แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

ปีนี้ครบรอบ 10 ปีนับจากเที่ยวบินแรกของสายการบินเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2559 และเป็นจังหวะที่สายการบินประกาศเข้าสู่ช่วงที่เรียกว่า ‘Third Jump Start’ หรือการเติบโตแบบก้าวกระโดดรอบที่สาม

วรเนติ หล้าพระบาง ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร สายการบินเวียตเจ็ทไทยแลนด์ ระบุว่าเป้าหมายของช่วงนี้คือการขยายขนาดเป็นสองเท่าภายใน 2-2.5 ปี ทั้งฝูงบินที่จะเพิ่มเป็น 50 ลำภายในปี 2571 และผู้โดยสารที่จะเพิ่มจากราว 7 ล้านคนเป็น 15 ล้านคน โดยเน้นบุกตลาดต่างประเทศเป็นหลัก

จากเครื่องบิน 2-3 ลำ สู่ฝูงบิน 29 ลำในปีที่ 10

วรเนติแบ่งเส้นทางของสายการบินตลอด 10 ปีเป็นสี่ช่วง ช่วงแรกคือการตั้งไข่ด้วยเครื่องบินเพียง 2-3 ลำ ให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำเป็นหลัก และยังเป็นสายการบินที่คนไม่ค่อยรู้จัก

ช่วงที่สองเกิดขึ้นในวิกฤตโควิด ก่อนวิกฤตสายการบินมีเครื่องบิน 11 ลำ พนักงาน 650 คน และบินเช่าเหมาลำไปจีนเป็นหลัก เมื่อบินต่างประเทศไม่ได้ จึงนำเครื่องทั้ง 11 ลำมาเปิดจุดบินในประเทศใหม่ 6-7 จุดภายใน 2 เดือน ได้แก่ กระบี่, หาดใหญ่, สุราษฎร์ธานี, อุบลราชธานี, อุดรธานี, ขอนแก่น และเชียงราย

วรเนติระบุว่าการปรับตัวครั้งนั้นทำให้ส่วนแบ่งตลาดในประเทศขยับจากอันดับ 6 เป็นอันดับ 2 ภายในปีเดียว โดยไม่มีการปลดพนักงาน และเมื่อวิกฤตคลี่คลาย ฝูงบินขยายเป็น 18 ลำ พนักงานเพิ่มเป็น 1,000 คน

ช่วงที่สามคือการเพิ่มความถี่ในเส้นทางหลักอย่างเชียงใหม่และภูเก็ตเป็นวันละ 12-13 เที่ยวบิน ก่อนเริ่มออกสู่ต่างประเทศครั้งแรกในปี 2564-2565 ด้วยเส้นทางดานัง, ฟูก๊วก, ไทเป, พนมเปญ และสิงคโปร์ ส่วนช่วงปัจจุบันคือการเปลี่ยนฝูงบินทั้งหมดเป็น Boeing 737-8 ซึ่งคาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2571

เปลี่ยนเป็นฝูงบินแบบเดียว ก่อนขยายเป็น 50 ลำ

สายการบินมี Boeing 737-8 อยู่ 17 ลำ และตั้งเป้าเพิ่มเป็น 25 ลำภายในสิ้นปี 2569 ขณะที่ Airbus A320 และ A321 รุ่นเดิมจะเหลือ 4 ลำ รวมเป็นฝูงบิน 29 ลำ จากนั้นจะเพิ่มเป็น 39 ลำในปี 2570 ซึ่งช่วยเพิ่มที่นั่งได้อีกราว 60% หรือมากกว่า 14 ล้านที่นั่งต่อปี และเพิ่มเป็น 50 ลำในปี 2571

การใช้เครื่องบินรุ่นเดียวทั้งฝูง หรือ ‘Single Fleet’ เป็นโมเดลของสายการบินต้นทุนต่ำ โดยสายการบินระบุว่า 737-8 ใช้น้ำมันเชื้อเพลิงน้อยกว่า Airbus รุ่นเดิมราว 20%

