แน่นอนว่าหลากหลายผู้พิชิตและหลากหลายทีมกำลังเตรียมตัวอย่างเข้มข้น รวมถึงที่ RYSE Arena เมื่อวันศุกร์ที่ 10 ก.ค.ที่ผ่านมาที่เหล่า TeamUA หรือ Team Under Armour ทั้ง 22 คนก็ได้เริ่มออกมา Full Body Shake เรียกเหงื่อเรียกแรงกันอย่างเข้มข้น ในอีก 5 สัปดาห์ข้างหน้าที่จะให้สายฟิตทุกคนได้ท้าทายตัวเองกันอีกครั้งในปีนี้

ฟิต 5 สัปดาห์ก่อนแข่งกับ Under Armour

ระยะเวลา 5 สัปดาห์ของแคมป์ฝึกซ้อม Team UA จะได้เจอกับโปรแกรมที่วางรากฐานการพัฒนาศักยภาพร่างกายอย่างเป็นระบบ เริ่มต้นจากการปรับพื้นฐานการเคลื่อนไหวเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะไต่ระดับความเข้มข้นไปสู่การจำลองสถานการณ์ในสนามแข่งจริง

ช่วงสัปดาห์แรกเริ่มด้วยการทดสอบ Movement Foundation เพื่อประเมินความพร้อม จากนั้นสร้าง Aerobic Base เสริมความทนทาน และยกระดับสู่ Strength Endurance สำหรับสถานีที่ใช้พละกำลัง พร้อมฝึกเทคนิค Transition การคุมเพซ และวางกลยุทธ์เฉพาะตัว

เมื่อเข้าสู่โค้งสุดท้าย จะเน้น Race Simulation เพื่อฝึกซ้อมภายใต้ความกดดันและความเหนื่อยล้าจริง ก่อนเข้าช่วง Taper เพื่อลดการซ้อม ให้ร่างกายได้ฟื้นฟูและสะสมพลังงานเต็มเปี่ยมสำหรับวันแข่ง

เผยโฉม ‘Team UA’ ก่อนลง Full Body Shake

สำหรับสัปดาห์แรกของ Team Under Armour ทั้ง 22 คนได้มาพบหน้ากันเพื่อทำความรู้จักและ Ice Breaking แบบฉบับสายฟิตสายลุยที่จะมาทำความรู้จักกันขณะ Planking และ Squat เรียกเหงื่อ ซึ่งแต่ละคนเดินเข้ามาพร้อมเป้าหมายที่แตกต่างกัน ทั้งการทำลายสถิติเดิมของตัวเอง หรือกลับมาทวงฟอร์มหลังผ่านสนามมา

ไม่ว่าจะเป็น Junior (@ju.nio.r12) และ Jaynoppa (@jaynoppa), Emma Arocha (@emmarchh), Pim Pimkanok (@pimmypiam) Pipe Kamtapong (@pipekubkib) นอกจากนี้ยังมี ‘รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น’ หนึ่งในนักกีฬา Under Armour มาเข้าร่วม Full Body Shakeout ในฐานะ Team UA ด้วย

โดยสำหรับคลาสสัปดาห์แรก TEAM UA เริ่มด้วย Easy Run ก่อนฝึกคุมแรงที่สถานี SkiErg และ RowErg ต่อด้วยโจทย์คู่อย่าง Sled Push ร่วมกับ Farmer Hold ที่ต้องถือ Kettlebell ให้มั่นคงขณะเพื่อนดัน Sled

ครึ่งหลังทวีความเข้มข้นด้วย Burpee Broad Jump, Wall Ball, Walking Lunge และท่าท้าทายใจอย่าง Sandbag Reverse Lunge, Ab-mat Sit-up กับ Bearhug Sandbag Carry ในเวลาจำกัด

แม้เป็นท่าที่คุ้นเคย แต่เมื่อฝึกต่อเนื่อง บททดสอบจริงคือการคุมหายใจและรักษาฟอร์มเพื่อออมแรง คลาสนี้ช่วยให้ทุกคนพบจุดแข็งและจุดที่ต้องปรับปรุง เพื่อเตรียมลุยต่อสำหรับการแข่งที่กำลังจะเข้ามา

เทรนก่อนเจอสนามจริงแบบ Team UA ได้กับยิมพาร์ตเนอร์

หากใครอยากฝึกร่างกายให้พร้อมกับเวทีท้าทายตัวเองใน Hybrid Race แบบ Team UA ก็ไม่ต้องอิจฉาไป เพราะ Under Armour เปิดโอกาสให้ทุก ๆ คนที่อยากเตรียมตัวก่อนลง Hybrid Race ได้เข้ามาฝึกในระบบเดียวกันด้วย โดยโปรแกรมนี้ร่วมมือกับยิมพาร์ตเนอร์ 3 แห่ง ได้แก่ RYSE Arena, ONTRACK Campus (เขตพระโขนง) และ FIT:D Thailand

แต่ละคลาสจะเป็นการค่อย ๆ ทำความเข้าใจองค์ประกอบที่จำเป็นต่อ Hybrid Race ตั้งแต่การสร้าง Aerobic Base การเพิ่ม Strength Endurance การควบคุมเพซ ไปจนถึงการฝึก Transition ระหว่างการวิ่งและสถานีต่าง ๆ ก่อนนำทุกอย่างมาทดลองร่วมกันผ่าน Race Simulation

