แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

สำหรับหลายประเทศ ภาพดังกล่าวอาจดูเหมือนการแข่งขันที่ขาดแรงจูงใจ เพราะเราคุ้นเคยกับแนวคิดที่ว่า กีฬาเป็นเรื่องของการเอาชนะ และเด็กที่เก่งที่สุดควรได้รับการผลักดันให้ประสบความสำเร็จโดยเร็วที่สุด

แต่สำหรับนอร์เวย์ ประเทศที่มีประชากรเพียงประมาณ 5.5 ล้านคน นี่คือส่วนหนึ่งของแนวคิดการพัฒนากีฬาที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน

ที่น่าสนใจว่า คือประเทศที่พยายามลดความสำคัญของชัยชนะในวัยเด็ก กลับกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่ประสบความสำเร็จด้านกีฬามากที่สุดเมื่อเทียบกับจำนวนประชากร

ในโอลิมปิกเกมส์ฤดูหนาว 2026 ที่มิลาน-คอร์ตินา นอร์เวย์ครองอันดับหนึ่งตารางเหรียญรางวัลด้วย 18 เหรียญทอง รวมทั้งหมด 41 เหรียญ ขณะที่ทีมฟุตบอลชายสร้างประวัติศาสตร์ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 2026 หลังเอาชนะบราซิล

คำถามจึงเกิดขึ้นว่า ทำไมประเทศที่ไม่ได้เร่งให้เด็กๆ เป็นผู้ชนะ กลับสามารถสร้างนักกีฬาที่เอาชนะคู่แข่งระดับโลกได้?

นอร์เวย์ไม่ได้ห้ามเด็กแข่งขัน แต่ไม่ต้องการให้ชัยชนะเป็นทุกอย่าง

สิ่งแรกที่ต้องทำความเข้าใจคือ นอร์เวย์ไม่ได้ห้ามเด็กเล่นกีฬาเพื่อเอาชนะ หรือสอนให้เด็กยอมรับความพ่ายแพ้โดยไม่พยายาม แต่พวกเขาพยายามแยกการแข่งขันออกจากแรงกดดันเรื่องผลลัพธ์

เด็กๆ ยังคงลงสนาม แข่งขัน และพัฒนาทักษะตามปกติ เพียงแต่ระบบไม่รีบตัดสินว่าใครเก่งหรือไม่เก่งจากอันดับในวัยที่ร่างกายและความสามารถยังเปลี่ยนแปลงได้อีกมาก

แนวคิดสำคัญคือ เด็กควรมีโอกาสเรียนรู้กีฬาก่อนถูกตัดสินด้วยผลการแข่งขัน เพราะสำหรับนอร์เวย์ ความสำเร็จในวัย 8 ขวบ ไม่ได้รับประกันความสำเร็จในวัย 28 ปี

รากฐานของแนวคิดนี้มาจาก คณะกรรมการโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งนอร์เวย์ และสมาพันธ์กีฬาแห่งชาติ หรือ NIF ซึ่งวางหลักสิทธิของเด็กในการเล่นกีฬาตั้งแต่ปี 1987 และปรับปรุงครั้งสำคัญอีกครั้งในปี 2007

หลักการดังกล่าวให้ความสำคัญกับความปลอดภัย การมีส่วนร่วม ความสนุก และสิทธิในการเลือกของเด็ก

สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 9 ปี การแข่งขันถูกจำกัดอยู่ในระดับท้องถิ่น โดยไม่เน้นตารางอันดับหรือถ้วยรางวัลสำหรับผู้ชนะ

เมื่ออายุ 11 ปี จึงเริ่มเปิดโอกาสให้แข่งขันในระดับภูมิภาคมากขึ้น และเมื่ออายุ 13 ปี จึงสามารถเข้าสู่การแข่งขันระดับประเทศได้ ทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้แนวคิด ‘Idrettsglede for alle’ หรือความสุขจากการเล่นกีฬาสำหรับทุกคน

ทำไมการรีบสร้างแชมป์ อาจทำให้เด็กเลิกเล่นกีฬา?

