แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

เพราะนักชกวัย 22 ปีรายนี้ไม่ได้มาจากระบบมวยสากลสมัครเล่นโดยตรง หากมาจากเวที ONE Championship ในฐานะอดีตแชมป์โลกมวยไทย

และเมื่อชื่อของเขาถูกผลักดันโดยทั้ง ONE, สมาคมกีฬามวยสากลแห่งประเทศไทย และคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย จึงทำให้คำว่า ‘เด็กเส้น’ ตามมาแทบจะทันที ทั้งที่ความจริงแล้วเส้นทางของนาบิลยังไม่ได้เริ่มต้นด้วยซ้ำ

จุดเริ่มต้นของเสียงวิจารณ์ และเหตุผลที่ต้องเป็นนาบิล อานาน

แนวคิดผลักดันนาบิลเข้าสู่มวยสากลไม่ได้เกิดขึ้นแบบฉับพลัน สมรักษ์ คำสิงห์ ฮีโร่เหรียญทองโอลิมปิก 1996 ยอมรับว่าเคยเสนอแนวคิดลักษณะนี้มานาน 2-3 ปีแล้ว

สมรักษ์มองเห็นคุณสมบัติหลายอย่างที่เหมาะกับมวยสากล ทั้งรูปร่างที่สูงถึงราว 194 เซนติเมตร พื้นฐานหมัด ฟุตเวิร์ก สายตา และประสบการณ์จากนวมเล็ก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นข่าวใหญ่จริงๆ คือการจับมือกันอย่างเป็นทางการระหว่าง ONE กับสมาคมมวยสากลฯ เพื่อวางแผนสองปีเต็มสำหรับลอสแอนเจลิส 2028

คำตอบส่วนหนึ่งอาจอยู่ในสถานการณ์ของมวยสากลชายไทยเอง ในโอลิมปิก 2024 ที่ปารีส นักชกชายไทยสามคนตกรอบทั้งหมด โดยไม่มีใครคว้าเหรียญ ขณะที่เหรียญรางวัลเดียวของทีมมวยไทยมาจาก จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง ในฝั่งหญิง

ภาพดังกล่าวทำให้คำถามเรื่องการสร้างนักชกชายระดับโลกกลับมาอีกครั้ง การเปิดประตูให้นักชกจากมวยไทยหรือคิกบ็อกซิ่งเข้ามาแข่งขันในระบบจึงไม่ใช่เรื่องประหลาด หากสมาคมเชื่อว่ามีวัตถุดิบที่สามารถต่อยอดได้

แต่คำถามสำคัญก็คือ วัตถุดิบเหล่านั้นจะเปลี่ยนเป็นนักมวยสากลระดับโอลิมปิกได้จริงหรือไม่

ความได้เปรียบที่เห็นได้ตั้งแต่ยังไม่ขึ้นเวที

สิ่งแรกที่แทบทุกคนเห็นตรงกันคือสรีระของนาบิล หากลงแข่งขันในพิกัดราว 70 กิโลกรัม ส่วนสูงเกือบสองเมตรของเขาจะสร้างความแตกต่างอย่างมาก เขามีโอกาสใช้ช่วงชกควบคุมระยะจากวงนอก ปล่อยแย็บ และบังคับให้คู่ต่อสู้ต้องเสี่ยงมากขึ้นทุกครั้งที่พยายามเข้าประชิด

ชาตรี ศิษย์ยอดธง ผู้ก่อตั้ง และ CEO ของ ONE Championship ยังมองว่าประสบการณ์จากการชกนวมเล็กช่วยให้การป้องกันและการตอบสนองต่อหมัดมีความละเอียดกว่าเดิม

แต่ความได้เปรียบทางกายภาพเพียงอย่างเดียวไม่เคยเพียงพอในโอลิมปิก และนี่คือสิ่งที่นาบิลต้องพิสูจน์ต่อจากนี้ ทว่าปัญหาใหญ่ที่สุดไม่ใช่ว่านาบิลต่อยหมัดได้ดีหรือไม่ แต่คือเขาจะปรับภาษาการชกได้เร็วเพียงใด

มวยสากลสมัครเล่นให้ความสำคัญกับจังหวะเข้าออก ความเร็ว การออกหมัดเป็นชุด การควบคุมระยะ และการสร้างคะแนนในช่วงเวลาที่จำกัดมากกว่าการแลกอาวุธหนักแบบมวยไทย