ผู้สนใจร่วมซ้อมแบบ Team UA สามารถรับ Training Class Pass (3 เครดิต) เมื่อซื้อสินค้าครบ 6,900 บาทที่ Under Armour Brand House เพื่อเข้าเซสชันกับยิมพาร์ตเนอร์และแบ่งปันให้เพื่อนได้ โดยผู้ที่เข้าครบ 3 คลาสตามเงื่อนไข จะได้รับสิทธิ์ลงทะเบียน Race Simulation เพื่อทดสอบความพร้อมของร่างกาย จังหวะเปลี่ยนสถานี และแผนการแบ่งแรงก่อนเจอสนามจริง สามารถรับรายละเอียดและโค้ดลงทะเบียนได้จากทีมงานหน้าร้าน

มาทดสอบตัวเองเพื่อพัฒนาตัวเองไปอีกขั้น

ในการฝึกซ้อมสัปดาห์แรกนี้ Under Armour ได้ให้การสนับสนุนผู้ท้าชิง Hybrid Race อย่างเต็มที่กับทุกคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน โดยมีระบบสนับสนุนตลอดเส้นทาง ทั้งโปรแกรมฝึก โค้ช ยิมพาร์ตเนอร์ เสื้อผ้าอุปกรณ์ และการฟื้นฟูร่างกาย ทำให้แบรนด์เป็นแพลตฟอร์มที่เชื่อมโยงการฝึก ความรู้ และคอมมูนิตี้ เพื่อผลักดันแนวคิด Make Athletes Better ให้เกิดขึ้นจริงผ่านการลงมือทำ

สำหรับใครที่กำลังมอง Hybrid Race เป็นเป้าหมายถัดไป อย่ารีรอให้ใกล้วันแข่ง เวลานี้คือเวลาที่ดีที่สุดแล้วที่จะได้ท้าทายตัวเอง และพัฒนาตัวเองไปในอีกขั้นก่อนการแข่งจริงในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้

โดยในช่วง 10 เดือนแรก บริษัทมียอดสินเชื่อคงค้างราว 30,000 ล้านบาท เติบโต 20% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า โดยลูกค้าส่วนใหญ่เข้ามาใช้บริการเพื่อหาทุนหมุนเวียนชั่วคราว โดยมีการวางแผนบริหารเงินไว้ล่วงหน้า

สิทธิวิชญ์ ตั้งธนาเกียรติ ประธานกรรมการบริหาร Easy Money Group กล่าวว่า บริษัทมีฐานลูกค้าที่ครอบคลุมหลากหลายอาชีพทั้งพนักงานประจำ, ฟรีแลนซ์, แม่ค้าออนไลน์, ผู้ประกอบการนำเข้า-ส่งออก เกษตรกรไปจนถึงนักลงทุนในตลาดหุ้นที่นำสินทรัพย์มาเปลี่ยนเป็นเงินสด เพื่อช้อนซื้อหุ้นช่วงราคาตก

ทั้งนี้ในช่วงที่ผ่านมากลุ่มลูกค้า sme และ เจ้าของธุรกิจส่วนตัวเติบโตขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ จนกลายเป็นฐานลูกค้าหลัก โดยในแง่ของจำนวนรายลูกค้าเติบโตเพิ่มขึ้น 69% ขณะที่มูลค่าเงินสินเชื่อเพิ่มขึ้น 70% อย่างไรก็ตามลูกค้ากลุ่ม SME มักจะไม่ได้นำสินทรัพย์มาจำนำเพียงชิ้นเดียว แต่จะรวบรวมสินทรัพย์หลายประเภทเพื่อจำนำครั้งเดียว ให้ได้วงเงินสินเชื่อก้อนใหญ่ตั้งแต่ 500,000 บาทขึ้นไป

5 อันดับทรัพย์สินที่คนนำมาจำนำมากที่สุด

โดยสินทรัพย์ที่คนนิยมนำมาจำนำมากที่สุด 5 อันดับแรกได้แก่

1. ทองคำ
2. เพชร และ เครื่องประดับเพชร
3. นาฬิกา นาฬิกาหรู หรือนาฬิกาแบรนด์เนม
4. สินค้าแบรนด์เนม เช่น กระเป๋า Louis Vuitton, Hermès
5. เครื่องใช้ไฟฟ้า และ อุปกรณ์ อิเล็กทรอนิกส์

โดยมีอัตราการไถ่ถอนทรัพย์สินคืนสูงกว่า 90% และมีอัตราทรัพย์หลุดจำนำต่ำมากเพียง 1-2% เท่านั้น

‘ทองคำ’ ทุนหมุนเวียนอันดับ 1 ของเกษตรกร

กลุ่มเกษตรกรมีพฤติกรรมนำทรัพย์สินมาจำนำตามรอบผลิต เนื่องจากฤดูเพาะปลูกเกษตรกรต้องใช้เงินก้อนใหญ่ จึงนำทองคำมาจำนำ เพื่อเป็นทุนซื้อเมล็ดพันธุ์ ค่าปุ๋ย ค่ายา เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวเกษตรกรจะนำเงินไปจ้างแรงงานเพื่อเก็บเกี่ยวผลผลิต หลังนำผลผลิตไปขายต่อจนได้กำไร จึงค่อยนำเงินทุนกลับไปไถ่ถอนทองคำคืน แล้วจึงนำส่วนที่เป็นกำไรไปใช้จ่าย พอถึงฤดูเพาะปลูกครั้งถัดไปก็นำทองมาจำนำ เพื่อเป็นทุนหมุนเวียนไปเรื่อยๆ

