แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

เขาให้สัมภาษณ์กับรายการ Meet the Press ของ NBC ว่า “AI ทรงพลังมากพอที่จะก่อให้เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้คนเสียชีวิต 1 พันล้านคนได้อย่างแน่นอน”

เกตส์อธิบายต่อว่าแม้การจะไปถึงระดับที่กระทบมนุษย์ทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องยาก แต่ “ไม่เคยมีอาวุธใดทรงพลังเท่ากับการที่คนมีเจตนาร้ายได้ใช้เครื่องมือ AI ที่ล้ำสมัยที่สุด”

เมื่อถูกถามว่าวอชิงตันจำเป็นต้องออกกฎหมายหรือไม่ เกตส์ตอบว่า “แน่นอน” พร้อมระบุว่า “ไม่มีใครคิดว่าการกำกับดูแลตัวเองเพียงพอ ต้องให้หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและนักการเมืองเข้ามาร่วมหารือว่ามาตรการป้องกันและการติดตามตรวจสอบควรเป็นอย่างไร และต้องเป็นสิ่งที่บังคับใช้”

เขาเสริมว่ากฎหมายดังกล่าวจะเพิ่มภาระให้อุตสาหกรรมอยู่บ้าง แต่จะไม่ทำให้การพัฒนาช้าลงอย่างมาก

จากผู้มองโลกแง่ดีสู่ผู้เตือนภัย

ท่าทีของเกตส์ในครั้งนี้ต่างจากเดิมมาก เพราะก่อนหน้านี้เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่มองโลกในแง่ดีต่อ AI อย่างเปิดเผยที่สุด ก่อนจะเปลี่ยนมุมมองในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา

ในบทความที่เผยแพร่เมื่อเดือนสิงหาคม เกตส์ระบุว่าโลกยังไม่มีแผนนำ AI มาใช้อย่างปลอดภัย และเตือนว่าคนร้ายอาจใช้เครื่องมือ AI ที่ทรงพลังขึ้นเรื่อยๆ ในการโจมตีทางไซเบอร์, การฉ้อโกง, การปล่อยข้อมูลเท็จ และการสร้างความเสียหายในวงกว้างต่อโรงพยาบาล, สถาบันการเงิน, ระบบไฟฟ้า และระบบของรัฐ

เขาเขียนว่า “ผมเชื่อว่าเรากำลังจะเข้าสู่ช่วงที่สังคม การเมือง และเศรษฐกิจปั่นป่วน และเราต้องการเวลาเตรียมตัวรับมือ” พร้อมระบุว่าหากมีใครเสนอแผนชะลอการพัฒนา AI ทั่วโลกที่น่าเชื่อถือ เขาก็น่าจะสนับสนุน

ขณะที่เมื่อเดือนก่อน เกตส์ยังเรียกร้องให้ผู้กำหนดนโยบายกำหนดให้งานบางประเภทสงวนไว้สำหรับมนุษย์เท่านั้น ในบทความยาว 6,000 คำที่คาดการณ์ว่าตลาดแรงงานจะเกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่

ในการให้สัมภาษณ์ครั้งนี้ เกตส์แยกความเสี่ยงออกเป็น 2 แบบ คือความเสี่ยงระยะใกล้ที่ผู้ก่อการร้ายหรือรัฐนอกกฎหมายจะนำ AI ไปใช้ในทางที่ผิด กับคำเตือนเรื่องความเสี่ยงที่จะทำให้มนุษยชาติสูญพันธุ์ในระยะยาว

เขาไม่ได้ปัดตกความเสี่ยงระยะยาว แต่เรียกร้องให้คนอเมริกันอย่ามองข้ามความเสี่ยงที่ AI อาจถูกคนร้ายนำไปใช้สร้างความเสียหายในวงกว้างได้ตั้งแต่วันนี้