หนึ่งในปัญหาของระบบพัฒนากีฬาเยาวชน คือการพยายามค้นหานักกีฬาที่มีพรสวรรค์ตั้งแต่อายุน้อยที่สุด เด็กที่วิ่งเร็วกว่า ยิงประตูได้มากกว่า ขับโกคาร์ตได้เร็วกว่า หรือมีร่างกายแข็งแรงกว่าเพื่อน มักได้รับโอกาสมากกว่า

แต่ความสามารถในวัยเด็กไม่ได้สะท้อนศักยภาพระยะยาวเสมอไป เพราะเด็กแต่ละคนมีพัฒนาการทางร่างกายและจิตใจไม่เท่ากัน

การคัดเลือกเร็วเกินไปจึงเสี่ยงทำให้เด็กที่พัฒนาช้ากว่าถูกมองข้าม ขณะเดียวกัน เด็กที่ได้รับแรงกดดันให้ชนะตลอดเวลาอาจเริ่มรู้สึกว่ากีฬาไม่ใช่ความสนุก แต่เป็นภาระที่ต้องทำให้สำเร็จ สุดท้ายบางคนอาจเลิกเล่นไปก่อนที่ศักยภาพแท้จริงจะปรากฏ

สิ่งที่นอร์เวย์ให้ความสำคัญอย่างมาก คือการรักษาเด็กให้อยู่ในระบบกีฬาให้นานที่สุด เพราะต่อให้เด็กคนหนึ่งมีพรสวรรค์มากเพียงใด หากเขาหมดความสนุกและเลิกเล่นกีฬาตั้งแต่อายุ 13 ปี ความสามารถนั้นก็ไม่มีโอกาสพัฒนาต่อ

นอร์เวย์จึงให้ความสำคัญกับสโมสรท้องถิ่น มิตรภาพ และโอกาสในการมีส่วนร่วม มากกว่าการเดินทางไกลเพื่อแข่งขันกับทีมระดับประเทศตั้งแต่เด็ก

แนวคิดนี้ทำให้การพัฒนานักกีฬาไม่ใช่การแข่งขันเพื่อคัดคนออกให้เร็วที่สุด แต่เป็นการสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้เด็กอยากกลับมาฝึกซ้อมอีกครั้งในสัปดาห์หน้า

ทำไมเด็กนอร์เวย์ถึงไม่จำเป็นต้องเลือกกีฬาเพียงชนิดเดียว?

อีกหนึ่งหลักการสำคัญของนอร์เวย์ คือการเปิดโอกาสให้เด็กทดลองเล่นกีฬาหลายประเภท ก่อนตัดสินใจว่าจะจริงจังกับกีฬาใด

ในหลายประเทศ เด็กที่มีแววด้านฟุตบอลอาจถูกผลักดันเข้าสู่ระบบอะคาเดมีอย่างรวดเร็ว และต้องลดเวลาสำหรับกีฬาอื่น

แต่นอร์เวย์มองว่าการเล่นกีฬาหลากหลายชนิดช่วยพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหวที่แตกต่างกัน ทั้งการทรงตัว การประสานงานของร่างกาย ความคล่องตัว และความเข้าใจการเคลื่อนที่

การไม่รีบเลือกกีฬาเดียวจึงไม่ได้หมายถึงการเสียเวลา ตรงกันข้าม มันอาจเป็นการสร้างพื้นฐานที่กว้างกว่า ก่อนจะเข้าสู่การฝึกเฉพาะทางในอนาคต

หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือ เออร์ลิง ฮาลันด์ กองหน้าทีมชาตินอร์เวย์และแมนเชสเตอร์ ซิตี้ แม้วันนี้เขาจะเป็นหนึ่งในกองหน้าที่อันตรายที่สุดของโลก แต่ในวัยเด็ก ฮาลันด์ไม่ได้เล่นเพียงฟุตบอล

เขาเติบโตมากับกีฬาแฮนด์บอล กรีฑา และสกีครอสคันทรี ก่อนเลือกมุ่งหน้าสู่ฟุตบอลอย่างจริงจังในช่วงวัยรุ่น ประสบการณ์จากกีฬาเหล่านั้นอาจมีส่วนช่วยพัฒนาการเคลื่อนไหว การกระโดด ความแข็งแกร่ง และการใช้ร่างกายของเขา

แน่นอนว่าไม่สามารถยืนยันได้ว่ากีฬาอื่นเป็นสาเหตุโดยตรงของความสำเร็จในฟุตบอล แต่เส้นทางของฮาลันด์สะท้อนว่า การไม่รีบจำกัดทางเลือกไม่ได้ขัดขวางการเติบโตเป็นนักกีฬาระดับโลก