คนรุ่นใหม่ ยืมมรดกพ่อแม่จำนำ หาทุนทำธุรกิจ

ด้วยกระแสความนิยมการออกมาเป็นเจ้าของธุรกิจในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ทำให้คนวัย 20-30 ปี หันมาใช้บริการ Easy Money เพิ่มขึ้น โดยมองว่าโรงรับจำนำเป็นทางเลือกในการบริหารสภาพคล่องทางการเงินที่รวดเร็วและเชื่อถือได้

ปัจจุบันคนรุ่นใหม่หันมาทำอาชีพอิสระหรือเป็นเจ้าของกิจการมากขึ้น จึงนำสินทรัพย์ที่สะสมมาหรือมรดกจากครอบครัวมาจำนำเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินทุนหมุนเวียนในการบริหารธุรกิจหรือนำไปต่อยอดโอกาสการลงทุน เช่น ลูกค้าบางรายนำทรัพย์สินมาจำนำ เพื่อนำเงินสดไปซื้อสินค้ามาขายทำกำไรต่อ หรือช้อนซื้อสินทรัพย์ราคาถูกช่วงตลาดขาลง

การที่คนรุ่นใหม่มีมุมมองเชิงบวกมากขึ้นต่อโรงรับจำนำ เพราะในภาวะที่ธนาคารเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่อ การนำทรัพย์สินมาจำนำ เป็นการนำทรัพย์สินที่มีมูลค่าอยู่แล้วมาเปลี่ยนเป็นเงินสด โดยไม่ต้องก่อหนี้ก้อนใหม่ หากไม่สามารถไถ่ถอนทรัพย์สินเมื่อครบกำหนด ก็ไม่กระทบประวัติเครดิตบูโร และไม่มีการฟ้องร้องดำเนินคดี

ประกอบกับการยกระดับภาพลักษณ์ของ Easy Money ให้โปร่งใสทันสมัยเทียบเท่ากับสถาบันการเงิน โดยมีระบบกลางประเมินราคาทรัพย์สินที่ได้มาตรฐานเดียวกันทุกสาขา เก็บรักษาสินทรัพย์ตามมาตรฐาน ISO รวมถึงความสะดวกในการทำธุรกรรมผ่านแอปพลิเคชัน Easy Smart โดยลูกค้าสามารถชำระดอกเบี้ยออนไลน์ เพื่อลดภาระเงินต้นลงได้ทันที และหากมีความจำเป็นต้องกลับมาใช้เงินอีกครั้ง ก็สามารถกดเบิกเงินผ่านแอปพลิเคชันตามวงเงินเดิมที่เคยผ่อนชำระไปแล้ว กลับมาหมุนเวียนใช้ได้ทันที พร้อมระบบแจ้งเตือนก่อนตั๋วจำนำครบกำหนด จึงตอบโจทย์พฤติกรรมและไลฟ์สไตล์การเงินของคนรุ่นใหม่

ตั้งเป้าสิ้นปีสินเชื่อโต 3.4 หมื่นล้าน คาดโตต่อเนื่องปีละ 20%

สุธี พนาวร ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ตั้งธนสิน จำกัด มองว่า แนวโน้มธุรกิจโรงรับจำนำในปี 2570 คาดว่าจะยังขยายตัวได้อย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2569 ตั้งเป้าหมายมีสินเชื่อคงค้างที่ 34,000 ล้านบาท คาดว่าพอร์ตสินเชื่อจะเติบโตเฉลี่ยที่ประมาณ 20% ต่อปี พร้อมเดินหน้าตามแผนเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ภายใน 3 ปี

และแม้ภาวะเศรษฐกิจในปีหน้ายังมีความไม่แน่นอนจากสถานการณ์สงคราม ทิศทางอัตราดอกเบี้ย และภาวะเงินเฟ้อ แต่ธุรกิจโรงรับจำนำจะขยายตัวได้ดี ในช่วงที่เศรษฐกิจเริ่มส่งสัญญาณฟื้นตัว เนื่องจากผู้ประกอบการ sme และผู้มีอาชีพอิสระจะต้องการทุนหมุนเวียน เพื่อต่อยอดโอกาสทางธุรกิจ จึงนำสินทรัพย์ที่มีมาเปลี่ยนเป็นสภาพคล่อง โดยไม่ต้องก่อหนี้ก้อนใหม่

ทั้งนี้ ทองคำยังคงทำหน้าที่เป็นสินทรัพย์ปลอดภัย (Safe Haven) ที่ช่วยรักษามูลค่าและกระจายความเสี่ยง หากราคาทองคำปรับตัวสูงขึ้น จะช่วยเพิ่มมูลค่าวงเงินรับจำนำต่อบาท และเป็นอีกหนึ่งปัจจัยหนุนให้ยอดสินเชื่อรวมของธุรกิจให้เติบโตดีขึ้น