สมจิตร จงจอหอ อีกหนึ่งฮีโร่เหรียญทองโอลิมปิกชาวไทยในปักกิ่ง 2008 เตือนว่าการเปลี่ยนผ่านลักษณะนี้ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้เพียงไม่กี่เดือน เขายกประสบการณ์ตัวเองว่าต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะเข้าใจวิธีชกมวยสากลจริงๆ

ดังนั้นชื่อเสียงจาก ONE จึงแทบไม่มีความหมาย หากระบบการเคลื่อนไหวและการตัดสินใจยังไม่เข้ากับกติกาใหม่

โจทย์แรกคือ ‘พิกัดน้ำหนัก’ พร้อมกับดราม่า ‘เด็กเส้น’

ก่อนจะพูดถึงโอลิมปิก นาบิลต้องตอบให้ได้ก่อนว่าพิกัดน้ำหนักไหนเหมาะกับตัวเองที่สุด เขาระบุว่ากำลังมองรุ่น 70 กิโลกรัม มากกว่ารุ่น 65 กิโลกรัม

แต่สมจิตรเตือนว่าการเลือกพิกัดเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก เพราะน้ำหนักสัมพันธ์กับทั้งความแข็งแรง ความเร็ว ความทนทาน และความสามารถในการรับหมัด

หากลดพิกัดมากเกินไป ร่างกายอาจเสียประสิทธิภาพ แต่ถ้าขยับขึ้นสูงเกินไป ความได้เปรียบด้านความยาวอาจลดลง การหาน้ำหนักที่ทำให้เขายังรักษาความเร็ว ความแข็งแรง และฟุตเวิร์กได้ครบ จึงเป็นหนึ่งในบททดสอบสำคัญที่สุดในสองปีข้างหน้า

ประเด็นที่ทำให้เรื่องนี้ร้อนแรงที่สุดคือข้อกล่าวหาว่า นาบิลถูกเปิดทางให้ไปโอลิมปิกโดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนเดียวกับคนอื่น แต่ทั้งสมาคมและตัวนักชกยืนยันตรงกันว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขายังต้องผ่านการคัดตัว ชิงแชมป์ประเทศไทย เข้าแคมป์ทีมชาติ และแข่งขันระดับนานาชาติเพื่อสร้างผลงานและคว้าโควตา

นาบิลเองพูดตรงๆ ว่า “ไม่ใช่ปุ๊บปั๊บดีดนิ้วแล้วผมได้ไปโอลิมปิกเลย” พร้อมประกาศว่าหากมีใครในประเทศไทยพิกัดเดียวกันเก่งกว่า เขาก็พร้อมยอมรับให้คนนั้นเป็นตัวแทน นั่นทำให้สนามคัดเลือกจะกลายเป็นบทพิสูจน์แรกที่ชัดเจนที่สุด

นาบิลกล่าวว่า “ผมอยากจะเป็นคนที่มีศักยภาพที่สุดในประเทศไทย เพื่อที่จะไปโอลิมปิก ผมรู้ว่าผมต้องวัดกับทุกคนในประเทศไทยอยู่แล้วถ้าจะไป (โอลิมปิก) ผมก็ต้องเก่งที่สุดในประเทศไทย

“ผมไม่ได้จะไปลัดหน้าคิวนักมวยสากลสมัครเล่นที่ต่อยอยู่ในตอนนี้ ใครที่อยู่ในประเทศไทย พิกัดน้ำหนักเดียวกับผม ผมจะไปวัดกับคุณทีละคนเลยครับ ถ้าผมเก่งที่สุด ก็ขอให้ยอมรับผม”

ก่อนที่นาบิลจะได้ชกมวยสากลอย่างจริงจัง กระแสต่อต้านกลับเกิดขึ้นก่อนแล้ว บอสชาตรีถึงกับแสดงความไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งแฟนมวยและอดีตนักชกบางส่วนถึงรีบวิจารณ์ ขณะที่สมรักษ์มองว่าการได้ซูเปอร์สตาร์ระดับโลกมาลองช่วยทีมชาติควรเป็นเรื่องน่ายินดีมากกว่า

จุดนี้สะท้อนความขัดแย้งที่น่าสนใจ เพราะฝ่ายหนึ่งมองว่านี่คือโอกาสของประเทศไทย ขณะที่อีกฝ่ายกังวลเรื่องความยุติธรรมต่อคนในระบบ ทั้งสองมุมไม่ได้ผิดเสียทีเดียว และวิธีเดียวที่จะยุติข้อถกเถียงได้ก็คือการวางหลักเกณฑ์คัดเลือกให้โปร่งใส และปล่อยให้ผลงานในสนามตัดสิน

ตัวอย่างในอดีตบอกว่า ‘เป็นไปได้’ แต่ ‘ไม่ง่าย’