เหตุการณ์ที่จุดกระแสความกังวลในซิลิคอนแวลลีย์

คำเตือนของเกตส์เกิดขึ้นท่ามกลางการถกเถียงเรื่องความปลอดภัยของ AI ที่ปะทุขึ้นในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา หลังเกิดเหตุการณ์ด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ที่เป็นข่าวใหญ่หลายครั้ง ซึ่งทำให้เกิดคำถามว่าห้องปฏิบัติการ AI ชั้นนำอย่าง OpenAI และ Anthropic ควบคุมโมเดลของตัวเองได้จริงหรือไม่

สัปดาห์นี้มีรายงานว่าระบบของ OpenAI ได้เจาะเว็บไซต์ของหน่วยงานสาธารณสุขแห่งหนึ่งในออสเตรเลีย โดยบริษัทไม่ได้แจ้งรัฐบาลออสเตรเลียเป็นเวลาหลายเดือนหลังเกิดเหตุ ซึ่ง แอนโทนี อัลบานีซี นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย ระบุว่าเป็นเรื่อง “ที่ยอมรับไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด”

ขณะที่ Anthropic เผยแพร่รายงานเมื่อไม่นานมานี้ ระบุหลายกรณีที่ผู้กระทำทั้งที่เป็นรัฐและไม่ใช่รัฐพยายามใช้ Claude วางแผนโจมตีด้วยโดรนและทำวิจัยด้านชีววิทยาที่อันตราย รวมถึงกรณีที่กลุ่มติดอาวุธในเยเมน ซึ่งเชื่อว่าเป็นกลุ่มฮูตีที่อิหร่านหนุนหลัง พยายามใช้ Claude พัฒนาซอฟต์แวร์นำวิถีขีปนาวุธ

อีกเหตุการณ์ที่จุดกระแสคือ เจคอบ ค็อกซอน อดีตพนักงานของ Anthropic ที่ลาออกเมื่อต้นเดือนนี้ พร้อมโพสต์กล่าวหาว่าทั้ง Anthropic และ OpenAI กำลัง “เอาชีวิตของพวกเราไปเสี่ยง” ด้วยการแข่งกันพัฒนา AI ที่ฉลาดเหนือมนุษย์ และระบุว่า “คนที่สร้าง AI เชื่ออย่างจริงจังว่ามันอาจฆ่าพวกเราทั้งหมดภายในสิ้นทศวรรษนี้”

หลังจากนั้น ดาริโอ อาโมเดอิ ซีอีโอของ Anthropic ได้เผยแพร่บทความเรียกร้องให้ชะลอการพัฒนา AI โดยระบุว่า “วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการชะลอคือการออกกฎระเบียบที่ครอบคลุมบริษัท AI ชั้นนำทุกรายของสหรัฐฯ เพราะจะครอบคลุมถึงบริษัทที่ไม่ยอมให้ความร่วมมือโดยสมัครใจด้วย”

ข้อเสนอของอาโมเดอิได้รับการสนับสนุนอย่างรวดเร็วจาก แซม อัลต์แมน ซีอีโอของ OpenAI และอีลอน มัสก์ ขณะที่สัปดาห์นี้ทั้งอัลต์แมนและอาโมเดอิยังขึ้นกล่าวต่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ เรียกร้องให้สหรัฐฯ นำการสร้างพันธมิตรระหว่างประเทศเพื่อกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยของ AI

วอชิงตันยังไม่ขยับ ผู้บริหารเทคเองก็เห็นต่าง

แม้ความกังวลในซิลิคอนแวลลีย์จะเพิ่มขึ้น แต่ประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ ยังคงคัดค้านการกำกับดูแล AI โดยเรียกความกังวลเรื่องความปลอดภัยว่าเป็น “เรื่องหลอกลวง” และปฏิเสธสิ่งที่เขาเรียกว่า “แผนการของพวกโลกาภิวัตน์” ที่ต้องการควบคุมเทคโนโลยีนี้