จำนวนเงินที่ถูกคาดการณ์นี้นับว่าเป็นรายได้ที่เติบโตขึ้นจากปีก่อน 2.9% อีกทั้งยังเป็นจำนวนเงินการช็อปปิ้งช่วงเทศกาลที่แซงหน้าเกือบทุกประเทศในยุโรปถึง 23.3% โดย VoucherCodes ประเมินว่า คนอังกฤษจะซื้อสินค้าหมวดหมู่ของขวัญคริสต์มาสเป็นจำนวน 1.197 หมื่นล้านปอนด์ ซึ่งในจำนวนนี้ก็รวมไปถึงเสื้อผ้าและรองเท้า 2 พันล้านปอนด์ และผลิตภัณฑ์ความงาม 1.31 พันล้านปอนด์ ตามมาด้วยสินค้าจำพวกอาหารหรือข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน 8.53 พันล้านปอนด์, เที่ยววันหยุด 2.36 พันล้านปอนด์ และซื้อสินค้าตกแต่งบ้าน 650 ล้านปอนด์

VoucherCodes คาดการณ์ด้วยว่า อังกฤษจะเป็นประเทศที่จับจ่ายไปกับร้านรีเทลคริสต์มาสมากที่สุดในยุโรป แม้จะมีข้อบ่งชี้ว่ามูลค่าที่เติบโตขึ้นส่วนใหญ่ถูกขับเคลื่อนด้วยความกดดันจากภาวะเงินเฟ้อมากกว่าปริมาณการซื้อของผู้บริโภค โดยซีซีโอแห่ง VoucherCodes เผยว่า

“การผลักดันให้ลูกค้าจับจ่ายจะมีความท้าทายขึ้นในปีนี้ ดังนั้นร้านรวงต่างๆ จึงต้องใช้ทุกกลยุทธ์ที่พวกเขามี ไม่ว่าจะเป็นการตั้งราคาสินค้าตามคู่แข่ง หรือการลดราคา เพื่อที่จะได้มอบคุณค่าแท้จริงและประสบการณ์การช็อปปิ้งที่ลื่นไหล ผู้บริโภคต้องรู้สึกมั่นใจว่าพวกเขากำลังตัดสินใจถูกที่ซื้อของกับคุณ”

อ้างอิง: https://th.fashionnetwork.com/news/Uk-christmas-shopping-to-reach-almost-94bn-predicts-vouchercodes,1877359.html

Dr.Jart+ เผยว่าจับมือร่วมงานกับ Yoonchae ในครั้งนี้นับเป็นการสานต่อการร่วมงานกับศิลปินเกาหลีเพื่อที่จะผสานมรดกตกทอดสกินแคร์เกาหลีเข้ากับวิสัยทัศน์ด้านความงามและการแสดงออกถึงตัวตนในแบบของตัวเองของเธอ ซึ่งแน่นอนว่า Yoonchae ผู้เป็นสมาชิกสัญชาติเกาหลีเพียงหนึ่งเดียวของวง KATSEYE เกิร์ลกรุ๊ปที่ทำลายกำแพงด้านวัฒนธรรมในวงการเพลงระดับโลกก็เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกับแนวคิดของแบรนด์

Yoonchae กล่าวถึงการทำงานในครั้งนี้ว่า

“ฉันเชื่อว่าการดูแลผิวคือวิถีแห่งการดูแลตัวเองมาตลอดอยู่แล้ว ไม่ว่าตารางงานของฉันจะยุ่งขนาดไหน ฉันก็ยังคงชอบที่จะมีกิจวัตรดูแลผิวที่เรียบง่าย ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจและสบายใจกับผิวของตัวเอง”

Yoonchae ขึ้นแคมเปญใหม่ของ Premium BB™ Cream SPF 30 โปรดักต์ไฮบริดที่เป็นได้ทั้งสกินแคร์และเมกอัพในเวลาเดียวกัน ด้วยส่วนผสมใหม่ที่เพิ่มไนอะซินาไมด์กับกลีเซอรีน 2% ที่ Dr.Jart+ เผยว่าสามารถพร้อมมอบความชุ่มชื้นให้กับผิวและเสริมสร้างความแข็งแรงให้เกราะป้องกันผิวด้วย SPF พร้อมกับปกปิดผิวหน้าได้ตลอดวันในลุคธรรมชาติที่ผิวดูฉ่ำวาว

ภาพ: Dr.Jart+

อ้างอิง: https://hypebae.com/2026/10/yoonchae-katseye-dr-jart-north-america-brand-ambassador-premium-bb-cream-campaign

ร่วมเปิดมุมมองกับคุณปฐมา จันทรักษ์ Country Managing Director แห่ง Accenture Thailand ที่จะพาไปเจาะลึกว่าทำไม AI Transformation ของหลายองค์กรจึงสะดุด และต้องวางรากฐานอย่างไร เพื่อนำไปสู่ Reinvention หรือการเปลี่ยนแปลงองค์กรครั้งใหญ่อย่างยั่งยืน

พร้อมตอบคำถามสำคัญที่ผู้นำธุรกิจยุคนี้ต้องรู้ ว่าทำไม AI ไม่ใช่แค่เรื่องของ Tech แต่เป็นเรื่องของ ‘คน’ และ ‘Leadership’

บทความนี้เป็นตอนแรกของชุด The Art of Better Decisions ซึ่งผมอยากชวนสำรวจว่า ทำไมคนเก่งจึงตัดสินใจต่างกัน เราจะใช้ความแตกต่างนั้นช่วยกันตัดสินใจให้ดีขึ้นได้อย่างไร และ AI จะมีบทบาทในการยกระดับคุณภาพการตัดสินใจของเราได้แค่ไหน

เริ่มจากเรื่องใกล้ตัวที่สุดก่อนครับ วิธีคิดของเราเอง

คนเก่งสองคนอ่าน Board Pack เล่มเดียวกัน

คนหนึ่งเห็นโอกาส อีกคนเห็นเหว

ใครอ่านผิด?

เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ผมมีโอกาสเป็น Moderator ในงาน Chairman Forum 2026 ของ Thai IOD ก่อนเริ่มเสวนา คุณอภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา แห่ง Slingshot Group บรรยายเรื่อง The Psychology of Boldness โดยหยิบตารางสี่ช่องขึ้นมาบนจอ

ใครเห็นก็คงนึกถึงเพื่อนกรรมการขึ้นมาทันที น้อยคนจะนึกถึงตัวเอง

1. สี่พี่บนรถคันเดียวกัน

คุณอภิวุฒิใช้แบบจำลองพฤติกรรมสองแกน อธิบายความแตกต่างของคนจากสิ่งที่ให้ความสำคัญ และวิธีที่ใช้ในการตัดสินใจ พร้อมตั้งชื่อให้จำง่าย

ใช้ข้อมูล ใช้สัญชาตญาณ

งานและเหตุผล พี่ละเอียด พี่อำนาจ

คนและความรู้สึก พี่สุขุม พี่บันเทิง

พี่อำนาจขอ Executive Summary แล้วถามต่อว่า มี Summary ของ Summary ไหม

พี่ละเอียดขอ PowerPoint 80 หน้า พร้อมภาคผนวก และอ่านภาคผนวกจริง

ลองจับสี่พี่ขึ้นรถคันเดียวกันดูครับ

พี่อำนาจเหยียบคันเร่ง พี่ละเอียดเปิดแผนที่เทียบกันสามแอป พี่สุขุมหันไปถามเบาๆ ว่าคนข้างหลังเมารถหรือเปล่า ส่วนพี่บันเทิงเปิดเพลงชวนทุกคนร้อง และเป็นคนเดียวที่มีความสุขตลอดทาง

ไม่มีใครผิด แต่ทุกคนรู้สึกว่าอีกสามคนกำลังทำให้ไปถึงช้า

คุณอภิวุฒิเตือนว่า อย่าเอาตารางนี้ไปติดป้ายใคร เพราะคนเราเปลี่ยนพฤติกรรมได้ตามสถานการณ์ และความชอบในการตัดสินใจไม่ใช่สิ่งเดียวกับความสามารถ – Preference, not Ability.

จริงครับ เวลาอยู่บ้าน ผมไม่ใช่พี่อำนาจแน่ๆ ตำแหน่งนั้นมีคนครองอยู่แล้ว

แต่ลองคิดต่ออีกนิด

คนที่บอกให้เหยียบคันเร่ง กำลังมองเห็นโอกาส หรือแค่ไม่ชอบรอ?

คนที่บอกให้ชะลอ กำลังมองเห็นอันตราย หรือเพียงไม่ชอบความไม่แน่นอน?

พฤติกรรมเหมือนกันอาจเกิดจากเหตุผลต่างกัน และคนสองคนที่มองเรื่องเดียวกันต่างกัน อาจมีเหตุผลที่ดีทั้งคู่

บางทีปัญหาไม่ได้อยู่ที่เราคิดต่างกัน แต่อยู่ที่เรารีบตัดสินว่าคนที่คิดต่างจากเรากำลังคิดผิด

2. ขอข้อมูลเพิ่ม เพื่อให้ตัดสินใจดีขึ้น หรือเพื่อให้ดูว่าเรารอบคอบ?

ก่อนนอน บางคนเดินไปเช็กกลอนประตู

รอบแรกเพื่อความปลอดภัย รอบที่สองเพื่อความแน่ใจ

รอบที่สาม ประตูไม่ได้ล็อกแน่นขึ้นเลย แต่เรานอนหลับสบายขึ้น

Board Pack ก็เป็นอย่างนั้นได้เหมือนกัน

100 หน้ายังไม่แน่ใจ ขออีก 50 หน้า ถึงรอบหน้าทุกคนรู้มากขึ้น แต่ก็ยังไม่แน่ใจเหมือนเดิม วาระนั้นอาจไม่ผ่าน แต่การขอข้อมูลเพิ่มผ่านฉลุยทุกครั้ง

คุณอภิวุฒิเล่างานศึกษาของ Paul Slovic ที่ชวนเซียนม้า 8 คนมาทำนายผลการแข่งขันจริงในอดีต โดยให้เลือกข้อมูลจากตัวแปรจำนวนมาก เริ่มจาก 5 ตัวแปร แล้วเพิ่มเป็น 10, 20 และ 40 ตัวแปร

ข้อมูลเพิ่มแปดเท่า ความแม่นยำเฉลี่ยในการทำนายผู้ชนะกลับแทบไม่เปลี่ยน อยู่ราว 17%

แต่ความมั่นใจเพิ่มจากประมาณ 19% เป็น 31%

ส่วนม้าไม่ได้รับทราบข้อมูลเหล่านี้ และวิ่งตามปกติ

แน่นอนว่าคนแปดคนไม่ใช่ข้อพิสูจน์สำหรับทุกสถานการณ์ รายคนก็มีทั้งทายแม่นขึ้น แม่นลง และเท่าเดิม ห้องบอร์ดก็ไม่ใช่สนามม้า อย่างน้อยก็ไม่ใช่ทุกวัน