ประเทศไทยเคยมีนักมวยที่เติบโตจากมวยไทยแล้วประสบความสำเร็จสูงสุดในมวยสากลมาแล้ว ทั้งสมรักษ์ คำสิงห์, มนัส บุญจำนงค์ และ สมจิตร จงจอหอ ดังนั้นเส้นทางของนาบิลจึงไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผล

แต่ในอีกด้านหนึ่ง ไทยก็เคยพยายามดึงนักมวยไทยชื่อดังอย่างแสงมณี และ ซุปเปอร์แบงค์ เข้าสู่ระบบมวยสากลโดยไม่ประสบความสำเร็จเช่นกัน

ประวัติศาสตร์จึงให้คำตอบสองด้านพร้อมกัน คือการเปลี่ยนสายทำได้ แต่ชื่อเสียง พรสวรรค์ และประสบการณ์จากมวยไทยไม่ใช่ใบรับประกันว่าจะสามารถปรับตัวทันเวลา

แผนเบื้องต้นคือให้นาบิลใช้เวลาสองปีเพิ่มสัดส่วนการฝึกมวยสากลอย่างจริงจัง โดยอาจฝึกกับ Venum ควบคู่กับโปรแกรมของสมาคม และหาคู่ซ้อมหลายสไตล์ให้เจอทั้งมวยซ้าย มวยขวา นักชกที่เร็ว นักชกที่บุก และนักชกที่ถอยรอ

การฝึกเหล่านี้สำคัญมาก เพราะโอลิมปิกไม่ใช่การแข่งขันที่มีเวลาปรับตัวหน้างาน หากเจอคู่แข่งที่เปลี่ยนจังหวะเร็วหรือชกแต้มแล้วหนี นักกีฬาต้องแก้เกมให้ได้ภายในไม่กี่นาที สิ่งที่นาบิลต้องพัฒนาไม่ใช่แค่หมัด แต่คือการคิดและตัดสินใจในรูปแบบใหม่ทั้งหมด

สิ่งที่ต้องพิสูจน์คือความสม่ำเสมอ เพราะลอสแอนเจลิสยังอยู่ไกล แต่การพิสูจน์เริ่มแล้ว

ชัยชนะเหนือคู่ชกหนึ่งคน ไม่ว่าจะเป็นนักมวยทีมชาติหรือคู่แข่งระดับโลก ยังไม่น่าจะเพียงพอ เพราะเส้นทางโอลิมปิกต้องผ่านหลายรายการ ต้องเก็บอันดับ ต้องรักษาสภาพร่างกาย และต้องทำผลงานต่อเนื่องภายใต้กติกาที่แตกต่างออกไป

นี่คือจุดที่นาบิลจะถูกทดสอบมากที่สุด เพราะการเป็นนักชกอาชีพใน ONE กับการเป็นนักกีฬาทีมชาติที่ต้องชกหลายทัวร์นาเมนต์ในปฏิทินคัดเลือกนั้นใช้วิธีบริหารร่างกายต่างกัน หากเขาสามารถรักษาคุณภาพการชกได้ตลอดสองปี การพูดถึงเหรียญโอลิมปิกจึงจะเริ่มมีน้ำหนักมากขึ้น

ทั้งชาตรีและ ผศ. พิมล ศรีวิกรม์ แสดงความมั่นใจอย่างมากว่านาบิลมีศักยภาพไปถึงเหรียญทอง คำพูดเหล่านี้สร้างความหวัง แต่ก็เพิ่มแรงกดดันให้กับนักชกวัย 22 ปีทันที

เพราะจากนี้ทุกการแข่งขันจะถูกวัดกับมาตรฐาน ‘ว่าที่แชมป์โอลิมปิก’ มากกว่าการเป็นนักชกที่กำลังเรียนรู้การชกภายใต้กติกาใหม่ บางทีสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับนาบิลอาจไม่ใช่การพิสูจน์ว่าเขาคว้าเหรียญทองได้ตั้งแต่วันนี้ แต่เป็นการพิสูจน์ทีละขั้นว่าเขาสามารถผ่านนักชกในประเทศ ผ่านเวทีนานาชาติ และปรับตัวเข้ากับมวยสากลได้จริง

วันนี้นาบิลยังไม่ใช่นักมวยโอลิมปิก และยังไม่ใช่นักชกทีมชาติไทยแบบอัตโนมัติ สิ่งที่เขามีคือโอกาส พื้นฐานทางกายภาพ ชื่อเสียง ประสบการณ์ระดับโลก และการสนับสนุนจากหลายองค์กร