ทรัมป์ยังเยาะเย้ยอาโมเดอิว่า “แกล้งทำเป็นนางฟ้าตัวน้อยที่สมบูรณ์แบบ” แม้เมื่อสัปดาห์ก่อนเขาจะให้คำมั่นว่าจะตั้ง AI Force ขึ้นมาเพื่อ “เฝ้าดู” บริษัท AI ก็ตาม

ขณะที่การพบกันระหว่างทรัมป์กับ สี จิ้นผิง ประธานาธิบดีจีน ที่นครนิวยอร์กในสัปดาห์นี้ ก็ไม่ได้นำไปสู่คำมั่นที่มีนัยสำคัญในการควบคุมเทคโนโลยีนี้

ด้าน ไมค์ จอห์นสัน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ก็เคยปฏิเสธที่จะเรียกสมาชิกสภากลับมาออกกฎหมายควบคุมการพัฒนา AI โดยระบุว่าจะให้บริษัท AI เป็นผู้ตัดสินใจ เพราะ “แม้แต่พวกเขาเองก็ยังไม่มีคำตอบ เราจึงไม่ควรรีบให้สภาทำอะไรที่อาจเป็นผลเสียต่อความมั่นคงของชาติ”

ที่น่าสนใจคือผู้บริหารในวงการเทคเองก็ยังเห็นไม่ตรงกันว่าควรบังคับใช้มาตรการป้องกันอย่างไร แม้แต่ภายใน Microsoft เอง

สัตยา นาเดลลา ประธานและซีอีโอของ Microsoft ดูลังเลที่จะเรียกร้องให้มีกฎระเบียบเต็มรูปแบบ โดยระบุในพอดแคสต์ All-In ว่าบริษัท AI ควรจัดการเรื่องนี้เอง “ถ้าเห็นปัญหาที่ร้ายแรงถึงขั้นต้องหยุด ก็หยุด” แม้ในบันทึกถึงพนักงานเดือนนี้เขาจะเตือนว่าบริษัทต้องใช้เวลาทำให้เทคโนโลยีปลอดภัย

มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ซีอีโอของ Meta ก็ไม่เห็นด้วยกับแนวทางการประสานงานทั้งอุตสาหกรรม โดยมองว่าแต่ละห้องปฏิบัติการควรใช้เวลาตรวจสอบภายในเองเมื่อพบปัญหา

ขณะที่ แบรด สมิธ ประธานของ Microsoft ปฏิเสธแนวคิดที่ว่าบริษัท AI ต้องรอกฎหมายจากรัฐบาลกลางก่อนจึงจะชะลอตัวเองได้ โดยเปรียบเทียบว่าหากมีบริษัทผลิตเครื่องบินเพียง 2 รายในโลก และมีคนมาบอกว่ากังวลว่าเครื่องบินจะตกจนมีคนตาย ผู้บริหารจะเลือกชนะการแข่งขัน หรือเลือกให้ความปลอดภัยของผู้โดยสารและสาธารณชนมาก่อน

ในระดับรัฐ ผู้ว่าการบางรัฐเริ่มขยับแล้ว โดย แกวิน นิวซัม ผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย ลงนามคำสั่งตั้งคณะผู้เชี่ยวชาญเพื่อวางแผนเสริมกฎหมายด้านความปลอดภัยของ AI ขณะที่ผู้ว่าการรัฐแมริแลนด์และนิวยอร์กก็ออกแผนเพิ่มการกำกับดูแล AI ในรัฐของตัวเองเช่นกัน

ภาพ : Alexandros Michailidis / Shutterstock

อ้างอิง:

• https://www.businessinsider.com/bill-gates-ai-warning-billion-deaths-2026-9
• https://www.ft.com/content/1ade33b1-b5eb-43bb-9ee4-2272ec91fa5b
• https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-09-25/bill-gates-warns-ai-powerful-enough-to-lead-to-a-billion-deaths
• https://www.nbcnews.com/politics/politics-news/bill-gates-ai-companies-self-regulating-governments-monitoring-rcna599619