แต่งานวิจัยนี้ชวนให้เราแยกสองสิ่งที่มักถูกเข้าใจว่าเป็นเรื่องเดียวกัน

ความแม่นยำในการตัดสินใจ กับความมั่นใจว่าเราตัดสินใจถูก

บางครั้งข้อมูลใหม่ช่วยให้เห็นสิ่งที่ไม่เคยรู้ บางครั้งมันเพียงช่วยยืนยันสิ่งที่เราเชื่ออยู่แล้ว

ผมคิดว่ามีอีกเหตุผลหนึ่งที่กรรมการอาจขอข้อมูลเพิ่ม ซึ่งไม่เกี่ยวกับความแม่นยำในการตัดสินใจโดยตรง

นั่นคือความต้องการมั่นใจว่าได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความระมัดระวัง หรือ Exercise Duty of Care แล้ว

ถ้าโครงการล้มเหลวในอนาคต อย่างน้อยก็สามารถบอกได้ว่าได้ขอข้อมูลเพิ่มเติม ศึกษาความเสี่ยง และทำการบ้านอย่างรอบคอบแล้ว

ฟังดูมีเหตุผลครับ เพราะกรรมการมีหน้าที่และความรับผิดชอบตามกฎหมายจริง

แต่ผมอยากชวนให้เอ๊ะอีกนิด

เรากำลังขอข้อมูลเพิ่มเพื่อให้ตัดสินใจดีขึ้น หรือเพื่อให้มีหลักฐานว่าเราได้พิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว?

สองเรื่องนี้อาจไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

พ.ร.บ.หลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ มาตรา 89/8 ไม่ได้บอกให้กรรมการต้องมีข้อมูลมากที่สุด หากกรรมการพิสูจน์ได้ว่า ณ เวลาที่พิจารณา ได้ตัดสินใจด้วยความเชื่อโดยสุจริตและสมเหตุสมผลว่าเป็นไปเพื่อประโยชน์สูงสุดของบริษัท บนพื้นฐานข้อมูลที่เชื่อโดยสุจริตว่าเพียงพอ และตนไม่มีส่วนได้เสียไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมในเรื่องนั้น กฎหมายให้ถือว่าได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความรับผิดชอบและความระมัดระวังแล้ว

คำสำคัญคือ ‘เพียงพอ’ ไม่ใช่ ‘มากที่สุด’

ก่อนขอข้อมูลเพิ่มอีก 50 หน้า ลองถามตัวเองว่า ข้อมูลที่กำลังขอจะเปลี่ยนการตัดสินใจของเราหรือไม่? จะช่วยตรวจสอบความเสี่ยงสำคัญที่ยังไม่ชัดเจนหรือเปล่า? และระหว่างที่รอ บริษัทกำลังเสียโอกาสอะไรไปบ้าง?

บางครั้งการขอข้อมูลเพิ่มคือความรอบคอบที่จำเป็น แต่บางครั้งเราอาจกำลังเปลี่ยนจาก Duty of Care เป็น Duty to Cover โดยไม่รู้ตัว

เพราะเมื่อโครงการล้มเหลว เราสามารถหยิบ Board Pack ทั้ง 150 หน้ามายืนยันได้ว่าเราได้รับข้อมูลมากมาย

แต่เอกสารเหล่านั้นตอบได้หรือไม่ว่า เราได้ใช้วิจารณญาณอย่างรอบคอบแล้วจริงๆ ?

ความรอบคอบไม่ได้วัดจากจำนวนหน้าของ Board Pack แต่อยู่ที่ว่าเราใช้ข้อมูลเหล่านั้นคิดและตัดสินใจอย่างไร

และประตูบางบานก็จำเป็นต้องเช็กจริง โดยเฉพาะบานที่เปิดแล้วปิดไม่ได้

3. ไม่ตัดสินใจ ก็เป็นการตัดสินใจ

ถ้ามีคนชวนโยนเหรียญ ออกหัวได้ 3,000 บาท ออกก้อยเสีย 2,000 บาท คุณจะเล่นไหม?

ถ้าคิดตามค่าเฉลี่ย เราได้เปรียบ 500 บาทต่อครั้ง แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนควรเล่น เพราะเงิน 2,000 บาทที่อาจเสียไป มีความหมายกับแต่ละคนไม่เท่ากัน

งานวิจัยเรื่อง Loss Aversion อธิบายว่า ในหลายสถานการณ์คนเราให้น้ำหนักกับความสูญเสียมากกว่าผลได้ที่มีมูลค่าเท่ากัน

ลองนึกภาพในห้องประชุมบอร์ด

CEO เห็นตลาดใหม่ที่กำลังเติบโต กรรมการบางท่านเห็นความเสี่ยงที่จะขาดทุน

ทั้งสองฝ่ายมีข้อมูลเหมือนกัน แต่ให้น้ำหนักกับผลได้และผลเสียต่างกัน

การระมัดระวังไม่ใช่เรื่องผิด เพราะบางความเสี่ยงเมื่อเกิดขึ้นแล้ว บริษัทอาจไม่เหลือโอกาสแก้ตัว