สิ่งที่เขายังไม่มีคือผลงานในมวยสากลสมัครเล่นที่มากพอจะตอบทุกข้อสงสัย และนั่นอาจเป็นเรื่องดี เพราะตลอดสองปีจากนี้ เขาจะมีเวทีให้พิสูจน์ทุกอย่างด้วยตัวเอง

หากวันหนึ่งนาบิลผ่านการคัดเลือกด้วยระบบเดียวกับคนอื่น และคว้าตั๋วไปลอสแอนเจลิสได้จริง คำว่า “เด็กเส้น” ก็คงไม่มีความหมายอีกต่อไป เหลือเพียงคำถามสุดท้ายว่า เขาจะไปได้ไกลแค่ไหนบนเวทีที่ใหญ่ที่สุดของโลก

โดยซีรีส์เรื่องนี้เป็นผลงานกำกับการแสดงโดยผู้กำกับมากฝีมือ ศศินันท์ พัฒนะ ถ่ายทอดพล็อตเรื่องราวความสัมพันธ์สุดชวนหัวหมุน จากความสัมพันธ์บ้าๆ กลายมาเป็นความรักที่ทำเอารักแทบบ้า ซึ่งนอกจากการโคจรกลับมาร่วมงานกันของสองนักแสดงนำแล้ว ยังเสริมทัพความสนุกด้วยสองหนุ่มมาแรงอย่าง บาร์โค้ด ตฤณสิษฐ์ และ คิน ธนชัย ที่จะมาร่วมเติมเต็มความเข้มข้นให้เรื่องราวสนุกครบรสยิ่งขึ้น

You Maniac เดี๋ยวจะรักซะให้บ้า เป็นเรื่องราวของ ดีน (วิลเลี่ยม จักรภัทร) หนุ่มหล่อเทสต์ดีคนที่ไม่คิดผูกมัดกับใคร แต่กลับต้องพยายามทำทุกทางเพื่อจีบ มอธ (เอส ศุภ) ศิลปินหนุ่มสุดขวางโลก เพราะไปรับคำร้องขอของ เท็น (บาร์โค้ด ตฤณสิษฐ์) เพื่อนสนิทของดีนที่อยากจะจีบ ปัณณ์ (คิน ธนชัย) แต่ปัณณ์ดันแอบชอบมอธอยู่ จากตอนแรกที่ไม่ได้ตั้งใจจีบ สู่สัญชาตญาณอยากเอาชนะ จนเกมความสัมพันธ์บ้าๆ ครั้งนี้ กลายเป็นรักกันแทบบ้า

สำหรับ วิลเลี่ยม จักรภัทร หลายคนอาจคุ้นหน้าคุ้นตาเขาจากบทบาทการเป็นศิลปินบอยกรุ๊ปวง LYKN ในขณะที่ เอส ศุภ ก็มีอีกหนึ่งบทบาทอย่างการเคยเป็นนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติไทยเช่นกัน โดยก่อนหน้านี้พวกเขาได้ร่วมงานกันในซีรีส์ เธมโป้ (ThamePo) HEART THAT SKIPS A BEAT และ มีสติหน่อยคุณธีร์ (Me and Thee) ก่อนจะกลับมาพร้อมกับ You Maniac เดี๋ยวจะรักซะให้บ้า ที่จะออกอากาศทุกวันเสาร์ทางช่อง GMM25 เริ่มตอนแรก 29 สิงหาคมนี้

ภาพ: YouManiacSeries / X

อ้างอิง: https://youtu.be/qzwvncmhcY4?si=p3ZJ1I987E-yKieZ

Kim Ji Won เผยว่าเธอตัดสินใจบริจาคเงินหลังจากเห็นความยากลำบากของบุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานอยู่แนวหน้า รวมทั้งการรับฟังเรื่องราวของเด็กที่ป่วยขณะถ่ายทำซีรีส์เรื่อง Doctor X: Age of White Mafia ของช่อง SBS

“ฉันขอแสดงความขอบคุณและให้กำลังใจแก่บุคลากรทางการแพทย์ที่ยังคงทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย รวมทั้งผู้ป่วยเด็กและครอบครัวของพวกเขาด้วยเช่นกัน” Kim Ji Won กล่าว

คาดว่าเงินบริจาคของเธอจะถูกนำไปใช้จ่ายในการรักษาเด็กที่ป่วยด้วยโรคร้ายแรงและโรคหายาก ซึ่งผู้ป่วยและครอบครัวของพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับค่าใช้จ่ายที่สูงจากการต้องผ่าตัดซ้ำๆ โดยทางโรงพยาบาลก็ย้ำว่าพวกเขาจะนำเงินส่วนนี้ไปใช้ประโยชน์ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อสร้างความหวังและความมั่นใจให้ครอบครัวของผู้ป่วยเช่นกัน