การหยิบเอาวรรณกรรมคลาสสิกฝรั่งเศสอย่าง Les Liaisons dangereuses ของ ปีแยร์ โชเดอร์โล เดอ ลาโคล มาดัดแปลงข้ามยุคสมัยและวัฒนธรรมไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะโลกภาพยนตร์ก็เคยประทับใจกับความเฉียบคมของ Dangerous Liaisons (1988), ความจัดจ้านแบบทีนดราม่าใน Cruel Intentions (1999) และความประณีตงดงามเชิงอีโรติกย้อนยุคใน Untold Scandal (2003) ของผู้กำกับ อีแจยง ที่ทำให้เกาหลียุคโชซอนกลายเป็นฉากหลังที่ลงตัวในเกมอำนาจและกามารมณ์

แต่เมื่อ Netflix ตัดสินใจนำโครงเรื่องนี้กลับมาปัดฝุ่นใหม่ในชื่อ The Scandal ในรูปแบบซีรีส์ความยาว 8 ตอน พร้อมดึงผู้กำกับ จองจีอู (Somebody) มากุมบังเหียน พ่วงด้วยทีมนักแสดงระดับแม่เหล็ก ทั้ง ซนเยจิน, จีชางอุค และ นานะ สิ่งที่เกิดขึ้นกลับกลายเป็นผลงานที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานเชิงจิตวิทยา แต่กลับสอบตกในฐานะ “เกมแห่งการล่อลวง” ที่ควรจะมีเสน่ห์และความเร่าร้อน

ปัญหาข้อแรกที่เห็นได้ชัดเจน คือ จังหวะการเล่าเรื่อง ต้นฉบับภาพยนตร์ความยาว 2 ชั่วโมงเคยเดินเรื่องอย่างรวดเร็ว บทสนทนาเฉือนคม แต่เมื่อขยายเป็น 8 ตอน ซีรีส์กลับปูพื้นฐานตัวละครอย่างละเอียดลออจนเกินความจำเป็น ฉายซ้ำความเก็บกด บรรยากาศซึมเซา และความขมขื่น ผลลัพธ์ที่ตามมาคือการเดินเรื่องแบบ Slow-burn ที่เนือยสนิท

เมื่อซีรีส์พยายามจะ “ลึก” ตลอดเวลา มันจึงกลายเป็นการเทศนาความทุกข์ที่ไร้จังหวะผ่อนหนักผ่อนเบา จนเสน่ห์ของความบันเทิงที่ควรจะเป็นแก่นของเรื่องถูกกลืนหายไปอย่างน่าเสียดาย

จุดตัดสำคัญที่สุดที่ทำให้ The Scandal ฉบับนี้สูญเสียพลังไปมาก คือการวางทิศทางตัวละคร ฮียอน (นานะ) หญิงม่ายผู้ครองพรหมจรรย์ ซึ่งในโครงสร้างดั้งเดิม ตัวละครนี้คือ “ป้อมแห่งศีลธรรม” เป็นตัวแทนของความดีงาม ความบริสุทธิ์ และมีความสง่างามในตัวเอง เสน่ห์ของเนื้อเรื่องคือการที่เพลย์บอยอย่าง โจวอน (จีชางอุค) พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อ ’ตีป้อม’ นั้นให้ได้ คนดูต้องรู้สึกลุ้นไปกับความขัดแย้งทางศีลธรรม ความเย้ายวนทางเพศที่ทำให้ยอมจำนนด้วยการแลกด้วยหัวใจ

แต่ผู้กำกับ จองจีอู กลับเลือกตีความให้ ฮียอน อยู่ในสภาวะกึ่งป่วยทางจิต อมทุกข์ และซึมเศร้าอย่างรุนแรง ทำให้ไดนามิกของเรื่องเปลี่ยนไป เพราะเมื่อฮียอนดูเปราะบาง แตกสลาย บรรยากาศการเกี้ยวพาราสีจึงไม่เหมือนการท้าทายทางศีลธรรม แต่เหมือนผู้ชายปกติกำลังฉวยโอกาสกับผู้ป่วยไร้ทางสู้มากกว่า และทำให้ตัวละครขาดมิติของการต่อสู้ภายในระหว่างเกียรติยศกับตัณหา กลายเป็นแค่เหยื่อที่รอวันพังทลายอย่างน่าสงสาร