แต่ลองมองอีกด้านหนึ่ง

ถ้าลงทุนแล้วขาดทุน จะมีคนถามว่าทำไมบอร์ดถึงอนุมัติ

แต่ถ้าไม่ลงทุน แล้วคู่แข่งประสบความสำเร็จจากโอกาสเดียวกัน กลับไม่ค่อยมีใครถามว่าทำไมบอร์ดถึงไม่อนุมัติ

ต้นทุนจากการไม่ทำมักไม่มีบรรทัดชื่อ Opportunity Cost ในงบการเงิน ไม่ต้องตั้งสำรองสำหรับกำไรที่ไม่เคยเกิดขึ้น และบางครั้งก็ไม่มีใครต้องอธิบายว่าบริษัทพลาดโอกาสอะไรไปบ้าง

ไม่ได้แปลว่าทุกโอกาสควรคว้าไว้

แต่ถ้าเราประเมินเฉพาะความเสี่ยงของการลงมือทำ โดยไม่ประเมินความเสี่ยงของการไม่ทำ เราอาจกำลังมองเห็นเพียงครึ่งเดียวของการตัดสินใจ

การไม่เสี่ยงไม่ได้แปลว่าปลอดภัยเสมอไป บางครั้งมันเป็นเพียงการเลือกความเสี่ยงที่มองเห็นยากกว่า

บางบริษัทไม่ได้ล้มเหลวเพราะตัดสินใจผิดครั้งใหญ่ แต่ค่อยๆ สูญเสียความสามารถในการแข่งขัน โดยไม่มีใครรู้แน่ว่ามันเริ่มตั้งแต่เมื่อไร

4. ความคิดแวบแรก อาจไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

ก่อนคนกล้าจะยิ้มกว้างเกินไป ลองตอบคำถามนี้ครับ

ไม้เบสบอลกับลูกบอลราคารวมกัน 1.10 ดอลลาร์ ไม้แพงกว่าลูกบอล 1 ดอลลาร์ ลูกบอลราคาเท่าไร?

ถ้าตอบ 10 เซนต์ ลองคิดอีกทีครับ คำตอบคือ 5 เซนต์ เพราะไม้ราคา 1.05 ดอลลาร์ ไม่ต้องกังวล บทความนี้ไม่มีการจดชื่อ

คำตอบแรกมาเร็ว ดูถูกต้อง และน่าเชื่อจนเราไม่คิดจะตรวจสอบ

Shane Frederick จาก MIT ใช้คำถามลักษณะนี้ศึกษา Cognitive Reflection หรือความสามารถในการหยุดตรวจสอบคำตอบที่ผุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

ผมคิดว่าสิ่งสำคัญไม่ใช่การคิดช้าหรือคิดเร็ว แต่อยู่ที่ว่า เรามีกระบวนการ ‘เอ๊ะ’ กับคำตอบแรกของตัวเองหรือเปล่า

เอ๊ะ…ที่เราคิดว่าถูก มันถูกจริงไหม?

เอ๊ะ…มีอะไรที่เรายังมองไม่เห็น?

เอ๊ะ…ถ้าสิ่งที่เราเชื่อไม่จริง ผลจะเป็นอย่างไร?

ความคิดแรกไม่จำเป็นต้องผิด บางครั้งสัญชาตญาณที่เกิดจากประสบการณ์ก็แม่นยำมาก แต่ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อเรามั่นใจจนไม่ยอมตรวจสอบมันอีก

โดยเฉพาะในห้องประชุมบอร์ด ซึ่งคนที่มีประสบการณ์มากอาจมีคำตอบอยู่ในใจตั้งแต่ฝ่ายจัดการยังนำเสนอไม่จบ

บางทีสิ่งที่เราต้องฝึกอาจไม่ใช่การคิดให้เร็วขึ้นหรือคิดให้นานขึ้น แต่เป็นการกล้า ‘เอ๊ะ’ กับสิ่งที่ตัวเองมั่นใจที่สุด

คุณอภิวุฒิยังเล่าการทดลอง Balloon Analogue Risk Task หรือ BART ให้คนปั๊มลูกโป่งบนจอคอมพิวเตอร์ ปั๊มหนึ่งครั้งได้เงินเพิ่ม หยุดเมื่อไรก็เก็บเงินสะสมไปได้ แต่ถ้าลูกโป่งแตก เงินรอบนั้นหายหมด และไม่มีใครรู้ว่ามันจะแตกเมื่อไร

บางคนปั๊มไม่กี่ครั้งก็หยุด

บางคนบอกตัวเองว่า อีกทีเดียว

ลูกโป่งไม่มี Risk Committee

แต่บริษัทมีบอร์ด

ในการลงทุนจริง เราอาจมีเหตุผลดีมากในการตัดสินใจครั้งแรก แต่ก่อนลงทุนเพิ่มครั้งที่สองหรือสาม เราเคยหยุดถามตัวเองไหมว่า สมมติฐานที่ทำให้เราตัดสินใจครั้งแรกยังเป็นจริงอยู่หรือเปล่า?

บางครั้งการหยุดต้องใช้ความกล้ามากกว่าการเดินหน้าเสียอีก เพราะเราต้องยอมรับว่าสิ่งที่เคยเชื่อมั่นอาจไม่จริงอีกต่อไป

แต่ผมก็ไม่อยากให้เรื่องนี้กลายเป็นข้อสรุปว่าคนระมัดระวังดีกว่าคนกล้า หรือคนกล้าดีกว่าคนระมัดระวัง

บางครั้งเราต้องการคนที่กล้าเหยียบคันเร่ง บางครั้งเราต้องการคนที่กล้าแตะเบรก

คำถามคือ เรารู้ตัวไหมว่าโดยธรรมชาติเราเป็นคนแบบไหน และยอมให้คนอื่นช่วยมองในมุมที่เราไม่ถนัดหรือเปล่า?