จากฮาลันด์ถึงเซอร์ลอธ นักฟุตบอลที่ไม่ได้เติบโตมากับฟุตบอลอย่างเดียว

ฮาลันด์ไม่ใช่ตัวอย่างเดียวในทีมชาตินอร์เวย์ เพราะมองไปที่อเล็กซานเดอร์ เซอร์ลอธ กองหน้าร่างใหญ่ที่เล่นร่วมกับเขา ก็เติบโตมากับฟุตบอล แฮนด์บอล และสปีดสเกต

ขณะที่ผู้รักษาประตูอย่าง เออร์ยาน นีลันด์ เคยเล่นทั้งแฮนด์บอลและสกีอัลไพน์ควบคู่กับฟุตบอล สิ่งที่น่าสนใจคือ นักเตะเหล่านี้มีลักษณะการเคลื่อนไหวที่แตกต่างกัน แต่ล้วนผ่านประสบการณ์กีฬาหลากหลายประเภท

มันไม่ได้หมายความว่าการเล่นหลายกีฬาจะสร้างนักฟุตบอลระดับโลกได้ทุกคนแต่แสดงให้เห็นว่า เส้นทางสู่อาชีพนักกีฬาไม่ได้จำเป็นต้องเป็นเส้นตรง และความเชี่ยวชาญสามารถเกิดขึ้นภายหลังจากการสำรวจความสามารถของตัวเองได้

ความสำเร็จของนอร์เวย์ไม่ได้จำกัดอยู่ในสนามฟุตบอล โอลิมปิกเกมส์ฤดูหนาว 2026 พวกเขาคว้า 18 เหรียญทอง รวม 41 เหรียญ และครองอันดับหนึ่งตารางเหรียญรางวัลเป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกัน

หนึ่งในนักกีฬาที่โดดเด่นคือ โยฮันเนส เฮิสฟล็อต เคลโบ นักสกีครอสคันทรีที่คว้า 6 เหรียญทองในการแข่งขันครั้งเดียว อย่างไรก็ตาม การอธิบายความสำเร็จทั้งหมดด้วยนโยบายกีฬาเด็กเพียงอย่างเดียวคงไม่ถูกต้อง เพราะนอร์เวย์ยังมีวัฒนธรรมกีฬาฤดูหนาว สิ่งอำนวยความสะดวก และระบบสนับสนุนนักกีฬาระดับสูง

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ ประเทศนี้สามารถสร้างความสำเร็จระดับโลก โดยไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นจากการกดดันเด็กให้เป็นผู้ชนะตั้งแต่วันแรก

นอร์เวย์เลือกสร้างแรงจูงใจจากภายใน มากกว่ารางวัลภายนอก

ในทางจิตวิทยาการกีฬา มีแนวคิดเรื่อง ‘Intrinsic Motivation’ หรือแรงจูงใจจากภายใน หมายถึงความต้องการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพราะรู้สึกสนุก สนใจ หรืออยากพัฒนาตัวเอง ไม่ใช่เพียงเพื่อรางวัลหรือคำชม

เมื่อเด็กเล่นกีฬาเพราะชอบ พวกเขามีแนวโน้มอยากฝึกฝนและเผชิญความท้าทายด้วยตัวเอง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ารางวัลเป็นสิ่งไม่ดี แต่ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อเด็กเริ่มรู้สึกว่าคุณค่าของตัวเองขึ้นอยู่กับการชนะเท่านั้น

นอร์เวย์จึงพยายามสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้เด็กภูมิใจกับความก้าวหน้า ความพยายาม และการเรียนรู้ มากกว่าการเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่นตลอดเวลา

งานวิเคราะห์นักกีฬากว่า 6,000 คน ที่ถูกอ้างถึงในข้อมูลประกอบ ชี้ให้เห็นรูปแบบที่น่าสนใจ นักกีฬาที่ก้าวไปถึงระดับโลกมักมีประสบการณ์เล่นกีฬาหลากหลายในวัยเด็ก เริ่มฝึกเฉพาะทางช้ากว่า และไม่ได้จำเป็นต้องโดดเด่นที่สุดตั้งแต่ช่วงแรก

ในทางกลับกัน นักกีฬาที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในระดับเยาวชนจำนวนหนึ่งกลับไม่สามารถรักษาความได้เปรียบนั้นเมื่อเติบโตขึ้น

เหตุผลสำคัญคือพัฒนาการของมนุษย์ไม่ได้เป็นเส้นตรง การเร่งให้เด็กเก่งเร็วที่สุดจึงอาจไม่ใช่วิธีเดียวกับการทำให้เขาเก่งที่สุดเมื่อเป็นผู้ใหญ่ และนั่นคือสิ่งที่ระบบกีฬานอร์เวย์พยายามให้ความสำคัญ