เมื่อเครื่องใหม่เข้ามาแทนเครื่องเก่าครบ เครื่องบินทั้งฝูงจะมีอายุใช้งานเฉลี่ยเพียง 1.6 ปีภายในปี 2570 ซึ่งจะทำให้เป็นฝูงบินที่ใหม่ที่สุดในภูมิภาค ห้องโดยสารมีหน้าต่างใหญ่ขึ้น, มีช่องชาร์จไฟประจำที่นั่ง และช่องเก็บสัมภาระเหนือศีรษะที่ลึกขึ้น พร้อมแผนเปิดระบบความบันเทิงบนเที่ยวบินแบบใช้อุปกรณ์ของผู้โดยสารเองในไตรมาส 4

ปัจจุบันสายการบินมีผู้โดยสารราว 7 ล้านคน แบ่งเป็นในประเทศ 5 ล้านคนและต่างประเทศ 2 ล้านคน เป้าหมาย 15 ล้านคนจะมาจากผู้โดยสารต่างประเทศที่โตขึ้น 4 เท่าเป็น 8 ล้านคน และผู้โดยสารในประเทศ 7-8 ล้านคนจากการเพิ่มความถี่ในเส้นทางเดิม ขณะที่พนักงานจะเพิ่มจาก 1,500-1,600 คนเป็น 3,200 คน โดยพนักงานและผู้บริหารมากกว่า 99% เป็นคนไทย

ฝูงบินที่ใหญ่ขึ้นทำให้สายการบินต้องมีศูนย์ซ่อมบำรุงของตัวเอง จากเดิมที่ส่งเครื่องไปซ่อมต่างประเทศทั้งหมด โดยได้ลงนาม MOU กับพันธมิตรเพื่อตั้งศูนย์ซ่อมบำรุงที่สนามบินอู่ตะเภา เฟสแรกใช้เงินลงทุนราว 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และราว 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับโครงการเต็มรูปแบบ ขนาด 3-4 โรงซ่อม ขณะนี้รอความพร้อมในการยื่นข้อเสนอกับ EEC และคาดว่าจะก่อสร้างและเปิดดำเนินการได้ในช่วงปี 2570-2572

วรเนติระบุว่าภายใน 5 ปี สายการบินตั้งเป้าขึ้นเป็นสายการบินแนวหน้าของไทย ที่มีขนาด, เครือข่าย และจำนวนผู้โดยสารพอจะแข่งขันกับสายการบินอันดับ 1 ของประเทศได้โดยตรง

เส้นทางใหม่ปีหน้าเน้นต่างประเทศ

ปิ่นยศ พิบูลสงคราม รองประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายการพาณิชย์และลูกค้าสัมพันธ์ สายการบินเวียตเจ็ทไทยแลนด์ ระบุว่าเส้นทางใหม่จะเน้นตลาดนักท่องเที่ยวศักยภาพสูง เริ่มจากกรุงเทพฯ สู่กัวลาลัมเปอร์ ซึ่งกำหนดเปิดบินวันที่ 9 ตุลาคม 2569 ตามด้วยกรุงเทพฯ สู่จาการ์ตา, ภูเก็ตสู่เพิร์ธ และเส้นทางจากกรุงเทพฯ สู่จีน เช่น ฉงชิ่ง, ชิงเต่า และจางเจียเจี้ย ทั้งเที่ยวบินประจำและเช่าเหมาลำ โดยหลายเส้นทางจะเปิดในไตรมาส 1 ปี 2570

เส้นทางต่างประเทศที่มีอยู่ครอบคลุมอินเดีย ทั้งมุมไบและโกลกาตา เวียดนาม ทั้งโฮจิมินห์, ฮานอย, ฟูก๊วก และญาจาง ไต้หวันวันละ 3 เที่ยวบินพร้อมเชื่อมต่อไปโอซาก้าและฮอกไกโด และญี่ปุ่นที่บินตรงสู่นาริตะและโอซาก้าจากทั้งกรุงเทพฯ และเชียงใหม่