อย่างไรก็ตาม หากตั้งคำถามว่า ความรักของโจวอนกับฮียอนเป็นเพียงแค่ความสงสารหรือไม่ ก็คงไม่ใช่ แต่มันเกิดจากการมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเอง โจวอนใช้ชีวิตเสเพลและเสพติดการเอาชนะ เพื่อกลบเกลื่อนความว่างเปล่าในใจ เขาแทบไม่เคยเปิดเผยความเปราะบางให้ใครเห็น ขณะที่ฮียอนคือคนที่ถูกสังคมขังไว้ในกรงคุณธรรมจนจิตวิญญาณแตกสลาย

เมื่อโจวอนก้าวเข้าไปในโลกของฮียอน สภาพจิตใจของเธอไม่ได้ตอบสนองต่อเล่ห์เหลี่ยมของเขาแบบผู้หญิงคนอื่น บีบให้เขาเปิดใจและเห็นว่าฮียอนก็คือคนที่ไม่เหลือชีวิตชีวาเหมือนกันกับเขา ความสัมพันธ์จึงพัฒนาเป็นการผูกพันเชิงเยียวยากันและกัน กลายเป็นความรักจริงที่ย้อนกลับมาทำลายตัวเขาในที่สุด

ท่ามกลางจุดอ่อนมากมายของการเล่าเรื่อง สิ่งที่ยังคงพยุง The Scandal เอาไว้ คือคุณภาพการแสดงของทีมนักแสดงหลัก โดยเฉพาะ ซนเยจิน ในบท ‘โจยุน’ หรือ ‘ท่านผู้หญิงโจ’ ที่ถ่ายทอดตัวละครผู้ชักใยเบื้องหลังออกมาได้อย่างเยือกเย็น มีระดับ แต่แฝงความเปราะบาง

โจยุนคือผลผลิตอันบิดเบี้ยวของสังคมชายเป็นใหญ่ เธอรู้ดีว่าตนเองไม่มีวันได้ครอบครองอำนาจอย่างเปิดเผย จึงเลือกที่จะควบคุมผู้ชายเพื่อบงการโลกอีกทอดหนึ่ง ในเวอร์ชันนี้ ผู้สร้างเน้นให้เห็นว่าท่านผู้หญิงโจกำลังสูญเสียการควบคุมอำนาจและต้องต่อสู้อย่างจนตรอก จนดึงเอาด้านมืดที่สุดออกมา มากกว่าแค่ความริษยาต่อความบริสุทธิ์ของหญิงสาวตามขนบเดิม แม้ในตอนท้ายเธอจะเป็นผู้ชนะในกระดานอำนาจ แต่สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความว่างเปล่าและความโดดเดี่ยว สรุปแล้วเธอก็คือเหยื่อของระบบที่ไม่ต่างอะไรจากผู้แพ้อีกสองคน

The Scandal เป็นซีรีส์ที่ชัดเจนในเป้าหมายที่จะสำรวจบาดแผลทางจิตใจและความรุนแรงเชิงโครงสร้างสังคม มันคืองานที่นักแสดงระดับเอลิสต์ทุ่มเทฝีมืออย่างเต็มที่ แต่น่าเสียดายที่ผู้สร้างเลือกที่จะทิ้งหัวใจของความเย้ายวนไปอย่างสิ้นเชิง ยิ่งเมื่อการเดินเรื่องที่เชื่องช้าจนไร้พลวัต ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้กลายเป็นงานที่หนักอึ้ง อึดอัด และน่าเบื่อหน่าย มันอาจจะใกล้เคียงกับคำว่า ‘ดี’ แต่ห่างไกลคำว่า ‘สนุก’ ไปมากทีเดียว