เพราะถ้าเราไม่เคย ‘เอ๊ะ’ กับความคิดของตัวเอง เราจะเปิดใจฟังคนที่ ‘เอ๊ะ’ กับความคิดของเราได้อย่างไร

5. เราต้องการ Second Opinion หรือแค่คนเห็นด้วย?

เวลาต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ โดยเฉพาะเรื่องสุขภาพ เรามักไปขอ Second Opinion จากหมออีกคนหนึ่ง

ถ้ายังไม่แน่ใจ ก็อาจไปขอ Third Opinion

การขอความเห็นเพิ่มเติมเป็นเรื่องดี โดยเฉพาะเมื่อการตัดสินใจมีผลกระทบสูง หรือผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนมีความรู้และประสบการณ์ต่างกัน

แต่ลองคิดดูครับ

สมมติหมอคนแรกบอกว่าควรผ่าตัด หมอคนที่สองเห็นด้วย แต่เรายังไม่อยากผ่า จึงไปหาหมอคนที่สาม คนที่สี่ จนเจอหมอที่บอกว่าไม่ต้องผ่า

เราจะหยุดหาความเห็นตรงนั้นหรือเปล่า?

ถ้าใช่ เรากำลังแสวงหาความเห็นเพิ่มเติมเพื่อให้ตัดสินใจดีขึ้น หรือกำลังแสวงหาคนที่บอกสิ่งที่เราอยากได้ยิน?

แน่นอนว่าในการรักษาพยาบาล ความเห็นต่างของแพทย์อาจมีเหตุผลสำคัญ และต้องพิจารณาจากหลักฐานและความเชี่ยวชาญ ไม่ใช่นับเสียงข้างมาก

ในชีวิตการทำงานก็คล้ายกัน

เรามักชอบคุยกับคนที่นิสัยเหมือนเรา รู้ใจกัน พูดไม่กี่คำก็เข้าใจ มีกรอบความคิดคล้ายกัน

เป็นเรื่องธรรมชาติครับ ใครๆ ก็อยากอยู่กับคนที่ทำให้สบายใจ

แต่ในการตัดสินใจเรื่องใหญ่ ความสบายใจนั้นอาจกลายเป็นจุดอ่อน

ลองนึกถึงพี่อำนาจสามคนที่เห็นตรงกันว่าต้องเหยียบคันเร่ง

เราอาจได้ความเห็นสามเสียง แต่ยังไม่มีใครดูแผนที่เลย

การมีคนเห็นด้วยหลายคน ไม่ได้แปลว่าเราได้พิจารณาหลายมุมมอง

Second Opinion ที่มีคุณค่าไม่ได้อยู่ที่เป็นความเห็นที่สองหรือสาม แต่อยู่ที่มันช่วยให้เราเห็นข้อมูล เหตุผล หรือสมมติฐานที่เราอาจมองข้ามไป

และความเห็นที่ต่างออกไปก็ไม่ได้มีคุณค่าเพียงเพราะมันแตกต่าง

เราต้องพิจารณาด้วยว่ามีเหตุผลและหลักฐานรองรับเพียงใด

แต่ถ้าเราฟังเฉพาะคนที่คิดเหมือนเรา เราอาจไม่มีโอกาสได้ทดสอบความเชื่อของตัวเองเลย บางครั้งคนที่เราไม่ค่อยอยากฟัง อาจเป็นคนที่เราจำเป็นต้องฟังมากที่สุด ไม่ใช่เพราะเขาคิดถูกกว่าเราเสมอไป แต่เพราะเขาอาจมองเห็นสิ่งที่เราไม่เห็น

และนี่ทำให้ผมกลับมาคิดถึงคนเก่งสองคนที่อ่าน Board Pack เล่มเดียวกัน

คนหนึ่งเห็นโอกาส อีกคนเห็นเหว ตอนแรกเราถามว่า ใครอ่านผิด?

แต่บางทีคำถามที่สำคัญกว่าอาจเป็นว่า

ทั้งสองคนได้ฟังกันจริงๆ แล้วหรือยัง?

คืนนี้ก่อนนอน ลองนึกถึงเรื่องสำคัญที่ค้างอยู่บนโต๊ะคุณ

บางเรื่องคุณอาจกำลังเดินไปเช็กกลอนประตูเป็นรอบที่สาม

บางเรื่องคุณอาจกำลังบอกตัวเองว่า อีกทีเดียว

และบางเรื่อง คุณอาจกำลังมองหา Third Opinion ทั้งที่มีใครบางคนบอกสิ่งที่คุณไม่อยากได้ยินมาตั้งแต่ First Opinion แล้ว

คุณกำลังมองหาคำตอบ หรือกำลังมองหาคนที่ตอบถูกใจครับ?

หมายเหตุ:

• บทความนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการบรรยาย The Psychology of Boldness ของคุณอภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา ในงาน Chairman Forum 2026 ของ Thai IOD เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2569

ภาพ: Master1305 / Shutterstock