ชัยชนะไม่ได้เริ่มต้นจากการบังคับให้ชนะ

ชัยชนะของนอร์เวย์เหนือบราซิลในฟุตบอลโลก 2026 จนผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ เป็นหนึ่งในเรื่องราวที่น่าจดจำของวงการฟุตบอล ประเทศที่มีประชากรเพียง 5.5 ล้านคน สามารถเอาชนะชาติที่เคยเป็นแชมป์โลก 5 สมัยได้

แน่นอนว่าเกมฟุตบอลหนึ่งนัดไม่สามารถพิสูจน์ว่าระบบพัฒนาเยาวชนแบบใดดีกว่าอีกระบบหนึ่ง บราซิลเองก็ผลิตนักฟุตบอลระดับโลกมาอย่างต่อเนื่องผ่านแนวทางที่แตกต่างกัน

แต่ความสำเร็จของนอร์เวย์ทำให้เห็นว่า การเปิดโอกาสให้เด็กเติบโตอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการแข่งขันระดับสูงสุด บางครั้ง การสร้างผู้ชนะอาจไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการบังคับให้เด็กชนะ

สำหรับประเทศไทย บทเรียนสำคัญอาจไม่ใช่การยกเลิกการแข่งขันกีฬาเยาวชนทั้งหมด แต่เป็นการกลับมาตั้งคำถามว่า เรากำลังจัดการแข่งขันเพื่อพัฒนาเด็ก หรือเพื่อสร้างผลงานให้โรงเรียน สโมสร และผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้อง

เด็กที่ไม่ติดทีมโรงเรียนยังมีพื้นที่ให้เล่นกีฬาหรือไม่? เด็กที่แพ้การแข่งขันยังได้รับโอกาสพัฒนาต่อหรือเปล่า? และเมื่อเด็กอายุ 10 ขวบเล่นกีฬา เราให้ความสำคัญกับความสุขของเขามากแค่ไหน เมื่อเทียบกับถ้วยรางวัลที่เขาอาจนำกลับบ้าน?

คำถามเหล่านี้อาจสำคัญกว่าการค้นหานักกีฬาที่เก่งที่สุดในแต่ละรุ่นเสียอีก

เพราะชัยชนะที่สำคัญที่สุด อาจไม่ใช่การชนะในวัยเด็ก

ท้ายที่สุด สิ่งที่นอร์เวย์พยายามทำไม่ได้เป็นการปฏิเสธความสำคัญของชัยชนะ แต่เป็นการเลือกช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการแข่งขันอย่างจริงจัง

พวกเขาเชื่อว่า ก่อนเด็กคนหนึ่งจะเรียนรู้วิธีเอาชนะคู่แข่ง เขาควรได้เรียนรู้วิธีสนุกกับกีฬา รู้จักความสามารถของตัวเอง และค้นพบสิ่งที่อยากทำด้วยความสมัครใจ

เพราะเด็กที่แพ้ฟุตบอลตอนอายุ 8 ขวบ อาจกลายเป็นนักกีฬาระดับโลกในอีก 15 ปีข้างหน้า แต่หากเขาเลิกเล่นกีฬาไปตั้งแต่วันนั้น โอกาสดังกล่าวก็อาจไม่มีวันเกิดขึ้น

นอร์เวย์จึงไม่ได้สอนให้เด็กไม่อยากชนะ พวกเขาเพียงไม่ต้องการให้ความพ่ายแพ้ในวัยเด็ก กลายเป็นเหตุผลที่ทำให้เด็กหมดรักในกีฬา

และบางที ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของระบบนี้ อาจไม่ใช่เหรียญทองโอลิมปิก หรือชัยชนะเหนือบราซิล แต่คือการทำให้เด็กคนหนึ่งกลับบ้านหลังการแข่งขัน พร้อมกับความรู้สึกว่า

แม้วันนี้จะไม่ได้เป็นผู้ชนะ แต่พรุ่งนี้ก็ยังอยากกลับมาเล่นกีฬาอีกครั้ง

ภาพ: NurPhoto / Getty Images

อ้างอิง:

• https://www.theguardian.com/football/2026/jul/08/how-norway-made-sport-fun-kids-built-football-team-beat-brazil-world-cup
• https://greatathletes.org/the-norwegian-secret-dont-let-children-win/
• https://www.stevemagness.org/p/dont-keep-score-norways-sporting
• https://www.meer.com/en/106075-why-norway-doesnt-count-children-in-youth-sports

