิโลเมตรก็นำสถิติที่บันทึกไว้มาเป็นหลักฐานในการเข้าเส้นชัยและรับเหรียญที่ระลึก

เปิดรับสมัครวันจันทร์ที่ 10 กันยายนนี้ จำนวนจำกัดเพียง 500 คนเท่านั้น ที่ thestandard.co

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Host พิภู พุ่มแก้วกล้า

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer กฤตพล จียะเกียรติ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post ชวนนักวิ่งหน้าใหม่มาสมัครวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกในชีวิตพร้อมกัน appeared first on THE STANDARD.

STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K พอดแคสต์ที่จะส่งคุณไปวิ่ง 10 กิโลเมตรแรกได้อย่างมั่นใจภายใน 10 สัปดาห์

สัปดาห์ที่ 2 กับการวิ่งเหยาะๆ เพียงครั้งละ 60 วินาที สลับกับเดินพัก 90 วินาที ถ้าทำตามเอพิโสดนี้สำเร็จ คุณจะได้เวลาวิ่งรวม 8 นาที และได้เวลาออกกำลังกายทั้งหมดถึง 30 นาที

วิ่งไปฟังไปกับรันนิ่งบัดดี้ ต๊ะ พิภู และ​โค้ชป๊อก อิทธิพล ที่จะไกด์ให้ทุกอย่าง พร้อมเพลงเพราะๆ และคำแนะนำดีๆ

*ควรทำตามเอพิโสดนี้อย่างน้อย 3 ครั้งในสัปดาห์เดียวกัน ก่อนจะวิ่งกับ EP.5 ในสัปดาห์ถัดไป

Running Tips:

ความเร็วในการวิ่งสำหรับผู้เริ่มต้น

สำหรับคนที่ยังไม่เคยวิ่งมาก่อน แต่ผ่านการเดินเพื่อฝึกความคุ้นชินของร่างกายมาแล้ว ลองวิ่งระดับจ๊อกกิ้ง คือเป็นการวิ่งเหยาะๆ ที่ยังสามารถหันหน้าไปคุยกับเพื่อนข้างๆ ได้  

การคูลดาวน์หลังวิ่งเสร็จสำคัญอย่างไร

ร่างกายของคนหลังวิ่งเสร็จก็เหมือนรถยนต์ที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูง ถ้าหยุดทันทีก็อาจไม่ดีเท่าที่ควร การคูลดาวน์เป็นการทำให้เครื่องเย็นลง ลดอุณหภูมิในร่างกาย ทำให้จังหวะการหายใจกลับมาเป็นปกติ พร้อมกลับไปใช้งานตามกิจวัตรประจำวัน หลังวิ่งเสร็จจึงควรเดินต่อสัก 5-10 นาที หรือยืดเหยียดร่างกายเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ

สามารถฟังพอดแคสต์ STEP LIFE: Running Guide For Your First 10K
ผ่านแอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณสะดวกหรือใช้อยู่แล้วได้เลย

Credits

The Hosts พิภู พุ่มแก้วกล้า, อิทธิพล สมุทรทอง

Show Creator ภูมิชาย บุญสินสุข

Show Co-Producers ปวริศา ตั้งตุลานนท์, เชษฐพงศ์ ชูประดิษฐ์, อธิษฐาน กาญจนะพงศ์

Sound Designer & Engineer ศุภณัฐ เดชะอำไพ

Coordinator & Admin อภิสิทธิ์​ หรรษาภิรมย์โชค

Art Director อนงค์นาฏ วิวัฒนานนท์

Graphic Design Interns ธัญญา ศิริสัมพันธ์

Proofreader พรนภัส ชำนาญค้า

Webmaster จินตนา ประชุมพันธ์

The post จ๊อกกิ้งสั้นๆ เพียงครั้งละ 60 วินาที ในสัปดาห์แห่งการเริ่มวิ่ง appeared first on THE STANDARD.