ภาพ: Netflix

นับตั้งแต่วันที่ 30 กันยายนนี้เป็นต้นไป Rhode จะเริ่มวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่โฟกัสกับการดูแลผิวผ่าน Sephora ทั้งทางออนไลน์ และ ทางร้านทั่วพื้นที่ยุโรป โดยจะเปิดตัวสาขาใหม่ในทั้งหมด 19 ประเทศ นั่นคือที่ เบลเยียม, บัลแกเรีย, โครเอเชีย, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, กรีซ, อิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, โมนาโก, โปแลนด์, โปรตุเกส, โรมาเนีย, เซอร์เบีย, สเปน (รวมไปถึงหมู่เกาะคานารี), สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และตุรเคีย

Rhode เผยว่าการขยายสาขาครั้งใหญ่นี้ นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสู่บันไดขั้นถัดไป และแบรนด์ก็มีเป้าหมายในการตีตลาดไปทั่วโลกด้วยการใช้กลยุทธ์ให้ลูกค้าได้เข้าถึงโปรดักต์ในร้าน โดยการขยายสาขาใน Sephora ไปทั่วยุโรปของ Rhode เกิดขึ้นหลังจากที่แบรนด์ประสบความสำเร็จอย่างสูงกับยอดขายของร้านใน Sephora ที่ สหรัฐอเมริกา, แคนาดา และ อังกฤษ เมื่อปีก่อน ซึ่งสำหรับการตีตลาดยุโรป Rhode ก็จะนำเสนอไอเท็มเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะที่ยุโรปและ อังกฤษ รวมไปถึงนำโปรดักต์ลิมิเต็ดเอดิชันกลับมาวางจำหน่ายใหม่ด้วย

Hailey Bieber เปิดตัว Rhode เมื่อปี 2022 ในฐานะแบรนด์ สกินแคร์ วีแกน ก่อนที่จะขยายเข้าสู่การผลิตเครื่องสำอางเฉพาะโปรดักต์ที่ได้รับการคัดสรรมาอย่างดีอย่าง Hybrid Makeup ที่เป็นทั้งเมกอัพและสกินแคร์ไปในตัว โดยในไตรมาสที่ 1 ของปี 2027 (เมษายน-มิถุนายนที่ผ่านมา) Rhode สามารถกวาดรายได้ไปทั้งหมด 160 ดอลลาร์

ภาพ: Rhode

อ้างอิง: https://th.fashionnetwork.com/news/Rhode-to-expand-european-distribution-with-sephora-from-september-30-launching-in-19-countries,1862089.html

สัมภาษณ์พิเศษ ชลัช ชินธรรมมิตร์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท น้ำตาลขอนแก่น จำกัด (มหาชน) หรือ KSL Group กับยุทธศาสตร์ฉากใหม่ที่ทุ่มเท R&D นานกว่า 3 ปี จนได้มาซึ่ง ‘Low GI Sugar’ นวัตกรรมน้ำตาลดัชนีน้ำตาลต่ำธรรมชาติเจ้าแรกในไทย ที่ผ่านการรับรองจากสถาบัน Temasek สิงคโปร์  

พร้อมเจาะลึกการเปลี่ยนอ้อย 1 ต้น จากสินค้าโภคภัณฑ์ สู่แพลตฟอร์มพลังงานสะอาดแบบ Zero Waste (ไฟฟ้าชีวมวล, เอทานอล, ปุ๋ยอินทรีย์) และทิศทางการบุกตลาดโลกด้วยน้ำตาล Low Carbon & Halal Sugar เพื่อนำพาองค์กรยกระดับสู่ Sweetness Solution แห่งอนาคตอย่างยั่งยืน