การกลับมาครั้งนี้ PLAVE พาแฟนๆ PLLI เข้าไปสู่โลกดนตรีของพวกเขาไปพร้อมๆ กับนำเสนองานภาพสุดยิ่งใหญ่จากเทคโนโลยีสุดล้ำ ในขณะที่โปรดักชัน เพอร์ฟอร์แมนซ์ การร้อง และดนตรีสดต่างๆ ก็ช่วยเสริมให้โชว์นี้สมบูรณ์แบบไปอีกขั้น

พวกเขายังจัดเซตลิสต์แสดงมาเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นเพลง Blossom Parade, HMPH!, Chroma Drift, BUT YOUR IDOL, Virtual Idol, Dash, Born Savage, Pump Up The Volume!, Pixel World, Think I Am, Our Movie ฯลฯ พร้อมด้วยเวทีโซโล่ที่เมมเบอร์แต่ละคนหยิบเพลงของศิลปินรุ่นพี่และนักร้องระดับตำนานมาร้อง อาทิ Close to you, TASTE, SPIDER, Good Boy Gone Bad และ Sherlock ตลอดจนเพลงเซอร์ไพรส์จากแอนิเมชัน KPop Demon Hunters อย่าง Golden

หลังจากที่ส่วนโชว์หลักจบ ในช่วง Encore พวกเขาก็กลับขึ้นมาพร้อมกับเพลง Star Trace จากอีพีอัลบั้มใหม่ HYPERDRIVE ที่เพิ่งปล่อยฉบับเต็มออกมาเมื่อวานนี้ (13 ตุลาคม) รวมทั้งโชว์เพลง Lunar Hearts และปิดท้ายโชว์ด้วย Wait For You

สิ่งที่ทำให้คอนเสิร์ตครั้งนี้พิเศษไม่ได้มีแค่เพลงหรือเทคโนโลยีการทำโชว์สุดล้ำเท่านั้น เพราะเมมเบอร์ทุกคนต่างเตรียมประโยคภาษาไทยมากมายมาสื่อสารกับแฟนๆ ไม่ว่าจะเป็นการพูดถึงเมนูอาหารไทยจานโปรด คำขอบคุณ ความรู้สึกต่างๆ การสื่อสารโต้ตอบบนเวทีกับแฟนๆ ที่ในหลายครั้งก็ชวนให้แฟนคลับในงานอดหัวเราะไม่ได้ รวมทั้งคำสัญญาว่าพวกเขาจะกลับมาพบกับชาว PLLI ด้วยเช่นกัน

ดังนั้นทัวร์คอนเสิร์ต 2026 PLAVE World Tour [KEEP IT MANIC] in Bangkok จึงไม่ได้เป็นแค่คอนเสิร์ตที่เต็มไปด้วยเสียงเพลงอันไพเราะหรือการแสดงที่น่าทึ่งเท่านั้น แต่เป็นค่ำคืนแห่งความสุขที่มีทั้งเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความทรงจำที่งดงามระหว่าง PLAVE กับ PLLI ชาวไทย ซึ่งเชื่อว่าหลังจากนี้แฟนๆ ก็คงตั้งตารอที่จะได้พบกับพวกเขาอีกครั้งเช่นเดียวกัน

ภาพ: AVALON LIVE

นับตั้งแต่วันที่ 30 กันยายนนี้เป็นต้นไป Rhode จะเริ่มวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่โฟกัสกับการดูแลผิวผ่าน Sephora ทั้งทางออนไลน์ และ ทางร้านทั่วพื้นที่ยุโรป โดยจะเปิดตัวสาขาใหม่ในทั้งหมด 19 ประเทศ นั่นคือที่ เบลเยียม, บัลแกเรีย, โครเอเชีย, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, กรีซ, อิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, โมนาโก, โปแลนด์, โปรตุเกส, โรมาเนีย, เซอร์เบีย, สเปน (รวมไปถึงหมู่เกาะคานารี), สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และตุรเคีย

Rhode เผยว่าการขยายสาขาครั้งใหญ่นี้ นับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสู่บันไดขั้นถัดไป และแบรนด์ก็มีเป้าหมายในการตีตลาดไปทั่วโลกด้วยการใช้กลยุทธ์ให้ลูกค้าได้เข้าถึงโปรดักต์ในร้าน โดยการขยายสาขาใน Sephora ไปทั่วยุโรปของ Rhode เกิดขึ้นหลังจากที่แบรนด์ประสบความสำเร็จอย่างสูงกับยอดขายของร้านใน Sephora ที่ สหรัฐอเมริกา, แคนาดา และ อังกฤษ เมื่อปีก่อน ซึ่งสำหรับการตีตลาดยุโรป Rhode ก็จะนำเสนอไอเท็มเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะที่ยุโรปและ อังกฤษ รวมไปถึงนำโปรดักต์ลิมิเต็ดเอดิชันกลับมาวางจำหน่ายใหม่ด้วย