ในประเทศ สายการบินเน้นเพิ่มความถี่ในเส้นทางรอง เช่น อุดรธานีและอุบลราชธานีเป็นวันละ 4-5 เที่ยวบิน รวมถึงเชียงรายและหาดใหญ่ ควบคู่กับบริการ Sky ConX ที่ให้ผู้โดยสารจากอุดรธานี, ขอนแก่น และสุราษฎร์ธานี เช็กอินครั้งเดียวไปถึงนาริตะ, ไทเป และโอซาก้า โดยไม่ต้องรับกระเป๋าใหม่ที่สุวรรณภูมิ ส่วนระบบสมาชิก Vietjet SkyJoy มีสมาชิก 750,000 คน และตั้งเป้าแตะ 1 ล้านคนภายในสิ้นปี

ราคาน้ำมันดันค่าตั๋ว และตลาดเกาหลีที่ชะลอ

เวียตเจ็ทไทยแลนด์ระบุว่าราคาน้ำมันที่สูงขึ้นสร้างแรงกดดันต่อต้นทุนมาก จึงต้องปรับราคาตั๋วเฉลี่ยขึ้นราว 20-25% หรือประมาณ 300 บาทต่อที่นั่ง ควบคู่กับค่าธรรมเนียมน้ำมัน ขณะที่ Load Factor ภาพรวมยังอยู่ที่ 85-88% ซึ่งสายการบินมองว่าผู้โดยสารเริ่มปรับตัวกับราคาใหม่แล้ว และคาดว่าการเดินทางในไตรมาส 4 ต่อเนื่องถึงไตรมาส 1 ปี 2570 จะคึกคักขึ้นตามฤดูท่องเที่ยว

เส้นทางเกาหลีใต้ยังมี Load Factor ราว 84-85% แต่เจอการแข่งขันด้านราคาสูง ประกอบกับคนไทยเดินทางไปเกาหลีน้อยลง, นักท่องเที่ยวเกาหลีหันไปเที่ยวเวียดนามอย่างดานังมากขึ้น และค่าธรรมเนียมสนามบินกับภาษีในเกาหลีปรับตัวสูงขึ้น

อีกทางที่สายการบินใช้รับมือเรื่องเชื้อเพลิงในระยะยาว คือการทดลองใช้น้ำมันเชื้อเพลิงอากาศยานแบบยั่งยืน หรือ ‘SAF’ ที่ผลิตจากน้ำมันทอดอาหารใช้แล้ว ในเที่ยวบินนำร่อง เช่น กรุงเทพฯ สู่ภูเก็ต, ญาจาง และดานัง เพื่อมุ่งสู่เป้าหมาย Net Zero ในปี 2593 ควบคู่กับโครงการ Fly Green ที่ปลูกป่าชายเลนไปแล้วกว่า 200,000 ต้น

แท่งไฟของ JISOO มาพร้อมกับดีไซน์สุดน่ารักและยูนีก ในรูปทรงของไอศครีมสีม่วงและสีขาวที่วางซ้อนกันบนโคน ซึ่งเมื่อเปิดไฟในงานคอนเสิร์ตไอศครีมทั้งสองลูกจะส่องแสงสว่างอย่างอบอุ่น ในขณะที่ตัวแพ็กเก็จจิ้งก็มาในรูปแบบคล้ายกล่องไอศครีมด้วยเช่นกัน โดยที่ผ่านมา JISOO เปิดเผยว่าสีม่วงเป็นสีโปรดของเธออยู่หลายครั้ง และการเปิดตัวแท่งไฟโทนสีม่วง-ขาวในครั้งนี้ก็สะท้อนตัวตนและความขี้เล่นของเธอออกมาได้เป็นอย่างดี