ภาพ: LEE JEONG MU/Imazins via Getty Images

อ้างอิง:
https://www.koreajoongangdaily.com/entertainment/actor-kim-jiwon-donates-100-million-won-for-pediatric-patientsnbsp/12816889

ดร.วิทย์ สิทธิเวคิน จาก THE STANDARD WEALTH ได้รับเกียรติพูดคุยกับ ดร.คงกระพัน อินทรแจ้ง ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ ปตท. เพื่อเจาะลึกวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ภายใต้การนำทัพในการสร้างสมดุลแห่ง Energy Trilemma

#PTT #ปตท #EnergyTransition #NetZero #TheStandardWealth

เขาโลดแล่นและฝากผลงานอันน่าทึ่งยาวนานถึง 18 ฤดูกาล ผ่านต้นสังกัดในลีกถึง 7 แห่ง

ที่จริงทั้ง ซาคราเมนโต้ คิงส์ กับ วอชิงตัน วิเซิร์ดส ก็ยังอยากใช้งาน แต่ดูเหมือนในบทบาทน้อยกว่าที่เขาต้องการ

นินจาเต่า เลือกวิธีการประกาศอำลา ผ่านคลิปวิดีโอบนโซเชียลมีเดีย ความยาว 3 นาทีครึ่ง โดยให้ ไมเคิ่ล บี.จอร์แดน นักแสดงชื่อดังช่วยบรรยาย

ทำให้ตลอดทั้งคลิปไม่มีคำพูดจากเวสต์บรูกแต่อย่างใด

เขาใช้ภาพไฮไลต์การเล่นตลอด 18 ปี ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวความยิ่งใหญ่ หยาดเหงื่อ และการทุ่มเทอย่างทรงพลัง เกินกว่าคำบรรยายใดๆ

เวสต์บรูก แค่โพสต์ ข้อความสั้นๆ เอาไว้ใต้คลิป

“บางครั้ง คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังเฝ้ามองจุดจบของมันอยู่ คุณต้องเคยอยู่ตรงนั้นจริง ๆ และบัดนี้ ทุกอย่างมันจบลงแล้ว”

เขายังอุตส่าห์ทิ้งปริศนาถึงบทบาทในอนาคต โดยให้ จอร์แดน บรรยาย ขณะที่ตัวเองนั่งอยู่ในห้องที่กำลังก่อสร้างว่า: “ปีกคู่นี้ยังสร้างไม่เสร็จ และตัวเขาก็ยังไม่จบลงเช่นกัน”

เลอบรอน เจมส์ อดีตเพื่อนร่วมทีม ออกมาชื่นชมเวสต์บรูก ทั้งฐานะหนึ่งในคู่แข่งและเพื่อนร่วมทีมที่ทรงพลังและมีความเป็นนักสู้อย่างแท้จริง

โดโนแวน มิตเชลล์ กับ เทร ยัง สองการ์ดระดับชั้นนำได้ร่วมโพสต์แสดงความเคารพต่อเวสต์บรูก ในฐานะไอดอลและต้นแบบผู้สร้างแรงบันดาลใจให้กับการ์ดยุคใหม่

เคนดริก เพอร์กิ้นส์ อดีตเพื่อนร่วมทีมธันเดอร์ และนักวิเคราะห์ ESPN บอกว่า “แม้ผมจะไม่ได้คุยกับรัสส์มาสักพักแล้ว แต่ผมมีความรักที่แท้จริงให้รัสเซลล์ เวสต์บรูก โดยตลอด… เขาไม่เพียงแต่ควรได้รับการรีไทร์เสื้อแข่งในโอคลาโฮมา ซิตี้ แต่ควรจะได้ ‘รูปปั้น’ หน้าสนามด้วยซ้ำ ถัดจาก เอสจีเอ แล้ว สำหรับผม รัสส์คือ ธันเดอร์ ที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับสองตลอดกาล”

เส้นทางบาสเกตบอลของ เวสต์บรูก เริ่มต้นที่ มหาวิทยาลัยดังอย่าง ยูซีแอลเอ ลงแข่งที่นั่นสองปี ก่อนประกาศตัวเข้าสู่การดราฟต์ 2008