Hailey Bieber เปิดตัว Rhode เมื่อปี 2022 ในฐานะแบรนด์ สกินแคร์ วีแกน ก่อนที่จะขยายเข้าสู่การผลิตเครื่องสำอางเฉพาะโปรดักต์ที่ได้รับการคัดสรรมาอย่างดีอย่าง Hybrid Makeup ที่เป็นทั้งเมกอัพและสกินแคร์ไปในตัว โดยในไตรมาสที่ 1 ของปี 2027 (เมษายน-มิถุนายนที่ผ่านมา) Rhode สามารถกวาดรายได้ไปทั้งหมด 160 ดอลลาร์

ภาพ: Rhode

อ้างอิง: https://th.fashionnetwork.com/news/Rhode-to-expand-european-distribution-with-sephora-from-september-30-launching-in-19-countries,1862089.html

ถอดรหัสวิสัยทัศน์ ดร. จันทอน สิดทิไซ กับการพลิกโฉม สปป.ลาว ผ่าน ‘Lao Bullion Bank’

หลายคนอาจมองว่า สปป.ลาว เป็นประเทศ Landlocked ที่ต้องเผชิญความท้าทายทางเศรษฐกิจและความผันผวนของค่าเงิน แต่ในความเป็นจริง ลาวนั่งอยู่บนขุมทรัพย์ทองคำใต้ดินที่มีมูลค่ามหาศาลถึง 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ  ซึ่งมากกว่า GDP ประเทศถึง 10 เท่า!

โจทย์สำคัญคือ… จะทำอย่างไรให้ ‘สินแร่’ เปลี่ยนเป็น ‘สินทรัพย์’ ที่แท้จริง?

ดร. จันทอน สิดทิไซ ประธาน PTL Holding และ Lao Bullion Bank เผยยุทธศาสตร์สำคัญในการพัฒนา ‘Ecosystem ทองคำแบบครบวงจร’ ตั้งแต่ต้นน้ำอย่างการทำเหมืองแร่ การพัฒนาโรงกลั่นตามมาตรฐานสากล ไปจนถึงการยกระดับสู่ระบบการเงินระดับธนาคาร และการวางโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัล 

การค้ำประกันเสถียรภาพเงินกีบ: นำทองคำมาเป็น Reserve Backing เพื่อสร้างความเชื่อมั่นและสร้างสภาพคล่องทางการเงิน

เทคโนโลยีขั้นสูงระดับโลก: พัฒนาการกลั่นทองคำบริสุทธิ์สูงถึง 99.999% ซึ่งมีไม่ถึง 5 แห่งในโลก เพื่อป้อนอุตสาหกรรม High-Tech และ Semiconductor ยุคใหม่ (AI & Microchips)

Digital Transformation: พัฒนาแอปพลิเคชัน LBB Plus และ Gold Certificate ยกระดับทองคำในตู้เซฟของประชาชนให้กลายเป็นสภาพคล่องในระบบดิจิทัล

เปลี่ยน Landlocked เป็น Landlinked: เชื่อมโยงโครงข่ายการค้าและโลจิสติกส์ในภูมิภาค เพื่อปลดล็อกศักยภาพทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน

รับชมสัมภาษณ์ฉบับเต็ม และร่วมเจาะลึกโมเดลการเงินแห่งอนาคตที่กำลังเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ สปป.ลาว ได้ที่นี่!

เคนชวนให้มองว่า Builder ไม่ใช่ตำแหน่ง ไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของธุรกิจ CEO หรือคนทำเทคโนโลยี จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ ศิลปิน หรือใครก็ได้

เพราะสิ่งที่ทำให้คนคนหนึ่งเป็น Builder คือ วิธีมองโลก หรือ Mindset

จากการพูดคุยกับผู้คนจำนวนมากในช่วง 2–3 ปีที่ผ่านมา เคนพบคุณลักษณะบางอย่างที่ Builder มีร่วมกัน และจากที่ผมจดทัน มีอยู่ 4 ข้อ

See Advantage (What can I build from?)