JISOO เปิดตัวแท่งไฟเดี่ยวหลังจากประกาศเตรียมเปิดตัวซิงเกิลใหม่ ADDICTED ในวันที่ 30 ตุลาคมนี้เพียงไม่นาน ซึ่งเพลงใหม่นี้นับเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกที่กำลังจะเปิดตัวในอีกไม่ช้า ตามหลังเพลง CLICK ที่เธอปล่อยออกมาเมื่อเดือนกันยายนที่เพิ่งผ่านพ้นไป นับว่าที่ผ่านมาเธอซุ่มทำโปรเจกต์ต่างๆ สำหรับการคัมแบ็กครั้งนี้อย่างตั้งใจ ทั้งการเปิดตัวแท่งไฟและเพลงใหม่ที่กำลังจะมาถึง โดยแท่งไฟของ JISOO เริ่มวางจำหน่ายแล้ววันนี้

ภาพ: sooyaaa_ / Instagram

อ้างอิง: https://www.allkpop.com/article/2026/10/blackpinks-jisoo-reveals-new-solo-lightstick-design

PARIS – ST. MORITZ เป็นน้ำหอมที่ทาง Olivier Polge นักปรุงน้ำหอมของ CHANEL ได้รับแรงบันดาลใจจากช่วงปลายทศวรรษ 1920 ตอนที่ Gabrielle Chanel ผู้ก่อตั้งแบรนด์ได้หลงใหลในการไปเล่นกีฬาฤดูหนาวบนเทือกเขาแอลป์ ณ เซนต์มอริตซ์ โดยตัวน้ำหอมประกอบไปด้วยกลิ่นสดชื่นของลูกแพร์ กลิ่นฟลอรัลของกุหลาบ และปิดท้ายด้วยความหอมของมัสก์และแอมเบอร์ที่เย้ายวน

PARIS – ST. MORITZ มีวางขายแล้ววันนี้ที่ร้าน CHANEL Beauty และ Chanel.com โดยมาในขนาดสองไซส์ 50 ml และ 125 ml

ภาพ: CHANEL

ถอดรหัสวิสัยทัศน์ ดร. จันทอน สิดทิไซ กับการพลิกโฉม สปป.ลาว ผ่าน ‘Lao Bullion Bank’

หลายคนอาจมองว่า สปป.ลาว เป็นประเทศ Landlocked ที่ต้องเผชิญความท้าทายทางเศรษฐกิจและความผันผวนของค่าเงิน แต่ในความเป็นจริง ลาวนั่งอยู่บนขุมทรัพย์ทองคำใต้ดินที่มีมูลค่ามหาศาลถึง 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ  ซึ่งมากกว่า GDP ประเทศถึง 10 เท่า!

โจทย์สำคัญคือ… จะทำอย่างไรให้ ‘สินแร่’ เปลี่ยนเป็น ‘สินทรัพย์’ ที่แท้จริง?

ดร. จันทอน สิดทิไซ ประธาน PTL Holding และ Lao Bullion Bank เผยยุทธศาสตร์สำคัญในการพัฒนา ‘Ecosystem ทองคำแบบครบวงจร’ ตั้งแต่ต้นน้ำอย่างการทำเหมืองแร่ การพัฒนาโรงกลั่นตามมาตรฐานสากล ไปจนถึงการยกระดับสู่ระบบการเงินระดับธนาคาร และการวางโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัล 

การค้ำประกันเสถียรภาพเงินกีบ: นำทองคำมาเป็น Reserve Backing เพื่อสร้างความเชื่อมั่นและสร้างสภาพคล่องทางการเงิน

เทคโนโลยีขั้นสูงระดับโลก: พัฒนาการกลั่นทองคำบริสุทธิ์สูงถึง 99.999% ซึ่งมีไม่ถึง 5 แห่งในโลก เพื่อป้อนอุตสาหกรรม High-Tech และ Semiconductor ยุคใหม่ (AI & Microchips)

Digital Transformation: พัฒนาแอปพลิเคชัน LBB Plus และ Gold Certificate ยกระดับทองคำในตู้เซฟของประชาชนให้กลายเป็นสภาพคล่องในระบบดิจิทัล

เปลี่ยน Landlocked เป็น Landlinked: เชื่อมโยงโครงข่ายการค้าและโลจิสติกส์ในภูมิภาค เพื่อปลดล็อกศักยภาพทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน

รับชมสัมภาษณ์ฉบับเต็ม และร่วมเจาะลึกโมเดลการเงินแห่งอนาคตที่กำลังเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ สปป.ลาว ได้ที่นี่!