ซีแอตเทิ่ล ซูเปอร์โซนิกส์ ใช้สิทธิอันดับสี่ คว้าเข้ามาครอง เพียงแต่หลังจากนั้นไม่นาน แฟรนไชส์ได้ย้ายเมืองและเปลี่ยนชื่อ เป็น โอคลาโฮม่า ซิตี้ ธันเดอร์ โดย เวสต์บรูก ยังไม่ทันได้ใส่ชุด ซูเปอร์โซนิกส์ แข่งแต่อย่างใด

อย่างไรก็ตาม การมาของ เวสต์บรูก ถือเป็นเสาหลักสำคัญในการสร้าง ธันเดอร์ ยุคใหม่ ร่วมกับซูเปอร์สตาร์อย่าง เควิน ดูแรนท์ และ เจมส์ ฮาร์เด้น (ได้รางวัลตัวสำรองยอดเยี่ยม NBA)

ทั้งสามคน เข็น ธันเดอร์ ให้พุ่งทะยานมาทางตะวันตก อย่างร้อนแรง

ปี 2012 (เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ): เวสต์บรูก วัย 23 ปี พา ธันเดอร์ ชิงเป็นครั้งแรกของแฟรนไชส์ โดยต้องเผชิญหน้ากับ “บิ้กทรี” ของ ไมอามี่ ฮีต (เลอบรอน เจมส์, ดีเวย์น เหว็ด และ คริส บอสช์) แม้สุดท้ายต้องพ่ายแพ้ 1-4 เกม แต่นั่นกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ แฟนบาส ทั่วโลกรับรู้ถึงศักยภาพการเล่นอันร้อนแรงเหมือนพายุหมุนของเขา

ตลอดระยะเวลา 11 ฤดูกาลเต็มที่อยู่ โอคลาโฮม่า ซิตี้, นินจาเต่า ไม่เพียงสร้างสถิติส่วนตัวมากมาย แต่เขายังสร้างวัฒนธรรมความดุดัน, ความภักดี และจิตวิญญาณแห่งการไม่ยอมแพ้ให้กับเมือง อย่างที่ไม่เคยมีผู้เล่นคนใดทำได้มาก่อน

สิ่งที่ทำให้แฟนบาสเกตบอล ทึ่งในตัวอีกอย่างนอกเหนือทักษะการเล่น ก็คือเรื่อง สภาพร่างกายและความทรหด ของเวสต์บรูก เข้าขั้นเหนือมนุษย์

ในช่วงต้นของอาชีพ เคยได้รับฉายาว่าเป็น มนุษย์เหล็ก แห่ง NBA

สถิติความอึดระดับประวัติศาสตร์

• 394 เกมติดต่อกัน: ช่วง 5 ฤดูกาลแรกของการเล่นอาชีพ (ตั้งแต่ฤดูกาล 2008-09 จนถึงสิ้นสุดฤดูกาล 2012-13) เวสต์บรูก ไม่เคยพลาดการลงแข่งแม้แต่เกมเดียว ทั้งฤดูกาลปกติและเพลย์ออฟ
• เหตุการณ์โหนกแก้มแตกที่พอร์ตแลนด์ (ปี 2015): ระหว่างการเยือน เบลเซอร์ส ปี 2015 เวสต์บรูก โดนเข่า อันเดร รอเบอร์สัน เพื่อนร่วมทีมเข้าที่ใบหน้าอย่างรุนแรงจนกระดูกโหนกแก้มแตกและเกิดรอยบุ๋มเห็นได้ชัด เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วนในวันถัดมา ผู้คนต่างคาดว่าเขาจะต้องพักยาวหลายสัปดาห์ แต่ ความจริง นินจาเต่า พักแค่สองเกม รวมห้าวัน ก็กลับมาสู้ไหว ด้วยการใส่ หน้ากากป้องกัน
• รีเทิร์นอย่างยิ่งใหญ่: ในเกมที่กลับมาพร้อมหน้ากากนัดแรก เวสต์บรูก ซัดใส่ เซเว่นตี้ซิกเซอร์ส ไป 49 แต้ม, 16 รีบาวด์ และ 10 แอสซิสต์ พร้อมกระโดดดั้งก์อย่างรุนแรงใส่ผู้เล่นคู่แข่ง ช่วย ธันเดอร์ คว้าชัยต่อเวลา แสดงให้เห็นถึงความเกลียดชังต่อความพ่ายแพ้และความกล้าไม่กลัวบาดเจ็บ

เมื่อพูดถึงสโลแกนประจำตัวของ เวสต์บรูก คำว่า “Why Not?” (ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?) ไม่เป็นเพียงแค่เครื่องหมายการค้าทางแฟชั่นหรือคำคมเท่ๆ แต่เป็นปรัชญาในการดำเนินชีวิตและการเล่นบาสเกตบอลของเขาที่ท้าทายทุกข้อจำกัด

จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่สุดในอาชีพของเขาเกิดขึ้น เมื่อ ฤดูร้อนปี 2016

เควิน ดูแรนท์ ตัดสินใจย้ายออกจาก โอคลาโฮม่า ซิตี้ ไปร่วมสร้างซูเปอร์ ทีม กับ สเตฟเฟ่น เคอร์รี่, เคลย์ ธอมป์สัน ที่ โกลเด้น สเตท วอร์ริเออร์ส ทิ้งให้ เวสต์บรูก กลายเป็น ทหารเสือเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ท่ามกลางแรงกดดันและการถูกมองข้ามจากสื่อมวลชน

แทนที่จะถดถอย เวสต์บรูกกลับตัดสินใจเซ็นสัญญาต่อระยะยาวกับธันเดอร์ เพื่อแสดงความภักดีต่อเมือง และเปิดฉากฤดูกาล 2016-17 จนกลายเป็นหนึ่งในฤดูกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

1. ทำลายสถิติ ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล ตลอดกาลของ ออสก้าร์ รอเบิร์ตสัน : เวสต์บรูก ซัดไปถึง 42 ครั้ง ในฤดูกาลเดียว ทำลายสถิติเดิม 41 ครั้งของ บิ้กโอ ที่คงอยู่ยาวนาน 55 ปี (ตั้งแต่ฤดูกาล 1961-62)
2. ทำสถิติเฉลี่ย ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล ตลอดฤดูกาล: เขาได้เฉลี่ย 31.6 แต้ม (คว้าตำแหน่งตัวสกอร์มากสุด NBA), 10.7 รีบาวด์ และ 10.4 แอสซิสต์ กลายเป็นผู้เล่นคนที่สองของ NBA ที่ทำสถิติเฉลี่ย ทั้งฤดูกาลระดับ ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล
3. เกียรติยศ MVP: จากการแบกทีมธันเดอร์ที่ขาดดาวดังคนอื่น จนคว้าชัยชนะ 47 เกม พาทีมเข้าสู่รอบเพลย์ออฟได้อย่างเหลือเชื่อ ส่งผลให้นินจาเต่าได้รับรางวัล NBA Most Valuable Player (MVP) ปี 2017 ไปครองอย่างสมเกียรติ

ตลอดระยะเวลา 18 ปี เวสต์บรูกได้เปลี่ยนคำว่า “ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล” จากที่เกิดขึ้นได้ยากสำหรับวงการ NBA ให้กลายเป็นเรื่องบรรทัดฐานใหม่ที่เกิดขึ้นจนชินตา

เขาทิ้งสถิติทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ลเอาไว้ ทั้งสิ้น 209 เกม และ ทำสถิติเฉลี่ยทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ลถึง 4 ฤดูกาล (2016-17, 2017-18, 2018-19 กับ โอเคซี และ 2020-21 กับ วอชิงตัน วิเซิร์ดส)

เมื่อเดือนพฤศจิกายนช่วงท้ายอาชีพ เวสต์บรูกยังแอสซิสต์ ครบ 10,000 ครั้ง กลายเป็นผู้เล่นคนที่ 8 ในประวัติศาสตร์ที่ทำได้ และจบอาชีพในอันดับที่ 5 ของผู้จ่ายแอสซิสต์สูงสุดตลอดกาล (10,351 ครั้ง)

นอกจากนี้ เขายังเป็นเพียง 1 ใน 2 คนของลีก ร่วมกับเลอบรอน ที่สะสมสถิติตลอดอาชีพได้เกิน 25,000 คะแนน กับ 10,000 แอสซิสต์ ถือเป็นเครื่องยืนยันถึงความครบเครื่องในฐานะทั้งตัวทำแต้มและตัวปั้นเกมระดับไม่ธรรมดา

หลังจากยุคสมัยอันเกรียงไกรกับ ธันเดอร์ สิ้นสุดลงในปี 2019

เวสต์บรูกได้เข้าสู่วิถีการเป็นผู้เล่นพเนจรที่ต้องปรับตัวเข้ากับหลายๆ แฟรนไชส์ แต่เขายังคงทุ่มเทความดุดันและเป็นมืออาชีพในทุกที่ที่ไป:

1. ฮิวสตั้น ร็อคเก็ตส์ (2019–2020): กลับมาร่วมงานกับเพื่อนรักอย่างฮาร์เด้น พาทีมเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ
2. วอชิงตัน วิเซิร์ดส (2020–2021): สร้างปรากฏการณ์กดทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล เป็นว่าเล่น พาทีมพลิกสถานการณ์ช่วงท้ายฤดูกาลเข้าสู่เพลย์ออฟอย่างน่าทึ่ง
3. แอลเอ เลเกอร์ส (2021–2023): การกลับมาเล่นในบ้านเกิดที่แอลเอ ได้ร่วมงาน เลอบรอน และแอนโธนี่ เดวิส กลับเป็นช่วงเวลายากลำบากและเจอกับกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักเกี่ยวกับสไตล์การเล่น แต่เขาก็ยังอดทนสู้
4. แอลเอ คลิปเปอร์ส (2023–2024): ปรับบทบาทมาเป็นผู้เล่นสำรอง นำพาพลังจากม้านั่งสำรองและได้รับความรักจากแฟนๆ คลิปเปอร์สโดยทันที
5. เดนเวอร์ นักเก็ตส์ (2024–2025): ผนึกกำลังกับนิโกล่า โยคิช พาทีมคว้าชัยชนะรอบเพลย์ออฟ 1 ซีรีส์ เมื่อปี 2025
6. ซาคราเมนโต้ คิงส์ (2025–2026 ฤดูกาลสุดท้าย): ยอมรับค่าจ้างขั้นต่ำ ลงแข่ง 64 เกม (เป็นตัวจริง 58 เกม) ทำสถิติเฉลี่ย 15.2 แต้ม, 6.7 แอสซิสต์ และ 5.2 รีบาวด์ แม้ผลงานทีมจะแย่ ชนะ 22 แพ้ 60 แต่ เวสต์บรูกก็ยังคงทำหน้าที่ในฐานะรุ่นพี่และผู้นำทีมจนวินาทีสุดท้าย

ต้องถือว่า เวสต์บรูกในวัยย่าง 38 น่าจะสร้างความทรงจำให้กับแฟนบาสเกตบอลอย่างสับสนมากสุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์

ช่วงพีกๆ เขาคือ สุดยอดพอยท์การ์ด ดีกรีทั้งเอ็มวีพีลีก, ติดออล-สตาร์ 9 สมัย, แชมเปียนทำสกอร์ NBA สองฤดูกาล, แอสซิสต์มากสุดของลีกอีกสองซีซั่น

เป็นคนแรกคนเดียวที่ มีค่าเฉลี่ยทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ลถึงสี่ซีซั่น

เขารีไทร์ ด้วยการทิ้งผลงานทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ลมากสุดตลอดกาล 209 เกม, แอสซิสต์มากเป็นอันดับห้าตลอดกาล และสกอร์มากเป็นลำดับ 14 ของประวัติศาสตร์ลีก

ขณะเดียวกันเสียงด่า เวสต์บรูกจากแฟนบาสก็ถือว่าไม่ผิดเพี้ยน เรื่องการชูตมั่วซั่ว, ตัดสินใจท้ายเกมผีเข้าผีออก และสไตล์การเล่นพอร่างกายเริ่มเสื่อมถอย ก็เข้ากับคนอื่นได้ยาก แน่นอน ไม่เคยได้แหวนแชมป์มาครองอีกต่างหาก

เพียงแต่ข้อกล่าวหาเป็น ‘เด็กปั้ม’ จากมุมมองที่ชอบปั๊มสถิติ ถือว่า ดูแคลนเวสต์บรูกช่วงพีกๆ เกินไป

ทีมของเขามีสถิติ 153-56 หรือ 73.2% เวลาที่ทำทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล

ไม่เป็นรอง พวกที่ ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ลเกิน 120 ครั้งของ NBA อย่าง นิโกล่า โยคิช 198 ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล, ผลงานทีม 152-46 (76.8%), ออสก้าร์ รอเบิร์ตสัน 181 ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล, ผลงานทีม 131-50 (72.4%), แมจิก จอห์นสัน 138 ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล, ผลงานทีม 108-30 (78.3%), เลอบรอน เจมส์ 125 ทริปเปิ้ล-ดับเบิ้ล, ผลงานทีม 96-29 (76.8%)

เขาอาจไม่ใช่พอยท์การ์ดสมบูรณ์แบบ ไม่น่าติดท็อปไฟว์ตลอดกาล แต่สำหรับท็อปเทนแล้ว มีความเหมาะสมด้วยประการทั้งปวง

เวสต์บรูกถือเป็นหนึ่งในการ์ดพลังเร้าใจ มีการเล่นอย่างเป็นเอกลักษณ์สุดเท่าที่ลีกเคยเห็นมา

และเชื่อว่าจะได้เข้าสู่ หอเกียรติยศในบั้นปลายไม่ยากเย็น