มองเห็นข้อได้เปรียบในสิ่งที่คนอื่นมองว่าเป็นปัญหาว่า (What could be?)

เช่น Nelson Mandela – เปลี่ยนความขัดแย้งให้เป็นโอกาสสร้างชาติใหม่

Explore Possibility (What could be?)

Builder ไม่ได้รู้อนาคตมากกว่าคนอื่น แต่เขาสำรวจมันก่อนคนอื่น กล้าลอง กล้าผิด กล้าถูก เช่น Elon Musk – เห็นความเป็นไปได้ของรถยนต์ไฟฟ้าในฐานะ mass-market technology

Create Reality (How do we make it real?)

เปลี่ยนความเป็นไปได้และความฝันให้กลายเป็นของจริง ไม่หยุดอยู่ที่การพูดหรือวิจารณ์ แต่ลงมือสร้างสินค้า Process Resource หรือประสบการณ์ใหม่ เช่น Thomas Edison – ไม่ได้หยุดที่การคิดค้นหลอดไฟ แต่พัฒนาองค์ประกอบต่าง ๆ จนเกิดระบบไฟฟ้าที่ใช้งานได้จริง

Connect the Dots (Who and what can we connect?)

นำสิ่งที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวกันมาเชื่อมจนเกิดสิ่งใหม่ แฟชั่นอาจเจอกับอาหาร ดีไซน์อาจเจอกับการเงิน ความงามอาจเจอกับเทคโนโลยี เช่น Leonardo da Vinci – Art × Science × Anatomy × Engineering

ผมนั่งฟังแล้วเกิดคำถามขึ้นมาว่า จริง ๆ แล้ว 4 Mindsets นี้ใหม่ตรงไหน?

ถ้าเอา AI ออกจากสมการ ผมคิดว่ามันแทบไม่ใหม่เลย นักสำรวจ นักวิทยาศาสตร์ ผู้ประกอบการที่เปลี่ยนโลกตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา ต่างก็ทำสิ่งเหล่านี้

ผมไม่ได้บอกว่า session นี้ไม่มีของใหม่ โลกเปลี่ยนไปอย่างมาก และน่าจะเป็นการวิเคราะห์ ตีความหมายของ Builder Mindset ในโลกใหม่

แต่คือ Power to Create and Co-create

วันนี้ AI ทำให้คนหนึ่งคนมีความสามารถที่เมื่อก่อนอาจต้องใช้คนทั้งทีม ความรู้จำนวนมหาศาลเข้าถึงได้ในเวลาไม่กี่วินาที

ขณะเดียวกัน โลกที่เชื่อมถึงกันเปิดโอกาสให้ Builder หา คนมาร่วม Build ได้ง่ายขึ้น

เราไม่ได้มีแค่ Tool ที่ทรงพลังขึ้น แต่สามารถเชื่อมคน ความรู้ เงินทุน เทคโนโลยี และทรัพยากร จนเกิดเป็น Community และพัฒนาเป็น Ecosystem ที่ไม่มี Builder คนใดสร้างได้ด้วยตัวคนเดียว เช่น Social Mediaทั้งหลาย ตั้งแต่Wikipedia จนถึงTikTok

AI จึงเพิ่มพลังของ Individual Builder

ส่วน Community และ Ecosystem เพิ่มพลังของ Collective Builders

แต่ยิ่ง Power to Build เพิ่มขึ้น ผมกลับคิดว่ายิ่งต้องมีคำถามอีกสองด้านมาประกบ

1. Should we build it?

เราสร้างสิ่งนี้ไปทำไม?.. สร้างเพื่อใคร?… ถ้าสำเร็จ ใครจะได้ประโยชน์?… สังคมและโลกจะได้อะไร?

และที่สำคัญไม่แพ้กัน… ใครอาจเป็นผู้เสียหาย หรือเป็นคนจ่ายต้นทุนจากสิ่งที่เราสร้าง?