การหยิบเอาวรรณกรรมคลาสสิกฝรั่งเศสอย่าง Les Liaisons dangereuses ของ ปีแยร์ โชเดอร์โล เดอ ลาโคล มาดัดแปลงข้ามยุคสมัยและวัฒนธรรมไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะโลกภาพยนตร์ก็เคยประทับใจกับความเฉียบคมของ Dangerous Liaisons (1988), ความจัดจ้านแบบทีนดราม่าใน Cruel Intentions (1999) และความประณีตงดงามเชิงอีโรติกย้อนยุคใน Untold Scandal (2003) ของผู้กำกับ อีแจยง ที่ทำให้เกาหลียุคโชซอนกลายเป็นฉากหลังที่ลงตัวในเกมอำนาจและกามารมณ์

แต่เมื่อ Netflix ตัดสินใจนำโครงเรื่องนี้กลับมาปัดฝุ่นใหม่ในชื่อ The Scandal ในรูปแบบซีรีส์ความยาว 8 ตอน พร้อมดึงผู้กำกับ จองจีอู (Somebody) มากุมบังเหียน พ่วงด้วยทีมนักแสดงระดับแม่เหล็ก ทั้ง ซนเยจิน, จีชางอุค และ นานะ สิ่งที่เกิดขึ้นกลับกลายเป็นผลงานที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานเชิงจิตวิทยา แต่กลับสอบตกในฐานะ “เกมแห่งการล่อลวง” ที่ควรจะมีเสน่ห์และความเร่าร้อน

ปัญหาข้อแรกที่เห็นได้ชัดเจน คือ จังหวะการเล่าเรื่อง ต้นฉบับภาพยนตร์ความยาว 2 ชั่วโมงเคยเดินเรื่องอย่างรวดเร็ว บทสนทนาเฉือนคม แต่เมื่อขยายเป็น 8 ตอน ซีรีส์กลับปูพื้นฐานตัวละครอย่างละเอียดลออจนเกินความจำเป็น ฉายซ้ำความเก็บกด บรรยากาศซึมเซา และความขมขื่น ผลลัพธ์ที่ตามมาคือการเดินเรื่องแบบ Slow-burn ที่เนือยสนิท

เมื่อซีรีส์พยายามจะ “ลึก” ตลอดเวลา มันจึงกลายเป็นการเทศนาความทุกข์ที่ไร้จังหวะผ่อนหนักผ่อนเบา จนเสน่ห์ของความบันเทิงที่ควรจะเป็นแก่นของเรื่องถูกกลืนหายไปอย่างน่าเสียดาย

จุดตัดสำคัญที่สุดที่ทำให้ The Scandal ฉบับนี้สูญเสียพลังไปมาก คือการวางทิศทางตัวละคร ฮียอน (นานะ) หญิงม่ายผู้ครองพรหมจรรย์ ซึ่งในโครงสร้างดั้งเดิม ตัวละครนี้คือ “ป้อมแห่งศีลธรรม” เป็นตัวแทนของความดีงาม ความบริสุทธิ์ และมีความสง่างามในตัวเอง เสน่ห์ของเนื้อเรื่องคือการที่เพลย์บอยอย่าง โจวอน (จีชางอุค) พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อ ’ตีป้อม’ นั้นให้ได้ คนดูต้องรู้สึกลุ้นไปกับความขัดแย้งทางศีลธรรม ความเย้ายวนทางเพศที่ทำให้ยอมจำนนด้วยการแลกด้วยหัวใจ

แต่ผู้กำกับ จองจีอู กลับเลือกตีความให้ ฮียอน อยู่ในสภาวะกึ่งป่วยทางจิต อมทุกข์ และซึมเศร้าอย่างรุนแรง ทำให้ไดนามิกของเรื่องเปลี่ยนไป เพราะเมื่อฮียอนดูเปราะบาง แตกสลาย บรรยากาศการเกี้ยวพาราสีจึงไม่เหมือนการท้าทายทางศีลธรรม แต่เหมือนผู้ชายปกติกำลังฉวยโอกาสกับผู้ป่วยไร้ทางสู้มากกว่า และทำให้ตัวละครขาดมิติของการต่อสู้ภายในระหว่างเกียรติยศกับตัณหา กลายเป็นแค่เหยื่อที่รอวันพังทลายอย่างน่าสงสาร