ตัวเลขคำขอรับการส่งเสริมการลงทุนสะท้อนแรงส่งดังกล่าวอย่างชัดเจน ในช่วงครึ่งแรกของปี 2569 มีคำขอรับการส่งเสริมรวม 1,299 โครงการ มูลค่า 1.474 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 37 จากช่วงเดียวกันของปีก่อน ในจำนวนนี้เป็นคำขอจากต่างประเทศ 877 โครงการ มูลค่า 1.368 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 80 ขณะที่อุตสาหกรรมดิจิทัลมีมูลค่าคำขอสูงสุด 1.115 ล้านล้านบาทจาก 90 โครงการ อย่างไรก็ดีตัวเลขเหล่านี้เป็น ‘มูลค่าคำขอรับการส่งเสริม’ ยังไม่ใช่เงินลงทุนที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมดในทันที

แรงดึงดูดของไทยไม่ได้มาจากสิทธิประโยชน์ทางภาษีเพียงอย่างเดียว ไทยมีฐานการผลิตยานยนต์และอิเล็กทรอนิกส์ที่พัฒนามานาน มีเครือข่ายผู้ผลิตชิ้นส่วนและซัพพลายเออร์จำนวนมาก รวมถึงมีระบบคมนาคม โลจิสติกส์ ไฟฟ้า และโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่รองรับการขยายกิจการได้ สิ่งเหล่านี้ช่วยลดเวลาและต้นทุนในการเริ่มต้นธุรกิจของนักลงทุนรายใหม่ ทำเลที่ตั้งใจกลางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยังเป็นข้อได้เปรียบ แต่ในโลกที่กติกาการค้าเข้มงวดขึ้น การมีทำเลดีเพียงอย่างเดียวไม่พอ นักลงทุนให้ความสำคัญมากขึ้นกับความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทาน แหล่งที่มาของวัตถุดิบ ความโปร่งใส และความสามารถในการปฏิบัติตามกฎถิ่นกำเนิดสินค้า ไทยจึงต้องทำให้การลงทุนใหม่เชื่อมโยงกับผู้ประกอบการในประเทศและสร้างมูลค่าเพิ่มในไทยได้จริง

อีกเงื่อนไขที่มีน้ำหนักมากขึ้นคือไฟฟ้าสะอาด บริษัทเทคโนโลยีและผู้ผลิตระดับโลกจำนวนมากมีเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกตลอดห่วงโซ่อุปทาน ไทยได้พัฒนาบริการไฟฟ้าสีเขียว หรือ Utility Green Tariff เพื่อเพิ่มทางเลือกให้ผู้ใช้ไฟฟ้าที่ต้องการรับรองการใช้พลังงานหมุนเวียน อย่างไรก็ตาม ความท้าทายยังอยู่ที่การจัดหาไฟฟ้าสะอาดที่เพียงพอ มีความต่อเนื่อง ตรวจสอบย้อนกลับได้ และมีต้นทุนแข่งขันได้

คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่าไทยจะดึงดูดเงินลงทุนได้มากเพียงใด แต่คือไทยมีศักยภาพรองรับโครงการเหล่านี้พร้อมกันหรือไม่ โดยเฉพาะดาต้าเซ็นเตอร์และอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งต้องใช้ไฟฟ้า น้ำ ระบบสายส่ง พื้นที่ และบุคลากรเฉพาะทางในปริมาณสูง โจทย์แรกคือบุคลากร ไทยยังต้องเร่งเพิ่มกำลังคนด้านวิศวกรรม ดิจิทัล ปัญญาประดิษฐ์ ระบบอัตโนมัติ การออกแบบชิป และการบริหารโครงสร้างพื้นฐานข้อมูล การพัฒนาทักษะไม่ควรจำกัดอยู่ที่การผลิตบัณฑิตใหม่ แต่ต้องครอบคลุมการยกระดับทักษะแรงงานเดิม ความร่วมมือระหว่างบริษัทกับสถาบันการศึกษา และการดึงผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศในสาขาที่ขาดแคลน