เพราะ Builder Mindset ทั้ง 4 ข้อไม่ได้เป็น Virtue ในตัวมันเอง

มันคือไม้กายสิทธิ์ที่เสกของโดยบัดดล

คนที่ See Advantage เก่ง อาจเห็นช่องโหว่ของระบบเป็นโอกาส

คนที่ Explore เก่ง อาจทดลองโดยให้คนอื่นรับความเสี่ยง

คนที่ Create เก่ง อาจสร้างสิ่งที่ทำกำไรมหาศาลแต่ทิ้งต้นทุนไว้กับสังคม

และคนที่ Connect เก่ง อาจสร้าง Ecosystem ที่สุดท้ายกลายเป็นการผูกขาด

Purpose จึงไม่ควรเป็นเพียงประโยคสวย ๆ ที่เขียนไว้ก่อนเริ่มโครงการ แต่เป็นคำถามที่ต้องย้อนกลับมาถามตลอดเวลาที่กำลัง Build

2. การ Build ไม่ได้จบในวันที่เราสร้างเสร็จ

ลองคิดถึงบ้านหลังหนึ่ง

เราอาจเป็นคนออกแบบ วางรากฐาน และสร้างบ้านหลังนั้นขึ้นมาอย่างดี

แต่บ้านที่มีชีวิตต้องมีคนดูแล

หลังคารั่วต้องมีคนซ่อม

วิถีชีวิตเปลี่ยนไป พื้นที่ในบ้านก็ต้องเปลี่ยนตาม

และวันหนึ่ง คนรุ่นใหม่อาจต้องต่อเติมบ้านหลังนั้นในแบบที่เราไม่เคยคิดไว้เลย

สิ่งที่เราสร้างก็เช่นเดียวกัน

Builder จึงไม่ควรถามเพียงว่า “ผมจะ Build สิ่งนี้ให้สำเร็จได้อย่างไร?” แต่ต้องถามต่อว่า“ใครจะมาช่วยบำรุงรักษามัน และใครจะ Build มันต่อจากเรา?”

นี่ต่างจากการสร้างสิ่งหนึ่งขึ้นมาแล้วพยายามรักษามันให้อยู่ในสภาพเดิมตลอดไป…เพราะโลกไม่เคยหยุดเปลี่ยน…สิ่งที่เราสร้างวันนี้ ต่อให้ดีเพียงใด วันหนึ่งก็ต้องถูกซ่อม ปรับปรุง รื้อบางส่วน หรือต่อเติม

ดังนั้น Built to Last สำหรับผมจึงไม่ได้หมายความว่า

สร้างให้เหมือนเดิมไปตลอด

แต่หมายถึง…สร้างให้มีคนรุ่นต่อไปสามารถดูแล และ Build ต่อให้เข้ากับโลกที่ไม่เคยหยุดเปลี่ยน

แต่เป็นบ้านที่วางรากฐานแข็งแรงพอ และเปิดพื้นที่มากพอ ให้คนรุ่นต่อไปสามารถสร้างต่อจากสิ่งที่เราเริ่มไว้

บางที Builder ที่ดีจึงไม่ได้สร้างเพียง Product, Business หรือ Organization

เขาต้องสร้าง Builders รุ่นต่อไป ด้วย

เพราะถ้าสิ่งที่เราสร้างยังต้องรอเราตัดสินใจทุกเรื่อง ผมไม่แน่ใจว่าเราสร้างมันเสร็จแล้วจริง ๆ ผมจึงอยากเตือนตัวเองว่า

ถ้าท่านไม่สามารถหาคนมาช่วยบำรุง และ Build ต่อจากสิ่งที่ท่านสร้างไว้ได้ บางทีงานของ Builder ยังไม่เสร็จ

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ผมจึงเห็น Age of Builders เป็นสามคำถาม

PURPOSE – Should we build it?

เราควรสร้างมันหรือไม่ และเพื่อใคร?

BUILDING – Can we build it?

เราจะใช้ See Advantage, Explore Possibility, Create Reality และ Connect the Dots ทำให้มันเกิดขึ้นจริงได้อย่างไร?

STEWARDSHIP – Who will build after us?

ใครจะดูแลมัน และใครจะต่อเติมสิ่งที่เราสร้างให้เข้ากับโลกที่เปลี่ยนไป? เรากำลังBuild The Buildersไปด้วยหรือเปล่า

โลกอาจกำลังเข้าสู่ The Age of Builders

แต่บางทีสิ่งที่โลกต้องการไม่ใช่เพียงคนที่สร้างเก่ง

แต่คือ Responsible Builders

คนที่รู้ว่า ทำไมจึงสร้าง

รู้ว่า กำลังสร้างเพื่อใคร

คิดถึง คนที่อาจต้องรับผลจากสิ่งที่สร้าง

หรือเราอาจลองตีลังกา คิดว่าและทำใจว่าสิ่งที่เราBuildในวันนี้ จะทำหน้าที่เป็น ‘นั่งร้าน’ ของBuilderรุ่นต่อไป

ภาพ: Anton Vierietin / Shutterstock