อย่างไรก็ตาม หากตั้งคำถามว่า ความรักของโจวอนกับฮียอนเป็นเพียงแค่ความสงสารหรือไม่ ก็คงไม่ใช่ แต่มันเกิดจากการมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเอง โจวอนใช้ชีวิตเสเพลและเสพติดการเอาชนะ เพื่อกลบเกลื่อนความว่างเปล่าในใจ เขาแทบไม่เคยเปิดเผยความเปราะบางให้ใครเห็น ขณะที่ฮียอนคือคนที่ถูกสังคมขังไว้ในกรงคุณธรรมจนจิตวิญญาณแตกสลาย

เมื่อโจวอนก้าวเข้าไปในโลกของฮียอน สภาพจิตใจของเธอไม่ได้ตอบสนองต่อเล่ห์เหลี่ยมของเขาแบบผู้หญิงคนอื่น บีบให้เขาเปิดใจและเห็นว่าฮียอนก็คือคนที่ไม่เหลือชีวิตชีวาเหมือนกันกับเขา ความสัมพันธ์จึงพัฒนาเป็นการผูกพันเชิงเยียวยากันและกัน กลายเป็นความรักจริงที่ย้อนกลับมาทำลายตัวเขาในที่สุด

ท่ามกลางจุดอ่อนมากมายของการเล่าเรื่อง สิ่งที่ยังคงพยุง The Scandal เอาไว้ คือคุณภาพการแสดงของทีมนักแสดงหลัก โดยเฉพาะ ซนเยจิน ในบท ‘โจยุน’ หรือ ‘ท่านผู้หญิงโจ’ ที่ถ่ายทอดตัวละครผู้ชักใยเบื้องหลังออกมาได้อย่างเยือกเย็น มีระดับ แต่แฝงความเปราะบาง

โจยุนคือผลผลิตอันบิดเบี้ยวของสังคมชายเป็นใหญ่ เธอรู้ดีว่าตนเองไม่มีวันได้ครอบครองอำนาจอย่างเปิดเผย จึงเลือกที่จะควบคุมผู้ชายเพื่อบงการโลกอีกทอดหนึ่ง ในเวอร์ชันนี้ ผู้สร้างเน้นให้เห็นว่าท่านผู้หญิงโจกำลังสูญเสียการควบคุมอำนาจและต้องต่อสู้อย่างจนตรอก จนดึงเอาด้านมืดที่สุดออกมา มากกว่าแค่ความริษยาต่อความบริสุทธิ์ของหญิงสาวตามขนบเดิม แม้ในตอนท้ายเธอจะเป็นผู้ชนะในกระดานอำนาจ แต่สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความว่างเปล่าและความโดดเดี่ยว สรุปแล้วเธอก็คือเหยื่อของระบบที่ไม่ต่างอะไรจากผู้แพ้อีกสองคน

The Scandal เป็นซีรีส์ที่ชัดเจนในเป้าหมายที่จะสำรวจบาดแผลทางจิตใจและความรุนแรงเชิงโครงสร้างสังคม มันคืองานที่นักแสดงระดับเอลิสต์ทุ่มเทฝีมืออย่างเต็มที่ แต่น่าเสียดายที่ผู้สร้างเลือกที่จะทิ้งหัวใจของความเย้ายวนไปอย่างสิ้นเชิง ยิ่งเมื่อการเดินเรื่องที่เชื่องช้าจนไร้พลวัต ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้กลายเป็นงานที่หนักอึ้ง อึดอัด และน่าเบื่อหน่าย มันอาจจะใกล้เคียงกับคำว่า ‘ดี’ แต่ห่างไกลคำว่า ‘สนุก’ ไปมากทีเดียว

ภาพ: Netflix