โจทย์ที่สองคือการเปลี่ยนจาก ‘ฐานการผลิต’ ไปสู่ ‘ฐานความรู้และนวัตกรรม’ หากโครงการลงทุนพึ่งพาการนำเข้าเครื่องจักร เทคโนโลยี และวัตถุดิบเป็นส่วนใหญ่ ผลบวกต่อรายได้ การจ้างงาน และผู้ประกอบการไทยอาจต่ำกว่ามูลค่าโครงการที่ประกาศไว้ นโยบายส่งเสริมการลงทุนจึงควรให้น้ำหนักกับการวิจัยและพัฒนา การถ่ายทอดเทคโนโลยี การใช้ชิ้นส่วนในประเทศ และการยกระดับซัพพลายเออร์ไทยควบคู่กัน

โจทย์ที่สามคือกฎระเบียบ นักลงทุนต้องการความชัดเจน ความรวดเร็ว และความต่อเนื่องของนโยบาย การลดขั้นตอนที่ซ้ำซ้อน การเชื่อมโยงใบอนุญาตระหว่างหน่วยงาน และการกำหนดกรอบเวลาที่ตรวจสอบได้ จะช่วยลดต้นทุนแฝงและทำให้ไทยแข่งขันกับประเทศเพื่อนบ้านได้ดีขึ้น

โจทย์สุดท้ายคือขีดความสามารถของโครงสร้างพื้นฐาน การอนุมัติโครงการจำนวนมากไม่ควรทำให้เกิดคอขวดด้านไฟฟ้า น้ำ หรือระบบสายส่ง โดยเฉพาะในพื้นที่ที่การลงทุนกระจุกตัว การวางแผนจึงต้องมองพร้อมกันทั้งกำลังผลิตไฟฟ้า ระบบส่งและจำหน่าย แหล่งน้ำ การจัดการความร้อน ตลอดจนผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม

ไทยยังมีโอกาสได้รับประโยชน์จากการย้ายและกระจายฐานการผลิตของโลก แต่การแข่งขันจากมาเลเซีย เวียดนาม และอินโดนีเซียจะทวีความเข้มข้นขึ้น ความสำเร็จจึงไม่ควรวัดจากมูลค่าคำขอรับการส่งเสริมการลงทุนเพียงอย่างเดียว หากต้องพิจารณาด้วยว่าโครงการเกิดขึ้นจริงมากน้อยเพียงใด สร้างงานทักษะสูงได้กี่ตำแหน่ง ใช้วัตถุดิบและแรงงานในประเทศมากแค่ไหน เชื่อมโยงผู้ประกอบการไทยเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานโลกได้เพียงใด และช่วยยกระดับผลิตภาพของเศรษฐกิจหรือไม่

หากไทยเร่งพัฒนาบุคลากร สร้างระบบนิเวศนวัตกรรม เพิ่มความพร้อมด้านพลังงานสะอาดและสาธารณูปโภค ตลอดจนปรับกฎระเบียบให้คล่องตัวและทันต่อการเปลี่ยนแปลง FDI ระลอกใหม่โดยเฉพาะจากอุตสาหกรรมเทคโนโลยีแห่งอนาคตจะไม่ใช่เพียงเม็ดเงินลงทุนที่ไหลเข้าประเทศ แต่จะเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญในการยกระดับฐานการผลิต สร้างงานที่มีคุณภาพ และเพิ่มศักยภาพการเติบโตของเศรษฐกิจไทยในระยะยาว

ภาพ: Lemonsoup14 /Shutterstock